Czwartek, 22 marca 2018 - 09:17

  Następny »

„Everybody knows”

„Everybody knows”

Anna Karolina Klys 2018-03-10

It’s difficult to find words. The first words that come to mind are too angry, too radical. But perhaps it’s time to use different words, perhaps just now you have to hit hard with words, not hide behind soft phrases like “it’s unbelievable”, “it’s terrible”, “how is it possible”? 

If so many people dared to say and write cruel, untrue sentences about people who were humiliated, maltreated, and murdered, about millions of mothers, sons, grandmothers, and fathers whose bones were burned and what was left was ground into dust in order to erase any trace of their lives--perhaps it is time now, after all, to speak not with a quiet, cool voice but to shout: SHUT UP!

Every word is like a bullet, like a blade which cuts deeper and deeper into an aching body.


That you don’t know about something, that propaganda and a quiet, soothing murmur of cognitive dissonance allow you to forget about all inconvenient information coming from the past is no justification for lies. No justification for insulting people who were once killed physically and are now to be killed for good and all – to be erased from history.


Many people have worked hard to wipe memory clean--to make the conscience white and fragrant so it will not reek of envy, betrayal, cruelty, and greed.

“Everybody knows” that before the war Jews in Poland were stealing from farmers, students, workers; that they made matzos out of Christian children’s blood; that they studied law and medicine; that they were Communists; that they owned factories in which they exploited Christian workers; that they welcomed the Red Army in 1920, collaborated with Germans, deserted from the army, were Zionists, wanted to assimilate and blend into the society of True Poles, that they ate white challah and rolls while Polish peasants ate swedes with water; they had simply all the retail trade in their hands, they bought Poles out of their ancestral Polish soil, they didn’t want to work hard, they were living in their exclusive groups, they wormed their way into the education and culture in order to defile and distort the Polish language, they didn’t learn the Polish language, there were plenty of them, actually they didn’t exist. 


“Everybody knows” that during the war (and the occupation) Jews were in the Warsaw Ghetto, where thousands of Righteous Poles, risking their own lives and the lives of their families, delivered weapons and food in one direction and in the other led out hundreds, thousands, maybe millions of children and adults who were subsequently hidden. They were also hiding little bags with secret contents which Jews entrusted to them, and after the war somebody came for these bags and this somebody never shared the contents of the bag, indeed, often didn’t even say “thank you”! Some people know that there was also a ghetto in Łódź. But there it was a different story: there Jews had their own state, they worked for the Germans. You could say that they served the Germans. 


“Everybody knows” that Jews are cowards. They let themselves be killed. They meekly went to be massacred. They themselves put themselves into the trains, they themselves betrayed themselves, they themselves murdered and burned themselves in the ovens. They had their own special police force that beat them and drove them to Umschlagplatz, the departure point for the cattle cars to take them to the death camps.

“Everybody knows” that thanks to True Poles (across the board from the right to the left) an uprising could break out in the Warsaw Ghetto, but it didn’t succeed, so it’s not worth mentioning. But without the True Poles it would never have happened at all. But whether it is good or bad they don’t know so they don’t talk about it, just in case.  

Everything that was left after the Jews were gone was taken by Germans. Fur coats, diamonds, gold teeth. Factories. Carpets. Sewing machines.

“Everybody knows” also that from the pre-war underworld of thieves and pimps a few less honourable people indulged in blackmail and extortion in Warsaw. Not so in the provinces, because in the provinces – and this really everybody knows – “my grandmother helped the Jews”. Every grandmother, uncle, or grandfather’s cousin “delivered food”, “felt so sorry”, “kept her in the cellar, gave her a loaf of bread, and she gave him a wedding ring as a souvenir”.

And “everybody knows” that Jews were ungrateful; that they were Communist partisans; that they killed Polish National partisans. Though this last bit of knowledge may (as yet) not be known to everybody.  

Recently everybody could learn that in Jewish ghettos life was merry, there were coffee houses and affluence, while on the Aryan (Polish) side there was poverty, the underground army, and fear. 

Moreover, “everybody knows” that there was a camp. Auschwitz. A concentration camp. Some people know that there was also a death camp. Probably Auschwitz as well. And Irena Sendler. I almost forgot.

And now the period after the war – here not only “everybody knows” but they are direct witnesses of the fact that in the Communist Security Services there were only Jews, in the Communist Party there were only Jews, Stalinists were only Jews, prosecutors and torturing investigators were only Jews, Jews drove each other out in 1968 and thanks to that, the more cunning among them left for abroad and the poor Polish Christians  had to stay here and continue to suffer, not in Sweden, not in the U.S., but here in Poland. In Kielce Russians disguised as Jews incited Christians, but actually it is not known who killed a certain number of Jews. And all this was after the war – secret services and Russians. And then to Sweden.


And everybody knows that. This is what they hear, this is what they talk about. In this version there are no missing pieces, everything tallies and gives a feeling of national pride, of historic justice. It doesn’t offend, it doesn’t demand thought, it feeds cognitive dissonance with tasty morsels.    


There is, however, some information that is not known to everybody. Somebody knows, though. And so: “it is known” that before the war there were Ghetto_benches. It’s not known exactly what it was, it wasn’t especially onerous, you had to sit separately? This is known, more or less. There is also known here and there (recently a bit more), that even if somebody was an anti-Semite before the war (not without reason! and such attitudes were present in the whole Europe, generally Jews were not liked, for sure!) later he or she had a change of heart and became Righteous, saving Jews.


Here and there it is known that there was a tragedy in Jedwabne. That Germans forced Polish Christians to participate passively in a horrible murder. Who knows, maybe these Christians suffered even more because first they were persecuted by Judeo-Communists, then by Germans and then by Judeo-Communists again, who organized trials, ruined people’s lives, and created bad blood among the townspeople. How to live in such a town when everybody repeats these lies?

And, finally, there is memory. There are people, newspapers, photos, documents, memoirs, reminiscences. In them, there is a different story. There is a story nobody wants to know. 

People who left Poland legally before 1939 remembered poverty. Beatings. Humiliation. They remembered bombs in shops and in synagogues. They remembered stones hurled through the air, broken glass on the sidewalks of Mińsk, Częstochowa, Bielsko, Przytyk. They remembered caricatures and poems; they remembered “scientific reports” in which there were  descriptions of Jews as lice and vermin (and who were also dirty and spread lice and vermin); they remembered remarks about huge noses, and they remembered talk that they should just go away, disappear. They remembered that they were afraid when they were walking on the streets, that beatings happened  not only at the universities but also in high schools and in elementary schools. That every day there was an article in the newspapers about another “incident”. That there were funerals of children, women, and  men who died “because they were Jews”. So what should they tell their children? That all this didn’t happen? That everything was wonderful? So they were either silent or they talked about fear and about hatred. And they were telling the truth.  


This other side, this forgotten part, encompassed everyday life—work, holidays, births, weddings—but also hunger, broken arms and noses, and smashed skulls. 

A Poland that was not built by people of different nationalities is a Poland that does not exist. You cannot rip out from the encyclopaedia of Polish literature pages about poets and writers who had a Jewish mother or grandmother – because only a thin brochure would be left. You cannot cross out “Jewish” scientists because we would be left with kerosene lamps only (oh no, sorry, wait, this can be done after all– because Jewish scientists don’t count when we list Polish Nobel Prize laureates). You cannot go through Polish cities and towns and not to see who built the houses, office buildings, universities, and libraries.

It’s difficult to acknowledge that the Jews live in enclaves because for hundreds of years they were not allowed to live where they wanted, they were forbidden to live and work in the centers of cities and such places. When it comes to the birth rate, it’s not true that “Jews swamped Poland”, because according to official statistics for the third quarter of 1936 the birth rate according to religion was: Roman Catholics 12 per 1000; Greek-Catholics 11.5 per 1000; Orthodox 10.8 per 1000; Jews 9.9 per 1000. The claim that Jews monopolized Polish trade and craft is, according to statistics, not true, however it is true that people of Jewish nationality couldn’t work in any governmental office, couldn’t be chimney sweeps, streetcar drivers, or even janitors in any office. According to statistics for the year 1938 Jews in Poland were owners of 20,000 farms. Some 100,000 Jews worked in agriculture; 8,500 of their farms were smaller than 5 acres;, 6,500 were  from 5 to 12 acres; 800 were up to 124 acres; and 700 were above 124 acres.

In 1937 during the debate over the budget of the Ministry of Industry and Commerce Professor Schorr, a senator, said: “Jews are not a foreign population in Poland. We – Jews – have been bound with this country for a thousand years”.

He reminded his audience that countless Jewish small shops and market stalls, tailor’s shops, cobbler’s and locksmith’s shops were not the result of Jewish preference, inclination, or ability but of the historic contingency, rules, and restrictions which before the Partition of Poland and during it determined which particular occupations Jews were allowed to work in. He talked about the problems of the economic crisis in the nineteenth century and the lack of understanding by the Polish nobility of the need for economic development. Jews were called every name under the sun when they tried to convince townsmen and the nobility of the need to create commerce, industry, a bank system, and railways: 


“Jews do not want to work hard on the land, they prefer light work”; “Jews, by enticing our noble families into trade, industry, etc. are contributing to the disintegration of the most beautiful traditions of nobility”; “Not profits, percentages, dividends, bills of exchange, or shares are the ideals of a nobleman” – he quoted opinions from the 1850s and 1860s. And he quoted from the work of the economist Surowiecki O upadku miast w Polsce [“On the decline of towns in Poland”]:


“After the country was destroyed by various sad events, after the collapse of towns and the dispersal of their inhabitants, after the disappearance of capital and ready money, there was no way for crafts and trade to remain in Poland. With the exception of a few towns, Poland owes the rescue of trade and crafts to Jews. (...) Whoever looks at Jews without prejudice has to admit that their abilities and entrepreneurship have been until now the extraordinary source which enriched Poland, but if the Jewish nation is useful to our country through its craftmanship, incomparably more useful is it by its trade”.

Senator Schorr listed the names of those Jews who were building Poland’s economy. First Leopold Kronenberg, the creator of agricultural credit, of the Trade Bank, of the Credit Society in Warsaw, the  Industrialists’ Bank, of the Warsaw Insurance Society, of the Mutual Credit Society, of the Warsaw Society of Sugar Factories, of the Society of Coal Mines. He was the builder of the Wilno and Wisła railways, the reformer of the Warsaw Stock Exchange, and the founder of the first College of Commerce in Warsaw.

Further: Poznański, Silberstein, Rozenblatt, Osser, Jarosiński, Barciński, Kon, Ettingon – Senator Schorr recalled the contribution of these Jewish citizens to the development of Łódź. Finally, he quoted another Polish economist, Stanisław Szczepanowski: 


"Living in a world of constant delusions and fears because of the lack of adequate economic education, we made these Jews in front of us into scapegoats for all our failures and our own deep incompetence, and we barely sense the existence of the reasons for our decline, which are deep and more difficult to remove.”

And you can’t burn all the testimonies of people who were locked into ghettos from the autumn of 1939 (and there were 1100 ghettos in Eastern Europe, most of them on Polish soil), dying of hunger, barefoot, rounded up for heavy work like slaves.  With their bare hands they built roads, cleared ruins, and paved streets and squares with the tombstones of their loved ones. And you can’t shout down the fact that it was Polish Christians who could catch the slight accent, somehow changed word order, or a grammatical error. It wasn’t a German Wehrmacht soldier from Leipzig or Munich. And it was neighbours who knew who lived where. It was they who pointed out and torched hiding places. It was they: firemen, navy-blue uniformed collaborationist policemen, and good-natured neighbours. For many, many thousands of these good-natured Christians, Jews became a source of income. He who had “his own Jew” could, for a time at least, count on money, jewellery, tools, and clothing. Later, when there were no more goods, both sides went their own ways. And the ones who escaped with their lives were incredibly lucky. Most often, though, they were not lucky.    

If they were not killed by their host, they died from hunger, cold, or an accidental meeting with an “un-righteous”. What else do people not know? That the stupid Germans didn’t like to share goods with anybody so they established a death penalty for trade with Jews? For giving them food and shelter? Or that Germans sentenced a mother and her son to death for hiding Jews; they were True Poles who had killed the whole Jewish family they were hiding (including a child), when the Jewish money ran out? What more don’t you know?  


That The Painted Bird is not a fantasy? That a woman who survived execution and crawled out from under a pile of bodies— the body of her little daughter among them – escaped naked to the forest, and Polish farmers gave her a gynaecological search because they hoped she had hidden money and a wedding ring?


What more don’t you know?

That those who survived in the USSR (in tragic conditions), upon returning to Poland AFTER THE WAR, were taken to formerly German Lower Silesia, as they couldn’t return home to Polish villages because they might be killed there?

What more don’t you know? That AFTER THE WAR people were building – just as in the times of German occupation – courtyards, walls, and troughs for animals out of Jewish tombstones?

You don’t know what happened to mass graves, to places where tens and hundreds of people were buried when they “liquidated” ghettos? You don’t know that on the site of a death camp in Chełmno on the Ner, where no fewer than 160,000 people were gassed to death in trucks, 5,000 children from the Łódź ghetto among them, AFTER THE WAR there was a market for farmers? In a place where thousands upon thousands of people suffered unimaginable torment there were piles of – so necessary to farmers – fertilizer and coal.

You may not know that the “Jewish goods” – the plates, shoes, chairs, and typewriters— didn’t burn the hands of True Poles, that they didn’t go AFTER THE WAR to any Jewish organization and did not return this “inheritance”, mumbling something about how sorry they were?!

It’s not possible to hide behind those who were human beings to the very end—behind those who were more righteous than greedy. Behind this tiny handful of Righteous Among Nations. There were TOO FEW of them then to help the greater number of their brothers and sisters and too few now to hide the stupid and evil un-righteous.

It’s perhaps too extreme to suggest reading a list of the “senior cadre of security apparatus 1945-1953”?  Who is named there, and where, and for how long? And why is it so incredibly important to know whether they were Jewish or not??

Go and clean your conscience, but use very strong bleach. Maybe it will burn a hole through which you will see faces of True Poles, twisted in a stupid, cruel smile, faces of nice women who said: “Go away, I can’t help”? And be careful in front of mirrors. Because there you will see your own faces.


And what will everybody know then?


Translated by Małgorzata Koraszewska and Sarah Lawson 

Anna Karolina Kłys – Polish journalist and author.


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj


Hili: Co tam jest?
Cyrus: Obcy pies, ale za płotem.


Czy farmerzy mają czekać
aż parlamentarzyści się nauczą?
Isaac Ongu

Zamiast przeciwstawiać się rozwiązaniom, jakie przynosza naukowcy i powstrzymywać je lekkomyślnymi karami, politycy powinni poprzeć naukowców  

W zeszłym tygodniu Krajowa Rada Egzaminacyjna Ugandy (UNEB) opublikowała wyniki egzaminów maturalnych i wyniki pokazują, że zaledwie 50% przystępujących do egzaminu z przedmiotów ścisłych zdało ten egzamin.  

Minister szkolnictwa wyższego, John Muyingo, szybko obwinił nauczycieli i samego siebie, ale nie poparł tego twierdzenia żadnymi badaniami.

Złe wyniki w nauczaniu przedmiotów  ścisłych ujawniły się w momencie, kiedy kraj potrzebuje naukowców, by rozwiązać szalejące problemy zdrowotne, środowiskowe i w rolnictwie. 


Kiedy religię
przedstawia się jako ideologię
Z materiałów MEMRI

Liberalny kuwejcki działacz Nasser Daszti udzielił wywiadu dla Sky News Arabia, w którym powiedział, że “kiedy religię przedstawia się jako ideologię, jest bardziej niebezpieczna niż broń nuklearna”. Daszti, członek Centrum Kultury Tanweer Center, powiedział, że w celu poczynienia postępu naród musi krytykować swoją historię i przeciwstawić się starym koncepcjom i ideom, ale naród islamski “do dnia dzisiejszego stosuje retorykę czci i gloryfikacji wobec tego, co zdarzyło się 1400 lat temu”. Następnie powiedział, że nie dziwi go przemoc ISIS, Al-Kaidy ani Sił Mobilizacji Ludowej (PMU). "Jedyne, co ISIS zrobiło, to wzięcie kamery i skierowanie jej na nasze dziedzictwo” – powiedział Daszti i dodał, że “ISIS jest produktem naszej kultury”, nie zaś Zachodu.

Blue line

O przebudzenie
sceptycyzmu w Mozambiku
Leo Igwe

Studenci politechniki z MNozabiku.

Gdzie są sceptycy Mozambiku? Gdzie są krytycznie myślący ludzie tego kraju i co robią? Sądząc według statystyk Mozambik jest jednym z najbardziej niereligijnych krajów w Afryce. Według spisu powszechnego z 2007 r. około 20 procent populacji nie wyznaje  żadnej religii. Wydaje się jednak, że na tym kończy się niereligijność w tym kraju, na zostaniu zidentyfikowanym jako nie wyznający żadnej religii. W rzeczywistości, jak na naród z taką liczbą niereligijnych osób, nie ma wiele do pokazania.
Żadnej niereligijnej działalności, żadnej konferencji lub kampanii! Ich stanowiska i punktu widzenia nie ma w mediach. Sceptycy, ateiści i humaniści w tym kraju są bierni, a ich bierność szkodzi społeczeństwu. Nadeszła pora zakończenia tej sceptycznej drzemki!


Prawo Izraela
do samoobrony
Vic Rosenthal

Kiedy byłem w szkole podstawowej, zostałem ukarany za uderzenie innego ucznia, który mnie uderzył. Fakt, że wyraźnie pamiętam szczegóły tego incydentu po ponad 60 latach, jest wskazówką, jak mocno odczułem niesprawiedliwość. Uważałem moje działanie za usprawiedliwione jako niezbędną samoobronę przed niesprowokowanym atakiem. Kierownik szkoły nie zgadzał się ze mną.
Jedną z najsilniej odczuwanych zasad zachodniej moralności i prawa jest prawo do samoobrony. W większości państw wolno zabić atakującego, kiedy człowiek uważa, że jego życie lub życie członka rodziny jest zagrożone. Nie wymaga się od człowieka, by pozwolił się zranić lub zabić, nawet jeśli działania, jakie musi podjąć, by bronić siebie, w innym wypadku uznane byłyby za niemoralne i nielegalne.

Blue line

Propozycja stworzenia
człowieko-szympansiej hybrydy
Jerry A. Coyne

No cóż, to jest chyba najgorszy pomysł ze strony biologa, jaki potrafię sobie wyobrazić, a jego uzasadnienie jest równie marne. Tym pomysłem jest stworzenie hybryd człowiek/szympans (“człekopans”) [“humanzee”], w nadziei, że ich istnienie przekona ludzi, że Homo sapiens nie jest odrębnym, stworzonym bytem, ale jest częścią ewolucyjnego continuum nie tylko z szympansami, ale z wszystkimi gatunkami.


Podręczniki UNRWA są nadal
wypełnione  podżeganiem
David Bedein

Palestyńscy uczniowie w szkole UNRWA. Zdjęcie: UN Photo / Shareef Sarhan.

Reagukjąc na krytykę UNRWA zrewidowała swoje podręczniki i materiały do nauki – i odkryła, że trzy procent wszystkich stron jest niezgodna z wartościami ONZ: neutralności, równości płci i są niedopasowane do wieku uczniów.  Przede wszystkim: te trzy procenty to czysta lipa. Po drugie, materiału podżegającego do nienawiści, który tam znaleziono, UNRWA jednak nie usunęła. Przedstawiciele UNRWA twierdzą, że wydano dodatkowe materiały dla nauczycieli, by uzupełnić ten obraźliwy materiał. Innymi słowy, szokujące akapity w tekście, obrazki, mapy, wiersze, ćwiczenia itd. są nadal powszechnie używane w szkołach UNRWA – tak jak dotychczas.


Jeszcze o Marcu, czyli
żydowskie curesy
Ludwik Lewin

Pomnik <span>generała de Gaulle’a w Warszawie. </span>

W marcu 1968 nie było mnie już w Polsce.  

Z radia o wydarzeniach w Warszawie nie dowiadywałem się niczego. Z szacownego dziennika le Monde bardzo niewiele. 

Jeszcze w lutym korespondent tej gazety napisał o zdjęciu Dziadów i przy okazji wspomniał o wyrzuceniu z PZPR profesorów Baumana i Brusa, ale tego, że są Żydami już nie zauważył.  Potem donosił o wrzeniu w Związku Literatów, ale nie doszukał się tam niczego, co by mogło mieć związek z antysemityzmem, a choćby i z antysyjonizmem.  Cytował warszawską prasę, która o organizowanie manifestacji na Uniwersytecie i Politechnice, oskarżała „grupę awanturników, której przewodziła złota młodzież”.


Ukarany za nie skandowanie
“Śmierć Ameryce"
Majid Rafizadeh

Najwyższy przywódca Iranu, Ali Chamenei, deklaruje “Śmierć Ameryce” 21 marca 2015. (Zrzut z ekranu z wideo MEMRI)

Jednym z najbardziej zdumiewających błędnych wyobrażeń, z jakimi spotkałem się na Zachodzie, jest zwyczaj pewnych ludzi – szczególnie wielu w mediach -- trywializowania radykalnych haseł islamistycznych, takich jak „Śmierć Ameryce”, „Śmierć Izraelowi” i „Śmierć Wielkiej Brytanii”. Nawet przedstawiciele rządowi często sprowadzają te wybuchy nienawiści i gróźb, którymi w rzeczywistości są, do zwykłego przekomarzania się.

Niektórzy z tak zwanych lewicowców, jak również agenci ekstremistycznych grup muzułmańskich na Zachodzie lub rzecznicy Islamskiej Republiki Iranu próbują 
wyjaśnić, że te skandowane hasła nie znaczą tego, co mówią i co większość ludzi zakłada, że mówią. Niektórzy sympatycy ekstremistycznych muzułmanów próbują nawet utrzymywać, że te komunikaty są jedynie przykładami “różnic kulturowych”. 


Człowiek w labiryncie
iluzji (Część II)
Lucjan Ferus

Jest to kontynuacja tekstu pisanego na podstawie książki Śmierć wieczności. Przyszłość ludzkiego umysłu, autorstwa Darryla Reanney’a, australijskiego biologa i popularyzatora nauki. W rozdziale pt. Druga zasada termodynamiki i strzałka czasu pisze on:
„Obraz świata zależy od jakości informacji dostarczanych do mózgu przez narządy zmysłów /../ Dzięki matematyce i badaniom eksperymentalnym odkryliśmy istnienie czwartego wymiaru – czasoprzestrzeni – ale nie doświadczamy go takim, jakim jest w istocie, postrzegamy go przelotnie..."


Jak lewica stała się
własnym wrogiem (Część II)
Denis MacEoin

Obraz Edwarda Morana z 1897 r., przedstawiający palący się okręt USS Philadelphia w bitwie w porcie Trypolisu podczas pierwszej wojny z Berberami w 1804 r. (Zdjęcie: U.S. Naval Academy Museum Collection/Wikimedia Commons)

Feministki w żadnym razie nie są jedyną tak zwaną lewicową lub liberalną grupą, która zdradziła swoje podstawowe zasady z powodu dziwacznego podziwu dla islamu, jego historii, jego wartości lub jego samozwańczego statusu ofiary. Prawdziwi liberałowie wierzą w prawa człowieka, prawa kobiet, równość rasową, wolność słowa i znacznie więcej, odrzucając ekstremizm zarówno z prawa, jak z lewa. Wydaje się jednak, że lewica w Wielkiej Brytanii i gdzie indziej zarzuciła te zasady i zdradziła tych ludzi, których dawniej popierała[1].

Blue line

Déjà vu
i swojskość
Steven Novella

Większość ludzi doznała w życiu wrażenia, że byli już wcześniej w danym miejscu lub że wydarzenia, dziejące się w rzeczywistym czasie, zdarzyły się wcześniej. Czasami wydaje nam się, że wiemy, co zdarzy się za chwilę – a potem to się zdarza. Nic dziwnego, że niektórzy interpretują te zjawiska jako jakiś rodzaj pozazmysłowego postrzegania. Wydaje się, że dzieje się coś dziwacznego. 

Neuronaukowcom udało się w dużej mierze wyjaśnić wiele takich dziwacznych przeżyć.


Jak lewica stała się
własnym wrogiem  (Część I)
Denis MacEoin

Urodzona w Somalii ex-muzułmanka, Ayaan Hirsi Ali, \

Jest jedną z ironii współczesnej polityki, że to samo słowo może mieć więcej niż jedno znaczenie, wywołując mętlik w głowach.

Jedną z przyczyn tego mętliku jest to, że liberalne wartości są na ogół wspólne umiarkowanym po lewej i prawej stronie. Nie są jednak wartościami skrajnej lewicy -  marksistów, leninistów, trockistów lub brytyjskiej Partii Pracy pod kierownictwem Jeremy’ego Corbyna – ani skrajnej prawicy – Alternativ für Deutschland w Niemczech, Jobbik na Węgrzech, Freiheitliche Partei Österreichs w Austrii lub Złoty Świt w Grecji.

Blue line

“Odwrócenie specjacji”
(fuzja gatunków) u kruków
Jerry A. Coyne


Nie mniej niż dziesięcioro czytelników zwróciło mi uwagę na nowy artykuł w „Nature Communications”  Anny M. Kearns i in. pokazujący podobno “odwrócenie specjacji” u kruków. Artykuł zyskał wiele publicznej uwagi, bo autorzy twierdzą, że pokazują jak dwa różne gatunki kruków zlały się ponownie w jeden gatunek. To zaś podekscytowało ludzi, ponieważ a.) nie sądzą, by to zdarzyło się kiedykolwiek wcześniej; i  b.) pokazuje to, że specjacja nie jest prostym, rozgałęziającym się drzewem, jakie przedstawił Darwin i że niektóre gałęzie mogą zrosnąć się z powrotem w jedną, nową gałąź.


Wylęgarnie lubieżnych
sympatyków totalitarnych idei
Andrzej Koraszewski 

Poseł z ramienia Kukiz’15 z zachwytem opisuje swoje spotkanie z przywódcami Hezbollahu w Libanie, i donosi o „dobrej chemii” (nie potwierdza jednak ani nie zaprzecza doniesieniom z Belgii, że Hezbollah ma duże zapasy broni chemicznej otrzymanej od syryjskich braci, którzy musieli się jej jakoś pozbyć).


Trudno powiedzieć czy poseł, Paweł Skutecki, jest osobnikiem ewolucyjnie poszkodowanym, czy głęboko ideowym zwolennikiem nazizmu w jego najbardziej nowoczesnej formie. To pierwsze możemy w zasadzie wykluczyć. Pan poseł ukończył studia filologiczne w Bydgoszczy i filozoficzne na Uniwersytecie Warszawskim. Był sekretarzem redakcji miesięcznika Ligi Polskich Rodzin „Racja Polska”, potem był działaczem Unii Polityki Realnej, a do Sejmu dostał się w 2015 z listy komitetu wyborczego Pawła Kukiza. Z tym życiorysem możemy założyć, że bydgoski poseł doskonale wiedział z kim ma „dobrą chemię” i dlaczego.

Nasz poseł nie wymyślił niczego nowego, rok temu niemiecka prasa donosiła o podobnej wizycie neonazistowskiej partii Der Dritte Weg. Również ich dobrej chemii nie powinniśmy się dziwić, oddziały Hezbollahu salutują dobrze znanym gestem... 


Ateizm i religijna
nienawiść w Zambii
Leo Igwe

Ze strony Facebooka: Atheists In Zambia

Ateiści w południowoafrykańskim kraju Zambia zaczynają ujawniać się publicznie ze swoją niewiarą. Ale bezbożni i wątpiący w boga ludzie mają w tym kraju kluczowy problem, jest  nim religijna nienawiść. Obecnie ateiści w Zambii mają pewne  możliwości kontaktów w Internecie. Istnieje w tym kraju grupa ateistów na Facebooku i ma ponad dwustu członków. Niedawno jeden z nich dzielił się swoją frustracją z powodu zachowania nazbyt religijnych ludzi. Miał kłopot, bo pewni bardzo religijni ludzie skorzystali z choroby jego ojca, by modlić się za niego: „Właśnie kiedy zaczynam czuć się pewnie z moim ateizmem, jestem otoczony religijnym mamrotaniem. Niedawno mój ojciec stracił kawałek nogi z powodu gangreny. Jest cukrzykiem. Ilość modlitw codziennie jest niewiarygodna. Myślę, że tata jest ukrytym ateistą.


Spojrzenie na muzułmańską
logikę i zachodnią naiwność
Raymond Ibrahim

Plaga islamskiego terroryzmu opiera się na “zażaleniach” wobec Izraela – tak mówi Al-Azhar, madrasa (czyli muzułmański “uniwersytet”) o najwyższym na świecie prestiżu, który gościł Baracka Obamę w 2009 r., kiedy wygłaszał przemówienie „Nowy początek”.

W niedawnym wywiadzie dla egipskiej telewizji Ahmed Al Tayeb wielki imam Al Azhar, nazwany kiedyś “najbardziej wpływowym muzułmaninem na świecie” – powiedział:

"Zauważyłem, że zawsze mówią nam, że terroryzm jest islamski. Wszystkie te tuby, które kraczą – z ignorancji lub bo tak im kazano – że programy Al-Azhar są przyczyną terroryzmu, nigdy nie mówią o Izraelu, o więzieniach Izraela, o ludobójstwach dokonywanych przez syjonistyczny twór państwowy… Gdyby nie znęcanie się tworu syjonistycznego nad regionem, nigdy nie byłoby żadnego problemu. Bliski Wschód i region rozwijałby się i Arab byłby jak każdy innych człowiek na świecie, cieszący się dobrym życiem, a przynajmniej prawem do życia w pokoju."

Z pewnością jest w tym wiele do skomentowania.


Błąd atrybucji,
sofizmat rozszerzenia
Steven Novella

Dlaczego ludzie kłócą się tak bardzo w komentarzach na platformach mediów społecznościowych? To pytanie zapoczatkowało nową dziedzinę psychologii społecznej, ale częściowa odpowiedź, moim zdaniem, polega na kilku zasadach krytycznego myślenia.  Częste takie zasady nie funkcjonują jako izolowane idee, są mocno ze sobą splecione. Czasami te zasady są tak ściśle związane, że lepiej omawiać je jako pakiet, ponieważ związek z innymi zasadami jest kluczem do ich zrozumienia.


Izrael jest jednym
wielkim osiedlem
Bassam Tawil

Palestyńczycy nie czynią różnicy między Żydem mieszkającym w osiedlu na przedmieściach Betlejem na Zachodnim Brzegu, a Żydem mieszkającym w takich miastach jak Hajfa, Tel Awiw lub Ejlat. Wszyscy Żydzi, mówią, są “okupantami” i “osadnikami”. Zdjęcie: Panorama Tel Awiwu. (Zdjęcie: Ted Eytan/Flickr)

Trudno o wątpliwości, że Ismail Radwan jest terrorystą, ale w odróżnieniu od innych przywódców i rzeczników palestyńskich, przynajmniej jest uczciwy.  

W czasie, kiedy większość przywódców palestyńskich mówi światu, że osiedla są rzeczywistą “przeszkodą” dla pokoju, Radwan, wysoki rangą funkcjonariusz Hamasu, wyjaśnił w zeszłym tygodniu, że w konflikcie z Izraelem nie chodzi o Żydów mieszkających w osiedlach na Zachodnim Brzegu. Prawdą jest, że Palestyńczycy uważają Izrael za jedno wielkie osiedle, które musi zostać wykorzenione z Bliskiego Wschodu.


Ptaki nocujące
na dużych ssakach
Jerry A. Coyne

To jest krótki ale sympatyczny, 3-stronicowy artykuł, dokumentujący nocne zachowania bąkojada żółtodziobego (Buphagus africana). Pokazuje, że te ptaki nocują na dużych ssakach w Afryce.

W Afryce są dwa gatunki bąkojadów: żółtodzioby i czerwonodzioby (Buphagus erythrorhynus). Ich nisze nieco się różnią: czerwonodzioby znajdowany jest na 15 gatunkach gospodarzy o różnych rozmiarach, od impali do słonia, a żółtodzioby specjalizują się w większych zwierzętach, które mają dużą powierzchnię ciała, takich jak bawoły, elandy, nosorożce i żyrafy.


Czy "Zatroskani"
troszczą się o Arabów?
Giulio Meotti

Ranni cywile przybywają do szpitala w Aleppo w Syrii, 5 października 2012. (Zrzut z ekranu z VOA) 

Wszystko to zdarzyło się mniej więcej w tym samym czasie o 200 kilometrów od siebie. Na jednej fotografii izraelskie szkoły ćwiczyły próbny alarm na wypadek ataku pociskami balistycznymi. Na drugiej fotografii prawdziwy atak spowodował śmierć 200 osób, w tym wielu dzieci. Z jednej strony mamy Izrael, demokrację zmuszoną do obrony swoich dzieci. Z drugiej strony mamy Syrię, brutalną dyktaturę, gdzie wojna domowa pochłonęła życie ponad  400 tysięcy ludzi. W zeszłym miesiącu izraelski samolot został zestrzelony przez syryjski ogień przeciwlotniczy. Jeśli reżim syryjski, wspierany przez Iran i Rosję, jest gotowy zabić 200 niewinnych Syryjczyków, pomyślcie tylko, co zrobiliby obywatelom innych krajów, gdyby mieli po temu środki i możliwości.

Blue line

Amerykański syndrom
i Katar
Yigal Carmon

Henry L. Stimson, który był Sekretarzem Stanu i Sekretarzem Wojny zarówno w republikańskich, jak demokratycznych administracjach, powiedział w 1946 r. następujące słowa: “Jedynym sposobem uczynienia człowieka godnym zaufania jest ufanie mu; i najpewniejszym sposobem uczynienia człowieka niegodnym zaufania jest pokazanie mu nieufności”.

Prezydent USA Franklin Delano Roosevelt powiedział o Józefie Stalinie przed Konferencją w Jałcie: “Myślę, że jeśli damy mu wszystko, co możemy i nie zażądamy niczego w zamian... nie będzie próbował niczego anektować i będzie działał na rzecz świata demokracji i pokoju”.


Dlaczego Turcja chce
najechać greckie wyspy?
Uzay Bulut

Turecki prezydent Recep Tayyip Erdoğan powiedział, że Turcja \

Jest jedna sprawa, co do której rządząca Turcją Partia Sprawiedliwości i Rozwoju (AKP) i jej główna partia opozycyjna, Republikańska Partia Ludowa (CHP), są całkowicie zgodne: jest to przekonanie, że greckie wyspy są okupowanym terytorium tureckim i musi ono zostać odbite. Tak silna jest ta determinacja, że przywódcy obu partii otwarcie grożą inwazją na Morzu Egejskim.
Jedynym konfliktem w tej sprawie między tymi dwiema partiami jest konkurencja, kto jest bardziej patriotyczny i kto ma większą odwagę wprowadzenia w życie groźby przeciwko Grecji. Podczas gdy CHP oskarża partię AKP prezydenta Recepa Tayyipa Erdoğana o umożliwienie Grecji okupowania ziemi tureckiej, AKP atakuje CHP, partię założycielską Turcji, o pozwolenie Grecji na przejęcie tych wysp zgadzając się na Traktat w Lozannie w 1923 r., w Turecko-Włoskim Porozumieniu w 1932 r. i potwierdzając to w Traktacie Paryskim w 1947 r., które uznały wyspy na Morzu Egejskim za terytorium greckie.


w labiryncie iluzji
Lucjan Ferus

Początek tej historii (choć nie chronologiczny) zaczął się od opublikowanego niedawno na łamach tego portalu artykułu p.Koraszewskiego pt. „Czy Pan Bóg lubi kiszone ogórki”, w którym znalazły się słowa (zacytowane z wykładu Rogera Penrose’a): „.. nasza świadomość może po naszej śmierci powędrować sobie w kosmos”. Do owego artykułu zamieściłem swój komentarz, w którym nadmieniłem, że z podobnym problemem zetknąłem się już dawno temu i napisałem nawet o tym fenomenie (psychologicznym? fizycznym?) dwa teksty dla Racjonalisty w styczniu 2009 r., które jednak nie zostały opublikowane. 
Nieopatrznie też nadmieniłem, iż chętnie wysłałbym te teksty do „Listów z naszego sadu”, aby Redakcja mogła ocenić czy nadal nie nadają się one do publikacji.


Powody, dla których ułuda
dwóch państw nie umiera...
Ryan Bellerose


Jeśli chcesz wydawać się “sprawiedliwy i bezstronny”, to łatwo powiedzieć, że “obie strony powinny mieć państwo”. Jeśli jednak rzeczywiście uczciwie na to spojrzysz, to zobaczysz, że fakty tego nie potwierdzają. Arabowie dokonali wspaniałej roboty, prezentując się jako słabsza strona, ale w rzeczywistości, to oni są awanturnikami. Muzułmanie panują na 99% masy lądowej Bliskiego Wschodu, podczas gdy Żydzi, tak często oskarżani o kolonializm i imperializm, panują na mniej niż 1%. Żądanie, by oddali część z tego mniej niż 1% jest dość dalekie od sprawiedliwości lub rozsądku. A także, bądźmy uczciwi, co zrobili Arabowie w Judei i Samarii, by zasługiwać na państwo? Istnieją? Wysadzili w powietrze kilka samolotów? Zabili starego człowieka na wózku inwalidzkim? Co właściwie powoduje, że ludzie wierzą, iż powinni mieć samostanowienie na ziemi przodków innego ludu? Czy chcielibyście żyć w terrorkracji/ kleptokracji? Dlaczego sądzicie, że Arabowie tego chcą?

Dorastać we wszechświecie

w postkolonialnej Afryce
Leo Igwe

Armia Mahometa
Andrzej Koraszewski

Polityczny szympans
i wojny między ludźmi
Elio Martino

"Ohydne przestępstwo"
szkolnego programu
Bassam Tawil

Polski Marzec
– 50 rocznica
Ludomir Garczyński-Gąssowski

Izrael – państwo
Daniel Krygier

Byłam w niebie,
mówi ośmioletnia Ania
Marcin Kruk

Świat mówi „nie”,
ale już nie cały świat
Andrzej Koraszewski

Najstarsza sztuka
jaskiniowa w Europie
Jerry A. Coyne

w meczecie
Giulio Meotti

Nowa inicjatywa w Kalifornii
– magnetyzm nonsensu 
Steven Novella

"Wszyscy wiedzą" 
wszystko o Żydach
Anna Karolina Kłys

Refleksje sprzed lat:
„Czy pewność to prawda?”
Lucjan Ferus

Oxfam, NGO
i efekt aureoli
Gerald Steinberg

Mrówki, które noszą rannych
towarzyszy do mrowiska
Jerry A. Coyne

Blue line

Alternatywna medycyna zabija

Kobiety ofiarami


modyfikowana pszenica


Roboty będą uprawiać ziemię

Sumienie, czyli moralność bez smyczy

Skomplikowana ewolucja

Argument neuroróżnorodności

Nowe badanie pamięci długotrwałej

Ściganie bluźnierstwa

Ryby jaskiniowe


Od niepamiętnych czasów

Tunezyjczycy przeciw złemu prawu

Drugie prawo termodynamiki

Pochwała ignorancj

Mistyfikacja Sokala

Intronizacja Chrystusa

Obama chrzescijanie

Szelest liści

Czego wam nie pokazują?

Rozdzielenie religii i państwa

Trwa ewolucyjne upokorzenie archeopteryksa

Trucizna, kamuflaż i tęcza ewolucji

Religia zdrowego rozsądku

Kto się boi czarnego luda?

Land of the pure

świecące ryby

Lewica klania sie

Nis zgubic

Religia pieklo


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk