Prawda

Piątek, 2 grudnia 2022 - 06:48

« Poprzedni Następny »

WHY I VOTED AGAIN FOR TRUMP

WHY I VOTED AGAIN FOR TRUMP


Barbara Nykiel-Herbert 2020-11-13


From the editor of „Listy z naszego sadu"


We found the text below on the Facebook page of our friend, and we realized that most probably it couldn't appear in the mainstream media like Gazeta Wyborcza or Polityka or Rzeczpospolita. Among our American acquaintances, about half voted for Biden and half for Trump. Among those voting for Trump there were many Muslims and ex-Muslims who all are left-leaning – they are defending women's rights, a secular state, they are confronting religious fanaticism and they demand that the state fight Islamist ideology. Also the Jewish diaspora in the US is oddly divided and there are amazing disputes going on among them. Many Black academics are looking with horror at the renewed building of racial walls. Here we have a voice of a Polish linguist who was teaching at an American university. This voice of a Polish university teacher from the United States is worth hearing, so we asked the author for permission to re-publish it.  


***

 

A few months ago, I received a letter from Ola, a Polish friend for over forty years, in which she told me that she was officially breaking off her friendship with me forever, because I support Trump. "I don't understand how you can!" she wrote. If she had written, "I don't understand why," then perhaps there would still be a door to dialogue and understanding. But "how can you" disqualified my morality and thus the right to defend my political position. It made no sense to answer, so I removed Ole from my friends list as she wished - forever.


Ola was not the only one among my friends who removed me from good company. After all, openly declaring myself on the side of Trump exposed my racism, xenophobia, transphobia, white supremacy, colonialism, partiality, naivety, a lack of understanding of my own interests, even extreme stupidity. Perhaps my religious fundamentalism, intolerance, and excessive attachment to firearms, as well as a hostile attitude towards political correctness, globalism, science, and alternative energy sources. I think that if I knew myself as well as my friends know me, I would also break my social relations with myself.


Luckily, I know myself a little differently. I also know Trump and his supporters in a different way from sites that media such as CNN and Gazeta Wyborcza prefer not to disclose.


My demographic profile, career, and charity work indicate that I should be on the side of the Democratic Party. I am a woman, I have higher education, a house in a suburbia, a good brand new car, and income which puts me in the "upper middle class." Plus, I'm an immigrant and have a refugee husband who is POC, "Person of Color." I am a retired university professor and I volunteer in organizations that help foster children, refugees, and immigrants, both legal and not so much, who need free English lessons. I support financially environmental organizations such as the Nature Conservancy and the International Crane Foundation. The only magazine regularly subscribed in my home is Science News.


So, it would be much easier for me to fit ideologically into the group to which I demographically belong. It wouldn't cost me anything. A tax hike on the rich who are said to be paying too little at the moment wouldn't apply to me, because I don't belong to that class. Support for the Democrats would not bring disgrace to my social and friendly status. On the contrary: I would avoid being insulted and I could treat those ideologically handicapped with self-righteousness and indulgence.


In a word, I could be a member of the American Cultural Elite. Ola would still be my friend, and I wouldn't get nasty comments and epithets sent at my address from my friends' friends via a private Messenger.


So how and why did I find myself on this inferior list? Perhaps because I do not want to be on the side of hatred that would make me break my friendship with a friend on the other side of the ocean for voting for a candidate who has nothing to do with my life. Or on the side of that red-hot hatred that tells you to put on black masks, grab your bat and beat up a journalist, an Asian gay, for being on the other side politically. Or that bigoted hatred that makes you boycott and exclude people for a different point of view or for having different values. Or that dangerous hatred that I associate with genocide, the Holocaust and Rwanda. The hatred openly professed by those who pride themselves being tolerant and inclusive and believe that love will win. A hatred that I experienced myself, and I do not want to participate.


Both me and my husband, David, were once Democrats. We both voted for Obama. The Obama presidency has brought us eight years of deep disappointment in all fields of governmental activity. Race and class divisions have deepened, confidence in the government has decreased, corruption has increased, and the hope has shrunk, a huge wave of which a few years earlier had raised Obama to the top of political popularity. 


In 2016, I knew I would not vote for Hillary Clinton, but I never thought I would vote for Trump. I did it without enthusiasm but had no other choice. Four years later, last week, I voted for Trump with full conviction, and if it turns out that Trump wants to run again in 2024, I suppose I will vote for him again.


Despite the continuous harassment, mockery, lame attacks of conspiring (proven) to deprive him of the presidency, which began even before he took the office in January 2017, and above all, the contempt with which Trump was and is treated by the left-wing cultural elite. Support of the common people for Trump has not only persisted but has increased. Contempt is the key here factor.


Hillary Clinton's undiplomatic claim that Trump's supporters are “deplorable” may have cost her a lot of votes, and perhaps the presidency. Publicly ridiculing Trump when he said he loved less educated people put Democrats in stern opposition to these hard-working Americans who chose to side with whoever sided with them. Unfortunately, these lessons did not serve Biden, who referred to Trump's followers as "chumps," fools, and "ugly folks," the nasty types. Biden won the election - possibly legally, or maybe through massive fraud - and maybe we'll never know the truth. But the "blue wave" predicted by the polls did not materialize.


Poor and lower-income, less educated, working Americans are proud and do not let themselves be offended. Pride is one of the few values they can afford, especially in hard times. They recognize Trump as "theirs" who fights for their welfare. Trump is not a politician - he is a street fighter who will definitely not turn the other cheek but will give up twice. He has a foul mouth, he is crude, he has a tendency to be astronomically exaggerate, to overlook certain facts, and to ignore details. Like many other Trump supporters, I am irritated by his outbursts, his indiscriminate comments, his lack of diplomacy - so I don't read his tweets; on the other hand, I appreciate the fact that he tells the truth in your face without backdoors and speaks directly to people, and not to cameras, media, politicians. He has unprecedented energy and power to break through like a Soviet tank.


At his famous rallies, Trump invariably uses the pronoun "we" - in contrast to Obama, whose favorite word in his speeches was "I". Trump fights back, calling local politicians and activists to the podium and publicly expressing appreciation for them, as well as average people who have made a difference in some way.


Trump's opponent is "The Swamp", Swamp: corrupt government agencies (including the FBI and CIA), the media, the Internet "Big Tech" (Google, Yahoo, Facebook), the entertainment industry, and colleges. The leading ideas of the latter have become Marxism, the theory of gender identity, and the critical theory of race, according to which each member of society is assigned to one of two groups: the victims or their persecutors. Trump has promised to drain the Swamp and restore dignity to average, hardworking, elite Americans.


Trump is the first president in the history of our collective memory to live up to, at least in large part, all the promises he made to his supporters. "Promises Made, Promises Kept": Reduced corporate tax rates allowed bringing industrial plants from abroad, primarily from China, back to the States. New international trade agreements have also contributed to the driving force of the economy. All these measures improved the labor market and caused the unemployment rate to drop to a historically low level of 3.7% in 2019 (i.e. just before the pandemic). Black and Latin unemployment has fallen to its lowest rates in the country's history. Work in mines in Pennsylvania and West Virginia returned, fracking production of oil and gas started; closed oil pipelines opened up, and suddenly we became energy independent from the Middle East, for the first time since 1957. In the Middle East, Trump dealt quickly and effectively with the Islamic Caliphate, moved the US Embassy from Tel-Aviv to Jerusalem, and has already mediated three peace agreements between Israel and Islamic countries. Trump, who is pragmatic and does not support making people happy against their will, but paid by our money, he is withdrawing American troops from Afghanistan. Because it's not our war.


Our war is the one on our southern border through which thousands of illegal immigrants have crossed with impunity, not only from Latin America, but from all over the world, sometimes over a hundred thousand people in a month. Not only job seekers, but also gang members, smugglers of fentanyl and young girls for prostitution, individuals with criminal background. The wall, or rather the border fence, the agreement with Mexico, and changes to the procedures for granting political asylum have reduced the possibility of criminals crossing our border with impunity. (Regarding children separated from their parents: the photos of children in cages circulating on the Internet date back to Obama's time, when the children were sent alone, on trains, under the supervision of paid "coyotes", and let loose at our border crossings. During the Trump presidency, these children are still in the care of the American authorities because their biological parents refused to take them back, hoping to reunite with them in the United States on their next attempt to cross the border).


It is impossible to list all of Trump's achievements here, because the list is long. The gains for the country and his supporters are not advertised in the media because they contradict the narrative of the left-wing elite who does not care about achieving Trump's promised American Dream, because they have already achieved it.


Recently, I was called by a Polish friend who, together with her husband, fled to US from socialist Polish poverty, from a rented room with mold on the walls, with no chance for a better future. They have worked physically for many years, cleaning dirty motels and carrying bricks to construction sites, and at night learning English and by achieving new qualifications at various courses.


Krystian, their grown-up son, whose studies cost $ 30,000 a year by his parents’ hard-earned “capitalist” savings and loans. He returned from college to live for a while at home, stated that he would vote for Biden, because only socialism would guarantee all Americans true equality. “You “ Baby Boomers ” have no understanding what is it about” he summed-up reactions of the shocked parents who have spent half their lives under socialism.


As I write these words, I look out of the window from time to time, where Alejandro, Krystian's peer and son of immigrants, is laying the boards of our new terrace. It snowed during the night and it is very cold, but the construction work does not stop because of the weather, if there are customers. Alejandro, wrapped in a quilted jacket and a cap pulled over his ears, is constantly breathing on his cold hands, but he continues his work. Alejandro did not go to college because he has to earn a living and help his family. He did not vote in 2016, but last week, joining the growing number of Hispanic Trump enthusiasts, he voted for him. Alejandro believes Trump's policies will help him achieve the American Dream. Krystian, on the other hand, does not have to achieve anything anymore, because he is used to living in abundance, and therefore he can allow himself to reflect on socialism. I nodded in agreement with my friend, because my children, when they found out that I voted for Trump, also barked at me first, and then they stopped talking to me.


"If Trump loses, we're totally screwed," says James, co-owner of the small company that builds our terrace and that Alejandro works for. If James' company goes down, Alejandro will lose his job. "All the little entrepreneurs and their employees in Reno are for Trump," says James. Robert, our electrician, independently confirms James' words. "We've never had as good as under Trump," he adds. "We are afraid that if the Democrats win, our streak will end."


The Democratic Party chose the so-called "Identity politics", that divides people into groups according to demographic indicators, primarily racial. Trump's policy began to unite people of average economic status - those whose income is not guaranteed, whose material comfort is not stable and depend on fluctuations of the economy. The rich can afford to support the Democrats because they don't have to fear a malaise of the economy; the rich can also afford the luxury of complete isolation from the pandemic because they have the choice to work from home. All they need is delivered to their door by human robots such as Alejandro. Those living on unemployment also have nothing to fear, especially if Democrats come to power.


Two weeks before the election, my husband David and I offered to become volunteers, going door-to-door reminding residents to vote. The application on the phone showed us the party affiliation of the inhabitants of houses in different districts: Republican houses were marked in red, and Democratic houses - in blue. The richer the districts, the bluer the maps looked. “Gated communities” turned out to be almost without exception blue; as Republican volunteers, we were not even admitted behind the gate. The generational division is also clear: in many conservative homes we visited, parents complained that their children changed their political affiliation during the university studies or right after they graduated. "Universities have completely wiped out their brains. Now we regret paying the tuition fees," several times I heard the same sentiment expressed by Krystian's mother.


Our walking around the estates did not give us an insight into the differences in views of representatives of different races, because the suburban areas are inhabited mainly by white people, among which there are only a few Asians. But nationally, support for Trump among racial minorities and other groups, traditionally supporting Democrats, has increased significantly: 26% of minorities voted last week for Trump. Among the Blacks, Trump received votes of 18% of males (only 5% voted for the Republican candidate in 2008) and 8% of females (from 4% in 2016). Among Latinos like Alejandro, 35% voted for Trump. Trump was even more successful among Native Americans: 59 percent of Hawaiians and 52 percent of continental American Indians voted for him. They probably did not receive the news that Trump is racist. Among non-racial minority groups, Trump found the support of 28% of the LGBT community. (The above data are calculations based on the so-called "exit polls", i.e. post-election polls). Blacks and Latinos vote for the Trump camp because they want to be treated like Americans, not as oppressed minorities or victims of racism. They are teased every four years by the Democratic Party as a reliable electoral source. "What do you have to lose?" Trump called to them during the 2016 election campaign. "People of Color" (People of Color, the most politically correct term at the moment) began to look around and see that it really was nothing.


Neither the dilemmas of the People of Color who feel politically exploited by the Democrats nor James' interests or the risk of Alejandro losing his job, would have to motivate me to vote for Trump. I could as well be on the same side as Krystian, who has a double degree in managerial studies and political science, and counts on a good job in some corporation, where, working in an office with full air conditioning, he will earn several times more than the chilled Alejandro. After all, I deserve membership in a liberal elite where no one will despise me.


My children, a bit older than Krystian, also chose the political and social comfort of the elite. If I had opted for Biden, the children would probably let me have contact with my grandchildren, because I would not be an ideological threat to them.


It's tough.


It is my concern for the children which is my greatest motivator for Trump support. Not for my own children, but for other people's. Not for those from elite families, like my grandchildren, who attend private schools or those exclusive public schools in guarded communities, but those children from families fighting for survival, studying in schools that are intellectual deserts. Since I have always worked with poor children, such schools are well known to me.


One of the points on Trump's agenda is "school choice," which is the right to choose a school. Few people from outside the United States know that in our country a child is tied to a district school like a feudal peasant to the land. Schools in wealthy neighborhoods inhabited by the elite are much better equipped and have excellent teachers, and their students achieve much higher results than schools in ethnic ghettos, where often not a single student reaches even the lowest math test threshold required by the school program (this is the case, for example, in the Baltimore School District).


For this reason, homes in areas with good schools are very expensive and the rent is high. Families from poor neighborhoods cannot afford to move and have no right to send their children to these better schools. Children are therefore not only doomed to academic death but are also often exposed to drugs and crime.


The Trump administration has long fought for the right of students to choose a school: to ensure that the state's educational money follows the child. All highly developed countries with children and young people who achieve high results, allow the choice of schools; in some countries, school election is constitutionally guaranteed. Only full access to the same educational opportunities for all children and young people can guarantee social equality and create the opportunity to compensate for glaring economic imbalances in the next generation.


The Democratic Party and its supporting teachers' unions are fiercely opposing all political and administrative efforts to guarantee school choice. The multi-million dollar financial contributions from the teachers’ unions to the Political Action Committees on the side of the Democrats are to ensure that the proposal to choose a school will never be approved by Congress.


One has to wonder why the American liberal elite associated with the Democratic Party does not want poor children to have access to good schools. Why are they so afraid that their own children might end up in the classroom with the inferior ones from slums? Two responses are on my mind: control and contempt.


Because the Swamp pulls you in.


Which is why I voted for Trump.
* Translation from Polish original Teresa Pollin. 

 

 


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj












Zazdrość
Hili: Jak się tam dostałeś?
Szaron: Paulina mnie zaprosiła na ucztę.
(Zdjęcie: Paulina)

Więcej

Iran i Turcja mają wspólny
interes w atakowaniu Kurdów
Seth J. Frantzman

Wiec w Ebril na rzecz niepodległości irackiego Kurdystanu, wrzesień 2017r. (Źródło: Wikipedia)

Zarówno Iran, jak i Turcja grożą inwazją na obszary, na których żyją Kurdowie w Iraku i Syrii. Turcja już od lat wysyła wojsko do części północnego Iraku i okupuje kilka zamieszkałych przez Kurdów obszarów Syrii, a Iran przeprowadza ataki dronami i rakietami na kurdyjskie grupy opozycyjne, które mają obozy w Iraku. Jednak oba te autorytarne reżimy nasiliły obecnie groźby rozpoczęcia nowych najazdów lądowych, które mogą spowodować przesiedlenie setek tysięcy ludzi.

Czy Iran i Turcja koordynują swoje wysiłki na rzecz destabilizacji Syrii i Iraku oraz atakowania obszarów w obu krajach? Chociaż Iran i Turcja czasami wydają się znajdować po różnych stronach konfliktów w regionie, mają wspólne interesy. Zarówno Iranem, jak i Turcją rządzą skrajnie prawicowe partie religijne: w przypadku Iranu jest to reżim teokratyczny, który istnieje od 1979 roku, a w Turcji partia AKP doszła do władzy na początku XXI wieku. Ci przywódcy religijni prowadzą częściowo podobną politykę. Jedni i drudzy popierają grupę terrorystyczną Hamas; grożą Izraelowi (chociaż Turcja ostatnio stara się pogodzić z Izraelem); zarówno Ankara, jak i Teheran postrzegają też siebie jako przeciwników polityki USA w Iraku i Syrii; zarówno Iran, jak i Turcja współpracują również z Rosją.

Więcej

Niewinne zdumienie
pewnego socjologa
Andrzej Koraszewski 

Izraelski chłopiec ze Sderot okaleczony przez palestyńską rakietę. Czy powinniśmy pytać dlaczego media tak rzadko pokazują izraelskie ofiary, a tak często ofiary palestyńskie (nierzadko z fałszywymi podpisami)? [Źródło zdjęcia: Wikipedia]   

Zdarza się (nie częściej niż raz w miesiącu), że ludzie w ten lub inny sposób pytają, czy aby nie koncentrujemy się nadmiernie na sprawach antysyjonizmu/antysemityzmu. Odpowiedź, że to świat ma obsesję na punkcie Izraela i Żydów i że ta obsesja świata jest z wielu względów warta obserwacji, jest zazwyczaj uważana za zbyt mało konkretną. Ponieważ jednak są to niepokoje osób, które przypadkowo trafiają na naszą stronę, więc pamiętając, że nie wszyscy muszą podzielać nasze zainteresowania, zapominamy o sprawie i dzielimy się z naszymi czytelnikami tym, co sami uważamy za interesujące i ważne.

Więcej
Blue line

Listopadowe powstanie
i sprawa niekoszerna
Jerzy Łukaszewski


Dla budowania narodowego mitu, który ma przekonać Polaków (i nie tylko Polaków), o naszej wyjątkowości i co za tym idzie – o należnym nam wyjątkowym miejscu w rodzinie narodów świata, od lat używa się tych samych elementów. Chodzi głównie o  historię naszych walk z wrogami najeżdżającymi nas ze wszech stron. Opowieści te, na ogół odpowiednio koloryzowane i cenzurowane, tak bardzo wrosły się w naszą świadomość, że jakakolwiek ingerencja w ich treść jest w stanie wywołać burzę, nawet pośród ludzi nieco bardziej światłych niż przeciętna. Nie mówię tu o politykach, bo światłych tam jak na lekarstwo (czasami ma człowiek wrażenie, że światlejsi są celowo wycinani z ich szeregów).

Więcej

75 lat temu: arabskie
wypowiedzenie wojny Żydom
Elder of Ziyon

Głosowanie w ONZ 29 listopada 1947 roku.

Na kilka godzin przed głosowaniem ONZ za podziałem Palestyny na państwo żydowskie i arabskie, sekretarz generalny Ligi Arabskiej, Abdul Azzam Pasza, ostrzegł, że taka decyzja doprowadzi do ludobójstwa przeciwko Żydom na Bliskim Wschodzie.


Jest to najpełniejszy tekst jaki udało mi się znaleźć tego, co powiedział po angielsku do zachodniej publiczności jako przedstawiciel całego świata arabskiego.  


Warto to przestudiować, ponieważ od tamtego czasu jest to podstawa praktycznie każdego arabskiego oświadczenia o Izraelu, w tym oświadczeń dzisiejszego Mahmuda Abbasa. 

Przemówienie jest połączeniem gróźb, zastraszania, wzniecania paniki, hiperboli i podżegania do ludobójstwa Żydów. 

Więcej
Blue line

Wyjście ze stalinowskiego
zimna
Robin Ashenden


Sześćdziesiąt lat temu, w sobotę 17 listopada 1962 roku, w Związku Radzieckim opublikowano książkę, która niemal z pewnością zmieniła świat. Był to pierwszy krok w ujawnianiu przez pisarza całego systemu politycznego i został podjęty z wielkim osobistym ryzykiem. Niemal z dnia na dzień rozsławił tego autora na całym świecie, a dziesiątki lat później historycy i krytycy nadal opisywali go jako jednego z „najważniejszych pisarzy XX wieku” i podkreślali, że pomógł „obalić największą tyranię, jaką świat znał”. Książka, o której mowa, to Jeden dzień Iwana Denisowicza, a pisarzem, który później otrzymał Nagrodę Nobla i sprzedał 30 milionów egzemplarzy swoich dzieł, był Aleksander Sołżenicyn.

Więcej

Brytyjscy politycy stają
po stronie terrorystów
David Collier


Od czasu do czasu maska ruchu antyizraelskiego odsłania się do takiego stopnia, że nawet naiwni i głupi powinni być w stanie dostrzec prawdziwe oblicze antyizraelskiego aktywizmu. Dobrym przykładem jest ubiegłoroczny konwój przez żydowską dzielnicę Londynu pod hasłem „gwałcić wasze córki”, nawet jeśli haniebnie CPS [Crown Prosecution Service – odpowiednik Prokuratury Generalnej, MK] zdecydowała się nie ścigać winnych. Obecna próba uciszenia organizacji pozarządowej „Roots”– wspólnej izraelsko-palestyńskiej inicjatywy pokojowej – podczas jej tournée po Wielkiej Brytanii jest kolejnym tego przykładem. 
Dlaczego antyizraelscy protestujący mieliby próbować uciszyć tych, którzy budują mosty dla pokoju? I jakim prawem ludzie w miejscach takich jak Manchester czy Edynburg próbują powstrzymać Palestyńczyków, którzy szukają dialogu – przed zabieraniem głosu w Wielkiej Brytanii?

Więcej

Sztuka realizowania tego
co jest  możliwe
Andrzej Koraszewski 

Ukraiński żołnierz w pierwszych dniach zimy. (Autor zdjęcia nieznany.)

Próba zrealizowania tego, co jest możliwe, wymaga zdobycia poparcia wyborców, co zmusza w kampaniach do dostosowania się do oczekiwań związanych nie tylko z faktycznymi oczekiwaniami różnych grup, ale również z wyobrażeniami kształtowanymi przez media publiczne i społecznościowe. W rwącym strumieniu wiadomości bzdurnych, błahych, mających poruszyć, przykuć uwagę i tych, które mogą nabrać znaczenia w czasie, przemknął mi incydent z wystąpienia Donalda Tuska. 

Więcej

Izrael i Jordania
czyszczą Jordan
Hugh Fitzgerald


Izrael i Jordania właśnie podpisały porozumienie w sprawie współpracy przy rekultywacji rzeki Jordan, która przez dziesięciolecia zaniedbań jest bardzo zanieczyszczona, ucierpiała z powodu przekierowania wody z dopływów i z powodu wielu lat suszy, a wszystko to doprowadziło do utraty różnorodności biologicznej i zmniejszenia ilości wody.
 

Kto mógłby sprzeciwić się takiemu projektowi współpracy między Izraelem a Jordanią we wspólnym wysiłku ratowania rzeki przed dalszą degradacją i suszą oraz przywrócenia, jak się szacuje, połowy utraconej różnorodności biologicznej? Kto mógłby sprzeciwić się temu projektowi, który pomoże odrodzić się środowisku naturalnemu, zapewni większy dostęp do wody spragnionym Jordańczykom i stworzy atrakcyjniejsze miejsce dla turystów, w tym chrześcijańskich pielgrzymów religijnych, których wydatki będą szczególnie mile widziane przez Jordanię i Palestyńczyków?
Oczywiście ruch BDS może, ponieważ postrzega tę współpracę między Izraelem a Jordanią jako złowrogi syjonistyczny spisek.

Więcej

Nasza lepsza
połowa (II)
Lucjan Ferus


Człowiek przyjrzał mu się z niedowierzaniem.    

- Miałby to on właśnie posiadać dar mowy? Niemożliwe! Wąż, który mówi? – zastanawiał się w myślach, gdy tymczasem wąż rzeczywiście przemówił, nieco syczącym, ale wyraźnym głosem: - Czy ty prócz pracy, masz jeszcze jakieś inne zainteresowania? Jakieś przyjemności? Jakąś pasję, która nadawałby sens twojemu życiu? – Mężczyzna w pierwszej chwili zaniemówił całkowicie i to aż z paru powodów na raz. Po pierwsze nie mógł się nadziwić iż wąż może mówić i to na dodatek ludzkim językiem. Po drugie widać, iż nie tylko może, lecz potrafi także zadawać obraźliwe pytania. A po trzecie, co to go w końcu może obchodzić?

Więcej

Podwójna gra Kataru
z islamistami na boisku
Khaled Abu Toameh

<span> Przywódcy Hamasu wykorzystują Katar jako bazę do nawoływania do zniszczenia Izraela. Wydaje się jednak, że nie przeszkadza to władcom Kataru ani jego sojusznikom na Zachodzie, w tym USA. To ten sam Katar, którego przywódcy twierdzą, że potępiają wszelkie akty terroryzmu i brutalnego ekstremizmu. Na zdjęciu: szef biura politycznego Hamasu, Ismail Hanijja (w trzecim rzędzie za Chameneim), modli się na pogrzebie Sulejmaniego. (Zdjęcie: Wikipedia)</span>

Niedawne spotkanie w Doha w Katarze między grupą palestyńską, Hamasem i afgańskimi talibami posłużyło jako kolejne przypomnienie podwójnej gry Kataru polegającej na udzielaniu schronienia i sponsorowaniu islamskich ekstremistów, jednocześnie udając sojusznika USA i innych krajów zachodnich.


W spotkaniu, które odbyło się 26 października, uczestniczył przywódca Hamasu, Ismail Hanijja, który wraz z kilkoma przedstawicielami tej islamistycznej grupy przeniósł się w ostatnich latach ze Strefy Gazy do Kataru.

Więcej
Blue line

Ludzie, geny
i języki
Steven Novella


Obecnie na planecie żyje około 8 miliardów ludzi. Ponadto na Ziemi mówi się ponad siedmioma tysiącami języków. Pytanie dla antropologów i lingwistów brzmi: jak bardzo relacje genetyczne odpowiadają relacjom językowym? Zarówno język, jak i geny są na ogół dziedziczone po naszych rodzicach – cóż, geny absolutnie, ale język pod pewnymi warunkami. Mapa pokrewieństwa genetycznego powinna dość ściśle odpowiadać mapie pokrewieństwa językowego. Jeśli jednak przejdziemy od pojedynczej rodziny do populacji, sprawa staje się nieco bardziej złożona. Populacje mogą mieszać geny z innymi populacjami. 

Więcej

Eureka! Odkryto
arabskie lobby
Mitchell Bard


Arabskie lobby w przeciwieństwie do lobby proizraelskiego, które działa jawnie i jest przejrzyste, to wielogłowa hydra, która jest mniej widoczna i trudniejsza do zdefiniowania.

Więcej
Blue line

Stare irańskie hasło
podbija świat
Amir Taheri

<span>Krótkie hasło – „kobieta, życie, wolność” – powtarzane przez irańskich demonstrantów przez ostatnie dwa miesiące, znalazło, jak się wydaje, globalny oddźwięk, jakiego niewielu się spodziewało. Na zdjęciu: Mural w Wiedniu ze słowami „kobieta, życie, wolność” po kurdyjsku. (Źródło: Wikipedia</span>)

Krótkie hasło – „kobieta, życie, wolność” – powtarzane przez irańskich demonstrantów przez ostatnie dwa miesiące, znalazło, jak się wydaje, globalny oddźwięk, jakiego niewielu się spodziewało. Widać je na gigantycznych plakatach w Tokio, na ścianie głównego dworca kolejowego w Amsterdamie, w neonach w Rio de Janeiro i nabazgrane na ścianach od Indonezji po Argentynę.


Setki tysięcy kobiet ze wszystkich środowisk na całym świecie ścinało włosy w geście solidarności z irańskimi protestującymi. Nagle światowa uwaga skupia się na kobiecości jako rzeczywistości i koncepcji.

Słowo „życie” również zyskuje nowe zainteresowanie jako pojęcie, przypominając nam, że prawdziwym zadaniem polityki jest dążenie do bardziej ludzkiego i spełnionego życia dla wszystkich.


Jeszcze lepiej sprawdziło się perskie słowo oznaczające wolność (azadi).

Więcej

Przebudzony antysemityzm,
książka Davida Bernsteina
Adam Levick


Amerykański językoznawca i komentator polityczny John McWhorter ukuł termin "przebudzony rasizm" na najnowszą falę elitarnych, radykalnych, „antyrasistowskich” działaczy, którzy twierdzą, że rasizm jest tak głęboko zakorzeniony w tkance amerykańskiego życia, że jest odporny na tradycyjne prawa obywatelskie i ustawodawstwo antyrasistowskie.

Więcej

Uporczywa obecność
religijnego mitu
Bo Winegard


Wielu współczesnych świeckich intelektualistów uważa wiarę religijną za coś kłopotliwego. Wskazują, że jej metafizyczne twierdzenia są nieprawdopodobne – wręcz niedorzeczne – i że wiele jej zasad moralnych jest przestarzałych, plemiennych, nietolerancyjnych, a czasem barbarzyńskich. Niemniej, mimo stałego spadku liczby wyznawców różnych wyznań religijnych, wielu na Zachodzie i na całym świecie nadal wierzy. Co więcej, jeśli przyjąć argument, że współczesne postępowe doktryny przypominają quasi-świecką religię, to religia pozostaje potężną i wszechobecną siłą we współczesnym społeczeństwie, także wśród wykształconych elit. Ponad sto lat temu szaleniec Nietzschego lamentował, że Bóg umarł. Pomylił się, a przynajmniej oznajmił to przedwcześnie. Bóg pozostaje jak najbardziej żywy.

Więcej

Opowieść o dwóch
terrorach
Maurice Hirsch

Zabity we wczorajszym zamachu szesnastoletni Aryeh Shechopek, (Zdjęcie udostępnione przez rodzinę)


  • Palestyński przywódca Mahmoud Abbas wie, jak potępić terror, kiedy tego chce.
  • Nawet wydając pozorne potępienia palestyńskich ataków na Izraelczyków, Abbas nadal promuje, podżega i nagradza terror.
  • Podczas gdy społeczność międzynarodowa szybko potępiła dzisiejsze ataki w Jerozolimie, 8 godzin później Abbas nadal milczy.
  • Podczas gdy UNICEF szybko potępia śmierć dzieci palestyńskich, unika potępienia śmierci dzieci izraelskich spowodowanych palestyńskim terrorem.

Więcej

Znaleziono skrytkę
posągów z brązu
Steven Novella


Archeolodzy odkryli duży zbiór ponad 50 małych posągów z brązu w ruinach starożytnej świątyni w Toskanii. Znalezisko datowane jest na okres od II wieku p.n.e. do I wieku naszej ery. Mówi się, że jest to największe znalezisko z brązu od 50 lat, jedno z największych znalezisk w historii, które daje znaczący wgląd w ten okres historii.

Same posągi wahają się od małych odlewów określonych części ciała, po posągi przedstawiające bogów i dochodzące do metra wysokości. Posągi te celowo wrzucono do źródła termalnego w świątyni, gdzie opadły na dno i pokryło je błoto. To błoto zachowało posągi w stosunkowo dobrym stanie przez ostatnie dwa tysiące lat. Wiele posągów ma również napisy w języku rzymskim lub etruskim. Archeolodzy uważają, że te posągi były ofiarami dla bogów z prośbą o uzdrowienie. Części ciała reprezentują dolegliwość, które bóstwo ma wyleczyć. Znaleźli także ponad 5000 złotych, srebrnych i brązowych monet, które w ciągu tych trzech stuleci wrzucono do źródła.

Więcej

Ostrzeżenie
dla czytelnika książki
Richard Landes


Od redakcji „Listów z naszego sadu”

Wczoraj na rynku księgarskim w USA ukazała się nowa książka Richarda Landesa pod tytułem: Can “The Whole World” Be Wrong? Amerykański historyk, badacz ruchów milenijnych i apokaliptycznych pokazuje dlaczego Zachodowi tak trudno zrozumieć średniowieczną mentalność zwolenników globalnego jihadu. Zatroskani dziennikarze z zapałem powielają palestyńską propagandę, szerząc w efekcie dezinformację i przyczyniając się do powiększania zagrożeń zachodniej cywilizacji. Autor poprzedza swoją książkę ostrzeżeniem, które publikujemy poniżej.

Więcej

Nierówności dochodów
są na niskim poziomie
Jeff Jacoby


Każdego roku amerykańskie gospodarstwa domowe o niskich dochodach otrzymują świadczenia w wysokości bilionów dolarów, ale rząd ignoruje większość z nich przy obliczaniu dochodów i nierówności.

Więcej

Syjonistyczne dziki napadają
na Palestyńczyków
Elder of Ziyon

Syjonistyczne świnie (według „antysyjonistów”)

Institute for Middle East Understanding* (IMEU) przypomina jedną z naszych ulubionych historyjek o atakach syjonistycznych zwierząt. Tym razem opowieść głosi, że religijni żydowscy osadnicy hodują (zdecydowanie niekoszerne) dzikie świnie i wypuszczają je, żeby atakowały Palestyńczyków i ich pola.

Więcej
Blue line

W oparach zrównoważonej
ignorancji
Andrzej Koraszewski 

W roku 2000 szwajcarski profesor Ingo Potrykus wspólnie z niemieckim biotechnikiem Peterem Beyerem udostępnili nieodpłatnie „złoty ryż”, genetycznie zmodyfikowany ryż, wzbogacony o witaminę A. Rocznie z powodu niedoborów tej witaminy umiera blisko 700 tysięcy dzieci, a dodatkowe pół miliona dzieci traci wzrok przed piątym rokiem życia. Wściekła kampania ignorantów zablokowała możliwość darmowego dostarczania rolnikom nasion aż do roku 2018 (i to został dopuszczony jako żywność tylko w niektórych krajach). Zdjęcie: Wikipedia.       

Pierwszy, sygnał, że coś się dzieje, dotarł do mnie ze strony Genetic Literacy Project. Okazuje się, że pod koniec września spotkali się unijni ministrowie rolnictwa, podobno nalegając na złagodzenie przesądów w kwestii stosowania naukowych technik w rolnictwie. Unia Europejska ma najbardziej drastyczne na świecie regulacje dotyczące genetycznie modyfikowanej żywności, ale, jak się okazuje, susza, zmiany klimatyczne, wojna w Ukrainie i szalejący wzrost cen żywności, skłaniają nawet ministrów rolnictwa do zastanowienia się.  

Więcej

Propaganda triumfuje
nad faktami
Ben-Dror Yemini 


Bezczelne imprezy jedna w Tel Awiwie, chcąca porównywać Holocaust do Nakby i druga, głosowanie w ONZ, by Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości  zbadał legalność działań Izraela, są próbami skonstruowania antysemickiej narracji przy jednoczesnym podważeniu historycznej prawdy.

Goethe-Institut w Tel Awiwie, instytut zajmujący się językiem i kulturą niemiecką, miał w zeszłym tygodniu zorganizować imprezę zatytułowaną „Holocaust, Nakba i niemiecka pamięć kulturowa”

Więcej

Nasza lepsza
połowa
Lucjan Ferus


Czy zastanawialiście się może, jak to jest z tym „świętym sakramentem małżeństwa”? Tym, który łączy w nierozerwalny związek dwojga ludzi na całe życie? „A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela” (Mt 19,6), jak  napisano w jednej z Ewangelii. Choć w tejże Ewangelii napisano również: „Zaprawdę powiadam wam; wszystko co zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie.” (Mt 18,18). Mnie ten fragment bardziej odpowiada, bo dokładnie oddaje prawdę w tej materii: niebo zawsze daje milczącą zgodę na wszystko to, co wyprawiają na ziemi z ludźmi Kościoły i ich kapłani. Ale to tylko taka luźna dygresja.

Więcej

Porwanie studiów
bliskowschodnich
A. Romirowsky i A. Joffe


Amerykańskie ośrodki badań Bliskiego Wschodu, finansowane przez rząd federalny w celu poprawy bezpieczeństwa narodowego USA, stały się siedliskiem antyamerykańskiego i antyizraelskiego aktywizmu. Nowy trend w środowisku akademickim jest bardziej przygnębiający niż ciągła dominacja na wydziałach studiów bliskowschodnich postkolonialnych profesorów, których działalność polega na przetwarzaniu oklepanych ataków na Stany Zjednoczone jako „Wielkiego Szatana” i na Izrael jako „Małego Szatana”. Skutki tego trendu są widoczne w niechęci kadry akademickiej do Izraela, która coraz częściej przejawia się w ich poparciu dla ruchu Bojkotu, Dywestycji i Sankcji (BDS).

Więcej
Dorastać we wszechświecie

List do chrześcijan
i nie tylko
Andrzej Koraszewski

Mundial
i światowe rozgrywki
Liat Collins

Czego Ukraina (i Polska)
mogą nauczyć się od Izraela
Seth Frantzman

Izraelożercy kłamią
statystyką
Elder of Ziyon

Błędnie twierdzenia
o GMO
Joseph Maina

Państwo, religia, dzieci
i Żydzi
Andrzej Koraszewski

Mroźna zima dla Europy:
obwiniaj strategiczną ślepotę
Burak Bekdil

Palestyńskie odrzucenie
prawa Izraela do istnienia
Maurice Hirsch

W poszukiwaniu katolickich
konstytucyjnych demokratów
Andrzej Koraszewski 

Palestyński antysemityzm -
czysta nienawiść do Żydów
Elder of Ziyon

Inwestowanie w naukę
w Afryce
Busani Bafana

Thomas Friedman kopie
wszystko, co izraelskie
Stephen M. Flatow

Błędna droga
rozwoju ludzkości (II)
Lucjan Ferus

Długi historyczny rodowód
antysemickich Żydów
Daled Amos

Kapitalizm
to dobra rzecz
Andrzej Koraszewski 

Blue line
Polecane
artykuły

Pogrzebać złudzenia Oslo


Kilka poważnych...


Przeciwko autentyczności


Nowy ateizm


Lomborg


&#8222;Choroba&#8221; przywrócona przez Putina


&#8222;Przebudzeni&#8221;


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa

Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Małgorzata, Andrzej, Henryk