Prawda

Niedziela, 16 grudnia 2018 - 01:08

« Poprzedni Następny »

Astonishment in search for understanding

Astonishment in search for understanding


Andrzej Koraszewski 2016-05-23


More and more often I meet with the opinion that democracy has exhausted its capacity to select wise leaders. It’s funny, because the same charges have accompanied democracy from its birth. Aristophanes took advantage of the freedom ensured for him by the Athenian democracy in order to ridicule it. In The Knights a character of a sausage seller, Agoracritus, appears and Demosthenes tells him that he has all the qualifications for a politician – his education is meager, he is impudent, he lacks refinement, but the only obstacle may be the fact that he can read a bit. Aristophanes was convinced that the rule of the people was not only ridiculous but dangerous because it leads to unreasonable decisions.

After the fall of ancient Greece the idea of a democratic state sank into oblivion and attempts to revive it were met with resolute resistance. The renaissance of democracy came first with the Enlightenment. People had revolted many times, sometimes they even managed to overthrow the ruler, but this still didn’t mean the rule of the people. Later the cruelty of the French Revolution didn’t encourage such ideas. The American experience, however, was quite new, partly because there was no entrenched social structure in the New World, no aristocracy, no gentry, no bourgeoisie, no peasants, and no mechanisms ensuring that everybody knew his place. Democracy in Europe came in by the backdoor, by the servants’ entrance, and to this day it cannot shake off the culture of contempt. However, in the end it attained its civil rights, and now to deny them is so much not the done thing that every tyrant pretends to be a democrat; he organizes elections and assures everyone that he is following the constitution.


Democracy itself has failed many times. We could mock the appearances of communist democracy in the USRR or China because we were sure that it was a premeditated fraud. Russian intellectuals promised the peasants that the workers would have it better and, calling for the overthrow of Czarism, decided to overthrow capitalism too while they were at it. They promised democracy, people power, and electrification. Czarism, while trying to discourage the people of this idea, called for pogroms, persuading everyone that all these ideas were Jewish ideas. It appealed to the eternal tradition of directing accumulated frustrations onto a scapegoat that people would be allowed to murder with impunity. It was an effective strategy, but not effective enough because the revolution won and the aristocracy was replaced by the avant-garde of the proletariat, while landowners were replaced by the directors of collective farms.


Those who are against democracy like to quote the example of Hitler gaining power – an election victory of one of the greatest demagogues in history, who managed to rouse the electorate by appealing to national pride and paranoid fears. His anti-Semitic insanity turned out to be more effective than the one used by Czarism to defend itself from Communism.


Adolf Hitler put on his Messiah shoes and went to a beer cellar in Munich. Actually, he didn’t say anything new, he just used stronger language:

I SAY: MY FEELING AS A CHRISTIAN POINTS ME TO MY LORD AND SAVIOUR AS A
FIGHTER. IT POINTS ME TO THE MAN WHO ONCE IN LONELINESS, SURROUNDED ONLY BY
A FEW FOLLOWERS, RECOGNIZED THESE JEWS FOR WHAT THEY WERE AND SUMMONED MEN
TO THE FIGHT AGAINST THEM AND WHO, GOD'S TRUTH! WAS GREATEST NOT AS
SUFFERER BUT AS FIGHTER. In boundless love as a Christian and as a man I read through the passage which tells us how the Lord at last rose in His might and seized the scourge to drive out of the Temple the brood of vipers and of adders. How terrific was His fight for the world against the Jewish poison. Today, after two thousand years, with deepest emotion I recognize more profoundly than ever before - the fact that it was for this that He had to shed His blood upon the Cross. As a Christian I have no duty to allow myself to be cheated, but I have the duty to be a fighter for truth and justice. …


And if there is anything which could demonstrate that we are acting rightly, it is the distress which daily grows. For as a Christian I have also a duty to my own people. And when I look on my people I see it work and work and toil and labor, and at the end of the week it has only for its wage wretchedness and misery. When I go out in the morning and see these men standing in their queues and look into their pinched faces, then I believe I would be no Christian, but a very devil, if I felt no pity for them, if I did not, as did our Lord two thousand years ago, turn against those by whom today this poor people is plundered and exploited.


(12 April 1922, Munich. Source: The Speeches of Adolf Hitler. April 1922-August 1939, red. Norman H. Baynes, Oxford University Press, London 1980.)

This was also socialism, but a national variety, one which was aimed at the guilty party, who was close by - in a shop on the next street - who was easy to catch and who had no ability to defend himself. The aversion to this guilty party was deeply embedded; it was present in the consciousness and subconsciousness because his guilt was known to mothers and grandmothers and all ancestors since time immemorial.


They betrayed Jesus, they betrayed Muhammad (which was less important in a Munich beer cellar), they kidnapped Christian children and killed them for matzos, they wounded the Host, they poisoned wells, they turned peasants into drunkards, they went in for usury, they invented Communism - and the long queues were all their fault. They were useful for every occasion and for everybody, but most of all, for those who wanted to organize a terror machine.


Many have puzzled over the question of why so few protested, why the striking absurdity of this anti-Semitic madness attracted millions, both the mob and the middle class, both intellectuals and office workers. This scarecrow managed to be beggarly and mighty, repulsive and horrifying, weak and evoking disdain as well as giving rise to fear. Just this mixture made anti-Semitism an ideal instrument for a demagogue and allowed for a genuinely democratic way to power.


Democracy relies on rationalism. It is a system that assumes that people are capable of independent thinking and that they value their freedom highly, and finally, that they are not suicidal. We’ve heard a lot about the flight from freedom, and we’ve always listened to it with some disbelief and with a deep conviction that such an illness could only afflict somebody else. The phenomenon of the flight from freedom is always accompanied by calls for collective thinking. That is an oxymoron, but the phenomenon itself gives a warm sense of togetherness and a surety that I can’t be wrong. Collective thinking loves collective madness; it feeds on a need for hatred and murder. Here anti-Semitism is irreplaceable.


The temptation of collective thinking lies in wait for everybody. There is a constant demand for ideas that transform our small communities into multimillion masses living by one thought. A demand appears for a commander and not for a leader who directs a discussion. Those who increasingly want to believe in something often believe in anything at all. The suppliers of information stop checking the quality of goods they supply to the market because there is a demand for everything.


Astonished and horrified by what’s happening with our democracy, I have a feeling that we lose sight of what’s happening in places which used to be unattainable models for us. When we can no longer control reality, a need for magical thinking emerges, a need for an all-purpose enemy who is guilty of everything. For Hitler Jews as a race were just such an enemy. This idea was picked up by the leaders of Muslim communities, who were deeply convinced that Israel’s existence was a barrier that blocked their chances for development and that Jews scattered throughout the world were an overwhelming force that were mobilizing the rest of the world against the one true faith. (They were well prepared for such an idea by their whole religious tradition.)  A few people openly reject the authority of such leaders, millions live in fear of those who try to unite everybody around one leader, still others are prepared to die for their caliph.


Democracies no longer want to be policemen and are doggedly searching for moderate fanatics, looking askance - and more and more with hostility - at moderate believers. Faraway fronts are no longer far away and the madmen now have much more than just ancient rifles. We want to believe that they are not suicidal, that there is a possibility to come to an agreement, that they are rational after all, and that’s why we are looking for moderate fanatics rather than for moderate believers; we are ready to justify and even share their sick obsession. We have no problem with sharing this obsession - after all, this is also our tradition (a bit compromised by Hitler), so we need new words.


Every day we get astounding examples of the pervasiveness of this madness. In one month the British Labour Party suspended more than 20 members for anti-Semitism (more than 30 had already been suspended earlier). Among them are such bigwigs as Ken Livingstone, the former mayor of London who arrived at the novel conclusion that Hitler was a Zionist (i.e. he contributed to the establishment of this horrible Israel). A few days ago a Labour activist from London was suspended for presenting “the history of Jewish genocide against the British”. He revealed that Jews had financed Cromwell, caused the decapitation of Charles I because he wanted to deprive them of control of the state’s finances, and Neville Chamberlain, Winston Churchill and Tony Blair were all Jewish puppets. Musabbir Ali added that Israel was behind ISIS and the recent bombings in Ankara. 


We could just shrug our shoulders at the sight of such mental aberration if we were not witnessing the recurrence of the disease that we saw not so long ago. Mass insanity marches on a broad front. Absurd media messages which people believe without the least blink of an eye. Israelis are committing genocide, Israelis cut out Palestinians’ organs and sell them on the international market, Israelis kill children and shoot defenseless and absolutely innocent people.Israelis are not Jews but rather Khazars who impersonate Jews, they are colonialists who have replaced earlier colonial powers, and they constantly foment war.


Both the man in the street and politicians believe these astonishing stories. Political Islam has taken over the role of a demented Nazi system - it spurs its own societies to fight, convincing them that the West hates Islam and Muslims. Many people in the West have trouble distinguishing between the idea of Islamofascism and the Muslims, just as previous generations had trouble distinguishing between Nazism and the Germans. The threat of another cataclysm - a feeling of being lost, a feeling that we were dreaming about a better world and that we cannot manage our problems - forces us to look for a Messiah to tell us what to do. There are many candidates, but we are choosing the ones who are saying comprehensible things, things we’ve heard before, things which sound familiar and do not give rise to skepticism.


We are marking the seventieth anniversary of the Nuremberg Trials. Can we understand yet why Europe allowed the swallowing of Czechoslovakia without one word in protest, why even now we think that World War II started with the attack on Poland, why America waited for the Japanese, looking unconcernedly on the massacres in Europe, why the anti-Semitic madness of Nazism was not only treated with seriousness but even evoked favorable interest in Europe and across the ocean? These were the questions of my youth; today I’m astonished by the repetition - by the inability to discern the disease or to know what the sick are capable of.


In the face of a threat to democracy we stop believing in democracy; in the face of threats of another Shoah we mobilize sympathy for gangsters and layers of hatred towards those in danger. Can we imagine a leftist columnist, an atheist, writing an article entitled “God bless the IDF”? As margin note to the commemoration of the Nuremberg Trials, Fred Maroun, a Canadian born and raised in Lebanon, writes about the threat of annihilation of the Jewish state and the extermination of its inhabitants. He writes about monsters who are once again promoting the dehumanization of the Jews in the name of world conquest. The difference between the thirties of the last century and today is the existence of the State of Israel and the Israeli Army, writes Maroun. The continuation of Nazi plans started in 1948, the second attempt was tried in 1967 and another one in 1973. This time an Israeli soldier was standing on the railway track to Auschwitz, repelling repeated attacks. Don’t be surprised, writes Maroun, that the IDF is the main object of hatred of anti-Semites - Arabic, European and American - from the left and from the right.

But the IDF of today is just as moral as the IDF of 50 years ago. The difference is that while in the past the IDF’s main attackers were regular armies, today the IDF is attacked by cowards who use children as their main weapon and who use the media’s naivety and cynicism as their main tool.


The IDF of today is just as important to the Jewish people as the IDF of 50 years ago. The anti-Semitic hate has not abetted. In fact, it keeps increasing. The haters know that while Western governments appease them and international bodies are their pawns, the IDF is still there, as tough as ever, standing up for the Jewish nation.


It is perhaps an odd phrase for an atheist to say, and it may be an even odder phrase for an Arab to say, but every moral person of every ethnicity and every religious persuasion should say it with me: God bless the IDF.

 Why? Fred Maroun has explained it many times: it’s impossible to separate the fight for democracy from the fight against fascism. He adds here his leftist convictions about equality and respect for the right of minorities. He adds also rationalism, constantly threatened by madness.


A rebellious Egyptian journalist tries to explain to the Egyptian public that it has let itself be hijacked by Islamist Fascist propaganda, that it has started to believe the absurd claim that the West hates Islam. The West, which builds mosques, takes in refugees from the war-torn Islamic world, and elects a Muslim as a mayor of London. I’ve posted his video on YouTube and it has had several dozen viewers. Another video, entitled “What Israeli soldiers are doing to Palestinian children” has had (in its Polish version) over one million two hundred thousand viewers, and every day a few hundred more new enthusiasts for ammunition to revive the old hatred.


At my age I shouldn’t be surprised by anything anymore. The flight from freedom has as a companion the need for collective thinking. I’m posting here this short video with the statements by Ibrahim Issa. A few more people will watch it, people who are also surprised and are searching for explanations, who are asking what’s happening with America, which is now facing a choice between Trump and Clinton, what’s happening with Poland, what’s happening with Britain. I do not try to predict the future. I’m just an observer, and day after day I can see the persistent search for moderate fanatics and the persistent rejection of moderate believers.


Translated by Małgorzata Koraszewska and Sarah Lawson


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj












Rocznica
Hili: Dziś piąta rocznica "Listów" w sieci.
Ja: Tak, pięć lat ciężkiej pracy.
Hili: Głównie mojej.

Więcej

Aktywność umysłowa 
a demencja
Steven Novella


W neuronauce toczy się bardzo interesująca dyskusja o wpływie tak zwanego ”trenowania mózgu” na sprawności poznawcze i hamowanie procesu ich osłabienia. Oczywiście, żadne pojedyncze badanie nie rozstrzygnie tej debaty, ale nowe badanie dodaje kolejny kawałek do tej układanki. Niestety, pokazuje, że wzmożona aktywność umysłowa (układanie łamigłówek, rozwiązywanie problemów itd.) nie zmienia przebiegu osłabienia sprawności umysłowej w późnych latach życia.

Więcej

Dlaczego Iran finansuje
palestyńskich terrorystów?
Bassam Tawil

Na zdjęciu: młodzi Palestyńczycy w Gazie przygotowują proce do ciskania kamieni na izraelskich żołnierzy po drugiej stronie granicy Gaza-Izrael 14 maja 2018 r. (Zdjęcie:  Spencer Platt/Getty Images)

Zgodnie z wieloletnią polityką finansowania każdego, kto dąży do zniszczenia Izraela lub zabijania Żydów, Iran postanowił płacić stypendia rodzinom Palestyńczyków ze Strefy Gazy, którzy zostali zabici podczas atakowania Izraela. Decyzja dotyczy Palestyńczyków, którzy zostali zabici, gdy atakowali żołnierzy podczas cotygodniowych, sponsorowanych przez Hamas zamieszek wzdłuż granicy między Gazą a Izraelem; zaczęli w marcu 2018 r. pod hasłem „Marsz Powrotu”.
Jakie są konsekwencje irańskiej decyzji? Iran wysyła palestyńskim rodzinom komunikat: „Jeśli chcecie pieniędzy i dobrego życia, wyślijcie swoje dzieci, żeby zginęły na granicy z Izraelem”.  Innymi słowy, Iran mówi palestyńskim rodzinom, że najlepszym sposobem poprawienia warunków życiowych jest wysyłanie dzieci, by zabiły lub zraniły Żyda.

Więcej
Blue line

Musi się potępić akademicki
mobbing uczonego
Quillette Magazine


Najnowszą ofiarą akademickiego mobbingu jest 28 letni doktor nauk społecznych Noah Carl, który zdobył Toby Jackman Newton Trust Research Fellowship w St Edmund’s College na University of Cambridge.


Rzadko kiedy asymetria siły między akademicką tłuszczą a jej ofiarą była większa. Dr Carl jest młodym badaczem, dopiero zaczynającym życie zawodowe, i jest niszczony za to, że uzyskał prestiżowe stypendium na podstawie recenzowanych przez specjalistów badań.
Podczas gdy otrzymanie takiego stanowiska jest normalnie powodem do świętowania przez młodych akademików, dr Carl ukrył się, niezdolny do obrony swojej reputacji przed oszczerczymi atakami, ponieważ otrzymał instrukcje, że ma nie wypowiadać się do mediów.

Więcej

11 w Pittsburghu
i niemowlę w Ofra
Judean Rose


Uzbrojony Arab podniósł karabin do okna samochodu, kiedy pojazd zbliżał się do przystanku autobusowego i starannie celując wystrzelił najpierw w brzuch tej ciężarnej Żydówki.  „Dobrze”, pomyślał, kierując lufę w kierunku młodego męża tej kobiety, potem dwóch nastoletnich dziewczyn, a potem każdego, kto był w zasięgu.   


Celowanie w żydowską kobietę było dobre, celowanie w jej brzuch, jeszcze lepsze. Ustrzelił dwa ptaki jednym strzałem, a przynajmniej miał taką nadzieję. Była duża szansa, że trafił w jakiś żywotny narząd i, przy odrobinie szczęścia, w niemowlę w brzuchu tej Żydówki. Dlaczego pozwolić żydowskiemu niemowlęciu żyć, skoro można je rozgnieść jak karalucha, którym jest, zanim urodzi się i odrzuci słowo Allaha, i będzie przeszkadzać w budowaniu Chalifa, obejmującego cały świat muzułmańskiego kalifatu?

Więcej
Blue line

Dlaczego sądy nie powinny
rozstrzygać o nauce
Orac

Woda po wątrobie tej kaczki uleczy cię z grypy.

Pozwólcie, że zacznę od powtórzenia: W nauce nie decydują prawa, sądy, prawnicy ani ławy przysięgłych. Poprawność tego zdania powinna być tak całkowicie oczywista. Często jednak nie jest możliwe uniknięcie sytuacji, w której prawodawcy uchwalają prawo o tym, co słuszne w nauce, a sądy wydają wyroki w sprawach dotyczących naukowej i medycznej poprawności.
Niebezpieczeństwem jest tu jednak to, że wynikiem będzie groteskowy werdykt, taki jak niedawne przyznanie przez ławę przysięgłych 289 milionów dolarów człowiekowi, który twierdził, że glifosat spowodował jego raka, podczas gdy w rzeczywistości istnieją przytłaczające dowody, że glifosat nie ma związku z rakiem.
Pełno jest innych przykładów, jak w przypadku kiedy sąd zasądził na rzecz powodów, którzy twierdzili, że szczepienia spowodowały śmierć ich dziecka z diagnozą „nagła śmierć łóżeczkowa” (SIDS).

Więcej

Zabijanie żydowskich
dzieci!
Martin Sherman

Źródło: Getty Images. Pogrzeb izraelskiego dziecka zabitego przez palestyńskiego snajpera   

Dwudziestego listopada był Międzynarodowy Dniem Dzieci, brytyjska grupa, Campaign4Truth, zorganizowała spotkanie, na którym upamiętniono izraelskie dzieci zamordowane lub okaleczone przez arabski terror od 1920 r. Organizatorzy poprosili mnie o napisanie krótkiego tekstu na to to spotkanie.

Więcej
wwi_book

Dziennikarze  nie rozumieją
nowego raportu USA o klimacie
Bjorn Lomborg

Getty Images/iStockphoto

Aktywiści mają tendencję do przesadzania wpływu zmiany klimatycznej i równoczesnego niedoceniania kosztów powstrzymywania jej. Pouczające jest przyjęcie nowego oszacowania klimatu przez USA. Ten raport na ogół jest chłodno naukowy i opiera się na jeszcze ostrożniejszym globalnym raporcie panelu ONZ ds. klimatu i nauki znanego jako IPCC.


Niestety, ścisłe relacjonowanie nauki nie zwiększa popularności programów telewizyjnych, a przewidywanie rychłego końca świata tak. 

Więcej

Różne doniesienia 
o zamordowanych dziennikarzach
Peter Baum

Raed Fares, który należał do najbardziej znanych krytyków brutalnego reżimu Baszara Assada, został zamordowany 23 listopada 2018 r. (Zdjęcie: Oslo Freedom Forum/Reka Nyari/Wikimedia Commons)

Podczas gdy zamordowanie 2 paździer- nika saudyjskiego dziennikarza Dżamala Chaszodżdżiego nadal omawia się na całym świecie, zamordowanie 23 listopada syryjskiego dziennikarza, Raeda Faresa i jego wiernego przyjaciela i kamerzysty, Hammouda al-Dżneida, zastrzelonych we wsi rodzinnej Faresa Kafrandel w Syrii, nie wzbudziło większego zainteresowania.

Warto to zaniedbanie zauważyć: Fares należał do najbardziej znanych krytyków brutalnego reżimu syryjskiego prezydenta Baszara Assada.

Więcej

Ciemności
znowu kryją ziemię
Andrzej Koraszewski


Umysły zniewolone doznają czasem olśnienia na pogrzebie idei i w ramach ekspiacji pomagają położyć ciężki kamień nagrobny. Powieść Jerzego Andrzejewskiego Ciemności kryją ziemię jest nadal świetna, chociaż dzisiejsi czytelnicy zapewne odbierają ją wyłącznie jako opowieść o średniowieczu i Inkwizycji. Kiedy ukazała się jednak w 1957 roku, była dla nas doskonałą alegorią komunistycznego obłędu i bezmiaru jego łajdactwa. Nadieżdę Madelsztam zdumiewały trudności odkrywania obłudy i zbrodni tego systemu. To odkrycie było zazwyczaj następstwem wpadnięcia w łapy komunistycznej Inkwizycji i przeniesienia do kategorii wrogów rewolucji. Często towarzyszyło temu olśnieniu stwierdzenie, że „od teraz nikt nie może mieć już wątpliwości”. Dlaczego od „teraz”, dlaczego nie wcześniej, dlaczego tak wielu polskich komunistów zauważyło rzeczywistość dopiero po śmierci Stalina, a raczej po ujawnieniu osławionego „tajnego referatu” Nikity Chruszczowa na XX zjeździe KPZR?

Więcej

Walcz z antysemityzmem
w swoim domu
Fred Maroun


Nowa moda, prawica walczy z antysemityzmem lewicy, a lewica potępia antysemityzm prawicy. Być może naśladują świat arabski, gdzie od dawna powszechne jest obwinianie Europy o ich własny antysemityzm arabski. Europejscy antysemici jednak robią to na bardzo staromodny sposób – po prostu winią Żydów za antysemityzm.  Wszędzie, gdzie spojrzysz, antysemityzm jest problemem, ale zawsze kogoś innego. Być może każdy powinien spojrzeć w lustro, nie tylko dlatego, że wszystkie strony mają antysemityzm narastający we własnym domu, ale także dlatego, że skutecznie walczyć z antysemityzmem można tylko we własnych szeregach.
Wskazywanie palcem na innych staje się coraz popularniejsze w Stanach Zjednoczonych. Republikanie oskarżają Demokratów o wpuszczenie antysemityzmu przez pozwolenie antyizraelskim kandydatom na startowanie w wyborach i zdobycie miejsc. Demokraci oskarżają Republikanów

Więcej
Blue line

Kilka myśli
o altruizmie
Jerry A.Coyne


Kiedy w zeszłym tygodniu odbierałem moje nowe prawo jazdy, spytano mnie, czy nadal chcę być dawcą narządów (to jest zapisane na prawie jazdy). Odpowiedziałem: „Oczywiście”. Nie ma powodu nie być dawcą: nic cię to nie kosztuje, bo jesteś martwy i nie potrzebujesz narządów (chyba że jesteś chrześcijaninem tego rodzaju, który myśli, że potrzebuje serca i rogówek do spotkania Jezusa), a daje ci nieco poczucia satysfakcji, że także po śmierci możesz komuś pomóc.

Więcej

Kolejna bitwa w wojnie
o kulturę w Izraelu
Vic Rosenthal

Zdjęcie ze sztuki „Czas równoległy”,  której pozytywnym bohaterem jest terrorysta.

Kneset rozważy propozycję prawa ”Lojalność w kulturze” przedstawionego przez minister kultury i sportu Miri Regev.


Tak, nazwa proponowanego prawa (, po przetłumaczeniu na angielski [i polski, MK] brzmi nieco orwellowsko. A jego przeciwnicy powiedzą wam, że jest to atak na wolność słowa godny dyktatury, do jakiej ich zdaniem aspiruje rząd Netanjahu. Co więc dokładnie mówi to prawo? Daje ono Ministrowi Kultury prawo zredukowania lub odebrania finansowania rządowego artystom, teatrom, pisarzom...

Więcej
Blue line

Adwokat diabła.
Czyli prawda i religijne racje.
Lucjan Ferus


Wyjaśnię na wstępie, iż tytuł tekstu nawiązuje do kościelnego urzędu advocatus diaboli, który utworzył papież Sykstus V w 1587 r., a papież Jan Paweł II zlikwidował w 1983 r. „Urząd ów był rodzajem rzecznika publicznego w procesie beatyfikacyjnym, albo kanonizacyjnym w Kościele kat., zgłaszającego zarzuty przeciw wnioskowi i osobie kandydata. W przenośni: obrońca sprawy niesłusznej, albo złej” (wg Słownik mitów i tradycji kultury W.Kopaliński). Nie będę jednak opisywał historii tego zacnego urzędu o kilkusetletniej tradycji, ani też spekulował jakie mógł mieć powody papież Jan Paweł II, by go zlikwidować.

Więcej

Palestyńczycy,
o których nikt nie mówi
Bassam Tawil 

3903 Palestyńczyków zabitych w Syrii w ciągu ostatnich siedmiu lat nie stanowi przedmiotu zainteresowania zachodnich dziennikarzy ani ich redaktorów. Dla nich raporty organizacji praw człowieka monitorujących warunki Palestyńczyków w Syrii są śmieciami nadającymi się do kosza. Na zdjęciu: Palestyńczycy siedzący wśród ruin obozu uchodźców Jarmouk w Syrii. (Zdjęcie: UNRWA)

Oto ”dobra” wiadomość: w październiku tylko pięciu Palestyńczyków z Syrii uznano za martwych. Mieszcząca się w Londynie Grupa Działania Na rzecz Palestyńczyków w Syrii informuje, że w październiku 2017 roku zginęło 12 Palestyńczyków z powodu związanych z wojną wydarzeń w kraju. „Lista ofiar, które zginęły w październiku 2018 r. obejmuje czterech Palestyńczyków, których uznano za zmarłych w Teloul Al-Safa na pustyni Al-Sweida na południu Syrii i jednego Palestyńczyka w Damaszku”, pisze grupa. Według organizacji praw człowieka, która monitoruje sytuację Palestyńczyków w Syrii, liczba Palestyńczyków zabitych w Syrii od 2011 r. wynosi obecnie 3903.

Więcej

Nauka nie jest
twoim wrogiem
Steven Pinker

The Linder Gallery</a><span>, c.1622-1629, Cordover Collection, LLC</span>

Wielcy myśliciele Wieku Rozumu i Oświecenia byli naukowcami. Nie tylko wielu z nich dało wkład w matematykę, fizykę i fizjologię, ale wszyscy byli zapalonymi teoretykami nauki dotyczącej natury człowieka. Byli neuronaukowcami poznawczymi, którzy próbowali wyjaśnić myśli i emocje w kategoriach mechanizmów układu nerwowego. Byli psychologami ewolucyjnymi, którzy rozważali życie w stanie natury oraz instynkty zwierzęce, które są, jak mówił Hume, „infused into our bosoms." [wtopione w nasze serca]. I byli oni psychologami społecznymi, którzy pisali o uczuciach moralnych, wiążących nas razem, o egoistycznych pasjach, które nas rozpalają, i dziwactwach krótkowzroczności, które krzyżują najlepsze plany.

Więcej

ONZ odrzuca rezolucję
potępiającą terroryzm Hamasu
Andrzej Koraszewski

Przedstawiciele Państwa Palestyna słuchają wystąpienia Nikki Haley (zrzut z ekranu)

Zgromadzenie Ogólne ONZ z przyczyn proceduralnych odrzuciło projekt rezolucji potępiającej ataki rakietowe Hamasu na cywilną ludność Izraela. W bezprecedensowym posunięciu przed głosowaniem nad tą rezolucją, Boliwia zażądała, aby o przyjęciu tej rezolucji decydowała kwalifikowana większość dwóch trzecich głosów i ta propozycja została zaakceptowana przez 75 państw, 72 państwa głosowały przeciw, a 26 wstrzymało się. Propozycję rezolucji potępiającej terroryzm Hamasu przedstawiły Stany Zjednoczone. 

Jak powiedziała ambasador USA przy ONZ, Nikki Haley, żądanie kwalifikowanej większości dla akceptacji tej właśnie rezolucji to klarowny przykład podwójnych standardów, ponieważ nikt nie proponował kwalifikowanej większości, kiedy tydzień wcześniej to samo zgromadzenie uchwalało sześć rezolucji przeciw Izraelowi w ciągu jednego dnia.

Więcej

Czy poparcie czegoś przez
celebrytę zmienia opinię ludzi?
Jerry A. Coyne


W tym badaniu we wszystkich trzech grupach poparcie przez celebrytę stanowiska wobec ewolucji zmieniło poglądy studentów lub przedstawicieli społeczności małego miasta na ewolucję w oczekiwanym kierunku, czy było to poparcie dla zatwierdzenia, czy krytyka. Innymi słowy, ewolucja jest jak produkt, który łatwiej można sprzedać, jeśli popiera go celebryta (autorzy cytują dane pokazujące pozytywne efekty takie poparcia w reklamach).

Więcej

Sprawa palestyńska
jest „islamska”
Z materiałów MEMRI


Na "Warsztatach dla Palestyny” zorganizowanych przez American Muslims for Palestine, mieszkający w New Jersey aktywista AMP, Muhammad Habba powiedział, że wierzy, iż Izrael przestanie istnieć w ciągu następnych 50 lat, a następnie chwalił członków partii Demokratycznej za popieranie bojkotu i sankcji przeciwko Izraelowi. 
Poniżej podajemy tekst klipu MEMRI TV z kazania Elkasaby'ego:

Jak powiedziałem we wczorajszym kazaniu, Palestyna nie jest ograniczona do dzisiejszych granic. Palestyna nie jest ograniczona do granic z 1948 r., z 1976 r. lub do Sykes-Picot. Palestyna jest większa niż to. Palestyna jest ziemią wszystkich Arabów i wszystkich muzułmanów. Zanim jest sprawą islamską Palestyna jest sprawą ludzkości.

Muhammad Habba: Istnieje idea, że Izrael jest czymś, co będzie trwać wiecznie, co, niestety, z tego co widzieliśmy ostatnio, nie jest prawdą. Izrael, tak jak to idzie teraz, przestanie istnieć, powiedziałbym w ciągu następnych 50 lat.Obecnie poparcie dla Palestyny w Ameryce jest wyższe niż kiedykolwiek. Większość Demokratów popiera bojkot i sankcje na Izrael z powodu ich traktowania Palestyny.

Więcej
Biblioteka

Kolejna szkoła waldorfska,
kolejna epidemia
Orac


Doświadczenie wskazuje, że większość ludzi, która niewiele wie o Rudolfie Steinerze i jego mistycznym, magicznym szarlataństwie, takim jak antropozoficzna medycyna i biodynamiczne rolnictwo, uważa szkoły Waldorfa, które bazują na jego filozofii, za ekscentryczne szkoły prywatne, powtarzając za opisem ziemi w Autostopem przez Galaktykę, że są “w zasadzie nieszkodliwe”. Ta ocena jednak pomija fakt, jak przepełniona mistyczną i nonsensowną pseudonauką była filozofia Rudolfa Steinera. Edukacja steinerowska opiera się na dziwacznych i mistycznych zasadach, które nie mają żadnej podstawy w nauce, bo Steiner był wyznawcą okultystycznego systemu wiary znanego jako teozofia.

Więcej

Gdzie był UNIFIL, kiedy
Hezbollah kopał tunel?
Daled Amos


Długa historia niekompetencji UNIFIL-u w wypełnianiu mandatu utrzymywania południowego Libanu bez broni i terrorystów Hezbollahu nie jest zaskakująca przy braku najbardziej podstawowej uczciwości, niewypełnianiu obowiązków i niezachowywaniu neutralności.

Fakt, że Hezbollah mógł wykopać tunel do Izraela bez tego, by UNIFIL nabrał jakichkolwiek podejrzeń na temat wstrząsów dochodzących z niewielkiej odległości, mówi sam za siebie.

Izraelska armia dostarczyła zdjęcie lotnicze, pokazujące drogę tunelu, który zmusił Izrael do rozpoczęcia Operacji Północna Tarcza.

Więcej
Blue line

Pryncypialność i elastyczność
w rozwiązywaniu problemów
Andrzej Koraszewski


Brak zasad może prowadzić do łajdactwa, ale pryncypialność ma często równie paskudne efekty. Czy musimy ważyć różne wartości i szukać kompromisów? Każdy sędzia boryka się z tym problemem orzekając wyroki, polityka jest sztuką osiągania tego, co  możliwe. Wacław Havel odwrócił tę starą maksymę, mówiąc, że „polityka nie jest sztuką osiągania tego, co możliwe, ale tego, co niemożliwe”. Jednak, aby osiągnąć to, co niemożliwe, musimy czasem zrezygnować z pryncypialności i zdobyć się na kompromis. Kiedy jednak kompromis okazuje się zgniłym kompromisem, a kiedy pryncypialność zmienia się w tępy fanatyzm? O ważeniu wartości i sztuce kompromisu mówimy rzadko i zazwyczaj bardzo  ogólnie, chociażby z tej przyczyny, że wszyscy lubimy być ludźmi z zasadami.

Więcej

Brytyjski profesor
– fan Hamasu i jego ”poezja”
Elder of Ziyon

Atef Alshaer

Alshaer, który najwyraźniej podziela filozofię Hamasu, przyznaje, że poezja Hamasu nie jest zainteresowana pokojem z Izraelem, ale stworzeniem islamskiego państwa:  

"W wielkim planie ideologii Hamasu niepodległa Palestyna jest tylko odskocznią ku realizacji większego islamskiego państwa, które obejmowałoby terytoria większe od Palestyny i ostatecznie uwieńczone by było w islamskim kalifacie." 

Ten facet uczy wpadających w uniesienie nad nim studentów uniwersytetu, jak cudowny jest Hamas.

Więcej

Dominujący indyk
i jego popisy
Bruce Lyon


Wielu z nas kulinarnie docenia indyka – pomyślałem więc, że miło będzie podnieść również jego biologiczne docenianie przez pokazanie zachowań ptaka, którego zjadamy, a przynajmniej jego dzikiego krewnego, indyka zwyczajnego (Meleagris gallopavo). A jak już jestem przy tym, to opiszę także kilka innych ciekawych gatunków w taksonomicznym rzędzie, w którym mieszczą się indyki, Galliformes.

Więcej

Kindertransport
– okazjonalna wielkoduszność
Haviv Rettig Gur


Najlepiej można zrozumieć Kindertransport nie jako przykład otwartości i humanitaryzmu Wielkiej Brytanii podczas II Wojny Światowej, jak o tym mówią dzisiejsi Brytyjczycy, ale jako chwilowy wyjątek, który dowodzi reguły uniwersalnej obojętności na los Żydów. Chwalenie się Wielkiej Brytanii za przyjęcie Kindertransport ukrywa fakt, że Brytyjczycy postanowili także nie wpuścić ich rodziców. Ten wyjątkowy, moment łaski jest równoznaczny ze zmuszeniem Żydów do osierocenia swoich dzieci, by je uratować. Tymczasem dorośli Żydzi, którym pozwolono na wjazd, zostali wpuszczenie tylko pod warunkiem, że brytyjska społeczność żydowska przyjmie za nich pełną odpowiedzialność finansową, ponieważ odmówiono im prawa pracy w Zjednoczonym Królestwie. A jeszcze jest sprawa Białej Księgi. Antyuchodźcza polityka, zatrzymująca Żydów, którzy uciekali z kontynentu przed wjazdem do Wielkiej Brytanii, działała już w pełni, kiedy w 1939 roku Wielka Brytania wydała Białą Księgę, która zapewniła, że Żydzi nie mogli również uciec z opanowanego przez nazistów kontynentu do opanowanej przez Brytyjczyków Palestyny. Nie trzeba dodawać, że USA i Kanada także zakazywały wówczas wjazdu.

Więcej
Dorastać we wszechświecie

Zawierzeni
bez granic
Andrzej Koraszewski 

Duchowni wypaczają religię
i mordują kobiety
Zaki Reza

Niechciany dar
Boga
Lucjan Ferus

List do Edinburgh University
Students' Association
Denis MacEoin

Dlaczego kocie języki
są kolczaste?
Jerry A. Coyne

"Palestyna" urojona
i jej wyznawcy
Phyllis Chesler

Hiszpania dąży do zakazania
alternatywnej medycyny
Steven Novella

Okrzyk ”Prawo powrotu”
i pełna historia
Lyn Julius

Porzucenia religii jest
ryzykownym przedsięwzięciem
Leo Igwe

Ludobójstwo,
Izrael i Jazydzi
Seth J. Frantzman

Cała władza
w ręce marginesu
Andrzej Koraszewski

O obsesji potępiania
Izraela przez lewicę
Jerry A. Coyne

Inżyneria fotosyntezy 
i jej przeciwnicy
Steven Novella

Nowy niebezpieczny
zakręt Unii Europejskiej
Douglas Murray

Mój list
do Darwina
Jerry A. Coyne

Blue line
Polecane
artykuły

Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica



Arabowie



Roboty będą uprawiać ziemię



Sumienie, czyli moralność bez smyczy



Skomplikowana ewolucja



Argument neuroróżnorodności



Nowe badanie pamięci długotrwałej



Ściganie bluźnierstwa



Ryby jaskiniowe



Autyzm



Od niepamiętnych czasów



Tunezyjczycy przeciw złemu prawu



Drugie prawo termodynamiki



Pochwała ignorancj



Mistyfikacja Sokala



Intronizacja Chrystusa


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk