Prawda

Piątek, 2 grudnia 2022 - 06:44

« Poprzedni Następny »


Ochrona amerykańskich dzieci przed dzisiejszymi aktywistami edukacji


Jason D. Hill 2021-03-03

Profesor Jason Hill.
Profesor Jason Hill.

Od redakcji „Listów z naszego sadu”

Poniższy artykuł jest dyskusyjny lub jak kto woli bardzo dyskusyjny. Autor proponuje ni mniej ni więcej tylko likwidację państwowych szkół, likwidację ministerstwa edukacji, prywatyzację nauki od przedszkola do uniwersytetu. Pisze, że edukacja w rękach rządu, staje się rządową indoktrynacją, niszczeniem samodzielnego myślenia, blokowaniem jednostkowego rozwoju. Autor przyjechał do Ameryki z Jamajki mając lat dwadzieścia, zrobił studia, został profesorem filozofii, zajmuje się etyką. Jest również gejem i deklaruje się jako konserwatywny demokrata. Jego tezy mogą budzić zdumienie, a nawet oburzenie. Warto się jednak z nimi zapoznać. Czy zgadamy się z wnioskami Autora? Nie. Edukacja rządowa jest jednak zagrożeniem dla młodego pokolenia tak w Ameryce jak i w Polsce, nie wiadomo jak to zmienić. Trudno o wątpliwości, że szkoły społeczne działają lepiej.         


Przyjaciel opowiedział mi coś, co spowodowało, że dreszcz przeszedł mi po plecach. Jest starej szkoły lewicowym “liberałem” i stanowczym zwolennikiem publicznej edukacji. Wszystkie jego dzieci chodzą do publicznych szkół. Ostro sprzeciwia się promowaniu prywatnych szkół, bo uważa, że prowadzi to do większego rozwarstwienia społeczeństwa, ponieważ ubodzy biali i czarni będą nieproporcjonalnie dyskwalifikowani w dostępie do szkół prywatnych.


W dobrej wierze zawsze powierzał edukację swoich dzieci temu, co ja nazywam “szkołami rządowymi”. Był przekonany, że jego dzieci otrzymają solidną edukację od przedszkola po liceum.


Podczas pandemii COVID-19 musiał jednak monitorować zajęcia szkolne swoich dzieci. Bezrobocie zostawiło mu więcej czasu, by dyskretnie przysłuchiwać się lekcjom – szczególnie lekcjom młodszego syna, ucznia klasy 6.


Zaszokowało go, kiedy natknął się na zadanie omawiane podczas lekcji angielskiego, w którym wszyscy biali uczniowie podczas lekcji online przez zoom mieli położyć rękę obok brązowej torby papierowej. Nie wiedział, jak jego syn, uczeń szóstej klasy, zdobył taką papierową torbę. Nauczyciel zapytał dzieci, czy zauważyły różnicę koloru ich skóry i brązowej torby. Wszyscy przytaknęli, a niektórzy powiedzieli to głośno. Nauczyciel zapytał, czy kolor torby jest podobny do koloru kilku uczniów identyfikowanych jako czarni. Syn mojego przyjaciela spojrzał na ekran i przycisnął ikonę potwierdzającą. Wtedy nauczyciel oznajmił z pełną moralną wyższością i nieprzejednaniem:

Jeśli twój kolor skóry różni się od koloru papierowej torby, to jesteś częścią problemu znanego w Ameryce jako systemowy rasizm, który zadaje nienaprawialne szkody wszystkim czarnym i brązowym ludziom w Ameryce. Ponadto, jeśli twój kolor skóry różni się od koloru brązowej torby i jesteś identyfikowany jako biały, cieszysz się czymś, co nazywa się biały przywilej, co znaczy, że codziennie praktykujesz rasizm nie wiedząc o tym.

Każdy uczeń, który miał inny kolor skóry niż kolor brązowej, papierowej torby, był kolektywnie winny. Nauczyciel zapytał następnie klasę, czy słyszeli kiedyś słowo „reparacje”.  


Instynktownie, z jakiegoś atawistycznego poczucia konieczności rodzicielskiej obrony dziecka mój przyjaciel zamknął pokrywę laptopa i powiedział synowi, żeby na chwilę poszedł do swojego pokoju. Powiedział mi, że stał z dłonią przyciskającą zamknięty laptop, trzęsąc się z irytacji.


W rozmowie powiedziałem mu, że wmawianie winy implikuje złe postępowanie, a ponieważ jego syn w wieku dwunastu lat nie wyrządził żadnej krzywdy żadnemu czarnemu człowiekowi, zrodzi się w nim poczucie urazy. Z czasem, kiedy będzie dojrzalszy umysłowo, a oskarżenia powtarzane przeciwko niemu będą skodyfikowane w normę kulturową, będzie uważał, że jest prawdziwą przyczyną wszystkich szkód wyrządzanych czarnym ludziom. Powiedziałem mu, że taka nauka zaczyna zagnieżdżać coś złowieszczego i ponurego w psychice jego syna.


Twój syn, powiedziałem mu, będzie miał coraz większą urazę wobec czarnych ludzi. Początkowo będzie to łagodne; odrobina pogardy podsycanej narastającym poczuciem własnej wyższości i mocy, dzięki której on na podstawie swojej białości może spowodować tak wiele szkód i on, dzięki tej samej magicznej mocy białości, może złagodzić tak wiele nieszczęścia i cierpienia czarnych. To nie może się skończyć dobrze. Program szkolny jego syna będzie wdrażany przez bandy czarnych i białych postępowych nihilistów, którzy będą nawoływali do unicestwienia “białości”, co jego umysł pojmie jako: unicestwienie wszystkich białych ludzi na świecie z nim włącznie. Istnieje niebezpieczeństwo, że jego syn stanie się nie tylko rasistą, ale zwolennikiem białej supremacji. Uwierzy, że zostanie zwolennikiem białej supremacji jest jego jedyną możliwością obrony własnego życia przed wczesnymi etapami napaści skierowanymi na niego – zaczynając od pozornie niewinnego porównania jego koloru skóry z brązową torbą z papieru. A wszystko to z powodu białych liberałów udających antyrasistów.


Ostrzegłem go, by uważał na dalszą edukację dziecka. Nie jest za późno na przejęcie odpowiedzialności i kontroli nad jego rozwojem przez zabranie go z miejsca, które jest zagrożeniem bezpieczeństwa niszczącym naszą, amerykańską cywilizację: z rządowych szkół i uniwersytetów naszego kraju.


Niewątpliwie czytelnicy śledzą informacje o tym, jak nasze szkoły publiczne zalewane są tym, co jest znane jako “Kulturowo Odpowiedzialne Nauczanie”. Nauczyciele mają obowiązek wprowadzania w klasie “aktywnej edukacji obywatelskiej”, wprowadzając uczniów w aktywizm na rzecz rozmaitych spraw.


Okręg szkolny w San Diego przeprowadził “szkolenie o białym przywileju” dla białych nauczycieli, którym powiedziano, że są rasistami, ponieważ są biali i mają rasistowskie myśli. Kazano im wstydzić się za to, że nauczają na ukradzionej ziemi rdzennych Indian.


Publiczne szkoły w Seattle także miały rasowe sesje szkoleniowe dla nauczycieli, gdzie jednoznacznie oskarżano ich o codzienne mordowanie dusz czarnych dzieci przez systemowo zinstytucjonalizowaną, anty-czarną, sankcjonowaną przez państwo przemoc. Im także powiedziano, że z natury są rasistami tylko dlatego, że mają białą skórę i że muszą świadomie odrzucić swoją “białość”. Powiedziano im, że każdy sprzeciw wobec oskarżenia o rasizm,  niezależnie od tego, jak dobrze uzasadniony lub zakorzeniony w faktach, będzie odrzucony jako odbicie ich białości i będzie dowodem ich białej wątłości.


Te historie są serwowane obok kursów dekolonizacji, w których Shakespeare, Homer, Chaucer i inni klasycy są usuwani w Stanach Zjednoczonych z programów licealnych i uniwersyteckich (nie nadążam za wszystkimi). Zaczęło się to od Rutgers University, gdzie stwierdzono, że gramatyka jest rasistowska, a potem rozciągnięto to na nauki ścisłe i matematykę – to także są rasistowskie dyscypliny, oznajmiono.  


Jest oczywiste, że dzisiejsi kulturowi aktywiści są winni masowego krzywdzenia dzieci w naszych klasach szkolnych. Zdławili niezależne myślenie, logikę, rozum i udało im się złamać umysły naszych dzieci. Uzurpowali sobie cel edukacji i przenieśli go od prawdziwej nauki do marksistowskiej indoktrynacji i niszczenia wartości, które podtrzymują amerykańską cywilizację. Wykorzystują dzieci jako polityczne pionki, broń masowego zniszczenia i uprzedmiotowione narzędzia w swojej wojnie przeciwko Stanom Zjednoczonym.


Wypowiedzieli wojnę dzieciom tego kraju i ich umysłom – otwarcie, wulgarnie i z premedytacją.


Pora zastosować wobec ich starań nieprzejednany kontratak. Wiemy, gdzie oni są i kim oni są.


Bitwa jest przede wszystkim filozoficzna. Musimy bronić naszych zasad i naszych niepodważalnych wartości, które definiują Amerykę: naszego wolnorynkowego kapitalizmu, naszej Konstytucji i jej karty praw, filozofii indywidualizmu, rozumu i amerykańskiej wyjątkowości.


Dla zniszczenia tego ruchu musimy przede wszystkim znieść publiczną edukację, zlikwidować wszystkie rządowe szkoły i nasze publiczne uniwersytety, które stały się zagrożeniem naszego bezpieczeństwa narodowego i ośrodkami indoktrynacji dla antyamerykańskich, marksistowskich i postmodernistycznych ideologii. Nasze dolary z podatków nie mogą dłużej finansować tych instytucji.


Przyszły sekretarz edukacji i przyszli przywódcy muszą przygotować likwidację ministerstwa edukacji. Edukację trzeba oddać ponownie w ręce rodziców i – mówiąc wprost – powinna zostać sprywatyzowana, Jeśli, jak mówią Nowi Przywódcy Kulturowi, państwowi nauczyciele są rasistami – to, w porządku, wszystkich trzeba zwolnić z pracy.


Prywatne instytucje nauczania nie powinny dłużej otrzymywać żadnego finansowania od federalnego rządu ani od żadnych stanowych instytucji rządzących. Fundusze upoważniają do narzucania programów aktywistów.


Tak, to jest kontrowersyjne stanowisko. Jestem gotów rozważyć koncepcję wydawania szkolnych bonów do wykorzystania na kształcenie dziecka w prywatnej szkole. To także jest sporna kwestia wśród rozsądnych ludzi, ponieważ chodzi o publiczne fundusze na kształcenie dziecka. Niektórzy więc będą argumentować, że bony nadal angażują państwo w edukację. Wydaje mi się, że bezpieczniejszą alternatywą i bardziej opartą na moralnej zasadzie, głoszącej że ludzie są odpowiedzialni za wybory prokreacyjne, jakich dokonują oni – a nie społeczeństwo – jest wprowadzenie ulg podatkowych dla wszystkich rodziców. Do zakwalifikowania się wystarczy posiadanie dziecka lub dzieci, które chce się kształcić w prywatnej szkole. Część dochodu potrzebna do posłania dziecka do takiej szkoły nie byłaby opodatkowana. Z pewnością byłby to bodziec dla ludzi, by nie mieć więcej dzieci niż mogą wykształcić. Dla konkurujących na wolnym rynku szkół prywatnych w ich finansowym interesie będzie objęcie swoim działaniem szerokich warstw społeczeństwa. Widzieliśmy, że pojawienie się prywatnych uniwersytetów online otworzyło możliwości edukacji dla tych, których poziom dochodów nie pozwalał na naukę na tradycyjnych uniwersytetach z wysokim czesnym,.


Sądzę, że rozmowa o dwóch naszkicowanych tutaj możliwościach jest dobrym sposobem na rozpoczęcie wykorzeniania rządowych szkół w naszej republice.  


Aby walczyć w tej wojnie trzeba zacząć od korzeni przez pokonanie strategii i metod działania przeciwnika. O możliwych strategiach będę pisać w kolejnych artykułach na ten temat. Obecnie po prostu chcę zniszczyć te brązowe torby papierowe, zamknąć na zawsze te rządowe szkoły i oddać amerykańskie dzieci ponownie ich rodzicom. One są niewinne. Przyszłość należy do nich. I zasługują na możliwość zrobienia z niej i ze swoich umysłów czegoś wspaniałego.


Protecting American Children from Today’s Educational Activists

Frontpage.mag, 25 lutego 2021

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

 

Jason D. Hill

Profesor filozofii na DePaul University w Chicago. Specjalizuje się w dziedzinie etyki, filozofii społecznej i politycznej. Jest autorem wielu książek, m.in. “We Have Overcome: An Immigrant’s Letter to the American People”. Jason D. Hill przyjechał do Stanów Zjednoczonych z Jamajki w wieku 20 lat, jest krytykiem kultury cierpiętnictwa, która jego zdaniem nie sprzyja emancypacji grup dawniej dyskryminowanych.

Twitter @JasonDhill6.


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj




Komentarze
1. Konserwatywny Demokrata? Marek Eyal 2021-03-03








Zazdrość
Hili: Jak się tam dostałeś?
Szaron: Paulina mnie zaprosiła na ucztę.
(Zdjęcie: Paulina)

Więcej

Iran i Turcja mają wspólny
interes w atakowaniu Kurdów
Seth J. Frantzman

Wiec w Ebril na rzecz niepodległości irackiego Kurdystanu, wrzesień 2017r. (Źródło: Wikipedia)

Zarówno Iran, jak i Turcja grożą inwazją na obszary, na których żyją Kurdowie w Iraku i Syrii. Turcja już od lat wysyła wojsko do części północnego Iraku i okupuje kilka zamieszkałych przez Kurdów obszarów Syrii, a Iran przeprowadza ataki dronami i rakietami na kurdyjskie grupy opozycyjne, które mają obozy w Iraku. Jednak oba te autorytarne reżimy nasiliły obecnie groźby rozpoczęcia nowych najazdów lądowych, które mogą spowodować przesiedlenie setek tysięcy ludzi.

Czy Iran i Turcja koordynują swoje wysiłki na rzecz destabilizacji Syrii i Iraku oraz atakowania obszarów w obu krajach? Chociaż Iran i Turcja czasami wydają się znajdować po różnych stronach konfliktów w regionie, mają wspólne interesy. Zarówno Iranem, jak i Turcją rządzą skrajnie prawicowe partie religijne: w przypadku Iranu jest to reżim teokratyczny, który istnieje od 1979 roku, a w Turcji partia AKP doszła do władzy na początku XXI wieku. Ci przywódcy religijni prowadzą częściowo podobną politykę. Jedni i drudzy popierają grupę terrorystyczną Hamas; grożą Izraelowi (chociaż Turcja ostatnio stara się pogodzić z Izraelem); zarówno Ankara, jak i Teheran postrzegają też siebie jako przeciwników polityki USA w Iraku i Syrii; zarówno Iran, jak i Turcja współpracują również z Rosją.

Więcej

Niewinne zdumienie
pewnego socjologa
Andrzej Koraszewski 

Izraelski chłopiec ze Sderot okaleczony przez palestyńską rakietę. Czy powinniśmy pytać dlaczego media tak rzadko pokazują izraelskie ofiary, a tak często ofiary palestyńskie (nierzadko z fałszywymi podpisami)? [Źródło zdjęcia: Wikipedia]   

Zdarza się (nie częściej niż raz w miesiącu), że ludzie w ten lub inny sposób pytają, czy aby nie koncentrujemy się nadmiernie na sprawach antysyjonizmu/antysemityzmu. Odpowiedź, że to świat ma obsesję na punkcie Izraela i Żydów i że ta obsesja świata jest z wielu względów warta obserwacji, jest zazwyczaj uważana za zbyt mało konkretną. Ponieważ jednak są to niepokoje osób, które przypadkowo trafiają na naszą stronę, więc pamiętając, że nie wszyscy muszą podzielać nasze zainteresowania, zapominamy o sprawie i dzielimy się z naszymi czytelnikami tym, co sami uważamy za interesujące i ważne.

Więcej
Blue line

Listopadowe powstanie
i sprawa niekoszerna
Jerzy Łukaszewski


Dla budowania narodowego mitu, który ma przekonać Polaków (i nie tylko Polaków), o naszej wyjątkowości i co za tym idzie – o należnym nam wyjątkowym miejscu w rodzinie narodów świata, od lat używa się tych samych elementów. Chodzi głównie o  historię naszych walk z wrogami najeżdżającymi nas ze wszech stron. Opowieści te, na ogół odpowiednio koloryzowane i cenzurowane, tak bardzo wrosły się w naszą świadomość, że jakakolwiek ingerencja w ich treść jest w stanie wywołać burzę, nawet pośród ludzi nieco bardziej światłych niż przeciętna. Nie mówię tu o politykach, bo światłych tam jak na lekarstwo (czasami ma człowiek wrażenie, że światlejsi są celowo wycinani z ich szeregów).

Więcej

75 lat temu: arabskie
wypowiedzenie wojny Żydom
Elder of Ziyon

Głosowanie w ONZ 29 listopada 1947 roku.

Na kilka godzin przed głosowaniem ONZ za podziałem Palestyny na państwo żydowskie i arabskie, sekretarz generalny Ligi Arabskiej, Abdul Azzam Pasza, ostrzegł, że taka decyzja doprowadzi do ludobójstwa przeciwko Żydom na Bliskim Wschodzie.


Jest to najpełniejszy tekst jaki udało mi się znaleźć tego, co powiedział po angielsku do zachodniej publiczności jako przedstawiciel całego świata arabskiego.  


Warto to przestudiować, ponieważ od tamtego czasu jest to podstawa praktycznie każdego arabskiego oświadczenia o Izraelu, w tym oświadczeń dzisiejszego Mahmuda Abbasa. 

Przemówienie jest połączeniem gróźb, zastraszania, wzniecania paniki, hiperboli i podżegania do ludobójstwa Żydów. 

Więcej
Blue line

Wyjście ze stalinowskiego
zimna
Robin Ashenden


Sześćdziesiąt lat temu, w sobotę 17 listopada 1962 roku, w Związku Radzieckim opublikowano książkę, która niemal z pewnością zmieniła świat. Był to pierwszy krok w ujawnianiu przez pisarza całego systemu politycznego i został podjęty z wielkim osobistym ryzykiem. Niemal z dnia na dzień rozsławił tego autora na całym świecie, a dziesiątki lat później historycy i krytycy nadal opisywali go jako jednego z „najważniejszych pisarzy XX wieku” i podkreślali, że pomógł „obalić największą tyranię, jaką świat znał”. Książka, o której mowa, to Jeden dzień Iwana Denisowicza, a pisarzem, który później otrzymał Nagrodę Nobla i sprzedał 30 milionów egzemplarzy swoich dzieł, był Aleksander Sołżenicyn.

Więcej

Brytyjscy politycy stają
po stronie terrorystów
David Collier


Od czasu do czasu maska ruchu antyizraelskiego odsłania się do takiego stopnia, że nawet naiwni i głupi powinni być w stanie dostrzec prawdziwe oblicze antyizraelskiego aktywizmu. Dobrym przykładem jest ubiegłoroczny konwój przez żydowską dzielnicę Londynu pod hasłem „gwałcić wasze córki”, nawet jeśli haniebnie CPS [Crown Prosecution Service – odpowiednik Prokuratury Generalnej, MK] zdecydowała się nie ścigać winnych. Obecna próba uciszenia organizacji pozarządowej „Roots”– wspólnej izraelsko-palestyńskiej inicjatywy pokojowej – podczas jej tournée po Wielkiej Brytanii jest kolejnym tego przykładem. 
Dlaczego antyizraelscy protestujący mieliby próbować uciszyć tych, którzy budują mosty dla pokoju? I jakim prawem ludzie w miejscach takich jak Manchester czy Edynburg próbują powstrzymać Palestyńczyków, którzy szukają dialogu – przed zabieraniem głosu w Wielkiej Brytanii?

Więcej

Sztuka realizowania tego
co jest  możliwe
Andrzej Koraszewski 

Ukraiński żołnierz w pierwszych dniach zimy. (Autor zdjęcia nieznany.)

Próba zrealizowania tego, co jest możliwe, wymaga zdobycia poparcia wyborców, co zmusza w kampaniach do dostosowania się do oczekiwań związanych nie tylko z faktycznymi oczekiwaniami różnych grup, ale również z wyobrażeniami kształtowanymi przez media publiczne i społecznościowe. W rwącym strumieniu wiadomości bzdurnych, błahych, mających poruszyć, przykuć uwagę i tych, które mogą nabrać znaczenia w czasie, przemknął mi incydent z wystąpienia Donalda Tuska. 

Więcej

Izrael i Jordania
czyszczą Jordan
Hugh Fitzgerald


Izrael i Jordania właśnie podpisały porozumienie w sprawie współpracy przy rekultywacji rzeki Jordan, która przez dziesięciolecia zaniedbań jest bardzo zanieczyszczona, ucierpiała z powodu przekierowania wody z dopływów i z powodu wielu lat suszy, a wszystko to doprowadziło do utraty różnorodności biologicznej i zmniejszenia ilości wody.
 

Kto mógłby sprzeciwić się takiemu projektowi współpracy między Izraelem a Jordanią we wspólnym wysiłku ratowania rzeki przed dalszą degradacją i suszą oraz przywrócenia, jak się szacuje, połowy utraconej różnorodności biologicznej? Kto mógłby sprzeciwić się temu projektowi, który pomoże odrodzić się środowisku naturalnemu, zapewni większy dostęp do wody spragnionym Jordańczykom i stworzy atrakcyjniejsze miejsce dla turystów, w tym chrześcijańskich pielgrzymów religijnych, których wydatki będą szczególnie mile widziane przez Jordanię i Palestyńczyków?
Oczywiście ruch BDS może, ponieważ postrzega tę współpracę między Izraelem a Jordanią jako złowrogi syjonistyczny spisek.

Więcej

Nasza lepsza
połowa (II)
Lucjan Ferus


Człowiek przyjrzał mu się z niedowierzaniem.    

- Miałby to on właśnie posiadać dar mowy? Niemożliwe! Wąż, który mówi? – zastanawiał się w myślach, gdy tymczasem wąż rzeczywiście przemówił, nieco syczącym, ale wyraźnym głosem: - Czy ty prócz pracy, masz jeszcze jakieś inne zainteresowania? Jakieś przyjemności? Jakąś pasję, która nadawałby sens twojemu życiu? – Mężczyzna w pierwszej chwili zaniemówił całkowicie i to aż z paru powodów na raz. Po pierwsze nie mógł się nadziwić iż wąż może mówić i to na dodatek ludzkim językiem. Po drugie widać, iż nie tylko może, lecz potrafi także zadawać obraźliwe pytania. A po trzecie, co to go w końcu może obchodzić?

Więcej

Podwójna gra Kataru
z islamistami na boisku
Khaled Abu Toameh

<span> Przywódcy Hamasu wykorzystują Katar jako bazę do nawoływania do zniszczenia Izraela. Wydaje się jednak, że nie przeszkadza to władcom Kataru ani jego sojusznikom na Zachodzie, w tym USA. To ten sam Katar, którego przywódcy twierdzą, że potępiają wszelkie akty terroryzmu i brutalnego ekstremizmu. Na zdjęciu: szef biura politycznego Hamasu, Ismail Hanijja (w trzecim rzędzie za Chameneim), modli się na pogrzebie Sulejmaniego. (Zdjęcie: Wikipedia)</span>

Niedawne spotkanie w Doha w Katarze między grupą palestyńską, Hamasem i afgańskimi talibami posłużyło jako kolejne przypomnienie podwójnej gry Kataru polegającej na udzielaniu schronienia i sponsorowaniu islamskich ekstremistów, jednocześnie udając sojusznika USA i innych krajów zachodnich.


W spotkaniu, które odbyło się 26 października, uczestniczył przywódca Hamasu, Ismail Hanijja, który wraz z kilkoma przedstawicielami tej islamistycznej grupy przeniósł się w ostatnich latach ze Strefy Gazy do Kataru.

Więcej
Blue line

Ludzie, geny
i języki
Steven Novella


Obecnie na planecie żyje około 8 miliardów ludzi. Ponadto na Ziemi mówi się ponad siedmioma tysiącami języków. Pytanie dla antropologów i lingwistów brzmi: jak bardzo relacje genetyczne odpowiadają relacjom językowym? Zarówno język, jak i geny są na ogół dziedziczone po naszych rodzicach – cóż, geny absolutnie, ale język pod pewnymi warunkami. Mapa pokrewieństwa genetycznego powinna dość ściśle odpowiadać mapie pokrewieństwa językowego. Jeśli jednak przejdziemy od pojedynczej rodziny do populacji, sprawa staje się nieco bardziej złożona. Populacje mogą mieszać geny z innymi populacjami. 

Więcej

Eureka! Odkryto
arabskie lobby
Mitchell Bard


Arabskie lobby w przeciwieństwie do lobby proizraelskiego, które działa jawnie i jest przejrzyste, to wielogłowa hydra, która jest mniej widoczna i trudniejsza do zdefiniowania.

Więcej
Blue line

Stare irańskie hasło
podbija świat
Amir Taheri

<span>Krótkie hasło – „kobieta, życie, wolność” – powtarzane przez irańskich demonstrantów przez ostatnie dwa miesiące, znalazło, jak się wydaje, globalny oddźwięk, jakiego niewielu się spodziewało. Na zdjęciu: Mural w Wiedniu ze słowami „kobieta, życie, wolność” po kurdyjsku. (Źródło: Wikipedia</span>)

Krótkie hasło – „kobieta, życie, wolność” – powtarzane przez irańskich demonstrantów przez ostatnie dwa miesiące, znalazło, jak się wydaje, globalny oddźwięk, jakiego niewielu się spodziewało. Widać je na gigantycznych plakatach w Tokio, na ścianie głównego dworca kolejowego w Amsterdamie, w neonach w Rio de Janeiro i nabazgrane na ścianach od Indonezji po Argentynę.


Setki tysięcy kobiet ze wszystkich środowisk na całym świecie ścinało włosy w geście solidarności z irańskimi protestującymi. Nagle światowa uwaga skupia się na kobiecości jako rzeczywistości i koncepcji.

Słowo „życie” również zyskuje nowe zainteresowanie jako pojęcie, przypominając nam, że prawdziwym zadaniem polityki jest dążenie do bardziej ludzkiego i spełnionego życia dla wszystkich.


Jeszcze lepiej sprawdziło się perskie słowo oznaczające wolność (azadi).

Więcej

Przebudzony antysemityzm,
książka Davida Bernsteina
Adam Levick


Amerykański językoznawca i komentator polityczny John McWhorter ukuł termin "przebudzony rasizm" na najnowszą falę elitarnych, radykalnych, „antyrasistowskich” działaczy, którzy twierdzą, że rasizm jest tak głęboko zakorzeniony w tkance amerykańskiego życia, że jest odporny na tradycyjne prawa obywatelskie i ustawodawstwo antyrasistowskie.

Więcej

Uporczywa obecność
religijnego mitu
Bo Winegard


Wielu współczesnych świeckich intelektualistów uważa wiarę religijną za coś kłopotliwego. Wskazują, że jej metafizyczne twierdzenia są nieprawdopodobne – wręcz niedorzeczne – i że wiele jej zasad moralnych jest przestarzałych, plemiennych, nietolerancyjnych, a czasem barbarzyńskich. Niemniej, mimo stałego spadku liczby wyznawców różnych wyznań religijnych, wielu na Zachodzie i na całym świecie nadal wierzy. Co więcej, jeśli przyjąć argument, że współczesne postępowe doktryny przypominają quasi-świecką religię, to religia pozostaje potężną i wszechobecną siłą we współczesnym społeczeństwie, także wśród wykształconych elit. Ponad sto lat temu szaleniec Nietzschego lamentował, że Bóg umarł. Pomylił się, a przynajmniej oznajmił to przedwcześnie. Bóg pozostaje jak najbardziej żywy.

Więcej

Opowieść o dwóch
terrorach
Maurice Hirsch

Zabity we wczorajszym zamachu szesnastoletni Aryeh Shechopek, (Zdjęcie udostępnione przez rodzinę)


  • Palestyński przywódca Mahmoud Abbas wie, jak potępić terror, kiedy tego chce.
  • Nawet wydając pozorne potępienia palestyńskich ataków na Izraelczyków, Abbas nadal promuje, podżega i nagradza terror.
  • Podczas gdy społeczność międzynarodowa szybko potępiła dzisiejsze ataki w Jerozolimie, 8 godzin później Abbas nadal milczy.
  • Podczas gdy UNICEF szybko potępia śmierć dzieci palestyńskich, unika potępienia śmierci dzieci izraelskich spowodowanych palestyńskim terrorem.

Więcej

Znaleziono skrytkę
posągów z brązu
Steven Novella


Archeolodzy odkryli duży zbiór ponad 50 małych posągów z brązu w ruinach starożytnej świątyni w Toskanii. Znalezisko datowane jest na okres od II wieku p.n.e. do I wieku naszej ery. Mówi się, że jest to największe znalezisko z brązu od 50 lat, jedno z największych znalezisk w historii, które daje znaczący wgląd w ten okres historii.

Same posągi wahają się od małych odlewów określonych części ciała, po posągi przedstawiające bogów i dochodzące do metra wysokości. Posągi te celowo wrzucono do źródła termalnego w świątyni, gdzie opadły na dno i pokryło je błoto. To błoto zachowało posągi w stosunkowo dobrym stanie przez ostatnie dwa tysiące lat. Wiele posągów ma również napisy w języku rzymskim lub etruskim. Archeolodzy uważają, że te posągi były ofiarami dla bogów z prośbą o uzdrowienie. Części ciała reprezentują dolegliwość, które bóstwo ma wyleczyć. Znaleźli także ponad 5000 złotych, srebrnych i brązowych monet, które w ciągu tych trzech stuleci wrzucono do źródła.

Więcej

Ostrzeżenie
dla czytelnika książki
Richard Landes


Od redakcji „Listów z naszego sadu”

Wczoraj na rynku księgarskim w USA ukazała się nowa książka Richarda Landesa pod tytułem: Can “The Whole World” Be Wrong? Amerykański historyk, badacz ruchów milenijnych i apokaliptycznych pokazuje dlaczego Zachodowi tak trudno zrozumieć średniowieczną mentalność zwolenników globalnego jihadu. Zatroskani dziennikarze z zapałem powielają palestyńską propagandę, szerząc w efekcie dezinformację i przyczyniając się do powiększania zagrożeń zachodniej cywilizacji. Autor poprzedza swoją książkę ostrzeżeniem, które publikujemy poniżej.

Więcej

Nierówności dochodów
są na niskim poziomie
Jeff Jacoby


Każdego roku amerykańskie gospodarstwa domowe o niskich dochodach otrzymują świadczenia w wysokości bilionów dolarów, ale rząd ignoruje większość z nich przy obliczaniu dochodów i nierówności.

Więcej

Syjonistyczne dziki napadają
na Palestyńczyków
Elder of Ziyon

Syjonistyczne świnie (według „antysyjonistów”)

Institute for Middle East Understanding* (IMEU) przypomina jedną z naszych ulubionych historyjek o atakach syjonistycznych zwierząt. Tym razem opowieść głosi, że religijni żydowscy osadnicy hodują (zdecydowanie niekoszerne) dzikie świnie i wypuszczają je, żeby atakowały Palestyńczyków i ich pola.

Więcej
Blue line

W oparach zrównoważonej
ignorancji
Andrzej Koraszewski 

W roku 2000 szwajcarski profesor Ingo Potrykus wspólnie z niemieckim biotechnikiem Peterem Beyerem udostępnili nieodpłatnie „złoty ryż”, genetycznie zmodyfikowany ryż, wzbogacony o witaminę A. Rocznie z powodu niedoborów tej witaminy umiera blisko 700 tysięcy dzieci, a dodatkowe pół miliona dzieci traci wzrok przed piątym rokiem życia. Wściekła kampania ignorantów zablokowała możliwość darmowego dostarczania rolnikom nasion aż do roku 2018 (i to został dopuszczony jako żywność tylko w niektórych krajach). Zdjęcie: Wikipedia.       

Pierwszy, sygnał, że coś się dzieje, dotarł do mnie ze strony Genetic Literacy Project. Okazuje się, że pod koniec września spotkali się unijni ministrowie rolnictwa, podobno nalegając na złagodzenie przesądów w kwestii stosowania naukowych technik w rolnictwie. Unia Europejska ma najbardziej drastyczne na świecie regulacje dotyczące genetycznie modyfikowanej żywności, ale, jak się okazuje, susza, zmiany klimatyczne, wojna w Ukrainie i szalejący wzrost cen żywności, skłaniają nawet ministrów rolnictwa do zastanowienia się.  

Więcej

Propaganda triumfuje
nad faktami
Ben-Dror Yemini 


Bezczelne imprezy jedna w Tel Awiwie, chcąca porównywać Holocaust do Nakby i druga, głosowanie w ONZ, by Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości  zbadał legalność działań Izraela, są próbami skonstruowania antysemickiej narracji przy jednoczesnym podważeniu historycznej prawdy.

Goethe-Institut w Tel Awiwie, instytut zajmujący się językiem i kulturą niemiecką, miał w zeszłym tygodniu zorganizować imprezę zatytułowaną „Holocaust, Nakba i niemiecka pamięć kulturowa”

Więcej

Nasza lepsza
połowa
Lucjan Ferus


Czy zastanawialiście się może, jak to jest z tym „świętym sakramentem małżeństwa”? Tym, który łączy w nierozerwalny związek dwojga ludzi na całe życie? „A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela” (Mt 19,6), jak  napisano w jednej z Ewangelii. Choć w tejże Ewangelii napisano również: „Zaprawdę powiadam wam; wszystko co zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie.” (Mt 18,18). Mnie ten fragment bardziej odpowiada, bo dokładnie oddaje prawdę w tej materii: niebo zawsze daje milczącą zgodę na wszystko to, co wyprawiają na ziemi z ludźmi Kościoły i ich kapłani. Ale to tylko taka luźna dygresja.

Więcej

Porwanie studiów
bliskowschodnich
A. Romirowsky i A. Joffe


Amerykańskie ośrodki badań Bliskiego Wschodu, finansowane przez rząd federalny w celu poprawy bezpieczeństwa narodowego USA, stały się siedliskiem antyamerykańskiego i antyizraelskiego aktywizmu. Nowy trend w środowisku akademickim jest bardziej przygnębiający niż ciągła dominacja na wydziałach studiów bliskowschodnich postkolonialnych profesorów, których działalność polega na przetwarzaniu oklepanych ataków na Stany Zjednoczone jako „Wielkiego Szatana” i na Izrael jako „Małego Szatana”. Skutki tego trendu są widoczne w niechęci kadry akademickiej do Izraela, która coraz częściej przejawia się w ich poparciu dla ruchu Bojkotu, Dywestycji i Sankcji (BDS).

Więcej
Dorastać we wszechświecie

List do chrześcijan
i nie tylko
Andrzej Koraszewski

Mundial
i światowe rozgrywki
Liat Collins

Czego Ukraina (i Polska)
mogą nauczyć się od Izraela
Seth Frantzman

Izraelożercy kłamią
statystyką
Elder of Ziyon

Błędnie twierdzenia
o GMO
Joseph Maina

Państwo, religia, dzieci
i Żydzi
Andrzej Koraszewski

Mroźna zima dla Europy:
obwiniaj strategiczną ślepotę
Burak Bekdil

Palestyńskie odrzucenie
prawa Izraela do istnienia
Maurice Hirsch

W poszukiwaniu katolickich
konstytucyjnych demokratów
Andrzej Koraszewski 

Palestyński antysemityzm -
czysta nienawiść do Żydów
Elder of Ziyon

Inwestowanie w naukę
w Afryce
Busani Bafana

Thomas Friedman kopie
wszystko, co izraelskie
Stephen M. Flatow

Błędna droga
rozwoju ludzkości (II)
Lucjan Ferus

Długi historyczny rodowód
antysemickich Żydów
Daled Amos

Kapitalizm
to dobra rzecz
Andrzej Koraszewski 

Blue line
Polecane
artykuły

Pogrzebać złudzenia Oslo


Kilka poważnych...


Przeciwko autentyczności


Nowy ateizm


Lomborg


&#8222;Choroba&#8221; przywrócona przez Putina


&#8222;Przebudzeni&#8221;


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa

Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Małgorzata, Andrzej, Henryk