Prawda

Środa, 30 wrzesnia 2020 - 04:03

« Poprzedni Następny »

Chimneys are smoking, smoke is over Dąbrowa…  

Chimneys are smoking, smoke is over Dąbrowa…  


Andrzej Koraszewski 2017-11-20


Climate is a serious issue. I’m not a specialist, I just live in a climate, I breathe, I read, I feel climate. In my childhood I was taught a poem about smoking chimneys, and these chimneys were supposed to fill me with pride. The chimneys indeed were smoking, it was more and more difficult to breathe, but for some unexplained reason there were no more goods in the shops. Newspapers explained it by mainly pointing to the guilt of capitalism, and at home I got the explanation that that’s the way socialism works: it just smokes and that’s it.

Chimneys are smoking, smoke is over Dąbrowa,

over Sosnowiec, Łódź, over Śląsk,
they are smoking festively, they are smoking anew,
trains go incessantly through Poland
Tractors go, they have been going since dawn,
anvils are ringing, machines are
humming
The Polish People’s Republic is growing.

Chimneys are smoking! Chimneys are smoking!

 

There was secret talk that people lived better under capitalism, from which one should have drawn the conclusion that chimneys smoked more there. Various things have collapsed, and now we know with absolute certainty that all the rest is going to collapse because of smoking chimneys. We have global warming and assurances that this global warming is a punishment for smoking chimneys.


Global Warming is a fact, the sin of smoking is a fact as well; apparently you can argue about the link between sinning and warming. But arguing about a link between a sin and an alleged punishment for sins is never welcomed. We are sinners, we like to feel guilty, and our feeling of guilt is sometimes slickly used by politicians, and not only politicians. We have in our hands irrefutable facts: the temperature is rising and we are smoking. Some say that once upon a time we didn’t smoke and the climate still changed; people suspected changeable solar activity, and scientists discovered that when it comes to climate, the oceans are doing all sorts of things that no normal human would suspect them of, so when you are not a specialist you probably ought to shut up. But the climate surrounding climate prompts some questions. Some questions are asked by people who allegedly are specialists, and then others who are also specialists (and those who write about specialists) are shouting at them intemperately and calling them the worst names. And here a question arises: where did this hot climate of discussion come from and who warmed it so?


Let’s look at it through the eyes of a layman, an observer of the discussion, who doesn’t have a chance to decide who in this argument is right, but who knows that the choice of reaction to global warming will have serious consequences for the fate of the world.      


If fears that our energy consumption is threatening humanity are justified, we should radically cut down the consumption of energy, but this will diminish our capacity to produce food, deliver health care, build homes and roads; it will lower standards of living on Earth, which will hit the poorest people the hardest. If, in spite of all this, such action will turn out to be ineffective (either because warming is not linked to emissions produced by humans as closely as we are told, or because this type of action has very low effectiveness), it can happen that we will invest astronomical sums of money, we will deeply harm millions of people, and we will not gain anything while forfeiting the possibility of protecting ourselves against the effects of warming we couldn’t prevent. That’s how the Copenhagen Consensus led by Bjorn Lomborg presents this dilemma: arguing that the strategy of defence against the effects of warming would be more effective than the so far totally ineffective attempts to stop it.  


This reasoning seems interesting and it is certainly worth making oneself familiar with it in details that are not based on pure feelings but on very meticulous calculations. Because the discussion about climate has become a clash of ideology, even a very wise friend of mine informed me that he would not be familiarising himself with these details because he “read that Lomborg is a denier”.


A sociologist has to wonder how it happened that even people who are otherwise rational, who in a discussion about anything else would ferociously exclaim that an argument from authority is no argument at all, eagerly commit this fallacy here. If I do not have any qualifications to independently decide in the dispute about the degree to which greenhouse gases produced by humans cause global warming but I see that the question alone triggers a blockade of rational thinking, it’s worth asking the next question: how did this climate of discussion get so hot? Can this feverishness have something to do with politics? There is no firm proof, but there is an intriguing sequence of events.


In 1925 in the Swedish town of Nyköping a boy was born who was named Bert. The same year in the English town of Grantham a girl was born who was named Margaret. The boy became a scientist and was working in meteorology; the girl studied chemistry but she became Prime Minister. Margaret Thatcher became Prime Minister in 1979 when the Labour government lost its battle with the unions, especially with the coal miners. This struggle was connected to the catastrophe caused by the decision in1973 of the OPEC states to limit the extraction of crude oil, after which there followed a dramatic rise in the price of this raw material and a collapse of the car industry, the ship industry, and a few more. At the same time there was an “economic miracle” in Japan and a few other Asian tigers, i.e. Asian countries learned how to manufacture complex products of good quality but much cheaper, and undermined the monopoly enjoyed for this type of product by Western countries. Workers (and especially the union officials representing them) had trouble understanding that it was not capitalists who were pocketing the money but a reality that had changed dramatically. The model of financing pay rises and social benefit rises with the profits from exports stopped working, but union leaders believed that they could force it to work through strikes and protests. The loudest and most violent were the miners’ protests. 


Did the so called “third way” turn out to be a blind alley? It depends on how we define it. If we define it as a combination of efficient capitalism and a welfare state, we can rather say that on the expressway a diversion sign appeared and we turned into a side road full of potholes and cobblestones. To regain the efficiency of capitalism, new leaders were needed. In the U.S. Ronald Reagan appeared, in Britain Margaret Thatcher. Besides medicines administered for strengthening the weakened competitiveness of the Western economy, a shock therapy was needed in the form of the defanging and declawing of unions (and especially the mighty miners’ union). Even earlier, Margaret Thatcher was a fan of nuclear power stations and now, when she was a Prime Minister, she saw that nuclear energy could end the tyranny of miners once and for all.


Meanwhile, the Swedish scientist Bert Bolin was working in Sweden and in America. He was fascinated by the new technology of computer models and satellite pictures, and he proposed a theory that humans are mostly responsible for climate change. Climatologists treated his revelations with scepticism, believing that he was exaggerating one factor and ignoring all the rest. Reportedly Margaret Thatcher read about his theory and asked British experts to have a look at it. Of course, she never suggested what the result should be, but because substantial governmental funds were earmarked for checking just this theory, the adherents of it grabbed the grants, and that seems absolutely understandable.


Margaret Thatcher’s strategy was wise and effective. Instead of attacking miners, one should attack coal, and miners will stop being a problem as, so to speak, a by-product. The fear of warming would lessen the fear of nuclear energy and, of course, if we stopped producing so much smoke the environment would be cleaner as well. Nothing but advantages all around.


The guilt of humans, and especially of greedy capitalists, appealed also to people on the Left, who always took the firm position that it was better to die of hunger than to watch day after day as the baker became richer. The Soviet Union lost its appeal, Mao died, Deng betrayed Party ideals, and the vision of smoke generated by humans appeared like a sun on the horizon. 


There are more people of the Left in the media than in science, and if that were not enough it was just this historical moment when media tycoons took over mainstream newspapers and built private TV stations, and for media tycoons journalistic accuracy is a far greater sin than generating smoke, and the guilt of humans generating smoke sells a hundred times better than the influences of the sun, oceans, and volcanoes all put together.


The Left eagerly followed in Mrs. Thatcher’s footsteps, and soon the financial outlays on the science of climate changed from millions to billions. The more serious the problem became the less seriously it was discussed. Computer models, invariably predicting the Apocalypse, gave rise to doubts; rapture over the propaganda of fear gave rise to doubts, the refusal to reassess the level of influence on warming  of greenhouse gases generated by humans was worrying, but the greatest doubts were about the assurances that it was possible to stop the emission of CO2 by appeals (mainly directed to poor countries) to stop energy-intensive development and trust that renewable energy would successfully replace traditional sources of energy.


Margaret Thatcher went on the warpath against the unions in 1983. Generous grants for climate research were here just one of the subchapters, but they had greater consequences than many other things. In1988 an Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) affiliated to the U.N. was established and it was headed by Bert Bolin, the scientist who believed that global warming is due to the almost exclusive guilt of humans and equally firmly believed that computer models are fortune-tellers who are never wrong. 


Much water has flowed down the Vistula River since then. There was the Kyoto Protocol, the Paris Agreement, and a few more spectacular meetings from which a careful observer could draw the conclusion that the prospect of stopping global warming looks rather doubtful. Chimneys are smoking, the only country which substantially lowered its emissions is the United States, which to a great degree went over to gas-powered stations (thanks to new technologies of extracting shale gas). The development of renewable energy would probably be much faster if not for subventions which make uneconomic technologies profitable. Doubts about the predictions based on computer models are growing, but both in the case that they are accurate (i.e. there will be real significant rise in temperature and in the level of oceans) and in the case of much lower rises of temperature than the models predict, there is a risk that future generations will say that we were unable to discuss seriously a very serious matter.


Translated by Małgorzata Koraszewska and Sarah Lawson

 

 


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj












Pytanie
Hili: Dlaczego ludziom tak trudno się ze sobą dogadać?
Ja: Za dużo syczą na siebie, za mało rozmawiają.

Więcej

Patrz Kościuszko
na nas z nieba
Andrzej Koraszewski


Czy Polska staje się państwem coraz bardziej wyznaniowym? Powracało już to pytanie wielokrotnie, zastanawiano się, czy nasz kraj staje się w coraz większym stopniu własnością katolickiego Kościoła, czy może populistyczni politycy traktują Kościół i religię instrumentalnie i wykorzystują religijny fanatyzm dla zdobycia i umocnienia swojej władzy? Obawiam się, że pytanie jest źle postawione. Instrumentalne traktowanie nie budzi oporu hierarchów, zgoła przeciwnie. Raz jeszcze widzimy radosną współpracę najbardziej wstecznych sił namaszczonych i świeckich. Czy mogą nam w rozważaniach nad tym problemem pomóc uwagi sprzed dwustu lat?  

Więcej

Nowe szaty
cesarza
Michael Doran


Porozumienie Abrahamowe dowodzi, że majestatyczne szaty Trumpa są prawdziwe – przynajmniej na Bliskim Wschodzie. Kiedy 15 września prezydent Donald Trump przewodniczył ceremonii podpisywania Porozumienia Abrahamowego między Izraelem, ZEA i Bahrajnem na południowym trawniku Białego Domu, jego krytycy przedstawili wydarzenie jako odtworzenie w rzeczywistym życiu “Nowych szat cesarza”, w którym Trump grał minimalną rolę w porozumieniu bez znaczenia dotyczącym dwóch maleńkich krajów arabskich, które nigdy nie prowadziły wojny przeciwko państwu żydowskiemu. „Nowe szaty cesarza” to rzeczywiście trafna analogia, ale to krytycy Trumpa – a nie prezydent – okazali się nadzy.

Więcej
Blue line

Uprawy GMO
i wzrost plonów
Steven Novella


Kwestia genetycznie modyfikowanych organizmów jest ciekawa z punktu widzenia popularyzowania nauki, ponieważ jest kontrowersją, która podobno najbardziej podlega staremu paradygmatowi o deficycie wiedzy. Pytanie brzmi – dlaczego ludzie odrzucają naukę i akceptują pseudonaukę? Paradygmat deficytu wiedzy odpowiada, że ludzie odrzucają naukę proporcjonalnie do swojego braku wiedzy o nauce, co powinno dać się załatwić przez nacisk edukacji na naukę. Niestety, większość pseudonauki i negacji nauki nie idzie za tym paradygmatem i są spowodowane czynnikami takimi jak brak krytycznego myślenia...

Więcej

Arabscy muzułmanie są kolorowi,
arabscy chrześcijanie są biali
Daniel Greenfield 


Utrzymując swoje dumne zobowiązanie do publikowania wszystkich wiadomości, które podzielą Amerykanów według rasy, płci i wyznania, “New York Times” opublikował listę, jak twierdzi, "922 najpotężniejszych ludzi w Ameryce”, utrzymując, że tylko 20% spośród nich to ludzie kolorowi.

Zwrot “ludzie kolorowi” już jest wystarczająco niejasny z białymi profesorkami, studentami i prezesami NAACP, którzy twierdzą że są czarni. Ale rasowa lista „New York Timesa”, rzecz, która cuchnie Norymbergą i Goebbelsem, ustawia tę gazetę w roli decydującego o tym, kto jest kolorowy, przez oznaczanie go żółtym kolorem. Dobrze, że żadna ciesząca się złą sławą rasistowska ideologia  nie miała tego samego pomysłu.

Więcej
Blue line

Inna twarz polskiego
Sejmu
Andrzej Koraszewski


Kiedy opozycyjna partia postanowiła wystawić w wyborach parlamentarnych Klaudię Jachirę powiedziałem, że to może być dobry pomysł. Żona spojrzała na mnie wzrokiem kobiety nieprzekonanej, a ja nie upierałem się, bowiem nie mam kwalifikacji proroka, więc moja uwaga nie miała charakteru wizji przyszłości. 

Więcej

W Iraku też mówią
o normalizacji
Elder of Ziyon


„Sotal Iraq” (Głos Iraku) była jak dotąd jedną z najbardziej konsekwentnie antysemickich witryn informacyjnych w świecie arabskim. 

 

Jest rzeczą absolutnie szokującą zobaczenie w tej gazecie artykułu, który jest nie tylko pojednawczy wobec Żydów, ale także otwarty na możliwość normalizacji stosunków między Irakiem i Izraelem.  

 

Autor artykułu, Hamed Szehab, pisze najpierw o historii opuszczenia Iraku przez Żydów:

Więcej

Naukowe pismo “Nature”
przystaje do Przebudzonych
Jerry A. Coyne


Groza wdziera się w świat nauki, bowiem dwa najbardziej prestiżowe na świecie pisma naukowe, “Nature” i “Science”, przystają do Przebudzonych. A rozumiem przez to, że akceptują zasady Krytycznej Teorii Przebudzenia, które są ewidentnie nienaukowe.

Więcej

Beczka dziegciu
i łyżka miodu
Lucjan Ferus


Motto: „Dobro nigdy nie powołuje się na zło jako na swoją rację, lecz zło zawsze podaje za swą rację jakieś dobro” (Stanisław Lem).

Od razu wyjaśnię, iż to nie jest pomyłka, choć w popularnym kiedyś porzekadle jest mowa o beczce miodu i łyżce dziegciu. Niedawno zastanawiałem się do czego można by porównać religie, aby owa analogia dobrze oddawała ich istotę. Przypomniało mi się wtedy przysłowie o beczce miodu i łyżce dziegciu psującej jej zawartość. Tak, to jest obrazowe porównanie, chociaż dla każdego, kto choć trochę zna krwawą, pełną przemocy i hipokryzji historię religii będzie oczywiste, że aby ono oddawało istotę rzeczy należy odwrócić te proporcje.

Więcej

Międzynarodowe prawo
dla jednego narodu
Eugene Kontorovich


Prawo międzynarodowe, a szczególnie prawo o okupacji wojennej, jest centralnym aspektem politycznego dyskursu wokół obecności Izraela na Zachodnim Brzegu czyli Judei i Samarii.

Obiegowa mądrość w tej sprawie (przynajmniej wśród zachodnich dyplomatów i akademickich prawników), jest dość dobrze ustalona: Izrael jest okupującym państwem i obecność izraelskich cywilów na terenach poprzednio okupowanych przez Jordanię jest zbrodnią wojenną.

Ten wniosek jest dobrze znany, ale nawet wykształconym obserwatorom na ogół brak wiedzy o prawie międzynarodowym i dość specyficznej poddziedzinie prawa okupacyjnego, które są konieczne do ustalenia, czy ten wniosek jest poprawny, sporny, czy błędny.

Więcej

Ministrze, daj małpie
brzytwę Ockhama
Marcin Kruk


Obudziłem się pełen niepokoju i próbowałem sobie uświadomić jego źródło. Po chwili dotarło do mnie, że rozmawiałem z Ministrem Edukacji Narodowej. Z tym ministrem, bo innego nie mamy i była to rozmowa przyjazna. Zdumiony próbowałem odwinąć film, który zaczynał się w mordowni „Pod Jagienką”, gdzie naród siedział przy stolikach i rozważał, pogłębiając stan upojenia. Wszedłem do lokalu, wszystkie stoliki były zajęte, ale minister siedział sam, więc zapytałem, czy mogę się przysiąść. Skinął głową, nie porzucając swoich myśli. Usiadłem, udając, że na niego nie patrzę. Przez zakurzone szyby przenikało światło, ale przy pochmurnym niebie było skąpe, więc minister nie był oświecony.

Więcej
Blue line

Dla postmodernizmu tożsamość
jest ważniejsza od rozumu
Vic Rosenthal

Kadr z filmu Alien.

Wiele lat temu , jeszcze w epoce modernizmu (w odróżnieniu od epoki “postmodernizmu”, w jakiej żyjemy obecnie) miałem pracę, która obejmowała nauczanie podstaw logiki. Prawdopodobnie najważniejszym elementem były nieformalne błędy logiczne, te złośliwie przekonujące sztuczki argumentacji, które noszą barwne nazwy, takie jak “żaden prawdziwy Szkot”, “Motte i Bailey” oraz “red herring [fałszywy trop]”. Jednym z moich ulubionych jest rodzaj Begging the Question (zakładanie tego, co twierdzisz, że dowodzisz). Nazywam to błędem logicznym Niedającego się Obalić Twierdzenia.

Więcej

Nieprzyjemna wiadomość
dla Thomasa Friedmana
Stephen M. Flatow

Podniesienie się poziomu wody powoduje znikanie wyspy na Jeziorze Tyberiadzkim(Zdjęcie: Shai Mizrachi)

Kiedy nie jestem w Izraelu, na ogół nie zwracam uwagi na tamtejszą pogodę. Ale wiadomość z zeszłego tygodnia o opadach deszczu w Ziemi Świętej  przyciągnęła moją uwagę. Zasługiwała na uwagę nie tylko geologów i meteorologów, ale także wszystkich, których obchodzi polityczna i dyplomatyczna sytuacja Izraela. Izraelski Urząd Wodny ogłosił, że w 2020 roku spadło tak dużo deszczu, że Jezioro Tyberiadzkie (Jezioro Galilejskie) ma obecnie najwyższy poziom wody o tej porze roku od niemal trzydziestu lat. Ostatnim razem poziom był tak wysoki pod koniec sierpnia 1993 roku. „Innym zaskakującym zjawiskiem – informował Urząd – jest ciągły wypływ wody ze źródła Dan, który nieco zwiększył się”. Jezioro Tyberiadzkie i rzeka Dan są dwoma najważniejszymi źródłami wody w Izraelu.

Więcej
Blue line

Groźba państw sierocych
dla porządku świata
Amir Taheri

W Libanie, państwo rządzone przez zdyskredytowane elity wydaje się być na krawędzi rozpadu ze wspieraną przez Iran zbrojną grupą gotową do przejęcia panowania, tak jak talibowie ze wsparciem Pakistanu zrobili to w Afganistanie. Na zdjęciu: członkowie Hezbollahu oddający nazistowski salut.

Zamachy 11 września 2001 uważano za pobudkę dla świata ukołysanego do słodkiej drzemki przez “Koniec historii”. Niemal dwadzieścia lat temu podwójny atak na Nowy Jork i Waszyngton pokazał nowe zagrożenie światowego porządku - groźbę niepaństwowych grup przechwytujących terytorium, by użyć go jako bazy dla realizacji swoich ideologicznych celów przez terror i wojnę.

Więcej

Arabowie przyznają się
do błędu
Andrzej Koraszewski

Salam Hamid (źródło: I.ytimg.com)

Każdego dnia tworzymy przeszłość, każdego dnia dopisujemy nowe strony historii. Każdego dnia próbujemy ocenić, co z dzisiejszych wydarzeń okaże się ważne dla kolejnych pokoleń, a co za tydzień lub dwa zostanie zapomniane.
Bliski Wschód jest i zapewne długo jeszcze będzie jednym z najbardziej zapalnych punktów na świecie. Tureckie ludobójstwo Ormian wzruszyło na Zachodzie niewielu, więc Adolf Hitler mógł po latach powiedzie: „kto dziś pamięta ludobójstwo Ormian?” 

Więcej

Różne drogi
poznawania świata
Andrzej Koraszewski

Bari przygotowujący się do wyprawy na połów ryb. Zdjęcie: Fiona Watson

Człowiek to dziwne zwierzę, zaczyna poznawać świat organoleptycznie, a potem jest rozdarty między empirią i objawieniem. Im dalej, tym gorzej, bo autorytet i empiria nieustannie wchodzą sobie w drogę. Świadectwo własnych zmysłów bywa mylące, autorytety rodzicielski, wodzowski, księży, nauczycielski i inne czasem prostują nasze wnioski z osobistego doświadczenia, a czasem myśli plączą. Różnie z tymi autorytetami bywa, więc i bunt jest w cenie. Chcemy zrozumieć otaczający nas świat, a ciekawość i chęć poznania splata się czasem z sensem życia. Mądrości przodków bywają niemądre, a przekazywane są często jako boskie zgoła objawienie, co może z logosu czynić parodię.

Więcej

Więcej niż stracona okazja
dla Palestyńczyków
Jonathan S. Tobin

Przywódca Autonomii Palestyńskiej, Mahmoud Abbas, zwraca się do Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie szczegółów bliskowschodniego planu pokojowego przedstawionego przez Stany Zjednoczone 11 lutego 2020 roku. Zdjęcie: Eskinder Debebe/U.N. Photo.

Jeśli mieliście jakieś wątpliwości co do tego, czy rzeczywiście minęła era, w której świat arabski przyznawał Palestyńczykom prawo weta w sprawie pokoju na Bliskim Wschodzie, dramat w Kairze w tym tygodniu powinien je ostatecznie rozwiać. Podczas spotkania w egipskiej stolicy Liga Arabska, organ, który powstał w 1945 roku, by pomóc koordynować wojnę ze syjonizmem, pokazała wyraźnie, że wycofuje się ze stuletniej bitwy Palestyńczyków przeciwko idei państwa żydowskiego.

 

Odrzucenie przez Ligę Arabską starań Palestyńczyków o potępienie decyzji Zjednoczonych Emiratów Arabskich znormalizowania stosunków z Izraelem jest niemal takim kamieniem milowym jak porozumienie, do jakiego popchnęła administracja Trumpa. 

Więcej

Dobra książka
o psychologii ewolucyjnej
Jerry A. Coyne


Właśnie skończyłem czytać niedawną książkę Steve Stewart-Williamsa The Ape That Understood the Universe (Cambridge University Press, wydanie poprawione 2019). Gorąco ją polecam jako dobry sposób nie tylko zapoznania się z psychologią ewolucyjną, ale także zobaczenia, dlaczego ta dyscyplina jest cenna i dlaczego jej zagorzali krytycy często są wprowadzeni w błąd.

Więcej

Symbole (i symbolizm) ujawniają
gorzką bliskowschodnią prawdę
Stephen M. Flatow


Całe pokolenia palestyńsko-arabskich dzieci są wychowywane na obrazie o potężnym przesłaniu: cała Palestyna należy do Arabów. 

Więcej

Życie czarnych chrześcijan
widocznie nie liczy się
Giulio Meotti

W Nigerii przez ostatnie 20 lat zabito 100 tysięcy chrześcijan. Nigeria staje się “największym regionem mordowania chrześcijan na świecie”. W 2018 roku prezydent USA Donald Trump, poruszył tę sprawę w rozmowie z prezydentem Nigerii, Muhammadu Buharim. \

"Zatrzymać zabijanie", "Wystarczy!", "Nasze życie liczy się" powiedzieli nigeryjscy chrześcijanie i przywódcy kościelni zebrani w Londynie 20 sierpnia, by demonstrować przeciwko masakrze chrześcijan w ich kraju. Wysłali list to brytyjskiego premiera, Borisa Johnsona, oskarżając międzynarodowe media o „zmowę milczenia”. W tym samym czasie raporty ujawniły, że w Nigerii przez ostatnie 20 lat zabito 100 tysięcy chrześcijan.

Więcej

Czerwono-Zielony
sojusz przeciw Izraelowi
Caroline Glick

Zwolennicy ruchu BDS przeciwko Izraelowi. Zdjęcie: Alex Christy/Flickr.

Dwie strony wojny walczą przeciwko Izraelowi: strona terrorystyczna i strona polityczna. Rakiety terrorystycznego reżimu Hamasu w Gazie wystrzelone na Aszdod i Aszkelon, oraz antyizraelskie demonstracje przed Białym Domem, a jedno i drugie zdarzyło się podczas wtorkowej ceremonii podpisywania Porozumień Abrahamowych w Waszyngtonie, są gorzkim przypomnieniem, że wojna przeciwko państwu  żydowskiemu dalece nie jest zakończona. Oś negacjonistów będzie kontynuowała wojnę przeciwko Izraelowi.

Więcej
Blue line

Refleksje sprzed lat:
„Głęboka wiara” i inne.
Lucjan Ferus


Jest to następna część cyklu „Refleksji sprzed lat” i są to zapiski moich luźnych przemyśleń (dotyczących głównie religii) z początku lat 90-tych ub. wieku. Niedawno napisałem tekst pt. „Egocentryzm religijny”, w którym przedstawiłem dwa przykłady rozumowania osób uważających się za „głęboko wierzące”. Przeglądając wczoraj te stare notatki, znalazłem w nich tekst pt. „Głęboka wiara = słaba wiara?”, w którym już wtedy rozważałem ów problem. Uznałem więc, że warto byłoby go przytoczyć, jako dopełnienie tego ciekawego problemu i zazwyczaj związanego z religiami odczucia.

Więcej

Dlaczego John Kerry
i inni nie mieli racji
Seth J. Frantzman

Sekretarz stanu USA, John Kerry, wygłasza uwagi o pokoju na Bliskim Wschodzie w Departamencie Stanu w Waszyngtonie, 28 grudnia 2016 r.  (zdjęcie: zrzut z ekranu z relacji telewizyjnej)

Kerry powiedział w 2016 roku, że “nie będzie żadnego postępu i odrębnego pokoju ze światem arabskim bez palestyńskiego procesu i palestyńskiego pokoju. Każdy musi to zrozumieć”.  

Kiedy Izrael, Zjednoczone Emiraty Arabskie i Bahrajn zbliżali się do porozumienia, wielu dziwił brak izraelskich “ustępstw”. Przez dwadzieścia pięć lat paradygmatem procesu pokojowego było to, że Izrael będzie musiał wycofać się i zgodzić na „ustępstwa” w celu uzyskania normalizacji stosunków z Arabami.

Więcej

Niewolnice
w Al-Dżazira
Alberto M. Fernandez


Wiele się dziś mówi o niewolnictwie. Ta kwestia, napędzana przez postępowych aktywistów i ruchy walczące z brutalnością policji, jest szeroko dyskutowana i jest przedmiotem dogłębnego badania przez elitarne media oraz coraz bardziej nieokrzesanej, bezpośredniej akcji ulicznych aktywistów. Pomniki i monumenty tak znaczących postaci jak Kolumb, Waszyngton, Jefferson a nawet Lincoln, ten Wielki Wyzwoliciel, zostały zaatakowane. Potem przyszły wezwania do zmiany edukacji, gospodarki i społeczeństwa, by zająć się przekleństwem spuścizny niewolnictwa.

Więcej

Obnażenie palestyńskich
kłamstw
Ruthie Blum 


Jedno z bardziej godnych podkreślenia oświadczeń prezydenta USA, Donalda Trumpa podczas jego przemówienia we wtorek, przed ceremonią podpisania Porozumień Abrahamowych, przeszło właściwie niezauważone przez zarówno zwolenników, jak krytyków tych Porozumień.

Więcej
Dorastać we wszechświecie

Przyjemności seksu
i jagód
Matt Ridley

Izrael nie jest
naszym wrogiem
Khaled Abu Toameh

Prośba o pokorę
od Benjamina Franklina
Jeff Jacoby

„Czarny Wrzesień”
pół wieku temu i teraz
Alberto M. Fernandez

Zamordowanie amerykańskiego
“bluźniercy” w Pakistanie
Raymond Ibrahim

Porozumienie Abrahamowe
- ostry zakręt historii
Andrzej Koraszewski

Niewolnictwo: czy jest monopol
na cierpienie?
Amir Taheri 

Kulturowe wojny
w szkołach w Kalifornii
Lyn Julius

„Moje życie
jest klęską”
Andrzej Koraszewski 

Turecki prezydent
zapowiada wojnę
Z materiałów MEMRI

Pożegnanie lata, czyli
prywatne drzewo życia
Lucjan Ferus

Przegląd wiadomości
w drodze na zakupy
Andrzej Koraszewski 

Czy można falsyfikować
naukowe teorie?
Jerry A. Coyne 

Gdzie postawić granicę
antysemitom?
Jonathan S. Tobin

Palestyńscy przywódcy
są skorumpowani
Khaled Abu Toameh

Blue line
Polecane
artykuły

Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk