Prawda

Wtorek, 28 wrzesnia 2021 - 14:52

« Poprzedni Następny »

Evolution, children and murderers

Evolution, children and murderers


Andrzej Koraszewski 2021-06-28

Front page of the New York Times, 28 May 2021
Front page of the New York Times, 28 May 2021

Evolution has endowed us with an instinct to care for children; Christianity and Islam, surprisingly often, recommend raising children with the help of a rod. Cruel corporal punishment, beating children at home and in school, is slowly receding together with a weakening of religious influences. The cruelty in Catholic institutions for children, mostly towards orphans, was carefully hidden for a long time, and the occasional discoveries of criminal, or borderline criminal, treatment of children in these institutions are just the tip of the iceberg.

In the history of religion children are a separate chapter. Clerics recommend love and care, but this care encompasses absolute obedience with the possibility of killing the wayward child. In our time it is still practiced in Islam, mainly against daughters whose behavior is not liked by their parents or other relatives.

    

A religious culture often breaks down instincts formed by evolution, allowing for cruelty against one’s own children (though, frankly speaking, the evolutionary instinct of taking care of the young does not protect them against infanticide among humans nor among other animals). The protection of one’s own children, however, is so strong an impulse that it can easily be exploited both by religious and secular rulers. The blood libel, with a long history of falsely accusing Jews of kidnapping and murdering Christian children for ritual purposes, can be best described as a phenomenon of exploiting this protective instinct for religious and political aims. These accusations hark back to the first centuries of Christianity, but they became a real scourge in the Middle Ages, when they were the source of countless pogroms, murders by mobs, trials where admissions of guilt were coerced by torture, burnings at the stake and finally, confiscation of property and  extremely profitable cults of the alleged victims.

 

The Church was aware of the villainy behind these accusations, which may be seen in the attempts to stop the canonization of the children whose deaths were  blamed on Jews. The Vatican eagerly accepted such cults, whether of William of Norwich (who disappeared in 1144) or Hugh of Lincoln (who disappeared in 1255) or Simon of Trent  (1475). Christian blood libel has survived up to our times, and you can still find people who deeply and honestly believe in it. 

     

There are many good books about the blood libel, but significantly fewer about the exploitation of children in political propaganda. As yet I haven’t seen any attempts to look at it from the perspective of evolutionary psychology. Many people have noticed the love tyrants have for a photo-op with small children; there are books that show ties between fanatical ideologies and brutal programs of child-indoctrination from the cradle, of raising children to become murderers, of child soldiers, and, finally, of using children in war propaganda by accusing the enemy of cruelty towards children, of deliberately murdering children, of brutal treatment of those who are small, weak and defenseless. A child, especially a specific child with a name and a surname, a child transformed into a symbol, has long been used in propaganda campaigns, and proof that the accusations were suspect or straightforwardly false does not weaken the power of such a symbol. (It is exactly in evolutionary psychology that the explanation may be sought.)

 

The exploitation of children in war propaganda that accompanies Arab-Jewish wars is extremely interesting. In Arab anti-Israeli propaganda material we can find literally hundreds of pictures of children killed in Syria and other places in the world with captions stating that these children were killed by Israeli soldiers. In our time, when thanks to modern technology it’s relatively easy to find the original picture and to debunk the fraud, you might think that such actions would be counterproductive. Nothing could be more wrong. The effectiveness of such actions is perfectly illustrated by Mark Twain’s remark: “A lie can travel halfway around the world while the truth is putting on its shoes”. (Earlier Francis Bacon put it a bit differently: “Audacter calumniare, semper aliquid haeret” – Slander boldly, something always sticks.)

 

A child in war propaganda has an additional advantage – it moves not only “our” side but evokes empathy and sympathy from bystanders. Especially when our hatred of the eternal enemy can be tied to the eternal prejudices of these bystanders. A hurt child allows the incitement of hatred, and hatred is magic. It bewitches, it whips up the desire to murder, it allows one to share lofty emotions, to share the desire to murder in conjunction with a vision of one’s own nobleness.

     

Surprise has often been expressed at the ease with which Westerners embrace and repeat every lie about Palestinian children killed or otherwise hurt by all-powerful Jews. Recently (though mainly on Israeli or pro-Israeli websites) many return to the New York Times issue with pictures of 67 children who lost their lives during the eleven days when Israel defended itself from another terrorist aggression from the Gaza Strip.

  

This newspaper earlier published a photo of an Israeli policeman standing over a bloodied man, and the journalist who sent this photo must have known that the policeman was defending the life of an American-Jewish tourist who was beaten by an Arab mob, but labeled it as a picture of a Jewish policeman harassing a peacefully demonstrating Palestinian. This same newspaper published a picture of a grieving father holding his dead baby, suggesting that Israel was the culprit, though the paper knew that the child was killed by an “errant” Hamas rocket. This same newspaper, which never missed an opportunity to suggest Jewish cruelty against Palestinian children, this time went a step further by presenting its readers with pictures of 67 children who “wanted to be doctors, writers, engineers” and whose life was tragically stopped. 

      

The American newspaper didn’t write that the blame for the deaths of these children rests firmly and exclusively on terrorists from Gaza armed and financed by Iran. It skipped the information about the attack on Israel with thousands of rockets, it skipped the earlier history of murderous rocket attacks, terrorists attacks, and arson. Most of all, it skipped the ideology of these terrorists – to fight Jews to the end of the world, to glorify “martyrs”, to raise children to be murderers from their most tender years – and the constant endangering of the lives of their own civilians.

 

No, according to this newspaper, evil, devious Jews just decided one day to kill scores of Palestinian children.  

   

Why did these children die (besides the fact, non-essential for this reputable newspaper, that Israel was defending itself against aggression from terrorists)? A tiny bit of skepticism in the editorial office would be enough to put forward a few questions which somehow never crossed the mind of anybody in this editorial office. Were there child soldiers among them? It is not difficult to check this, and you can quickly find pictures of some of the same children (teenagers) in uniforms and with weapons in their hands. (Is raising children to be murderers and using children in armed conflicts equivalent to hurting children?  Not for the New York Times if it is a conflict with Jews.) Another question which the editor had a duty to ask was how many of these Palestinian children were killed by rockets that were supposed to kill Jewish children but fell short and landed on the homes of Gaza inhabitants?  (Did the editors of this American newspaper have the information that hundreds of Hamas and Islamic Jihad rockets fell on Gaza territory, destroying both human life and infrastructure, including the power plant and waterworks? Of course they had this information and decided not to forward it to their readers.) Could the editors of the New York Times be unaware of the fact that the strikes by the Israeli Air Force were extremely precise and targeted rocket launchers and stores of the terrorists’ rockets, and that civilians died not so much from Israeli strikes as from explosions of rockets stockpiled by terrorists and deliberately placed among the civilian population?  I doubt if there is any such possibility that they were unaware of this.        

Is it possible that the decisions how to report about armed conflicts in Syria, Yemen, Nigeria or Congo and how to report about this specific conflict were influenced by the fact that here on the one side are Jews and on the other people who have similar prejudices to ours and in whose propaganda we simply like to believe?

 

The most famous newspaper in the world not only didn’t care to ask the most basic questions before the publication of material produced in co-operation with Palestinian propagandists, but didn’t do anything – after the mendaciousness of this tear-jerking propaganda article was revealed by others – to inform its readers that they had been misled.

 

Do we have here another drastic example of the modern blood libel which is supposed to incite anger and hatred by appealing to our instincts formed by evolution in order to strengthen centuries-old prejudices?

   

Did those prejudices disappear, go away into oblivion, and Western societies are free from them? As if! Less than a hundred years ago tens of millions of Europeans in just a few years fell in love with the idea of murdering European Jews, and this idea was supported not only by millions of Germans but also by millions of citizens both of countries occupied by Nazis and of countries that defended themselves against Nazis.

  

We can effortlessly find Christian clergy still promoting antisemitic conspiracy theories, stating, among other things, that the kidnapping of Christian children and ritual murders were facts because the “guilty” were convicted by courts, and so we have proof of it. Recently one of my friends described such a case of a priest and a lecturer at a Polish Catholic university, laughing at the depth of his stupidity. I, however, am far from laughing or shrugging off such cases. Presenting facts shown by historians doesn’t make people stop believing in the blood libel. There are no studies on the extent of the disseminating of false myths in churches, as well as (which I think is more important) on links between the old and discredited legend about Jewish bloody rituals and its newer versions which are propagated in a different, more convincing language and from quite different pulpits.   

 

Translation: Małgorzata Koraszewska and Sarah Lawson                  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj












Zmęczenie
Hili: Muszę odpocząć.
Ja: A co robiłaś?
Hili: Uczyłam myszy sztuki przetrwania.

Więcej

Sudańskie pułapki
na drodze do reform
Alberto M. Fernandez

Przywódca plemienny z Sudanu Wschodniego, Muhammad Al-Amin Turk, na niedawnej konferencji prasowej.  

Od upadku Baszira wiele dokonano w Sudanie. Sudan znikł wreszcie z amerykańskiej listy terroryzmu, a to doprowadziło do wielu pozytywnych konsekwencji w kategoriach powrotu tego kraju na światową scenę i do globalnej ekonomii. Ma ciężko pracujący cywilny rząd, który jest wrażliwy na przytłaczające problemy kraju i pracuje na podstawie realistycznego programu reform. Sudan jest mniej represyjny i spokojniejszy niż był przez ostatnie pięćdziesiąt lat. Sudan jest w pułapce własnej historii i rzeczywistości. 

Więcej

Arabowie nie chcieli Jerozolimy,
chcieli tylko odebrać ją Żydom
Elder of Ziyon

Ruiny synagogi Tiferet Israel, 1949

Dzisiejsi Arabowie twierdzą, że Jerozolima jest w całości arabska i że jest nie do pomyślenia, aby jakikolwiek nie-Arab panował nad miastem. W 1949 roku jednak, kiedy Transjordania kontrolowała połowę Jerozolimy, a Izrael drugą połowę, pozostałym krajom arabskim podobała się koncepcja międzynarodowej władzy w Jerozolimie.  

I chcieli nawet rozciągnąć tę władzę na Nazaret w Izraelu.

Więcej
Blue line

Powolne odrzucanie
religijnego mitu
Andrzej Koraszewski 

Nauka wynosi cię na księżyc, religia każe ci wbijać się w drapacze chmur. <br />- Amerykański astrofizyk Victor Stenger

Skrzydlate słowa „profesora” Pawła Skrzydlewskiego o cnotach niewieścich uniosły się nad Polską i poszybowały w świat, a przecież ten doradca Ministra Edukacji Zarodkowej wypowiadał się i w innych sprawach, wśród których szczególnym urokiem cechuje się wyłowiona ze studni Internetu wypowiedź z 2014 roku, która być może była powodem wyboru właśnie tego „uczonego” na doradcę właśnie tego ministra.

Więcej

Zdyskredytowany mit
o “szczęśliwym dhimmi”
Lyn Julius


Dzisiaj każdy związek z niewolnictwem, jakkolwiek byłby wątły, wystarcza, by z historycznych postaci uczynić persona non grata. Pora traktować dyskryminację i pogardę dla Żydów w krajach arabskich z taką samą powagą.

 

Choć z niepokojem tego oczekiwano, upamiętnienie w ONZ konferencji w Durbanie (Durban IV) zatytułowane “Reparacje, rasowa sprawiedliwość i równość dla ludzi afrykańskiego pochodzenia” impreza okazała się raczej niewypałem.

Więcej
Blue line

Duchowni czy wyrachowani
biznesmeni w sutannach?
Lucjan Ferus

Rok 2018, parafianie wyganiają proboszcza, który pobił wikarego w Mnichowie. (Zdjęcie: zrzut z ekranu z reportażu TVN.)

Jezus się mylił, twierdząc, iż nie można służyć Bogu i Mamonie. Co jakiś czas w telewizyjnych wiadomościach można zobaczyć obrazek, jaki pokazano w ubiegłym tygodniu. Parafianie niezadowoleni z „usług” miejscowego księdza proboszcza, piszą na niego skargi do biskupa, zarzucając mu, że za wszystko każe sobie płacić, a ceny tak zawyża, iż nie stać ich na tak drogą „ewangelizację”, że dla niego liczą się tylko pieniądze i przy każdej nadarzającej się okazji, nie ma żadnych skrupułów, by domagać się ich od swych parafian. Że ich obraża nie przebierając w słowach, jeśli nie godzą się na jego wygórowane warunki. Takie zachowanie jest niegodne kapłana, który powinien dawać przykład innym.

Więcej

Terroryści będą szkoleni
za nasze pieniądze
Daniel Greenfield


Kiedy talibowie rozpoczęli polityczną operację w Doha pod egidą islamistycznego państwa Kataru, nie tylko Amerykanie i Europejczycy przybyli na te negocjacje z terrorystami.


Zimą zeszłego roku, UNICEF (Fundusz Organizacji Narodów Zjednoczonych Na Rzecz Dzieci) prowadził własne negocjacje z Talibanem. Ta agencja ONZ, podobnie jak wiele innych organizacji non-profit, chciała działać na terytorium talibów i przedstawiciele islamskich morderców byli gotowi ich wysłuchać. Tym, czego od ONZ chciała ta dżihadystyczna organizacja, była taka sama umowa, jaką Hamas dostał od UNRWA.

Więcej

Historia pewnego
teatru
Jerzy Łukaszewski 

<span>Rysunek Z. Karolaka, przedstawiający B. Płotnickiego</span>

Nóż mi się w kieszeni otwiera, kiedy czytam o milionowych dotacjach kierowanych przez tzw. ministra kultury na konto – a to bandy faszystowskich zbirów, którzy potrafią podpalać mieszkania ludziom niezgadzającym się z ich wizją rzeczywistości, a to na konto fundacji pani usiłującej z uporem lepszej sprawy udowadniać, że zachowała resztki rozumu i właśnie dlatego protestuje przeciw szczepieniu się preparatami, dla wytworzenia których zamordowano tłumy dzieci nienarodzonych itp. Co to ma wspólnego z kulturą jakąkolwiek, nie umiem odgadnąć.

Więcej

Nie będę przepraszać
za ujawnianie hipokryzji
Mitchell Bard


Jako część upamiętniania zamachów z  9/11 wiele było przerabiania i pisania na nowo historii, jak również odwoływania poglądów, o których ludzie dzisiaj sądzą, że nie powinni byli ich głosić w owym czasie. Co do mnie, wierzę, że moje słowa są dziś równie zasadne, jak były wtedy.

 

Człowiek, do którego mam wielki szacunek, Gary Rosenblatt, wieloletni znakomity redaktor “The New York Jewish Week”, napisał niedawno przeprosiny pod tytułem: Ameryka: nowy Izrael. Wyjaśniając powód tych przeprosin, stwierdza (zupełnie słusznie), że bezpośrednio po atakach nie pora była na skupianie się na Izraelu. „Powinienem był opłakiwać ofiary – pisał – potępiać sprawców i chwalić bohaterów – strażaków, którzy rzucili się w to piekło zamiast od niego uciekać, jak też tych odważnych pasażerów lotu 93 American Airlines,  których walka z porywaczami prawdopodobnie uratowała Kapitol przed bezpośrednim uderzeniem”. 
Oczywiście, bohaterzy zasługiwali na pochwały, a ofiary na współczucie, ale tego nie brakowało w mediach.

Więcej

Szczęśliwi na widok
pokonanej Ameryki
Hussain Abdul-Hussain


Najgorsi antyamerykańscy tyrani świata – Władimir Putin z Rosji, Xi Jinping z Chin i Ali Chamenei z Iranu – będą zachwyceni czytając “Foreign Policy”, skrajnie lewicową publikację z Waszyngtonu, która ma obsesję na punkcie krytykowania amerykańskich wartości i przedstawiania Ameryki jako siły globalnego zła, która spowodowała wiele męczarni i nieszczęść na świecie. Podobnie jak Putin, Xi i Chamenei, “Foreign Policy” nie znosi koncepcji amerykańskiej wyjątkowości. Dyktatorzy tego świata za niepowodzenia swoich krajów nigdy nie winią własnej tyranii, ale zachodnie próby modernizowania reszty świata i przerabiania go na swój obraz i podobieństwo. 

Więcej

Antysemityzm jest
naszym nieszczęściem
Andrzej Koraszewski 


Antysemityzm jest również nieszczęściem Żydów. Można powiedzieć, że dla nich jest większym nieszczęściem, bardziej groźnym, nieustannym śmiertelnym zagrożeniem, ze strony chrześcijan, muzułmanów, nazistów, komunistów i innych ludzi przekonanych o swojej wspaniałej moralnej wyższości. Antysemityzm jest naszym nieszczęściem. Wiele razy czytałem takie stwierdzenie, ale zawsze pisane przez byłych muzułmanów bądź muzułmańskich heretyków, nigdy przez Europejczyków, a już po niemiecku to takie stwierdzenie byłoby ogromnym nietaktem. Antisemitismus ist unser Unglück.

Więcej
Blue line

Bakłażan GMO jest
wygraną ubogich farmerów
Joan Conrow

Na zdjęciu: Farmer z Bangladeszu, Chalilur Rahman, pokazuje swoje zbiory bakłażanów Bt. Zdjęcie: Arif Hossain

Odporny na owady bakłażan jest prawdopodobnie tym projektem rolniczej biotechnologii, który czyni jak dotąd największą różnicę dla drobnych, ubogich farmerów.

Badania pokazują, że farmerzy w Bangladeszu, którzy zaczęli komercyjnie uprawiać bakłażany bt w 2014 roku, uzyskali znaczny wzrost dochodów, chłonne rynki i znaczącą redukcję zużycia pestycydów. Obecnie wchodzi na rynki na Filipinach, gdzie niedawno zaaprobowano go jako żywność dla ludzi i pokarm dla zwierząt.

Więcej

Dlaczego Oslo
nadal panuje
Caroline B. Glick

Od lewej: Izraelski premier Minister Jicchak Rabin, prezydent Bill Clinton i międzynarodowy gangster Jaser Arafat po podpisaniu Porozumień z Oslo 13 września 1993. Zdjęcie: Vince Musi/The White House.

Faisal Husseini, który był ministrem ds. Jerozolimy w Autonomii Palestyńskiej, udzielił krótko przed swoją śmiercią latem 2001 roku wywiadu, w którym ujawnił oszustwo leżące u samego sedna procesu Oslo. Mówiąc dla gazety “Al-Araby”, Husseini powiedział, że Jaser Arafat, jego zastępcy i poplecznicy nigdy nie patrzyli na „proces pokojowy” jako na drogę do zawarcia pokoju z Izraelem. Dla nich Oslo było sposobem na przybliżenie się do celu zniszczenia Izraela „od rzeki do morza”.  

Husseini opisał proces Oslo jako “trojańskiego konia”. Arafat i jego ludzie byli wrogą armią, która przeniknęła do miasta „w brzuchu drewnianego konia”. Kiedy Arafat odrzucił palestyńską państwowość i pokój na szczycie w Camp David w lipcu 2000 roku i rozpoczął palestyńską wojnę terroru w dwa miesiące później, było to jak gdyby on i jego ludzie wyszli z trojańskiego konia i zaczęli walczyć.

Więcej
Blue line

Kościół zdeprawowany
i mamoną silny
Andrzej Koraszewski 


Gomora, książka okropna, bo zaczynasz czytać, a potem nie możesz przestać i wszystkie obowiązki leżą. Odpowie ktoś,  że to zależy, co kogo interesuje i ksiądz Tischner odpowiedziałby „tys prawda”. Dla każdego, kogo interesuje bezmiar nieszczęść, jakie na jednostki i społeczeństwa sprowadza religia, Gomora to znakomicie napisany kryminał. Dla ateisty, antyklerykała, czyli kogoś takiego jak niżej podpisany, jednym z niebezpieczeństw tego rodzaju książek jest gwałtowne obniżenie poziomu krytycyzmu. Dobrze napisana, solidnie udokumentowana, przez autorów, którzy budzą zaufanie. Tego rodzaju książki wymagają przy czytaniu samodyscypliny i przypominania sobie, że nie ma ludzi nieomylnych, a błędy z rzetelnych i zaufanych źródeł połykamy czasem łapczywie i ze smakiem.

Więcej

Arabskie dążenia
do reform 
Elder of Ziyon

Prezydent Egiptu El-Sisi

Pod koniec sierpnia Zjednoczone Emiraty Arabskie ogłosiły, że powołają niezależną od rządu komisję praw człowieka działającą w oparciu o paryskie zasady dotyczące krajowych instytucji praw człowieka.


Kiedy widzimy takie deklaracje, mamy powód do sceptycyzmu. Zjednoczone Emiraty Arabskie nie mają najlepszych notowań pod względem przestrzegania praw człowieka. Zasadniczo nie ma wolności prasy, a  dysydenci polityczni nierzadko trafiają do więzienia.


Możliwe, że jest to zasłona dymna. Jednak już sam zamiar powołania takiej komisji wskazuje na wrażliwość na to, jak ich kraj jest postrzegany pod względem poszanowania  praw człowieka i można to wykorzystać.

Więcej

Talibowie domagają się
miliarda dolarów pomocy
Hugh Fitzgerald



Kiedy Talibowie odnieśli ostateczne zwycięstwo, chcą, aby cały świat płacił na  utrzymanie Afganistanu. Ich minister spraw zagranicznych ostrzega przed straszliwymi cierpieniami Afgańczyków, które nadejdą, jeśli ogromne ilości środków pomocowych nie nadejdą szybko, i nie zostaną przekazane talibom, których przywódcy czekają z ufnie wyciągniętymi rękami i minami szefów Caritasu. 13 września darczyńcy obiecali dostarczyć ponad miliard dolarów, po ostrzeżeniu ze strony ONZ o „nadciągającej w Afganistanie katastrofie”. Dzień po zapowiedzi dostarczenia tej kolosalnej sumy minister spraw zagranicznych talibów poprosił o pomoc, dając do zrozumienia, że ten miliardzik dolarów nie wystarczy.

Więcej

“Obchody” 20. rocznicy
festiwalu nienawiści
Gerald M. Steinberg

Antyizraelska  demonstracja podczas Światowej Konferencji przeciw rasizmowi w Durban w 2001 roku(Zdjęcie: MIKE HUTCHINGS / REUTERS)

Na początku września 2001 roku przedstawiciele wielkich i wspaniałych obrońców praw człowieka zebrali się w Durbanie w Republice Południowej Afryki na konferencji zwołanej przez ONZ, by zlikwidować rasizm i dyskryminację. Spotkali się zaledwie w kilka dni po nieludzkim zamachu w Jerozolimie, wysadzeniu ludzkiej bomby w pizzerii wypełnionej nastolatkami i młodymi rodzinami, zabijając i okaleczając ponad 140 Izraelczyków.
Uczestnicy konferencji w Durbanie nie wspomnieli jednak palestyńskich bomb ani izraelskich ofiar; dla samozwańczych przywódców międzynarodowej moralności Izraelczycy nie mają praw człowieka.

Więcej

Źródła ubóstwa
narodów
Andrzej Koraszewski 

Pomnik Adama Smitha w Edynburgu.

Ponad sześćdziesiąt lat temu, zaczynając studiować socjologię, po raz pierwszy zetknąłem się z teoriami Maxa Webera dotyczącymi wpływu protestantyzmu na rozwój kapitalizmu i oczywiście natychmiast zacząłem poszukiwać odpowiedzi na pytanie — w jakim stopniu katolicyzm hamował rozwój społeczny i gospodarczy. W tych poszukiwaniach najlepszym przewodnikiem był dla mnie wówczas Stefan Czarnowski i po upływie dziesiątków lat mam wrażenie, że jestem w tym samym punkcie, zaledwie bogatszy o setki przeczytanych książek i wiedzę o wydarzeniach, które miały miejsce na przestrzeni minionego czasu.

Więcej

Dziennikarska akrobatyka,
żeby uniknąć słowa Hamas
Adam Levick

Organizowane przez Hamas protesty na rzecz ochrony środowiska. „Działacze” środowiskowi Hamasu tydzień w tydzień palą tysiące opon samochodowych o czym dziennikarze głównego ścieku nigdy nie wspominają. (Zdjęcie: zrzut z ekranu propagandowego wideo organizacji „na rzecz praw człowieka” B’Tselem.) 

Artykuł w “Independent” korespondentki z Bliskiego Wschodu, Bel Trew, o wpływie wojen Hamasu z Izraelem na zanieczyszczenie Gazy zachowuje tradycję tego, co brytyjskie media zazwyczaj robią przy relacjonowaniu tego konfliktu: unikają przypisywania sprawczości terrorystom, którzy panują w Strefie Gazy.
W artykule liczącym 1125 słów słowo Hamas pojawia się jeden raz. W kilku akapitach w tym artykule (Gaza is battling to tackle deadly pollution levels as efforts are hampered by continued conflict, 3 września) wydaje się niemal, że zrobiła wszystko, co w jej mocy, by uniknąć wspomnienia kto sieje terror. 

Więcej

Stanisław Lem - pisarz,
który widział więcej niż inni
Lucjan Ferus


Dzisiaj (13.09.2021 r.) z samego rana obudził mnie telefon od przyjaciela, który oznajmił na wstępie, że właśnie jest setna rocznica urodzin Stanisława Lema. W przeszłości byliśmy wielkimi miłośnikami jego prozy, więc przyjaciel zasugerował abym napisał tekst z tej okazji, poświęcony owemu wielkiemu pisarzowi, którego los hojnie obdarzył bogatą wyobraźnią i ciekawością świata, co zaowocowało jego wszechstronną wiedzą. Skutki połączenia tych cech mogli podziwiać czytelnicy i miłośnicy jego książek na całym świecie, nie tylko w Polsce.
No cóż, obiecałem mu, iż postaram coś napisać, ale z góry zastrzegłem, że jeśli już, to będą raczej chaotyczne wspomnienia wydobyte z mojej coraz bardziej zawodnej pamięci.

Więcej

Associated Press łagodzi
obraz terrorystów Hamasu
Hugh Fitzgerald


Słowa mają znaczenie. Ci, którzy opisują Izrael jako „państwo kolonialno-osadnicze”, „reżim apartheidu”, próbują  przez powtarzanie w kółko takich zwrotów oczernić wizerunek żydowskiego państwa. Niestety, odnieśli spory sukces. Podobnie ci, którzy opisują każdą krytykę islamu jako “islamofobię”, byli w stanie zastraszyć wielu krytyków, którzy nie chcąc być uważani za „islamofobów” zbyt często powstrzymują się przed publiczną krytyką zarówno ideologii islamu, jak jej wyznawców.

Więcej
Blue line

Turecki ateista zamordowany
31 lat temu
Uzay Bulut


„Książka, którą trzymasz w dłoni, jest księgą nowej ery, ery piękniejszego świata. Piękniejszego świata nie da się osiągnąć bez wolności. ‎Aby osiągnąć bardziej wolny świat, należy przełamać tabu. Wszelkiego rodzaju kajdany wiążące wolności muszą zostać zerwane.”


To fragment przedmowy do pierwszego wydania książki „To jest religia” Turana ‎Dursuna.‎


Ojciec Dursuna był Turkiem, a jego matka Kurdyjką. Turan Dursun urodził się w Turcji w 1934 roku. Był muftim i imamem oraz otwartym krytykiem islamu, który z czasem porzucił islam i walczył o wolny i bardziej ludzki świat. Walczył wbrew naciskom ze strony państwa, opinii publicznej, a nawet własnego ojca, który tak bardzo chciał, żeby został duchownym.‎

Więcej

Taliban i ukryty
antysemityzm
Seth J. Frantzman

Rada Bezpieczeństwa ONZ spotykała się w sprawie sytuacji w Afganistanie w siedzibie Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku.(zdjęcie: wikipedia) 

Doniesienia z minionego tygodnia wskazują, że talibowie są gotowi otworzyć nową kartę w stosunkach ze światem. Chcą pracować razem z USA, które przez dwadzieścia lat prowadziły przeciwko nim wojnę w Afganistyanie, i są skłonni nawiązać stosunki z Indiami i z każdym innym krajem. Jest jednak jeden kraj, z którym nawet nie będą rozważali nawiązania stosunków: Izrael.  


Mamy to zaakceptować ze wzruszeniem ramion. Dlaczego Izrael miałby w ogóle chcieć stosunków z Talibanem? Nie jest to jednak właściwy sposób analizowania tych doniesień. Dlaczego państwo o żydowskiej większości jest jedynym, z którym pewne rządy odmawiają utrzymywania stosunków?

Więcej

O Jezu, wskrzeszają
mamuta!
Andrzej Koraszewski 

Model mamuta w Szytnie (Źródło: Wikipedia)

Zamiar wskrzeszania wymarłych gatunków pojawia się od lat, a kandydatura mamuta zgłaszana była wielokrotnie (kandydatem był również tur i kilka innych). „Wyborcza” już w tytule informuje poprawnie, że nie będzie to mamut, a zaledwie hybryda mamuta i słonia. Dziennikarz zamiast opowiedzieć o szczegółach technicznych tego projektu, pobiegł do środowiskowego etyka, który orzekł, że to niemoralne. Z tego co dotychczas wiadomo, to będzie to zaledwie wymiana kilkunastu genów, które mają spowodować, że zrodzona z tej zabawy dziecina słonia będzie owłosiona i odporna na zimno dzięki dodatkowej porcji tłuszczu pod skórą.     

Więcej

Dyskusja o antysemityzmie
wymaga uczciwości
Jonathan S. Tobin

Ludzie przed synagogą Tree of Life*Or L’Simcha w dzielnicy Squirrel Hill w Pittsburghu oddają hołd 11 żydowskim ofiarom masowej strzelaniny, która miała miejsce tydzień wcześniej, 4 listopada 2018. Zdjęcie: Wikimedia Commons.

Brak reakcji na kłamstwo prezydenta Bidena o jego wizycie w synagodze w Pittsburghu po masowej strzelaninie, przypomina, że kiedy dyskurs o nienawiści do Żydów splamiony jest stronniczością, Żydzi są przegranymi.  

 

Parę lat temu po wygłoszeniu pogadanki, otrzymałem pytanie, które uderzyło mnie jako całkowicie dziwaczne. Zapytano mnie, dlaczego ówczesny prezydent, Donald Trump, nigdy nie wyraził współczucia ani nie złożył kondolencji po masowej strzelaninie, która miała miejsce w synagodze Tree of Life*Or L’Simcha w Pittsburghu w październiku 2018 roku? Moje zdumienie nasiliło się na widok wielu głów na sali potakujących w zgodzie z zadanym pytaniem. Podzielali wepchnięte im przez media kłamstwo. 

Więcej
Dorastać we wszechświecie

Ucieczka Ameryki
z Afganistanu
Vic Rosenthal

Dlaczego środki pomocowe
Bidena nie przyniosą pokoju
Khaled Abu Toameh

Niech żywi
nie tracą nadziei
Marcin Kruk

Dziwny apel do
teoretycznie przyzwoitych
Andrzej Koraszewski 

Najbardziej poszukiwany
terrorysta ministrem bezpieki
Tufail Ahmad

Gesty dobrej woli Izraela
i odpowiedzi Palestyńczyków
Hugh Fitzgerald 

Lepiej poczekać z nawiązywaniem
stosunków z talibami
Amir Taheri 

Nie ma niczego takiego
jak palestyński terrorysta
Stephen M. Flatow

Naturalne czy sztucznie
wykreowane religie?
Lucjan Ferus

Ocena dwóch katastrof
z września 2001 roku
Caroline B. Glick

Dyskurs nasz powszedni
pozwól zmienić Panie
Andrzej Koraszewski 

Pamięć i nauki
z zamachu 9/11
Liat Collins

Wielka Brytania: Witamy
ponownie w Średniowieczu
Andrew Ash

Islamski ekstremizm
w Wielkiej Brytanii
David Collier 

Długi marsz
przebudzeńców
Andrzej Koraszewski

Blue line
Polecane
artykuły

Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk