Prawda

Poniedziałek, 18 stycznia 2021 - 05:23

« Poprzedni Następny »


Szalone rady dla prezydenta Bidena


Mitchell Bard 2021-01-09

Martin Indyk
Martin Indyk

Mianowanie Martina Indyka po wszystkim, co zdarzyło się między muzułmańskimi krajami a Izraelem, byłoby cofnięciem zegara do koncepcji, że Izrael nadal musi oddawać ziemię na rzecz pokoju.

 

Prawdopodobnie znacie definicję niepoczytalności podana przez Einsteina: robienie tego samego raz za razem i spodziewanie się innego wyniku. Powinno się zilustrować tę definicję zdjęciami pracowników Departamentu Stanu, którzy zajmowali się Bliskim Wschodem. Pisałem o osiemdziesięciu latach niepowodzeń arabistów i o tym, jak pozostają niczym niezrażeni. Wśród autorów największych niepowodzeń byli ludzie z administracji Obamy, którzy oferują rady prezydentowi-elektowi Joemu Bidenowi, a co gorsza, niektórzy z nich wchodzą do jego administracji.


Na jednym z tych portretów powinien figurować Martin Indyk, były specjalny wysłannik na izraelsko-palestyńskie negocjacje z czasów Obamy. Spójrzmy na pierwszy akapit jego artykułu na stronie internetowej NBC News. Nazywa plan sekretarza stanu, Mike’a Pompeo odwiedzenia osiedla “nie do pomyślenia podczas żadnej innej administracji USA”, ponieważ będzie “legitymizować izraelskie roszczenia do ziemi, jaką Palestyńczycy i społeczność międzynarodowa widzą za miejsce przyszłego państwa”.

 

Indyk zaakceptował palestyńską narrację. Dlaczego społeczność międzynarodowa ma prawo legitymizować palestyńskie roszczenia, które nie są mocniejsze od roszczeń Izraela? Ponadto, Pompeo pojechał do Psagot, które jest częścią Givat Ze’ev, bloku pięciu społeczności uważanych za jeden z tych “uzgodnionych bloków”, które Izrael anektuje w każdym porozumieniu pokojowym. Uczynienie tego bloku częścią palestyńskiego państwa wymagałoby wyrzucenia z domów ponad 30 tysięcy Żydów.

 

Indyk opłakuje stratę Saeba Erekata, głównego negocjatora Palestyńczyków, który był także ich Josephem Goebbelsem, mistrzem “Wielkiego Kłamstwa”. Kiedy Indyk mówi, że śmierć Erekata “oznacza koniec ery Oslo”, ujawnia jak jest oderwany od rzeczywistości, ponieważ ta “era” skończyła się ponad dwadzieścia lat temu po zamordowaniu niemal 300 Izraelczyków podczas siedmiu lat „procesu pokojowego” Oslo.

 

Indyk mówi: “Erekat stał się ucieleśnieniem palestyńskiego oddania idei stopniowego, etap za etapem, procesu, w którym niepodległe państwo palestyńskie wyłoni się, by żyć w pokoju obok żydowskiego państwa Izrael”. Nie, Erekat reprezentował palestyński cel wyzwolenia całej Palestyny etapami.


Indyk jest dumny ze swoich starań o wskrzeszenie Oslo, ale musi przyznać, że załamało się to w kwietniu 2014 roku. W rzeczywistości on i sekretarz stanu, John Kerr, reprezentujący najbardziej propalestyńską administrację w historii (z możliwym wyjątkiem prezydenta Jimmy’ego Cartera) byli tak nieudolni, że jak sam przyznaje, “pod koniec negocjacji strony były bardziej od siebie odległe we wszystkich sprawach… niż były na początku, dziewięć miesięcy wcześniej”.  


Poprawnie zauważa, że Palestyńczycy i izraelska skrajna prawica odrzucili bliskowschodni plan pokojowy prezydenta Trumpa, ale żaden amerykański plan pokojowy nie udał się, jak dowiodły porażki planów jego poprzedników. Tym, co wyróżniało plan Trumpa, było to, że po raz pierwszy zajął się rzeczywistością w połączeniu z faktem, że żaden izraelski rząd nie wysiedli ponad 100 tysięcy Żydów z ich domów, by zadowolić palestyńskie żądania i oparty na urojeniach plan dwóch państw Indyka i innych.

 

Jego najbardziej trafną obserwacją jest, że Biden “nie ma powodu wierzyć, że jeśli spróbuje tam, gdzie nie powiodło się wszystkim prezydentom od czasu Clintona, wynik będzie inny” i że biorąc pod uwagę jego pilniejsze priorytety, “nowej inicjatywy ponownego rozpoczęcia izraelsko-palestyńskich negocjacji o finalnym statusie nie można uzasadnić”. Kilka akapitów dalej zaprzecza jednak samemu sobie i mówi, że sekretarz stanu Bidena powinien popierać ponowne podjęcie rozmów w oparciu o Parametry Clintona i Zasady Kerry’ego, które Palestyńczycy odrzucili!

 

Ponadto nigdzie nie przyznaje, że zarówno Palestyńczycy, jak Izraelczycy uważali politykę Obamy za katastrofalną. Szef Autonomii PalestyńskiejMahmoud Abbas spotkał się ponad 30 razy z izraelskim premierem Ehudem Olmertem zanim Obama objął urząd. Abbas odmówił prowadzenia negocjacji z premierem Benjaminem Netanjahu przez całą kadencję Obamy. Dwanaście lat po ostatnich rozmowach – czy Indyk rzeczywiście wierzy, że Palestyńczycy nagle zainteresowali się pokojem?

 

Indyka nie odstrasza jednak porażka i trwa w błędnym przekonaniu, że rozwiązanie w postaci dwóch państw “pozostaje jedynym sposobem rozwiązania konfliktu”.


Nie, istnieją alternatywy, a jego preferencja zdecydowanie nie jest rozwiązaniem dla Palestyńczyków. Po pierwsze, zakłada, że Palestyńczycy są zainteresowani dwoma państwami, a przecież ewidentnie nie są, odrzuciwszy tę koncepcję co najmniej siedem razy, zaczynając od planu podziału Peela w 1937 roku. Po drugie, to podejście nie może rozwiązać sedna konfliktu, który nie toczy się o ziemię, ale jest zakorzeniony w islamskiej wierze, że cały Izrael jest częścią wakf (muzułmańska ziemia święta) i że Żydzi nie mogą rządzić muzułmanami.  

 

Indyk mówi, że umowę Trumpa powinno się zdjąć ze stołu. To byłby poważny błąd, ponieważ jej główną zaletą jest wysłanie komunikatu, który Palestyńczycy potrzebują usłyszeć i przyswoić sobie – że nie dostaną państwa opartego na „granicach” 1967 i z Jerozolimą jako stolicą (chyba że będzie ona na przedmieściu Abu Dis, jak proponuje plan Trumpa), nie mówiąc już o likwidacji Izraela [co jest rzeczywistym celem tak Organizacji Wyzwolenia Palestyny, jak i Hamasu – przyp. tłum.]. W dodatku, tak jak Palestyńczycy próbowali przyjmować ustępstwa Izraela i używać ich jako podstawy do dalszych rozmów, Izrael powinien powiedzieć wyraźnie, że 70 procent Zachodniego Brzegu, jakie Trump oferował Palestyńczykom, jest ich nowym punktem odniesienia. Nie ma powrotu do ponad 90 procent, jak było w planach Clintona/Kerry’ego/Olmerta.

 

Indyk mówi, że Stany Zjednoczone powinny zatwierdzić zasady Rezolucji 242 Rady Bezpieczeństwa ONZ, ale ignoruje jej postanowienia. Rezolucja wzywała Izrael do wycofania się z “terytoriów zajętych”, nie zaś z wszystkich terytoriów. Izrael spełnił ten wymóg przez wycofanie się z ponad 90 procent terytoriów (całego Synaju i Strefy Gazy oraz 40 procent Zachodniego Brzegu) jakie zdobył w wojnie obronnej w 1967 roku.

 

Rezolucja wzywa także do “zakończenia wszystkich roszczeń lub stanów wojny”. Niektóre, ale nie wszystkie państwa arabskie spełniły teraz ten warunek i, jeśli Indyka naprawdę interesuje rezolucja 242, powinien doradzić Bidenowi, by budował na staraniach Trumpa o normalizację stosunków i skłonił Arabię Saudyjską, Oman i Katar do nawiązania stosunków.    


Co najważniejsze i dewastujące dla stanowiska Indyka, nigdzie w Rezolucji 242 nie ma wzmianki o Palestyńczykach. Nigdzie w tej rezolucji nie ma żądania, by Palestyńczycy otrzymali jakiekolwiek prawa polityczne lub terytorium.


Izrael nie potrzebuje także ani Indyka, ani Bidena, by podejmować kroki budujące zaufanie. Przez dziesięciolecia czynił ustępstwa wobec Palestyńczyków i już zrobił to, co proponuje Indyk – przywrócił współpracę w sprawach bezpieczeństwa i przekazywania przychodów podatkowych AP. Palestyńczycy jednak potwierdzili, że nie mają żadnego zamiaru spełnienia jego propozycji, by przesłali płacić skazanym terrorystom.

 

Cechą charakterystyczną polityki Obamy był jednostronny nacisk na Izrael, nic więc dziwnego, że Indyk wezwał Izrael do jednostronnego przekazania więcej terytorium Zachodniego Brzegu pod władzę Palestyńczyków. Po wszystkich swoich wywodach o negocjacjach oczekuje, że Izrael odda ziemię bez żadnego powodu i bez oczekiwania niczego w zamian od Palestyńczyków.


Po tym, jak Trump odniósł sukces w przekonaniu czterech krajów arabskich, by nawiązały stosunki z Izraelem i nie pozwoliły dłużej, by ich interesy były zakładnikiem palestyńskiego nieprzejednania, Indyk doradza innym krajom arabskim by powróciły do starej polityki i żądały ustępstw ze strony Izraela wobec Palestyńczyków jako warunku normalizacji. To dopiero jest szaleństwo!


Jako autorowi powieści After Anatevka: Tevye in Palestine Przypomina mi się zdanie ze Skrzypka na dachu: “Niech Bóg błogosławi i zachowa cara… daleko od nas”. Ja bym powiedział: Niech Bóg błogosławi i zachowa Martina Indyka i pozostałych nieudolnych dyplomatów … daleko od polityki zagranicznej Bidena.

 

Insane advice for Biden

JNS.Org, 3 stycznia 2021

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Mitchell Geoffrey Bard

Amerykański analityk polityki zagranicznej, redaktorem i autor specjalizujący się w polityce USA na Bliskim Wschodzie. Dyrektor wykonawczy organizacji American-Israeli Cooperative Enterprise oraz dyrektor Jewish Virtual Library. 


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Notatki

Znalezionych 1741 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Oskarżenie Izraela o “apartheid” przez B’Tselem ukrywa jego złowrogą agendę   Frantzman   2021-01-17
W obronie obiektywności i liberalizmu   Jackoby   2021-01-15
Media społecznościowe cenzorem XXI wieku.   Lindenberg   2021-01-13
Depcząc zdrowy rozsądek   Tsalic   2021-01-12
Zamach na dyskurs wieczorową porą   Koraszewski   2021-01-11
Biegnące ku dorosłości. Czyli jak szybko dojrzewają dzieci? Zbyt szybko!   Ferus   2021-01-10
Arabia Saudyjska i progi zwalniające postęp na drodze do normalizacji   Fitzgerald   2021-01-10
Szalone rady dla prezydenta Bidena   Bard   2021-01-09
Kiedy załamują się rządy prawa nikt nie jest bezpieczny   Tobin   2021-01-08
Dwa “haniebne” lata Niemiec w Radzie Bezpieczeństwa ONZ   Kern   2021-01-08
Nowy rok: lepszy czy mniej zły?   Taheri   2021-01-07
Jak antyizraelskie głosy stworzyły pełną hipokryzji, nieprawdziwą narrację o szczepionkach   Frantzman   2021-01-07
Co mówił Stalin o fałszowaniu wyborów   Greenfield   2021-01-06
Radości Paryża w czasach koronawirusa   Taheri   2021-01-05
Palestyńczycy: Międzynarodowa konferencja “pokojowa” dla wyeliminowania Izraela   Tawil   2021-01-04
Joseph Massad i “Brzydki Palestyńczyk”     2021-01-03
Czy Palestyńczycy potrafią przystosować się do zmieniających się czasów?   Tobin   2021-01-02
Zrozumienie lobby sprzeciwiającego się nowym stosunkom Izraela w Zatoce   Frantzman   2021-01-01
Otwarcie nawiasu prezydentury Bidena   Taheri   2020-12-30
Więcej niż tylko pokój – normalność   Amos   2020-12-28
Trudne lekcje Arabskiej Wiosny   i Alberto M. Fernandez   2020-12-27
Życzcie swoim chrześcijańskim znajomym Wesołych Świąt   Al-Sajf   2020-12-26
Sprawa palestyńska w oczach Libańczyka   Saghija   2020-12-26
Heretycki impuls: Zamiatin i Orwell   Moore   2020-12-25
Nowy raport o antysemityzmie online, który trzeba koniecznie przeczytać     2020-12-23
Propagandziści palestyńskich Arabów dosłownie piszą na nowo historię   Flatow   2020-12-22
Mało nas, mało nas, do pieczenia chleba   Koraszewski   2020-12-22
Europa nie może walczyć z antysemityzmem, podczas gdy ignoruje zagrożenie  Izraela   Harris   2020-12-21
Pochwała dyplomatycznych quid pro quo   Tobin   2020-12-20
Czy Zjednoczone Emiraty Arabskie będą bezpieczniejsze i bardziej tolerancyjne wobec Żydów niż większość Europy?   Frantzman   2020-12-19
Kolumbowy błąd Georga Orwella   Koraszewski   2020-12-17
Czy Palestyńczycy są ofiarami “kultury anulowania”?     2020-12-16
Baronówna Sonia von Dombrowsky   Garczyński-Gąssowski   2020-12-15
Terroryzm: ostrzeżenie Iranu dla Europy   Kemp   2020-12-15
Nowa kokieteria Erdoğana: oszukańcze reformy demokratyczne   Bekdil   2020-12-14
New York Times wyciąga starą historię, by zmieszać z błotem Izrael   Miller   2020-12-13
Kobayahshi Maru, paradoks szantażysty i Trump   Amos   2020-12-10
Moralne bankructwo Banku Światowego   Hirsch   2020-12-09
Wołanie o spóźnioną sprawiedliwość dla pułkownika Larry’ego Franklina   Glick   2020-12-07
Pogromcy szarańczy szkolą Etiopczyków    Leichman   2020-12-07
Arabowie: Dlaczego UE opłakuje tego irańskiego naukowca?   Toameh   2020-12-06
Biblia w ręku ateisty - recenzja   Koraszewski   2020-12-03
Arabka pisze o głupocie odmowy normalizacji stosunków z Żydami   Mahmoud   2020-12-03
Iran, a  nie Izrael, jest wrogiem Arabów   Zajed   2020-12-02
Ziemia obiecana Baracka Obamy   Lipman   2020-12-01
Książka, której jeszcze nie możesz przeczytać   Pandavar   2020-12-01
Zamachowcy, demokraci i potępieńcze łkania   Koraszewski   2020-11-30
Antysemici zwalczają antysemityzm: orwellowska farsa   Blum   2020-11-28
Czy Francja, Hiszpania i Irlandia zgodziły się finansować palestyńskie organizacje terrorystyczne?   Hirsch   2020-11-26
Odkrywając pokój w Dubaju   Yemini   2020-11-25
Izrael jest besztany za opór przeciwko arabskiej kolonizacji   Rosenthal   2020-11-24
Usprawiedliwianie muzułmańskiej wściekłości na karykatury Mahometa   Saghieh   2020-11-23
Brytyjski rząd raz za razem opluwa Izrael   Collier   2020-11-21
Urojenie osobistej dyplomacji   Tobin   2020-11-20
Iran: Mułłowie świętują w nadziei na powrót do bomby nuklearnej   Rafizadeh   2020-11-20
Trzynastu wspaniałych pod wodzą misjonarza   Koraszewski   2020-11-19
Pluralistyczna Europa odrzuciła wojny religijne, a teraz poddaje się „potworowi” ekstremistycznego, politycznego islamu   Abdel-Samad   2020-11-18
W wasze ręce, czyli moja nowa książka   Koraszewski   2020-11-17
Historyczna Palestyna: czyli co należy wiedzieć!   Oz   2020-11-17
Wybory 2020 były okropne   Glick   2020-11-16
Amerykańsko-żydowsko-radzieckie doświadczenie   Tabarovsky   2020-11-15
Muzułmanie: Meczet Al-Aksa nie należy do Palestyńczyków   Toameh   2020-11-14
Muślinowa kurtyna samooszustwa   Koraszewski   2020-11-14
Święta wojna Erdoğana przeciw ‘niewiernej Europie’   Bekdil   2020-11-13
Gazeta “Guardian” w pełni naśladuje Electronic Intifada   Collier   2020-11-13
Dlaczego znowu głosowałam na Trumpa   Nykiel-Herbert   2020-11-12
„Co izraelscy żołnierze robią palestyńskim dzieciom” -  recenzja   Kalwas   2020-11-12
Hipokryzja Demokratów szkodzi demokracji   Tobin   2020-11-11
Oblężenie Francji, 2020   Rosenthal   2020-11-10
Europa musi bezwarunkowo bronić swoich wartości   Harris   2020-11-10
Sukces Trumpa na Bliskim Wschodzie wynika z jego konkretnego (nie tylko retorycznego) poparcia dla trwałości Izraela     2020-11-09
Ataki na chrześcijan ukazują hipokryzję kontrowersji wokół  “bluźnierstwa”   Frantzman   2020-11-07
Corbyn to tylko jeden człowiek. Lewicowy antysemityzm to tradycja   Johnson   2020-11-07
Dziennikarz: rzemieślnik czy misjonarz?   Koraszewski   2020-11-06
Europa świadoma konsekwencji nadal finansuje radykalizację AP   Sucharewicz   2020-11-06
Odpowiedzialność instytucji za tsunami współczesnego antysemityzmu   Nirenstein   2020-11-05
Jak “New York Times” pomógł ukryć masowe morderstwo Stalina na Ukrainie   Tabarovsky   2020-11-04
Jak wygląda palestyńska porażka   Toameh   2020-11-04
Rzeczywisty dylemat Netanjahu (i Trumpa)   Glick   2020-11-02
Pora rozliczyć grupy “praw człowieka” za ich antysemityzm   Tobin   2020-10-30
“GUARDIAN” znowu propaguje kłamstwo o “50 rasistowskich prawach”   Levick   2020-10-29
Roosevelt i Żydzi   Rosenthal   2020-10-28
Dlaczego islam pilnie potrzebuje reformacji   Ayaan Hirsi Ali   2020-10-28
Jedna wojna i sześciu przegrywających   Taheri   2020-10-27
Zamordowanie francuskiego nauczyciela i sprawa terminologii używanej przez media   Frantzman   2020-10-26
Czy koniec wojen o ropę naftową?   Koraszewski   2020-10-24
Zakup Chevron jest kolejnym gwoździem do trumny ruchu BDS   Tobin   2020-10-21
Całkowicie nieodpowiedzialny wirus   Koraszewski   2020-10-21
Saeb Erekat pospiesznie przewieziony do szpitala Hadassah   Fitzgerald   2020-10-20
Media społecznościowe i radykalna wolność słowa   Rosenthal   2020-10-20
Po co Żydom państwo, a szczególnie żydowskie?   Koraszewski   2020-10-19
“Przebudzony” świat idzie na wojnę przeciwko Wonder Woman   Tobin   2020-10-18
Arabia Saudyjska: My także mamy dosyć Palestyńczyków   Toameh   2020-10-17
Pokój z Izraelem jest koniecznością   Al-Dughaither   2020-10-16
Czy możliwe jest pohamowanie skrajnej stronniczości BBC?   Gerstenfeld   2020-10-15
Umowa Izrael-ZEA pokazuje hipokryzję “aktywistów ruchu pokojowego”     2020-10-14
Życie na salonach światowego humanizmu   Koraszewski   2020-10-14
Nagle nie ma zgody co do tego, jak ma wyglądać izraelsko-palestyński pokój   Amos   2020-10-12
Ostatni gwóźdź do trumny palestyńsko-arabskich stosunków?   Toameh   2020-10-11
Ścigając i będąc ściganym: wiara w czarnoksięstwo i afrykańskie oświecenie   Igwe   2020-10-10

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk