Prawda

Niedziela, 26 wrzesnia 2021 - 16:13

« Poprzedni Następny »

A RIGHTEOUS MOB

A RIGHTEOUS MOB


Andrzej Koraszewski 2014-01-26

If you say that the world today is in the same place it was 1938, you will hear vehement protests. Try to say that today Israel is the Czechoslovakia of yesteryear that was threatening world peace, and you will hear an astonished question: What does Czechoslovakia have to do with it? Günther Grass, the poet, explains:


 

Why do I say only now,
Aged and with my last ink,
That the nuclear power of Israel endangers
The already fragile world peace?
Because it must be said
What even tomorrow may be too late to say;[i]

 

Can one criticize Israel – asks Günther Grass in the company of millions people all over the world. Such a simple question and so obvious the answer. The poet is worried, he writes about the possibility of annihilation of Iranian people and asks himself in the poem: “Why do I forbid myself to name that other country?”  But he knows why, he plainly suggests that he is afraid people might suspect he is biased against Czechs. But now, at the end of his life, he musters his courage. He cannot be silent any longer. He knows for sure that he once heard this speech:

 

... And now we are faced with the final problem that must be solved and will be solved! It is the final territorial demand which I shall make of United Nations, but it is the demand which I shall not give up and which with Allah’s help I shall ensure is fulfilled.
The history of this problem is this: in 1948, in the spirit of "the right of nations to self-determination" Palestine was torn apart and reshaped by some insane so-called statesmen. Without regard to the origins of the Peoples, their national aspirations, the economic necessities, Palestine was fragmented and new states were formed arbitrarily. It is to this process that Israel owes its existence.


This Zionist entity began with one single lie. The inventor of that lie was a man called Ben Gurion. This Mr. Ben Gurion appeared at that time in UN and first of all assured his audience that there was an Israeli nation. He had to invent this lie in order to provide the limited number of his own countrymen with a somewhat larger and therefore justified importance....

 

The poet tries to remember who said this. Egypt’s President Morsi or maybe Iran’s President Ahmadinejad? No it was probably the President of the Palestinian Authority, Abbas, or maybe the Prime Minister of Government in Gaza, Haniyah. The poet hears the roll of drums, drums…he sees a little boy with a tin drum. The boy is not playing with his tin drum any more, he is 11, it’s September 1938, he sits proudly at the radiogram and listens to the Leader of the Nation, Adolf Hitler. Now the words come in loud and clear:

 

... And now we are faced with the final problem that must be solved and will be solved! It is the final territorial demand which I shall make of Europe, but it is the demand which I shall not give up and which with God's help I shall ensure is fulfilled.
The history of this problem is this: in 1918, in the spirit of "the right of nations to self-determination" Central Europe was torn apart and reshaped by some insane so-called statesmen. Without regard to the origins of the Peoples, their national aspirations, the economic necessities, Central Europe was fragmented and new states were formed arbitrarily. It is to this process that Czechoslovakia owes its existence.


This Czech state began with one single lie. The inventor of that lie was a man called Benes. This Mr. Benes appeared at that time in Versailles and first of all assured his audience that there was a Czechoslovakian nation. He had to invent this lie in order to provide the limited number of his own countrymen with a somewhat larger and therefore justified importance....

 

Ah yes, those were the days! That was a great speech, but as the Nobel Laureate recalls it, it seems that it merges into something else. It has a very contemporary resonance.

 


... So finally through Mr. Ben Gurion Jews annexed Palestine. Since this state did not seem viable, they simply took further territories in violation of Palestinians’ right to self-determination and their will to decide their own fate.


When Mr. Ben Gurion created this state by a pack of lies at that time, he solemnly swore to respect the rights of Arabs. We all know how Mr. Ben Gurion solved the problem. He began a regime of terror! At the time the Palestinians already tried to protest against this arbitrary violation of their rights. They were gunned down and since then there has been a war of extermination. During these years of "peaceful" development in Israel almost 800,000 Palestinians had to leave Palestine.

 

 

That was how that old speech went, wasn’t it? No, wait a sec. Perhaps some of the words were a bit different, very slightly different….

 

 

            ... So finally through Mr. Benes the Czechs annexed Slovakia. Since this state did not seem viable, they simply took three and a half million Germans in violation of their right to self-determination and their will to decide their own fate.


When Mr. Benes created this state by a pack of lies at that time, he solemnly swore to divide it into cantons on the Swiss model, for there were some among the democratic statesmen who did experience pangs of conscience. We all know how Mr. Benes solved the problem of this system of cantons. He began a regime of terror! At the time the Germans already tried to protest against this arbitrary violation of their rights. They were gunned down and since then there has been a war of extermination. During these years of "peaceful" development in Czechoslovakia almost 600,000 Germans had to leave Czechoslovakia.

 

                       

What an inspiring speech that was! Yes, sitting there by the old radiogram in the parental sitting room with the clock on the wall registering 1938 and the calendar reading 7:30 in the evening…or was it the other way round? No, it is a very clear memory, as clear as day. The inspiring Leader continued…

 


... I explained clearly to Mr. Obama what we now regard as the only possible solution. It is the most natural one in the world. I am primarily the spokesman for the Palestinians and I have spoken for these Palestinians and made it clear that I am no longer willing to stand idly by and watch while this madman in Jerusalem thinks that he can simply mistreat millions of people. And I left no doubt that Muslim patience is now finally exhausted. I left no doubt that while it is a characteristic of our Muslim mentality to be tolerant and patient in the face of repeated provocation, there comes a moment when enough is enough! And now finally America and Europe have made the only possible demand of Israel: release the occupied territory and cede it to the Palestinians.

 

When you hear a speech like that, you remember it for the rest of your life! At least, some people do. Oh, but wait! That wasn’t exactly the way it went, either! Now that The Laureate thinks hard the real words come back:

 


... I explained clearly to Mr. Chamberlain what we now regard as the only possible solution. It is the most natural one in the world. I know that all of the various nationalities have no desire to remain with this Mr. Benes. However, I am primarily the spokesman for the Germans and I have spoken for these Germans and made it clear that I am no longer willing to stand idly by and watch while this madman in Prague thinks that he can simply mistreat three and a half million people. And I left no doubt that German patience is now finally exhausted. I left no doubt that while it is a characteristic of our German mentality to be tolerant and patient in the face of repeated provocation, there comes a moment when enough is enough! And now finally England and France have made the only possible demand of Czechoslovakia: release the German territory and cede it to the Reich.

 

 

It’s a privilege to be alive when such stirring speeches are being given! They become almost a part of you. You remember the thrill of hearing the sonorous words issuing from the radiogram, and it seems only natural to hear them again in other circumstances. Now the Leader is intoning:

 

 

... I have now given the American Government a memorandum with a final Muslim proposal. This memorandum proposes nothing that Mr. Netanyahu has not already promised. The contents of this proposal are very simple: The area whose population is Palestinian comes to Palestine; and I do not mean only after Mr. Netanyahu has succeeded in expelling possibly one or two million Palestinians, but right now, immediately! I have selected the border based on 1967 and with full right of return for refugees.....


... I am grateful to Mr. Obama for all his efforts. I have assured him that the Muslim People desire nothing but peace. However, I have also told him that I cannot retreat once the limit of our patience has been reached. I have also assured him, and I repeat this assurance here, that, once this problem is solved, there exist no further territorial problems for Palestinians! And I have further assured him that as soon as the Israeli problem is solved, that is to say when the Jews have dealt with the problem of refugees, and I mean by peaceful methods not suppression, I shall have no further interest in the Israeli state. And he has my guarantee of that! We do not want any Jews. However, I want to also say to the Palestinian People that with respect to the refugee problem my patience is now exhausted! I have made Mr. Netanyahu an offer, which contains nothing but the realization of what he himself assured us would be done. The decision is in his hands! Peace or war!

 

 

In his reverie the Nobel Laureate hears those rousing words, those stirring sentiments. Yes (here he knocks his pipe on the ashtray), but something isn’t exactly right. Something is very slightly off. What could it be? Perhaps those original words from the radiogram were a bit different:

... I have now given the British Government a memorandum with a final German proposal. This memorandum proposes nothing that Mr. Benes has not already promised. The contents of this proposal are very simple: The area whose population (Volk) is German and which wants to join Germany, comes to Germany; and I do not mean only after Mr. Benes has succeeded in expelling possibly one or two million Germans, but right now, immediately! I have selected the border which, based on the information on the demographic and linguistic distribution in Czechoslovakia which has been available for decades, is just.


... I am grateful to Mr. Chamberlain for all his efforts. I have assured him that the German People desire nothing but peace. However, I have also told him that I cannot retreat once the limit of our patience has been reached. I have also assured him, and I repeat this assurance here, that, once this problem is solved, there exist no further territorial problems for Germany in Europe! And I have further assured him that as soon as the Czechoslovakian problem is solved, that is to say when the Czechs have dealt with their other minorities, and I mean by peaceful methods not suppression, I shall have no further interest in the Czech state. And he has my guarantee of that! We do not want any Czechs. However, I want to also say to the German People that with respect to the Sudeten German problem my patience is now exhausted! I have made Mr. Benes an offer, which contains nothing but the realization of what he himself assured us would be done. The decision is in his hands! Peace or war![ii]

 

 

The Great Nobel Laureate studies the map

The great Nobel Laureate is not sure if the memory might not be deceiving him. Yes, he has heard something about the leader of Iran, that he was a “loud-mouth”. He does not remember if it was about the President or about the Supreme Leader—apparently they are arguing about the timing of the Mahdi’s appearance and who has the more genuine contact with Him. The Loud-Mouth said something, but it is not worth paying attention to his words. Israel wants to annihilate the Iranian nation. The Nobel Laureate looks worriedly at the map.



He remembers that he has heard about the might of this arrogant state which is threatening all its neighbours. He reaches for his pipe, imagines that he is a moral authority, that his words “will free many from silence”, that it is imperative to “prompt the perpetrator of the  recognized danger to renounce violence”, that only in this way both the Israelis and Palestinians can be helped.

 

The Nobel Laureate is staring at a tiny red blob in a green sea and is seeing red, because “secretly, there has been a growing nuclear potential” of a nuclear superpower and a German U-boat (sold for profit), can serve as a means to destroy the Iranian nation. It’s no joke! More than once Israeli atomic bombs have fallen on innocent Muslim cities, they tested those bombs on Kurds and on peoples of Darfur, and with other bombs they totally razed Gaza to the ground.

 

The Nobel Laureate is afraid of accusations of prejudice against Czechs but he knows that he must be brave, in spite of a slight stain on his biography. He mentions this stain in his poem but this stain cannot stop his voice of conscience. It is a stain from the childhood, when he listened to another loud-mouth’s words and was ready to give his life for that loud-mouth, but those are the sins of the youth, and the madman from Prague – oops, Jerusalem – must be stopped, everything is getting mixed up, but the only important thing is the moral message.

 

A Polish netizen agrees with the words of the great Nobel Laureate, and after the news about Iran rebuilding those destroyed stores of rockets in Gaza, he writes:

 

CRIMINAL ZION

Hamas should get an Atomic Bomb! Criminal Zion is not touching countries which are armed with one. An Atomic Bomb would protect the populations of Afghanistan, Iraq and Libya. The latest example is Syria. Every country which is not subjugated by Zion should as soon as possible acquire the A Bomb. North Korea will help. Iran is the hope of the World free from the criminal Zion! Long live Poland-Palestine friendship!

 

Yes, it’s possible that the loud-mouths of this world are uttering some empty words and only unwise young people are listening to them. The loud-mouth from Iran just announced for the hundredth time:

 

Iranian President Mahmoud Ahmadinejad said that resolving the Palestinian issue does not need war, but requires a unified Islamic decision to remove the Zionist entity off the map.[iii]

 

Those are empty words, especially now, after the cease-fire. After all, the Nobel Laureate knows that Israel is a nuclear power and that it is Israel which is threatening the world, and not vice versa. The problem is that to stop the madman from Prague (or rather, from Jerusalem), one has to summon up one’s courage and warn the world.

 

An Honest Polish Journalist weighs his words

 

An Honest Polish Journalist, trying to understand, writes about the final stage of conflict:

 

During four days 120 rockets fired from Gaza fell on the south of Israel. They didn’t harm anybody, there was not a whisper about it in any serious (and not so serious) media outlet in Europe and in the world. After all, there have been rockets from Gaza on Israel for at least six years.

 

Which four days has the Honest Polish Journalist chosen? I don’t know, he doesn’t tell us, but is this important?  What is important is that, terrified, he asked his friends in Israel:

 

“What the hell is going on?” They answered: “Just as usual, nothing is happening”.

 

The Honest Journalist is aware of the danger and writes:

 

Imagine, for years over one million people in southern Israel have experienced such days. And they say, “Nothing special is happening”.

 

The Journalist tries to understand and give us some information and analysis of what it all looks like:

 

In a general way it looks like this: rockets are coming from Gaza, Israel answers with single retaliatory operations which cause more rockets to come, so that new actions are necessary. And so on, until the cup runs over, Israel organizes a military operation, which gets its code name and really looks like a war. Then comes a cease-fire and the rockets start falling again.

 

The Honest Journalist admits that lately there have been some reasons to shoot at Hamas. He has a literary flair so it’s not always clear whom he is quoting, but the quote itself is interesting:

 

“It looked like the end of this ‘round’, Hamas people started to surface and then we knocked out Ahmed Jabaari. So they started to shoot with greater intensity. They have Iranian and Libyan rockets which can reach Tel Aviv, smuggled through the tunnels on the Gaza/Egypt border, so the jokes were over”.

 

It seems that the Honest Journalist’s Israeli friend must have informed him that earlier it was just jokes, but when Israelis knocked out this Ahmed, the jokes were over.

 

The Honest Journalist asks his Israeli friend how it is, and he explains that earlier it was mostly people from Islamic Jihad, Hamas’ rival, who were shooting and Israel should not act according to collective responsibility. He does not like lumping all Gazans together.

 

We are informed that the friend is a lawyer and his area is human rights. He helps Palestinians in their arguments with the Israeli state. He has no doubts that Israel has a thing or two on its conscience; he sympathizes with Palestinians, whose “thinking is a mirror image of Israelis’ thinking”.

 

The Honest Journalist reports honestly, does not interrupt, is not surprised, even if he probably knows that there is a lot of different thinking in Israel.

 

“M” – (probably another friend of our Journalist) says:

 

“I can’t rid myself of the conviction that behind the Pillar of Defense something more is hidden than just the military goal: destruction of arsenals in Gaza. It’s typical that we started to pound Gaza just after the issue of an attack on Iran’s nuclear installations disappeared from the agenda”.

 

The Honest Journalist does not interrupt. He does not ask when and where this attack was on the agenda nor who said that it was no longer there. You could think that this is important news, at least for the great Nobel Laureate. Also in Teheran they would probably be happy to know. But Teheran didn’t say anything about it; they were happy first because of the cease-fire and immediately promised a new delivery of rockets, without mentioning how many for Islamic Jihad and how many for Hamas.  Neither do we know who actually is implying that the election was a factor—we know only that one friend of our Honest Journalist thinks that if the election campaign were merely about economy and social issues, Netanyahu would be in deep water.

 

At last the Honest Polish Journalist arrives at the cease-fire, on which the Emir of Qatar, the Prime Minister of Turkey, Hillary Clinton, Barack Obama and the President of Egypt all worked. He honestly informs us that Iran announced that it supplied Hamas with technology for the production of rockets which can reach Tel Aviv, and adds that a bomb exploded in a bus in Tel Aviv but nobody was killed.[ivi]  

 

This is not only a military conflict. The propaganda front is possibly even more important, at least for Islamists and their friends. In this war pictures of dead children are the bombs. A picture of a dead child is like a long-range missile. A child killed by Jews is worth gold, and because the supply of murdered children is much greater in Syria, in the propaganda war Palestinians are using the victims of the civil war in Syria on a large scale. Even Western journalists are taking part in this practice but it does not cause any major scandals. “One side is as bad as the other,” people say, even if nobody ever found any such falsification from the Israeli side. 

 

The Honest Journalist does not tell us whether he was reading The JerusalemPost and some more serious analysis of this conflict. If he is, he is keeping all the knowledge to himself. He does not write why Iran could have been interested in the intensification of the conflict, but most of all, he carefully hides his knowledge that for Israel this is a war for survival and for the Muslim side this is a religious war, and on top of everything else there is an element of rivalry not only between Islamic Jihad and Hamas in Gaza but also between Cairo and Tehran, Riyadh and Ankara and a few other axis powers not present in the deep analysis of our Honest Journalist’s Israeli friends.

 

Rockets are causing inconvenience but actually they do not harm Israelis. The Polish Journalist says that more cautiously than The Washington Post which wrote:

 

But let’s be clear: The overwhelming majority of rockets fired from Gaza are like bee stings on the Israeli bear’s behind.[v]

 

The most painful thing and the most obvious is the issue of proportionality. Here not only the great Nobel Laureate puts his authority on the line, not only the UN’s Human Right Council, not only Amnesty International and Human Right Watch; public opinion can point to the most serious newspapers, which avoid the language of emotion and quote scrupulously checked data. The British weekly, The Economist, shows statistics of victims of this conflict:





How unbelievable, how striking is this lack of proportion! Hard data inform us that there are more Palestinians killed than Israelis, which is self-evident proof that Israel is a criminal abusing the weaker party. Is it worth asking who started it? According to our Journalist’s friends this is the most idiotic question under the Sun. Is it worth quoting the voices of Israeli politicians who do not declare a desire to kill anybody, who call for peaceful co-existence, even offering help?  While the other side (and by other side here I mean the current authorities in Gaza, i.e. the Islamofascists called Hamas) openly declare that they do not want peace, that they will never agree to acknowledge Israel, and that they will keep firing until Judgment Day  because that is what Allah orders them to do. Serious journalists are trying to convince us that there is no need to treat such declarations seriously.  It’s different for the inhabitants of Israel (at least those who are not friends of the Honest Polish Journalist). For them those are not empty threats, because Islamofascists are shooting at them daily and because the international community will not guarantee their safety – they have to defend themselves without outside help.

 

Admittedly, the defense of the lives of Israeli citizens is astonishingly effective, but this is not admired by those who admire Islamofascists. Israel reacts to terror by striking terrorists and she manages to minimize casualties among Gaza’s civilian population, which is not easy because in Gaza the slogan is: “You love life, we love death”. Islamofascists care so much about the civilian victims in their own population that they do whatever is in their power to get as many as possible. Israelis do not fire at children, they do not fire at schools, civilian casualties among Palestinians is a tragedy for them (they are targeting terrorists hidden behind the civilian population). A quite different philosophy is prevalent in Islamofascists’ circles: with malice aforethought they are targeting schools and hospitals, and the best missile they managed to get (an anti-tank self-guided missile) was immediately directed towards a school-bus. Yes, Israelis are protecting the life of their citizens and are also trying to protect the life of Palestinian citizens.

Is public opinion throwing itself with equal voracity on the statistics of human victims in Syria? There are many fewer fiery watchers but no matter who is rooting for whom one has to admit that both sides in the Syrian conflict have much better scores than the Islamofascists from Gaza with their rockets. That is, the Islamofascists from Gaza have equally good results in killing their own population (just the Hamas’ coup in Gaza meant 500 murdered rivals from Fatah). Hamas sometimes kills their rivals from Islamic Jihad, sometimes co-operates with them. Anyhow, they are killing somebody every day (not counting the victims of Hamas’s rockets fired towards Israel which fall short – on Gaza).

 

I have the impression that two songs show the essence of this conflict much better than all those friends of the Honest Polish Journalist. One, from Gaza, speaks about the joy of having Iranian rockets which may strike Tel Aviv and Jerusalem, about the joy of firing them and sowing terror; the other one (Israeli) tells about teaching children – with the help of music and song – how to relax during the attack, how not to panic and how to run to the shelter, how to behave after the attack in order to diffuse the shock. [vi]

It’s an interesting story, this proportionality. More fatalities are on the side that declares that it does not want peace and that it does not value the life of its children. The great Nobel Laureate is right, sometimes the criticism of Israel triggers suspicions that we are dealing with prejudices against the Czechs.





 

After the latest stage of this conflict subsided the number of rockets directed towards Israel grew with another 1,000 pieces. More replacements are on their way but those rockets are not entirely cost-free. Palestinians are saving on everything, on food for their children, in order to achieve victory and are convinced – which they are not hiding – that the more victims they have, the greater their victory will be. “You love life, we love death”. We people of the West love rationalism; it’s not possible that such irrational principles should rule in this conflict. If not for Israel…

 

A netizen writes:

 

Konzentration Lager Gaza Strip, bombed by Israel! It’s not enough that consecutive Israeli regimes created and administer this camp, keeping the Palestinian population barely alive in dramatically difficult conditions (lack of electricity, water, food, medicines) and blocking all deliveries of humanitarian help, moreover Palestinians are checked on the streets and arrested under any pretext by the Israeli occupation army. Now this army of the Israeli regime commits mass bombardment of Palestinian towns, killing a few guerrillas and a lot of civilians. This is a war crime. Meanwhile the propaganda mouthpieces in EU and U.S. are either silent or are commenting it with a great measure of understanding for the Israeli regime. This proves that the propaganda of those countries is biased and extremely unjust, unequivocally giving propaganda support to criminals from Israel.



Reading those countless comments it is sometimes difficult to discern whether this critique of Israel is coming from the left or from the right. Those voices are so deceptively similar. More and more often through the world a righteous mob is rolling, demanding peace, demanding compassion for the weaker, demanding the head of the madman from Prague.

 

In this Kafkaesque world nobody notices that in Iran the bodies of people hanged from cranes decorate the public squares. In the last ten days they hanged 81 people. We recently published an article about the  murder of a blogger who wrote an open letter to the Supreme Leader of Iran’s Islamic Republic. Just a handful of readers opened it. Iranian corpses are of scant interest.

 

In 1938 people believed that Adolf Hitler was speaking the truth about the madman from Prague. People also believed that peace was secured “in our time”, that those obnoxious, arrogant Czechs had to be sacrificed. That overwhelming spirit of the times was supported by endless numbers of people of good will whose hearts were full of righteous anger.

 

When a righteous mob is on the march, solitude seems the only right choice.

 

Translated by Małgorzata Koraszewska and Sarah Lawson

[Wersja polska: http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,8529]



[ii] http://comicism.tripod.com/380926.html


 

 

[iv] Paweł Smoleński, „Rozejm, wojna, rozejm…", „Gazeta Wyborcza" 24-25 November 2012.

[v]Photo of dead baby in Gaza holds part of the truth


[vi]Zadamy cios w Tel Awiw, Kolor czerwony

 


Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj









Naprawianie świata
Hili: Musimy naprawić świat.
Ja: Od czego zaczniemy?
Hili: Najpierw trzeba coś zjeść.

Więcej

Duchowni czy wyrachowani
biznesmeni w sutannach?
Lucjan Ferus

Rok 2018, parafianie wyganiają proboszcza, który pobił wikarego w Mnichowie. (Zdjęcie: zrzut z ekranu z reportażu TVN.)

Jezus się mylił, twierdząc, iż nie można służyć Bogu i Mamonie. Co jakiś czas w telewizyjnych wiadomościach można zobaczyć obrazek, jaki pokazano w ubiegłym tygodniu. Parafianie niezadowoleni z „usług” miejscowego księdza proboszcza, piszą na niego skargi do biskupa, zarzucając mu, że za wszystko każe sobie płacić, a ceny tak zawyża, iż nie stać ich na tak drogą „ewangelizację”, że dla niego liczą się tylko pieniądze i przy każdej nadarzającej się okazji, nie ma żadnych skrupułów, by domagać się ich od swych parafian. Że ich obraża nie przebierając w słowach, jeśli nie godzą się na jego wygórowane warunki. Takie zachowanie jest niegodne kapłana, który powinien dawać przykład innym.

Więcej

Terroryści będą szkoleni
za nasze pieniądze
Daniel Greenfield


Kiedy talibowie rozpoczęli polityczną operację w Doha pod egidą islamistycznego państwa Kataru, nie tylko Amerykanie i Europejczycy przybyli na te negocjacje z terrorystami.


Zimą zeszłego roku, UNICEF (Fundusz Organizacji Narodów Zjednoczonych Na Rzecz Dzieci) prowadził własne negocjacje z Talibanem. Ta agencja ONZ, podobnie jak wiele innych organizacji non-profit, chciała działać na terytorium talibów i przedstawiciele islamskich morderców byli gotowi ich wysłuchać. Tym, czego od ONZ chciała ta dżihadystyczna organizacja, była taka sama umowa, jaką Hamas dostał od UNRWA.

Więcej
Blue line

Historia pewnego
teatru
Jerzy Łukaszewski 

<span>Rysunek Z. Karolaka, przedstawiający B. Płotnickiego</span>

Nóż mi się w kieszeni otwiera, kiedy czytam o milionowych dotacjach kierowanych przez tzw. ministra kultury na konto – a to bandy faszystowskich zbirów, którzy potrafią podpalać mieszkania ludziom niezgadzającym się z ich wizją rzeczywistości, a to na konto fundacji pani usiłującej z uporem lepszej sprawy udowadniać, że zachowała resztki rozumu i właśnie dlatego protestuje przeciw szczepieniu się preparatami, dla wytworzenia których zamordowano tłumy dzieci nienarodzonych itp. Co to ma wspólnego z kulturą jakąkolwiek, nie umiem odgadnąć.

Więcej

Nie będę przepraszać
za ujawnianie hipokryzji
Mitchell Bard


Jako część upamiętniania zamachów z  9/11 wiele było przerabiania i pisania na nowo historii, jak również odwoływania poglądów, o których ludzie dzisiaj sądzą, że nie powinni byli ich głosić w owym czasie. Co do mnie, wierzę, że moje słowa są dziś równie zasadne, jak były wtedy.

 

Człowiek, do którego mam wielki szacunek, Gary Rosenblatt, wieloletni znakomity redaktor “The New York Jewish Week”, napisał niedawno przeprosiny pod tytułem: Ameryka: nowy Izrael. Wyjaśniając powód tych przeprosin, stwierdza (zupełnie słusznie), że bezpośrednio po atakach nie pora była na skupianie się na Izraelu. „Powinienem był opłakiwać ofiary – pisał – potępiać sprawców i chwalić bohaterów – strażaków, którzy rzucili się w to piekło zamiast od niego uciekać, jak też tych odważnych pasażerów lotu 93 American Airlines,  których walka z porywaczami prawdopodobnie uratowała Kapitol przed bezpośrednim uderzeniem”. 
Oczywiście, bohaterzy zasługiwali na pochwały, a ofiary na współczucie, ale tego nie brakowało w mediach.

Więcej
Blue line

Szczęśliwi na widok
pokonanej Ameryki
Hussain Abdul-Hussain


Najgorsi antyamerykańscy tyrani świata – Władimir Putin z Rosji, Xi Jinping z Chin i Ali Chamenei z Iranu – będą zachwyceni czytając “Foreign Policy”, skrajnie lewicową publikację z Waszyngtonu, która ma obsesję na punkcie krytykowania amerykańskich wartości i przedstawiania Ameryki jako siły globalnego zła, która spowodowała wiele męczarni i nieszczęść na świecie. Podobnie jak Putin, Xi i Chamenei, “Foreign Policy” nie znosi koncepcji amerykańskiej wyjątkowości. Dyktatorzy tego świata za niepowodzenia swoich krajów nigdy nie winią własnej tyranii, ale zachodnie próby modernizowania reszty świata i przerabiania go na swój obraz i podobieństwo. 

Więcej

Antysemityzm jest
naszym nieszczęściem
Andrzej Koraszewski 


Antysemityzm jest również nieszczęściem Żydów. Można powiedzieć, że dla nich jest większym nieszczęściem, bardziej groźnym, nieustannym śmiertelnym zagrożeniem, ze strony chrześcijan, muzułmanów, nazistów, komunistów i innych ludzi przekonanych o swojej wspaniałej moralnej wyższości. Antysemityzm jest naszym nieszczęściem. Wiele razy czytałem takie stwierdzenie, ale zawsze pisane przez byłych muzułmanów bądź muzułmańskich heretyków, nigdy przez Europejczyków, a już po niemiecku to takie stwierdzenie byłoby ogromnym nietaktem. Antisemitismus ist unser Unglück.

Więcej

Bakłażan GMO jest
wygraną ubogich farmerów
Joan Conrow

Na zdjęciu: Farmer z Bangladeszu, Chalilur Rahman, pokazuje swoje zbiory bakłażanów Bt. Zdjęcie: Arif Hossain

Odporny na owady bakłażan jest prawdopodobnie tym projektem rolniczej biotechnologii, który czyni jak dotąd największą różnicę dla drobnych, ubogich farmerów.

Badania pokazują, że farmerzy w Bangladeszu, którzy zaczęli komercyjnie uprawiać bakłażany bt w 2014 roku, uzyskali znaczny wzrost dochodów, chłonne rynki i znaczącą redukcję zużycia pestycydów. Obecnie wchodzi na rynki na Filipinach, gdzie niedawno zaaprobowano go jako żywność dla ludzi i pokarm dla zwierząt.

Więcej

Dlaczego Oslo
nadal panuje
Caroline B. Glick

Od lewej: Izraelski premier Minister Jicchak Rabin, prezydent Bill Clinton i międzynarodowy gangster Jaser Arafat po podpisaniu Porozumień z Oslo 13 września 1993. Zdjęcie: Vince Musi/The White House.

Faisal Husseini, który był ministrem ds. Jerozolimy w Autonomii Palestyńskiej, udzielił krótko przed swoją śmiercią latem 2001 roku wywiadu, w którym ujawnił oszustwo leżące u samego sedna procesu Oslo. Mówiąc dla gazety “Al-Araby”, Husseini powiedział, że Jaser Arafat, jego zastępcy i poplecznicy nigdy nie patrzyli na „proces pokojowy” jako na drogę do zawarcia pokoju z Izraelem. Dla nich Oslo było sposobem na przybliżenie się do celu zniszczenia Izraela „od rzeki do morza”.  

Husseini opisał proces Oslo jako “trojańskiego konia”. Arafat i jego ludzie byli wrogą armią, która przeniknęła do miasta „w brzuchu drewnianego konia”. Kiedy Arafat odrzucił palestyńską państwowość i pokój na szczycie w Camp David w lipcu 2000 roku i rozpoczął palestyńską wojnę terroru w dwa miesiące później, było to jak gdyby on i jego ludzie wyszli z trojańskiego konia i zaczęli walczyć.

Więcej

Kościół zdeprawowany
i mamoną silny
Andrzej Koraszewski 


Gomora, książka okropna, bo zaczynasz czytać, a potem nie możesz przestać i wszystkie obowiązki leżą. Odpowie ktoś,  że to zależy, co kogo interesuje i ksiądz Tischner odpowiedziałby „tys prawda”. Dla każdego, kogo interesuje bezmiar nieszczęść, jakie na jednostki i społeczeństwa sprowadza religia, Gomora to znakomicie napisany kryminał. Dla ateisty, antyklerykała, czyli kogoś takiego jak niżej podpisany, jednym z niebezpieczeństw tego rodzaju książek jest gwałtowne obniżenie poziomu krytycyzmu. Dobrze napisana, solidnie udokumentowana, przez autorów, którzy budzą zaufanie. Tego rodzaju książki wymagają przy czytaniu samodyscypliny i przypominania sobie, że nie ma ludzi nieomylnych, a błędy z rzetelnych i zaufanych źródeł połykamy czasem łapczywie i ze smakiem.

Więcej

Arabskie dążenia
do reform 
Elder of Ziyon

Prezydent Egiptu El-Sisi

Pod koniec sierpnia Zjednoczone Emiraty Arabskie ogłosiły, że powołają niezależną od rządu komisję praw człowieka działającą w oparciu o paryskie zasady dotyczące krajowych instytucji praw człowieka.


Kiedy widzimy takie deklaracje, mamy powód do sceptycyzmu. Zjednoczone Emiraty Arabskie nie mają najlepszych notowań pod względem przestrzegania praw człowieka. Zasadniczo nie ma wolności prasy, a  dysydenci polityczni nierzadko trafiają do więzienia.


Możliwe, że jest to zasłona dymna. Jednak już sam zamiar powołania takiej komisji wskazuje na wrażliwość na to, jak ich kraj jest postrzegany pod względem poszanowania  praw człowieka i można to wykorzystać.

Więcej
Blue line

Talibowie domagają się
miliarda dolarów pomocy
Hugh Fitzgerald



Kiedy Talibowie odnieśli ostateczne zwycięstwo, chcą, aby cały świat płacił na  utrzymanie Afganistanu. Ich minister spraw zagranicznych ostrzega przed straszliwymi cierpieniami Afgańczyków, które nadejdą, jeśli ogromne ilości środków pomocowych nie nadejdą szybko, i nie zostaną przekazane talibom, których przywódcy czekają z ufnie wyciągniętymi rękami i minami szefów Caritasu. 13 września darczyńcy obiecali dostarczyć ponad miliard dolarów, po ostrzeżeniu ze strony ONZ o „nadciągającej w Afganistanie katastrofie”. Dzień po zapowiedzi dostarczenia tej kolosalnej sumy minister spraw zagranicznych talibów poprosił o pomoc, dając do zrozumienia, że ten miliardzik dolarów nie wystarczy.

Więcej

“Obchody” 20. rocznicy
festiwalu nienawiści
Gerald M. Steinberg

Antyizraelska  demonstracja podczas Światowej Konferencji przeciw rasizmowi w Durban w 2001 roku(Zdjęcie: MIKE HUTCHINGS / REUTERS)

Na początku września 2001 roku przedstawiciele wielkich i wspaniałych obrońców praw człowieka zebrali się w Durbanie w Republice Południowej Afryki na konferencji zwołanej przez ONZ, by zlikwidować rasizm i dyskryminację. Spotkali się zaledwie w kilka dni po nieludzkim zamachu w Jerozolimie, wysadzeniu ludzkiej bomby w pizzerii wypełnionej nastolatkami i młodymi rodzinami, zabijając i okaleczając ponad 140 Izraelczyków.
Uczestnicy konferencji w Durbanie nie wspomnieli jednak palestyńskich bomb ani izraelskich ofiar; dla samozwańczych przywódców międzynarodowej moralności Izraelczycy nie mają praw człowieka.

Więcej
Blue line

Źródła ubóstwa
narodów
Andrzej Koraszewski 

Pomnik Adama Smitha w Edynburgu.

Ponad sześćdziesiąt lat temu, zaczynając studiować socjologię, po raz pierwszy zetknąłem się z teoriami Maxa Webera dotyczącymi wpływu protestantyzmu na rozwój kapitalizmu i oczywiście natychmiast zacząłem poszukiwać odpowiedzi na pytanie — w jakim stopniu katolicyzm hamował rozwój społeczny i gospodarczy. W tych poszukiwaniach najlepszym przewodnikiem był dla mnie wówczas Stefan Czarnowski i po upływie dziesiątków lat mam wrażenie, że jestem w tym samym punkcie, zaledwie bogatszy o setki przeczytanych książek i wiedzę o wydarzeniach, które miały miejsce na przestrzeni minionego czasu.

Więcej

Dziennikarska akrobatyka,
żeby uniknąć słowa Hamas
Adam Levick

Organizowane przez Hamas protesty na rzecz ochrony środowiska. „Działacze” środowiskowi Hamasu tydzień w tydzień palą tysiące opon samochodowych o czym dziennikarze głównego ścieku nigdy nie wspominają. (Zdjęcie: zrzut z ekranu propagandowego wideo organizacji „na rzecz praw człowieka” B’Tselem.) 

Artykuł w “Independent” korespondentki z Bliskiego Wschodu, Bel Trew, o wpływie wojen Hamasu z Izraelem na zanieczyszczenie Gazy zachowuje tradycję tego, co brytyjskie media zazwyczaj robią przy relacjonowaniu tego konfliktu: unikają przypisywania sprawczości terrorystom, którzy panują w Strefie Gazy.
W artykule liczącym 1125 słów słowo Hamas pojawia się jeden raz. W kilku akapitach w tym artykule (Gaza is battling to tackle deadly pollution levels as efforts are hampered by continued conflict, 3 września) wydaje się niemal, że zrobiła wszystko, co w jej mocy, by uniknąć wspomnienia kto sieje terror. 

Więcej

Stanisław Lem - pisarz,
który widział więcej niż inni
Lucjan Ferus


Dzisiaj (13.09.2021 r.) z samego rana obudził mnie telefon od przyjaciela, który oznajmił na wstępie, że właśnie jest setna rocznica urodzin Stanisława Lema. W przeszłości byliśmy wielkimi miłośnikami jego prozy, więc przyjaciel zasugerował abym napisał tekst z tej okazji, poświęcony owemu wielkiemu pisarzowi, którego los hojnie obdarzył bogatą wyobraźnią i ciekawością świata, co zaowocowało jego wszechstronną wiedzą. Skutki połączenia tych cech mogli podziwiać czytelnicy i miłośnicy jego książek na całym świecie, nie tylko w Polsce.
No cóż, obiecałem mu, iż postaram coś napisać, ale z góry zastrzegłem, że jeśli już, to będą raczej chaotyczne wspomnienia wydobyte z mojej coraz bardziej zawodnej pamięci.

Więcej

Associated Press łagodzi
obraz terrorystów Hamasu
Hugh Fitzgerald


Słowa mają znaczenie. Ci, którzy opisują Izrael jako „państwo kolonialno-osadnicze”, „reżim apartheidu”, próbują  przez powtarzanie w kółko takich zwrotów oczernić wizerunek żydowskiego państwa. Niestety, odnieśli spory sukces. Podobnie ci, którzy opisują każdą krytykę islamu jako “islamofobię”, byli w stanie zastraszyć wielu krytyków, którzy nie chcąc być uważani za „islamofobów” zbyt często powstrzymują się przed publiczną krytyką zarówno ideologii islamu, jak jej wyznawców.

Więcej

Turecki ateista zamordowany
31 lat temu
Uzay Bulut


„Książka, którą trzymasz w dłoni, jest księgą nowej ery, ery piękniejszego świata. Piękniejszego świata nie da się osiągnąć bez wolności. ‎Aby osiągnąć bardziej wolny świat, należy przełamać tabu. Wszelkiego rodzaju kajdany wiążące wolności muszą zostać zerwane.”


To fragment przedmowy do pierwszego wydania książki „To jest religia” Turana ‎Dursuna.‎


Ojciec Dursuna był Turkiem, a jego matka Kurdyjką. Turan Dursun urodził się w Turcji w 1934 roku. Był muftim i imamem oraz otwartym krytykiem islamu, który z czasem porzucił islam i walczył o wolny i bardziej ludzki świat. Walczył wbrew naciskom ze strony państwa, opinii publicznej, a nawet własnego ojca, który tak bardzo chciał, żeby został duchownym.‎

Więcej

Taliban i ukryty
antysemityzm
Seth J. Frantzman

Rada Bezpieczeństwa ONZ spotykała się w sprawie sytuacji w Afganistanie w siedzibie Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku.(zdjęcie: wikipedia) 

Doniesienia z minionego tygodnia wskazują, że talibowie są gotowi otworzyć nową kartę w stosunkach ze światem. Chcą pracować razem z USA, które przez dwadzieścia lat prowadziły przeciwko nim wojnę w Afganistyanie, i są skłonni nawiązać stosunki z Indiami i z każdym innym krajem. Jest jednak jeden kraj, z którym nawet nie będą rozważali nawiązania stosunków: Izrael.  


Mamy to zaakceptować ze wzruszeniem ramion. Dlaczego Izrael miałby w ogóle chcieć stosunków z Talibanem? Nie jest to jednak właściwy sposób analizowania tych doniesień. Dlaczego państwo o żydowskiej większości jest jedynym, z którym pewne rządy odmawiają utrzymywania stosunków?

Więcej

O Jezu, wskrzeszają
mamuta!
Andrzej Koraszewski 

Model mamuta w Szytnie (Źródło: Wikipedia)

Zamiar wskrzeszania wymarłych gatunków pojawia się od lat, a kandydatura mamuta zgłaszana była wielokrotnie (kandydatem był również tur i kilka innych). „Wyborcza” już w tytule informuje poprawnie, że nie będzie to mamut, a zaledwie hybryda mamuta i słonia. Dziennikarz zamiast opowiedzieć o szczegółach technicznych tego projektu, pobiegł do środowiskowego etyka, który orzekł, że to niemoralne. Z tego co dotychczas wiadomo, to będzie to zaledwie wymiana kilkunastu genów, które mają spowodować, że zrodzona z tej zabawy dziecina słonia będzie owłosiona i odporna na zimno dzięki dodatkowej porcji tłuszczu pod skórą.     

Więcej

Dyskusja o antysemityzmie
wymaga uczciwości
Jonathan S. Tobin

Ludzie przed synagogą Tree of Life*Or L’Simcha w dzielnicy Squirrel Hill w Pittsburghu oddają hołd 11 żydowskim ofiarom masowej strzelaniny, która miała miejsce tydzień wcześniej, 4 listopada 2018. Zdjęcie: Wikimedia Commons.

Brak reakcji na kłamstwo prezydenta Bidena o jego wizycie w synagodze w Pittsburghu po masowej strzelaninie, przypomina, że kiedy dyskurs o nienawiści do Żydów splamiony jest stronniczością, Żydzi są przegranymi.  

 

Parę lat temu po wygłoszeniu pogadanki, otrzymałem pytanie, które uderzyło mnie jako całkowicie dziwaczne. Zapytano mnie, dlaczego ówczesny prezydent, Donald Trump, nigdy nie wyraził współczucia ani nie złożył kondolencji po masowej strzelaninie, która miała miejsce w synagodze Tree of Life*Or L’Simcha w Pittsburghu w październiku 2018 roku? Moje zdumienie nasiliło się na widok wielu głów na sali potakujących w zgodzie z zadanym pytaniem. Podzielali wepchnięte im przez media kłamstwo. 

Więcej
Blue line

Ucieczka Ameryki
z Afganistanu
Vic Rosenthal

Po lewej: W Kabulu, symboliczny pogrzeb Ameryki i krajów NATO zorganizowany przez afgańskich talibów. Po prawej: W prowincji Paktia talibowie na zwycięskim wiecu (Roznama Ummat, 1 września 2021).

Ameryka poniosła militarną i psychologiczną porażkę, której rozmiarów jeszcze nie zmierzono.


Kiedyś myślałem, że w przyszłości historycy prawdopodobnie będą używali 9/11 jako daty wyznaczającej koniec amerykańskiej ery, tej, która rozpoczęła się wraz z końcem II wojny światowej i reprezentowała rozkwit jednego z największych narodowych kolosów w historii, która dała nam (na dobre i na złe) energię atomową, loty ludzi na księżyc i najbardziej niewiarygodną kulturę konsumencką. Teraz jednak sądzę, że częściej będą używali daty 31 sierpnia 2021 roku, dnia, w którym stary zagubiony człowiek, (który w swoich najlepszych czasach był zaledwie narcystyczną kukłą), kazał Ameryce podkulić ogon i uciekać.   

Więcej

Dlaczego środki pomocowe
Bidena nie przyniosą pokoju
Khaled Abu Toameh

Na większości Palestyńczyków wznowienie pomocy finansowej przez administrację Bidena nie zrobiła żadnego wrażenia. Dolary amerykańskiego podatnika nie skłonią Palestyńczyków do zaakceptowania prawa Izraela do istnienia. Wielu Palestyńczyków jest tak zradykalizowanych przez swoich przywódców, że chcą widzieć Izrael wymazany z powierzchni ziemi. Jedynym sposobem na zmianę tej brutalnej rzeczywistości jest zatrzymanie potoku nienawiści i delegitymizacji Izraela. Dopóki to się nie stanie, Palestyńczycy będą nadal zgarniać pieniądze od USA i innych zachodnich darczyńców. Na zdjęciu: prezydent Mahmoud Abbas w Waszyngtonie w objęciach ówczesnego wiceprezydenta Joe Bidena, rozmawia z ówczesnym prezydentem Barackiem Obamą . (Zdjęcie: Wikipedia)

Podczas gdy administracja Bidena nasila starania o wzmocnienie Autonomii Palestyńskiej (AP), Palestyńczycy wydają się coraz bardziej tracić wiarę w swoich przywódców.


Wydaje się także, że palestyńskie społeczeństwo traci wiarę w jakikolwiek proces pokojowy z Izraelem. Wielu wręcz mówi, że popiera anulowanie porozumień z Oslo, podpisanych w 1993 roku między Izraelem a OWP. Jedyny proces pokojowy, jaki poparliby, to ten, który prowadzi do likwidacji Izraela.

Więcej

Niech żywi
nie tracą nadziei
Marcin Kruk


Napawam się optymizmem, aż siedmiu starszych panów wyraziło w sieci radość, że we Francji nastolatki do 25 roku życia będą miały darmową antykoncepcję (jedna pani też była podniecona tą wiadomością). To jest osiągnięcie i nikt mi nie powie, że jest inaczej. Liczba socjalistów rośnie proporcjonalnie do wzrostu kapitalistycznej produkcji. Już się zdawało, że kapitalizm ostatecznie wykazał swoją wyższość nad socjalizmem, ale okazało się, że im więcej jest dóbr konsumpcyjnych na rynku, tym więcej chętnych do dzielenia zysków z ich sprzedaży. Jak się zastanowić, to nie ma w tym nic dziwnego, mamy więcej wolnego czasu na walkę o sprawiedliwość, a i konsumeryzm bliźnich bywa niepokojący.

Więcej

Dziwny apel do
teoretycznie przyzwoitych
Andrzej Koraszewski 

Sala Zgromadzenia Ogólnego ONZ (Źródło: Wikipedia)

Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych W Jednej Sprawie rozpoczęło we wtorek 14 września kolejną, już 76 sesję. 313 polityków z krajów demokratycznych, domyślając się, ku czemu zmierza przyszłość, w przeddzień tej sesji wystosowało apel o zakończenie instytucjonalnego znęcania się Narodów Zjednoczonych nad Izraelem. Niby nic nowego. Jak się wydaje najciekawsza była akcja w 2006 roku, kiedy to skandal osiągnął tak wielkie proporcje, że nakazano przemalowanie tabliczek Komisji Praw Człowieka ONZ na Radę Praw Człowieka ONZ i już po kilku dniach okazało się, że trudna i skomplikowana operacja nie przyniosła spodziewanego rezultatu.

Więcej
Dorastać we wszechświecie

Najbardziej poszukiwany
terrorysta ministrem bezpieki
Tufail Ahmad

Gesty dobrej woli Izraela
i odpowiedzi Palestyńczyków
Hugh Fitzgerald 

Lepiej poczekać z nawiązywaniem
stosunków z talibami
Amir Taheri 

Nie ma niczego takiego
jak palestyński terrorysta
Stephen M. Flatow

Naturalne czy sztucznie
wykreowane religie?
Lucjan Ferus

Ocena dwóch katastrof
z września 2001 roku
Caroline B. Glick

Dyskurs nasz powszedni
pozwól zmienić Panie
Andrzej Koraszewski 

Pamięć i nauki
z zamachu 9/11
Liat Collins

Wielka Brytania: Witamy
ponownie w Średniowieczu
Andrew Ash

Islamski ekstremizm
w Wielkiej Brytanii
David Collier 

Długi marsz
przebudzeńców
Andrzej Koraszewski

Nowe próby wybielania
papieża Piusa XII
Elder of Ziyon 

Sztuka pod cenzorskim
nadzorem
Jonbathan S. Tobin  

Izrael i niekończąca się
wojna z Gazą
Hugh Fitzgerald

Przekazanie Afganistanu talibom
nie interesy Ameryki
Yigal Carmon

Blue line
Polecane
artykuły

Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk