Prawda

Czwartek, 23 stycznia 2020 - 10:12

« Poprzedni Następny »

A RIGHTEOUS MOB

A RIGHTEOUS MOB


Andrzej Koraszewski 2014-01-26

If you say that the world today is in the same place it was 1938, you will hear vehement protests. Try to say that today Israel is the Czechoslovakia of yesteryear that was threatening world peace, and you will hear an astonished question: What does Czechoslovakia have to do with it? Günther Grass, the poet, explains:


 

Why do I say only now,
Aged and with my last ink,
That the nuclear power of Israel endangers
The already fragile world peace?
Because it must be said
What even tomorrow may be too late to say;[i]

 

Can one criticize Israel – asks Günther Grass in the company of millions people all over the world. Such a simple question and so obvious the answer. The poet is worried, he writes about the possibility of annihilation of Iranian people and asks himself in the poem: “Why do I forbid myself to name that other country?”  But he knows why, he plainly suggests that he is afraid people might suspect he is biased against Czechs. But now, at the end of his life, he musters his courage. He cannot be silent any longer. He knows for sure that he once heard this speech:

 

... And now we are faced with the final problem that must be solved and will be solved! It is the final territorial demand which I shall make of United Nations, but it is the demand which I shall not give up and which with Allah’s help I shall ensure is fulfilled.
The history of this problem is this: in 1948, in the spirit of "the right of nations to self-determination" Palestine was torn apart and reshaped by some insane so-called statesmen. Without regard to the origins of the Peoples, their national aspirations, the economic necessities, Palestine was fragmented and new states were formed arbitrarily. It is to this process that Israel owes its existence.


This Zionist entity began with one single lie. The inventor of that lie was a man called Ben Gurion. This Mr. Ben Gurion appeared at that time in UN and first of all assured his audience that there was an Israeli nation. He had to invent this lie in order to provide the limited number of his own countrymen with a somewhat larger and therefore justified importance....

 

The poet tries to remember who said this. Egypt’s President Morsi or maybe Iran’s President Ahmadinejad? No it was probably the President of the Palestinian Authority, Abbas, or maybe the Prime Minister of Government in Gaza, Haniyah. The poet hears the roll of drums, drums…he sees a little boy with a tin drum. The boy is not playing with his tin drum any more, he is 11, it’s September 1938, he sits proudly at the radiogram and listens to the Leader of the Nation, Adolf Hitler. Now the words come in loud and clear:

 

... And now we are faced with the final problem that must be solved and will be solved! It is the final territorial demand which I shall make of Europe, but it is the demand which I shall not give up and which with God's help I shall ensure is fulfilled.
The history of this problem is this: in 1918, in the spirit of "the right of nations to self-determination" Central Europe was torn apart and reshaped by some insane so-called statesmen. Without regard to the origins of the Peoples, their national aspirations, the economic necessities, Central Europe was fragmented and new states were formed arbitrarily. It is to this process that Czechoslovakia owes its existence.


This Czech state began with one single lie. The inventor of that lie was a man called Benes. This Mr. Benes appeared at that time in Versailles and first of all assured his audience that there was a Czechoslovakian nation. He had to invent this lie in order to provide the limited number of his own countrymen with a somewhat larger and therefore justified importance....

 

Ah yes, those were the days! That was a great speech, but as the Nobel Laureate recalls it, it seems that it merges into something else. It has a very contemporary resonance.

 


... So finally through Mr. Ben Gurion Jews annexed Palestine. Since this state did not seem viable, they simply took further territories in violation of Palestinians’ right to self-determination and their will to decide their own fate.


When Mr. Ben Gurion created this state by a pack of lies at that time, he solemnly swore to respect the rights of Arabs. We all know how Mr. Ben Gurion solved the problem. He began a regime of terror! At the time the Palestinians already tried to protest against this arbitrary violation of their rights. They were gunned down and since then there has been a war of extermination. During these years of "peaceful" development in Israel almost 800,000 Palestinians had to leave Palestine.

 

 

That was how that old speech went, wasn’t it? No, wait a sec. Perhaps some of the words were a bit different, very slightly different….

 

 

            ... So finally through Mr. Benes the Czechs annexed Slovakia. Since this state did not seem viable, they simply took three and a half million Germans in violation of their right to self-determination and their will to decide their own fate.


When Mr. Benes created this state by a pack of lies at that time, he solemnly swore to divide it into cantons on the Swiss model, for there were some among the democratic statesmen who did experience pangs of conscience. We all know how Mr. Benes solved the problem of this system of cantons. He began a regime of terror! At the time the Germans already tried to protest against this arbitrary violation of their rights. They were gunned down and since then there has been a war of extermination. During these years of "peaceful" development in Czechoslovakia almost 600,000 Germans had to leave Czechoslovakia.

 

                       

What an inspiring speech that was! Yes, sitting there by the old radiogram in the parental sitting room with the clock on the wall registering 1938 and the calendar reading 7:30 in the evening…or was it the other way round? No, it is a very clear memory, as clear as day. The inspiring Leader continued…

 


... I explained clearly to Mr. Obama what we now regard as the only possible solution. It is the most natural one in the world. I am primarily the spokesman for the Palestinians and I have spoken for these Palestinians and made it clear that I am no longer willing to stand idly by and watch while this madman in Jerusalem thinks that he can simply mistreat millions of people. And I left no doubt that Muslim patience is now finally exhausted. I left no doubt that while it is a characteristic of our Muslim mentality to be tolerant and patient in the face of repeated provocation, there comes a moment when enough is enough! And now finally America and Europe have made the only possible demand of Israel: release the occupied territory and cede it to the Palestinians.

 

When you hear a speech like that, you remember it for the rest of your life! At least, some people do. Oh, but wait! That wasn’t exactly the way it went, either! Now that The Laureate thinks hard the real words come back:

 


... I explained clearly to Mr. Chamberlain what we now regard as the only possible solution. It is the most natural one in the world. I know that all of the various nationalities have no desire to remain with this Mr. Benes. However, I am primarily the spokesman for the Germans and I have spoken for these Germans and made it clear that I am no longer willing to stand idly by and watch while this madman in Prague thinks that he can simply mistreat three and a half million people. And I left no doubt that German patience is now finally exhausted. I left no doubt that while it is a characteristic of our German mentality to be tolerant and patient in the face of repeated provocation, there comes a moment when enough is enough! And now finally England and France have made the only possible demand of Czechoslovakia: release the German territory and cede it to the Reich.

 

 

It’s a privilege to be alive when such stirring speeches are being given! They become almost a part of you. You remember the thrill of hearing the sonorous words issuing from the radiogram, and it seems only natural to hear them again in other circumstances. Now the Leader is intoning:

 

 

... I have now given the American Government a memorandum with a final Muslim proposal. This memorandum proposes nothing that Mr. Netanyahu has not already promised. The contents of this proposal are very simple: The area whose population is Palestinian comes to Palestine; and I do not mean only after Mr. Netanyahu has succeeded in expelling possibly one or two million Palestinians, but right now, immediately! I have selected the border based on 1967 and with full right of return for refugees.....


... I am grateful to Mr. Obama for all his efforts. I have assured him that the Muslim People desire nothing but peace. However, I have also told him that I cannot retreat once the limit of our patience has been reached. I have also assured him, and I repeat this assurance here, that, once this problem is solved, there exist no further territorial problems for Palestinians! And I have further assured him that as soon as the Israeli problem is solved, that is to say when the Jews have dealt with the problem of refugees, and I mean by peaceful methods not suppression, I shall have no further interest in the Israeli state. And he has my guarantee of that! We do not want any Jews. However, I want to also say to the Palestinian People that with respect to the refugee problem my patience is now exhausted! I have made Mr. Netanyahu an offer, which contains nothing but the realization of what he himself assured us would be done. The decision is in his hands! Peace or war!

 

 

In his reverie the Nobel Laureate hears those rousing words, those stirring sentiments. Yes (here he knocks his pipe on the ashtray), but something isn’t exactly right. Something is very slightly off. What could it be? Perhaps those original words from the radiogram were a bit different:

... I have now given the British Government a memorandum with a final German proposal. This memorandum proposes nothing that Mr. Benes has not already promised. The contents of this proposal are very simple: The area whose population (Volk) is German and which wants to join Germany, comes to Germany; and I do not mean only after Mr. Benes has succeeded in expelling possibly one or two million Germans, but right now, immediately! I have selected the border which, based on the information on the demographic and linguistic distribution in Czechoslovakia which has been available for decades, is just.


... I am grateful to Mr. Chamberlain for all his efforts. I have assured him that the German People desire nothing but peace. However, I have also told him that I cannot retreat once the limit of our patience has been reached. I have also assured him, and I repeat this assurance here, that, once this problem is solved, there exist no further territorial problems for Germany in Europe! And I have further assured him that as soon as the Czechoslovakian problem is solved, that is to say when the Czechs have dealt with their other minorities, and I mean by peaceful methods not suppression, I shall have no further interest in the Czech state. And he has my guarantee of that! We do not want any Czechs. However, I want to also say to the German People that with respect to the Sudeten German problem my patience is now exhausted! I have made Mr. Benes an offer, which contains nothing but the realization of what he himself assured us would be done. The decision is in his hands! Peace or war![ii]

 

 

The Great Nobel Laureate studies the map

The great Nobel Laureate is not sure if the memory might not be deceiving him. Yes, he has heard something about the leader of Iran, that he was a “loud-mouth”. He does not remember if it was about the President or about the Supreme Leader—apparently they are arguing about the timing of the Mahdi’s appearance and who has the more genuine contact with Him. The Loud-Mouth said something, but it is not worth paying attention to his words. Israel wants to annihilate the Iranian nation. The Nobel Laureate looks worriedly at the map.



He remembers that he has heard about the might of this arrogant state which is threatening all its neighbours. He reaches for his pipe, imagines that he is a moral authority, that his words “will free many from silence”, that it is imperative to “prompt the perpetrator of the  recognized danger to renounce violence”, that only in this way both the Israelis and Palestinians can be helped.

 

The Nobel Laureate is staring at a tiny red blob in a green sea and is seeing red, because “secretly, there has been a growing nuclear potential” of a nuclear superpower and a German U-boat (sold for profit), can serve as a means to destroy the Iranian nation. It’s no joke! More than once Israeli atomic bombs have fallen on innocent Muslim cities, they tested those bombs on Kurds and on peoples of Darfur, and with other bombs they totally razed Gaza to the ground.

 

The Nobel Laureate is afraid of accusations of prejudice against Czechs but he knows that he must be brave, in spite of a slight stain on his biography. He mentions this stain in his poem but this stain cannot stop his voice of conscience. It is a stain from the childhood, when he listened to another loud-mouth’s words and was ready to give his life for that loud-mouth, but those are the sins of the youth, and the madman from Prague – oops, Jerusalem – must be stopped, everything is getting mixed up, but the only important thing is the moral message.

 

A Polish netizen agrees with the words of the great Nobel Laureate, and after the news about Iran rebuilding those destroyed stores of rockets in Gaza, he writes:

 

CRIMINAL ZION

Hamas should get an Atomic Bomb! Criminal Zion is not touching countries which are armed with one. An Atomic Bomb would protect the populations of Afghanistan, Iraq and Libya. The latest example is Syria. Every country which is not subjugated by Zion should as soon as possible acquire the A Bomb. North Korea will help. Iran is the hope of the World free from the criminal Zion! Long live Poland-Palestine friendship!

 

Yes, it’s possible that the loud-mouths of this world are uttering some empty words and only unwise young people are listening to them. The loud-mouth from Iran just announced for the hundredth time:

 

Iranian President Mahmoud Ahmadinejad said that resolving the Palestinian issue does not need war, but requires a unified Islamic decision to remove the Zionist entity off the map.[iii]

 

Those are empty words, especially now, after the cease-fire. After all, the Nobel Laureate knows that Israel is a nuclear power and that it is Israel which is threatening the world, and not vice versa. The problem is that to stop the madman from Prague (or rather, from Jerusalem), one has to summon up one’s courage and warn the world.

 

An Honest Polish Journalist weighs his words

 

An Honest Polish Journalist, trying to understand, writes about the final stage of conflict:

 

During four days 120 rockets fired from Gaza fell on the south of Israel. They didn’t harm anybody, there was not a whisper about it in any serious (and not so serious) media outlet in Europe and in the world. After all, there have been rockets from Gaza on Israel for at least six years.

 

Which four days has the Honest Polish Journalist chosen? I don’t know, he doesn’t tell us, but is this important?  What is important is that, terrified, he asked his friends in Israel:

 

“What the hell is going on?” They answered: “Just as usual, nothing is happening”.

 

The Honest Journalist is aware of the danger and writes:

 

Imagine, for years over one million people in southern Israel have experienced such days. And they say, “Nothing special is happening”.

 

The Journalist tries to understand and give us some information and analysis of what it all looks like:

 

In a general way it looks like this: rockets are coming from Gaza, Israel answers with single retaliatory operations which cause more rockets to come, so that new actions are necessary. And so on, until the cup runs over, Israel organizes a military operation, which gets its code name and really looks like a war. Then comes a cease-fire and the rockets start falling again.

 

The Honest Journalist admits that lately there have been some reasons to shoot at Hamas. He has a literary flair so it’s not always clear whom he is quoting, but the quote itself is interesting:

 

“It looked like the end of this ‘round’, Hamas people started to surface and then we knocked out Ahmed Jabaari. So they started to shoot with greater intensity. They have Iranian and Libyan rockets which can reach Tel Aviv, smuggled through the tunnels on the Gaza/Egypt border, so the jokes were over”.

 

It seems that the Honest Journalist’s Israeli friend must have informed him that earlier it was just jokes, but when Israelis knocked out this Ahmed, the jokes were over.

 

The Honest Journalist asks his Israeli friend how it is, and he explains that earlier it was mostly people from Islamic Jihad, Hamas’ rival, who were shooting and Israel should not act according to collective responsibility. He does not like lumping all Gazans together.

 

We are informed that the friend is a lawyer and his area is human rights. He helps Palestinians in their arguments with the Israeli state. He has no doubts that Israel has a thing or two on its conscience; he sympathizes with Palestinians, whose “thinking is a mirror image of Israelis’ thinking”.

 

The Honest Journalist reports honestly, does not interrupt, is not surprised, even if he probably knows that there is a lot of different thinking in Israel.

 

“M” – (probably another friend of our Journalist) says:

 

“I can’t rid myself of the conviction that behind the Pillar of Defense something more is hidden than just the military goal: destruction of arsenals in Gaza. It’s typical that we started to pound Gaza just after the issue of an attack on Iran’s nuclear installations disappeared from the agenda”.

 

The Honest Journalist does not interrupt. He does not ask when and where this attack was on the agenda nor who said that it was no longer there. You could think that this is important news, at least for the great Nobel Laureate. Also in Teheran they would probably be happy to know. But Teheran didn’t say anything about it; they were happy first because of the cease-fire and immediately promised a new delivery of rockets, without mentioning how many for Islamic Jihad and how many for Hamas.  Neither do we know who actually is implying that the election was a factor—we know only that one friend of our Honest Journalist thinks that if the election campaign were merely about economy and social issues, Netanyahu would be in deep water.

 

At last the Honest Polish Journalist arrives at the cease-fire, on which the Emir of Qatar, the Prime Minister of Turkey, Hillary Clinton, Barack Obama and the President of Egypt all worked. He honestly informs us that Iran announced that it supplied Hamas with technology for the production of rockets which can reach Tel Aviv, and adds that a bomb exploded in a bus in Tel Aviv but nobody was killed.[ivi]  

 

This is not only a military conflict. The propaganda front is possibly even more important, at least for Islamists and their friends. In this war pictures of dead children are the bombs. A picture of a dead child is like a long-range missile. A child killed by Jews is worth gold, and because the supply of murdered children is much greater in Syria, in the propaganda war Palestinians are using the victims of the civil war in Syria on a large scale. Even Western journalists are taking part in this practice but it does not cause any major scandals. “One side is as bad as the other,” people say, even if nobody ever found any such falsification from the Israeli side. 

 

The Honest Journalist does not tell us whether he was reading The JerusalemPost and some more serious analysis of this conflict. If he is, he is keeping all the knowledge to himself. He does not write why Iran could have been interested in the intensification of the conflict, but most of all, he carefully hides his knowledge that for Israel this is a war for survival and for the Muslim side this is a religious war, and on top of everything else there is an element of rivalry not only between Islamic Jihad and Hamas in Gaza but also between Cairo and Tehran, Riyadh and Ankara and a few other axis powers not present in the deep analysis of our Honest Journalist’s Israeli friends.

 

Rockets are causing inconvenience but actually they do not harm Israelis. The Polish Journalist says that more cautiously than The Washington Post which wrote:

 

But let’s be clear: The overwhelming majority of rockets fired from Gaza are like bee stings on the Israeli bear’s behind.[v]

 

The most painful thing and the most obvious is the issue of proportionality. Here not only the great Nobel Laureate puts his authority on the line, not only the UN’s Human Right Council, not only Amnesty International and Human Right Watch; public opinion can point to the most serious newspapers, which avoid the language of emotion and quote scrupulously checked data. The British weekly, The Economist, shows statistics of victims of this conflict:





How unbelievable, how striking is this lack of proportion! Hard data inform us that there are more Palestinians killed than Israelis, which is self-evident proof that Israel is a criminal abusing the weaker party. Is it worth asking who started it? According to our Journalist’s friends this is the most idiotic question under the Sun. Is it worth quoting the voices of Israeli politicians who do not declare a desire to kill anybody, who call for peaceful co-existence, even offering help?  While the other side (and by other side here I mean the current authorities in Gaza, i.e. the Islamofascists called Hamas) openly declare that they do not want peace, that they will never agree to acknowledge Israel, and that they will keep firing until Judgment Day  because that is what Allah orders them to do. Serious journalists are trying to convince us that there is no need to treat such declarations seriously.  It’s different for the inhabitants of Israel (at least those who are not friends of the Honest Polish Journalist). For them those are not empty threats, because Islamofascists are shooting at them daily and because the international community will not guarantee their safety – they have to defend themselves without outside help.

 

Admittedly, the defense of the lives of Israeli citizens is astonishingly effective, but this is not admired by those who admire Islamofascists. Israel reacts to terror by striking terrorists and she manages to minimize casualties among Gaza’s civilian population, which is not easy because in Gaza the slogan is: “You love life, we love death”. Islamofascists care so much about the civilian victims in their own population that they do whatever is in their power to get as many as possible. Israelis do not fire at children, they do not fire at schools, civilian casualties among Palestinians is a tragedy for them (they are targeting terrorists hidden behind the civilian population). A quite different philosophy is prevalent in Islamofascists’ circles: with malice aforethought they are targeting schools and hospitals, and the best missile they managed to get (an anti-tank self-guided missile) was immediately directed towards a school-bus. Yes, Israelis are protecting the life of their citizens and are also trying to protect the life of Palestinian citizens.

Is public opinion throwing itself with equal voracity on the statistics of human victims in Syria? There are many fewer fiery watchers but no matter who is rooting for whom one has to admit that both sides in the Syrian conflict have much better scores than the Islamofascists from Gaza with their rockets. That is, the Islamofascists from Gaza have equally good results in killing their own population (just the Hamas’ coup in Gaza meant 500 murdered rivals from Fatah). Hamas sometimes kills their rivals from Islamic Jihad, sometimes co-operates with them. Anyhow, they are killing somebody every day (not counting the victims of Hamas’s rockets fired towards Israel which fall short – on Gaza).

 

I have the impression that two songs show the essence of this conflict much better than all those friends of the Honest Polish Journalist. One, from Gaza, speaks about the joy of having Iranian rockets which may strike Tel Aviv and Jerusalem, about the joy of firing them and sowing terror; the other one (Israeli) tells about teaching children – with the help of music and song – how to relax during the attack, how not to panic and how to run to the shelter, how to behave after the attack in order to diffuse the shock. [vi]

It’s an interesting story, this proportionality. More fatalities are on the side that declares that it does not want peace and that it does not value the life of its children. The great Nobel Laureate is right, sometimes the criticism of Israel triggers suspicions that we are dealing with prejudices against the Czechs.





 

After the latest stage of this conflict subsided the number of rockets directed towards Israel grew with another 1,000 pieces. More replacements are on their way but those rockets are not entirely cost-free. Palestinians are saving on everything, on food for their children, in order to achieve victory and are convinced – which they are not hiding – that the more victims they have, the greater their victory will be. “You love life, we love death”. We people of the West love rationalism; it’s not possible that such irrational principles should rule in this conflict. If not for Israel…

 

A netizen writes:

 

Konzentration Lager Gaza Strip, bombed by Israel! It’s not enough that consecutive Israeli regimes created and administer this camp, keeping the Palestinian population barely alive in dramatically difficult conditions (lack of electricity, water, food, medicines) and blocking all deliveries of humanitarian help, moreover Palestinians are checked on the streets and arrested under any pretext by the Israeli occupation army. Now this army of the Israeli regime commits mass bombardment of Palestinian towns, killing a few guerrillas and a lot of civilians. This is a war crime. Meanwhile the propaganda mouthpieces in EU and U.S. are either silent or are commenting it with a great measure of understanding for the Israeli regime. This proves that the propaganda of those countries is biased and extremely unjust, unequivocally giving propaganda support to criminals from Israel.



Reading those countless comments it is sometimes difficult to discern whether this critique of Israel is coming from the left or from the right. Those voices are so deceptively similar. More and more often through the world a righteous mob is rolling, demanding peace, demanding compassion for the weaker, demanding the head of the madman from Prague.

 

In this Kafkaesque world nobody notices that in Iran the bodies of people hanged from cranes decorate the public squares. In the last ten days they hanged 81 people. We recently published an article about the  murder of a blogger who wrote an open letter to the Supreme Leader of Iran’s Islamic Republic. Just a handful of readers opened it. Iranian corpses are of scant interest.

 

In 1938 people believed that Adolf Hitler was speaking the truth about the madman from Prague. People also believed that peace was secured “in our time”, that those obnoxious, arrogant Czechs had to be sacrificed. That overwhelming spirit of the times was supported by endless numbers of people of good will whose hearts were full of righteous anger.

 

When a righteous mob is on the march, solitude seems the only right choice.

 

Translated by Małgorzata Koraszewska and Sarah Lawson

[Wersja polska: http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,8529]



[ii] http://comicism.tripod.com/380926.html


 

 

[iv] Paweł Smoleński, „Rozejm, wojna, rozejm…", „Gazeta Wyborcza" 24-25 November 2012.

[v]Photo of dead baby in Gaza holds part of the truth


[vi]Zadamy cios w Tel Awiw, Kolor czerwony

 


Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj









Pieszczoty
Hili: Tak, tu mnie podrap i jeszcze za uchem.
Palina: A po brzuchu?
Hili: To później.

Więcej

Raport
z małego miasta
Andrzej Koraszewski


Zaufanie do Kościoła spada, kościoły pustoszeją, wierni głosują nogami, wpływ Kościoła na rząd rośnie, poparcie dla PiS jest stabilne, opozycja jest przekonana, że mówi do ludzi, ludzie nie bardzo wiedzą, o czym mówi opozycja, wielka smuta rośnie, wszyscy twierdzą, że coś z tego rozumieją, a Staniszkis przeczuwa. Wzywamy do pewności siebie i wiary w zwycięstwo.

Więcej

Jak Autonomia Palestyńska
walczy z Żydami
Itamar Marcus

Palestyńscy demonstranci trzymają swastykę w antyizraelskim proteście na Zachodnim Brzegu.(Zdjęcie: REUTERS)

Obchody Międzynarodowego Dnia Pamięci Holocaustu w tym tygodniu muszą być zarówno upamiętnieniem przeszłości, jak wskazówką na przyszłość. Jeśli pamięta się o ofiarach i honoruje ocalałych, ale świat nie dostrzega lekcji, które muszą zostać przerobione, zapraszamy do powtórzenia najgorszych horrorów z historii.

Więcej
Blue line

Zbliżanie się do rozumienia
pamięci
Steven Novella


Jak działa pamięć? Jest to palącą kwestia od ponad stulecia, od kiedy Richard Semon na początku XX wieku wprowadził termin “engram” jako podstawową jednostkę pamięci w mózgu. Powinienem dodać, że to jest długość czasu, w jakim ta kwestia istniała w nowoczesnej, neuronaukowej postaci. Myślenie o naturze pamięci idzie wstecz aż do wczesnych filozofów greckich. 

Więcej

Czego światowi przywódcy
nie dowiedzą się w Jad Waszem
Lyn Julius


Dwudziestegotrzeciego  stycznia około 55 głów państw, premierów i członków rodzin królewskich odwiedzi Jad Waszem, by upamiętnić 75. rocznicę wyzwolenia obozu śmierci Auschwitz.

Po uroczystych przemówieniach, głoszących, że „nigdy więcej” nie powinna zdarzyć się taka katastrofa, obchody zakończy ceremonia upamiętnienia. Ocaleli z Holocaustu zapalą pamiątkową pochodnię i politycy złożą wieńce.  


Dobrze jest poznać lekcję o nazistowskim antysemityzmie, który dzisiaj inspiruje faszystów i skrajnie prawicowych ekstremistów na Zachodzie – tych, których komentator Ben Cohen nazywa antysemitami z bierkeller.

Więcej
Blue line

Kości zostały rzucone
do szpitala
Andrzej Koraszewski


Beata Kępa chciałaby, żeby doktor Grodzki złożył urząd bo „bije w Polskę”, a przecież Józef Cyrankiewicz mówił wyraźnie, że kto podnosi rękę na Polskę, temu tę rękę odetniemy. Nie wszyscy jeszcze pamiętają, kto to taki ten Józef Cyrankiewicz i co właściwie miał na myśli mówiąc „Polska”. Józef Cyrankiewicz był premierem w latach 1947-1970 (z dwuletnią przerwą w okolicach śmierci Stalina), a o obcinaniu rąk mówił na wiecu w Poznaniu w czerwcu 1956 roku, kiedy to klasa robotnicza wyszła na ulice (a przecie sama by nie wyszła, gdyby jej antypolskie elementy nie podszczuły).

Zaangażowany historyk komunistyczny Józef Kępa (zbieżność nazwisk chyba przypadkowa) w 1968 roku też przekonywał, żeby srogo karać tych, co to biją w Polskę i przypominał, że ci co to atakują Polskę, to nie są prawdziwi Polacy, tylko „obywatele polscy pochodzenia żydowskiego”.

Więcej

Polityczne gry
w Hadze
Gerald M. Steinberg


Większość międzynarodowych inicjatyw politycznych o dobrych intencjach nie kończy się dobrze i Międzynarodowy Trybunał Karny [ICC] nie jest tu wyjątkiem. ICC stworzono w kontekście negocjacji, które zakończyły się Statutem Rzymskim i już wówczas było jasne, że Izrael jest głównym celem, szczególnie dla państw arabskich i dla antyizraelskich grup, które twierdzą, że orędują za przestrzeganiem prawa międzynarodowego i prawami człowieka. Fasada może być prawna, ale w praktyce jest to polityczna instytucja.

Przez ostatnich dwadzieścia lat ci polityczni aktorzy nieustannie prowadzili kampanię, której celem było postawienie Izraela przed ICC i wydawali na to miliony dolarów, euro i funtów. Jednym z przywódców tego przemysłu jest Human Rights Watch, na czele którego przez cały ten okres stał aktywista z obsesją na punkcie Izraela (Kenneth Roth).

Więcej

Najbardziej szalony grant
Templetona
Jerry A.Coyne


Templeton nadal marnuje pieniądze na teologię, która jest badaniem niewidzialnego i jego uzasadnianiem przez zmyślanie rzeczy, których nie można sprawdzić.  Paradygmatycznym przykładem tego gatunku jest przyznanie 133 130 dolarów na badanie Matsowi Wahlbergowi, docentowi „systematycznej teologii” na uniwersytecie w Umeå w Szwecji.  

Irytuje w tym „finansowaniu „nauki” ewidentna głupota projektu Wahlberga i oczywiste zastrzeżenia do jego tezy – a najbardziej, jego kiepska próba uzasadnienia tego, że w ewolucji drogą doboru naturalnego istnieje cierpienie. 

Więcej

Polityka wokół Holocaustu
jest błędna
Jonathan S. Tobin

Prezydent Andrzej Duda oraz prezydent Reuven Rivlin podczas ceremonii „Marszu żywych” w Auschwitz-Birkenau 12 kwietnia 2018. Zdjęcie: Yossi Zeliger/Flash90.

Czy upamiętnienie wyzwolenia Auschwitz przez Jad Waszem zostało porwane przez polityczną rywalizację i długie ramię Władimira Putina?  


W czasach narastającego na całym świecie antysemityzmu i zagrożenia terroryzmem oraz szantażem nuklearnym skierowanymi na państwo Izrael, istnieją ważniejsze rzeczy niż pytanie, kto będzie przemawiał na ceremonii upamiętniającej 75. rocznicę wyzwolenia Auschwitz w Jad Waszem, Światowym Centrum Pamięci o Holocauście w Jerozolimie.  Niemniej spór o listę mówców na Światowym Forum Holocaustu 23 stycznia nie jest błahą sprawą.

Więcej

Najdłużej trwająca mistyfikacja.
Suplement „B”.
Lucjan Ferus

Klasztor na Monte Cassino bezpośrednio po wojnie.

Jest to dokończenie poprzedniej części, Suplementu „A”. Przypomnę gwoli ścisłości, iż te dwa suplementy stanowią swoistą „wstawkę” w niniejszym cyklu, której zadaniem jest wcześniejsze zapoznanie Czytelników „Listów z naszego sadu” z sednem książki Leo Zena pt. Tak wymyślono chrześcijaństwo, czyli odtworzoną w niej najbardziej prawdopodobną historią pierwowzoru Jezusa z Ewangelii – zeloty walczącego z tyranią Rzymu Jana z Gamli, potomka rodziny królewskiej Hasmoneuszy (Machabeuszy), Króla Żydów i Arcykapłana. Ponieważ jego historię Autor książki opisał na samym końcu, po trzeciej części cyklu zaproponowałem owe suplementy.

Więcej

Potomkinowskie wsie
polityków i historyków
Andrzej Koraszewski

Bat micwa królewskiej prawnuczki w Phnom Penh (Photo: Kang Predi/Teh Ranie)

Miałem zabawną wymianę zdań na temat potomkinowskich wsi, które pojawiły się w „Listach” w artykule o występach Władimira Putina na temat Polski. Helena Szmuness delikatnie zwróciła uwagę, że z tymi „wsiami potomkinowskimi”, to mit. Ja zbyt mało o tym wiem, żeby się spierać. De Coustine, który puścił tę opowieść w świat, nie siedział z carycą w jej karecie, więc powtarzał wiadomości zasłyszane. Dworacy od starożytności pokazywali władcom rzeczywistość podkolorowaną, informacje, które dostał francuski pisarz mogły być przesadzone, ale ziarno prawdy w tym zapewne było, chociaż trudno dziś dojść, jakiej wielkości.

Tworzenie mitów to specjalność naszego gatunku. A ja chciałbym dziś napisać o Chazarach.

Więcej
Blue line

Polskie kolonie
- kieruneki Madagaskar
Ludomir Garczyński-Gąssowski



Jakby to określiła pani Beata Szydło – Madagaskar po prostu nam się należał.


Dużo ludzi, w Polsce międzywojennej uważało, że przez te przeklęte rozbiory straciliśmy szanse na posiadanie kolonii. Ironią losu było to, że wybitni Polacy zdobywali kolonie dla innych np. admirał Krzysztof Arciszewski, zdobył kolonie dla Holandii a Maurycy Beniowski dla Francji. Obaj w/w zostali uwiecznieni w literaturze. Admirała Arciszewskiego opisali: Jerzy Bohdan Rychliski i Michał Rusinek. Obaj panowie poświęcili trylogie tej wybitnej postaci. W sumie sześć książek. Krzysztof Arciszewski należał do Braci Polskich czyli Arian i z tej racji został z Polski wypędzony. Inaczej się sprawa miała z Maurycym Beniowskim, którego uwiecznił w poemacie Juliusz Słowacki.

Więcej

Kolejny rok śmierci i udręki
Palestyńczyków 
Khaled Abu Toameh

Organizacja z siedzibą w Londynie, Action Group for Palestinians of Syria, oceniła liczbę Palestyńczyków, którzy zmarli w wyniku tortur w syryjskich więzieniach na 614. Kolejnych 205 Palestyńczyków zmarło z powodu braku opieki medycznej podczas oblężenia przez armię syryjską obozu Jarmouk. Na zdjęciu: Obóz uchodźców Jarmouk w pobliżu Damaszku, 22 maja 2018 r., kilka dni po odzyskaniu panowania nad obozem przez rządowe siły syryjskie. (Zdjęcie: Louai Beshara/AFP via Getty Images)

Wygląda na to, że będzie to kolejny zły rok dla Palestyńczyków w Syrii, z czekającą ich śmiercią i represjami, takimi jak wysiedlenie, tortury i pozasądowe zabójstwa.
Jest jednak mało prawdopodobne, by w 2020 roku nastąpiła jakaś zmiana w postawie międzynarodowej społeczności wobec losu syryjskich Palestyńczyków. Świat, włącznie z ONZ, Europą i międzynarodowymi organizacjami praw człowieka i organizacjami „propalestyńskimi”, nie pomagał syryjskim Palestyńczykom przez ostatnich dziewięć lat – dlaczego więc ten rok ma być inny?

Skąd się wzięło to straszliwe lekceważenie? Proste: ponieważ o problemy tych Palestyńczyków nie można obwiniać Izraela. Są zabijani i torturowani w arabskim kraju, przez swoich braci, a dla świata, jeśli nie ma sposobu na obwinianie Izraela, jest zupełnie obojętne, jeśli Arabowie popełniają potworności wobec swoich palestyńskich braci.

Więcej
Blue line

Putinowskie wsie
i martwe dusze
Ludomir Garczyński-Gąssowski


Do skarbnicy światowych pojęć, zjawisk i powiedzeń z Rosji przekradły się dwa: potiomkinowskie wsie i martwe dusze.
Ten pierwszy termin wprowadził na salony markiz Astolf de Custine, wnuk i syn zgilotynowanych we Francji, po Wielkiej Rewolucji przodków. Sam Astolf szukał w Rosji „przyzwoitej monarchii absolutnej”.

Bardzo się rozczarował. Znalazł tam tylko niewolnictwo i barbarerię. Opublikował w Paryżu w 1846 roku swoje wspomnienia z Rosji pt. „La Russe en 1839”.  Drugi termin martwe dusze w prowadził w wielki świat Mikołaj Gogol.

Więcej

Obłuda zachodnich
postępowców
Ben-Dror Yemini

Była szefowa polityki zagranicznej Unii Europejskiej, Federica Mogherini, z irańskim ministrem spraw zagranicznych Mohammadem Dżawadem Zarifem (Photo: AFP)

Twierdzą, że popierają prawa człowieka, ale zawsze gotowi są do kłamliwej krytyki Izraela, a teraz odwrócili się plecami do odważnych ludzi, którzy ryzykują życie, by publicznie demonstrować przeciwko niegodziwej dyktaturze w Teheranie

 

To jest zagadka: w ostatnich dniach tysiące młodych ludzi – głównie studentów – demonstruje w Iranie. Protestują przeciwko zabiciu ich przyjaciół w ukraińskim samolocie pasażerskim zestrzelonym w zeszłym tygodniu przez Strażników Rewolucji Islamskiej. Udało im się zachować wolne i niezależne myślenie mimo życia w tyranii, która pierze im mózgi. 

Więcej

Z perspektywy
naszego kurnika
Tomasz Witkowski


Jak wygląda świat oglądany oczami kury domowej umieszczonymi około 30 cm nad ziemią, po obu stronach dzioba, który przez większą część dnia chwyta pędraki, ziarna i inne rzeczy nadające się do zjedzenia? Cóż, wydaje mi się, że wygląda podobnie jak nasz. Jest wielki, może nawet nieskończenie wielki. Na granicach jest niepoznawalny i niebezpieczny. Jest uporządkowany przez istoty wyższe, które utrzymują jego rytm.
Życie w tym świecie bywa zagadkowe, bo zupełnie nie wiadomo, co dzieje się z kurami, które od czasu do czasu znikają z kurnika i do jakiego raju przechodzą. Wieczorami, kiedy zmierzcha mieszkańcy wspinając się na grzędę, tuż przed zaśnięciem, oglądają świat z nieco szerszej perspektywy. Może nawet zyskują tuż przed snem pewien dystans do niego i swojego wyobrażenia o nim?

Więcej

Ciekawe czasy
widziane z Paryża
Ludwik Lewin


Pod koniec października w Paryżu zainaugurowano Europejskie Centrum Judaizmu. Imponująca, betonowa budowla stanęła na skraju francuskiej stolicy, na placu Jerozolimy, ochrzczonym tak, jeśli wolno powiedzieć, kilka tygodni wcześniej. Wewnątrz głównym pomieszczeniem jest synagoga, obok wielka sala widowiskowa. Centrum ma powołanie religijne, kulturalne i edukacyjne. Buńczucznej nazwy centrum europejskie nie należy traktować zbyt poważnie. Francuzi w swej skromności wszystko, co francuskie traktują jako europejskie a nawet uniwersalne.

Ponieważ za kilka miesięcy we Francji odbywają się wybory municypalne, wśród gości nie zabrakło żadnego z paryskich kandydatów na wyższe stołki. Tym bardziej, że na otwarcie przybył sam prezydent Macron, a we Francji, jak się ma ambicje, bardzo jest ważne by pokazać się obok głowy państwa, a najlepiej w rozmowie z najwyższa władzą.

Więcej

Bałkanizacja
humanistycznych umysłów
Andrzej Koraszewski


„Johnson sprzedał Brytyjczykom gruszki na wierzbie, wbrew twierdzeniom botaników, że to niemożliwe, ale zgodnie z oczekiwaniami tych, którzy pod wierzbą mieszkają. Ponieważ gruszek nie będzie, populiści będą w końcu oddawać władzę – ale najpierw dojdzie do dotkliwego kryzysu gruszkowego. O źródłach populizmu i wpływie internetu - pisze Konstanty Gebert.”


Tak oko-press zapowiada artykuł Konstantego Geberta. Nie bardzo wiadomo, śmiać się czy płakać? Gruszki na wierzbie potrafi wyhodować każdy sadownik, nie są smaczne, ale najwyraźniej na lekcjach biologii Konstanty Gebert nie zawsze słuchał, coś jednak zapamiętał z ludowych powiedzeń. Gdyby ten warszawski intelektualista przez chwilę się zastanowił, mógłby sobie uświadomić nie tylko tradycyjne szczepienie jednego gatunku drzewa na drugim, ale bardziej nowoczesną technikę manipulacji genetycznej.

Więcej

Zachodnie feministki
zdezerterowały z frontu
Phyllis Chesler


Muzułmańskie i eksmuzułmańskie feministki oraz dysydentki ryzykują tortury i śmierć na Bliskim Wschodzie, w Śro9dkowej Azji, w Afryce i na  Dalekim Wschodzie odmawiając noszenia hidżabów i przyjmując Zachodnie wartości.

 

Zdumiewające, ale zachodnie feministki, wykształcone i wpływowe kobiety, w tym dyplomatki i polityczki paraduja w hidżabach, żeby okazać swoją kulturową „wrażliwość” i jako symbol protestu wobec rzekomego zachodniego rasizmu.

 

Dla przykładu, amerykańskie prawniczki broniące dżihadystów, którzy byli przetrzymywani w Guantanamo Bay (w tym architekta zamachów z 11 września 2001 Khalida Sheikha Mohammeda), zakładają hidżab i abaję, żeby nie ”obrażać” swoich klientów i żeby pozyskać ich zaufanie. 

Więcej
Biblioteka

Szukając drogi przez Brexit
przypomnijmy rok 1783
Matt Ridley

William Petty, Earl of Shelburne

Strategia Wielkiej Brytanii po przegraniu wojny o niepodległość była strategią wielkoduszności, dzięki czemu handel nadal mógł kwitnąć. 
Wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej Frans Timmermans, uderzył w bardziej przyjazne wobec Wielkiej Brytanii tony niż śpiewali inni komisarze. 

Więcej

O kwestii choroby
żydożercy
Hussein Aboubakr


Żydzi są narodem wielu książek i bardzo wielu pytań. Niewiele jest słów, które w żydowskich tekstach osiągnęły status pytania „dlaczego?”. Szukanie odpowiedzi jest jednym z najbardziej charakterystycznych atrybutów żydowskich tekstów od czasów biblijnych do dzisiaj. Pytanie ”Dlaczego nas nienawidzą?” jest zadawane, debatowane i właściwie pozostaje bez odpowiedzi. Przyczyną nie jest to, że zawodzi intelekt lub badanie – głównym powodem jest niedowierzanie. Dlaczego antysemityzm pozostaje tak zakaźną chorobą? Niezależnie od tego, jak długo jest uśpiony, wyłania się uporczywy i niezmieniony.

Moim zdaniem antysemityzm nie ma nic wspólnego z Żydami, a ma wszystko wspólne z żydożercą. Antysemityzm jest projekcją niepowodzeń, obaw i pogardy dla samego siebie.

Więcej
Blue line

Osmanowie wrócili
do Afryki 
Seth J. Frantzman

Osmanowie wrócili(photo credit: OMAR SANADIKI/REUTERS)

Pod koniec listopada Turcja postawiła sobie na nowy cel.

 

W Libii szalała dawno zapomniana przez świat wojna domowa. Rząd w Trypolisie, często nazywany Rządem Zgody Narodowej, tracił grunt na rzecz Libijskiej Armii Narodowej pod dowództwem człowieka o nazwisku Chalifa Haftar, którego siły mieściły się we wschodniej Libii.


Turcja popiera Trypolis; Egipt popiera Haftara. Jest to część dużo szerszego frontu, który stanowi próbę Turcji przywrócenia wpływów utraconych pod koniec I Wojny Światowej. Stulecie temu europejskie mocarstwa myślały, że Imperium Osmańskie może być z łatwością podzielone, a jego zdobycze oddane innym.

Dzisiaj Turcja powróciła, wchodząc na takie tereny jak północny Irak, północna Syria, Libia, a także Zatoka Perska i Somalia.  

Więcej

Zmiana reżimu w Iranie
międzynarodowym celem
Vic Rosenthal

Zdjęcie nieba w momencie uderzenia irańskiej rakiety w ukraiński samolot.

Zestrzelenie ukraińskiego samolotu pasażerskiego natychmiast po jego starcie z lotniska w Teheranie jest nadal otoczone tajemnicą. 176 ludzi zginęło w katastrofie i znajdująca się w odległości dwóch czy trzech kilometrów od miejsca katastrofy wyrzutnia bardzo nowoczesnych przeciwlotniczych rosyjskich rakiet Tor-M1, odpaliła rakietę. Rząd irański początkowo zaprzeczał, że istnieje tu jakikolwiek związek, ale w obliczu niezaprzeczalnych dowodów był zmuszony do przyznania, że ich obrona przecirakietowa zestrzeliła samolot.
Irańczycy ogłosili, że był to błąd ludzki, w  którym ”niski rangą oficer” pomylił samolot z amerykańską rakietą cruise. Jak powiedział dowódca sił lotniczych Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej, generał brygady Amir-Ali Hadżizadeh, “Operator zidentyfikował samolot jak rakietę cruise, ale nie miał możliwości skontaktowania się z dowództwem obrony powietrznej dla potwierdzenia tego. Był więc zmuszony do wyboru, czy ją zestrzelić, czy nie i wybrał [sic] zestrzelenie jej. Hadżizadeh dodał, że operator miał 10 sekund na podjęcie decyzji.”

Więcej

Najdłużej trwająca
mistyfikacja. Suplement „A”.
Lucjan Ferus

Massada

Jest to dalszy ciąg cyklu opartego na książce Tak wymyślono chrześcijaństwo Leo Zena, włoskiego badacza historii religii. Poprzednie części pisałem w porządku chronologicznym, to znaczy tak, jak zostało to przedstawione w kolejnych rozdziałach. Kontynuując ów sposób, Czytelnicy „Listów z naszego sadu” mogliby poznać prawdę o historycznym „Jezusie” w jednej z ostatnich części tego cyklu, bowiem autor książki dopiero na końcu w suplemencie pt. „Badania historyczne nad Jezusem opisanym w Ewangeliach” ujawnia prawdopodobną jego tożsamość i jego być może prawdziwszą historię.

Więcej

Państwa arabskie
mają wiele do wygrania
Rami Dabbas

Izraelski premier, Icchak Rabin i jordański król, Hussein w obecności prezydenta Clintona podają sobie ręce (26października 1994 r.) Zdjęcie: Wikimedia Commons.

Jako arabski działacz i autor wzywam świat arabski, by znormalizował stosunki z Izraelem – takie posunięcie byłoby niemal wyłącznie na naszą korzyść. W praktycznych kategoriach Izrael zyskałby z tego bardzo niewiele, podczas gdy Arabowie mogliby odnieść olbrzymie korzyści.

Mój naród nie rozumie, że Izrael jest w gruncie rzeczy naszym przyjacielem i że gdybyśmy poszli za przykładem państwa żydowskiego, my także moglibyśmy żyć dostatnio, tak jak Ameryka i Europa.  

Więcej
Dorastać we wszechświecie

Co było wspaniałe
w latach 2010.
Jeff Jacoby

Mówienie o „żydowskim geniuszu”
jest kontrowersyjne
Jonathan S. Tobin

Trup generała jest
papierkiem lakmusowym
Andrzej Koraszewski

Dekapitacja chrześcijan
na Boże Narodzenie
Giulio Meotti

Fałszywa pokora
nie uratuje planety
Maarten Boudry

Promowanie błędnego
przekonania o ”Palestyńczykach”
Sheri Oz

Szaleństwo tłumów
- nowa rewolucja kulturalna
Andrzej Koraszewski 

Organizacja Wyzwolenia
Palestyny: OWP
Dov Lipman

Złoty ryż zatwierdzony
na Filipinach
Steven Novella

Palestyńczycy: ”Cudzoziemcy”
w arabskim kraju
Khaled Abu Toameh

Cudowna animacja DNA
i komórek
Jerry A. Coyne

Trump spełnia obietnicę daną
w San Remo w 1920 roku
Eugene Kontorovich

Najdłużej trwająca mistyfikacja
w dziejach ludzkości (III)
Lucjan Ferus

Dlaczego atakują Żydów
w Nowym Jorku
Vic Rosenthal

Masakra chrześcijan
w Nigerii
Z materiałów MEMRI

Blue line
Polecane
artykuły

Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica



Arabowie



Roboty będą uprawiać ziemię



Sumienie, czyli moralność bez smyczy


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk