Czwartek, 16 lipca 2020 - 15:51

« Poprzedni Następny »



Andrzej Koraszewski 2014-02-28

Consumerism does not enjoy a favourable press, never mind a pulpit. Scholars, journalists, and priests are feverishly engrossed in their laptops looking for words of condemnation for people who instead of bowing humbly before “values” and giving sacrifices to gods are rushing to a “temple of Satan” and buying material things.

            Priests are thundering the loudest. But scholars do not let the grass grow under their feet either. “What contemporary thinkers describe as consumerism seems to be something more than merely a modern modification of hedonism and utilitarianism. The consumer model is based on an anthropocentric, secular vision of the human being, a conqueror and master of nature,” writes Antonina Sebasta, an associate professor at the Institute of Philosophy and Sociology of the Papal Academy in Krakow.


            The whole problem can be viewed from another standpoint: anybody can make a pot, but people want to have pots suitable to the dignity of their status. A shepherd should not eat grass like his sheep. One can wash a poor man's feet from time to time, under the condition that the poor man does not demand shoes; meanwhile capitalists are building parking spaces in front of supermarkets and, tempting them with luxuries, are robbing their souls.


Priests of faith or exalted intellect unite their attacks on consumerism with bold criticism of a too-speedy development of science and technology. Usually those scholarly opinions are uttered by very well-nourished people who have access to the best medical care and who do not show disdain towards any achievement of science and technology which can aid their comfort and, what is more important, for dissemination of their superstitions. (The internet is a threat to the layman, but nobody mentions the threat from religious pornography.)


From his private jet, loaded with latest electronics, a religious leader condemns the consumer society and calls for spiritual rebirth: “Man must not be sacrificed on the altar of a machine...”


Since the time when Cain killed Abel we have gone a long way from hunting and  gathering and living only on the bounty of nature; we have learned better and better how to produce things that make our lives easier. The process of accumulating knowledge and skills has been accompanied by another process - perfecting the art of seizing the work of others. It could be suspected that Abel was saintly, but not a saint, and his rams were fat, because all too often (and not without the owner’s knowledge) they were causing damage. His spiritual heirs are no longer playing at animal husbandry, they are ordering the delivery of sacrificial lambs and God forbid that their fleece should be only like the fleeces of other lambs destined for sale or for home consumption.


Recently I read that during the last ten centuries one statement has always been true: the church was corrupt and the middle classes were rising. Well, in some countries the middle class grew faster, in others slower, and here there is a correlation with both the degree of the church’s demoralization and the potency of incestuous relationships between the altar and the throne. The increase of the middle class has always stirred anxiety among the shepherds. 


A very old recipe for an Easter cake begins with these words: “set twelve wenches to beating the eggs”. I do not think that those egg-beating wenches had a sense of their “Human Destiny” or dignity. Today eggs are beaten by a kitchen mixer run on electricity. To be sure, the Christian doctrine says that suffering ennobles, but those who proclaim this theory in their hour of need invariably demand anaesthetic, and don’t even have a tooth pulled without it. Inventions have allowed us to change the quality of our lives. Not only have they allowed the production of a food surplus, the social division of labour, or saving the sick, but even the rise of culture and arts.


To the outrage of many religious and secular shepherds, machines have liberated (and not enslaved) huge masses and allowed them an existence a bit more comfortable and less full of suffering. Shepherds call it consumerism and condemn it from the summits of their spiritual development. An old Polish proverb, "Give a peasant manure, and not a watch", is  repeated with relish to this day by numerous representatives of Polish intelligentsia. Of course, they are extraordinarily democratic, they just do not like it that the janitor has the same, or a better, TV, computer, or car. In the old days you wouldn’t meet the hoi-polloi in the same shop as people from high society. This ideal world got coarsened no end.


A populace brought up on Jesuitical morality, does not believe that you can grow rich on honesty and sometimes holds the opinion that it is better to be without bread than day after day see how the baker becomes richer. Also the shepherd prefers to see hungry, ill and suffering people who come to his temple to beg God’s mercy, than well-nourished and serene people who -on top of everything - are instructed in  book-keeping.


Secular shepherds (usually with a sociologist’s diploma) look with loathing not only on consumerism, but also on mass culture. As co-creators of mass culture they do everything to ensure that this culture does not differ from their image of it, and at the same time that it should give the means both of the creation of elite culture and of such symbols of status that ensure that the shepherd can be distinguished from his sheep. Outstanding intellectuals, in their role as newspapers editors, mindful of their popularity, do not hesitate to replace scientific information with horoscopes, and an interview with a scientist with an interview with a crystal-gazer. Sage professors, without any pangs of conscience, work full-time in three places, drastically curtailing their efforts in places they think they are ennobling with their names alone.


To be sure, it is capitalists who supply goods bought by the much-loved poor, but we should not think that the left is blameless. One could imagine that communism delivered only noble poverty, but reading what others have to say I am coming to the conclusion that I’m wrong. In a homily delivered on 23 April 2005 Bishop Stanislaw Wielgus of Plock in Poland, said: “In the last century in Western societies Christianity and higher values were eliminated from public life methodically and according to plan. Egotistical hedonism was propagated. Secularization and a leftist worldview were encouraged. Universities, schools, mass media, social organizations of different kinds, etc. were taken over by freemasons, neomarxists and atheistic liberals.”


I suspect that the bishop is wrong. During the last century the West rather ignored religion, and it was persecuted in the East, but maybe I’m wrong and in reality it was the other way round. We can indeed observe the process of secularization in Western societies; however, it was not carried out by indoctrination based on the Jesuit model (which was done in the USSR and in the Soviet sphere of influence) but marginalizing religion was rather a consequence of the growth of general affluence and many different forms of the citizen’s participation in social life.


In a way, a dislike of consumerism is justified here because it really demoralizes the believers who - given a choice – often don’t choose what the shepherds are recommending. By the way, the most consumerist nation in the modern world is the United States of America. It was there (and not, as Bishop Wielgus supposes, in the circles of atheists and Marxists) that patterns of what the clergy and some sociologists call consumerism have grown. Who knows, maybe it is worthwhile to recall a tiny fragment from the history of consumerism.


We should start with St Thomas More and his Utopia. The English thinker and politician was honestly afraid that sheep were going to eat England. He was also afraid that the populace could slip out from the care of its shepherds. In his ideal state he imagined an order that would later be called a primitive communism. Sheep, however, did not eat England, and the populace did not manage to slip wholly from the care of their shepherds. But the middle class had grown, which meant the systematic growth of the number of consumers who bought goods they needed with money. Capitalism, even in its initial stages, differed from the feudal and Catholic economy, preferring a mass clientele over forced labour. Centuries later the Russian Communists would use the crystal clear advice of St Thomas more often than the not so clear instructions of Karl Marx.


St Thomas More was beheaded, maybe not so much for his opinions about free trade, as for his opinion about the King’s consecutive marriages. Nevertheless his publications, his political activity, and even his death became a part of the complicated debates about free trade. He might be recognized as a martyr in the fight against consumerism, which is so unhealthy for the soul.


Of course, neither St Thomas More nor any other fervent preachers concerned themselves with the consumerism of the leisure classes, and works devoted to the greedy (as Bishop Wielgus would put it) consumption by the aristocracy and the clergy (not to mention the Vatican) do not take up too much space in the libraries of theological seminaries. The consumerism of the leisured classes does not threaten moral values, but the consumerism of artisans decidedly does. Every man to his trade, and remember that it is excessive to buy colourful clothing for your children. To buy something that the bishop already has is a serious sin; to buy something that even a bishop doesn’t have yet is a deadly sin.


Let us return to the United States, where we can see such bizarre co-joining of religiosity and consumerism. I have just got a new selection of Alistair Cooke’s Letter from America and I’ve found a letter dated 25 July 1997 under the intriguing title “The End of Civilization”. On the previous Friday, Cooke wrote, the F. W. Woolworth’s chain of American shops, one of the cornerstones of American consumerism, closed down.


In this letter Alistair Cooke wonders about the singularity of the year 1879. It was a year when a Scottish immigrant, Robert Gair, who made paper bags, invented a machine to produce cheap cardboard cartons. It increased his productivity from 50 paper bags to 7,500 cartons per hour. A saloon keeper in Dayton, Ohio, invented a cash register, which not only added the sum of daily transactions, but also allowed a client to see what sum the clerk was putting into the machine. Telephones already existed, and in the whole of the United States there were about 50,000 of them. It was an extraordinary luxury and a symbol of status. An electrical engineer concocted a company switchboard that allowed the number of telephones to increase. Ten years later there were over a quarter of a million of telephones. In the same year, says Cooke, a dairy in New York started to deliver milk in bottles, so going to the shop with a jug ended (and in the 1950s in Poland I still used to go for milk with a jug). In December 1879 Thomas Edison announced that he had invented a light bulb and that electric light would become so cheap that only the rich would be able to afford candles.


In the same year, in a small town in the state of New York, a shop assistant, 27, tried to convince the shopkeeper to put the same price - five cents - on all the goods. The shopkeeper thought about this slightly crazy idea and told him to try it. Frank Woolworth borrowed $400 from a businessman and opened a shop. The business failed, but the businessman, who carefully observed the experiment, gave him another loan and the advice to price some goods at five cents and some at ten cents. This time it worked.


Young Mr. Woolworth, writes Cooke, had a strange ambition: to build a chain of self-service stores where poor people could have access to a whole range of goods for the lowest price possible. His charitable passion appeared to be extraordinarily profitable. He died in 1919 and left his heirs over a thousand big stores in the United States and hundreds more in other countries.


Those ideas from 1879 had one thing in common - to enable people to buy goods they previously could not afford. (Thus a concern exactly opposite to the one that gives sleepless nights to those opposed to consumerism.) Another common feature of these ideas was that their proponents had started their careers as poor people. Edison’s school education ended after three months. They knew perfectly well what it meant not to be able to afford necessities and, as Woolworth liked to repeat, they were seeking a way to “apply democracy to human needs and desires”.


Automobiles were for the rich but, writes Cooke, Henry Ford invented the assembly line and made the first car intended for everybody. The ambition of an American watchmaker was to make a good watch that would not cost more than a dollar. Europeans, or rather the European elite, looked at all this with astonishment and often with dislike. People like Woolworth were undermining the social order and were changing status symbols into things anybody could have. Today advertisements assail me with proposals to buy an imitation Rolex, as well as a cheap charter to Greece or Italy, a cheap car or computer. In the field of tools consumerism made a revolution too, bringing closer universal ownership of means of production that would astonish Karl Marx.


“Democracy in satisfying human needs is not a prospect which alarms me,” writes Alistair Cooke in his letter from America, "this American impulse lifted millions out of a threadbare living, and gave them a better material life than all the generations before them". And he concludes, winking at the youngest: “Never forget, children, that if it hadn’t been for Thomas Edison, you’d be watching television by candlelight.”


Alistair Cooke is one of my journalistic heroes, and while living in London my wife and I listened every Sunday morning to his letter from America, going to a car boot sale afterwards to browse among old books. We treated it as a religious ritual - so much more interesting than homilies with curses heaped on consumerism.


"...the time has come to gather the fruits of those actions, and they are,”  continued Bishop Wielgus in his homily, “the collapse of all authority, nihilism, the decline of  religious life, the disintegration of the family, the crisis of marriage, abortions on an astronomical scale, criminal tests on human embryos, corruption, the younger generation’s loss of a meaning of life, extreme egotistical individualism and greedy consumerism, and finally, the decline of civic activity and responsibility...”  In my small town more and more children have computers at home, nearly all have mobile phones and are able to let their parents know where they are, and their clothes and books are colourful. Forgotten are the days, when you had to go outside to relieve yourself. These children use much more soap and water, and they also have more to eat. I do understand that some opponents to consumerism might find it alarming.

Dobrzyn, September 2005

Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj

Ja: Czytelnicy czekają.
Hili: Szybko się umyję i biegnę do komputera.


Wspinaczka na szczyt
Marcin Kruk

Nihil novi, Słoneczko – mówię do Zosi, a Słoneczko z biustem wylewnym w skromnej osłonie patrzy na mnie wzrokiem pełnym pretensji do świata za całokształt. Słoneczko dopytuje jak się wiersze pisze, bo pani od polskiego zarządziła konkurs wakacyjny. Strajku klimakteryjnego można dostać przez tę młodzież. Wyjaśniam zatem, że wiersze można pisać długopisem lub na komputerze, chociaż słyszałem o takim, co pisał wiersze w telefonie, co można nazwać duchem czasu. Słoneczko macha górnymi odnóżami i domaga się traktowania z powagą, zapewniając, że ja wiem, czego ono chce. Domyślam się, ono chce napisać wiersz i zdobyć sławę (o książkową nagrodę rzeczową nie dba).


Palestyńczycy i rozwiązanie
w postaci jednego państwa?
Elder of Ziyon

Muammar Kaddafi proponował również rozwiązanie w postaci jednego państwa.

Bardzo wiele miejsca w mediach poświęcono w tym tygodniu esejowi Petera Beinarta zamieszczonemu w skrajnie lewicowym piśmie “Jewish Currents” i coraz bardziej lewicowym dziale opinii w “New York Times”, z powodu jego propozycji, żeby zamiast rozwiązania w postaci dwóch państw preferowanym wynikiem był żydowski „dom narodowy” w jednym państwie, które prawdopodobnie nazywałoby się „Palestyna”.

Oczywiście, nie jest to nowy pomysł. W 1947 roku, kiedy Arabowie stanęli przed możliwością, że ONZ przegłosuje podział kraju i stworzy żydowskie państwo, nagle ogłosili, że interesuje ich “dwunarodowe” państwo z Żydami – pod warunkiem, że najpierw zakończy się imigracja Żydów, co zapewniłoby Arabom większość w każdych wyborach.

Istnieje bardziej nowoczesna wersja tego pomysłu, za którą opowiada się wielu mówiących po angielsku Arabów. Podkreślają oni wobec swojej zachodniej publiczności, że rozwiązanie w postaci jednego państwa z równymi prawami jest cudowne, jak długo miliony Arabów, których przodkami byli palestyńscy Arabowie, dostaną najpierw pozwolenie na zalanie całego obszaru i zapewnienie, że w każdych wyborach będzie arabska większość.   

Blue line

Dekolonizacja ewolucji
była nieunikniona
Jerry A. Coyne

Pomnik Charlesa Darwina w Museum Historii Naturalnej w Londynie

Kiedy powiedziałem: “Darwin jest następny” w kolejce do usuwania pomników, zmiany nazw i oskarżeń o rasizm, nie żartowałem. Darwin był abolicjonistą, ale istotnie używał języka białej supremacji w swoich pismach i listach, nazywając czarnych „dzikusami” i „barbarzyńcami” (mówię o tym na wykładach). Jest więc tylko kwestią czasu zanim ten bigoteryjny paternalizm, powszechny w XIX wieku, doprowadzi do prób obalania Darwina.


Czy Izrael “kradnie” prywatną
ziemię palestyńską?
Hugh Fitzgerald

Zdjęcie ze strony Al Haq z podpisem: „Izrael demoluje palestyńskie domy”. 

W “Jerusalem Post” jest pouczający – i przygnębiający - atrykuł o własności ziemi na „Zachodnim Brzegu”:

"Jednym z najpoważniejszych oskarżeń w sprawie obecności Izraela w Judei i Samarii wysuwanych przez kampanie “skończyć z okupacją” i Bojkot, Dywestycje i Sankcje jest to, że Izrael systematycznie kradnie lub „przejmuje” „prywatną ziemię palestyńską”. Byłoby to nie tylko nielegalne, ale także niemoralne. To wydaje się być podstawą decyzji Sądu Najwyższego, by anulować Prawo o Regulacji.
Istotne jest pamiętanie o przyczynach powstania Prawa o Regulacji. Kiedy zakładano żydowskie społeczności (“osiedla”), było to robione “w dobrej wierze”, na wolnej ziemi i za aprobatą rządu. Arabowie nie poszli do sądu, by zgłosić roszczenia do „swojej ziemi”.  Dopiero znacznie później lewicowe NGO zachęcały Arabów, by zgłosili roszczenia."

Blue line

Filtr mózgu
(czyli czego nie widzimy)
Steven Novella

Jeśli nie widzieliście tego wideo studentów rzucających do siebie piłkę do siatkówki, obejrzycie to przed dalszym czytaniem.  

To słynne już wideo Simonsa z 1999 roku jest pokazem pozauwagowej ślepoty. Nie ma tu żadnej sztuczki, tylko pokaz normalnego funkcjonowania mózgu. Kiedy skupiamy uwagę na jednym rodzaju bodźców, możemy odfiltrować “zakłócający” bodziec, który nie pasuje do parametrów. W wypadku z piłką, otrzymaliście instrukcję, by zwracać uwagę na studentów w białym stroju, więc wasz mózg oznakował studentów w czarnym stroju jako zakłócającą informację. Goryl także jest czarny, więc został również odfiltrowany (dla około 40% badanych).

Co ciekawe, ludzie często czują się dumni, że zauważyli goryla, ale niekoniecznie jest to przejaw lepszej uwagi. W rzeczywistości, zauważenie goryla, może znaczyć  (jeśli w ogóle znaczy cokolwiek), że łatwiej odwrócić ich uwagę (może to być również losowy przypadek). Mózg powinien odfiltrowywać nieistotne bodźce, bo inaczej nie bylibyśmy w stanie funkcjonować. Na przykład, ludzie, którzy doznali uszkodzenia mózgu, często skarżą się, że nie mogą odfiltrować zakłócających bodźców czuciowych. 


Igraszki z hasłem
„nie zabijaj”
Andrzej Koraszewski

<span>Ludzie padający na kolana podczas wiecu Black Lives Matter na placu przed Kapitolem w Waszyngtonie, 3 czerwca 2020  Zdjęcie: Reuters / Jonathan Ernst.</span>

Podczas gdy nad Wisłą świątobliwi bredzą o Holokauście nienarodzonych, Ameryka żyje dziś hasłem „Black Lives Matter”, w obu przypadkach możemy się zastanawiać nad szczerością i uczciwością tych obrońców moralności apelujących do naszych uczuć i wzywających nas na barykady. Obrońcy nienarodzonych nie tylko świadomie i z premedytacją nadużywają słowa Holokaust, może nie zawsze wiedząc, jakie znaczenie miało to słowo w języku greckim, ale doskonale wiedząc, że w dzisiejszym świecie oznacza ono Zagładę sześciu milionów Żydów przez chrześcijańską Europę pod wodzą niemieckich nazistów. Kradzież tego pojęcia na użytek kampanii na rzecz lekceważenia życia kobiet i jakości życia narodzonych nie jest tak niewinna, jakby to się mogło zdawać. Walczący o życie nienarodzonych nie zamierzają rozmawiać o znaczeniu i ograniczeniach nakazu nie zabijaj. Nie walczą również o ograniczenie liczby wykonywanych zabiegów chirurgicznej aborcji (co osiąga się najskuteczniej przez edukację seksualną i dostęp do środków antykoncepcyjnych), ale o narzucenie społeczeństwu praw religijnych.


historia prześladowań
Uzay Bulut

Jazydzi uciekający przed mordercami z ISIS. 

Ludobójstwo dokonane na Jazydach przez ISIS w 2014 roku w Iraku i turecka okupacja północnej Syrii od 2018 roku przedstawiły uwadze świata ten od dawna cierpiący lud.

Jazydzi (lub Jezydzi) są nie-muzułmańską społecznością, rdzenną w północnej Mezopotamii. Nazwani od swojego wyznania Jazydzi mają bogatą ustną tradycję, łączącą rozmaite aspekty starożytnych religii mezopotamskich, takich jak zaratusztrianizm.

Według ustnej historii Jazydzi przetrwali 72 masakry przed ludobójstwem Jazydów w 2014 roku w Iraku. „Na przestrzeni 700 lat – podaje Yezidis International Organization – zamordowano niemal 23 miliony Jazydów, doprowadzając ich cywilizację na skraj wymarcia”.

Muzułmanie często walczyli na Bliskim Wschodzie o terytoria i o władzę polityczną. Wydaje się jednak, że jedna rzecz ich łączy: ich obsesyjne pragnienie eksterminowania Jazydów.


Jak Palestyńczycy
terroryzują własną ludność
Bassam Tawil

Nadia Harhasz, znana palestyńska dziennikarka, nie zdziwiła się, kiedy przed świtem spalono jej samochód. Wszystko wskazywało na jednego winnego: Autonomię Palestyńską. Harhasz ma dobre powody, by podejrzewać AP i jej przywódców. Artykuły, jakie publikowała w ostatnich latach, wywołały gniew wielu wysokich rangą palestyńskich oficjeli. Przywódcy AP zawsze uciekali się do różnych metod, by zastraszyć i uciszyć swoich krytyków. O sobie Nadia Harhasz pisze: „Jestem muzułmanką, jestem rozwiedziona, mam partnera. W innym miejscu na świecie nie byłoby w tym nic szczególnego, ale nie w Palestynie.” Prowadzi blog “Living in the Shoes of a Woman“,

Przywódcy finansowanej przez Zachód Autonomii Palestyńskiej (AP) raz jeszcze dowiedli, że nie tolerują – i nie będą tolerowali – żadnej krytyki, szczególnie, kiedy ta krytyka przychodzi od własnej ludności. W ostatnich kilku dniach co najmniej trzech dziennikarzy padło ofiarą długotrwałej polityki AP terroryzowania i uciszania sprzeciwiających się głosów.

Przywódcy AP zawsze uciekali się do rozmaitych metod, by uciszyć i zastraszyć swoich krytyków. Te metody obejmują, między innymi: aresztowania, wielokrotne wezwania na przesłuchanie, zwolnienie z pracy i fizyczne oraz psychiczne nękanie.


Andrew Sullivan
o nowomowie
Jerry A. Coyne

Namawiam każdego, kto jeszcze nie czytał książki Orwella Rok 1984, lub czytał ją bardzo dawno, by powtórzył jej lekturę. Głównym zadaniem pracy bohatera - Winstona Smitha – jest wymazywanie prawdziwej historii i zastępowanie jej najnowszą, ideologicznie zaaprobowaną wersją historii. Brzmi znajomo?

Rządząca partia Wielkiego Brata stworzyła także język, “nowomowę“, który Wikipedia opisuje w następujący sposób:


Turcja przysięga,
że “wyzwoli Al-Aksę”
Seth J. Frantzman 

Turecki prezydent Tayyip Erdogan wygłasza przemówienie podczas ponownego otwarcia meczetu Yildiz Hamidiye z epoki osmańskiej w Stambule, Turcja, 4 sierpnia 2017 r. Zdjęcie: MURAD SEZER/REUTERS)

Po “wskrzeszeniu Hagia Sophia" jako meczetu, prezydent Turcji, Recep Tayyip Erdogan, przysiągł w piątek “wyzwolić meczet Al-Aksa” z rąk Izraela.


W zeszłym tygodniu została podjęta decyzja o zmianie statusu starożytnej bazyliki Hagia Sophia, która została zamieniona w meczet w 1452 roku, a następnie zamieniona na  muzeum w 1934 roku.

Blue line

Smutek obwodów
kiepsko scalonych
Marcin Kruk

Docent ma pyzatą twarz i kogoś mi przypomina, nie wiem kogo, ale to uczucie, że już go gdzieś widziałem, wzmacnia moją antypatię. Siedzimy przy stole, jemy maliny ze śmietaną, docent jest bratem gospodyni, wyjść nie można, trzeba robić dobrą minę do złej gry. Siedzimy jakby żadnej pandemii nigdy nie było, a kto może wiedzieć, co taki przywlókł ze sobą z wielkiego miasta.

Bo widzi pan, zwraca się do mnie, my dostajemy studentów po waszych szkołach, to jest materiał, z którym już nic się nie da zrobić. Oni nie tylko nic nie umieją i niczego nie potrafią, oni po prostu nie chcą się niczego nauczyć.


Proizraelscy demokraci
i ich niezrozumienie problemu
Elder of Ziyon

Przez ostatnie dwudzieścia lat Autonomia Palestyńska odrzucała wszystkie propozycje, które dałyby im państwo. Nie robili tego z jakąkolwiek realistyczną kontrpropozycją – robili to przez stosowanie siły weta wobec każdego proponowanego rozwiązania. Ponieważ każde porozumienie, z definicji, musi być “wspólnie uzgodnione”, AP ma możliwość nie zgodzenia się nigdy na cokolwiek, co nie spełnia ich maksymalnych żądań. Negocjacje nie polegały na poszukiwaniu kompromisu – były to izraelskie oferty i palestyńskie odmowy.

Blue line

Homeopatia jest
Steven Novella 

Większość ludzi nie wie naprawdę, czym jest homeopatia, sądząc, że jest to jakiś rodzaj “naturalnej” medycyny. Ci jednak, którzy wiedzą, rozumieją, że homeopatia jest dosłownie niczym – jest to woda. Każdy początkowy składnik zostaje rozcieńczony do tego stopnia, że nie pozostaje z niego nic. Jak to często powtarzam, jest to czarodziejski pył rozcieńczony do nieistnienia. Ten fakt jednak nie tylko prowadzi do nieuniknionego wniosku, że homeopatia jest nic nie warta, prowadzi także do wniosku, że jest nieszkodliwa, przynajmniej bezpośrednio.


Trwający problem
antysemityzmu w Niemczech
Judith Bergman

Antyizraelski wiec powiązanej z Palestyńskim Frontem Wyzwolenia Palestyny lewicowej grupy niemieckiej. (Berlin, 3 lipca 2020)

Według niedawno opublikowanego rządowego raportu, "Politycznie motywowane przestępstwa w 2019 r.", niemal wszystkie antysemickie przestępstwa popełnione w Niemczech w 2019 roku były popełnione przez prawicowych ekstremistów. W tym raporcie podzielono “politycznie motywowane przestępstwa” na przestępstwa prawego skrzydła, przestępstwa lewego skrzydła, przestępstwa motywowane religijną ideologią i nieprzypisane przestępstwa.


Kontrrewolucjoniści wszystkich
krajów łączmy się
Andrzej Koraszewski 

Zdjęcie z afisza zapraszającego na spotkanie w Melbourne, na które Ayaan Hirsi Ali nie mogła przybyć ze względu na groźby śmierci.

Peter Robinson w serii wywiadów Uncommon Knowledge przeprowadził wywiad z Ayaan Hirsi Ali. Rozmowa koncentruje się na rewolucyjnych nastrojach w Ameryce i na tym, jak je postrzega czarna imigrantka z Afryki. Robinson na początku przywołuje dwa tweety, pierwszy tweet Ayaan Hirsi Ali, w którym pisze: ”Czego media ci nie mówią, to że Ameryka jest najlepszym miejsce na planecie dla czarnych, dla kobiet, gejów, trans, czy kimkolwiek jesteś. Mamy nasze problemy, na które musimy spojrzeć. Ale nasze społeczeństwo, nasze systemy są dalekie od rasizmu”.     


Boris Johnson,
Tarcza Izraela
Noru Tsalic

Izraelczycy latami spotykali się z oskarżeniem o apatię w sprawie pokoju z Palestyńczykami. Ale możliwa aneksja/rozciągnięcie jurysdykcji na części Zachodniego Brzegu/Judei i Samarii już zmieniła stan rzeczy. Jest w Izraelu przedmiotem zaciekłej debaty. I tak powinno być. To prawda, obecny rząd jest wynikiem demokratycznych wyborów, a izraelski elektorat wiedział dokładnie, na co głosuje.  Niemniej, nie ma nic złego w ponownej debacie o tej kwestii, żeby dokładnie wyjaśnić zamiary i ujawnić nieprzewidywane poprzednio konsekwencje.


Pięć błędnych wyobrażeń
o ewolucji
Jerry A. Coyne

Tak, współczesne małpy i my mieliśmy wspólnego małpiego przodka.

Przeszukując The Conversation, natknąłem się na artykuł Pauli Kover o częstych błędnych wyobrażeniach o ewolucji. Dla tych z nas, którzy uczą o ewolucji, ważne jest poznanie ich, bo musimy je wyjaśnić, kiedy nauczamy biologii ewolucyjnej. Mam taką listę w moim komputerze i możecie zobaczyć wyczerpujące podsumowanie takich błędnych wyobrażeń na stronie UC Berkeley Understanding Evolution.


Porwanie Holocaustu
dla Dżihadu (7)
Anjuli Pandavar

Plan Pokój do Dobrobytu zawiera także niebezpieczeństwa dla Izraela. Po Oslo „świeckie” brygady OWP wpuszczono do Judei, Samarii i Gazy jakoby po to, by walczyć i pokonać „islamistyczny” Hamas. Według Nabila Sza'atha, wysoko postawionego funkcjonariusza OWP:

“Mogliście wpuścić tysiąc przedsiębiorców i bogatych ludzi, a zamiast tego woleliście dziesięć tysięcy uzbrojonych bandytów. … Arafat walczył bardzo ostro przeciwko powstaniu palestyńskiej klasy średniej i wolał zmilitaryzowaną bazę”.
10 tysięcy uzbrojonych bandytów zamiast tysiąca przedsiębiorców było fundamentalnym błędem Oslo, który plan Pokój do Dobrobytu próbuje poprawić. “Palestyńska klasa średnia”, której tak obawiał się Jaser Arafat jest tym właśnie, co oznacza 50 miliardów dolarów. 


W niedzielę druga tura,
ale właściwie czego?
Andrzej Koraszewski 

Lubimy walczyć, za chwilę pójdziemy do wyborów, mamy podobno wybrać prezydenta, ale mam wrażenie, że wielu pójdzie do urn w innej sprawie. Inteligencja wylewa swoją niechęć do mieszkańców wsi i zależnych od wsi małych miasteczek, mając nadzieję, że uda jej się wybrać inny naród. Z wielu powodów kieruje to moje myśli w kierunku twórczości Conrada. Wśród miłośników Józefa Conrada zdecydowanie większą popularnością cieszy się Lord Jim niż Nostromo


Trzeba stanowczo wystąpić
przeciwko promocji mordowania
Manfred Gerstenfeld

Dzieci przedszkolne w Gazie na uroczystości zakończenia roku przedszkolnego, 2012 rok, zdjęcie od The Israel Project Flickr CC

Cywilizowane społeczeństwa powinny podejmować działania przeciwko każdemu, kto wyraża pragnienie popełnienia morderstwa. Irański rząd, Hamas, Hezbollah, rozmaici duchowni i inne wpływowe postaci w świecie muzułmańskim, jak również neonaziści i inne ekstremistyczne grupy prawicowe, otwarcie oznajmiają o swoim pragnieniu popełnienia morderstw lub wręcz ludobójstwa na Żydach i Izraelu. Wielu w zachodnim świecie albo odmawia usłyszenia tych wypowiedzi, albo aktywnie je popiera. Wielu innych nieustannie krytykuje Izrael i zachowuje całkowite milczenie w sprawie propagowania przez Palestyńczyków zabijania Żydów.  

Blue line

Wiecznie kurczący się tranzystor
i wynalezienie Google
Matt Ridley

Innowatorzy to często nieznośni ludzie: niespokojni, kłótliwi, niezadowoleni i ambitni. Często są imigrantami, szczególnie na zachodnim wybrzeżu Ameryki. Nie zawsze tak jest. Czasami mogą to być spokojni, bezpretensjonalni skromni domatorzy. Jednym z takich ludzi, którego kariera i pomysły najlepiej pokazują nadzwyczajną ewolucję komputerów od roku 1950 do 2000, był właśnie taki człowiek. Gordon Moore był w centrum przemysłu przez cały ten czas i rozumiał oraz wyjaśniał lepiej niż ktokolwiek inny, że była to ewolucja, a nie rewolucja. Poza studiami w Caltech i parą nieszczęśliwych lat na wschodzie, prawie nie opuszczał Bay Area, nie mówiąc już o Kalifornii. Co niezwykłe jak na Kalifornię, stamtąd pochodził, dorastał w mały mieście Pescadero na wybrzeżu Pacyfiku, tuż za wzgórzami kryjącymi to, co nazywa się obecnie Doliną Krzemową, robił licencjat w San Jose State College. Tam poznał i ożenił się z koleżanką ze studiów, Betty Whitaker.


UE nadal próbuje finansować
palestyński terror
Khaled Abu Toameh

Przez wiele lat Palestyńczycy otrzymywali bez żadnych warunków pomoc od zachodnich darczyńców.

Działało to w następujący sposób: palestyńskie organizacje składały podania o finansowanie, a darczyńcy automatycznie podpisywali czek lub aprobowali przekazywanie milionów dolarów lub euro na konta bankowe Palestyńczyków.

W największym skrócie, palestyńska postawa wobec zachodniego finansowania zawsze była następująca: “Wy, ludzie Zachodu, jesteście nam winni te pieniądze ponieważ przyczyniliście się do założenia Izraela po II wojnie światowej. Tak więc, nie macie prawa ustalania żadnych warunków finansowania. Po prostu dajcie nam pieniądze i zamknijcie się. Każda odmowa naszych żądań spowoduje naszą wściekłość i możliwy terroryzm oraz inne rodzaje przemocy nie tylko przeciwko Izraelowi, ale także przeciwko wam [nie-muzułmańskim] niewiernym na Zachodzie”.


Dlaczego nauki i religii
nie można ze sobą pogodzić
Andrzej Koraszewski

Jerry A. Coyne: Wiara vs. fakty. Dlaczego nauki i religii nie można ze sobą pogodzić. Wydawnictwo „Stapis”, przekład Monika Stogowska-Woszczyk.  

Właśnie dostałem książkę, napisaną przez przyjaciela, przetłumaczoną na język polski przez przyjaciółkę, wydaną po polsku przez innego przyjaciela i zadedykowaną mojej żonie i mnie oraz naszej kotce Hili. Z oczywistych względów nie będzie to recenzja krytyczna.


Gorący apel o rozsądek
ze strony byłego terrorysty
Sheri Oz

Mohammad Massad

W wieczornych wiadomościach słyszę jak Abbas grozi, że jeśli Izrael rozciągnie suwerenność na milimetr tego, o czym mówi, że jest JEGO ziemią, rozwiąże Autonomię Palestyńską (AP) i wręczy klucze Izraelowi. Parskam śmiechem i zastanawiam się, kogo on chce nabrać! Czy to jest jego sposób na zachowanie godności, kiedy AP rzeczywiście upadnie? Abbas wydaje się rozumować, że w ten sposób będzie mógł przedstawić światu porażkę swojego reżimu jako zawinioną przez Żydów, a świat aż nazbyt łatwo przekonać, że Żydzi są u podstaw wszystkiego złego, co się dzieje.

Nagle jednak pojawia się były terrorysta palestyński Mohammad Massad. Massad, były członek Czarnych Panter z Dżenin, były terrorysta, który starał się o zniszczenie Izraela, który obecnie walczy o prawa człowieka dla swojego ludu. Massad mówi, że on i 98% mieszkańców AP wstrzymuje oddech w oczekiwaniu na implozję reżimu Abbasa. Pisze o tym coraz więcej postów na Facebooku i dostaje publicznie i prywatnie komentarze od innych Palestyńczyków, którzy się z nim zgadzają.

Oto jego najnowszy post (28 czerwca 2020).

Dorastać we wszechświecie

Zatruty koktajl skarg
i zażaleń
Amir Taheri

Chińskie urojenie
Nasrallaha i innych
Alberto M. Fernandez

Kiedy trzeba powiedzieć:
przepraszam, myliłem się
Andrzej Koraszewski 

Żydzi: Azjaci, Słowianie,
a teraz straszni biali 
Daled Amos

Postmodernizm: filozofia za
naszymi wojnami kulturowymi
Jason D. Hill

Nieislamskie prawo
o ochronie rodziny
Khaled Abu Toameh

Przekonajcie mnie dlaczego
mam głosować na Trzaskowskiego
Andrzej Koraszewski 

Uprowadzenie Holocaustu
dla Dżihadu (6)
Anjuli Pandavar

Współczesne niewolnictwo
i “przebudzona” hipokryzja
Judith Bergman

Izrael musi nauczyć się
rozumieć język “palestyński”
Itamar Marcus

Erdoğan życzy:
„Wielu szczęśliwych zdobyczy"
Burak Bekdil

Teraz jest czas na przełamanie
izraelsko-palestyńskiego impasu
Vic Rosenthal

Pochwała parlamentarnego
Andrzej Koraszewski 

Czarne Życie Się Liczy,
a co z palestyńskim życiem?
Ruthie Blum

Bodźce do innowacji
w końcu pokonają COVID-19
Matt Ridley

Blue line

Wzmacnianie układu odpornościowego

Wykluczenie Tajwanu z WHO

Drzazgę źle się czyta

Sześć lat


Papież Franciszek


Pseudonaukowa histeria...

Panstwo etc

Biły się dwa bogi

 Forma przejściowa

Wstęga Möbiusa

Przemysł produkcji kłamstw

Jesteś tym, co czytasz,

Radykalne poglądy polityczne



Allah stworzyl

Uprzednie doświadczenie

Żydowski exodus

PRL Chrystusem narodów

Odrastające głowy hydry nazizmu

Homeopatia, wibracje i oszustwo

Żołnierz IDF

Prawo powrotu

Mózg i kodowanie predyktywne

Nocna rozmowa

WSzyscy wiedza

Nieustający marsz

Oświecenie Pinker

Alternatywna medycyna zabija

Kobiety ofiarami


modyfikowana pszenica

Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk