Prawda

Czwartek, 15 listopada 2018 - 07:18

« Poprzedni Następny »


Niemożliwa umowa stulecia


Ze'ev B. Begin 2017-11-27

Prezydent Bush i “prezydent”Abbas 2008(- No to jak, zgodzisz się? <br />-Nie.) 

Prezydent Bush i “prezydent”Abbas 2008

(- No to jak, zgodzisz się?
-Nie.) 



Czy można doprowadzić do “umowy stulecia” między Izraelem a OWP? Niektórzy sądzą, że jest to w zasięgu ręki. Shaul Arieli[1], który brał udział w poprzednich rundach negocjacji pokojowych między Izraelem a OWP, zaproponował niedawno receptę: “kompromis, który odpowiada podstawowym interesom stron w oparciu o parametry, jakie kierowały negocjacjami w Annapolis w 2008 r." Tak więc, mimo wszystkich wskazówek, jakie daje rzeczywistość, założenie, że ten wyjątkowy konflikt można zakończyć formalnym porozumieniem pokojowym między Izraelem a OWP, nadal biega po naszym podwórku jak kura bez głowy – myśl zniknęła; działają tylko refleksy.  

 

Pamiętajmy jednak, że wtedy – w 2008 r. – kierownictwo OWP trzy razy odrzuciło te “parametry”: w połowie września Abbas nie odpowiedział na szczodrą propozycję ówczesnego premiera, Olmerta; w listopadzie Abbas odrzucił prośbę byłej sekretarz stanu, Condoleezzy Rice, by poinformował ją o zaakceptowaniu propozycji Olmerta; a w grudniu, kiedy prezydent George Bush błagał Abbasa, by powiedział mu w zaciszu Gabinetu Owalnego, że zaakceptował ją, Abbas znowu odmówił. W swoich pamiętnikach (No Higher Honor, 2011) Rice napisała: "Palestyńczycy byli nieugięci i idea umarła".


W ubiegłym roku, trzymając się niesławnej Karty OWP, przewodniczący OWP, Abbas, powiedział na Zgromadzeniu Ogólnym ONZ (21 września 2016): "Osławiona Deklaracja Balfoura, w której Wielka Brytania, bez żadnego prawa, upoważnienia ani zgody od nikogo, dała ziemię Palestyny innym ludziom. To utorowało drogę do Nakby narodu palestyńskiego i ich wywłaszczenia i wysiedlenia z ich ziemi"[2].


Polityczne znaczenie tej wypowiedzi jest jasne: Palestyna została zrabowana jej jedynym prawomocnym właścicielom, palestyńskim Arabom. Innymi słowy, OWP trzyma się swojego fundamentalnego twierdzenia ideologicznego, że palestyńscy Arabowie mają wyłączne prawo do suwerenności w całej Palestynie. Polityczne uznanie Izraela, takie jak Umowy z Oslo lub także deklarowana akceptacja jego „prawa do istnienia” (ale nie jako państwo narodowe narodu żydowskiego, jak kategorycznie potwierdził Siódmy Kongres Fatahu w 2016 r.) nie jest sprzeczne z tą ideologią, jak długo to twierdzenie utrzymuje się przy życiu. Dlatego OWP nie jest w stanie – i istotnie odmówiła – zgodzić się na podpisanie porozumienia pokojowego z Izraelem, które zawiera niezbędną deklarację o „zakończeniu roszczeń”, jak długo suwerenna jednostka żydowska istnieje w Palestynie.


To stanowisko jest dyplomatycznie niewygodne, a więc OWP maskuje je przez podkreślanie innej kwestii – kwestii uchodźców palestyńskich. Kilku izraelskich polityków i uczonych zabawia się spekulacjami o tym, ilu uchodźców trzeba będzie przyjąć do państwa Izrael jako część porozumienia pokojowego, żeby zadowolić OWP i pozwolić mu na oświadczenie o „końcu wszystkich roszczeń”. W 2008 r. premier Ehud Olmert zaproponował liczbę kilku tysięcy uchodźców, ale OWP to odrzuciło. Dr Shaul Arieli[3] twierdził, że istnieje “oficjalne stanowisko palestyńskie, według którego liczba palestyńskich uchodźców, którzy wróciliby do Izraela – za zgodą Izraela – wynosiłaby między 50 a 100 tysięcy”. Profesor Moshe Ma'oz twierdził[4], że w 2008 r. 'Abbas podał Olmertowi liczbę 150 tysięcy; izraelski aktywista pokojowy, Uri Avneri mówił[5], że magiczną liczbą, która zadowoliłaby OWP, jest 250 tysięcy uchodźców.  


Ten spór o liczby jest jałowy, ponieważ nie daje się spełnić jednego zasadniczego warunku wstępnego. Arieli twierdził w swoim artykule, że „istnieje potrzeba wspólnej [Izrael-OWP] formuły w kwestii narracji o sprawie uchodźców”. Ta potrzeba nigdy nie została zaspokojona. Mimo wszystkich wysiłków, nie znaleziono nieuchwytnej „wspólnej formuły”[6]:  "Zasady [prawa powrotu do Izraela] nie można odrzucić. Należy do każdego indywidualnego uchodźcy. Jest zakotwiczona w prawie międzynarodowym. Jest święta. Każde przyszłe porozumienie pokojowe między państwem Izrael a państwem palestyńskim będzie musiało zawierać klauzulę potwierdzającą, że Izrael akceptuje, jako zasadę, prawo powrotu wszystkich palestyńskich uchodźców i ich potomków. Żaden palestyński przywódca nie będzie mógł podpisać traktatu, który nie zawiera takiej klauzuli”. To prawda, ale również prawdą jest, że żaden izraelski przywódca nie będzie mógł podpisać traktatu, który zawiera taką klauzulę.


Niedawno Abbas przedstawił to jasno i wyraźnie, kiedy napisał: „Powtarzamy także, że w celu zakończenia roszczeń wobec Izraela, musi być rozwiązanie dla siedmiu milionów palestyńskich uchodźców[7] w oparciu o wybór każdego uchodźcy"[8]”. Ponad milion arabskich uchodźców żyje w zachodniej Palestynie, niedaleko wsi, w których żyli w przeszłości. Podobnie jak Abbas, uważają oni, że jedyne możliwe „rozwiązanie” obejmuje zrealizowanie ich osobistego prawa do wyboru między powrotem do ich pierwotnych domów, a otrzymaniem finansowej rekompensaty. To przekonanie widać wyraźnie przy wejściu do obozu uchodźców Al-Aida w Betlejem, którego nazwa znaczy „ten, który powraca”. Nad wejściem jest łuk z ogromnym kluczem, symbolem powrotu. Jest od dawna stanowiskiem OWP, że ponieważ stosowanie „prawa powrotu” jest „oparte na wyborze każdego uchodźcy”, OWP nie jest upoważniona do podpisania w imieniu uchodźców żadnego porozumienia, które ogranicza to prawo.


Abbas obrazowo opisał tę zasadę kilka dni po załamaniu się negocjacji w 2000 w Camp David[9]: „Delegacja palestyńska odmówiła podania liczby Palestyńczyków, którym pozwolono by powrócić. Nawet gdyby zaoferowali nam [pozwolenie powrotu] trzech milionów uchodźców, [odmówilibyśmy], jak to im powiedzieliśmy. Jest tak, ponieważ chcemy, by zaakceptowali zasadę, a potem doszlibyśmy do porozumienia w sprawie powrotu uchodźców lub rekompensaty dla tych, którzy nie chcą wrócić”. Ewidentnie nic się od tego czasu nie zmieniło i OWP nadal utrzymuje, że żadna kwota „powracających” uchodźców nie jest do przyjęcia. Tak więc, kwestii uchodźców nie da się rozplątać i droga do ostatecznego porozumienia pokojowego jest zablokowana.


Specjalne okoliczności tego wyjątkowego konfliktu doprowadziły do wyjątkowego wniosku politycznego: porozumienie pokojowe między Izraelem a OWP jest poza zasięgiem, niezależnie od składu izraelskiego rządu. A co z przyszłością? Częściową odpowiedź można znaleźć w podręcznikach szkolnych opublikowanych w 2016 r. przez Autonomie Palestyńską. Na przykład, oto czego uczniowie uczą się w jedenastej klasie: „Zielona Linia: wyimaginowana linia, która pojawia się w kolorze zielonym na mapach po wojnie 1967 r. w celu oddzielenia palestyńskiego terytorium, jakie Izrael podbił w 1948 r., od terytorium, jakie podbił w 1967 r.”. A oto czego uczą się w trzeciej klasie: „Śpiewajmy i nauczmy się na pamięć: Przysięgam, poświęcę moją krew, by nawodnić ziemię szlachetnych i usunę uzurpatora z mojej ziemi, i unicestwię rozproszone resztki cudzoziemców. O, Ziemio [meczetu] Al-Aksa i Miejsca Świętego, o, kolebko dumy i szlachetności, cierpliwości, cierpliwości, bo zwycięstwo jest nasze i świt zabłyśnie z ciemności”[10].


To prawda, porozumienia między wrogami, które zawierały wyraźną klauzule o zakończeniu roszczeń, były łamane w przeszłości, ale żaden odpowiedzialny człowiek nie rozważałby podpisania traktatu pokojowego bez takiej klauzuli. Ta klauzula jest zasadnicza, bo wyraża różnicę między trwałym traktatem pokojowym, a tymczasowym porozumieniem – jak porozumienie o zawieszeniu broni z 1949 r. lub Porozumienia z Oslo – które nadal pozwalają stronom na zachowanie swoich planów i nadziei. To nie jest małostkowa gra o formalności – ta mała klauzula wskazuje na gotowość drugiej strony do oznajmienia – przede wszystkim własnej ludności – że akceptuje kompromis jako końcowe rozwiązanie konfliktu. Pod nieobecność takiej gotowości musi się dojść do wniosku, że druga strona jeszcze nie dojrzała do prawdziwego pokoju i że będzie szukała okazji dla ponowienia wojny.


Żaden rząd izraelski, niezależnie od jego politycznego składu, nie może podpisać “traktatu pokojowego” z OWP, który nie zawiera wyraźnej klauzuli o zakończeniu wszystkich wzajemnych roszczeń. Niemniej widzieliśmy powyżej, dlaczego OWP nie może włączyć takiego oświadczenia do porozumienia z Izraelem. Żadne konie prezydenta i żadni ludzie prezydenta nie mogą zamknąć tej luki.


Obraz jest jasny. OWP, z lub bez Hamasu jako partnera, nie może podpisać traktatu pokojowego z żadnym rządem izraelskim. Ten wniosek jest jedyną podstawą realistycznej polityki Izraela i jego sojuszników.

 

* Artykuł napisany po dyskusji, jaka miała miejsce w zeszłym miesiącu w izraelskiej gazecie Haaretz, o szansach na trwałe porozumienie pokojowe palestyńsko-izraelskie.

 


[1]  Haaretz (Israel), October 4, 2017.

[2]  Maannews.com, September 23, 2016.

[3] Haaretz (Israel), October 4, 2017.

[4] Haaretz (Israel), October 17, 2017.

[5] Haaretz (Israel), October 17, 2017.

[6] Haaretz (Israel), October 13, 2017.

[7] In his September 2016 UNGA speech, 'Abbas gave the number of Palestinian refugees as six million.

[8] Thecairoreview.com, Nov 2, 2017. See MEMRI Special Dispatch No.7169, In Article On Occasion Of Balfour Declaration Centenary, Palestinian Authority President ''Abbas Says Any Final Resolution Of Palestinian-Israeli Conflict Must Include Implementation Of UN Resolution 194 'To Restore Palestine Refugees To Their Homes,' November 8, 2017.

[9] Al-Ayyam (PA), July 30, 2000.

[10] Center for Near East Policy Research (cfnepr.com),


Źródło: MEMRI Daily Brief  Nr 141, 22 listopada 2017   
Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska                                       

 

 

 


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Notatki

Znalezionych 1167 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Powyborcza zaduma: Dokąd zmierzasz Ameryko? Dokąd zmierzacie amerykańscy Żydzi?   Chesler   2018-11-14
Sto lat nowej Europy   Koraszewski   2018-11-13
Antysemityzm jest przede wszystkim nienawiścią, polityka jest tylko wymówką     2018-11-11
Jak Izrael mógłby zwyciężyć w dzisiejszym asymetrycznym konflikcie   Rosenthal   2018-11-10
Mord w Stambule i walka o supremację w świecie sunnickim   Carmon   2018-11-08
Brutalne przebudzenie z palestyńskiego snu   Kedar   2018-11-06
Jesień oświecenia, czyli powszechne zniechęcenie do logiki   Koraszewski   2018-11-05
Pakistan: Asia Bibi uniewinniona po latach oczekiwania na śmierć za ”bluźnierstwo”   Meotti   2018-11-01
Funkcjonariusz z Gazy: HAMAS i FATAH zamienili naszych ludzi w żebraków   Toameh   2018-10-30
”Saudyjska afera” w Stambule ujawnia rywalizację sunnicko sunnicką   Bekdil   2018-10-27
Orzeczenie sprzeczne z rozsądkiem   Yemini   2018-10-26
Prawo, religia i sekularyzacja  w Nigerii   Igwe   2018-10-22
Chrześcijanie skazani na śmierć pod prawem szariatu   Rafizadeh   2018-10-22
Czasem Internet może korygować fake news, a nie tylko je szerzyć   Gross   2018-10-21
Kiepsko skrywany antysemityzm Facebooka   Maroun   2018-10-16
Turcja buduje meczety, likwiduje chrześcijaństwo   Bulut   2018-10-15
Skrzyżowanie Netzarim i narodziny Fake News   Landes   2018-10-14
Wierzę tej palestyńskiej nastolatce   Flatow   2018-10-12
Polityczne paradoksy więzi niemiecko-izraelskich   Sucharewicz   2018-10-11
Narodowe prawo Izraela i palestyńskie kłamstwa   Tawil   2018-10-10
Czy oczekiwanie od Arabów mniej niż od Żydów jest w porządku?   Maroun   2018-10-09
Dzisiaj opublikowana książka   Novella   2018-10-09
”Antysyjonizm” traktuje o Żydach, głupcze!   Tsalic   2018-10-08
Szwecja – schronieniem przestępców   Bergman   2018-10-07
A gdyby Kavanaugh był libaralnym muzułmaninem oskarżonym o terroryzm?   Dershowitz   2018-10-06
Na marginesie tegorocznej Nagrody Pokojowej Nobla     2018-10-06
Przekłuwanie mitu palestyńskich uchodźców   Rosenthal   2018-10-05
Chińska medycyna i policja myśli   Novella   2018-10-05
Trzy „nie” Palestyńczyków: co mają na myśli   Tawil   2018-10-04
Uderzający rasizm Autonomii Palestyńskiej   Bergman   2018-10-03
”Antyimperializm” i apologetyka morderstwa   Sixsmith   2018-10-03
Kto napisał te słowa o Jerozolimie?   Gross   2018-10-02
Samobójcza nienawiść Europy do Ameryki   Koraszewski   2018-10-01
Refleksje o Oslo i procesie pokojowym   Collins   2018-10-01
Dlaczego nie mogę krytykować własnej religii?   Rafizadeh   2018-09-30
Przywódca Hamasu przyznaje, że protesty graniczne są zainscenizowane, nikogo to nie obchodzi   Bergman   2018-09-28
Czy sztuczna inteligencja zapewni nam sztuczny racjonalizm?   Koraszewski   2018-09-25
Dlaczego Żydzi są rdzenną ludnością Palestyny – a Arabowie nie są   Amos   2018-09-25
Wyznanie: od 15 lat leczę się z islamofobii   Lindenberg   2018-09-24
Niewidomy w Betlejem   Flatow   2018-09-23
Co myślą palestyńscy Arabowie?   Roth   2018-09-21
To ”oni”, a nie ”on” zabili Ari Fulda   Peter   2018-09-20
Jak „New York Times” wybiela radykalny islam   Emerson   2018-09-18
Czas zakończyć fałszywą i krzywdzącą narrację   Rosenthal   2018-09-16
Dlaczego Clintonowie dzielili scenę z Farrakhanem?   Dershowitz   2018-09-15
Czy Facebook wspomaga radykalizm?   Rosenthal   2018-09-14
Abbas popełnia te same błędy, co Arafat     2018-09-14
Mosad w Paryżu, albo jak francuska prasa denuncjuje francuskich Żydów   Lewin   2018-09-10
Konfederacja jordańsko-palestyńska – dlaczego nie?   Yemini   2018-09-07
UNRWA i Żydzi   Julius   2018-09-06
Netanjahu, tragicznie, ma rację – Świat nie chroni słabych   Frantzman   2018-09-05
Jerozolima: dlaczego przywódcy palestyńscy mówią ”nie głosujcie”   Tawil   2018-09-04
YouTube blokuje ujawnianie antysemityzmu     2018-09-02
Podział Francji przez Macrona?   Mamou   2018-09-01
Fałszywi sojusznicy Ameryki w Zatoce    Bekdil   2018-08-31
Sfabrykowany kryzys humanitarny UNRWA   Bedein   2018-08-24
Mauretania: USA muszą żądać natychmiastowego uwolnienia przed wyborami kandydata ruchu przeciwko niewolnictwu   Blum   2018-08-23
Wielka Brytania: Dyskryminacja wobec chrześcijańskich uchodźców   Bergman   2018-08-22
Arabski dwugłos o pokoju na Bliskim Wschodzie     2018-08-21
Izrael – nie ma takiego państwa   Koraszewski   2018-08-20
Wybielanie skrajnie prawicowego charakteru partii politycznych na Bliskim Wschodzie   Frantzman   2018-08-20
Wielka Brytania wita ekstremistów – raz za razem   Murray   2018-08-18
Demokratyczna republika Somalilandu    Clarfield   2018-08-16
Chomsky nazywa rosyjską ingerencję dowcipem – zgadnijcie, kogo obwinia?   Dershowitz   2018-08-09
Mój problem z białością   Valdary   2018-08-08
O demokracji   Rosenthal   2018-08-07
Walka z ogniem pod ogniem     2018-08-06
Arabski polityk: Arabowie przegrali wojny i muszą zapłacić cenę     2018-08-05
Znów więcej „Nigdy więcej”   Koraszewski   2018-08-04
Turcja Erdoğana: niechciana w ziemiach arabskich   Bekdil   2018-08-02
Syryjscy działacze o Ahed Tamimi   Frantzman   2018-08-01
Wielkie urojenie brytyjskiego Foreign Office   Murray   2018-07-31
Spustoszenie i zaprzeczenie: Kambodża i akademicka lewica   Blackwell   2018-07-28
Perwersyjna i nikczemna broń - palestyńscy uchodźcy   Rosenthal   2018-07-27
Gdzie Rzym, gdzie Krym, czyli słów kilka o spotkaniach na szczytach   Koraszewski   2018-07-26
 Elektroniczne papierosy i ograniczanie szkód   Ridley   2018-07-25
Żydzi i marzenie wszystkich rdzennych ludów   Bellerose   2018-07-25
Niewypowiedziane wojny przeciwko Izraelowi: Niemcy Wschodnie i skrajna lewica Niemiec Zachodnich w latach 1967-1981: Wywiad z Jeffreyem Herfem   Herf   2018-07-24
Jak Richard Dawkins rasistą został   Koraszewski   2018-07-23
Czego chcą Arabowie? W co wierzą? Co myślą?   Roth   2018-07-23
Po co Izraelowi konstytucja?   Koraszewski   2018-07-22
Historia udaremnionego zamachu terrorystycznego   Rafizadeh   2018-07-20
Plucie na Izrael to wielki (wspierany przez państwo) biznes   Bergman   2018-07-19
Kaczka trojańska i jej wredne potomstwo   Koraszewski   2018-07-18
Futbol i inne rodzaje „postępowego” kolonializmu   Tsalic   2018-07-17
Orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka wskazują, że nie ma „prawa powrotu” i że Gaza nie jest okupowana   Amos   2018-07-16
Biskup Graham Tomlin i demonizacja Izraela   MacEoin   2018-07-13
Wyrazy uznania dla Lee Kuan Yew   Fitzgerald   2018-07-09
Czy poczucie winy zabija Zachód od środka?   Meotti   2018-07-08
Jak pomóc sąsiadom, którzy uciekają przed swoimi   Koraszewski   2018-07-06
Lata po ludobójstwie Jazydzi pilnie potrzebują pomocy   Bulut   2018-07-04
Racjonalizm przerywany, czyli mambo-jumbo wiecznie żywe   Koraszewski   2018-07-02
Oszczerstwo o niemowlęciu z Gazy: równe narracje; nierówne traktowanie   Plosker   2018-07-01
Mega-antysemici współczesnego świata   Gerstenfeld   2018-06-29
Zachodnioeuropejskie postawy wobec Żydów: raport z dużego badania     Gerstenfeld   2018-06-27
Kolejny rok suszy, czy zdążymy się obudzić?   Koraszewski   2018-06-25
Jak NGO pomagają imigrantom   Frantzman   2018-06-24
Dlaczego nie bronimy się?   Rosenthal   2018-06-23
Marsz na rzecz terroryzmu w Londynie? Żaden problem   Bergman   2018-06-21
Etniczna czystka północnego Cypru. Wyznania turecko-cypryjskiego masowego mordercy   Bulut   2018-06-19

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica



Arabowie



Roboty będą uprawiać ziemię



Sumienie, czyli moralność bez smyczy



Skomplikowana ewolucja



Argument neuroróżnorodności



Nowe badanie pamięci długotrwałej



Ściganie bluźnierstwa



Ryby jaskiniowe



Autyzm



Od niepamiętnych czasów



Tunezyjczycy przeciw złemu prawu



Drugie prawo termodynamiki



Pochwała ignorancj



Mistyfikacja Sokala



Intronizacja Chrystusa



Obama chrzescijanie



Szelest liści



Czego wam nie pokazują?


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk