Prawda

Piątek, 23 lutego 2024 - 20:48

« Poprzedni Następny »

George Orwell’s Columbian mistake

George Orwell’s Columbian mistake


Andrzej Koraszewski 2020-12-21


This brilliant British writer was deeply convinced that totalitarianism armed with an electronic technology, which was an object of admiration by British elites directly after WWII, would bury democracy. When in 1948 Orwell wrote 1984, students of the best British universities looked with cow eyes at Stalin and at the Soviet Union, and many of them were easy to convince of the need of collaboration – out of love, not out of greed.

Orwell’s predictions didn’t come true. First Fascism collapsed under the barrage of economically more efficient and better armed democracies, then Western Europe managed to shake off the excessive admiration of Stalin. We, who found ourselves on the wrong side of the Iron Curtain, were surprised that it was possible for Orwell to know so perfectly and to describe so well the system under which we happened to live. But even here Orwell’s vision turned out to be not such a nightmare, and then Communist censorship fell apart when new technology made it possible to circumvent the state’s information monopoly. Tape recorders and photocopiers started samizdat, heralding the end of Big Brother. The Soviet Union collapsed, progress continued, and we arrived at a point in which the Orwellian vision started to be realized by the rulers of the media which were supposed to put an end to all censorship. 


Today Big Brother appears to be huge media companies, like Facebook, Google, and Twitter. They are watching us constantly, they know what we read, what we watch, with whom we have contacts. They suggest what we should read and what we should believe in. They block undesirable (according to them) content on our pages, and when we do not want to understand their message, they close our pages.   


Lovers of George Orwell observe with anxiety what the authorities are doing in China and the actions of the Byelorussian dictator, Iranian tyrants, or the ruler of North Korea.       

Nations yearning for freedom look with envy at the democratic states. However, those who managed to escape tyranny look with astonishment and horror at the paradox of our times. Democracy is putting a noose around its own neck. Orwell’s mistake gives rise to a fragile hope. He was mistaken; after all, the reality turned out less grim than he thought. In his country boundless love for Uncle Stalin didn’t sweep the broad masses, and the voters who voted for the Left chose a different Left than the Soviet one.  


There is a problem with the Left. I totally agree with what Noru Tsalic writes:

“I don’t care what your pet ideology is, dear reader – if indeed you care to have one.  If you are intellectually honest, you have to recognise the great services that the Labour Movement rendered to society as a whole – to us all.  If we work 40 hours a week or less; if we are less in danger to die or be maimed for life as a result of unsafe work conditions; if we expect to be treated with dignity at work and take home a decent wage – we owe all this to the men and women who, starting sometime in the 19th century, fought – often at great peril and disadvantage to themselves – to achieve these things and others, for all of us.  The first trade unionists.  We owe them a huge debt of gratitude.”

The author continues that at some point this movement split. In the beginning it wasn’t so obvious, part of the movement retained its initial purpose – to win a better life for workers; another part concluded that that task could not be achieved without taking power and destroying Capitalism. Both talked about class struggle, demanded justice, one through gradual improvements, the other through destruction of everything and building a new world on the rubble. The idea of a new world was tempting to many. 


Then those who “merely” wanted improvements created Social Democratic parties which fought for power and were ready to give power to somebody else if voters so decided. The second stream wanted to give all power into the hands of the proletariat, i.e. the  party apparatus. The first stream gradually removed oppression, the second stream created oppression even more unbearable than the one they wanted to fight against. Both called themselves the Left. 

    

Noru Tsalic writes that it is still worthwhile to support liberal democracy, which seems obvious, but the problem is that, like many other brilliant ideas, this one was hijacked by romantics and swindlers. Today calls to dismantle the old world and to build a new Utopia remind us of how prescient Orwell was when he wrote about people preaching that ”war is peace, freedom is slavery, ignorance is strength”. Across the ocean we see now how new racists are fighting using racism, again dividing people according to their skin color and not to the content of their character, how supporters of totalitarianism pretend to be antifascist, how deranged censors are shouting about freedom of speech, how feminists are inviting women to wear hijabs.        


The fact is astonishing that ex-Muslims, who have experienced the new totalitarianism themselves, much more often see this hijacking of great ideas, and today are much more often censored by censors from Google.  Is the fact astonishing that the brilliant economist, the late Walter Williams, repeated many times that nothing did more harm to the process of the emancipation of black Americans than affirmative action and convincing people that they do not need to feel responsible for their lives? Is it astonishing that he has the support of another black economist (one of the most interesting economists living today), Thomas Sowell? The revolutionary avant-garde doesn’t give a hoot about the real effects of their actions on those they want to lead. For Google or Facebook what’s important is profit (probably not only profit, it’s likely that they are also deeply convinced of their mission), for journalists from big mainstream papers approval of their colleagues, and for the leaders of various political movements power and being leaders are important. If a technique of inciting people to collective madness works, we will apply it until all well-meaning people will believe in what we order them to believe.    


Revolutionary romanticism is invariably the same enemy of rationalism, just as religion is invariably an enemy of science, of women’s emancipation, and of real separation of church and state.


Will new communication technologies in the hands of revolutionary romantics turn out to be gravediggers of democracy, as George Orwell feared? For now the censorship of tweets by the President of the US is greeted with tumultuous applause even by people from whom we might expect understanding of what it means. (Often the same people firmly protest, for example, the firing of academics for publishing critical thoughts about Islam.) Lies and incitement to hate are combated through censorship but not through the courts, differences of opinion are solved by shutting up but not through honest discussions. Psychological terror may later move to courts, but their independence crumbles under the pressure from people who demand “street justice”.   


Many are ready to blame some algorithms, to think that the idea is correct that the censorship is necessary. 


We can quietly hope that this trend will be reversed, that people will not voluntarily give up their freedom, and that they will start to look for ways to neutralize this constant psychological terror coming from revolutionary romantics.


For now, though, more and more people in the free world are afraid to say aloud what they think. In countries like China, Iran, Turkey, Gaza, Palestinian Authority territories, or North Korea saying what you think may end in a prison sentence, torture, and not so seldom death. In free countries, like America (but also the European Union or the United Kingdom) saying what you think may end with having your Facebook or Twitter account closed, sometimes being fired from your job, or only with a demand of self-criticism.


Big Brother’s creeping revolution can be even more dangerous than the rule of tyrants. Could it happen that one day there will be nowhere to escape from the rule of tyrants? That’s what George Orwell was afraid of in 1948. He was afraid of the joining of great technology with romantic rulers who would convince people to give up their freedom. He himself had trouble finding a publisher. Warnings about the brave new world were out of fashion, and a critique of the Soviet Union (even indirect, hidden in a literary form) was deemed in polite society as morally reprehensible. Admittedly, his anxiety turned out to be exaggerated. Was it only the date which was mistaken? Will people have enough courage, determination, and common sense to once again stand up in defense of liberal democracy?


For now the statement that Donald Trump was the first President of the US in decades who achieved a measure of progress on the way to peace in the Middle East may result in cutting off relationships with several otherwise nice people from one’s list of friends, and posting on Facebook the newest song of ISIS fighters that calls for the murder of unbelievers and apostates may end with another warning about the violation of community standards.

It’s so easy to give up freedom, bit by bit, so easy to fall in love with daily minutes of hate, ”War is peace, freedom is slavery, ignorance is power”.   


Translated by Małgorzata Koraszewska and Sarah Lawson


Skomentuj Tipsa en vn Wydrukuj







 



Test

Hili: Mrówkojad by tu nie przeżył.
Ja: Tu nie ma mrówkojadów.
Hili: Mrówek też nie widać.

Więcej

Prawdziwa śmierć
w kognitywnej wojnie
Andrzej Koraszewski


Rozgniewało mnie pytanie korespondenta następnego dnia po Twoim powrocie do Rosji. 'Dlaczego wrócił? Wszyscy wiedzieliśmy, że zostanie aresztowany na lotnisku – czy on nie rozumie takich prostych rzeczy?' Moja odpowiedź była dość niegrzeczna: „To ty czegoś nie rozumiesz. Jeśli myślisz, że jego celem jest przetrwanie – masz rację. Ale jego prawdziwą troską jest los jego narodu i mówi mu: 'Ja się nie boję i wy też nie powinniście się bać'."

Więcej

Eurowizja
i bębny wojny
Liat Collins

EDEN GOLAN  z Izraela – w drodze na Eurowizję? (zdjęcie: Regev Zarka/Keshet)

Uwaga, spoiler: Izrael nie wygra tegorocznego Konkursu Piosenki Eurowizji. Nie ma znaczenia, jak wypadnie Eden Golan, jaką piosenkę zaśpiewa i jakie przesłanie przekaże wielomilionowej publiczności na całym świecie. Po prostu nie pasuje do tonu panującego na świecie przez sam fakt, że jest Izraelką – i jest z tego dumna.
Ta impreza muzyczna chwali się swoją apolitycznością.

Więcej
Blue line

Kolejna błędna próba
skorygowania ewolucji
Jerry A. Coyne


Co prawda jest to recenzja recenzji, ale Noble przedstawia swoją opinię na temat znaczenia tej książki, ujawniając w ten sposób wprowadzający w błąd w ważnych kwestiach.

Więcej

Milczenie feministycznych
owiec
Phyllis Chesler


Książkę The Death of Feminism opublikowałam w 2005 roku. W tamtym czasie skupiałam się na tym, jak zachodnie feministki miały większą obsesję na punkcie rzekomej „okupacji” kraju, który nigdy nie istniał – Palestyny – niż prawdziwej okupacji ciał kobiet w Gazie i na Zachodnim Brzegu, które były zmuszane do noszenia hidżabu, nikabu, oraz losu dzieci i aranżowanych małżeństw. Nie interesował ich też los kobiet, które były zabijane przez ich własne rodziny w imię honoru za drobne lub wyimaginowane wykroczenia. Ta forma Zabójstwa kobiet jest przede wszystkim przestępstwem popełnianym przez muzułmanów na muzułmankach zarówno na Zachodzie, jak i w krajach muzułmańskich, ale w mniejszym stopniu ma miejsce także wśród Hindusów w Indiach i rzadziej wśród Sikhów. Napisałam, że zabójstwa honorowe to prawdopodobnie zwyczaj plemienny, którego przywódcy religijni nie zdołali obalić, i w którym współpracują także kobiety.

Więcej
Blue line

Jak oskarżać Izrael
o najgorsze łamanie praw
Elder of Ziyon 

Recykling plakatów. (Z karykatur EoZ.)

Określ, o jaką konkretną zbrodnię przeciwko ludzkości chcesz oskarżyć Izrael. Zanim zaczniesz gromadzić dowody, ważne jest wybranie dobrego oszczerstwa. Tak to robią profesjonaliści.

 

Zacznij zbierać dowody. Jest całkowicie nieistotne, czy dowód odpowiada prawnej definicji zbrodni; możesz oświadczyć, że tak jest, bez obawy, że ktoś zaprzeczy. Twoi odbiorcy chcą podzielać i potwierdzić swój antysemityzm, a nie szukać prawdy.

Więcej

A zwycięzcą jest
– Hamas!
Alan M. Dershowitz

<span>Co się stanie, jeśli pozwolimy Hamasowi wygrać tę wojnę? Jeśli Hamas otrzyma pozwolenie na osiągnięcie swojego celu przez masowe morderstwa, porwania i gwałty? Na zdjęciu: ludność Gazy świętuje 25. rocznicę powstania Hamasu w grudniu 2012 roku. (Źródło zdjęcia: Wikipedia)</span>

Co się stanie, jeśli pozwolimy Hamasowi wygrać tę wojnę? Jeśli Hamas otrzyma pozwolenie na osiągnięcie swojego celu przez masowe morderstwa, porwania i gwałty? Jeśli ofiary tych okrucieństw – naród Izraela i wszystkie kraje walczące z terroryzmem – przegrają? Jeśli perspektywy pokoju w regionie i Wolnym Świecie zostaną poważnie zniszczone? Jeśli stosunki między USA i Izraelem oraz utrata wiary w USA jako gwaranta wolności będą nadal się pogarszać? 
Administracja Bidena może nagrodzić palestyńskich terrorystów, jednostronnie uznając państwo palestyńskie, które oczywiście wkrótce zostanie zmilitaryzowane. Niepowodzenie UNIFiL-u w utrzymaniu pokoju w południowym Libanie i UNWRA w walce z terroryzmem w Gazie powinno sugerować ostrożność.

Więcej

Żyjemy w momencie
kulturowego chaosu
Giulio Meotti

Katedra w Utrechcie. (Zdjęcie: Wikipedia.)

„Europa nigdy nie wybaczy Żydom Auschwitz” – pisał holenderski pisarz Leon de Winter. Paradoks? Nie tak bardzo. Być może w świadomości wielu Europejczyków islam jest narzędziem pozwalającym położyć kres temu psychologicznemu paradoksowi.


Pomyślcie tylko, że 7 października Hamas wygnał z ich domów 1894 ocalałych z Szoah, a  ulice Europy pełne były rozradowanych islamistów.

Więcej

"Palestyńczycy są tacy sami
jak my"
Anjuli Pandavar

Palestyńczyk rozdający słodycze na ulicy w Gazie z okazji zabicia pięciu Izraelczyków przez palestyńskiego terrorystę. 29 marca 2022r. Zdjęcie Ashraf Amra. Twitter.

„Nie możemy i nie wolno nam tracić z oczu naszego wspólnego człowieczeństwa”.

 

Przytłaczająca większość mieszkańców Gazy nie miała nic wspólnego z atakami z 7 października. A rodziny w Gazie, których przetrwanie zależy od dostaw pomocy z Izraela, są takie same jak nasze rodziny. Są matkami i ojcami, synami i córkami, chcą zarabiać na godne życie, wysyłać dzieci do szkoły, prowadzić normalne życie. Oto kim oni są. Tego właśnie chcą. I nie możemy, nie wolno nam tracić tego z oczu. Nie możemy i nie wolno nam tracić z oczu naszego wspólnego człowieczeństwa.

Pokornie proponuję moją egzegezę:

Główna mądrość, która może nie być dostępna dla niewtajemniczonego obserwatora, brzmi: „Rodziny w Gazie są takie same jak nasze rodziny”. To rzeczywiście mądre słowa, bo jak wszyscy wiemy, kiedy 11 września 2001 r. samoloty wbiły się w Bliźniacze Wieże, całe amerykańskie rodziny wyszły na ulice w porywającej radości, dziko tańcząc i rozdając wszystkim słodycze.

Więcej

Chleba naszego powszedniego
daj nam Google
Andrzej Koraszewski
 

Sudańscy uchodźcy w kolejce po żywność (Źródło: Al-Dżazira, zrzut z ekranu wideo.)

Krótka rozmowa z pracownicą opieki społecznej w moim miasteczku. Czy odwiedzając domy rodzin wymagających pomocy spotyka dzieci niedożywione? Odpowiada zdecydowanie, że nie, dodaje, że nawet dzieci z rodzin patologicznych nie są niedożywione, korzystają z posiłków w szkole, w domu też zawsze jest coś do zjedzenia. Odbiera się dzieci rodzicom, z powodu maltretowania i zaniedbania, problem alkoholizmu matek jest dla dzieci jeszcze groźniejszy niż alkoholizm ojców, jednak samo niedożywienie dzieci przestało być problemem.  Dzieci z rodzin patologicznych narażone są na złą dietę żywnościową i kulturową. 

Więcej

Spór o reformę sądownictwa
ośmielił wrogów Izraela
Khaled Abu Toameh

<span>Podczas gdy polityczni rywale Netanjahu byli zajęci protestowaniem przeciwko niemu, wrogowie Izraela przygotowywali się do inwazji na Izrael. Na zdjęciu: Demonstracja przeciwko reformie sądownictwa w Jerozolimie. 13 lutego 2023r. (Źródło: Wikipedia) </span>

Kontrowersje wokół reformy sądownictwa zaproponowanej przez rząd izraelskiego premiera Benjamina Netanjahu w zeszłym roku prawdopodobnie zachęciły irańskich pełnomocników terrorystycznych, Hamas, Hezbollah i Huti, do ataku na Izrael. Mułłowie w Teheranie oraz trzy wspierane przez Iran grupy terrorystyczne z Palestyny, Libanu i Jemenu postrzegały spór dotyczący reformy jako dowód słabości Izraela, braku jedności i oznakę jego rychłego upadku.

Więcej
Blue line

Bogom/Bogu nic
nie jesteśmy winni
Lucjan Ferus

<span>Benjamin West, Wygnanie Adama i Ewy z Raju, 1791r.</span>

Czy zastanawialiście się kiedyś (pytam tych, których nie obraża zastanawianie się nad dogmatami wiary), jakie jest największe albo jedno z największych zakłamań w naszej religii? (w wielu innych też, ale tym niech się martwią tamtejsi wyznawcy). Powiecie zapewne: odwrócenie sytuacji, w której Bóg stwarza ludzi na swoje podobieństwo, podczas gdy naprawdę było odwrotnie (dowodzi tego niezbicie historia religii): ludzie stworzyli bogów na swoje własne podobieństwo i obraz. O, tak! To na pewno! Ja mam jednak na myśli zakłamanie będące immanentnym składnikiem religii. Na nie chcę zwrócić uwagę i jemu poświęcić niniejszy tekst. Nie ustępuje ono w wymowie temu pierwszemu, a jeśli wziąć pod uwagę konsekwencje jakie z niego wynikają dla ludzkości, to może nawet je przewyższa.

Więcej

Kiedy terroryści
rządzą
Shoshana Bryen

Siły bezpieczeństwa Hamasu prezentują swoje umiejętności wojskowe podczas ceremonii ukończenia akademii policyjnej w mieście Gaza, 27 lutego 2023 r. Zdjęcie: Atia Mohammed/Flash90.

Zachód spóźnił się ze zrozumieniem szerokiego zasięgu planów Iranu, które wykraczają poza broń jądrową. A Izrael, z ważnych powodów, skupił się głównie na swoich granicach. Ale Izrael jest teraz w stanie zlikwidować jeden front z wielu frontów wojny Iranu z Zachodem. Nie można pozwolić, aby Hamas pozostał ugruntowaną siłą w Gazie. Zwycięstwo IDF to jedyny sposób, aby, jak mówi Tillander, „powstrzymać grupy terrorystyczne dżihadu, gdziekolwiek się pojawią, zablokować ich natarcie i zlikwidować ich panowanie”.
Niemożliwe jest stworzenie bezpiecznego i zamożnego społeczeństwa obywatelskiego, gdy dźwignia władzy jest w rękach terrorystów. Do takiego wniosku doszedł Izrael – nie tylko w odniesieniu do Hamasu w Gazie, ale także w odniesieniu do Autonomii Palestyńskiej w Judei i Samarii.

Więcej
Blue line

Droga Saladyna
kończy się w Rafah
Anjuli Pandavar

Źródło zdjęcia: Gaetano Faillace – fotografia z archiwum armii Stanów Zjednoczonych, domena publiczna, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=31971

Upokorzenie Jahji Sinwara musi być takie, by barbarzyńca uznał je za upokorzenie, tj. jednak zupełnie inny rodzaj upokorzenia niż ten, jaki wymierzył Japończykom MacArthur.

Kiedy twój wróg jest totalitarny i dąży do twojego całkowitego zniszczenia, tylko ostateczne upokorzenie oznacza zwycięstwo. Ramadan, muzułmański miesiąc masowych morderstw. Bohaterscy izraelscy żołnierze dziesiątkują potężną muzułmańską machinę mordów w Gazie, mimo że generałowie IDF, Gabinet Wojenny i administracja Bidena starają się zapewnić Hamasowi tyle dostaw i swobody, na ile pozwoli im izraelskie społeczeństwo. Premier Benjamin Netanjahu waha się. To człowiek, który znajduje się między młotem a kowadłem. Jednak zmierza we właściwym kierunku, o czym świadczy jego przemówienie z okazji Międzynarodowego Dnia Holokaustu, 27 stycznia 2024 r., oraz nowy rozkaz z 10 lutego, nakazujący zdobycie Rafah przed rozpoczęciem Ramadanu 10 marca. Możliwe, że rozkaz ten został wydany pod naciskiem państw arabskich.

Więcej

Inne głosy
z Gazy
Bassam Tawil

<span>Arabskie media relacjonujące wojnę w Gazie ignorują każdego Palestyńczyka, który ośmiela się krytykować Hamas. Al-Dżazira, katarska stacja telewizyjna, która od dawna jest oficjalnym rzecznikiem Hamasu, usunęła z wywiadów na żywo Palestyńczyków, którzy skarżyli się na represje Hamasu i uznają Hamas za odpowiedzialny za masowe zniszczenia. Na zdjęciu: studio Al Dżaziry w Doha w Katarze. (Zdjęcie: Wikipedia)</span>

Od początku obecnej wojny w Strefie Gazy rosnąca liczba Palestyńczyków i innych Arabów wypowiada się przeciwko wspieranej przez Iran grupie terrorystycznej Hamas, której członkowie dokonali masakry na Izraelczykach 7 października. Tego dnia ponad 1200 Izraelczyków zostało zamordowanych, zgwałconych, okaleczonych, torturowanych i spalonych żywcem, a kolejnych 240 porwano i zabrano do Strefy Gazy, gdzie ponad połowa nadal jest przetrzymywana jako zakładnicy przez terrorystów Hamasu.

Jednak media głównego nurtu na Zachodzie, z których większość ma obsesję na punkcie Izraela, niemal całkowicie zignorowały głosy Palestyńczyków i Arabów krytyczne wobec Hamasu. Obecnie w Strefie Gazy nie ma zagranicznych dziennikarzy, ale nie powinno to służyć jako wymówka do ignorowania poglądów i nastrojów Palestyńczyków, którzy nie zgadzają się z ludobójczym atakiem Hamasu na Izrael lub którzy obarczają go pełną odpowiedzialnością za nakbę (katastrofę), która dotknęła dwa miliony Palestyńczyków w wyniku wojny w Strefie Gazy. Nie trzeba dodawać, że wojna ta została wywołana okrucieństwami Hamasu z 7 października. Zagraniczne media zawsze mogą znaleźć Palestyńczyków ze Strefy Gazy i innych miejsc, którzy wyrażają swoje poglądy za pośrednictwem mediów społecznościowych.

Więcej

Kosmiczna zdrada żydowskich
kobiet przez lewicę
Bendan O'Neill


Gwałciciele nie są mile widziani w Hollywood. Dziś ludzie sprzeciwiają się gwałtom. Zauważcie gniew, który ogarnął Gwyneth Paltrow, który skłonił ją do zamieszczenia na Instagramie postu, gdzie napisała: „Gwałt nie jest oporem ani walką o wolność”. Miała na myśli użycie przez Hamas przemocy seksualnej jako broni przeciwko kobietom w południowym Izraelu podczas pogromu, który miał miejsce 7 października. I za to – za  sugerowanie, że zbrodnią są bestialskie gwałty na izraelskich kobietach przez grasujących w Izraelu mizoginów z Hamasu – została nazwana szumowiną.

Więcej

Jak propalestyńscy
są zachodni demonstranci?
Captain Allen

Jarmuk 2018r.

Mogę wam jednym słowem udowodnić, że rzekome „propalestyńskie” protesty na całym świecie są: w najlepszym razie antyizraelskie, oparte na ignorancji; w najgorszym razie wściekle antysemickie i/lub nienawistnie antyizraelskie; a jedyną rzeczą, jaką NIE , to nie są „pro-palestyńskie”. Znasz to słowo?
Jarmuk.

Jarmuk był zaledwie 12 lat temu syryjskim miastem z największą w tym kraju społecznością palestyńską. Mieszkało tam co najmniej ~160 000 Palestyńczyków. 

Więcej

Ryjący w ziemi
przedsiębiorcy
Athayde Tonhasca Júnior

Strefa krytyczna Ziemi. Grafika autorstwa R. Kindlimanna © Chorover i in. , 2007 , Wikimedia Commons.

Przy promieniu równikowym wynoszącym ponad 6000 km i powierzchni lądów wynoszącej ponad 148 milionów kilometrów kwadratowych (29% całości; pozostała część to woda), planeta Ziemia może wydawać się domem wystarczająco przestronnym, aby pomieścić wiele stworzeń lądowych. Jednak liczby te wprowadzają w błąd, ponieważ wszystkie formy życia na lądzie ograniczają się do cienkiej warstwy pomiędzy wierzchołkiem koron drzew a dnem warstw wodonośnych. Wszystkie procesy fizyczne, chemiczne i biologiczne niezbędne do życia zachodzą w tej cienkiej jak opłatek powłoce. Gail Ashley nazwała tę żywą skórę „strefą krytyczną”.

Więcej

Guardian kłamie, żeby przedstawić
żołnierzy IDF jako potwory
Elder of Ziyon
 


„Guardian” naprawdę chciał napisać artykuł o nadużyciach IDF skutkujących nieuzasadnioną śmiercią cywilów. Przeprowadzili wywiady z wieloma żołnierzami IDF, którzy wypowiadali się pod warunkiem zachowania anonimowości, ponieważ nie powinni rozmawiać z prasą. 

 

Podczas gdy brytyjska gazeta próbuje przedstawiać ich oświadczenia jako dowód, że wojenne praktyki Izraela są okropne, gdy czyta się, co faktycznie mówią, ich wypowiedzi po raz kolejny dowodzą, że IDF jest najbardziej moralną armią w historii – a doniesienia „Guardian” są niemoralne.

Gazeta podaje na przykład:


"Niektórzy w ogóle nie widzieli palestyńskich cywilów, spędzając tygodnie w Gazie i nie spotykając nikogo poza małymi grupkami wojowników Hamasu. Inni twierdzili, że niemal codziennie prowadzili walkę w mieście i uważali cywilów, którzy ignorowali izraelskie instrukcje ucieczki, za współwinnych Hamasu, a tym samym za legalne cele. Rozmówcy wyrazili także współczucie ludności cywilnej i stwierdzili, że próbowali im pomóc."

Więcej

Autonomia Palestyńska
jest równie zła jak Hamas
Itamar Marcus

Prezydent M. Abbas (po prawej) jest nieustającą nadzieją Ameryki. (Źródło zdjęcia: Wikipedia.)

Wczoraj [7 lutego] sekretarz stanu Anthony Blinken oświadczył: „7 października Izraelczycy zostali zdehumanizowani w najbardziej przerażający sposób”. (JPost)


Słowa Blinkena pokazują zasadnicze niezrozumienie tego, co wydarzyło się 7 października i stawiają pod znakiem zapytania, czy może on skutecznie wynegocjować rozwiązanie, skoro nie rozumie problemu. Palestyńczycy nie zdehumanizowali Izraelczyków 7 października.

Więcej

Czy może istnieć uczciwa
propalestyńska lewica?
Adam Levick

Propalestyńska demonstracja w Michigan 2 lutego 2024r. (Zrzut z ekranu wideo)

Balas Berkovitz, pracownik naukowy London Centre for the Study of Contemporary Antisemitism, opublikował niedawno w czasopiśmie „K artykuł zatytułowany Pogrom z 7 października jako nie-wydarzenie na zachodniej lewicy, w którym badał niepokojące zjawisko milczenia propalestyńskiej lewicy, a nawet szukanie wymówek w obliczu sadystycznej orgii antysemickiej przemocy Hamasu.


Bezpośrednio po wydarzeniach 7 października Berkowitz wyraził nadzieję, podzielaną przez wielu innych, że może znajdą się zwolennicy sprawy palestyńskiej, którzy przynajmniej zareagują w stylu: „nie tak wyobrażaliśmy sobie palestyński opór ”.

Więcej
Blue line

Mistrzowska operacja
odbicia zakładników
Andrzej Koraszewski 

Europa popiera niewinnych Palestyńczyków

Wczoraj świat zaskoczyła wiadomość o odbiciu dwóch zakładników z rąk terrorystów w Rafah. Nie wiemy oczywiście, jak udało się zdobyć tak szczegółowe informacje, ale strona izraelska wiedziała od pewnego czasu, gdzie ci dwaj zakładnicy są przetrzymywani, jak są pilnowani i jak się tam dostać, jak zminimalizować zagrożenie życia porwanych i żołnierzy. Rzecznik IDF kontradmirał Daniel Hagari poinformował, że operacja była przygotowywana od pewnego czasu, a z jej przeprowadzeniem czekano na odpowiedni moment.

Więcej

Egiptu zakazuje wjazdu
jakimkolwiek uchodźcom z Gazy
Elder of Ziyon

Przejście z Gazy do Egiptu nigdy nie było łatwe. (Zdjęcie: Wikipedia.)

Egipt oświadczył, że zawiesi traktat pokojowy z Izraelem, jeśli choćby jeden Gazańczyk przedrze się do Egiptu, aby uciec ze strefy działań wojennych.

Jak wiemy, Egipt zbudował potężny mur i inne bariery, aby uniemożliwić Gazańczykom ucieczkę.

W każdej innej strefie działań wojennych organizacje praw człowieka zdecydowanie opowiadają się po stronie uchodźców i wysiedleńców. Okazują zerową sympatię wobec narodów, które ograniczają wjazd uchodźców.

 

Z wyjątkiem sytuacji, gdy uchodźcami są Palestyńczycy.

Więcej

Palestyńscy terroryści, szpitale
i perspektywy państwa
Bassam Tawil 

30 stycznia izraelskie siły bezpieczeństwa zlokalizowały i zabiły trzech palestyńskich terrorystów ukrywających się w szpitalu specjalistycznym Ibn Sina w Dżeninie. Terroryści planowali atak na Izraelczyków inspirowany masakrą Hamasu 7 października 2023 r. Na zdjęciu: Demonstracja siły grupy „Jaskinia Lwów” w Nablusie, wrzesień 2022r.  (Źródło: Jerusalem Center for Public Affairs).

Szpital Specjalistyczny Ibn Sina to jedna z kilku placówek medycznych w mieście Dżenin na Zachodnim Brzegu, które znajduje się pod wyłączną kontrolą Autonomii Palestyńskiej (AP). W związku z tym szpital działa na podstawie licencji wydanej przez Ministerstwo Zdrowia AP.

30 stycznia izraelskie siły bezpieczeństwa znalazły i zabiły trzech palestyńskich terrorystów ukrywających się w szpitalu. W oświadczeniu wydanym przez wspieraną przez Iran grupę Hamas zidentyfikowano trzech terrorystów jako Mohammeda Walida Dżalamneha oraz braci Mohammeda i Basela al-Ghazawi. Al-Dżalamneha opisano jako dowódcę zbrojnego skrzydła Hamasu, Brygad Izaddin al-Kassam, podczas gdy Palestyńczycy określili obu braci jako mudżahedinów (świętych wojowników) należących do Hamasu i Palestyńskiego Islamskiego Dżihadu, kolejnej wspieranej przez Iran palestyńskiej terrorystycznej grupy.

Więcej

Tylko pełne zwycięstwo
w Gazie 
Gadi Taub


Coś fundamentalnie zmieniło się w Izraelu 7 października. Przypomniano nam o śmiertelnym niebezpieczeństwie, jakie dla naszego przetrwania stanowi nasze samozadowolenie i fantazje na temat wrogów na naszych granicach. To z kolei obudziło w nas zaciekłą determinację, by zwyciężyć, i ducha poświęcenia, którego, jak sądziliśmy, już nie mamy. Jednocześnie nasze koncepcje polityczne, nawyki, sojusznicy i przeciwnicy pozostają takie same jak z 6 października. Na naszej agorze, czyli w tym, co we współczesnych państwach symbolizuje agorę – w gazetach, programach telewizyjnych i mediach społecznościowych – wciąż wracamy, chcąc walczyć w starych bitwach. Rozłamy te pogłębiają się, a wręcz są napędzane, przez preferencje i żądania naszego największego sojusznika, Stany Zjednoczone.

Więcej
Dorastać we wszechświecie

Wkład chrześcijaństwa
w cywilizację
Lucjan Ferus

Czy uchodźcy żydowscy
i arabscy są równi?
Lyn Julius

Hamas zainwestował wszystko
w beznadziejną wojnę
Z materiałów MEMRI

Rafah jest kluczem
do przetrwania Hamasu
Seth J. Frantzman

Kilka uwag
wokół niepewności
Andrzej Koraszewski
 

Biden powinien nakładać
sankcje na Palestyńczyków
Mitchell Bard

Olbrzymie armie
o licznych umiejętnościach
Athayde Tonhasca Júnior

Arabscy obywatele Izraela
wiedzą, że wygrali
Bassam Tawil

Czas pozbyć się naszych
przywódców i przyjąć oferty
Bassem Eid

Jak zdemontować UNRWA:
instrukcja krok po kroku
Elder of Ziyon

WYPOWIEDZI IMAMÓW
Z KALIFORNII
Z materiałów MEMRI 

Najmniej śmiercionośna
wojna w regionie
Daniel Greenfield

Czy doszłoby do Holokaustu,
gdyby Twitter wtedy istniał?
Elder of Ziyon 

Poszukiwani: przywódcy
palestyńscy,
Bassam Tawil

Inna wersja upadku
człowieka w raju
Lucjan Ferus

Blue line
Polecane
artykuły

Lekarze bez Granic


Wojna w Ukrainie


Krytycy Izraela


Walka z malarią


Przedwyborcza kampania


Nowy ateizm


Rzeczywiste łamanie


Jest lepiej


Aburd


Rasy - konstrukt


Zielone energie


Zmiana klimatu


Pogrzebać złudzenia Oslo


Kilka poważnych...


Przeciwko autentyczności


Nowy ateizm


Lomborg


&#8222;Choroba&#8221; przywrócona przez Putina


&#8222;Przebudzeni&#8221;


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Małgorzata, Andrzej, Henryk