Prawda

Niedziela, 19 wrzesnia 2021 - 09:57

« Poprzedni Następny »

From Gaza with Love

From Gaza with Love


Andrzej Koraszewski 2016-02-14

From the Palestinian musical video, 'The Roof of the Bus Goes Flying'
From the Palestinian musical video, 'The Roof of the Bus Goes Flying'

The announcement of my new book* has already triggered many reactions both positive and negative. The former are pleasing because there were many more of them than I expected; the latter ones were expected and not surprising. One of the outraged readers wrote: “Propaganda. And whose country are Jews occupying?” I was wondering whether to ignore it or to answer, because the question itself is interesting. My first impulse was to throw it into a waste bin, but later I started to think what I would answer if I thought that the reader was honestly expecting an answer.

There never was a State of Palestine, at least no historians or geographers have ever heard of such a state. The territory called Palestine is a territory of ancient Israel, renamed by the Romans in the second half of the second century of the Common Era. In modern times, after World War II, it appears as a “Palestine Mandate”, designated by the decision of the League of Nations for the “Jewish National Home”. The decision was to be implemented by Britain. The British were in no hurry with the implementation and the Palestine Mandate survived World War II, while the British efforts to create a “Jewish National Home” in the mandate entrusted to them resulted in limiting the Jewish immigration both before and during the War as well as allowing a practically unlimited influx of Arab immigrants.

 

Anyway, after the collapse of ancient Israel this Palestine was never a seat of any state. First it was a Roman colony, then Byzantine, then Arabs came who were for a short time supplanted by Crusaders, and when the Arabs returned Palestine was a part of Greater Syria. When the Ottoman Empire came, Palestine became a Turkish colony as a part of the province of Syria. The answer to the question: “Whose state are Jews occupying?” is more complicated than the reader coming from the organization “Free Palestine” would be willing to admit.  


I don’t know how this reader himself answers the question “Whose state are Jews occupying?” Let’s go back to modern history, i.e. to the Palestine Mandate. Let’s start with two other mandates established simultaneously with the Palestine Mandate. The Iraqi Mandate was also entrusted to the British, but here the League of Nations’ decision was implemented more efficiently. In 1921 a monarchy was established with far-reaching autonomy; in 1932 Iraq gained independence and the mandate ended. Two other provinces of the former Ottoman Empire were given to France as mandates. Lebanon got its autonomy quite quickly and in 1943 gained full independence. The Syria Mandate turned out to be more troublesome and Syria became independent only in 1945. (Both in Iraq and in Syria support for Nazi Germany was huge, but there was no denazification, and nobody prosecuted Nazi criminals who found shelter there.)  


Looking further for an answer to the question of whose country Jews are occupying, we have to return to the Palestine Mandate. And so, Jews are not occupying Turkey, though Palestine was Turkish, they are not occupying Palestine because no state of Palestine ever existed, they are not occupying any territory assigned to Arabs by the League of Nations. Palestine as a geographic area is ancient Israel, that is, today’s Israel and today’s Jordan. Such also were the borders of the Palestine Mandate.


Since in the territory assigned to be a “Jewish National Home” (that is, in the territory of the Palestine Mandate), there were many Arabs and a substantial majority of them were under the influence of Nazi and Islamist propaganda (and peaceful Arabs were terrorized by those compatriots), the British decided on a two-state solution. The Hashemite Kingdom of Transjordan was created: that is, a home for Palestinian Arabs. Transjordan gained full independence and there was nothing to stop the creation of a Jewish home on the remaining less than 30 per cent of Palestine Mandate. The decision of the League of Nations empowered the British to make such decision. The Jews didn’t protest—on the contrary, they thought it was the right decision. It was the Arabs who protested.


Today’s pro-Palestine activists love four maps of “Palestine” limited to today’s Israel, the West Bank and the Gaza Strip, where green areas show the places where Arabs live and white where Jews live. On these maps Jordan is no longer “Palestine”. (The first map is from 1946, the year Jordan gained independence, but admitting that Jordan is a state for Palestinian Arabs is out of the question.)


There was no League of Nations in 1946, because it was supplanted by the United Nations. Many members of this new organization protested against carrying out the League of Nations’ decision to create a “Jewish National Home” on less than 30 per cent of the territory designated for this purpose. The U.N. passed a resolution (resolutions are recommendations and not legally binding decisions) about the further reduction of the “Jewish National Home”, now limited to three ridiculous triangles and about the creation on the Palestine Mandate territory of the a second state for Palestinian Arabs. Palestinian Jews agreed, but Arab countries rejected the proposal. Egypt was the main opponent and especially the Muslim Brotherhood, which had its branches in all Arab states including the (already severely cut down) Palestinian Mandate.


The British didn’t intend to impose anything by force (except restrictions on Jewish immigration), while Jews presented armed resistance to growing Arab terror and to the British (who interned Jews escaping from Europe and from Arab countries, and who more and more violently opposed the creation of the Jewish state). In May 1948 the British folded up their flag and left. The Jews announced their independence and the same day five Arab armies invaded the “Jewish National Home”. (The Egyptian army was armed by the British and had help from experienced SS officers, the Syrian army was armed by the French and had expert help from Germans as well, the Jordan army was armed and commanded by the British; the Iraqi and Saudi units were smaller.)  The attack by the Jordanian army was most effective and it occupied Jerusalem and Judea and Samaria, i.e. territory later called the West Bank. They had no intention of creating a second state for Palestinian Arabs there. The captured territories were immediately annexed to Jordan.


Granted, nobody except the British recognized Jordanian sovereignty over the “West Bank” but – not really correctly – you could argue that Israel is occupying Jordanian territory. (Probably the activist from “Free Palestine” who commented on my book didn’t mean that.)


Trying to learn what he could have meant, I took a look at the article by another activist of this organization, Ms Wioletta Wilk-Reguła. The author assures us that she is right and that Palestine must be free. This article is a polemic with Tomasz Lis [a prominent Polish journalist] who previously accused her of spreading Hamas propaganda without mentioning Hamas. The activist of “Free Palestine” is outraged by this insinuation and states categorically that she does not support Hamas, that she is a supporter of a free and independent Palestine. So, where is Palestine and who is enslaving it? This activist is not dealing with geography; we can only guess that she means mainly Judea and Samaria. This time, however, she mentions Hamas and dissociates herself from it. She writes about enigmatic Palestinians. No, not Palestinians living in Jordan and deprived of their right by their rulers, not Palestinians living in Syria, Lebanon and other Arab countries who are deprived of their rights to an even greater degree. A “Palestine” must be free, and that may mean the Palestinian Authority, which has as its emblem a map of Israel and the West Bank covered with Palestinian flag. The activist does not mention that the Palestinian Authority refuses to negotiate for peace, that it refuses to implement the Oslo Accords, that only a bit less energetically than Hamas it incites its people to terror, nor that this occupied autonomy has its own security force, its press, courts, prisons, parliament and president. The author doesn’t protest when her organization demonstrates with the slogan “Palestine will be free from the river to the sea”. She is only enraged that somebody could suspect her of propagating Hamas’s slogans.


Outrage is also provoked by reminding people that Israel agrees to the second Palestinian state on the territory of the former Palestine Mandate with conditions that this state will recognize Israel as a Jewish state, will be demilitarized, and will agree to some border corrections as well as giving up the right of return for descendants of Palestinian refugees. It can be claimed that these are exorbitant conditions or that this is just a refusal to commit suicide. It doesn’t seem, however, that the “Free Palestine” activist was willing to discuss the problem of where Palestine is, nor the problem of whether two Palestinian states in Palestine would be willing to live in peace with Israel, or whether it is possible to talk about it in a different manner without the claim that Jews are to blame for everything. Ms Wilk-Reguła concludes her article with the words:

 „...if Prime Minister Netanyahu, so vehement in his opinions on the Palestinian question, had more good will, he would understand that the carrot works better than the stick. And where there is no carrot, people look for it everywhere, even in Hamas”.

And so everything became confused and not only did I not manage to learn whose state the Jews are occupying, but to make matters worse I stopped understanding where Palestine is and what its territory is.


The announcement of my new book also caused Dr. Paweł J. Dąbrowski from the Holistic Institute of Negotiations and Enterprising to voice his protest. This author was outraged by my statement that “the world consistently demands proportionality – the same number of Jews should be killed as people who try to kill them”. He writes that he reads a lot but he has never seen any such demand, he wants to get a link showing it, and he sends a link to his own article with the title Nie będziemy ginąć za Izrael [We are not going to die for Israel]. I opened the link and read, among other things:  

It’s difficult to accept the claim about “the extensive bombardment of Israel by Hamas” when there are only two or three victims, and about “the carefully aimed, limited, and surgically precise strikes by the ADF” (sic!), when there are tens and hundreds of civilian victims. But it is also impossible to accept Hamas’s crocodile tears when after the attack of the “defenseless” crowd on the separation barrier or at checkpoints civilians are killed… What did they think? Should Israeli soldiers allow themselves to be battered to death by stones???  

Balanced and objective. This author uses the word “Hamas” and even recognizes the soldiers’ right to self-defense; he just has grievances about the lack of proportionality. What “extensive bombardment” when only a few Jews are killed? The holistic approach of this expert does not suggest to him that shooting thousands of rockets at towns in another country might be improper; he is only worried about the effectiveness – these rockets do so little damage. This lament over the ineffectiveness of Palestinian peace efforts can be heard in the U.N. and in the European Union Parliament, in the American State Department and on university campuses. Mr. Dąbrowski didn’t need to ask for a link to support my statement. He gave it himself.


Of course, Hamas, Islamic Jihad, and Fatah care not only about killing Jews, they also want many victims among their own population. They are using hospitals and schools and residential buildings as both caches for arms and ammunition and as launching pads for military operations. In short, these organizations are committing both the war crime of shooting at the civilian population of a neighboring country and the war crime of using its own population as a human shield. These crimes are willingly forgiven or shrugged off with a delicate admonition, disproportionate to the denunciation of Israel’s crime of defending the lives of its own citizens. There is method in the madness of Abbas’s actions, but even more astounding is the effectiveness of Hamas’s methods. Hamas seem to know that it can count on the tacit support of the world for its actions. How to describe the goal of these actions? Well, let’s quote Palestinian artists who can express it in the best way. I suggest watching the Palestinian musical “The Roof of the Bus Goes Flying”. (Since the film is in Arabic, despite its artistic value I’m first giving the transcript and later the film itself, which really is worth watching.)

'The Roof of the Bus Goes Flying' - Music Video Glorifies Palestinian Bus Bombings


A music video titled "The Roof of the Bus Goes Flying" was posted on the Internet on February 7. Dancing against the backdrop of a burnt-out Israeli bus, the singers of the Al-Wa'ed Band praise Hamas terrorist mastermind Yahya Ayyash with the words "You did not let a single bus drive through a neighborhood without having chunks of the bus and body parts go flying," and call on "bearers of good tidings" to "wrap the explosive belt around their waists." The song includes lyrics such as: "We want the dead to fill the streets and the blood to intensify the pain," and "make the fire engulf them, turn them into body parts, roast them."

 

The following are excerpts:

 

"The Roof of the Bus Goes Flying" Al-Wa'ed Band for Islamic Art

 

"Commander Yahya Ayyash"

Image of Yahya Ayyash "the engineer", mastermind behind suicide bombings in the 1990s

 

Singer steps out of a mock-up of a bombed Israeli bus

 

Be glad, brother Ayyash, for the Compassionate has blessed you, for the explosives you planted in the enemy's body were so alive. You did not let a single bus drive through a neighborhood without having chunks of the bus and body parts go flying.

 

Oh bearer of good tidings, wrap the explosive belt around your waist. Oh bearer of good tidings, wrap the explosive belt around your waist. The story of the Intifada will only be told when the roof of a bus goes flying.

 

Singers are seen planning a bus attack

 

Oh bearer of good tidings, wrap the explosive belt around your waist. The story of the Intifada will only be told when the roof of a bus goes flying.

 

Oh Martyrdom-seeker, heed the call of the Al-Aqsa Mosque, make the blast of the bomb reach further and further. Make Netanyahu flee in shame, unable to count the number of casualties. Scatter them all over, strike fear among their people. Show no mercy to their settlers. Dispatch them to Hell. Nothing awaits them but the grave.

 

Oh martyrdom-seeker, the Al-Aqsa Mosque has called: Oh son, come to martyrdom! Blow yourself up, oh you with strong resolve. We will defend the soil of the pure Al-Aqsa.

 

Potential bus bomber is seen reading a book and embracing a young boy

 

Oh bearer of good tidings, wrap the explosive belt around your waist. The story of the Intifada will only be told when the roof of a bus goes flying. Oh bearer of good tidings, wrap the explosive belt around your waist. The story of the Intifada will only be told when the roof of a bus goes flying.

 

Singers dance the debke

 

"Jews" are waiting for a bus to come, along with the potential bus bomber

 

Oh Martyrdom-seeker, make them cry. Make the fire engulf them. Turn them into body parts, roast them, bringing joy to the hearts of the steadfast people.

 

The "Jews" board an "Israeli" bus

 

Oh martyrdom-seeker, it is our duty to defend our people. You are the voice of honor within us.

 

The bomber walks through the isle of the bus

 

With your explosive belt, we will defend our free women. We want the dead to fill the streets, and the blood to intensify the pain. Make the Zionist withdraw from the wrath of my avenging people.

 

Oh bearer of good tidings, wrap the explosive belt around your waist. The story of the Intifada will only be told when the roof of a bus goes flying. Oh bearer of good tidings, wrap the explosive belt around your waist. The story of the Intifada will only be told when the roof of a bus goes flying.

 

Disclose your secrets to the Compassionate. Oh martyrdom-seeker, the Lord has chosen you. Our Prophet Muhammad will be your neighbor. In Paradise, your home has already been built. Step up and take revenge on behalf of your religion. Blow it up – may you be successful. Oh you who wear the explosive belt, your head is held high, when we bring the good tidings.

 

Oh Martyrdom-seeker, put on your explosive belt, and blow it up. This is your finest hour. How sweet are your bombs and explosives. Blow up the shameless Zionist.

 

Oh bearer of good tidings, wrap the explosive belt around your waist. The story of the Intifada will only be told when the roof of a bus goes flying. Oh bearer of good tidings, wrap the explosive belt around your waist. The story of the Intifada will only be told when the roof of a bus goes flying.

 

The bomber pats the explosive belt underneath his jacket

 

An explosion is heard and the screen goes black

 

The credits roll over behind the scenes clips of the video's making, while flames are superimposed over the bottom of an image of the mock-up Israeli bus


>

My book discusses the threat, the world’s attitude towards Israel, and the growing fascist wave. Those who love Palestinians, when very hard pressed, assure us with a whiff of outrage that we haven’t understood anything, that they don’t love those particular Palestinians, but they love some other Palestinians, those who are oppressed by evil Jews. When Mr. Dąbrowski wrote that I didn’t understand his argument and that I even twisted his words, another reader of the announcement of my book (with the nick Magog) eagerly cheered him to further polemic, and at the suggestion to watch a testimony by a young woman who talked about life under daily rocket fire and about what you feel when just behind your house a group of murderers emerge from a hole in the ground with the intention of shooting everything that moves, he wrote:

 A beautiful, moving film about how terrible it is in the wonderful Israel, bombs are falling constantly, terrorists are digging long tunnels almost to our doors and brave Israeli sons are dying in our defense, I cry for every killed Palestinian child and I try to enjoy birds and wonderful music, which I listen to in between falling bombs, and do not forget to visit our wonderful country in the moments it is quiet… Isn’t it wonderful? Mr. Andrzej Koraszewski takes us for idiots and show a link to a film made in a studio by an actress. I’m sending another link, compatible with my opinion that the book is outdated [Mr. Magog claims that Muslim have taken the role of Jews and they are now persecuted, not Jews]: https://pracownia4.wordpress.com/2016/01/20/islamofobia-w-usa-napedzana-jest-przez-kontrolowane-przez-syjonistow-media/#more-9509  [Zionist controlled media fuel Islamophobia in U.S.:a Polish translation of an article by Kevin Barrett published by the Iranian propaganda site, Press TV ]
Mr. Dąbrowski, continue your polemic.

Mr. Paweł Dąbrowski does not dissociate himself from this ally. He informs him politely that polemic with me is not worth it.  


Normally, we associate furious, murderous anti-Semitism with the far right; the Left is fighting for peace and trying to convince us that it just loves Palestinians. Much was written about this peculiar love of the Left for Palestinians, but if anybody wants a short, coherent account I suggest Open letter to the anti-Israel left written by Julie Nathan.


In my book there is a chapter entitled “Palestine, my love” where I try to draft the history of the Left’s passionate love for “Palestine”. Julie Nathan describes how it looks today. She starts with these words:


We see you, we hear you, day after day, making your ignorant, bigoted and malicious accusations against Jews and Israel. You claim to be speaking for human rights and for justice, but your words and actions betray you. You are haters, liars and bullies.



Julie Nathan is Australian and deals professionally with research on modern anti-Semitism. In her short article she shows a few other pictures of posters, and among them is a slogan, all-too-familiar and no longer evoking any reactions: “Nazism is Zionism, Zionism is Nazism”.



I would like to conclude this letter with words of love from Gaza by recalling these close links between Zionism and Nazism. This story will not convince the reader who asked whose country Jews are occupying, nor Ms Wioletta Wilk-Reguła, nor Mr. Dabrowski, not to mention Magog.


As an atheist I’m not too keen on rabbis, priests, vicars, imams or any other shamans telling us about gods (which doesn’t mean that I do not know wise clerics, great humanists, who can teach me a lot). The story about a certain rabbi is important for understanding the perversity of the slogan “Nazism is Zionism, Zionism is Nazism”.  


This rabbi was five years old when he landed in Buchenwald. He was from Piotrków, from a family which through 37 generations in an unbroken line gave rabbis to the town’s Jewish community.

Gavriel Horan, telling his story, writes:

In 1945, at the age eight, Rabbi Lau became the youngest survivor of Buchenwald to be liberated by the Americans. He recounted one of the most powerful stories in his book—the moment of liberation. When the young Lulek saw the American soldiers entering the gates of the camp, he hid behind a pile of corpses, unsure if they were friend or foe. Rabbi Herschel Schacter, the chaplain of the U.S. Third Army, climbed off his jeep to examine the carnage and destruction that the Nazis left behind with their last remaining bullets. Suddenly he caught sight of the boy hiding behind the dead. Shocked to see a sign of life there, let alone a Jewish child, he picked Lulek up and hugged him tightly in a warm embrace, while tears of sadness and joy poured from his eyes.

“How old are you my son,” he asked in Yiddish, from behind his tears.

“What difference does it make how old I am?” Lau responded suspiciously. “Anyway, I’m older than you.”

“Why do you think that you’re older than I am?” Rabbi Schacter asked, now smiling.

“Because you laugh and cry like a child,” Lau replied. “I haven’t laughed for longer than I can remember and I can’t even cry anymore. So which one of us is older?”

The American chaplain warmed the boy and gave him food, but he had to leave and little Lulek stayed with others in the camp on the outskirts of Weimar, the town of Goethe and Schiller, a short distance by foot from the magnificent National Theatre. After the liberation of the camp General Patton gave an order to bring the local population to see the horror with their own eyes. Rabbi Yisrael Meir Lau for a moment found himself again in the center of attention. In a book published a few years ago he described this moment:          

After the liberation of the camp, I stayed in Buchenwald for a while. Buchenwald was in the suburbs of the city of Weimar, the home of Goethe and Schiller. Ironically, the concentration camp was just a ten minute walk from the German national theater, a bastion of German culture. After the liberation, General Patton decided to invite the residents of Weimar to the camp insisting that they view the horrors with their own eyes.


I was wandering around the camp, free and fearless, when I saw the Weimar residents, mostly women and elderly men. Suddenly, a command car stopped suddenly next to me, and a giant American soldier lifted me. Gripping my heels in one hand and my shoulder with the other, he raised me high in the air and shouted in German to the Weimar residents :
“Do you see this little boy ? This is who you have been fighting for the past six years. Because of him you started a world war. He is the enemy of national Socialism, the Nazis’ archenemy. A little Polish boy! You murdered his father and mother, and you almost murdered him as well! You followed the Fuhrer- for this? You followed him in blind faith – for this?! ”

Yes, just for this and the hatred returned today, returned with the self-confidence of haters convinced that they are fighting for goodness and justice, that they are defending the oppressed.


Mr. Paweł Dąbrowski, without reading my book, assures me that no book is going to convince him. I know. I didn’t address it to him. I would just like people to know what the greeting “from Gaza with love” means. And for them to know that we understand their assurances that they only want a free Palestine. The whole Palestine. Free world. The whole world. And we know from whom it is supposed to be free.


P.S. For those who would like to listen to a music version of Palestine history I suggest this song:

Palestine - Lyrics video from Dagobert Gimel on Vimeo.

*Published February 2016, under the title: „All the Faults of Israel”

Translated by Małgorzata Koraszewska and Sarah Lawson                                           




Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj












Las

Hili: Wspaniały ecosystem, ale czegoś tu brakuje.
Ja: Czego?
Hili: Czegoś tłustego.

Więcej

Stanisław Lem - pisarz,
który widział więcej niż inni
Lucjan Ferus


Dzisiaj (13.09.2021 r.) z samego rana obudził mnie telefon od przyjaciela, który oznajmił na wstępie, że właśnie jest setna rocznica urodzin Stanisława Lema. W przeszłości byliśmy wielkimi miłośnikami jego prozy, więc przyjaciel zasugerował abym napisał tekst z tej okazji, poświęcony owemu wielkiemu pisarzowi, którego los hojnie obdarzył bogatą wyobraźnią i ciekawością świata, co zaowocowało jego wszechstronną wiedzą. Skutki połączenia tych cech mogli podziwiać czytelnicy i miłośnicy jego książek na całym świecie, nie tylko w Polsce.
No cóż, obiecałem mu, iż postaram coś napisać, ale z góry zastrzegłem, że jeśli już, to będą raczej chaotyczne wspomnienia wydobyte z mojej coraz bardziej zawodnej pamięci.

Więcej

Associated Press łagodzi
obraz terrorystów Hamasu
Hugh Fitzgerald


Słowa mają znaczenie. Ci, którzy opisują Izrael jako „państwo kolonialno-osadnicze”, „reżim apartheidu”, próbują  przez powtarzanie w kółko takich zwrotów oczernić wizerunek żydowskiego państwa. Niestety, odnieśli spory sukces. Podobnie ci, którzy opisują każdą krytykę islamu jako “islamofobię”, byli w stanie zastraszyć wielu krytyków, którzy nie chcąc być uważani za „islamofobów” zbyt często powstrzymują się przed publiczną krytyką zarówno ideologii islamu, jak jej wyznawców.

Więcej
Blue line

Turecki ateista zamordowany
31 lat temu
Uzay Bulut


„Książka, którą trzymasz w dłoni, jest księgą nowej ery, ery piękniejszego świata. Piękniejszego świata nie da się osiągnąć bez wolności. ‎Aby osiągnąć bardziej wolny świat, należy przełamać tabu. Wszelkiego rodzaju kajdany wiążące wolności muszą zostać zerwane.”


To fragment przedmowy do pierwszego wydania książki „To jest religia” Turana ‎Dursuna.‎


Ojciec Dursuna był Turkiem, a jego matka Kurdyjką. Turan Dursun urodził się w Turcji w 1934 roku. Był muftim i imamem oraz otwartym krytykiem islamu, który z czasem porzucił islam i walczył o wolny i bardziej ludzki świat. Walczył wbrew naciskom ze strony państwa, opinii publicznej, a nawet własnego ojca, który tak bardzo chciał, żeby został duchownym.‎

Więcej

Taliban i ukryty
antysemityzm
Seth J. Frantzman

Rada Bezpieczeństwa ONZ spotykała się w sprawie sytuacji w Afganistanie w siedzibie Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku.(zdjęcie: wikipedia) 

Doniesienia z minionego tygodnia wskazują, że talibowie są gotowi otworzyć nową kartę w stosunkach ze światem. Chcą pracować razem z USA, które przez dwadzieścia lat prowadziły przeciwko nim wojnę w Afganistyanie, i są skłonni nawiązać stosunki z Indiami i z każdym innym krajem. Jest jednak jeden kraj, z którym nawet nie będą rozważali nawiązania stosunków: Izrael.  


Mamy to zaakceptować ze wzruszeniem ramion. Dlaczego Izrael miałby w ogóle chcieć stosunków z Talibanem? Nie jest to jednak właściwy sposób analizowania tych doniesień. Dlaczego państwo o żydowskiej większości jest jedynym, z którym pewne rządy odmawiają utrzymywania stosunków?

Więcej
Blue line

O Jezu, wskrzeszają
mamuta!
Andrzej Koraszewski 

Model mamuta w Szytnie (Źródło: Wikipedia)

Zamiar wskrzeszania wymarłych gatunków pojawia się od lat, a kandydatura mamuta zgłaszana była wielokrotnie (kandydatem był również tur i kilka innych). „Wyborcza” już w tytule informuje poprawnie, że nie będzie to mamut, a zaledwie hybryda mamuta i słonia. Dziennikarz zamiast opowiedzieć o szczegółach technicznych tego projektu, pobiegł do środowiskowego etyka, który orzekł, że to niemoralne. Z tego co dotychczas wiadomo, to będzie to zaledwie wymiana kilkunastu genów, które mają spowodować, że zrodzona z tej zabawy dziecina słonia będzie owłosiona i odporna na zimno dzięki dodatkowej porcji tłuszczu pod skórą.     

Więcej

Dyskusja o antysemityzmie
wymaga uczciwości
Jonathan S. Tobin

Ludzie przed synagogą Tree of Life*Or L’Simcha w dzielnicy Squirrel Hill w Pittsburghu oddają hołd 11 żydowskim ofiarom masowej strzelaniny, która miała miejsce tydzień wcześniej, 4 listopada 2018. Zdjęcie: Wikimedia Commons.

Brak reakcji na kłamstwo prezydenta Bidena o jego wizycie w synagodze w Pittsburghu po masowej strzelaninie, przypomina, że kiedy dyskurs o nienawiści do Żydów splamiony jest stronniczością, Żydzi są przegranymi.  

 

Parę lat temu po wygłoszeniu pogadanki, otrzymałem pytanie, które uderzyło mnie jako całkowicie dziwaczne. Zapytano mnie, dlaczego ówczesny prezydent, Donald Trump, nigdy nie wyraził współczucia ani nie złożył kondolencji po masowej strzelaninie, która miała miejsce w synagodze Tree of Life*Or L’Simcha w Pittsburghu w październiku 2018 roku? Moje zdumienie nasiliło się na widok wielu głów na sali potakujących w zgodzie z zadanym pytaniem. Podzielali wepchnięte im przez media kłamstwo. 

Więcej

Ucieczka Ameryki
z Afganistanu
Vic Rosenthal

Po lewej: W Kabulu, symboliczny pogrzeb Ameryki i krajów NATO zorganizowany przez afgańskich talibów. Po prawej: W prowincji Paktia talibowie na zwycięskim wiecu (Roznama Ummat, 1 września 2021).

Ameryka poniosła militarną i psychologiczną porażkę, której rozmiarów jeszcze nie zmierzono.


Kiedyś myślałem, że w przyszłości historycy prawdopodobnie będą używali 9/11 jako daty wyznaczającej koniec amerykańskiej ery, tej, która rozpoczęła się wraz z końcem II wojny światowej i reprezentowała rozkwit jednego z największych narodowych kolosów w historii, która dała nam (na dobre i na złe) energię atomową, loty ludzi na księżyc i najbardziej niewiarygodną kulturę konsumencką. Teraz jednak sądzę, że częściej będą używali daty 31 sierpnia 2021 roku, dnia, w którym stary zagubiony człowiek, (który w swoich najlepszych czasach był zaledwie narcystyczną kukłą), kazał Ameryce podkulić ogon i uciekać.   

Więcej

Dlaczego środki pomocowe
Bidena nie przyniosą pokoju
Khaled Abu Toameh

Na większości Palestyńczyków wznowienie pomocy finansowej przez administrację Bidena nie zrobiła żadnego wrażenia. Dolary amerykańskiego podatnika nie skłonią Palestyńczyków do zaakceptowania prawa Izraela do istnienia. Wielu Palestyńczyków jest tak zradykalizowanych przez swoich przywódców, że chcą widzieć Izrael wymazany z powierzchni ziemi. Jedynym sposobem na zmianę tej brutalnej rzeczywistości jest zatrzymanie potoku nienawiści i delegitymizacji Izraela. Dopóki to się nie stanie, Palestyńczycy będą nadal zgarniać pieniądze od USA i innych zachodnich darczyńców. Na zdjęciu: prezydent Mahmoud Abbas w Waszyngtonie w objęciach ówczesnego wiceprezydenta Joe Bidena, rozmawia z ówczesnym prezydentem Barackiem Obamą . (Zdjęcie: Wikipedia)

Podczas gdy administracja Bidena nasila starania o wzmocnienie Autonomii Palestyńskiej (AP), Palestyńczycy wydają się coraz bardziej tracić wiarę w swoich przywódców.


Wydaje się także, że palestyńskie społeczeństwo traci wiarę w jakikolwiek proces pokojowy z Izraelem. Wielu wręcz mówi, że popiera anulowanie porozumień z Oslo, podpisanych w 1993 roku między Izraelem a OWP. Jedyny proces pokojowy, jaki poparliby, to ten, który prowadzi do likwidacji Izraela.

Więcej

Niech żywi
nie tracą nadziei
Marcin Kruk


Napawam się optymizmem, aż siedmiu starszych panów wyraziło w sieci radość, że we Francji nastolatki do 25 roku życia będą miały darmową antykoncepcję (jedna pani też była podniecona tą wiadomością). To jest osiągnięcie i nikt mi nie powie, że jest inaczej. Liczba socjalistów rośnie proporcjonalnie do wzrostu kapitalistycznej produkcji. Już się zdawało, że kapitalizm ostatecznie wykazał swoją wyższość nad socjalizmem, ale okazało się, że im więcej jest dóbr konsumpcyjnych na rynku, tym więcej chętnych do dzielenia zysków z ich sprzedaży. Jak się zastanowić, to nie ma w tym nic dziwnego, mamy więcej wolnego czasu na walkę o sprawiedliwość, a i konsumeryzm bliźnich bywa niepokojący.

Więcej

Dziwny apel do
teoretycznie przyzwoitych
Andrzej Koraszewski 

Sala Zgromadzenia Ogólnego ONZ (Źródło: Wikipedia)

Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych W Jednej Sprawie rozpoczęło we wtorek 14 września kolejną, już 76 sesję. 313 polityków z krajów demokratycznych, domyślając się, ku czemu zmierza przyszłość, w przeddzień tej sesji wystosowało apel o zakończenie instytucjonalnego znęcania się Narodów Zjednoczonych nad Izraelem. Niby nic nowego. Jak się wydaje najciekawsza była akcja w 2006 roku, kiedy to skandal osiągnął tak wielkie proporcje, że nakazano przemalowanie tabliczek Komisji Praw Człowieka ONZ na Radę Praw Człowieka ONZ i już po kilku dniach okazało się, że trudna i skomplikowana operacja nie przyniosła spodziewanego rezultatu.

Więcej
Blue line

Najbardziej poszukiwany
terrorysta ministrem bezpieki
Tufail Ahmad

Afgańskie kobiety protestują przeciwko Pakistanowi (Zdjęcie: etilaatroz.com).

Siódmego września 2021 r. setki Afgańczyków – głównie kobiet sprzeciwiających się dżihadystom Talibanu – wyszły na ulice Kabulu, skandując antypakistańskie hasła. Protestujące kobiety – skandujące "Śmierć Pakistanowi", "Allah-o-Akbar", "Wolność" i “Nie chcemy niewoli” – żądały zamknięcia pakistańskiej ambasady w Kabulu. Według afgańskich mediów jeden z tych protestów prowadziła grupa afgańskich kobiet, które demonstrowały przed pakistańską ambasadą w Kabulu i dołączyli do nich mężczyźni.

Więcej

Gesty dobrej woli Izraela
i odpowiedzi Palestyńczyków
Hugh Fitzgerald 

Premier rządu \

Pod koniec sierpnia i na początku września Izrael robił, co mógł, by ułatwić życie Palestyńczyków zarówno w Gazie, jak i na terytoriach pod rządami Autonomii Palestyńskiej (AP) na Zachodnim Brzegu. Najpierw rozszerzył strefę połowów ryb Gazy do 15 mil morskich – najwięcej od roku 2007.

Następnie Izrael ogłosił, że będzie można wwozić więcej towarów i materiałów budowlanych do Gazy z Izraela przez przejście Kerem Shalom. Szczególnie godna uwagi była decyzja Izraela pozwolenia na wwóz towarów “podwójnego użytku”...

Więcej
Blue line

Lepiej poczekać z nawiązywaniem
stosunków z talibami
Amir Taheri 

Talibowie mogą obiecać, że nie będą bezpośrednio zagrażać interesom Zachodu… jednak jest mało prawdopodobne, że reżim, który traktuje swoich własnych ludzi z całkowitą pogardą, zaoferuje cudzoziemcom, zwłaszcza „niewiernym”, lepszą ofertę. W większości przypadków polityka zagraniczna bandyckiego reżimu jest kontynuacją jego polityki wewnętrznej. Na zdjęciu: Konferencja prasowa talibów na lotnisku w Kabulu. (Zrzut z ekranu z afgańskiej #RepublicTV)

Podczas gdy świat próbuje otrząsnąć się z szoku po powrocie talibów do Kabulu, urzędnicy z zachodnich rządów rozpoczynają debatę na temat tego, jak ułożyć stosunki z nowymi władcami Afganistanu. Jak dotąd głównym tematem tej debaty wydaje się być pragnienie uznania uzbrojonych w broń „pobożnych studentów” jako prawowitego rządu tej od dawna nękanej koszmarem ziemi. Jednak, aby oddalić zarzuty ugłaskiwania terrorystów, zachodni politycy ustanowili różne warunki ewentualnego uznania. Prezydent Francji Emmanuel Macron podczas wizyty w Bagdadzie postawił cztery takie warunki, podczas gdy brytyjski minister spraw zagranicznych Dominic Raab przedstawił cztery swoje. Warunki dotyczą rezygnacji z terroryzmu, poszanowania praw człowieka, pozwolenia na opuszczenie kraju przez tych Afgańczyków, którzy tego chcą i zaprzestania dyskryminacji kobiet. Administracja Bidena natomiast postawiła warunek, zgodnie z którym talibowie mają obiecać, że nie tylko powstrzymają się  od terroryzmu, ale że zajmą miejsce poprzedniego rządu w Kabulu i włączą się do „wojny z terrorem”.

Więcej

Nie ma niczego takiego
jak palestyński terrorysta
Stephen M. Flatow

Terroryści z Brygady Męczenników Al-Aksa Fatahu (Flash 90)

Uwaga, czytelnicy “New York Timesa” i “Washington Post”: Sześciu uciekinierów z więzienia, których wasze media nazywają „bojownikami”, skazano za mordowanie niewinnych cywilów.

Który z następujących czynów “ideologicznie motywowanych” palestyńskich Arabów powinien być uważany za terroryzm?  

(A) Umieszczenie bomby na przystanku autobusowym w centrum Tel Awiwu, która zabiła izraelską nastolatkę.

(B) Porwanie izraelskiego nastolatka i strzelenie mu z bliska w głowę.

(C) Rzucanie płonących butelek z benzyną w Izraelczyków, by spalić ich żywcem.  

(D) Strzelanie z automatycznej broni do cywilnego autobusu izraelskiego.

Odpowiedź, według “New York Timesa” i “Washington Post” brzmi: “Żaden czyn z wyżej wymienionych”.

Więcej

Naturalne czy sztucznie
wykreowane religie?
Lucjan Ferus


Szukając ostatnio pewnych materiałów w swoim „podręcznym archiwum”, mimowolnie zwróciłem uwagę na jeden z komentarzy do mojego artykułu sprzed kilkunastu lat pt. „Prehistoria religii w pigułce”. Jeden z ówczesnych Czytelników, tak go skomentował: „Nakreślony przez pana skrót historii religii, dotyczy tylko religii ‘sztucznie wykreowanych’. Towarzyszą takowe wyłącznie cywilizacji technokratycznej (z socjotechniką na poczesnym miejscu). Wszystkie religie tego rodzaju służą lepszej kontroli nad społecznościami. Określają zasady postępowania, wskazują kapłanów-władców, ustalają porządek społeczny.

Więcej

Ocena dwóch katastrof
z września 2001 roku
Caroline B. Glick

<span>Zwolennicy Palestyny maszerują w Cape Town w Południowej Afryce 21 sierpnia 2001 | Archiwum: Reuters</span>

Nagle wydaje się jasne, że Konferencja Durban zmieniła bieg historii w równym, jeśli nie większym stopniu niż islamskie ataki terrorystyczne w Nowym Jorku i Waszyngtonie, i doprowadziła świat do tego niebezpiecznego punktu, w którym jesteśmy.

Mamy tendencję do zapominania, że na początku września 2001 roku miały miejsce dwa historyczne wydarzenia. Nikomu nie trzeba przypominać o dżihadystycznych atakach z 11 września, które w jeden poranek zabiły niemal 3000 ludzi. Drugim wydarzeniem, które jest często zapominane, była Konferencja ONZ Przeciwko Rasizmowi, Rasowej Dyskryminacji, Ksenofobii i Innym Formom Nietolerancji w Durban w Południowej Afryce, która zakończyła się na cztery dni przed atakami w Ameryce. Z perspektywy 20 lat i w świetle katastrofalnego wycofania się Ameryki z Afganistanu w zeszłym miesiącu, nagle wydaje się jasne, że Konferencja zmieniła bieg historii w równym, jeśli nie większym stopniu niż islamistyczne ataki na Nowy Jork i Waszyngton. Dziedzictwo Durban – bardziej niż 11 Września – doprowadziło świat do obecnego niebezpiecznego punktu.

Więcej

Dyskurs nasz powszedni
pozwól zmienić Panie
Andrzej Koraszewski 

Symbole urzekają, ale rzeczywistość nie daje się zaczarować. (Zdjęcie: Wikipedia]

Trudno być mądrym, a nawet gdyby ktoś był mądry, to i co z tego? Niedawny sondaż informował, że PO i Hołownia razem wzięci mają mniejsze poparcie niż PiS. PZPR (Polska Zjednoczona Prawica Religijna) trzyma się mocno, chociaż prawie codziennie czytam radosne obwieszczenia, że wszystko im się sypie i lada chwila ich papierowy okręcik zacznie tonąć. 

Więcej

Pamięć i nauki
z zamachu 9/11
Liat Collins

Strażacy Nowego Jorku oddają hołd ofiarom podczas uroczystości w 19. rocznicę ataków 9/11(zdjęcie: SHANNON STAPLETON / REUTERS)

Wystarcza podanie dnia i miesiąca. 11 września lub 9/11. Wszyscy wiemy, o czym mowa. Wydaje się niewiarygodne, że minęło już 20 lat od tej daty, która wbiła się w kolektywną pamięć. Możemy mieć kłopot z przypomnieniem sobie, co robiliśmy tydzień temu o tej samej porze, ale trudno zapomnieć, gdzie byliśmy dwadzieścia lat temu, kiedy usłyszeliśmy tę wiadomość.

Jak wielu zauważało, Amerykanie w pewnym wieku zawsze będą pamiętać, gdzie byli, kiedy usłyszeli o postrzeleniu prezydenta Kennedy’ego, a Izraelczycy nigdy nie zapomną, co robili tego wieczoru, kiedy dowiedzieli się o zabójstwie Icchaka Rabina, ale 9/11 dotknęło wszystkich, wszędzie.  

Więcej

Wielka Brytania: Witamy
ponownie w Średniowieczu
Andrew Ash

Orędownicy multikulturalizmu żądają nie tylko tego, byśmy zaakceptowali gruntowne zmiany naszego kulturowego krajobrazu, ale także uważają, że powinniśmy być znacznie bardziej otwarci na średniowieczne zwyczaje, tradycje i religijne prawa, których pozbycie się – często za cenę życia – zabrało światu stulecia. Na zdjęciu: Anjem Choudary, brytyjski radykalny islamista, który żąda narzucenia islamskiego prawa szariatu. (Zdjęcie: Wikipedia)

Jeśli jest jedna sprawa “przebudzonych”, która spowodowała więcej podziałów i gniewu  w Wielkiej Brytanii niż jakakolwiek inna, to jest nią “doświadczenie multikulturalizmu”, które stopniowo było nam narzucane – tutaj i w Europie – od końca II wojny światowej. Te praktyki wprowadza coraz bardziej rozrastająca się społeczność brytyjskich muzułmanów, w której się urodziłem i z którą podzielam pewne punkty widzeniai powinowactwo.

Więcej

Islamski ekstremizm
w Wielkiej Brytanii
David Collier 

Kawalkada samochodów w północnym Londynie 16 maja 2021, z powtarzanym przez megafon sloganem: „Fack the Jews. Rape their daughters”. Zrzut z ekranu wideo.

Wątpię, by wielu słyszało nazwisko Safiyya Shaikh. Była to kobieta nawrócona na islam, która chciała wysadzić Katedrę św. Pawła w Londynie, a potem zabić się w zamachu samobójczym gdzieś w pobliżu londyńskiego metra. Na szczęście służby wywiadowcze dotarły do niej wcześniej. Wiadomości BBC w owym czasie skupiały się na aspekcie “narkomanii”, który, podobnie jak wymówka możliwej “choroby psychicznej” odciąga uwagę od morderczej islamistycznej ideologii, która w rzeczywistości była siłą napędową planowanych zamachów.

Więcej
Blue line

Długi marsz
przebudzeńców
Andrzej Koraszewski

Marcia Fudge, obecna minister budownictwa mieszkaniowego i rozwoju miast, podczas demonstracji w 2018 roku. (Zdjęcie: wikipedia).

Skąd się wzięli? Dokąd idą i czego chcą? Ayyan Hirsi Ali porównuje ich do zwolenników radykalnego islamu, walczącego o światowy kalifat, wielu autorów dostrzega w tym marszu szaleńców podobieństwa z chińską rewolucją kulturalną i hunwejbinami, historyk, Richard Landes pisze o średniowiecznych ruchach milenijnych. Ostatnio brytyjski „Economist” podjął próbę analizy tego zjawiska. Nazywając ten ruch przebudzeńców „wokeizmem”.

Więcej

Nowe próby wybielania
papieża Piusa XII
Elder of Ziyon 


W katolickich mediach ukazywały się ostatnio artykuły o tym, jak to oskarżany o milczenie papież Pius XII wspaniale działał w obliczu ludobójstwa Żydów podczas Holocaustu.


Catholic News Agency przeprowadziła wywiad z diakonem Dominiekiem Oversteynsem, byłym inżynierem bez formalnego wykształcenia historycznego, który badał publiczne archiwa, by pokazać, że Pius XII czynnie pomógł uratować kilkuset Żydów w Rzymie. 

Oversteyns podkreśla także, że interwencja Watykanu spowolniła deportację Żydów z Rzymu, kiedy naziści na prośbę katolickiej strony zwolnili 249 Żydów spośród 1351, których zgarnęli z getta w Rzymie. Zwolniono Żydów, którzy byli w związkach małżeńskich z katolikami lub w służbie “aryjczyków”. Niemniej nawet Oversteyns przyznaje, że było to tylko chwilowe i że w kolejnych miesiącach naziści deportowali setki Żydów.

Więcej

Sztuka pod cenzorskim
nadzorem
Jonbathan S. Tobin  


Przez zebranie sześciu arcydzieł namalowanych na przestrzeni lat w połowie XVI wieku przez Tiziano Vecellio (1488-1576) — znanego współczesnym jako Tycjan – Muzeum Isabelli Stewart Gardner w Bostonie dokonało jednego z największych wyczynów w amerykańskiej kulturze w ostatnich latach. Tycjan namalował dla króla Filipa II Habsburga sześć wspaniałych płócien opartych na epickim poemacie Owidiusza, Metamorfozy i pierwotnie zawieszono je w Alcazar w Madrycie... 

Więcej

Izrael i niekończąca się
wojna z Gazą
Hugh Fitzgerald


Hamas, który został solidnie pobity podczas wojny z Izraelem w maju, żyje w urojeniu że wygrał wojnę, ponieważ nadal istnieje, rozpoczął w sierpniu nową rundę wrogich działań, tym razem w postaci wysyłania zapalających balonów nad państwo żydowskie, które po wylądowaniu podpalają farmy i lasy w południowym Izraelu. Wskrzesił także “wielki marsz powrotu”, w którym tysiące Palestyńczyków zbiera się, by maszerować na granicę Izraela w nadziei jej przełamania. Maszerujący rzucają ładunki wybuchowe i koktajle Mołotowa na żołnierzy IDF, którzy odpowiadają gazem łzawiącym i gumowymi kulami. Tym razem uzbrojony Palestyńczyk strzelił żołnierzowi straży granicznej w głowę; jest on nadal w krytycznym stanie [żołnierz zmarł 30 sierpnia, przyp. tłum.]

Więcej
Dorastać we wszechświecie

Przekazanie Afganistanu talibom
nie interesy Ameryki
Yigal Carmon

Co byłoby, gdyby
palestyńscy uchodźcy byli …. ?
Sheri Oz

Nawet antysemici kochają
martwych Żydów
Andrzej Koraszewski 

Słaby koń
raz jeszcze
Jeff Jacoby

Bogowie popkultury.
Czym nas „karmi” telewizja
Lucjan Ferus

Walczcie wreszcie,
do diabła!
Vic Rosenthal

Biuro podróży Bidena
w Kabulu
Amir Taheri 

Antyizraelskie wiadomości
zawsze zasługują na publikację
Mitchell Bard

Administracja Bidena daje
mułłom wygraną talibów
Majid Rafizadeh

Liban zwalcza “normalizację”
stosunków z Izraelem
Khaled Abu Toameh

Nie ma boga nad Godota,
a Godek jest jego posłanką
Andrzej Koraszewski

Kto oślepił
Mohammada Szabana?
Hugh Fitzgerald

Polityka zagraniczna Bidena
jest nie do utrzymania
Mitchell Bard

Terroryzm: różne miejsca,
różne zdjęcia
Liat Collins

Chiny: Tajwan nie powinien
polegać na poparciu USA
Z materiałów MEMRI

Blue line
Polecane
artykuły

Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk