Prawda

Sobota, 21 kwietnia 2018 - 13:37

« Poprzedni Następny »

From Gaza with Love

From Gaza with Love


Andrzej Koraszewski 2016-02-14

From the Palestinian musical video, 'The Roof of the Bus Goes Flying'
From the Palestinian musical video, 'The Roof of the Bus Goes Flying'

The announcement of my new book* has already triggered many reactions both positive and negative. The former are pleasing because there were many more of them than I expected; the latter ones were expected and not surprising. One of the outraged readers wrote: “Propaganda. And whose country are Jews occupying?” I was wondering whether to ignore it or to answer, because the question itself is interesting. My first impulse was to throw it into a waste bin, but later I started to think what I would answer if I thought that the reader was honestly expecting an answer.

There never was a State of Palestine, at least no historians or geographers have ever heard of such a state. The territory called Palestine is a territory of ancient Israel, renamed by the Romans in the second half of the second century of the Common Era. In modern times, after World War II, it appears as a “Palestine Mandate”, designated by the decision of the League of Nations for the “Jewish National Home”. The decision was to be implemented by Britain. The British were in no hurry with the implementation and the Palestine Mandate survived World War II, while the British efforts to create a “Jewish National Home” in the mandate entrusted to them resulted in limiting the Jewish immigration both before and during the War as well as allowing a practically unlimited influx of Arab immigrants.

 

Anyway, after the collapse of ancient Israel this Palestine was never a seat of any state. First it was a Roman colony, then Byzantine, then Arabs came who were for a short time supplanted by Crusaders, and when the Arabs returned Palestine was a part of Greater Syria. When the Ottoman Empire came, Palestine became a Turkish colony as a part of the province of Syria. The answer to the question: “Whose state are Jews occupying?” is more complicated than the reader coming from the organization “Free Palestine” would be willing to admit.  


I don’t know how this reader himself answers the question “Whose state are Jews occupying?” Let’s go back to modern history, i.e. to the Palestine Mandate. Let’s start with two other mandates established simultaneously with the Palestine Mandate. The Iraqi Mandate was also entrusted to the British, but here the League of Nations’ decision was implemented more efficiently. In 1921 a monarchy was established with far-reaching autonomy; in 1932 Iraq gained independence and the mandate ended. Two other provinces of the former Ottoman Empire were given to France as mandates. Lebanon got its autonomy quite quickly and in 1943 gained full independence. The Syria Mandate turned out to be more troublesome and Syria became independent only in 1945. (Both in Iraq and in Syria support for Nazi Germany was huge, but there was no denazification, and nobody prosecuted Nazi criminals who found shelter there.)  


Looking further for an answer to the question of whose country Jews are occupying, we have to return to the Palestine Mandate. And so, Jews are not occupying Turkey, though Palestine was Turkish, they are not occupying Palestine because no state of Palestine ever existed, they are not occupying any territory assigned to Arabs by the League of Nations. Palestine as a geographic area is ancient Israel, that is, today’s Israel and today’s Jordan. Such also were the borders of the Palestine Mandate.


Since in the territory assigned to be a “Jewish National Home” (that is, in the territory of the Palestine Mandate), there were many Arabs and a substantial majority of them were under the influence of Nazi and Islamist propaganda (and peaceful Arabs were terrorized by those compatriots), the British decided on a two-state solution. The Hashemite Kingdom of Transjordan was created: that is, a home for Palestinian Arabs. Transjordan gained full independence and there was nothing to stop the creation of a Jewish home on the remaining less than 30 per cent of Palestine Mandate. The decision of the League of Nations empowered the British to make such decision. The Jews didn’t protest—on the contrary, they thought it was the right decision. It was the Arabs who protested.


Today’s pro-Palestine activists love four maps of “Palestine” limited to today’s Israel, the West Bank and the Gaza Strip, where green areas show the places where Arabs live and white where Jews live. On these maps Jordan is no longer “Palestine”. (The first map is from 1946, the year Jordan gained independence, but admitting that Jordan is a state for Palestinian Arabs is out of the question.)


There was no League of Nations in 1946, because it was supplanted by the United Nations. Many members of this new organization protested against carrying out the League of Nations’ decision to create a “Jewish National Home” on less than 30 per cent of the territory designated for this purpose. The U.N. passed a resolution (resolutions are recommendations and not legally binding decisions) about the further reduction of the “Jewish National Home”, now limited to three ridiculous triangles and about the creation on the Palestine Mandate territory of the a second state for Palestinian Arabs. Palestinian Jews agreed, but Arab countries rejected the proposal. Egypt was the main opponent and especially the Muslim Brotherhood, which had its branches in all Arab states including the (already severely cut down) Palestinian Mandate.


The British didn’t intend to impose anything by force (except restrictions on Jewish immigration), while Jews presented armed resistance to growing Arab terror and to the British (who interned Jews escaping from Europe and from Arab countries, and who more and more violently opposed the creation of the Jewish state). In May 1948 the British folded up their flag and left. The Jews announced their independence and the same day five Arab armies invaded the “Jewish National Home”. (The Egyptian army was armed by the British and had help from experienced SS officers, the Syrian army was armed by the French and had expert help from Germans as well, the Jordan army was armed and commanded by the British; the Iraqi and Saudi units were smaller.)  The attack by the Jordanian army was most effective and it occupied Jerusalem and Judea and Samaria, i.e. territory later called the West Bank. They had no intention of creating a second state for Palestinian Arabs there. The captured territories were immediately annexed to Jordan.


Granted, nobody except the British recognized Jordanian sovereignty over the “West Bank” but – not really correctly – you could argue that Israel is occupying Jordanian territory. (Probably the activist from “Free Palestine” who commented on my book didn’t mean that.)


Trying to learn what he could have meant, I took a look at the article by another activist of this organization, Ms Wioletta Wilk-Reguła. The author assures us that she is right and that Palestine must be free. This article is a polemic with Tomasz Lis [a prominent Polish journalist] who previously accused her of spreading Hamas propaganda without mentioning Hamas. The activist of “Free Palestine” is outraged by this insinuation and states categorically that she does not support Hamas, that she is a supporter of a free and independent Palestine. So, where is Palestine and who is enslaving it? This activist is not dealing with geography; we can only guess that she means mainly Judea and Samaria. This time, however, she mentions Hamas and dissociates herself from it. She writes about enigmatic Palestinians. No, not Palestinians living in Jordan and deprived of their right by their rulers, not Palestinians living in Syria, Lebanon and other Arab countries who are deprived of their rights to an even greater degree. A “Palestine” must be free, and that may mean the Palestinian Authority, which has as its emblem a map of Israel and the West Bank covered with Palestinian flag. The activist does not mention that the Palestinian Authority refuses to negotiate for peace, that it refuses to implement the Oslo Accords, that only a bit less energetically than Hamas it incites its people to terror, nor that this occupied autonomy has its own security force, its press, courts, prisons, parliament and president. The author doesn’t protest when her organization demonstrates with the slogan “Palestine will be free from the river to the sea”. She is only enraged that somebody could suspect her of propagating Hamas’s slogans.


Outrage is also provoked by reminding people that Israel agrees to the second Palestinian state on the territory of the former Palestine Mandate with conditions that this state will recognize Israel as a Jewish state, will be demilitarized, and will agree to some border corrections as well as giving up the right of return for descendants of Palestinian refugees. It can be claimed that these are exorbitant conditions or that this is just a refusal to commit suicide. It doesn’t seem, however, that the “Free Palestine” activist was willing to discuss the problem of where Palestine is, nor the problem of whether two Palestinian states in Palestine would be willing to live in peace with Israel, or whether it is possible to talk about it in a different manner without the claim that Jews are to blame for everything. Ms Wilk-Reguła concludes her article with the words:

 „...if Prime Minister Netanyahu, so vehement in his opinions on the Palestinian question, had more good will, he would understand that the carrot works better than the stick. And where there is no carrot, people look for it everywhere, even in Hamas”.

And so everything became confused and not only did I not manage to learn whose state the Jews are occupying, but to make matters worse I stopped understanding where Palestine is and what its territory is.


The announcement of my new book also caused Dr. Paweł J. Dąbrowski from the Holistic Institute of Negotiations and Enterprising to voice his protest. This author was outraged by my statement that “the world consistently demands proportionality – the same number of Jews should be killed as people who try to kill them”. He writes that he reads a lot but he has never seen any such demand, he wants to get a link showing it, and he sends a link to his own article with the title Nie będziemy ginąć za Izrael [We are not going to die for Israel]. I opened the link and read, among other things:  

It’s difficult to accept the claim about “the extensive bombardment of Israel by Hamas” when there are only two or three victims, and about “the carefully aimed, limited, and surgically precise strikes by the ADF” (sic!), when there are tens and hundreds of civilian victims. But it is also impossible to accept Hamas’s crocodile tears when after the attack of the “defenseless” crowd on the separation barrier or at checkpoints civilians are killed… What did they think? Should Israeli soldiers allow themselves to be battered to death by stones???  

Balanced and objective. This author uses the word “Hamas” and even recognizes the soldiers’ right to self-defense; he just has grievances about the lack of proportionality. What “extensive bombardment” when only a few Jews are killed? The holistic approach of this expert does not suggest to him that shooting thousands of rockets at towns in another country might be improper; he is only worried about the effectiveness – these rockets do so little damage. This lament over the ineffectiveness of Palestinian peace efforts can be heard in the U.N. and in the European Union Parliament, in the American State Department and on university campuses. Mr. Dąbrowski didn’t need to ask for a link to support my statement. He gave it himself.


Of course, Hamas, Islamic Jihad, and Fatah care not only about killing Jews, they also want many victims among their own population. They are using hospitals and schools and residential buildings as both caches for arms and ammunition and as launching pads for military operations. In short, these organizations are committing both the war crime of shooting at the civilian population of a neighboring country and the war crime of using its own population as a human shield. These crimes are willingly forgiven or shrugged off with a delicate admonition, disproportionate to the denunciation of Israel’s crime of defending the lives of its own citizens. There is method in the madness of Abbas’s actions, but even more astounding is the effectiveness of Hamas’s methods. Hamas seem to know that it can count on the tacit support of the world for its actions. How to describe the goal of these actions? Well, let’s quote Palestinian artists who can express it in the best way. I suggest watching the Palestinian musical “The Roof of the Bus Goes Flying”. (Since the film is in Arabic, despite its artistic value I’m first giving the transcript and later the film itself, which really is worth watching.)

'The Roof of the Bus Goes Flying' - Music Video Glorifies Palestinian Bus Bombings


A music video titled "The Roof of the Bus Goes Flying" was posted on the Internet on February 7. Dancing against the backdrop of a burnt-out Israeli bus, the singers of the Al-Wa'ed Band praise Hamas terrorist mastermind Yahya Ayyash with the words "You did not let a single bus drive through a neighborhood without having chunks of the bus and body parts go flying," and call on "bearers of good tidings" to "wrap the explosive belt around their waists." The song includes lyrics such as: "We want the dead to fill the streets and the blood to intensify the pain," and "make the fire engulf them, turn them into body parts, roast them."

 

The following are excerpts:

 

"The Roof of the Bus Goes Flying" Al-Wa'ed Band for Islamic Art

 

"Commander Yahya Ayyash"

Image of Yahya Ayyash "the engineer", mastermind behind suicide bombings in the 1990s

 

Singer steps out of a mock-up of a bombed Israeli bus

 

Be glad, brother Ayyash, for the Compassionate has blessed you, for the explosives you planted in the enemy's body were so alive. You did not let a single bus drive through a neighborhood without having chunks of the bus and body parts go flying.

 

Oh bearer of good tidings, wrap the explosive belt around your waist. Oh bearer of good tidings, wrap the explosive belt around your waist. The story of the Intifada will only be told when the roof of a bus goes flying.

 

Singers are seen planning a bus attack

 

Oh bearer of good tidings, wrap the explosive belt around your waist. The story of the Intifada will only be told when the roof of a bus goes flying.

 

Oh Martyrdom-seeker, heed the call of the Al-Aqsa Mosque, make the blast of the bomb reach further and further. Make Netanyahu flee in shame, unable to count the number of casualties. Scatter them all over, strike fear among their people. Show no mercy to their settlers. Dispatch them to Hell. Nothing awaits them but the grave.

 

Oh martyrdom-seeker, the Al-Aqsa Mosque has called: Oh son, come to martyrdom! Blow yourself up, oh you with strong resolve. We will defend the soil of the pure Al-Aqsa.

 

Potential bus bomber is seen reading a book and embracing a young boy

 

Oh bearer of good tidings, wrap the explosive belt around your waist. The story of the Intifada will only be told when the roof of a bus goes flying. Oh bearer of good tidings, wrap the explosive belt around your waist. The story of the Intifada will only be told when the roof of a bus goes flying.

 

Singers dance the debke

 

"Jews" are waiting for a bus to come, along with the potential bus bomber

 

Oh Martyrdom-seeker, make them cry. Make the fire engulf them. Turn them into body parts, roast them, bringing joy to the hearts of the steadfast people.

 

The "Jews" board an "Israeli" bus

 

Oh martyrdom-seeker, it is our duty to defend our people. You are the voice of honor within us.

 

The bomber walks through the isle of the bus

 

With your explosive belt, we will defend our free women. We want the dead to fill the streets, and the blood to intensify the pain. Make the Zionist withdraw from the wrath of my avenging people.

 

Oh bearer of good tidings, wrap the explosive belt around your waist. The story of the Intifada will only be told when the roof of a bus goes flying. Oh bearer of good tidings, wrap the explosive belt around your waist. The story of the Intifada will only be told when the roof of a bus goes flying.

 

Disclose your secrets to the Compassionate. Oh martyrdom-seeker, the Lord has chosen you. Our Prophet Muhammad will be your neighbor. In Paradise, your home has already been built. Step up and take revenge on behalf of your religion. Blow it up – may you be successful. Oh you who wear the explosive belt, your head is held high, when we bring the good tidings.

 

Oh Martyrdom-seeker, put on your explosive belt, and blow it up. This is your finest hour. How sweet are your bombs and explosives. Blow up the shameless Zionist.

 

Oh bearer of good tidings, wrap the explosive belt around your waist. The story of the Intifada will only be told when the roof of a bus goes flying. Oh bearer of good tidings, wrap the explosive belt around your waist. The story of the Intifada will only be told when the roof of a bus goes flying.

 

The bomber pats the explosive belt underneath his jacket

 

An explosion is heard and the screen goes black

 

The credits roll over behind the scenes clips of the video's making, while flames are superimposed over the bottom of an image of the mock-up Israeli bus


>

My book discusses the threat, the world’s attitude towards Israel, and the growing fascist wave. Those who love Palestinians, when very hard pressed, assure us with a whiff of outrage that we haven’t understood anything, that they don’t love those particular Palestinians, but they love some other Palestinians, those who are oppressed by evil Jews. When Mr. Dąbrowski wrote that I didn’t understand his argument and that I even twisted his words, another reader of the announcement of my book (with the nick Magog) eagerly cheered him to further polemic, and at the suggestion to watch a testimony by a young woman who talked about life under daily rocket fire and about what you feel when just behind your house a group of murderers emerge from a hole in the ground with the intention of shooting everything that moves, he wrote:

 A beautiful, moving film about how terrible it is in the wonderful Israel, bombs are falling constantly, terrorists are digging long tunnels almost to our doors and brave Israeli sons are dying in our defense, I cry for every killed Palestinian child and I try to enjoy birds and wonderful music, which I listen to in between falling bombs, and do not forget to visit our wonderful country in the moments it is quiet… Isn’t it wonderful? Mr. Andrzej Koraszewski takes us for idiots and show a link to a film made in a studio by an actress. I’m sending another link, compatible with my opinion that the book is outdated [Mr. Magog claims that Muslim have taken the role of Jews and they are now persecuted, not Jews]: https://pracownia4.wordpress.com/2016/01/20/islamofobia-w-usa-napedzana-jest-przez-kontrolowane-przez-syjonistow-media/#more-9509  [Zionist controlled media fuel Islamophobia in U.S.:a Polish translation of an article by Kevin Barrett published by the Iranian propaganda site, Press TV ]
Mr. Dąbrowski, continue your polemic.

Mr. Paweł Dąbrowski does not dissociate himself from this ally. He informs him politely that polemic with me is not worth it.  


Normally, we associate furious, murderous anti-Semitism with the far right; the Left is fighting for peace and trying to convince us that it just loves Palestinians. Much was written about this peculiar love of the Left for Palestinians, but if anybody wants a short, coherent account I suggest Open letter to the anti-Israel left written by Julie Nathan.


In my book there is a chapter entitled “Palestine, my love” where I try to draft the history of the Left’s passionate love for “Palestine”. Julie Nathan describes how it looks today. She starts with these words:


We see you, we hear you, day after day, making your ignorant, bigoted and malicious accusations against Jews and Israel. You claim to be speaking for human rights and for justice, but your words and actions betray you. You are haters, liars and bullies.



Julie Nathan is Australian and deals professionally with research on modern anti-Semitism. In her short article she shows a few other pictures of posters, and among them is a slogan, all-too-familiar and no longer evoking any reactions: “Nazism is Zionism, Zionism is Nazism”.



I would like to conclude this letter with words of love from Gaza by recalling these close links between Zionism and Nazism. This story will not convince the reader who asked whose country Jews are occupying, nor Ms Wioletta Wilk-Reguła, nor Mr. Dabrowski, not to mention Magog.


As an atheist I’m not too keen on rabbis, priests, vicars, imams or any other shamans telling us about gods (which doesn’t mean that I do not know wise clerics, great humanists, who can teach me a lot). The story about a certain rabbi is important for understanding the perversity of the slogan “Nazism is Zionism, Zionism is Nazism”.  


This rabbi was five years old when he landed in Buchenwald. He was from Piotrków, from a family which through 37 generations in an unbroken line gave rabbis to the town’s Jewish community.

Gavriel Horan, telling his story, writes:

In 1945, at the age eight, Rabbi Lau became the youngest survivor of Buchenwald to be liberated by the Americans. He recounted one of the most powerful stories in his book—the moment of liberation. When the young Lulek saw the American soldiers entering the gates of the camp, he hid behind a pile of corpses, unsure if they were friend or foe. Rabbi Herschel Schacter, the chaplain of the U.S. Third Army, climbed off his jeep to examine the carnage and destruction that the Nazis left behind with their last remaining bullets. Suddenly he caught sight of the boy hiding behind the dead. Shocked to see a sign of life there, let alone a Jewish child, he picked Lulek up and hugged him tightly in a warm embrace, while tears of sadness and joy poured from his eyes.

“How old are you my son,” he asked in Yiddish, from behind his tears.

“What difference does it make how old I am?” Lau responded suspiciously. “Anyway, I’m older than you.”

“Why do you think that you’re older than I am?” Rabbi Schacter asked, now smiling.

“Because you laugh and cry like a child,” Lau replied. “I haven’t laughed for longer than I can remember and I can’t even cry anymore. So which one of us is older?”

The American chaplain warmed the boy and gave him food, but he had to leave and little Lulek stayed with others in the camp on the outskirts of Weimar, the town of Goethe and Schiller, a short distance by foot from the magnificent National Theatre. After the liberation of the camp General Patton gave an order to bring the local population to see the horror with their own eyes. Rabbi Yisrael Meir Lau for a moment found himself again in the center of attention. In a book published a few years ago he described this moment:          

After the liberation of the camp, I stayed in Buchenwald for a while. Buchenwald was in the suburbs of the city of Weimar, the home of Goethe and Schiller. Ironically, the concentration camp was just a ten minute walk from the German national theater, a bastion of German culture. After the liberation, General Patton decided to invite the residents of Weimar to the camp insisting that they view the horrors with their own eyes.


I was wandering around the camp, free and fearless, when I saw the Weimar residents, mostly women and elderly men. Suddenly, a command car stopped suddenly next to me, and a giant American soldier lifted me. Gripping my heels in one hand and my shoulder with the other, he raised me high in the air and shouted in German to the Weimar residents :
“Do you see this little boy ? This is who you have been fighting for the past six years. Because of him you started a world war. He is the enemy of national Socialism, the Nazis’ archenemy. A little Polish boy! You murdered his father and mother, and you almost murdered him as well! You followed the Fuhrer- for this? You followed him in blind faith – for this?! ”

Yes, just for this and the hatred returned today, returned with the self-confidence of haters convinced that they are fighting for goodness and justice, that they are defending the oppressed.


Mr. Paweł Dąbrowski, without reading my book, assures me that no book is going to convince him. I know. I didn’t address it to him. I would just like people to know what the greeting “from Gaza with love” means. And for them to know that we understand their assurances that they only want a free Palestine. The whole Palestine. Free world. The whole world. And we know from whom it is supposed to be free.


P.S. For those who would like to listen to a music version of Palestine history I suggest this song:

Palestine - Lyrics video from Dagobert Gimel on Vimeo.

*Published February 2016, under the title: „All the Faults of Israel”

Translated by Małgorzata Koraszewska and Sarah Lawson                                           




Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj












Alergia
Hili: Mam alergię.
Ja: Na co?
Hili: W tej chwili na wszystko poza śmietanką.

Więcej

Wciągamy religię
w każdy aspekt naszego życia
Nader Hamami


Tunezyjski akademik Nader Hamami powiedział, że muzułmańska tradycja prawoznawstwa nie chce dopuścić do swobodnego, odpowiedzialnego i indywidualnego myślenia, które jest kamieniem węgielnym nowoczesnej myśli. „Żyjemy w XXI wieku z przedkopernikańską mentalnością, mentalnością, która poprzedza nowoczesność, która poprzedza wartości indywidualizmu, wolności i odpowiedzialności” – powiedział w egipskiej telewizji Al-Ghad TV 13 lutego.

Więcej

Palestyńczycy torturowani;
media milczą
Bassam Tawil

Na zdjęciu: Dr Ammar Dwaik (pośrodku), dyrektor generalny Niezależnej Komisji Praw Człowieka (Zdjęcie: ICHR)

Co dzieje się, kiedy Palestyńczycy mówią, że byli torturowani i naruszono ich wolności obywatelskie? Jeśli wskazują na Izrael jako sprawcę, media międzynarodowe prześcigają się w staraniach o dostarczenie tej informacji do najszerszej możliwie publiczności. Na tym sprawa się nie kończy. Organizacje praw człowieka i agendy ONZ potępiają Izrael za „łamanie” praw człowieka Palestyńczyków, a Rada Bezpieczeństwa zwołuje sesję nadzwyczajną, by potępić Izrael.

Więcej
Blue line

Mumia z Atakama
nie jest kosmitą
Steven Novella


W 2016 r. Steven Greer upublicznił swój film dokumentalny, Sirius, w którym próbuje pokazać głęboki spisek, by ukryć prawdę o kosmitach i darmowej energii. Część tego filmu dotyczyła możliwych dowodów na istnienie kosmitów, włącznie z mumią z pustyni Atakama, piętnastocentymetrową mumią czegoś, co wydawało się być zdeformowanym płodem. Greer i inni entuzjaści UFO sądzili, że mumia wygląda jak kosmita ze stożkowatą głową i dziwną budową. Z pewnością jest w tej mumii wiele anomalii, ale tylko wskazywanie na anomalie nie daje naukowych wniosków. Autorzy filmu zadali sobie wiele trudu, by podkreślić, że mumia nie jest mistyfikacją, ale pozostałościami żywego stworzenia.

Więcej

Finansowanie nauki
wysadzania się w powietrze
Douglas Murray

Zdjęcie: Zrzut z ekranu ilustracji do artykułu w Sunday Times pokazującego finansowanie przez rząd brytyjski palestyńskiej oświaty, która promuje przemoc, a szczególnie dżihad i zachęca do męczeństwa.

Badania przeprowadzone w 2016 roku przez OECD pokazały, że Wielka Brytania jest ostatnia na liście państw rozwiniętych pomagających finansowo w zwalczaniu analfabetyzmu w krajach rozwijających się. To samo badanie pokazało, że Brytyjczycy są przedostatni na liście wspierających nauczanie matematyki w Trzecim Świecie. (Niestety, również wśród brytyjskich studentów uniwersytetów jeden na dziesięciu ma kłopoty z rozumieniem czytanych tekstów i z matematyką.)

Więcej
Blue line

Feministyczna geografia
w Dartmouth
Jerry A. Coyne


Znana amerykańska uczelnia, Dartmouth University, ma na swojej stronie bibliotecznej długi dział, który nazywa “krótką definicją feministycznej geografii“. Wydaje się, że jest to wprowadzenie do tej dziedziny, jak również lista zasobów dla ludzi, którzy chcą zapoznać się z tą dyscypliną. Czytając to znajdziecie zwykłe obskuranckie i postmodernistyczne opisy, przesycone okropnym żargonem i straszące brakiem zrozumiałych zdań. Opis jest jednak wystarczająco jasny, by zrozumieć, że celem tej dziedziny jest nie tylko wniesienie feministycznej perspektywy do badań geograficznych, ale obalenie męskiej perspektywy, która obejmuje obiektywność w nauce. 

Więcej

Kto jest “uchodźcą”?
Żydzi a Palestyńczycy
Alan M. Dershowitz

Żydzi, którzy wiele lat temu przybyli do Izraela z Maroka, nie są już uchodźcami. Ani nie są nimi Palestyńczycy. Zdjęcie: Wikimedia Commons.

Wizyta w Maroku pokazuje, że roszczenia Palestyńczyków do “prawa powrotu” nie mają historycznej, moralnej ani prawnej podstawy.


Żydzi żyli w Maroku przez stulecia, zanim islam przybył do Casablanki, Fezu i Marrakeszu. Żydzi wraz z Berberami byli podstawą gospodarki i kultury. Obecnie ich historyczną obecność można zobaczyć głównie w setkach żydowskich cmentarzy i opuszczonych synagog, które są wszechobecne w miastach i miasteczkach w całym Maghrebie.

Odwiedziłem dom Majmonidesa, obecnie restaurację. Ten wielki żydowski filozof i lekarz nauczał na uniwersytecie w Fez. Inni żydowscy intelektualiści pomogli ukształtować kulturę Afryki Północnej od Maroko do Algierii, Tunezji i Egiptu. Przez te stulecia Żydzi zawsze byli mniejszością, ale ich obecność była odczuwana we wszystkich dziedzinach życia.


Obecnie są garstką w Maroku i zniknęli z innych krajów. Jedni dobrowolnie przenieśli się do Izraela po 1948 r. Wielu zmuszono do ucieczki groźbami, pogromami i dekretami prawnymi, i pozostawili za sobą nieruchomości warte miliardy dolarów oraz groby swoich przodków.

Więcej
wwi_book

Płońsk
miasto otwarte
Andrzej Koraszewski 


Dziwne miejsce na mapie Polski, miasto, w którym każdego roku pamięta się o dacie likwidacji tamtejszego getta, a uczniowie w tamtejszych szkołach znają tę datę, miasto dumne jest z tego, że tu właśnie urodził się pierwszy premier Izraela, Dawid Ben Gurion, miasto, którego burmistrz informuje na swojej stronie Facebooka, że ukazała się nowa książka księdza Adama Bonieckiego, ale informuje również o błąkającym się na ulicy psiaku, który albo szuka swojego domu, albo nowego domu i o urodzinach Andersena, które są Międzynarodowym Dniem Książki dla Dzieci, więc są znakomitą okazją, żeby dzieciom poczytać.

Więcej

Tajemny świat
Autonomii Palestyńskiej
Bassam Tawil

Na zdjęciu: “Prezydencki pałac” Mahmouda Abbasa za 17,5 miliona dolarów w pobliżu Ramallah. W obliczu krytyki tego projektu, Abbas postanowił zamienić pałac w olbrzymią bibliotekę narodową. (Zdjęcie: Palestinian Economic Council for Development and Reconstruction)

Raport opublikowany w ubiegłym tygodniu oferuje rzadki wgląd w tajny świat Autonomii Palestyńskiej (AP), która została utworzona w 1994 r. zgodnie z Porozumieniami z Oslo podpisanymi między Izraelem a OWP.

Od tego czasu AP, kierowana obecnie przez Mahmouda Abbasa, otrzymała miliardy dolarów w ramach pieniędzy pomocowych od USA, UE i innych krajów-darczyńców.

Można by oczekiwać, że zachodni darczyńcy obudzą się i zauważą, że palestyńscy przywódcy sprzeniewierzają pieniądze zachodnich podatników.

Więcej

Dlaczego odmawiamy
dostrzegania jaśniejszej strony
Steven Pinker


Według najnowszych danych ludzie żyją dziś dłużej i są zdrowsi, lepiej odżywieni, bogatsi, inteligentniejsi, bezpieczniejsi, bardziej powiązani z innymi – a równocześnie coraz posępniejsi na temat stanu świata. Kiedyś politolog John Mueller tak podsumował historię Zachodu: “Wydaje się, że ludzie po prostu przyjmują niezwykłą poprawę ekonomiczną i sprawnie znajdują nowe troski, o które można się martwić”. Jak możemy wyjaśnić pesymizm w świecie postępu?

Więcej

Bliskowschodnie dziennikarstwo
stadne: wszyscy zgadzają się
Richard Landes 


Jedną z ulubionych odpowiedzi dziennikarzy na zarzut stronniczości i uprzedzeń jest powtarzanie: “Jak długo wywołujemy równą złość obu stron, robimy dobrą robotę”. Jest to także ulubiona odpowiedź wśród dziennikarzy relacjonujących z konfliktu między Izraelem a jego sąsiadami. „Jesteśmy na właściwym kursie, bo obie strony się skarżą”. I istotnie, jest obszerny zbiór skarg “obu stron”, że prasa faworyzuje “drugą stronę”. W końcu, jak powiedział pewien korespondent „New York Timesa”, to wszystko jest o „walczących ze sobą narracjach” z“ziemi niewielu faktów”.

Więcej
Blue line

Wolność, rynek, innowacje
i wstawanie z kolan
Andrzej Koraszewski


Rosyjski publicysta, Fiodor Łukianow, pisze na łamach dziennika „Kommiersant”, że liberalizm nie zakorzenił się w Rosji. Wyjaśnia ten brak zainteresowania liberalizmem pragnieniem wstania z kolan, potrzebą odzyskania swojej pozycji w świecie, innymi słowy wielkomocarstwowymi aspiracjami Putina i jego wyborców. Łukianow pisze również o międzynarodowym handlu, ale raczej w aspekcie dąsów Putina na sankcje i lekceważenie Rosji.
Przypomniało mi to artykuł Kseni Zubachewej z 2016 roku pod znamiennym tytułem „Co uniemożliwia Rosji, by stała się gospodarką innowacyjną?” Artykuł napisany na marginesie Międzynarodowego Forum Ekonomicznego w Petersburgu, które zajmowało się m. in. pytaniem, jak techologiczne innowacje zdeterminują rozwój Rosji w najbliższych dekadach.

Więcej

Antysemityzm szaleje
w Turcji
Uzay Bulut


Członek parlamentu z ramienia rządzącej w Turcji partii wini Żydów za zamordowanie JFK, Żydzi są obwiniani za kurdyjskie referendum i za zaplanowanie nieurodzaju w ubiegłym roku. Jest tego oczywiście dużo więcej.


Kiedy zamieszkałe głównie przez Kurdów miasto Afrin, w północnej Syrii wpadło 18 marca 2018 w ręce tureckich wojsk, wielu tureckich użytkowników Twittera świętowało, wyrażało swoją radość wypisując antysemickie epitety pisali o kurdyjskich wojownikach PKK jako o “żydowskich sługusach”, żydowskich bękartach”, “kundlach Ormian i Żydów” i krypto-Żydach, - Ormianach – pontyjskich Grekach”, i temu podobne.

Więcej
Blue line

Człowiek w labiryncie iluzji.
Część VI.
Lucjan Ferus


Jest to ostatnia część cyklu opartego na książce Darryla Reanney’a Śmierć wieczności. Przyszłość ludzkiego umysłu, a zarazem ostatnia część napisanego wg niej mojego tekstu w 2009 r., zatytułowanego „Non omnis moriar”. Nadszedł więc czas na przedstawienie końcowych wniosków.

Więcej

Izraelski dylemat
afrykańskich migrantów
Sara Cowen i Daniel Pomerantz


Między 2006 a 2012 rokiem fala około 40 tysięcy afrykańskich uchodźców i migrantów ekonomicznych weszła do Izraela przez granicę egipską. Ogólnie sądzi się, że starający się o azyl pochodzą z Erytrei i Sudanu, choć trudno wykazać to z pewnością. Stworzyło to konflikt w społeczeństwie izraelskim. Niepokój z powodu rosnącej liczby przestępstw i o demograficzny charakter Izraela jako państwa żydowskiego spowodował poparcie dla deportacji. Tymczasem liczne protesty przeciwko deportacji podkreślają moralne zobowiązania Izraela wobec ludzi w potrzebie. 11 grudnia 2017 r. Kneset zatwierdził prawo, które wymaga, by ministerstwo spraw wewnętrznych deportowało afrykańskich azylantów z Izraela (głównie do Ruandy i Ugandy).

Więcej

Nieograniczona tania energia
zmieniłaby społeczeństwo
Matt Ridley

Stara kopalnia cyny w Kornwalii; ta kraina jest źródłem litu do fuzji jądrowej GETTY IMAGES

Do 2004 r. Wielka Brytania była netto eksporterem energii. Dzisiaj importuje niemal połowę swojej energii. Część tego, w postaci węgla i płynnego gazu ziemnego, pochodzi bezpośrednio z Rosji, która dostarcza także jednej trzeciej gazu do Europy przez rurociągi.

Bezprecedensowe „ostrzeżenie o niedoborach gazu” z 2 marca było ostrym przypomnieniem naszej zależności od importu. Na czym więc polega problem? Ludzkość na mnóstwo opcji zaopatrywania cywilizacji w energię w XXI wieku.

Więcej

“Obowiązek
nienawidzenia Brytanii”
Douglas Murray

Londyńska policja przed stacją metra Parsons Green po terrorystycznym zamachu bombowym Ahmeda Hassana 15 września 2017. (Image source: Edwardx/Wikimedia Commons)

Ahmed Hassan został w ubiegłym tygodniu skazany na minimum 34 lata  więzienia. We wrześniu zeszłego roku wsiadł do londyńskiego metra na linii District i zostawił w pociągu zrobioną przez siebie bombę. Na stacji Parson's Green urządzenie wybuchło. Na szczęście dla podróżnych, wśród których było wiele dzieci jadących do szkoły, wybuchł tylko detonator bomby. Stworzył kulę ognistą, która przebiegła pod dachem wagonu, przypalając włosy wielu pasażerów i powodując paniczną ucieczkę od miejsca wybuchu. Główny materiał wybuchowy bomby jednak, który był wypchany szrapnelami, włącznie ze śrubami, gwoźdźmi i nożami, nie wybuchł. Gdyby to zrobił Zjednoczone Królestwo widziałoby – po raz czwarty w ciągu kilku miesięcy – dziesiątki martwych ofiar, w tym dzieci, wynoszonych w czarnych workach.

Więcej

Niziutkie ciśnienie
i Nuż w bżuhu
Marcin Kruk


Spadło, czułem, że spadło i zmierzyłem. Faktycznie spadło, więc mówię do Ani, że coś niziutkie. Ania, jak zwykle spokojna zapytała – ile. Mówię, że 89 na 57. Przyznała, że to trochę mało i zaleciła przeczytanie wiadomości. Nie wiedziałem, które mogą mi pomóc, a Ania powiedziała, że też nie jest pewna, bo ona ich wszystkich unika ze względu na wysokie ciśnienie. Wybrałem wiadomości.gazeta.pl.  Czytam i mówię do Ani, że Macierewicz dał wywiad. Ania zapytała, czy coś powiedział, więc informuję ją, że powiedział, iż nie wie kto ich zabił, ale wie, co ich zabiło.

Więcej

Tchórzliwy profesor
i aktywiści, którzy uciekli
David Collier


Jednego dnia pojechałem do Glasgow i z powrotem. To było dość męczące i nie tak miał wyglądać ten dzień. O godzinie 19:00 na University of Strathclyde miałem wziąć udział w debacie z profesorem Henrym Maitlesem. Jeszcze zanim skontaktowano się ze mną, bym występował u nich broniąc twierdzenia, że Izrael nie jest państwem apartheidu, Henry Maitles już zgodził się wystąpić przeciwko tej tezie.

Jeszcze zanim wyruszyłem do Glasgow wiedziałem już, że Henry Maitles wycofał się. Potem dowiedziałem się, że „Szkoccy przyjaciele Palestyny” nie chcieli wyznaczyć żadnego zastępcy. Powiedziano mi jednak, że znajdą oponenta. Przez dwa dni kontaktowano się z kilkoma miejscowymi, antyizraelskimi akademikami i żaden z nich nie chciał lub nie mógł zająć tego miejsca.

Więcej
Biblioteka

Australijski arcybiskup odmawia
informowania o pedofilii księży
Jerry A. Coyne

Szubrawiec, arcybiskup Denis Hart

Jest zdumiewające, że po tylu pedofilskich skandalach i ukrywaniu niezliczonych przestępstw przez Kościół katolicki, nadal są hierarchowie, ludzie tacy jak arcybiskup Melbourne Denis Hart, który otwarcie mówi, że chce zamiatać pedofilię pod dywan, uważając, że wystarcza konfesjonał. Jego wykręty ciągną się już od pół roku i o ile wiem, nie zmienił stanowiska i nadal jest przeklętym arcybiskupem Melbourne.
Jak donosiła strona YourNewsWire.com oraz The Guardian, Hart, , odpowiedział na raport Australijskiej Komisji Królewskiej w sprawie Instytucjonalnej Odpowiedzialności za Seksualne Wykorzystywanie Dzieci.

Więcej

Ludobójcze rozruchy
czy demonstracje pokojowe?
Bennet Ruda (Daled Amos)


Obalimy granicę [z Izraelem] i wydrzemy im serca z ciał.
Przywódca Hamasu Jahja Sinwar, 6 kwietnia 2018, w Al Dżazira TV

Pokojowa demonstracja ma osiągnąć kulminację 15 maja – w dniu niepodległości Izraela 
NBC News, 5 kwietnia 2018


Jak zawsze, kiedy rozgrzewa się konflikt między palestyńskimi Arabami a Izraelem, znów widzimy drugą, równoległą historię: stronniczość mediów przeciwko Izraelowi. 
Weźmy, na przykład, “New York Times”...

Więcej
Blue line

„Globalna Spójność”:
nonsens na globalną skalę
Orac


Scientific Reports jest otwartym pismem on line publikowanym przez Nature Publishing Group i na tym polega problem. Problem wynika z tego, że wielu maniaków i szarlatanów widzi wątpliwej jakości naukę publikowaną w Scientific Reports i wierzy, że jest to odpowiednik „Nature”, jedno z najsłynniejszych i o największym wpływie pism naukowych, jakie istnieją. Zauważyłem Scientific Reports półtora roku temu, kiedy zobaczyłem opublikowane w tym piśmie badanie, które w zasadzie było torturowaniem myszy w imię pseudonauki. Wówczas przedstawiłem analogię, która zdecydowanie nie była pochlebna dla Scientific Reports. W zasadzie powiedziałem, że Scientific Reports chciało być jak odpowiedź “Nature” na “PLoS”, ale w rzeczywistości jest odpowiedzią na “Medical Hypotheses”, pisma słynnego z publikowania “spekulatywnych” artykułów o tym, jak szczepionki powodują autyzm i wielu innych naukowo podejrzanych tematów.

Więcej

Jestem syjonistą,
bo jestem lewicowcem
Fred Maroun


Zachodnia lewica jest coraz bardziej antyizraelska, ale dzisiejsza polityczna lewica jest tylko wypaczoną i fałszywą wersją prawdziwej lewicy.


Bycie na lewicy oznacza popieranie praw robotników, praw kobiet, praw LGBT, powszechnej opieki medycznej i rządowego interwencjonizmu w gospodarkę. Pod wszystkimi tymi względami, być może, poza ostatnim, Izrael daleko wyprzedza wszystkie inne kraje na Bliskim Wschodzie. Właściwie, nie ma nawet miary, według której można położyć Izrael i jego sąsiadów na tej samej skali. Tylko biorąc pod uwagę te kryteria, trzeba być w wielkim błędzie jako lewicowiec, by nie popierać Izraela.   

Więcej

Wreszcie
Sensowna dyskusja o “rasie”
Jerry Coyne i Greg Mayer


A przez “sensowną” rozumiem oczywiście dyskusję, która idzie zgodnie z moimi poglądami.
Często pisałem, że choć nie ma zamkniętych i silnie genetycznie odgraniczonych „ras” ludzkich, istnieją znaczące i statystycznie diagnostyczne różnice między populacjami, grupami etnicznymi czy jakkolwiek zechcesz je nazwać. Jest to sprzeczne z powszechnym, lewicowym poglądem, że rasy są wyłącznie „konstruktem społecznym” i nie mają żadnej biologicznej rzeczywistości.

Więcej

Szwedzka minister spraw
zagranicznych nie jest antysemitką
Stephen M. Flatow

Margot Wallström i bojownik o wolność i demokrację.

Unia Europejska  sponsoruje nielegalne budowle, o których wiedzą, że Izrael je zburzy, a potem minister spraw zagranicznych Szwecji oświadcza, że “dalsze wyburzenia hamuje proces pokojowy”. Czy może być większa chucpa?

“Jeśli jestem oskarżona o to, że jestem antysemitką za promowanie rozwiązania w postaci dwóch państw, to uważam, że to szkodzi debacie” – oświadczyła wyniośle szwedzka minister spraw zagranicznych w tym tygodniu.

Więcej
Dorastać we wszechświecie

Nocna rozmowa z biskupem
o sensie życia
Andrzej Koraszewski 

Nieodwzajemniona miłość
Erdogana do Arabów
Burak Bekdil

Człowiek w labiryncie
iluzji (Część V)
Lucjan Ferus

Spotkanie na szczycie
Turcja-Iran-Rosja
Seth J. Frantzman

Co łączy Alt-Right
i Regresywną Lewicę
Jonathan Anomaly

Chrześcijanie Nigerii dzisiaj,
chrześcijanie Europy jutro
Giulio Meotti

Rolnictwo biodynamiczne:
antropozofia dla farm
Orac

Apartheid
w Judei i Samarii
Fred Maroun 

Mózg i kodowanie
predyktywne
Steven Novella

Muzułmańscy dysydenci
przeciw nienawiści
Andrzej Koraszewski 

Dziwaczne życie
seksualne żabnicy
Jerry A. Coyne

Co naprawdę znaczy
wizyta saudyjskiego księcia?
Ahmed Charai

Pseudonauka
i pseudoinformacja
Andrzej Koraszewski

Gdzie Alt-Right gubi się
w sprawie Żydów
Jonathan Anomaly i Nathan Cofnas

Człowiek w labiryncie
iluzji  (Część IV)
Lucjan Ferus

Blue line
Polecane
artykuły

WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica



Arabowie



Roboty będą uprawiać ziemię



Sumienie, czyli moralność bez smyczy



Skomplikowana ewolucja



Argument neuroróżnorodności



Nowe badanie pamięci długotrwałej



Ściganie bluźnierstwa



Ryby jaskiniowe



Autyzm



Od niepamiętnych czasów



Tunezyjczycy przeciw złemu prawu



Drugie prawo termodynamiki



Pochwała ignorancj



Mistyfikacja Sokala



Intronizacja Chrystusa



Obama chrzescijanie



Szelest liści



Czego wam nie pokazują?



Rozdzielenie religii i państwa



Trwa ewolucyjne upokorzenie archeopteryksa



Trucizna, kamuflaż i tęcza ewolucji



Religia zdrowego rozsądku



Kto się boi czarnego luda?



Land of the pure



świecące ryby



Lewica klania sie



Nis zgubic


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk