Prawda

Piątek, 2 grudnia 2022 - 08:18

« Poprzedni Następny »

A RIGHTEOUS MOB

A RIGHTEOUS MOB


Andrzej Koraszewski 2014-01-26

If you say that the world today is in the same place it was 1938, you will hear vehement protests. Try to say that today Israel is the Czechoslovakia of yesteryear that was threatening world peace, and you will hear an astonished question: What does Czechoslovakia have to do with it? Günther Grass, the poet, explains:


 

Why do I say only now,
Aged and with my last ink,
That the nuclear power of Israel endangers
The already fragile world peace?
Because it must be said
What even tomorrow may be too late to say;[i]

 

Can one criticize Israel – asks Günther Grass in the company of millions people all over the world. Such a simple question and so obvious the answer. The poet is worried, he writes about the possibility of annihilation of Iranian people and asks himself in the poem: “Why do I forbid myself to name that other country?”  But he knows why, he plainly suggests that he is afraid people might suspect he is biased against Czechs. But now, at the end of his life, he musters his courage. He cannot be silent any longer. He knows for sure that he once heard this speech:

 

... And now we are faced with the final problem that must be solved and will be solved! It is the final territorial demand which I shall make of United Nations, but it is the demand which I shall not give up and which with Allah’s help I shall ensure is fulfilled.
The history of this problem is this: in 1948, in the spirit of "the right of nations to self-determination" Palestine was torn apart and reshaped by some insane so-called statesmen. Without regard to the origins of the Peoples, their national aspirations, the economic necessities, Palestine was fragmented and new states were formed arbitrarily. It is to this process that Israel owes its existence.


This Zionist entity began with one single lie. The inventor of that lie was a man called Ben Gurion. This Mr. Ben Gurion appeared at that time in UN and first of all assured his audience that there was an Israeli nation. He had to invent this lie in order to provide the limited number of his own countrymen with a somewhat larger and therefore justified importance....

 

The poet tries to remember who said this. Egypt’s President Morsi or maybe Iran’s President Ahmadinejad? No it was probably the President of the Palestinian Authority, Abbas, or maybe the Prime Minister of Government in Gaza, Haniyah. The poet hears the roll of drums, drums…he sees a little boy with a tin drum. The boy is not playing with his tin drum any more, he is 11, it’s September 1938, he sits proudly at the radiogram and listens to the Leader of the Nation, Adolf Hitler. Now the words come in loud and clear:

 

... And now we are faced with the final problem that must be solved and will be solved! It is the final territorial demand which I shall make of Europe, but it is the demand which I shall not give up and which with God's help I shall ensure is fulfilled.
The history of this problem is this: in 1918, in the spirit of "the right of nations to self-determination" Central Europe was torn apart and reshaped by some insane so-called statesmen. Without regard to the origins of the Peoples, their national aspirations, the economic necessities, Central Europe was fragmented and new states were formed arbitrarily. It is to this process that Czechoslovakia owes its existence.


This Czech state began with one single lie. The inventor of that lie was a man called Benes. This Mr. Benes appeared at that time in Versailles and first of all assured his audience that there was a Czechoslovakian nation. He had to invent this lie in order to provide the limited number of his own countrymen with a somewhat larger and therefore justified importance....

 

Ah yes, those were the days! That was a great speech, but as the Nobel Laureate recalls it, it seems that it merges into something else. It has a very contemporary resonance.

 


... So finally through Mr. Ben Gurion Jews annexed Palestine. Since this state did not seem viable, they simply took further territories in violation of Palestinians’ right to self-determination and their will to decide their own fate.


When Mr. Ben Gurion created this state by a pack of lies at that time, he solemnly swore to respect the rights of Arabs. We all know how Mr. Ben Gurion solved the problem. He began a regime of terror! At the time the Palestinians already tried to protest against this arbitrary violation of their rights. They were gunned down and since then there has been a war of extermination. During these years of "peaceful" development in Israel almost 800,000 Palestinians had to leave Palestine.

 

 

That was how that old speech went, wasn’t it? No, wait a sec. Perhaps some of the words were a bit different, very slightly different….

 

 

            ... So finally through Mr. Benes the Czechs annexed Slovakia. Since this state did not seem viable, they simply took three and a half million Germans in violation of their right to self-determination and their will to decide their own fate.


When Mr. Benes created this state by a pack of lies at that time, he solemnly swore to divide it into cantons on the Swiss model, for there were some among the democratic statesmen who did experience pangs of conscience. We all know how Mr. Benes solved the problem of this system of cantons. He began a regime of terror! At the time the Germans already tried to protest against this arbitrary violation of their rights. They were gunned down and since then there has been a war of extermination. During these years of "peaceful" development in Czechoslovakia almost 600,000 Germans had to leave Czechoslovakia.

 

                       

What an inspiring speech that was! Yes, sitting there by the old radiogram in the parental sitting room with the clock on the wall registering 1938 and the calendar reading 7:30 in the evening…or was it the other way round? No, it is a very clear memory, as clear as day. The inspiring Leader continued…

 


... I explained clearly to Mr. Obama what we now regard as the only possible solution. It is the most natural one in the world. I am primarily the spokesman for the Palestinians and I have spoken for these Palestinians and made it clear that I am no longer willing to stand idly by and watch while this madman in Jerusalem thinks that he can simply mistreat millions of people. And I left no doubt that Muslim patience is now finally exhausted. I left no doubt that while it is a characteristic of our Muslim mentality to be tolerant and patient in the face of repeated provocation, there comes a moment when enough is enough! And now finally America and Europe have made the only possible demand of Israel: release the occupied territory and cede it to the Palestinians.

 

When you hear a speech like that, you remember it for the rest of your life! At least, some people do. Oh, but wait! That wasn’t exactly the way it went, either! Now that The Laureate thinks hard the real words come back:

 


... I explained clearly to Mr. Chamberlain what we now regard as the only possible solution. It is the most natural one in the world. I know that all of the various nationalities have no desire to remain with this Mr. Benes. However, I am primarily the spokesman for the Germans and I have spoken for these Germans and made it clear that I am no longer willing to stand idly by and watch while this madman in Prague thinks that he can simply mistreat three and a half million people. And I left no doubt that German patience is now finally exhausted. I left no doubt that while it is a characteristic of our German mentality to be tolerant and patient in the face of repeated provocation, there comes a moment when enough is enough! And now finally England and France have made the only possible demand of Czechoslovakia: release the German territory and cede it to the Reich.

 

 

It’s a privilege to be alive when such stirring speeches are being given! They become almost a part of you. You remember the thrill of hearing the sonorous words issuing from the radiogram, and it seems only natural to hear them again in other circumstances. Now the Leader is intoning:

 

 

... I have now given the American Government a memorandum with a final Muslim proposal. This memorandum proposes nothing that Mr. Netanyahu has not already promised. The contents of this proposal are very simple: The area whose population is Palestinian comes to Palestine; and I do not mean only after Mr. Netanyahu has succeeded in expelling possibly one or two million Palestinians, but right now, immediately! I have selected the border based on 1967 and with full right of return for refugees.....


... I am grateful to Mr. Obama for all his efforts. I have assured him that the Muslim People desire nothing but peace. However, I have also told him that I cannot retreat once the limit of our patience has been reached. I have also assured him, and I repeat this assurance here, that, once this problem is solved, there exist no further territorial problems for Palestinians! And I have further assured him that as soon as the Israeli problem is solved, that is to say when the Jews have dealt with the problem of refugees, and I mean by peaceful methods not suppression, I shall have no further interest in the Israeli state. And he has my guarantee of that! We do not want any Jews. However, I want to also say to the Palestinian People that with respect to the refugee problem my patience is now exhausted! I have made Mr. Netanyahu an offer, which contains nothing but the realization of what he himself assured us would be done. The decision is in his hands! Peace or war!

 

 

In his reverie the Nobel Laureate hears those rousing words, those stirring sentiments. Yes (here he knocks his pipe on the ashtray), but something isn’t exactly right. Something is very slightly off. What could it be? Perhaps those original words from the radiogram were a bit different:

... I have now given the British Government a memorandum with a final German proposal. This memorandum proposes nothing that Mr. Benes has not already promised. The contents of this proposal are very simple: The area whose population (Volk) is German and which wants to join Germany, comes to Germany; and I do not mean only after Mr. Benes has succeeded in expelling possibly one or two million Germans, but right now, immediately! I have selected the border which, based on the information on the demographic and linguistic distribution in Czechoslovakia which has been available for decades, is just.


... I am grateful to Mr. Chamberlain for all his efforts. I have assured him that the German People desire nothing but peace. However, I have also told him that I cannot retreat once the limit of our patience has been reached. I have also assured him, and I repeat this assurance here, that, once this problem is solved, there exist no further territorial problems for Germany in Europe! And I have further assured him that as soon as the Czechoslovakian problem is solved, that is to say when the Czechs have dealt with their other minorities, and I mean by peaceful methods not suppression, I shall have no further interest in the Czech state. And he has my guarantee of that! We do not want any Czechs. However, I want to also say to the German People that with respect to the Sudeten German problem my patience is now exhausted! I have made Mr. Benes an offer, which contains nothing but the realization of what he himself assured us would be done. The decision is in his hands! Peace or war![ii]

 

 

The Great Nobel Laureate studies the map

The great Nobel Laureate is not sure if the memory might not be deceiving him. Yes, he has heard something about the leader of Iran, that he was a “loud-mouth”. He does not remember if it was about the President or about the Supreme Leader—apparently they are arguing about the timing of the Mahdi’s appearance and who has the more genuine contact with Him. The Loud-Mouth said something, but it is not worth paying attention to his words. Israel wants to annihilate the Iranian nation. The Nobel Laureate looks worriedly at the map.



He remembers that he has heard about the might of this arrogant state which is threatening all its neighbours. He reaches for his pipe, imagines that he is a moral authority, that his words “will free many from silence”, that it is imperative to “prompt the perpetrator of the  recognized danger to renounce violence”, that only in this way both the Israelis and Palestinians can be helped.

 

The Nobel Laureate is staring at a tiny red blob in a green sea and is seeing red, because “secretly, there has been a growing nuclear potential” of a nuclear superpower and a German U-boat (sold for profit), can serve as a means to destroy the Iranian nation. It’s no joke! More than once Israeli atomic bombs have fallen on innocent Muslim cities, they tested those bombs on Kurds and on peoples of Darfur, and with other bombs they totally razed Gaza to the ground.

 

The Nobel Laureate is afraid of accusations of prejudice against Czechs but he knows that he must be brave, in spite of a slight stain on his biography. He mentions this stain in his poem but this stain cannot stop his voice of conscience. It is a stain from the childhood, when he listened to another loud-mouth’s words and was ready to give his life for that loud-mouth, but those are the sins of the youth, and the madman from Prague – oops, Jerusalem – must be stopped, everything is getting mixed up, but the only important thing is the moral message.

 

A Polish netizen agrees with the words of the great Nobel Laureate, and after the news about Iran rebuilding those destroyed stores of rockets in Gaza, he writes:

 

CRIMINAL ZION

Hamas should get an Atomic Bomb! Criminal Zion is not touching countries which are armed with one. An Atomic Bomb would protect the populations of Afghanistan, Iraq and Libya. The latest example is Syria. Every country which is not subjugated by Zion should as soon as possible acquire the A Bomb. North Korea will help. Iran is the hope of the World free from the criminal Zion! Long live Poland-Palestine friendship!

 

Yes, it’s possible that the loud-mouths of this world are uttering some empty words and only unwise young people are listening to them. The loud-mouth from Iran just announced for the hundredth time:

 

Iranian President Mahmoud Ahmadinejad said that resolving the Palestinian issue does not need war, but requires a unified Islamic decision to remove the Zionist entity off the map.[iii]

 

Those are empty words, especially now, after the cease-fire. After all, the Nobel Laureate knows that Israel is a nuclear power and that it is Israel which is threatening the world, and not vice versa. The problem is that to stop the madman from Prague (or rather, from Jerusalem), one has to summon up one’s courage and warn the world.

 

An Honest Polish Journalist weighs his words

 

An Honest Polish Journalist, trying to understand, writes about the final stage of conflict:

 

During four days 120 rockets fired from Gaza fell on the south of Israel. They didn’t harm anybody, there was not a whisper about it in any serious (and not so serious) media outlet in Europe and in the world. After all, there have been rockets from Gaza on Israel for at least six years.

 

Which four days has the Honest Polish Journalist chosen? I don’t know, he doesn’t tell us, but is this important?  What is important is that, terrified, he asked his friends in Israel:

 

“What the hell is going on?” They answered: “Just as usual, nothing is happening”.

 

The Honest Journalist is aware of the danger and writes:

 

Imagine, for years over one million people in southern Israel have experienced such days. And they say, “Nothing special is happening”.

 

The Journalist tries to understand and give us some information and analysis of what it all looks like:

 

In a general way it looks like this: rockets are coming from Gaza, Israel answers with single retaliatory operations which cause more rockets to come, so that new actions are necessary. And so on, until the cup runs over, Israel organizes a military operation, which gets its code name and really looks like a war. Then comes a cease-fire and the rockets start falling again.

 

The Honest Journalist admits that lately there have been some reasons to shoot at Hamas. He has a literary flair so it’s not always clear whom he is quoting, but the quote itself is interesting:

 

“It looked like the end of this ‘round’, Hamas people started to surface and then we knocked out Ahmed Jabaari. So they started to shoot with greater intensity. They have Iranian and Libyan rockets which can reach Tel Aviv, smuggled through the tunnels on the Gaza/Egypt border, so the jokes were over”.

 

It seems that the Honest Journalist’s Israeli friend must have informed him that earlier it was just jokes, but when Israelis knocked out this Ahmed, the jokes were over.

 

The Honest Journalist asks his Israeli friend how it is, and he explains that earlier it was mostly people from Islamic Jihad, Hamas’ rival, who were shooting and Israel should not act according to collective responsibility. He does not like lumping all Gazans together.

 

We are informed that the friend is a lawyer and his area is human rights. He helps Palestinians in their arguments with the Israeli state. He has no doubts that Israel has a thing or two on its conscience; he sympathizes with Palestinians, whose “thinking is a mirror image of Israelis’ thinking”.

 

The Honest Journalist reports honestly, does not interrupt, is not surprised, even if he probably knows that there is a lot of different thinking in Israel.

 

“M” – (probably another friend of our Journalist) says:

 

“I can’t rid myself of the conviction that behind the Pillar of Defense something more is hidden than just the military goal: destruction of arsenals in Gaza. It’s typical that we started to pound Gaza just after the issue of an attack on Iran’s nuclear installations disappeared from the agenda”.

 

The Honest Journalist does not interrupt. He does not ask when and where this attack was on the agenda nor who said that it was no longer there. You could think that this is important news, at least for the great Nobel Laureate. Also in Teheran they would probably be happy to know. But Teheran didn’t say anything about it; they were happy first because of the cease-fire and immediately promised a new delivery of rockets, without mentioning how many for Islamic Jihad and how many for Hamas.  Neither do we know who actually is implying that the election was a factor—we know only that one friend of our Honest Journalist thinks that if the election campaign were merely about economy and social issues, Netanyahu would be in deep water.

 

At last the Honest Polish Journalist arrives at the cease-fire, on which the Emir of Qatar, the Prime Minister of Turkey, Hillary Clinton, Barack Obama and the President of Egypt all worked. He honestly informs us that Iran announced that it supplied Hamas with technology for the production of rockets which can reach Tel Aviv, and adds that a bomb exploded in a bus in Tel Aviv but nobody was killed.[ivi]  

 

This is not only a military conflict. The propaganda front is possibly even more important, at least for Islamists and their friends. In this war pictures of dead children are the bombs. A picture of a dead child is like a long-range missile. A child killed by Jews is worth gold, and because the supply of murdered children is much greater in Syria, in the propaganda war Palestinians are using the victims of the civil war in Syria on a large scale. Even Western journalists are taking part in this practice but it does not cause any major scandals. “One side is as bad as the other,” people say, even if nobody ever found any such falsification from the Israeli side. 

 

The Honest Journalist does not tell us whether he was reading The JerusalemPost and some more serious analysis of this conflict. If he is, he is keeping all the knowledge to himself. He does not write why Iran could have been interested in the intensification of the conflict, but most of all, he carefully hides his knowledge that for Israel this is a war for survival and for the Muslim side this is a religious war, and on top of everything else there is an element of rivalry not only between Islamic Jihad and Hamas in Gaza but also between Cairo and Tehran, Riyadh and Ankara and a few other axis powers not present in the deep analysis of our Honest Journalist’s Israeli friends.

 

Rockets are causing inconvenience but actually they do not harm Israelis. The Polish Journalist says that more cautiously than The Washington Post which wrote:

 

But let’s be clear: The overwhelming majority of rockets fired from Gaza are like bee stings on the Israeli bear’s behind.[v]

 

The most painful thing and the most obvious is the issue of proportionality. Here not only the great Nobel Laureate puts his authority on the line, not only the UN’s Human Right Council, not only Amnesty International and Human Right Watch; public opinion can point to the most serious newspapers, which avoid the language of emotion and quote scrupulously checked data. The British weekly, The Economist, shows statistics of victims of this conflict:





How unbelievable, how striking is this lack of proportion! Hard data inform us that there are more Palestinians killed than Israelis, which is self-evident proof that Israel is a criminal abusing the weaker party. Is it worth asking who started it? According to our Journalist’s friends this is the most idiotic question under the Sun. Is it worth quoting the voices of Israeli politicians who do not declare a desire to kill anybody, who call for peaceful co-existence, even offering help?  While the other side (and by other side here I mean the current authorities in Gaza, i.e. the Islamofascists called Hamas) openly declare that they do not want peace, that they will never agree to acknowledge Israel, and that they will keep firing until Judgment Day  because that is what Allah orders them to do. Serious journalists are trying to convince us that there is no need to treat such declarations seriously.  It’s different for the inhabitants of Israel (at least those who are not friends of the Honest Polish Journalist). For them those are not empty threats, because Islamofascists are shooting at them daily and because the international community will not guarantee their safety – they have to defend themselves without outside help.

 

Admittedly, the defense of the lives of Israeli citizens is astonishingly effective, but this is not admired by those who admire Islamofascists. Israel reacts to terror by striking terrorists and she manages to minimize casualties among Gaza’s civilian population, which is not easy because in Gaza the slogan is: “You love life, we love death”. Islamofascists care so much about the civilian victims in their own population that they do whatever is in their power to get as many as possible. Israelis do not fire at children, they do not fire at schools, civilian casualties among Palestinians is a tragedy for them (they are targeting terrorists hidden behind the civilian population). A quite different philosophy is prevalent in Islamofascists’ circles: with malice aforethought they are targeting schools and hospitals, and the best missile they managed to get (an anti-tank self-guided missile) was immediately directed towards a school-bus. Yes, Israelis are protecting the life of their citizens and are also trying to protect the life of Palestinian citizens.

Is public opinion throwing itself with equal voracity on the statistics of human victims in Syria? There are many fewer fiery watchers but no matter who is rooting for whom one has to admit that both sides in the Syrian conflict have much better scores than the Islamofascists from Gaza with their rockets. That is, the Islamofascists from Gaza have equally good results in killing their own population (just the Hamas’ coup in Gaza meant 500 murdered rivals from Fatah). Hamas sometimes kills their rivals from Islamic Jihad, sometimes co-operates with them. Anyhow, they are killing somebody every day (not counting the victims of Hamas’s rockets fired towards Israel which fall short – on Gaza).

 

I have the impression that two songs show the essence of this conflict much better than all those friends of the Honest Polish Journalist. One, from Gaza, speaks about the joy of having Iranian rockets which may strike Tel Aviv and Jerusalem, about the joy of firing them and sowing terror; the other one (Israeli) tells about teaching children – with the help of music and song – how to relax during the attack, how not to panic and how to run to the shelter, how to behave after the attack in order to diffuse the shock. [vi]

It’s an interesting story, this proportionality. More fatalities are on the side that declares that it does not want peace and that it does not value the life of its children. The great Nobel Laureate is right, sometimes the criticism of Israel triggers suspicions that we are dealing with prejudices against the Czechs.





 

After the latest stage of this conflict subsided the number of rockets directed towards Israel grew with another 1,000 pieces. More replacements are on their way but those rockets are not entirely cost-free. Palestinians are saving on everything, on food for their children, in order to achieve victory and are convinced – which they are not hiding – that the more victims they have, the greater their victory will be. “You love life, we love death”. We people of the West love rationalism; it’s not possible that such irrational principles should rule in this conflict. If not for Israel…

 

A netizen writes:

 

Konzentration Lager Gaza Strip, bombed by Israel! It’s not enough that consecutive Israeli regimes created and administer this camp, keeping the Palestinian population barely alive in dramatically difficult conditions (lack of electricity, water, food, medicines) and blocking all deliveries of humanitarian help, moreover Palestinians are checked on the streets and arrested under any pretext by the Israeli occupation army. Now this army of the Israeli regime commits mass bombardment of Palestinian towns, killing a few guerrillas and a lot of civilians. This is a war crime. Meanwhile the propaganda mouthpieces in EU and U.S. are either silent or are commenting it with a great measure of understanding for the Israeli regime. This proves that the propaganda of those countries is biased and extremely unjust, unequivocally giving propaganda support to criminals from Israel.



Reading those countless comments it is sometimes difficult to discern whether this critique of Israel is coming from the left or from the right. Those voices are so deceptively similar. More and more often through the world a righteous mob is rolling, demanding peace, demanding compassion for the weaker, demanding the head of the madman from Prague.

 

In this Kafkaesque world nobody notices that in Iran the bodies of people hanged from cranes decorate the public squares. In the last ten days they hanged 81 people. We recently published an article about the  murder of a blogger who wrote an open letter to the Supreme Leader of Iran’s Islamic Republic. Just a handful of readers opened it. Iranian corpses are of scant interest.

 

In 1938 people believed that Adolf Hitler was speaking the truth about the madman from Prague. People also believed that peace was secured “in our time”, that those obnoxious, arrogant Czechs had to be sacrificed. That overwhelming spirit of the times was supported by endless numbers of people of good will whose hearts were full of righteous anger.

 

When a righteous mob is on the march, solitude seems the only right choice.

 

Translated by Małgorzata Koraszewska and Sarah Lawson

[Wersja polska: http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,8529]



[ii] http://comicism.tripod.com/380926.html


 

 

[iv] Paweł Smoleński, „Rozejm, wojna, rozejm…", „Gazeta Wyborcza" 24-25 November 2012.

[v]Photo of dead baby in Gaza holds part of the truth


[vi]Zadamy cios w Tel Awiw, Kolor czerwony

 


Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj









Zazdrość
Hili: Jak się tam dostałeś?
Szaron: Paulina mnie zaprosiła na ucztę.
(Zdjęcie: Paulina)

Więcej

Iran i Turcja mają wspólny
interes w atakowaniu Kurdów
Seth J. Frantzman

Wiec w Ebril na rzecz niepodległości irackiego Kurdystanu, wrzesień 2017r. (Źródło: Wikipedia)

Zarówno Iran, jak i Turcja grożą inwazją na obszary, na których żyją Kurdowie w Iraku i Syrii. Turcja już od lat wysyła wojsko do części północnego Iraku i okupuje kilka zamieszkałych przez Kurdów obszarów Syrii, a Iran przeprowadza ataki dronami i rakietami na kurdyjskie grupy opozycyjne, które mają obozy w Iraku. Jednak oba te autorytarne reżimy nasiliły obecnie groźby rozpoczęcia nowych najazdów lądowych, które mogą spowodować przesiedlenie setek tysięcy ludzi.

Czy Iran i Turcja koordynują swoje wysiłki na rzecz destabilizacji Syrii i Iraku oraz atakowania obszarów w obu krajach? Chociaż Iran i Turcja czasami wydają się znajdować po różnych stronach konfliktów w regionie, mają wspólne interesy. Zarówno Iranem, jak i Turcją rządzą skrajnie prawicowe partie religijne: w przypadku Iranu jest to reżim teokratyczny, który istnieje od 1979 roku, a w Turcji partia AKP doszła do władzy na początku XXI wieku. Ci przywódcy religijni prowadzą częściowo podobną politykę. Jedni i drudzy popierają grupę terrorystyczną Hamas; grożą Izraelowi (chociaż Turcja ostatnio stara się pogodzić z Izraelem); zarówno Ankara, jak i Teheran postrzegają też siebie jako przeciwników polityki USA w Iraku i Syrii; zarówno Iran, jak i Turcja współpracują również z Rosją.

Więcej

Niewinne zdumienie
pewnego socjologa
Andrzej Koraszewski 

Izraelski chłopiec ze Sderot okaleczony przez palestyńską rakietę. Czy powinniśmy pytać dlaczego media tak rzadko pokazują izraelskie ofiary, a tak często ofiary palestyńskie (nierzadko z fałszywymi podpisami)? [Źródło zdjęcia: Wikipedia]   

Zdarza się (nie częściej niż raz w miesiącu), że ludzie w ten lub inny sposób pytają, czy aby nie koncentrujemy się nadmiernie na sprawach antysyjonizmu/antysemityzmu. Odpowiedź, że to świat ma obsesję na punkcie Izraela i Żydów i że ta obsesja świata jest z wielu względów warta obserwacji, jest zazwyczaj uważana za zbyt mało konkretną. Ponieważ jednak są to niepokoje osób, które przypadkowo trafiają na naszą stronę, więc pamiętając, że nie wszyscy muszą podzielać nasze zainteresowania, zapominamy o sprawie i dzielimy się z naszymi czytelnikami tym, co sami uważamy za interesujące i ważne.

Więcej
Blue line

Listopadowe powstanie
i sprawa niekoszerna
Jerzy Łukaszewski


Dla budowania narodowego mitu, który ma przekonać Polaków (i nie tylko Polaków), o naszej wyjątkowości i co za tym idzie – o należnym nam wyjątkowym miejscu w rodzinie narodów świata, od lat używa się tych samych elementów. Chodzi głównie o  historię naszych walk z wrogami najeżdżającymi nas ze wszech stron. Opowieści te, na ogół odpowiednio koloryzowane i cenzurowane, tak bardzo wrosły się w naszą świadomość, że jakakolwiek ingerencja w ich treść jest w stanie wywołać burzę, nawet pośród ludzi nieco bardziej światłych niż przeciętna. Nie mówię tu o politykach, bo światłych tam jak na lekarstwo (czasami ma człowiek wrażenie, że światlejsi są celowo wycinani z ich szeregów).

Więcej

75 lat temu: arabskie
wypowiedzenie wojny Żydom
Elder of Ziyon

Głosowanie w ONZ 29 listopada 1947 roku.

Na kilka godzin przed głosowaniem ONZ za podziałem Palestyny na państwo żydowskie i arabskie, sekretarz generalny Ligi Arabskiej, Abdul Azzam Pasza, ostrzegł, że taka decyzja doprowadzi do ludobójstwa przeciwko Żydom na Bliskim Wschodzie.


Jest to najpełniejszy tekst jaki udało mi się znaleźć tego, co powiedział po angielsku do zachodniej publiczności jako przedstawiciel całego świata arabskiego.  


Warto to przestudiować, ponieważ od tamtego czasu jest to podstawa praktycznie każdego arabskiego oświadczenia o Izraelu, w tym oświadczeń dzisiejszego Mahmuda Abbasa. 

Przemówienie jest połączeniem gróźb, zastraszania, wzniecania paniki, hiperboli i podżegania do ludobójstwa Żydów. 

Więcej
Blue line

Wyjście ze stalinowskiego
zimna
Robin Ashenden


Sześćdziesiąt lat temu, w sobotę 17 listopada 1962 roku, w Związku Radzieckim opublikowano książkę, która niemal z pewnością zmieniła świat. Był to pierwszy krok w ujawnianiu przez pisarza całego systemu politycznego i został podjęty z wielkim osobistym ryzykiem. Niemal z dnia na dzień rozsławił tego autora na całym świecie, a dziesiątki lat później historycy i krytycy nadal opisywali go jako jednego z „najważniejszych pisarzy XX wieku” i podkreślali, że pomógł „obalić największą tyranię, jaką świat znał”. Książka, o której mowa, to Jeden dzień Iwana Denisowicza, a pisarzem, który później otrzymał Nagrodę Nobla i sprzedał 30 milionów egzemplarzy swoich dzieł, był Aleksander Sołżenicyn.

Więcej

Brytyjscy politycy stają
po stronie terrorystów
David Collier


Od czasu do czasu maska ruchu antyizraelskiego odsłania się do takiego stopnia, że nawet naiwni i głupi powinni być w stanie dostrzec prawdziwe oblicze antyizraelskiego aktywizmu. Dobrym przykładem jest ubiegłoroczny konwój przez żydowską dzielnicę Londynu pod hasłem „gwałcić wasze córki”, nawet jeśli haniebnie CPS [Crown Prosecution Service – odpowiednik Prokuratury Generalnej, MK] zdecydowała się nie ścigać winnych. Obecna próba uciszenia organizacji pozarządowej „Roots”– wspólnej izraelsko-palestyńskiej inicjatywy pokojowej – podczas jej tournée po Wielkiej Brytanii jest kolejnym tego przykładem. 
Dlaczego antyizraelscy protestujący mieliby próbować uciszyć tych, którzy budują mosty dla pokoju? I jakim prawem ludzie w miejscach takich jak Manchester czy Edynburg próbują powstrzymać Palestyńczyków, którzy szukają dialogu – przed zabieraniem głosu w Wielkiej Brytanii?

Więcej

Sztuka realizowania tego
co jest  możliwe
Andrzej Koraszewski 

Ukraiński żołnierz w pierwszych dniach zimy. (Autor zdjęcia nieznany.)

Próba zrealizowania tego, co jest możliwe, wymaga zdobycia poparcia wyborców, co zmusza w kampaniach do dostosowania się do oczekiwań związanych nie tylko z faktycznymi oczekiwaniami różnych grup, ale również z wyobrażeniami kształtowanymi przez media publiczne i społecznościowe. W rwącym strumieniu wiadomości bzdurnych, błahych, mających poruszyć, przykuć uwagę i tych, które mogą nabrać znaczenia w czasie, przemknął mi incydent z wystąpienia Donalda Tuska. 

Więcej

Izrael i Jordania
czyszczą Jordan
Hugh Fitzgerald


Izrael i Jordania właśnie podpisały porozumienie w sprawie współpracy przy rekultywacji rzeki Jordan, która przez dziesięciolecia zaniedbań jest bardzo zanieczyszczona, ucierpiała z powodu przekierowania wody z dopływów i z powodu wielu lat suszy, a wszystko to doprowadziło do utraty różnorodności biologicznej i zmniejszenia ilości wody.
 

Kto mógłby sprzeciwić się takiemu projektowi współpracy między Izraelem a Jordanią we wspólnym wysiłku ratowania rzeki przed dalszą degradacją i suszą oraz przywrócenia, jak się szacuje, połowy utraconej różnorodności biologicznej? Kto mógłby sprzeciwić się temu projektowi, który pomoże odrodzić się środowisku naturalnemu, zapewni większy dostęp do wody spragnionym Jordańczykom i stworzy atrakcyjniejsze miejsce dla turystów, w tym chrześcijańskich pielgrzymów religijnych, których wydatki będą szczególnie mile widziane przez Jordanię i Palestyńczyków?
Oczywiście ruch BDS może, ponieważ postrzega tę współpracę między Izraelem a Jordanią jako złowrogi syjonistyczny spisek.

Więcej

Nasza lepsza
połowa (II)
Lucjan Ferus


Człowiek przyjrzał mu się z niedowierzaniem.    

- Miałby to on właśnie posiadać dar mowy? Niemożliwe! Wąż, który mówi? – zastanawiał się w myślach, gdy tymczasem wąż rzeczywiście przemówił, nieco syczącym, ale wyraźnym głosem: - Czy ty prócz pracy, masz jeszcze jakieś inne zainteresowania? Jakieś przyjemności? Jakąś pasję, która nadawałby sens twojemu życiu? – Mężczyzna w pierwszej chwili zaniemówił całkowicie i to aż z paru powodów na raz. Po pierwsze nie mógł się nadziwić iż wąż może mówić i to na dodatek ludzkim językiem. Po drugie widać, iż nie tylko może, lecz potrafi także zadawać obraźliwe pytania. A po trzecie, co to go w końcu może obchodzić?

Więcej

Podwójna gra Kataru
z islamistami na boisku
Khaled Abu Toameh

<span> Przywódcy Hamasu wykorzystują Katar jako bazę do nawoływania do zniszczenia Izraela. Wydaje się jednak, że nie przeszkadza to władcom Kataru ani jego sojusznikom na Zachodzie, w tym USA. To ten sam Katar, którego przywódcy twierdzą, że potępiają wszelkie akty terroryzmu i brutalnego ekstremizmu. Na zdjęciu: szef biura politycznego Hamasu, Ismail Hanijja (w trzecim rzędzie za Chameneim), modli się na pogrzebie Sulejmaniego. (Zdjęcie: Wikipedia)</span>

Niedawne spotkanie w Doha w Katarze między grupą palestyńską, Hamasem i afgańskimi talibami posłużyło jako kolejne przypomnienie podwójnej gry Kataru polegającej na udzielaniu schronienia i sponsorowaniu islamskich ekstremistów, jednocześnie udając sojusznika USA i innych krajów zachodnich.


W spotkaniu, które odbyło się 26 października, uczestniczył przywódca Hamasu, Ismail Hanijja, który wraz z kilkoma przedstawicielami tej islamistycznej grupy przeniósł się w ostatnich latach ze Strefy Gazy do Kataru.

Więcej
Blue line

Ludzie, geny
i języki
Steven Novella


Obecnie na planecie żyje około 8 miliardów ludzi. Ponadto na Ziemi mówi się ponad siedmioma tysiącami języków. Pytanie dla antropologów i lingwistów brzmi: jak bardzo relacje genetyczne odpowiadają relacjom językowym? Zarówno język, jak i geny są na ogół dziedziczone po naszych rodzicach – cóż, geny absolutnie, ale język pod pewnymi warunkami. Mapa pokrewieństwa genetycznego powinna dość ściśle odpowiadać mapie pokrewieństwa językowego. Jeśli jednak przejdziemy od pojedynczej rodziny do populacji, sprawa staje się nieco bardziej złożona. Populacje mogą mieszać geny z innymi populacjami. 

Więcej

Eureka! Odkryto
arabskie lobby
Mitchell Bard


Arabskie lobby w przeciwieństwie do lobby proizraelskiego, które działa jawnie i jest przejrzyste, to wielogłowa hydra, która jest mniej widoczna i trudniejsza do zdefiniowania.

Więcej
Blue line

Stare irańskie hasło
podbija świat
Amir Taheri

<span>Krótkie hasło – „kobieta, życie, wolność” – powtarzane przez irańskich demonstrantów przez ostatnie dwa miesiące, znalazło, jak się wydaje, globalny oddźwięk, jakiego niewielu się spodziewało. Na zdjęciu: Mural w Wiedniu ze słowami „kobieta, życie, wolność” po kurdyjsku. (Źródło: Wikipedia</span>)

Krótkie hasło – „kobieta, życie, wolność” – powtarzane przez irańskich demonstrantów przez ostatnie dwa miesiące, znalazło, jak się wydaje, globalny oddźwięk, jakiego niewielu się spodziewało. Widać je na gigantycznych plakatach w Tokio, na ścianie głównego dworca kolejowego w Amsterdamie, w neonach w Rio de Janeiro i nabazgrane na ścianach od Indonezji po Argentynę.


Setki tysięcy kobiet ze wszystkich środowisk na całym świecie ścinało włosy w geście solidarności z irańskimi protestującymi. Nagle światowa uwaga skupia się na kobiecości jako rzeczywistości i koncepcji.

Słowo „życie” również zyskuje nowe zainteresowanie jako pojęcie, przypominając nam, że prawdziwym zadaniem polityki jest dążenie do bardziej ludzkiego i spełnionego życia dla wszystkich.


Jeszcze lepiej sprawdziło się perskie słowo oznaczające wolność (azadi).

Więcej

Przebudzony antysemityzm,
książka Davida Bernsteina
Adam Levick


Amerykański językoznawca i komentator polityczny John McWhorter ukuł termin "przebudzony rasizm" na najnowszą falę elitarnych, radykalnych, „antyrasistowskich” działaczy, którzy twierdzą, że rasizm jest tak głęboko zakorzeniony w tkance amerykańskiego życia, że jest odporny na tradycyjne prawa obywatelskie i ustawodawstwo antyrasistowskie.

Więcej

Uporczywa obecność
religijnego mitu
Bo Winegard


Wielu współczesnych świeckich intelektualistów uważa wiarę religijną za coś kłopotliwego. Wskazują, że jej metafizyczne twierdzenia są nieprawdopodobne – wręcz niedorzeczne – i że wiele jej zasad moralnych jest przestarzałych, plemiennych, nietolerancyjnych, a czasem barbarzyńskich. Niemniej, mimo stałego spadku liczby wyznawców różnych wyznań religijnych, wielu na Zachodzie i na całym świecie nadal wierzy. Co więcej, jeśli przyjąć argument, że współczesne postępowe doktryny przypominają quasi-świecką religię, to religia pozostaje potężną i wszechobecną siłą we współczesnym społeczeństwie, także wśród wykształconych elit. Ponad sto lat temu szaleniec Nietzschego lamentował, że Bóg umarł. Pomylił się, a przynajmniej oznajmił to przedwcześnie. Bóg pozostaje jak najbardziej żywy.

Więcej

Opowieść o dwóch
terrorach
Maurice Hirsch

Zabity we wczorajszym zamachu szesnastoletni Aryeh Shechopek, (Zdjęcie udostępnione przez rodzinę)


  • Palestyński przywódca Mahmoud Abbas wie, jak potępić terror, kiedy tego chce.
  • Nawet wydając pozorne potępienia palestyńskich ataków na Izraelczyków, Abbas nadal promuje, podżega i nagradza terror.
  • Podczas gdy społeczność międzynarodowa szybko potępiła dzisiejsze ataki w Jerozolimie, 8 godzin później Abbas nadal milczy.
  • Podczas gdy UNICEF szybko potępia śmierć dzieci palestyńskich, unika potępienia śmierci dzieci izraelskich spowodowanych palestyńskim terrorem.

Więcej

Znaleziono skrytkę
posągów z brązu
Steven Novella


Archeolodzy odkryli duży zbiór ponad 50 małych posągów z brązu w ruinach starożytnej świątyni w Toskanii. Znalezisko datowane jest na okres od II wieku p.n.e. do I wieku naszej ery. Mówi się, że jest to największe znalezisko z brązu od 50 lat, jedno z największych znalezisk w historii, które daje znaczący wgląd w ten okres historii.

Same posągi wahają się od małych odlewów określonych części ciała, po posągi przedstawiające bogów i dochodzące do metra wysokości. Posągi te celowo wrzucono do źródła termalnego w świątyni, gdzie opadły na dno i pokryło je błoto. To błoto zachowało posągi w stosunkowo dobrym stanie przez ostatnie dwa tysiące lat. Wiele posągów ma również napisy w języku rzymskim lub etruskim. Archeolodzy uważają, że te posągi były ofiarami dla bogów z prośbą o uzdrowienie. Części ciała reprezentują dolegliwość, które bóstwo ma wyleczyć. Znaleźli także ponad 5000 złotych, srebrnych i brązowych monet, które w ciągu tych trzech stuleci wrzucono do źródła.

Więcej

Ostrzeżenie
dla czytelnika książki
Richard Landes


Od redakcji „Listów z naszego sadu”

Wczoraj na rynku księgarskim w USA ukazała się nowa książka Richarda Landesa pod tytułem: Can “The Whole World” Be Wrong? Amerykański historyk, badacz ruchów milenijnych i apokaliptycznych pokazuje dlaczego Zachodowi tak trudno zrozumieć średniowieczną mentalność zwolenników globalnego jihadu. Zatroskani dziennikarze z zapałem powielają palestyńską propagandę, szerząc w efekcie dezinformację i przyczyniając się do powiększania zagrożeń zachodniej cywilizacji. Autor poprzedza swoją książkę ostrzeżeniem, które publikujemy poniżej.

Więcej

Nierówności dochodów
są na niskim poziomie
Jeff Jacoby


Każdego roku amerykańskie gospodarstwa domowe o niskich dochodach otrzymują świadczenia w wysokości bilionów dolarów, ale rząd ignoruje większość z nich przy obliczaniu dochodów i nierówności.

Więcej

Syjonistyczne dziki napadają
na Palestyńczyków
Elder of Ziyon

Syjonistyczne świnie (według „antysyjonistów”)

Institute for Middle East Understanding* (IMEU) przypomina jedną z naszych ulubionych historyjek o atakach syjonistycznych zwierząt. Tym razem opowieść głosi, że religijni żydowscy osadnicy hodują (zdecydowanie niekoszerne) dzikie świnie i wypuszczają je, żeby atakowały Palestyńczyków i ich pola.

Więcej
Blue line

W oparach zrównoważonej
ignorancji
Andrzej Koraszewski 

W roku 2000 szwajcarski profesor Ingo Potrykus wspólnie z niemieckim biotechnikiem Peterem Beyerem udostępnili nieodpłatnie „złoty ryż”, genetycznie zmodyfikowany ryż, wzbogacony o witaminę A. Rocznie z powodu niedoborów tej witaminy umiera blisko 700 tysięcy dzieci, a dodatkowe pół miliona dzieci traci wzrok przed piątym rokiem życia. Wściekła kampania ignorantów zablokowała możliwość darmowego dostarczania rolnikom nasion aż do roku 2018 (i to został dopuszczony jako żywność tylko w niektórych krajach). Zdjęcie: Wikipedia.       

Pierwszy, sygnał, że coś się dzieje, dotarł do mnie ze strony Genetic Literacy Project. Okazuje się, że pod koniec września spotkali się unijni ministrowie rolnictwa, podobno nalegając na złagodzenie przesądów w kwestii stosowania naukowych technik w rolnictwie. Unia Europejska ma najbardziej drastyczne na świecie regulacje dotyczące genetycznie modyfikowanej żywności, ale, jak się okazuje, susza, zmiany klimatyczne, wojna w Ukrainie i szalejący wzrost cen żywności, skłaniają nawet ministrów rolnictwa do zastanowienia się.  

Więcej

Propaganda triumfuje
nad faktami
Ben-Dror Yemini 


Bezczelne imprezy jedna w Tel Awiwie, chcąca porównywać Holocaust do Nakby i druga, głosowanie w ONZ, by Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości  zbadał legalność działań Izraela, są próbami skonstruowania antysemickiej narracji przy jednoczesnym podważeniu historycznej prawdy.

Goethe-Institut w Tel Awiwie, instytut zajmujący się językiem i kulturą niemiecką, miał w zeszłym tygodniu zorganizować imprezę zatytułowaną „Holocaust, Nakba i niemiecka pamięć kulturowa”

Więcej

Nasza lepsza
połowa
Lucjan Ferus


Czy zastanawialiście się może, jak to jest z tym „świętym sakramentem małżeństwa”? Tym, który łączy w nierozerwalny związek dwojga ludzi na całe życie? „A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela” (Mt 19,6), jak  napisano w jednej z Ewangelii. Choć w tejże Ewangelii napisano również: „Zaprawdę powiadam wam; wszystko co zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie.” (Mt 18,18). Mnie ten fragment bardziej odpowiada, bo dokładnie oddaje prawdę w tej materii: niebo zawsze daje milczącą zgodę na wszystko to, co wyprawiają na ziemi z ludźmi Kościoły i ich kapłani. Ale to tylko taka luźna dygresja.

Więcej

Porwanie studiów
bliskowschodnich
A. Romirowsky i A. Joffe


Amerykańskie ośrodki badań Bliskiego Wschodu, finansowane przez rząd federalny w celu poprawy bezpieczeństwa narodowego USA, stały się siedliskiem antyamerykańskiego i antyizraelskiego aktywizmu. Nowy trend w środowisku akademickim jest bardziej przygnębiający niż ciągła dominacja na wydziałach studiów bliskowschodnich postkolonialnych profesorów, których działalność polega na przetwarzaniu oklepanych ataków na Stany Zjednoczone jako „Wielkiego Szatana” i na Izrael jako „Małego Szatana”. Skutki tego trendu są widoczne w niechęci kadry akademickiej do Izraela, która coraz częściej przejawia się w ich poparciu dla ruchu Bojkotu, Dywestycji i Sankcji (BDS).

Więcej
Dorastać we wszechświecie

List do chrześcijan
i nie tylko
Andrzej Koraszewski

Mundial
i światowe rozgrywki
Liat Collins

Czego Ukraina (i Polska)
mogą nauczyć się od Izraela
Seth Frantzman

Izraelożercy kłamią
statystyką
Elder of Ziyon

Błędnie twierdzenia
o GMO
Joseph Maina

Państwo, religia, dzieci
i Żydzi
Andrzej Koraszewski

Mroźna zima dla Europy:
obwiniaj strategiczną ślepotę
Burak Bekdil

Palestyńskie odrzucenie
prawa Izraela do istnienia
Maurice Hirsch

W poszukiwaniu katolickich
konstytucyjnych demokratów
Andrzej Koraszewski 

Palestyński antysemityzm -
czysta nienawiść do Żydów
Elder of Ziyon

Inwestowanie w naukę
w Afryce
Busani Bafana

Thomas Friedman kopie
wszystko, co izraelskie
Stephen M. Flatow

Błędna droga
rozwoju ludzkości (II)
Lucjan Ferus

Długi historyczny rodowód
antysemickich Żydów
Daled Amos

Kapitalizm
to dobra rzecz
Andrzej Koraszewski 

Blue line
Polecane
artykuły

Pogrzebać złudzenia Oslo


Kilka poważnych...


Przeciwko autentyczności


Nowy ateizm


Lomborg


&#8222;Choroba&#8221; przywrócona przez Putina


&#8222;Przebudzeni&#8221;


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa

Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Małgorzata, Andrzej, Henryk