Prawda

Środa, 25 stycznia 2017 - 02:23

« Poprzedni Następny »

The Nazis and The Final Solution

Youtube

Najnowsze filmy
Najczęściej oglądane
youtube - ikona

The Nazis and The Final Solution


Abraham (Abramek) Koplowicz 2015-01-27

Abraham (Abramek) Koplowicz (1930-1944) Prayer, c.1943

Abraham (Abramek) Koplowicz (1930-1944) Prayer, c.1943



Wreaths have been laid and candles lit at Auschwitz to mark the 70th anniversary of its liberation. Abramek couldn’t be there.

A SMALL TRAGEDY


At 13, Abramek was writing bright and beautiful poetry, far in advance of his years. He, and his words, came to an end in Auschwitz. By chance, some small memory of him was salvaged.


He was Abraham Koplowicz, known to all as “Abramek,” blond and graced with those very features which Hitler’s race theories espoused as the epitome of Aryanism. But since Abramek was Jewish, he was eventually deprived of life and very nearly disappeared into the abyss of oblivion, like so many Jewish children who perished in the Holocaust. It was by chance that some small memory of him was salvaged.


The Lodz Ghetto, with 165,000 Jews incarcerated in a disease-ridden, four-square-kilometer area, was unique. The local Judenrat set up a system of ghetto industries, run by forced Jewish labor, to serve the German army in return for scant food rations. By 1943, 119 such factories were in operation, employing about 90 percent of the Jews. The necessity of keeping these factories staffed meant that the ghetto was spared from annihilation until most of Poland’s other Jewish communities had already been wiped out – until the final “mopping up” operations at the end of 1944. It was then that Abramek Koplowicz and his family were sent to Auschwitz, in the last transport to that death camp from Lodz.


When the Koplowicz family was taken to Auschwitz, the mother, Yochet Gittel, was immediately sent to the gas chamber. The father and 14-year-old Abramek were sent to forced labor. But as he left for work, Mendel Koplowicz left his son in the barrack in order to protect him from the ordeal. Upon his return, he found it empty. The Germans had come and sent all those inside to death.


The man who saved Abramek’s name from obliteration was someone who didn’t know him in person, but whom fate would later turn into Abramek’s step-brother. He is Eliezer “Lolek” Grynfeld, today a retired comptroller at the Ta’as munitions industries in Israel and a volunteer lecturer on the Holocaust. Grynfeld lives in an idyllic little house in Holon, surrounded by the lush greenery and flowers of a well-tended garden.


The pastoral present notwithstanding, Grynfeld’s youth was lost in the same Lodz Ghetto where Abramek’s childhood was cut short.


Abramek’s father, Mendel Koplowicz, labored at a workshop producing cardboard boxes for the Germans. An ordained rabbi, he became a confirmed atheist after reading many secular philosophy books. Abramek worked at a shoe-making workshop, occasionally showing up at his father’s workshop to entertain the laborers by reciting poetry and satirical skits in verse. The handsome boy delighted his listeners, who unanimously agreed that he was a genius. One of those who heard him was Haya Grynfeld, Lolek’s mother and Mendel Koplowicz’s co-worker.


In 1946, Mendel Koplowicz wed Haya Grynfeld. Grynfeld describes his stepfather as “a taciturn man. It was rare to ever hear him mention the son he lost. I knew that he had gone back to their Ghetto home in Lodz after the war and that in the attic he had found a painting Abramek had done. It was of an old Jew in a tallit (prayer shawl) in front of the holy ark. It was realistic and far beyond what could be expected of a little boy.


When after the death of his step-father Grynfeld finally brought himself to go through the couple’s things, he discovered an old Polish school composition book. The carefully-illustrated title page declared that it belonged to A. Koplowicz. The title itself was Utwory-Wlasne (Polish for “private creations”). At the bottom of the page, over an ink drawing of barricaded dark buildings, was the inscription “Litzmannstadt [the German name for Lodz] Ghetto.” The year 1943 was designated in large numerals.


(Fragments from Sarah Honig’s article published in “Jerusalem Post”.)


***

Auschwitz survivors visited the Nazi concentration camp a day ahead of the 70th anniversary of its liberation. Abramek couldn’t be there. Małgorzata Koraszewska and Sarah Lawson translated some of his poems into English:

 

 

A DREAM    (Marzenie)                                                                

When I am twenty years of age,

I will burst forth from this cage

And begin to see our splendid Earth

For the first time since my birth!

In my motorized bird I’ll soar so high

Above the world, up in the sky,

Over rivers and the seas,

With such stupefying ease,

With my brother wind and sister cloud, I’ll

Marvel at the Euphrates and the Nile;

The goddess Isis ruled the land that links

The Pyramids and the massive Sphynx.

I will glide above Niagara Falls,

And sunbathe where the Sahara calls;

If I want to escape the scorching heat,

I will fly up north to an Arctic retreat.

I will top the cloudy peaks of Tibetan fame

And survey the fabled land whence the Magi came.

From the Island of Kangaroos

I’ll take my time and cruise

To the ruins of Pompeii         

At the edge of Naples Bay,

I’ll continue to the Holy Land, then seek

The home of Homer, the celebrated Greek.

More and more astonished will I grow

At the beauty of the Earth below.

In all my travelling I’ll be twinned

With my siblings, cloud and wind.

 

 

THE GALE           (Wicher)                                    

 

It moaned and it droned,

It howled and it groaned,

With a terrible voice, woo-hoo!

Over meadows and grasses,

Mountain valleys and passes,

It raced and rushed its way through.

 

Now the roof creaks,

The gale puffs out its cheeks

And scatters debris all over the place.

A swallow is heard to say

As she hides in the hay

That the world is too frightening to face.

 

And the terrible gale

With a deafening wail

Terrified young and old;

With a deafening wail

It hit hill and dale

And never relinquished its hold.

 

Birch, beech and oak

Went down at a stroke

And their leaves blew away.

At a town or a farm

It caused damage and harm  

And left behind grief and dismay.

 

Blackberries mutter to vines,

Birches whisper to pines;

They all sound perplexed.

All forms of life,

The swallow and his wife,

Are wondering what will come next.

 

Meanwhile, its speed swelling,

It whooshed towards a dwelling

And roared at the top of its voice.

Indoors the children could hear,

So clung to grandpa in fear—

Sleeping was never a choice.

 

 

The wind is biting and keen

And planning a change of scene;

Raging and roaring it ran

Over meadows and grasses,

Mountain valleys and passes,

It dashes on as fast as it can.

                                                                   

 

THE CLOCK             (Zegar)


The clock is hanging on the wall

Slowly measuring out the time.

The ticking echoes overall

And the quarter hour provokes a chime.

 

The hands rotate by degrees

On the white face of the clock.

Inside it buzzes like a hive of bees;

The ancient tune plays: “tick-tock”.

 

Tireless little gears and springs

That connect and then release—

Even when a late hour rings,

The steady clockwork doesn’t cease.

 

Sometimes a minute seems to last—

To go on for an age.

But it may also go whizzing past

At a speed too fast to gauge.

 

And the clock is hanging on the wall

Slowly measuring out the time.

The ticking echoes overall

And the quarter hour provokes a chime.

 

 

 

THE BEGGAR                     (Żebrak)

 

Penniless and sad,

Bereft of all he had,

A beggar shambles through the city streets.

His clothing seedy,

He’s clearly needy,

Forgotten and ignored by everyone he meets.

 

His choices were as poor as he;

Impoverished and broken

With his needs unspoken,

Like a man adrift at sea.

 

He is homeless and dejected

Forgotten, disrespected,

And he leads a roaming life.

While at home a mother’s left to hold

Her children close against the cold,                        

Weeping the tears of a lonely wife.

 

He comes to a town

Full of fine dwellings;

Dire poverty is far from the fashion.

It’s upwardly mobile

With a beautiful roof line,

But never a hint of compassion.

 

He knocks on a door—

Breakfast is on the table,

Plenty of bread and butter.

“Sir, please, if you’re able

Give something to a starving man.”

 

The householder glared from his place

And  hit the table with his fist.

“Get out! Desist!”

And slammed the door in his face.

 

So he suffered from not being fed

Nor having a roof over his head.

He gave his soul to God to keep.

On a cold autumn night

Resigned to his plight,

He sat down and soon fell asleep.

 

                                                       

 

SACRIFICE   (Ofiara)

 

In a peaceful hamlet Berele and his parents led contented lives

Until one fine day bad news arrives:

Mobilization! War has been declared!

Will they take her son? Deep in her soul the mother’s scared.

Suddenly her worst fears come true; Berele is called up to fight.

He bids his parents farewell. His throat feels strangely tight.

He tears himself away from the familiar domestic scene,

For Berele is a man now, not a boy; he’s turned eighteen.

Berele fights valiantly in the dark fog of war

And is promoted to a member of the officer corps.

Now a battle is raging, soldiers are dying;

Thousands have fallen, but the flag is still flying.

Cannons roar, grenades explode, the din is mad,

But in Berele’s heart he longs for home and mum and dad.

His homesick longing must be that pain in his chest,

But no, it’s a bayonet. The bullets fly—he’s going west.

He is trampled in the mud; he cannot rise.

“Goodbye mother and dad,” he whispers as he dies.

Back home in the hamlet, after many years hope still makes them run

To every man coming up the road; he could be their beloved son!

But it’s always a stranger. “Time heals all wounds”, but it hasn’t done.

The father dies from longing for his son, but the mother will not rest.

In her dreams she kisses him tenderly and clasps him to her breast.

 

                                                                                  Abramek Koplowicz


Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj













A za oknem zima
Hili: To nadal nie wygląda jak wiosna.
Ja: Ciągle jest styczeń.
Hili: Właśnie widzę.

Więcej

Niezwykłe pasikoniki
naśladujące liście
Jerry Coyne


Nowy artykuł w “Journal of Orthhoptera Research” Sigfrida Ingrischa et al. opisuje odkryte niedawno i opisane pasikoniki z Sabah (w Malezji). Jestem dzisiaj zajęty, ale rzućcie okiem na streszczenie, w którym autorzy notują przypominające żyłki struktury, które zakrzywiają się ku tyłowi przednich skrzydeł, czyniąc je podobnymi do żyłkowanych liści.

Więcej

Za co uniwersytetom
płacą kraje islamskie?
Giulio Meotti


Rozważmy, co zdarzyło się w ciągu minionych dwóch miesięcy: organizacja studencka na University of Manchester przegłosowała bojkot Izraela, University of London zaprosił mówcę, by opowiedział o “nazistowskim Izraelu”, a na University College London tłum nie dopuścił do zebrania żydowskich studentów. To nie są Niemcy 1933 r.,
ale Anglia 2016 r.

Więcej
Blue line

Pandy trzymają się
mocno
Bjorn Lomborg


Pandy wielkie należą do ulubionych zwierząt świata, stając się sensacjami na filmach w Internecie, po prostu przez kichnięcie lub urocze tarzanie się po ziemi. W roku, w którym niewiele jest powodów do radości, są dobre wieści dla wszystkich, którzy kochają pandy.

Te wieści przyszły, kiedy International Union for Conservation of Nature usunęła je z listy gatunków  zagrożonych – zmniejszając ocenę grożącego im niebezpieczeństwa do gatunku „narażonego”.

Więcej

Nie ma reformatorów
w reżimie irańskim
Seth Frantzman

Protest przeciwko niedawnej egzekucji 20 Kurdów w Iranie. (zdjęcie: REUTERS)

Nigdy jeszcze tak wielu reformatorów nie zrobiło tak mało, mając tak wiele do zrobienia. Jeśli czytasz wiadomości o Iranie, spotykasz się z niekończącą się narracją, która głosi, że „reformatorzy” zwyciężają. Kiedy Hassan Rouhani wygrał wybory prezydenckie w 2013 r., „Guardian” ogłosił „niespodziewane zwycięstwo umiarkowanego kandydata”. Nie ma jednak reformatorów w Iranie. Są tylko militaryści, teokraci, nacjonaliści i kaci.

Więcej
Blue line

Rozum i Wiara
Część XVII
Lucjan Ferus


Wiara: I co ty sobie wyobrażasz?! Myślisz, że wytkniesz mi błędy, jakie rzekomo ostatnio popełniłam, nawymyślasz od najgorszych i zakończysz rozmowę, ot tak sobie, jak gdyby nigdy nic? A nie chciałbyś poznać mojego zdania w tej kwestii? Nie interesuje cię, co ja mam do powiedzenia w swojej obronie? Na dobrą sprawę powinieneś mnie przeprosićza to moje niby „zeszmacenie się”. Nie wiem, do jakiego chodziłeś przedszkola, że nie nauczyli cię dobrych manier. A szkoda, bo przydałyby ci się choćby teraz.

Więcej

Świat ma dość muzułmańskiego
ekstremizmu religijnego
Ahmad Al-Sarraf

Frank Wolf, amerykański republikański kongresman, który przez lata walczył o wolność religii i o wolność od religii.

 

Krótko przed świętami Bożego Narodzenia, po sześciu miesiącach zwłoki, prezydent Obama podpisał ustawę o międzynarodowej wolności religijnej. Uchwalona w maju przez Kongres ustawa, była zaproponowana przez republikańskiego senatora Franka Wolfa. Frank Wolf jest od wielu lat zaangażowany w walkę o prawa prześladowanych mniejszości religijnych (jest m.in. współprzewodniczącym Ahmadiyya Muslim Caucus, grupy reagującej na prześladowania muzułmanów Ahmadi). 

Więcej
wwi_book

Dziewiczy lasek
na skraju miasteczka
Marcin Kruk


Wszedłem do gabinetu Prezesa i powiedziałem „Niech będzie pochlebiony”. Prezes odpowiedział; „Na wieki wieków” i sądziłem, że nie dosłyszał, jednak mowa ciała wyprowadziła mnie z błędu. Jego braki intelektualnego uzębienia wypełniły się złotem słonecznej radości. Wskazał mi krzesło i zapytał co słychać. Powiedziałem, że ludzie mówią o jego najnowszym sukcesie. Uśmiechnął się skromnie i patrzył wyczekująco. Odbierają pozytywnie, mówią, że mocno powiedziane, ogólnie rzecz biorąc, nastrój jest bojowy, czekają na wskazówki.

Więcej

Palestyńczycy: Gloryfikowanie
masowych morderców
Bassam Tawil

Obraz zamieszczony niedawno na Twitterze gloryfikuje Jahję Ajjasza, masowego mordercę z Hamasu, organizatora fali zamachów samobójczych, które zabiły i zraniły setki Izraelczyków. Obraz pokazuje twarz Ajjasza na tle autobusu  izraelskiego, który został wysadzony przez palestyńskiego zamachowcę-samobójcę w latach 1990.

Młodzież palestyńską wzywa się do pójścia w ślady Jahji Ajjasza, masowego mordercy z Hamasu, organizatora fali zamachów samobójczych, które zabiły i zraniły setki Izraelczyków.

Ekspertyza Ajjasza w produkowaniu bomb zarobiła mu przydomek „Inżynier” i zrobiła z niego bohatera wielu Palestyńczyków.

Tego producenta bomb zabiły izraelskie siły bezpieczeństwa 5 stycznia 1996 r., kończąc tym samym jeden z najkrwawszych rozdziałów palestyńskiego terroryzmu przeciwko Izraelowi.

Więcej

Ile komórek
ma twoje ciało?
Carl Zimmer

E.M.Unit, Royal Free Hospital School of Medicine/Wellcome Trust Photo Library/Creative Commons

Proste pytanie zasługuje na prostą odpowiedź. Ile komórek ma twoje ciało?


Niestety, komórki nie potrafią wypełnić formularza spisu powszechnego, a więc nie mogą same ci tego powiedzieć. A chociaż jest wystarczająco łatwo spojrzeć przez mikroskop i policzyć pewne typy komórek, ta metoda także nie jest praktyczna. Pewne typy komórek łatwo jest zobaczyć, podczas gdy inne – takie jak poplątane neurony – splatają się w kompletną niewyraźność. Nawet gdybyś liczył dziesięć komórek na sekundę, zabrałoby dziesiątki tysięcy lat policzenie do końca. A dodatkowo byłyby pewne problemy logistyczne przy liczeniu wszystkich. 

Więcej

"Progresywni" idealizują
rakiety terroru
Elder of Ziyon

Zrzut z ekranu

Filmowiec Martin Ginestié w 2015 r. wyprodukował film pod tytułem "In Defense of the Rocket" [W obronie rakiety]. I tym właśnie ten film jest  - broni i idealizuje palestyński ostrzał rakietowy skierowany na izraelskich cywilów. Film obraża inteligencję na dwóch poziomach.
Reżyser najpierw daje do zrozumienia, że Izrael bombarduje Gazę bez żadnego powodu oraz że rakiety są naturalną reakcją na załamanie się procesu pokojowego, który Izrael zabił swoimi niczym nieuzasadnionymi atakami. Rakiety Palestyńczyków pokazuje dopiero po pokazaniu zbombardowanych budynków w Gazie.

Więcej
Blue line

Spacer do krańca
wiśniowego sadu
Andrzej Koraszewski


Pyta pan kim jestem, zdziwi się pan, jestem oportunistą. Nie, nie w tym sensie w jakim ten termin jest używany w słownikach. Ciekawa sprawa ze słowami, podobnie jak geny ich funkcja może się zmieniać, mają długą historię, z której znamy zaledwie maleńkie fragmenty.

Więcej

Dysydenci arabscy
i wojna o pokój
Z materiałów MEMRI


Rada Bezpieczeństwa  w ciągu jednego miesiąca dwukrotnie spotkała się w sprawie pilnego potępienia Izraela, przedstawiciele 70 państw spotkali się na konferencji w Paryżu, żeby potępić Izrael zanim będzie za późno, papież Franciszek spotkał się z prezydentem „Palestyny”, żeby go zapewnić, że kocha pokój. Pomniejszych imprez w tej dziedzinie sportu nawet nie warto wymieniać. Tymczasem w samym świecie arabskim tu i ówdzie odzywają się głosy, na które walczący o pokój świat nie zwraca uwagi. 

Więcej
Blue line

Stulecie
marksizmu-leninizmu
Matt Ridley


Ludzie potrafią być zadziwiająco tępi. Praktyka medycznego upuszczania krwi trwała, mimo że przez stulecia pełno było dowodów, że czyni więcej szkody niż pożytku.
Praktyka komunizmu czyli politycznego upuszczania krwi, jak to powinno być nazywane, której setną rocznicę od rewolucji bolszewickiej będziemy mieli w tym roku, także nie potrzebuje więcej testów. Za każdym razem robi więcej szkód niż pożytku.

Więcej

Masakra ludzi
za ich styl życia
Burak Bekdil


Zeszły rok był bez wątpienia annus horribilis dla Turcji. Prezydent Recep Tayyip Erdogan Powiedział, że w walkach Turcji z Partią Pracujących Kurdystanu (PKK) 1178 osób zginęło między lipcem 2015 a grudniem 2016. Zamachy bombowe Państwa Islamskiego (ISIS) pochłonęły kolejne 330 ofiar. Te liczby nie obejmują 248 ludzi, którzy zginęli podczas krwawej próby zamachu 15 lipca, ani 9,5 tysiąca domniemanych członków PKK, których zabiły tureckie siły bezpieczeństwa. Turcja twierdzi także, że od lipca 2015 r. zabiła 1,8 tysiąca członków ISIS. Te liczby dają całkowitą liczbę 13 056 ofiar śmiertelnych w Turcji w ciągu mniej niż 17 miesięcy.

Więcej

Selektywne używanie
narzędzi wśród mrówek
Jerry Coyne

Okaz A. senilis (matka)

Posługiwanie się narzędziami, jak zapewne wiecie kiedyś uważane za unikatowo ludzkie zjawisko, jest obecnie szeroko udokumentowane wśród naczelnych i ptaków. Możecie jednak nie wiedzieć, że widziano je także u niektórych owadów, takich jak osy, które używają kamyczków do zamknięcia norek po złożeniu jaj. Widziano także mrówki, które używają tego, co znajdą w środowisku, by przetransportować płynną żywność do mrowiska; mrówki, które to robią mają nierozszerzające się ciała, nie mogą więc po prostu wessać żywności, by zwrócić ją dla swoich koleżanek w mrowisku.

Więcej

Spojrzenie Araba
na pokojowy szczyt
Fred Maroun

Foto: Fred Maroun

Bezwartościowa i kosztowna konferencja “pokojowa” w Paryżu zakończyła się wspólną deklaracją. Nawet główny organizator, niezmiernie niepopularny prezydent francuski, François Hollande, przyznał, że konferencja była bezużyteczna, kiedy powiedział: “świat nie może narzucić rozwiązania na konflikt izraelsko-palestyński”.

Więcej

Elegia dla Not Exactly
Rocket Science
Ed Yong


Wszystko kończy się, a więc zacznijmy od końca. Zamykam ten blog ze skutkiem natychmiasto- wym. Nigdzie jednak nie odchodzę; od 2015 r. pracuję w redakcji “The Atlantic” jako korespondent naukowy i od teraz w pełni skupiam się na pisaniu dla tego pisma.


Zakończywszy, wróćmy do początku. Zacząłem ten blog - Not Exactly Rocket Science – w sierpniu 2006 r., właściwie z ciekawości.

To była moja pierwsza poważna wyprawa w dziedzinę pisania o nauce.

Więcej

Anty-izraelski festiwal
nienawiści w Irlandii
Denis MacEoin

University College Cork w Irlandii. (Zdjęcie: Bjørn Christian Tørrissen/Wikimedia Commons)

Uchwalenie przez Radę Bezpieczeństwa Rezolucji 2334 w dniu 23 grudnia 2016 r. wsadziło kij w niejedno mrowisko[1]. Przez ogłoszenie, że osiedla izraelskie nie mają żadnego prawnego podbudowania i są "jaskrawym naruszeniem prawa międzynarodowego", rezolucja wręczyła Palestyńczykom broń równie silną, jak każda inna, jakiej używali przeciwko państwu żydowskiemu w licznych atakach fizycznych od ponad stulecia. Już od wielu lat wojna prawna zastąpiła wojnę (choć nie terror) jako wybrana przez Palestyńczyków metoda zmierzająca do wyeliminowania Izraela; ta nowa rezolucja, choć tylko doradcza, jest wielkim krokiem na drodze do ogłoszenia nie tylko osiedli, ale całego Izraela za nielegalny.

Więcej
Biblioteka

Refleksje sprzed lat:
„Spisek sykstyński”
Lucjan Ferus


Jest to dalszy ciąg cyklu pod wspólnym tytułem „Refleksje sprzed lat”, w którym chcę przypomnieć i przedstawić niektóre zapiski z początku lat 90-tych, którymi przez parę lat zapełniałem bruliony, notując swoje ówczesne przemyślenia z różnych dziedzin nauki, kultury i oczywiście religii. Poniższy tekst należy do tej ostatniej dziedziny.

Więcej

Pięć sposobów na rezolucję 
Rady Bezpieczeństwa ONZ
Eugene Kontorovich

Członkowie Rady Bezpieczeństwa ONZ głosują w siedzibie Narodów Zjednoczonych 23 grudnia 2016 za rezolucją potępiającą Izrael za jego praktykę  budowania osiedli na Zachodnim Brzegu i we wschodniej Jerozolimie. (Manuel Elias/The United Nations via Associated Press)

Decyzja USA, by pozwolić na uchwalenie rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ potępiającą osiedla izraelskie, spotkała się z potępieniem ze strony obu partii, w tym czołowych działaczy na rzecz osiągnięcia rozwiązania w postaci dwóch państw, takich jak Demokraci Dennis Ross i George Mitchell.

Oczywiście, celem administracji Obamy było zablokowanie polityki zagranicznej prezydenta-elekta Donalda Trumpa. Najbardziej bezpośrednim sposobem odrzucenia Rezolucji 2334 Rady Bezpieczeństwa jest odrzucenie opinii, jaką ona wyraża i działanie wbrew jej rekomendacjom.

Trump prawdopodobnie będzie starał się cofnąć to posunięcie, nie tylko z powodu znaczącej różnicy opinii politycznej, ale także, by odrzucić koncepcję, że prezydent może związać swojego następcę działaniem za pośrednictwem ONZ bardziej niż przez ustawy i dekrety prezydenckie. Trump nie może bezpośrednio uchylić tej rezolucji.

Więcej
Blue line

Genetyczna
księga zmarłych
Richard Dawkins


Odpowiedź na ankietę „Edge”: 2017 :
Jaki termin lub koncepcja naukowa powinny być szerzej znane?
Dobór naturalny wyposaża każde żywe stworzenie w geny, które umożliwiły jego przodkom – dosłownie nieprzerwanej ich linii – przeżyć w ich środowiskach. Stopień, do jakiego obecne środowisko przypomina środowisko przodków, jest stopniem, do jakiego współczesne zwierzę jest dobrze wyposażone do przeżycia i przekazania tych samych genów. „Adaptacje” zwierzęcia, jego szczegóły anatomiczne, instynkty i biochemia wewnętrzna są serią kluczy, które doskonale pasują do zamków stanowiących środowiska jego przodków.

Więcej

Dyplomacja strachu,
nowe groźby palestyńskie
Elder of Ziyon



Ponad dziesięć lat temu napisałem artykuł pod tytułem The Diplomacy of Fear (Dyplomacja strachu). Przez dziesięciolecia świat arabski szczególnie, a świat muzułmański ogólnie, używał gróźb jako głównego nacisku, by nagiąć Zachód do swojej woli.

Groźby zazwyczaj nie są bezpośrednie; większość przyjmuje postać “jeśli nie zrobicie tego, co chcemy, ulica arabska wybuchnie” lub “terroryści będą mieli wymówkę”. Innymi słowy, jeśli arabskie zbirokracje nie dostaną tego, czego chcą od Zachodu, to będą bezsilne i nie potrafią powstrzymać irracjonalnych sił w swoich granicach przed zaszkodzeniem interesom Zachodu.

Więcej

Mistyfikacja Sokala 
Dwadzieścia lat później
Jerry Coyne

Alan Sokal

Minęło dwadzieścia lat od “sprawy Sokala” znanej także jako “Sokal hoax”, kiedy to fizyk i matematyk Alan Sokal wysłał do pisma “Social Text” fikcyjnie postmodernistyczny artykuł o wyłamującym szczęki tytule Transgressing the boundaries: Towards a transformative hermeneutics of quantum gravity [Transgresja granic: ku transformatywnej hermeneutyce grawitacji kwantowej ]. W artykule używał prawdziwych cytatów profesorów nauk społecznych i innych uczonych postmodernistycznych, żeby pokazać, że dziedzina grawitacji kwantowej pełna jest patriarchatu i głęboko zanieczyszczona postawami społecznymi. W rzeczywistości jego zamiarem było pokazanie, że nauki humanistyczne (nie wszystkie!) są zakażone głębokim subiektywizmem o sposobach dochodzenia do prawdy, jak również głęboką podejrzliwością wobec nauk ścisłych.

Więcej

Rozwiązanie
w postaci 50 państw
Andrzej Koraszewski

Zapożyczone od EoZ z tekstem dostosowanym do potrzeb tego artykułu.

Chwilami trudno pozbyć się wrażenia, że świat kręci się wokół Izraela i konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Rada Bezpieczeństwa gwiżdże na wojny i zagrożenia, zajmuje się osiedlami (oczywiście żydowskimi osiedlami, bo jakimi ma się zajmować), Rada Praw Człowieka z Arabią Saudyjską na czele, zajmuje się taśmowym potępianiem praw człowieka przez Żydów, odchodzący prezydent największego mocarstwa świata obwieszcza, że Izrael nie może być równocześnie państwem demokratycznym i żydowskim, że musi coś wybrać.

Nikt nie pyta, czy Francja może być państwem francuskim i demokratycznym równocześnie, ale w przypadku Żydów wiadomo, że sprawy mają się przecież zupełnie inaczej. Francuzi właśnie organizują wielką konferencję na rzecz rozwiązania w postaci dwóch państw. Gdzie? Jak to gdzie? Każde dziecko wie gdzie. Unii Europejskiej grozi rozpad, ale konferencji o rozwiązaniu w postaci 28 państw jakoś nikt nie zapowiada. Kto wie, może powinna to być najpilniejsza sprawa dla nas, Europejczyków, ale wymagałoby to naruszenia chrześcijańskich tradycji naszej europejskiej cywilizacji, a na to zgody nie ma.

Przeczytałem właśnie artykuł amerykańskiego przedsiębiorcy z Ohio o rozwiązaniu w postaci 50 państw.

Więcej
Dorastać we wszechświecie

Wtedy sprawy przybrały
interesujący obrót
Göran Adamson

Hamasowski Fatah nie chce
żadnego państwa
Khaled Abu Toameh

Pochwała ignorancji,
czyli wiem, że nie wiem
Simon Cullen

Narodowy socjalista
pisze do mnie list
Andrzej Koraszewski

Drugie prawo
termodynamiki
Steven Pinker

Dlaczego nie ma
państwa Palestyna?
David Collier

Znaki czasu na Jasnej Górze
i gdzie indziej
Andrzej Koraszewski

Chrześcijanie karzą obrońcę
chrześcijan na Bliskim Wschodzie
Fred Maroun

Wystarczy zadawać
pytania?
Lucjan Ferus

Małe kłamstewka
Wielkiej Brytanii
Douglas Murray

Adam i Ewa: dwoje, czy więcej
niż dwoje przodków?
Jerry Coyne

Przemówienie noworoczne
do świata muzułmańskiego
Nonie Darwish

Przemieszczanie się było
kluczowe dla sukcesu Europy
Matt Ridley

Cywilizowani barbarzyńcy
i niespodziewani przyjaciele
Forest Rein

Żaba mortal combat
i lewatywa z kawy
Wojciech Szczęsny

Blue line
Polecane
artykuły

Intronizacja Chrystusa



Obama chrzescijanie



Szelest liści



Czego wam nie pokazują?



Rozdzielenie religii i państwa



Trwa ewolucyjne upokorzenie archeopteryksa



Trucizna, kamuflaż i tęcza ewolucji



Religia zdrowego rozsądku



Kto się boi czarnego luda?



Land of the pure



świecące ryby



Lewica klania sie



Nis zgubic



Religia pieklo



Nienawisc



Niedożywienie w Ugandzie



Ewolucja nieunikniona



Starty z powierzchni



Niewolnictwo seksualne



Miłość teoretycznie przyzwoitych



Psy nie idą do Nieba



Problem zielonych strachów



Antysemiccy Żydzi



Nowy gatunek homininów na czołówkach gazet.



Moc Chrystusa zmusza cię


Technika, konsumeryzm i papież


W obronie pesymizmu



Tracąc moją religię?



Ewolucja pomogła im...



Konstytucyjni demokraci



PAP ma Alę, Ala ma Hamas


Homeopatia



Więcej żywności