Prawda

Niedziela, 18 kwietnia 2021 - 01:54

« Poprzedni Następny »


Szalone rady dla prezydenta Bidena


Mitchell Bard 2021-01-09

Martin Indyk
Martin Indyk

Mianowanie Martina Indyka po wszystkim, co zdarzyło się między muzułmańskimi krajami a Izraelem, byłoby cofnięciem zegara do koncepcji, że Izrael nadal musi oddawać ziemię na rzecz pokoju.

 

Prawdopodobnie znacie definicję niepoczytalności podana przez Einsteina: robienie tego samego raz za razem i spodziewanie się innego wyniku. Powinno się zilustrować tę definicję zdjęciami pracowników Departamentu Stanu, którzy zajmowali się Bliskim Wschodem. Pisałem o osiemdziesięciu latach niepowodzeń arabistów i o tym, jak pozostają niczym niezrażeni. Wśród autorów największych niepowodzeń byli ludzie z administracji Obamy, którzy oferują rady prezydentowi-elektowi Joemu Bidenowi, a co gorsza, niektórzy z nich wchodzą do jego administracji.


Na jednym z tych portretów powinien figurować Martin Indyk, były specjalny wysłannik na izraelsko-palestyńskie negocjacje z czasów Obamy. Spójrzmy na pierwszy akapit jego artykułu na stronie internetowej NBC News. Nazywa plan sekretarza stanu, Mike’a Pompeo odwiedzenia osiedla “nie do pomyślenia podczas żadnej innej administracji USA”, ponieważ będzie “legitymizować izraelskie roszczenia do ziemi, jaką Palestyńczycy i społeczność międzynarodowa widzą za miejsce przyszłego państwa”.

 

Indyk zaakceptował palestyńską narrację. Dlaczego społeczność międzynarodowa ma prawo legitymizować palestyńskie roszczenia, które nie są mocniejsze od roszczeń Izraela? Ponadto, Pompeo pojechał do Psagot, które jest częścią Givat Ze’ev, bloku pięciu społeczności uważanych za jeden z tych “uzgodnionych bloków”, które Izrael anektuje w każdym porozumieniu pokojowym. Uczynienie tego bloku częścią palestyńskiego państwa wymagałoby wyrzucenia z domów ponad 30 tysięcy Żydów.

 

Indyk opłakuje stratę Saeba Erekata, głównego negocjatora Palestyńczyków, który był także ich Josephem Goebbelsem, mistrzem “Wielkiego Kłamstwa”. Kiedy Indyk mówi, że śmierć Erekata “oznacza koniec ery Oslo”, ujawnia jak jest oderwany od rzeczywistości, ponieważ ta “era” skończyła się ponad dwadzieścia lat temu po zamordowaniu niemal 300 Izraelczyków podczas siedmiu lat „procesu pokojowego” Oslo.

 

Indyk mówi: “Erekat stał się ucieleśnieniem palestyńskiego oddania idei stopniowego, etap za etapem, procesu, w którym niepodległe państwo palestyńskie wyłoni się, by żyć w pokoju obok żydowskiego państwa Izrael”. Nie, Erekat reprezentował palestyński cel wyzwolenia całej Palestyny etapami.


Indyk jest dumny ze swoich starań o wskrzeszenie Oslo, ale musi przyznać, że załamało się to w kwietniu 2014 roku. W rzeczywistości on i sekretarz stanu, John Kerr, reprezentujący najbardziej propalestyńską administrację w historii (z możliwym wyjątkiem prezydenta Jimmy’ego Cartera) byli tak nieudolni, że jak sam przyznaje, “pod koniec negocjacji strony były bardziej od siebie odległe we wszystkich sprawach… niż były na początku, dziewięć miesięcy wcześniej”.  


Poprawnie zauważa, że Palestyńczycy i izraelska skrajna prawica odrzucili bliskowschodni plan pokojowy prezydenta Trumpa, ale żaden amerykański plan pokojowy nie udał się, jak dowiodły porażki planów jego poprzedników. Tym, co wyróżniało plan Trumpa, było to, że po raz pierwszy zajął się rzeczywistością w połączeniu z faktem, że żaden izraelski rząd nie wysiedli ponad 100 tysięcy Żydów z ich domów, by zadowolić palestyńskie żądania i oparty na urojeniach plan dwóch państw Indyka i innych.

 

Jego najbardziej trafną obserwacją jest, że Biden “nie ma powodu wierzyć, że jeśli spróbuje tam, gdzie nie powiodło się wszystkim prezydentom od czasu Clintona, wynik będzie inny” i że biorąc pod uwagę jego pilniejsze priorytety, “nowej inicjatywy ponownego rozpoczęcia izraelsko-palestyńskich negocjacji o finalnym statusie nie można uzasadnić”. Kilka akapitów dalej zaprzecza jednak samemu sobie i mówi, że sekretarz stanu Bidena powinien popierać ponowne podjęcie rozmów w oparciu o Parametry Clintona i Zasady Kerry’ego, które Palestyńczycy odrzucili!

 

Ponadto nigdzie nie przyznaje, że zarówno Palestyńczycy, jak Izraelczycy uważali politykę Obamy za katastrofalną. Szef Autonomii PalestyńskiejMahmoud Abbas spotkał się ponad 30 razy z izraelskim premierem Ehudem Olmertem zanim Obama objął urząd. Abbas odmówił prowadzenia negocjacji z premierem Benjaminem Netanjahu przez całą kadencję Obamy. Dwanaście lat po ostatnich rozmowach – czy Indyk rzeczywiście wierzy, że Palestyńczycy nagle zainteresowali się pokojem?

 

Indyka nie odstrasza jednak porażka i trwa w błędnym przekonaniu, że rozwiązanie w postaci dwóch państw “pozostaje jedynym sposobem rozwiązania konfliktu”.


Nie, istnieją alternatywy, a jego preferencja zdecydowanie nie jest rozwiązaniem dla Palestyńczyków. Po pierwsze, zakłada, że Palestyńczycy są zainteresowani dwoma państwami, a przecież ewidentnie nie są, odrzuciwszy tę koncepcję co najmniej siedem razy, zaczynając od planu podziału Peela w 1937 roku. Po drugie, to podejście nie może rozwiązać sedna konfliktu, który nie toczy się o ziemię, ale jest zakorzeniony w islamskiej wierze, że cały Izrael jest częścią wakf (muzułmańska ziemia święta) i że Żydzi nie mogą rządzić muzułmanami.  

 

Indyk mówi, że umowę Trumpa powinno się zdjąć ze stołu. To byłby poważny błąd, ponieważ jej główną zaletą jest wysłanie komunikatu, który Palestyńczycy potrzebują usłyszeć i przyswoić sobie – że nie dostaną państwa opartego na „granicach” 1967 i z Jerozolimą jako stolicą (chyba że będzie ona na przedmieściu Abu Dis, jak proponuje plan Trumpa), nie mówiąc już o likwidacji Izraela [co jest rzeczywistym celem tak Organizacji Wyzwolenia Palestyny, jak i Hamasu – przyp. tłum.]. W dodatku, tak jak Palestyńczycy próbowali przyjmować ustępstwa Izraela i używać ich jako podstawy do dalszych rozmów, Izrael powinien powiedzieć wyraźnie, że 70 procent Zachodniego Brzegu, jakie Trump oferował Palestyńczykom, jest ich nowym punktem odniesienia. Nie ma powrotu do ponad 90 procent, jak było w planach Clintona/Kerry’ego/Olmerta.

 

Indyk mówi, że Stany Zjednoczone powinny zatwierdzić zasady Rezolucji 242 Rady Bezpieczeństwa ONZ, ale ignoruje jej postanowienia. Rezolucja wzywała Izrael do wycofania się z “terytoriów zajętych”, nie zaś z wszystkich terytoriów. Izrael spełnił ten wymóg przez wycofanie się z ponad 90 procent terytoriów (całego Synaju i Strefy Gazy oraz 40 procent Zachodniego Brzegu) jakie zdobył w wojnie obronnej w 1967 roku.

 

Rezolucja wzywa także do “zakończenia wszystkich roszczeń lub stanów wojny”. Niektóre, ale nie wszystkie państwa arabskie spełniły teraz ten warunek i, jeśli Indyka naprawdę interesuje rezolucja 242, powinien doradzić Bidenowi, by budował na staraniach Trumpa o normalizację stosunków i skłonił Arabię Saudyjską, Oman i Katar do nawiązania stosunków.    


Co najważniejsze i dewastujące dla stanowiska Indyka, nigdzie w Rezolucji 242 nie ma wzmianki o Palestyńczykach. Nigdzie w tej rezolucji nie ma żądania, by Palestyńczycy otrzymali jakiekolwiek prawa polityczne lub terytorium.


Izrael nie potrzebuje także ani Indyka, ani Bidena, by podejmować kroki budujące zaufanie. Przez dziesięciolecia czynił ustępstwa wobec Palestyńczyków i już zrobił to, co proponuje Indyk – przywrócił współpracę w sprawach bezpieczeństwa i przekazywania przychodów podatkowych AP. Palestyńczycy jednak potwierdzili, że nie mają żadnego zamiaru spełnienia jego propozycji, by przesłali płacić skazanym terrorystom.

 

Cechą charakterystyczną polityki Obamy był jednostronny nacisk na Izrael, nic więc dziwnego, że Indyk wezwał Izrael do jednostronnego przekazania więcej terytorium Zachodniego Brzegu pod władzę Palestyńczyków. Po wszystkich swoich wywodach o negocjacjach oczekuje, że Izrael odda ziemię bez żadnego powodu i bez oczekiwania niczego w zamian od Palestyńczyków.


Po tym, jak Trump odniósł sukces w przekonaniu czterech krajów arabskich, by nawiązały stosunki z Izraelem i nie pozwoliły dłużej, by ich interesy były zakładnikiem palestyńskiego nieprzejednania, Indyk doradza innym krajom arabskim by powróciły do starej polityki i żądały ustępstw ze strony Izraela wobec Palestyńczyków jako warunku normalizacji. To dopiero jest szaleństwo!


Jako autorowi powieści After Anatevka: Tevye in Palestine Przypomina mi się zdanie ze Skrzypka na dachu: “Niech Bóg błogosławi i zachowa cara… daleko od nas”. Ja bym powiedział: Niech Bóg błogosławi i zachowa Martina Indyka i pozostałych nieudolnych dyplomatów … daleko od polityki zagranicznej Bidena.

 

Insane advice for Biden

JNS.Org, 3 stycznia 2021

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Mitchell Geoffrey Bard

Amerykański analityk polityki zagranicznej, redaktorem i autor specjalizujący się w polityce USA na Bliskim Wschodzie. Dyrektor wykonawczy organizacji American-Israeli Cooperative Enterprise oraz dyrektor Jewish Virtual Library. 


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Notatki

Znalezionych 1817 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Polityka,  czyli wojna innymi środkami   Koraszewski   2021-04-17
Czy możemy wygrać w “szarej strefie”?   Kemp   2021-04-15
Amerykanie zabici przez palestyńskich Arabów: zapomniane ofiary terroru   Flatow   2021-04-15
Antony Blinken zadzwonił do niewłaściwego faceta   Flatow   2021-04-14
Brytyjski dyplomata, który uratował ponad 40 tysięcy Żydów   Bull   2021-04-13
Wykorzystywanie zachodniego świata akademickiego przez Chiny   Bergman   2021-04-13
Dlaczego Żydzi i Polacy nadal spierają się o Holocaust?   Tobin   2021-04-12
Ameryka zmienia stronę   Rosenthal   2021-04-10
Co Palestyńczycy w obliczu zbliżających się wyborów myślą o korupcji w ich społeczeństwie?   Roth   2021-04-09
Administracja Bidena i Iran: tajne umowy i ponowne ugłaskiwanie?   Rafizadeh   2021-04-08
Congressional Research Service zmieniła historię palestyńskiego nacjonalizmu. Dwukrotnie.     2021-04-07
Lękliwe cenzurowanie Dantego i wyznania Adama Michnika   Koraszewski   2021-04-05
Dlaczego Biden jest obojętny wobec gloryfikacji antysemityzmu przez ONZ?   Bayefsky   2021-04-04
USA, Chiny, Rosja i pułapka Tucydydesa   Taheri   2021-04-02
Rzekome międzynarodowe prawo jest najnowszym antyizraelskim oszczerstwem   Kontorovich   2021-04-02
Francja: Profesor pod ochroną policyjną po odmowie zrównania “islamofobii” z antysemityzmem   Spencer   2021-04-01
Za Bidena stare błędy stają się znowu nowymi   Rosenthal   2021-03-31
Ameryka versus Iran: czyli kto zaczął?   Abdul-Hussain   2021-03-30
Ryzykowna podróż śladami dziadów   Koraszewski   2021-03-29
Czego chcą Palestyńczycy   Abdul-Hussain   2021-03-28
Dania uderza w „społeczeństwa równoległe”   Kern   2021-03-27
Podlizująca się Chinom WHO stwarza niebezpieczeństwo kolejnej pandemii   Ridley   2021-03-25
Oblężenie Paryża, czyli wojna światów   Zbierski   2021-03-24
Chiny zwiększają naciski na Tajwan   Bergman   2021-03-23
Małostkowy izolacjonizm UE niszczy Europę   Ridley   2021-03-20
Palestyńczycy: Dlaczego terroryści popierają masowych morderców   Toameh   2021-03-20
Wstęga nienawiści Möbiusa   Savodnik   2021-03-17
Jak wizja Orwella może stać się rzeczywistością   Rosenthal   2021-03-17
“New York Times” kryje terrorystkę i na dodatek oczernia Goldę Meir   Flatow   2021-03-14
Nie rzucajcie księcia wilkom na pożarcie   Bard   2021-03-13
Uwagi o politycznej dyskalkulii   Koraszewski   2021-03-13
Chiny kontynuują miażdżenie Hong Kongu   Bergman   2021-03-12
Biden porzuca pokój na Bliskim Wschodzie   Glick   2021-03-10
Politycznie, lirycznie i empatycznie   Koraszewski   2021-03-07
Społeczeństwo, które nie może dyskutować o wpływie ideologii trans na dzieci, nie jest demokracją   Tobin   2021-03-06
BBC milczy o zaplanowanych wyborach palestyńskich   Sela   2021-03-06
Notoryczna kradzież pięknych słów   Koraszewski   2021-03-05
Oto dziennikarze BBC, którzy byli szczególnie nieuczciwi w sprawie Izraela.   Fitzgerald   2021-03-05
Chiny kupują ludzi na zachodnich uniwersytetach   Meotti   2021-03-04
Głupia polityka bliskowschodnia Bidena   Rosenthal   2021-03-02
Palestyńczycy: Unia Europejska ułatwia zwycięstwo Hamasu   Tawil   2021-02-28
Spotkanie w BBC Davida Baddiela z profesorem z SOAS, który usprawiedliwia palestyńską negację Holocaustu   Levick   2021-02-26
Dlaczego Międzynarodowy Trybunał Karny jest w błędzie: Izrael nie jest winny “zbrodni wojennych”   Fitzgerald   2021-02-25
Propaganda terroryzmu nadal obecna na Twitterze   Fernandez   2021-02-23
Okrucieństwo podnoszenia płacy minimalnej   Jacoby   2021-02-23
Na tropach dyktatora i smętków   Koraszewski   2021-02-22
Czy zapał Bidena do zawarcia umowy zadziała lepiej niż „maksymalne naciski”?   Tobin   2021-02-22
Kościół antyrasizmu   Coyne   2021-02-20
Łamanie praw człowieka, o którym nikt nie mówi   Toameh   2021-02-19
Czy sukcesy Trumpa przetrwają na Bliskim Wschodzie?   Milliere   2021-02-18
Nawet najbardziej elokwentni Palestyńczycy (tacy jak Noura Erakat) mają idiotyczną mentalność “sumy zerowej”, że pomaganie Izraelowi równa się szkodzeniu Palestyńczykom     2021-02-17
Człowiek to brzmi dumnie   Koraszewski   2021-02-17
Dla Obamy Izrael nie był “żadną Ziemią Obiecaną”   Bard   2021-02-16
Przeszłość i przyszłość, czyli uwagi o futurologii   Koraszewski   2021-02-15
Wybory prezydenta Bidena wskazują na długą listę błędów w polityce wobec Bliskiego Wschodu   Amos   2021-02-15
Klapki na oczach antyizraelskich historyków: “Porozumienia Abrahamowe nie są historyczne”     2021-02-14
Hady Amr i inne powody do złośliwej satysfakcji w Ramallah   Blum   2021-02-13
Zagubiona w kontrowersji wokół laserów z przestrzeni kosmicznej   Collins   2021-02-12
O kryzysach humanitarnych i kryzysie humanistycznym   Koraszewski   2021-02-11
O Polaku, który zaważył na losach świata   Garczyński-Gąssowski   2021-02-09
Palestyńczycy: Nie dla normalizacji z „syjonistycznym tworem”   Toameh   2021-02-08
Oszustwo w sprawie palestyńskich uchodźców   Bard   2021-02-07
Nowi ludzie w Waszyngtonie: Co kryje się za gestami   Taheri   2021-02-06
Niegdysiejszy i przyszły “bystrooki ekspert”, Robert Malley   Fitzgerald   2021-02-06
Rękawiczki Berniego, memy i inne sprawy   Collins   2021-02-03
Dlaczego ustępstwa Bidena wobec Palestyńczyków szkodzą im zamiast pomagać   Tobin   2021-02-02
Arabski medyczny apartheid – gdzie jest oburzenie?   Tawil   2021-02-01
Wendy Sherman i sztuka spadania w górę   Tobin   2021-01-26
Dokąd zmierzasz Ameryko?   Koraszewski   2021-01-25
Edukacyjna czystka etniczna   Kemp   2021-01-25
Czy Ameryka powinna wznowić finansowanie UNRWA?   Fitzgerald   2021-01-24
Rozruchy w Waszyngtonie i tłumek wieszczący “koniec Ameryki”   Taheri   2021-01-22
Rzecz o prawdzie, nauczaniu i namaszczonych   Koraszewski   2021-01-21
Dlaczego giganty Big Tech nigdy nie cenzurują zagranicznych reżimów autorytarnych?   Frantzman   2021-01-20
Izrael wraca do przyszłości   Glick   2021-01-18
Grona rozproszonego gniewu   Koraszewski   2021-01-18
Oskarżenie Izraela o “apartheid” przez B’Tselem ukrywa jego złowrogą agendę   Frantzman   2021-01-17
W obronie obiektywności i liberalizmu   Jackoby   2021-01-15
Media społecznościowe cenzorem XXI wieku.   Lindenberg   2021-01-13
Depcząc zdrowy rozsądek   Tsalic   2021-01-12
Zamach na dyskurs wieczorową porą   Koraszewski   2021-01-11
Biegnące ku dorosłości. Czyli jak szybko dojrzewają dzieci? Zbyt szybko!   Ferus   2021-01-10
Arabia Saudyjska i progi zwalniające postęp na drodze do normalizacji   Fitzgerald   2021-01-10
Szalone rady dla prezydenta Bidena   Bard   2021-01-09
Kiedy załamują się rządy prawa nikt nie jest bezpieczny   Tobin   2021-01-08
Dwa “haniebne” lata Niemiec w Radzie Bezpieczeństwa ONZ   Kern   2021-01-08
Nowy rok: lepszy czy mniej zły?   Taheri   2021-01-07
Jak antyizraelskie głosy stworzyły pełną hipokryzji, nieprawdziwą narrację o szczepionkach   Frantzman   2021-01-07
Co mówił Stalin o fałszowaniu wyborów   Greenfield   2021-01-06
Radości Paryża w czasach koronawirusa   Taheri   2021-01-05
Palestyńczycy: Międzynarodowa konferencja “pokojowa” dla wyeliminowania Izraela   Tawil   2021-01-04
Joseph Massad i “Brzydki Palestyńczyk”     2021-01-03
Czy Palestyńczycy potrafią przystosować się do zmieniających się czasów?   Tobin   2021-01-02
Zrozumienie lobby sprzeciwiającego się nowym stosunkom Izraela w Zatoce   Frantzman   2021-01-01
Otwarcie nawiasu prezydentury Bidena   Taheri   2020-12-30
Więcej niż tylko pokój – normalność   Amos   2020-12-28
Trudne lekcje Arabskiej Wiosny   i Alberto M. Fernandez   2020-12-27
Życzcie swoim chrześcijańskim znajomym Wesołych Świąt   Al-Sajf   2020-12-26
Sprawa palestyńska w oczach Libańczyka   Saghija   2020-12-26
Heretycki impuls: Zamiatin i Orwell   Moore   2020-12-25

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk