Prawda

Poniedziałek, 20 maja 2024 - 06:41

« Poprzedni Następny »


Doktryna polityki zagranicznej USA przedstawiona przez Lindę Thomas-Greenfield


Caroline B. Glick 2021-04-27

Ambasadorka USA przy ONZ, Linda Thomas-Greenfield. (Zdjęcie: Wikipedia)
Ambasadorka USA przy ONZ, Linda Thomas-Greenfield. (Zdjęcie: Wikipedia)

Mogło by się wydawać, że potępienie Stanów Zjednoczonych przez ambasadorkę USA przy ONZ, Lindę Thomas-Greenfield w jej przemówieniu na spotkaniu National Action Network Ala Sharptona było jedną z najbardziej dziwacznych w ostatnich latach wypowiedzi dyplomaty – amerykańskiego lub z jakiegokolwiek innego kraju.


Thomas-Greenfield surowo ganiła USA jako kraju z natury i nieodwracalnie złego. „Sama widziałam jak pierworodny grzech niewolnictwa wplatał białą supremację w nasze założycielskie dokumenty i zasady” – powiedziała Amerykanka na forum Organizacji Narodów Zjednoczonych.


Choć było to dziwaczne i mylące okazuje się jednak, że ta wypowiedź Thomas-Greenfield była po prostu jej standardowym przemówieniem. Powtórzyła je – niemal słowo w słowo – w ONZ w zeszłym miesiącu.  


Przemawiając na posiedzeniu Zgromadzenia Ogólnego z okazji Międzynarodowego Dnia Eliminacji Rasowej Dyskryminacji, Thomas-Greenfield utrzymywała, że “grzech pierworodny” niewolnictwa Ameryki nie został wymazany z amerykańskiego życia. Przekształcił się tylko w nową postać.


Jest "bezpośrednia linia prowadząca od linczu do segregacji i do masowego uwiezienia” – twierdziła. Tak więc dla Thomas-Greenfield niewolnictwo nie skończyło się, kiedy setki tysięcy żołnierzy Unii oddało życie w wojnie secesyjnej, by zakończyć niewolnictwo. Nie skończyło się po konstytucyjnych poprawkach ani podczas ruchu praw obywatelskich. „Pierworodny grzech niewolnictwa” Ameryki nadal ma straszliwy wpływ “na naszą ludność dzisiaj”, twierdziła uparcie. 


Podstawowym zadaniem dyplomaty każdego kraju jest pokazanie światu dobrego obrazu własnego kraju. W ONZ, instytucji zdominowanej przez tyranie, USA oczywiście spotykają się z izolacją. Na ogół jedynymi inicjatywami USA, które udawały się, były te, które bezpośrednio popierały państwa zbójeckie – jak decyzja ówczesnego prezydenta, Baracka Obamy, o ponownym dołączeniu do kontrolowanej przez dyktatorów, antyamerykańskiej i antysemickiej Rady Praw Człowieka, czy też jego decyzja o zalegitymizowaniu programu nuklearnego Iranu.


Przez wielokrotne atakowanie i potępianie własnego kraju Thomas-Greenfield mówiła swoim kolegom-ambasadorom z innych państw dwie rzeczy. Pierwsza, że nie mają powodu poważnie traktować czegokolwiek, co USA mówią o prawach człowieka w ich krajach. Przez oskarżenie własnego narodu o używanie prywatnych więzień do „przechowywania młodych czarnych i brązowych mężczyzn” Thomas-Greenfield sygnalizowała reżimom Iranu, Wenezueli, Rosji, Chin, Kuby i innych tyranii, że mogą swobodnie maltretować własnych obywateli „tak samo jak Ameryka”.


Druga, Thomas-Greenfield sygnalizowała, że USA rezygnują z przywództwa wolnego świata i zamiast tego wracają do polityki administracji Obamy “wstecznego przewodzenia” w ONZ przez zajmowanie stanowisk korzystnych dla wrogów USA.


Pytaniem jest, czy mieszanie z błotem USA przez Thomas-Greenfield jest jedynie jej osobistym stanowiskiem, czy wyrazem doktryny polityki zagranicznej administracji Bidena? Odpowiedź staje się jaśniejsza po szybkim rzuceniu okiem na traktowanie przez obecną amerykańską administrację dwóch kluczowych kwestii bliskowschodnich: programu nuklearnego Iranu i finansowej pomocy USA dla finansującej terroryzm Autonomii Palestyńskiej.


Kilka tygodni temu administracja Bidena rozpoczęła to, co nazywa "pośrednimi rozmowami" z Iranem w Wiedniu o powrocie obu stron do umowy nuklearnej z 2015 roku. Iran od początku łamał ograniczenia narzucone przez umowę na jego działalność nuklearną, między innymi przez gromadzenie większej ilości wzbogaconego uranu niż pozwalało porozumienie z 2015 roku. W odpowiedzi na łamanie umowy i ogólną złą wolę Iranu – jak również wewnętrzne ograniczenia umowy, które pozwalały Iranowi na kontynuowanie inwazji w sąsiednich krajach, wspieranie organizacji terrorystycznych i mnożenie pocisków balistycznych, przy równoczesnym legalizowaniu całego programu nuklearnego po wygaśnięciu umowy w 2025 roku – Trump w 2018 roku wycofał USA z umowy i ponownie narzucił ekonomiczne sankcje na mułłów. W ostatnich miesiącach Iran znacząco podwyższył swoją działalność nuklearną, włącznie z wzbogacaniem uranu do 60 procent.   


Negocjacje USA-Iran odbywają się poprzez europejskich, rosyjskich i chińskich pośredników zamiast twarzą w twarz, ponieważ Iran odmawia “zniżenia się” do rozmów z Amerykanami.


W przeszłości amerykańscy negocjatorzy odmówiliby poddania się takiemu upokorzeniu. Z pewnością odmówiliby zaakceptowania tak pogardliwego traktowania ze strony największego na świecie sponsora terroryzmu. Jednak według przecieków z Wiednia, jak są najdalsi od poczucia urazy na brak szacunku ze strony Iranu, a zespół Bidena kapituluje na wszystkich frontach wobec żądań Iranu.


Według największej gazety w Izraelu, “Israel Hayom”, zespół Bidena zgodził się uchylić ekonomiczne sankcje na Iran i pozwolić mu na powrót do globalnego handlu. Administracja podobno ugięła się także przed żądaniem Iranu w sprawie poprawek w oryginalnej umowie, które legitymizują łamanie umowy przez Iran. W niedzielę (25 kwietnia) poinformowano, że główny negocjator USA w Wiedniu, Robert Malley, zgodził się na żądanie Iranu, by pozwolić mu na kontynuowanie bezprawnego wzbogacania uranu, Nowoczesne centryfugi, których obecnie używa Iran, sprzecznie z umową 2015 roku, mogą nadal działać.


Równocześnie administracja Bidena ma zrezygnować z własnych przysiąg, że poprawi umowę, by zablokować program rakietowy Iranu i jego poparcie dla terroryzmu oraz że doprowadzi do wycofania okupacyjnych sił Iranu z Libanu, Syrii, Iraku i Jemenu, Iran otrzyma pieniądze i program nuklearny – i może, jak ma nadzieję administracja Bidena, dyktatorzy Iranu będą wystarczająco uprzejmi, by zakończyć swoje złowrogie zachowanie w przyszłości z czystej dobroci ich serc.  


To samobiczowanie się jest regułą, a nie wyjątkiem i widzimy je również w stosunkach administracji Bidena z Palestyńczykami. Otwarcie łamiąc prawo USA, w tym Taylor Force Act, które zakazuje finansowania przez USA Autonomii Palestyńskiej z powodu jej finansowania terrorystów, administracja Bidena oznajmiła niedawno, że przywraca finansowanie AP w wysokości niemal 100 milionów dolarów. Dla umożliwienia tego, administracja użyła podstępu. Udaje, że palestyńskie “NGO”, które są całkowicie kontrolowane przez AP, są niezależnymi organizacjami.

 

Gotowość Bidena do złamania prawa USA by ponownie finansować skorumpowany, wspierający terror reżim, nie zdobyło mu pochwał ze strony palestyńskiego kierownictwa. Wręcz przeciwnie, wywołała pogardę. Przywódca AP, Mahmoud Abbas, odmówił przyjęcia telefonu od sekretarza stanu, Antony’ego Blinkena, czekając na telefon od samego Bidena. A kilka dni temu, w przemówieniu do antyizraelskiej grupy nacisku, J Street, Abbas żądał, by USA uchyliły prawa karzące Palestyńczyków za ich trwałe uczestnictwo i poparcie dla terroryzmu. 


Wszystkie doktryny polityki zagranicznej USA, od szkoły izolacjonistycznej do szkoły liberalno-internacjonalistycznej, zaczynały się od zgody, że polityka zagraniczna USA ma służyć interesom USA i że te interesy odzwierciedlają fakt, że USA są moralnym i wyjątkowym krajem. Polityka administracji Bidena zaczyna się natomiast od stwierdzenia, że USA są niemoralnym krajem, bez prawa oczekiwania szacunku od innych lub działania we własnym, narodowym interesie.  


Sojusznicy Ameryki są zdumieni zachowaniem tej administracji. A wrogowie Ameryki szybko zbijają na tej polityce kapitał: warte 400 miliardów dolarów strategiczne partnerstwo Chin z  Iranem jest bezpośrednim rezultatem masochistycznego zachowania Bidena we Wiedniu.

 

Jedynym sposobem zrozumienia doktryny polityki zagranicznej Bidena jest rozpoznanie, że w ogóle nie jest to doktryna polityki zagranicznej. Jest to przedłużenie krajowego kłaniania się Bidena przed radykałami, którzy kontrolują jego partię. Te pokłony powodują, że administracja Bidena przyjmuje krytyczną teorię rasy w krajowym egzekwowaniu prawa, zdrowiu publicznym, imigracji i polityce ekonomicznej oraz projektuje ją na scenę światowa. Celem nie jest realizowanie interesów Ameryki na świecie. Celem jest sygnalizowanie fanatycznym progresistom, którzy rządzą dzisiejszą Partią Demokratyczną, że Biden jest ich człowiekiem w Białym Domu.


Przez całą zimną wojnę obie partie miały pogląd, że “polityka zatrzymuje się na granicach państwa”. Czyli, że debaty dotyczące spraw wewnętrznych nie będą wpływać na politykę zagraniczną Ameryki lub na jej zobowiązania do chronienia własnych interesów i sojuszników. Człowiek, który ukuł ten zwrot, republikański senator Arthur Vandenberg, wyjaśnił: “Dla mnie ‘dwupartyjna polityka zagraniczna’ oznacza wspólny wysiłek w naszym niezbywalnym, dwupartyjnym systemie, jednoczenia naszego oficjalnego głosu na brzegu morza, żeby Ameryka przemawiała z maksimum autorytetu przeciwko tym, którzy chcą podzielić i podbić wolny świat”.  

Zapytana, czy Biden wyrzuci Thomas-Greenfield z powodu jej użycia tez chińskiego ministerstwa spraw zagranicznych, by atakować Amerykę, rzeczniczka Białego Domu, Jen Psaki skrzywiła się. "Większość ludzi zna historię systemowego rasizmu w naszym kraju” – odpowiedziała lekceważąco.


Tak więc, polityka nie zatrzymuje się dłużej na brzegu morza – ani w Teheranie, ani w Pekinie. Polityka definiuje Amerykę zarówno w kraju, jak w kontaktach z resztą świata.


The Thomas-Greenfield Doctrine of U.S. Foreign Policy

Newsweek, 21 kwietnia 2021

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

 



Caroline Glick 

Znana dziennikarka izraelska, pracuje w „Jerusalem Post”. Urodzona w Stanach Zjednoczonych, gdzie ukończyła studia z nauk społecznych. Emigrowała do Izraela w 1991 roku, wstępując natychmiast do IDF, w 1996 roku zakończyła karierę w wojsku w stopniu kapitana. Występuje często w izraelskiej telewizji, jest również zapraszana przez różne stacje telewizyjne w USA.     


Skomentuj Tipsa en vn Wydrukuj




Komentarze
1. Świadectwo przywileju Marek Eyal 2021-04-27


Notatki

Znalezionych 2607 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Chów wsobny elit   Azad   2014-09-02
Inwestowanie w naukę dla bezpieczeństwa żywnościowego w Afryce   Bafana   2022-11-14
Dzieci Rewolucji Kulturalnej   Banker   2019-01-11
Dziennikarze czczą Rogeta i porzucają obiektywizm   Bard   2023-03-29
Szalone rady dla prezydenta Bidena   Bard   2021-01-09
Co arabscy darczyńcy dla amerykańskich uniwersytetów kupują za 10 miliardów dolarów?   Bard   2023-07-02
CIA Burnsa wznawia wojnę z Izraelem   Bard   2023-02-18
Coraz więcej i więcej…   Bard   2022-03-13
Nie rzucajcie księcia wilkom na pożarcie   Bard   2021-03-13
Dla Obamy Izrael nie był “żadną Ziemią Obiecaną”   Bard   2021-02-16
Głupota ujawnia się w działaniu   Bard   2022-12-12
Pracownicy pomocy humanitarnej wspierają Hamas   Bard   2024-01-13
Departament Stanu a rzeczywistość   Bard   2024-02-03
Przypomnienie o wszystkich tych palestyńskich uchodźcach   Bard   2022-04-27
Polityka zagraniczna Bidena jest nie do utrzymania   Bard   2021-09-01
Co by było, gdyby Izrael traktował Amerykę tak, jak Ameryka traktuje Izrael?   Bard   2022-06-12
Kolejne medialne wymówki dla Palestyńczyków i ich terroru   Bard   2022-12-07
Kto ukradł palestyńską ziemię? Jordania   Bard   2022-07-09
Nie ma powodu by przepraszać za ujawnianie hipokryzji   Bard   2021-09-25
Głupota ujawnia się w działaniu, część 3: ignorowanie porażek   Bard   2023-01-11
Wojownicy sprawiedliwości społecznej ignorują arabskich właścicieli niewolników   Bard   2022-10-01
Biden podaje rękę antysemitomBojkot izraelskich instytucji akademickich jest tylko najnowszym przykładem tego, jak Departament Stanu USA niemal wypowiedział wojnę Izraelowi.   Bard   2023-07-13
Dla mediów terroryści Hamasu to duchy   Bard   2024-01-06
Dla mediów terroryści Hamasu to duchy   Bard   2024-01-23
Departament Edukacji USA ukrywa zagraniczne darowizny na rzecz uniwersytetów   Bard   2024-03-13
To demografia, głupcze!   Bard   2022-04-10
Podsycanie urojeń Palestyńczyków   Bard   2022-06-18
Iran buduje bombę, a Biden robi dobrą minę do złej gry   Bard   2021-12-15
Czy wywiad USA podrasowuje dowody o Iranie?   Bard   2022-03-31
Eureka! Odkryto arabskie lobby   Bard   2022-11-26
Czerwony Krzyż po raz kolejny zawodzi Żydów   Bard   2023-11-28
Oszustwo w sprawie palestyńskich uchodźców   Bard   2021-02-07
Walczymy z radykałami, nie z muzułmanami   Bauer   2017-10-05
Dlaczego prasa zwraca mniejszą uwagę na mordowanie dziennikarzy nie nazywających się Chaszodżdżi   Baum   2018-12-12
Amerykanin w Moskwie   Bawer   2023-06-07
“Przebudzona” Ameryka — oglądana przez uciekinierkę z Korei Północnej   Bawer   2023-02-27
Norwegia dostaje za swoje   Bawer   2022-09-08
Inkluzywna ekskluzywność   Bawer   2021-08-07
Palestyński handlarz kłamstw   Bawer   2024-03-05
Bardzo ważna książka o “Trans”   Bawer   2021-10-23
Dlaczego Biden jest obojętny wobec gloryfikacji antysemityzmu przez ONZ?   Bayefsky   2021-04-04
Co powiedzieć, kiedy terroryzm jest zbyt przerażający?   Bayefsky   2016-02-17
Rocznica utworzenia Rady Praw Człowieka, organu wystawiającego ONZ na pośmiewisko   Bayefsky   2016-06-17
Rasistowscy tyrani, poligamistyczni islamiści, despoci wszelkiej maści: dlaczego finansujemy ONZ?   Bayefsky   2015-10-17
Odrażający antysemityzm w ONZ   Bayefsky   2018-06-11
Najprostsza instrukcja dla mediów, jak mają poprawnie wykonywać swoją pracę   Beck   2015-11-19
Złóżmy pozew przeciwko UNRWA w Hadze   Bedein   2024-01-23
Problemem nie jest to, co dzieje się pod szkołami UNRWA   Bedein   2017-11-12
Autonomia Palestyńska i jej pieniądze   Bedein   2019-11-01
Sfabrykowany kryzys humanitarny UNRWA   Bedein   2018-08-24
Rząd USA odmawia ujawnienia antyizraelskiego podżegania w palestyńskich podręcznikach szkolnych   Bedein   2019-01-20
Podpalenia: nowy etap walki UNRWA z Żydami   Bedein   2016-12-06
Niemożliwa umowa stulecia   Begin   2017-11-27
Przepraszamy, zabiliśmy was z powodu nieuniknionych błędów!   Bekdil   2014-01-14
"Liberalna" Turcja twierdzi, że Europa jest rasistowska   Bekdil   2016-09-15
Turcja: “Wielka muzułmańska demokracja”?   Bekdil   2016-10-11
Turcja i Izrael: otwarcia i ponowne zamknięcia   Bekdil   2022-12-15
Turcja: ukradkowy dżihad Erdogana przeciwko Zachodowi   Bekdil   2016-11-15
Edukacja turecka: dżihad wchodzi, ewolucja wypada   Bekdil   2017-08-23
Próba zamachu w Turcji: karnawał pretekstów   Bekdil   2016-07-22
Turcy głosują za odrzuceniem demokracji   Bekdil   2017-04-20
Nieodwzajemniona miłość Erdogana do ArabówBurak Bekdil   Bekdil   2018-04-09
Za kulisami niechętnego ślubu Turcji z Izraelem   Bekdil   2016-06-26
Erdogan zawiera pokój i zgrzyta zębami   Bekdil   2016-12-16
Turecki fetysz podboju   Bekdil   2016-07-03
Erdoğan życzy: „Wielu dalszych szczęśliwych zdobyczy"   Bekdil   2020-06-29
Nowy rok, ta sama stara Turcja   Bekdil   2019-02-05
“Tureckie przebudzenie” Europy   Bekdil   2017-03-16
O wyższości podboju nad okupacją   Bekdil   2014-05-28
Pułapka Rosji: zwabianie sunnitów do wojny   Bekdil   2016-02-24
Co następne dla Turcji? Broń jądrowa!   Bekdil   2019-10-01
Przepraszam, ale się stąd nie wyniesiemy!   Bekdil   2014-06-05
Tureckie czystki trwają   Bekdil   2017-02-09
”Saudyjska afera” w Stambule ujawnia rywalizację sunnicko sunnicką   Bekdil   2018-10-27
Coraz głębszy upadek Turcji   Bekdil   2016-03-05
Erdogan: Nie ma umiarkowanego islamu   Bekdil   2017-12-17
Święta wojna Erdoğana przeciw ‘niewiernej Europie’   Bekdil   2020-11-13
Erdoğan potrzebuje nowych wrogów   Bekdil   2020-08-26
Kraj NATO, sojusznik Rosji i przyjaciel talibów   Bekdil   2021-09-30
Nowa kultura politycznej przemocy w Turcji   Bekdil   2019-06-23
Rozchodzą się drogi Turcji i Zachodu   Bekdil   2021-08-12
Fałszywi sojusznicy Ameryki w Zatoce    Bekdil   2018-08-31
Jednokierunkowa ulica ekstremistów muzułmańskich   Bekdil   2017-03-04
Erdoğan: ochoczy zakładnik antyzachodniej doktryny Putina   Bekdil   2023-09-16
Niebezpieczne ambicje Turcji   Bekdil   2016-01-07
Dwulicowa agenda Bidena w sprawie Turcji   Bekdil   2021-12-11
Zmęczona puczem Turcja - zagubiona i niepewna   Bekdil   2016-08-16
Masakra ludzi za ich styl życia   Bekdil   2017-01-18
Spóźnione olśnienie Tony Blaira   Bekdil   2014-05-15
Udręczona granica Turcji z Syrią   Bekdil   2016-02-18
Turcja i UE: Kodak Moment   Bekdil   2015-01-01
Turecki cyrk w Waszyngtonie   Bekdil   2016-04-20
NATO w Madrycie: To nie będzie ostatni szantaż Erdoğana   Bekdil   2022-07-20
Turecki “postęp”: Sześcioletnią dziewczynkę wydał za mąż jej ojciec, znany szejk   Bekdil   2023-01-06
Co tureccy islamiści rozumieją przez “edukację”?   Bekdil   2017-02-16
Nowa kokieteria Erdoğana: oszukańcze reformy demokratyczne   Bekdil   2020-12-14
Wybory w Turcji: nacjonalistyczna polityka tożsamości wygrywa mimo nędzy   Bekdil   2023-05-27
Przemoc wobec kobiet: trochę niewygodnych danych dla skorumpowanej ONZ   Bekdil   2017-07-10
Turcja: Strzeżcie się islamistów niosących dary   Bekdil   2022-04-23
Turcja: mały problem Europy   Bekdil   2016-08-22

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Lekarze bez Granic


Wojna w Ukrainie


Krytycy Izraela


Walka z malarią


Przedwyborcza kampania


Nowy ateizm


Rzeczywiste łamanie


Jest lepiej


Aburd


Rasy - konstrukt


Zielone energie


Zmiana klimatu


Pogrzebać złudzenia Oslo


Kilka poważnych...


Przeciwko autentyczności


Nowy ateizm


Lomborg


„Choroba” przywrócona przez Putina


„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Małgorzata, Andrzej, Henryk