Prawda

Niedziela, 3 lipca 2022 - 15:56

« Poprzedni Następny »

Israeli-Palestinian conflict: From The Immemorial

Israeli-Palestinian conflict: From The Immemorial


Andrzej Koraszewski 2017-04-24


Never before has the international community invested so much effort and such a large sum of money in any other cause than to solving Israeli-Palestinian conflict. World and local wars, genocides, and persecutions of millions of people haven’t drawn as much attention as the immemorial “Palestinian issue.”


The UN set a separate Palestinian agenda, which has more resources and three times more personnel than the UN refugee service tasked with the service of all other refugees around the world. It has also coined its own definition of refugee. Solving the Israeli-Palestinian conflict is a flagship goal of all American presidents. The number of UN resolutions related to this subject is at a record high. Engagement in finding a solution paves the way to becoming a Nobel Peace Prize laureate.

 

Some people doubt if any of the efforts made have brought us any closer to establishing peace in the Middle East. On the contrary, some say that peace is further away than ever before, dividing the blame between the Jewish community, Israel, and the complexity of the issue. Up to the last minute, President Obama tried to earn merit and justify his Nobel Peace Prize. However, it looks like after the last presidency, the heated conflict is even muddier than before.

 

The new American president promises a radical change in approach to the Israeli-Palestinian conflict. Some prophesize a catastrophe, others are leaning toward a measured optimism.

 

The status quo resembles a vicious circle with no way out in sight. While searching through various works of analysis and speculative analyses, I found an article published two years ago and written by NadavShragai about the American journalist and researcher Joan Peters a few weeks after her death. Shragai was a member of the staff of the daily Israeli newspaper Haaretz which he left in 2009 after 26 years of working there. Exploring the basis of the Israeli-Palestinian conflict and the potential solutions, the Israeli newspaper “Israel Hayom” reran his article about Joan Peters.

 

Joan Peters, who died in January 2015, would be 80 this year. Her book From Time Immemorial – originally released in 1984 --  is still being reprinted. It not only maintains its relevance, but also, paradoxically, gains accuracy every year. The first appearance of the book caused uproar. She was attacked with fury by offended scholars like Noam Chomsky, Edward Said, Norman Finkelstein and dozens of others. Emotional invectives labeling her useless, worthless and deceitful were thrown in her direction. At the same time, professional historians like Barbara W. Tuchmanspokein her defence.

 

Peters hit the soft spot of human rights “activists,” or so-called propagators of politically influenced historical truth, showing that the beginnings of the conflict between the Arabs and the Israelis in Palestine were presented in a one-sided narration which blatantly contradicts the historical documents.

 

The route to a discovery that the widely accepted reality is misrepresented began in the trenches with whistle-blowers signaling the false narrative. Joan Peters was a well-known TV journalist. She was considered an authority so knowledgeable about the Middle East that she was an advisor in the Carter administration. One day she signed a contract to write a book about Palestinian refugees. After taking a hefty advance payment, she began her research. The expectations of the publisher were apparent; the better Joan Peters was getting to know the source material, the more evident were the conclusions. However, they were contradictory to her former opinions and to the expectations of the publisher.


As a result, Peters gave the advance back and continued her research. After seven years of studying archives in depth, in 1984 she published a book entitled From Time Immemorial: The Origins of the Arab-Jewish Conflict Over Palestine.

 

The year 1984 wasn’t as dark as imagined by George Orwell in 1948. Observers, however, noted a slight resemblance to Animal Farm. The book by Joan Peters hasn’t changed the course of the world. Today, it belongs to the collection of the obligatory books for those who look for answers, wanting to know, “how it all happened” and “why it happened the way it did.”

 

Beginning her research, Peters found out that the UN defines the conditions classifying Palestinians as refugees much differently from those in other conflicted regions of the world.


Joan Peters proved that many Palestinian refugees weren’t long-time citizens of Palestine, but economic migrants who were temporarily staying in the region where Israel was later formed.


According to Nadav Shragai, from the time the book was published, dozens of other scholars followed suit, fully confirming the conclusions. However, Peters was the first to bring the documents to public notice.

 

Questioning the flagship narrative of the left, Peters was under attack. Both the Western and the Israeli left was outraged, feverishly trying to prove her wrong by searching for any loose ends. Robert St. John, an American writer and journalist, an author of 23 books (many on the subject of the Middle East), summed up all the attempts to discredit Peters: “it is a book for everybody who places importance on facts and logic and not on propaganda and irrationality.”

 

The title of Joan Peters’ book relates to the tradition of defining a refugee by the UN. It states that an immigrant is a person who, as a result of war, enemy action, or exile is forced to leave a place that was their homestead for a long-established period of time.


The UN changed this definition for the benefit of Palestinians and only Palestinians. Now anybody, who prior to 1948, lived for at least two years in the region where later Israel was formed is recognized as a refugee.

 

After visiting Palestine, Mark Twain wrote about the uninhabited and poor region, ruined by a chaotic economy run by the Ottomans. Joan Peters divided the region of the British Mandate of Palestine into three parts. In the first, where there were no Jewish settlers, the Arab community increased between 1893 and 1947 by 116%. In the second, where there were onlya few scattered Jewish settlements, the increase of the Arab community rose by 185%. In the third region, where the Jewish population was the strongest, the number of the Arab citizens increased from 92,000 in 1893 to 462,000 in 1947,showing an increase of 400%.

 

The conclusion was clear. The high numbers of the Palestinian refugees from 1948 weren’t living in that region for a substantial amount of time. They were newly resettled economic migrants from the neighbouring countries.

The author was working for months in the London Public Record Office digging through stacks of dusty files. She searched through Syrian, Egyptian and British documents that were unclassified by the officials of the British Mandate, showing that the British administration was fully aware of the scope of the illegal Arab immigration to Palestine. They were turning a blind eye to the illegal inflow of people from Syria, Lebanon, and Egypt. At the same time, the administration was uncompromisingly fighting back the Jewish illegal immigration and limiting legal Jewish immigration.

 

Joan Peters was engaged in the American human rights movement with the Afro-American issue at its core. As she concluded in one of her last interviews, looking from a distance when she lacked knowledge and through the prism of a dominant media narrative, she was searching for any analogy between Israel and racism in the American South.


“With time I realized how funny and wrong this analogy was. If there were any analogies, they were between blacks and Jewish community in Palestine. Jewish were the citizens of Israel for ages…” she wrote.

 

In the foreword of the Hebrew edition of the book, published in 1988, she wrote:

“I am not affiliated with any party. My goal was to light up some facts and its relations that were hidden before for me and leaving this book in the hands of those who made the same mistakes as I did.”

Palestinians are trying to convince the world that Jesus was Palestinian, and they are directly descended from the Canaanites; that in Jerusalem there was no Jewish temple. These stories have found a lot of support among activists affiliated with movements such as the PalestineSolidarity Campaign. But also with prime ministers and presidents and highly sophisticated diplomats, becoming a dominant narrative of the UN or the British Labour Party and obviously among the recipients of this dominant media narrative.

The overwhelming majority of Palestinians consider the narrative of deportation and occupation to be “divine.” The ideas that they themselves could have immigrated to that region are treated as a blasphemy. However, rarely and in passing they admit to knowing exactly how the occurrences really unravelled.

 

Writing about the book by Joan Peters, NadavShragai recalls the statement of Fathi Hamada, the Hamas’ Minister of Internal Affairs. During the fights with Israel in March 2012 Hamada called Egypt for support, stating that half of the inhabitants of Gaza are Egyptians and the other half are Saudis.

Below, footage of the statement:

 

<iframe width="460" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/jc7W5smNylI" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>


There are many similar statements. Perhaps, one of the more notable ones is the proclamation of the Palestine Liberation Organization executive committee member, ZahirMuhsein for a Dutch newspaper “Trouw”:

“’The Palestinian people do not exist. The creation of a Palestinian state is only a means for continuing our struggle against the state of Israel for our Arab unity. In reality today there is no difference between Jordanians, Palestinians, Syrians and Lebanese. Only for political and tactical reasons do we speak today about the existence of a Palestinian people, since Arab national interests demand that we posit the existence of a distinct ‘Palestinian people’ to oppose Zionism. For practical reasons, Jordan, which is a sovereign state with defined borders, cannot raise claims to Haifa and Jaffa. While as a Palestinian, I can undoubtedly demand Haifa, Jaffa, Beer-Sheva and Jerusalem. However, the moment we reclaim our right to all of Palestine, we will not wait evena minute to unite Palestine and Jordan.“

(Source: James Dorsey, „WijzijnalleenPalestijn om politiekereden”, Trouw March 31st 1977.

It has been 40 years since that statement, and today in fact many people identify as Palestinians. Maybe their Palestinian identification is even stronger than that of Iraqis and Syrians whose affiliation with a nation appeared to be much weaker than the relationship with a religion and clan.

 

Having a Palestinian identity doesn’t however fully embrace the agenda to fight for the rights and assets of Palestine. In the Israeli-Palestinian conflict Palestinians are treated like tools, like dogs of war to combat Israel. Palestinian elites, either of the Palestinian National Authority or the Gaza Strip, hardly ever request thatPalestinian immigrants be granted citizenship or even elementary human rightsin Arab countries. Arab help for Palestinians in the Gaza Strip and the West Bank is not focused on building democratic institutions, infrastructure and economy. It is solely directed at supporting the fight against Israel.


Just a month ago on 7February  2017 the former Minister of Foreign Affairs of the Palestinian National Authority and leader in “negotiating peace”, Nabil Shaath, said in an interview for ON TV that in the year 2000 the King of Saudi Arabia (back then an heir to the throne) gave Palestinians half a million dollars and convinced the Arab League to donate an additional half a million dollars to support the intifada.


That form of help to sustain the “Palestinian identity” comes not only from Arab nations. The agenda is also supported by Iran and Turkey. Palestinians are the victims of the politics of Arab nations, Iran, Turkey and all other “saints,” including the Pope and the UN. The biggest tragedy is that every new generation of Palestinians is brought up to be murderers. The Palestinians seeking peace are killed by their own people and ignored by the West. The problem is that supporting “president” Abbas and Hamas’ rallies continually empower the narrative which from the very beginning is based on a lie.


Is there a chance to change the paradigm of the approach to the “Palestinian issue?” For those who don’t wish to participate in this charade, along with reading the book of Joan Peters, it is worth it to search for peaceful Palestinians, and the people who feel sympathy for this miserable nation, who – similarly to Joan Peters bothered to check the facts.


Big politics happens over our heads. We are expected to partake in a lie, which we can reject.

 

PS
In January and February of 2017 a poll was conducted among the Arabs inhabiting the West Bank and Gaza. They were asked about their national identity. The study of 1199 randomly selected people was conducted by the Jerusalem Media and Communication Center (a group of Palestinian scientists and journalists active from 1988).


The poll concludes that 52.5% of the respondents define themselves as “mainly Palestinians,” 21.7% said they were Muslim and for 8.2% the most important was Arab identity. The remaining 4.5% were undecided.


The same study showed a high level of mistrust towards the governing body of the Palestinian National Authority and Hamas. That kind of study doesn’t formulate specific conclusions, but nevertheless proves that after dealing for decades with the “Palestinian conflict,” a Palestinian identity exists. We can talk about giving birth to the Palestinian nation.

 


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj












Refleksja
Hili: Jeden Wielki Wybuch i tyle kłopotów. 
Ja: Co masz na myśli?
Hili: Przyznasz, że przed Wielkim Wybuchem musiało być spokojniej.

Więcej

Podstępne kuszenie
Jezusa
Lucjan Ferus


Kiedy Jezus został ochrzczony przez Jana, ukazał mu się Duch Boży, jako gołębica a głos z nieba powiedział: - Ten jest mój syn umiłowany, w którym mam upodobanie. - Wtedy Duch wyprowadził Jezusa na pustynię aby był kuszony przez diabła. (BT Rdz 4,1).

A gdy już tam był od jakiegoś czasu, nękany słońcem, głodem i pragnieniem, przystąpił do niego Szatan i rzekł: - Powiedz mi tak szczerze, czy nie wydaje ci się dziwne, że przed chwilą bez mała Bóg nazywa cię swym synem umiłowanym, w którym ma upodobanie, a zaraz potem przy pomocy Ducha wyprowadza cię na pustynię abym cię kusił?

Więcej

Irański plan udaremnienia
izraelsko-arabskiej normalizacji
Khaled Abu Toameh 

W ramach starań Iranu o udaremnienie normalizacji stosunków między krajami arabskimi a Izraelem, przywódca Hamasu Ismail Hanija udał się w zeszłym tygodniu do Bejrutu na rozmowy z sekretarzem generalnym Hezbollahu Hassanem Nasrallahem. Na zdjęciu: Nasrallah (R) spotyka się z Haniją w Bejrucie w Libanie 29 czerwca 2021 r. (Hezbollah Media Relations Unit)

Iran i jego terrorystyczni pełnomocnicy zintensyfikowali wysiłki, aby sabotować nadchodzącą wizytę prezydenta USA Joe Bidena na Bliskim Wschodzie, która ma się odbyć w połowie lipca.


Doniesienia, że Biden będzie próbował rozwijać stosunki izraelsko-saudyjskie i pośredniczyć w sojuszu wojskowym między Izraelem a wieloma krajami arabskimi, aby stawić czoła zagrożeniom i terrorowi ze strony Iranu i jego pełnomocników, spowodowały wysiłki sabotowania tej wizyty.

Więcej
Blue line

Krytyka niezbyt 
Inteligentnego Projektu
Jerry A. Coyne


Książka Rosenhouse’a jest miażdżącą krytyką tak zwanych „probabilistycznych” argumentów przeciwko ewolucji, promowanych przez zwolenników Inteligentnego Projektu (IP), takich jak Michael Behe i William Dembski. Jason jest doskonale przygotowany do pisania o nich, ponieważ jest zarówno profesorem matematyki na Uniwersytecie Jamesa Madisona, jak i pilnym czytelnikiem literatury kreacjonistycznej i IP.

Więcej

Co kryje się za kłamstwem
o izraelskim ‘apartheidzie’
David Collier

PHOTO: PALESTINE SOLIDARITY CAMPAIGN)

Rada Praw Człowieka ONZ (UNHRC) właśnie podjęła kolejne kroki w celu wykorzystania oszczerstwa o apartheidzie do delegitymizacji Izraela.

 

Każdy, kto ma choć odrobinę rozsądku, wie, że w Izraelu nie ma apartheidu. A to z pewnością obejmuje tych, którzy musieli zmasakrować i posklejać kilka definicji w celu napisania długich raportów, które przekonują o czymś przeciwnym. Dwie minuty spaceru po różnych miastach Izraela wystarczą, aby rozwiać wszelkie wątpliwości. Dlaczego więc największe na świecie organizacje pozarządowe zajmujące się prawami człowieka, lewicowi politycy, naukowcy, liczni aktywiści – i Rada Praw Człowieka ONZ – twierdzą inaczej? Czytaj dalej, aby zrozumieć haniebną prawdę stojącą za tym umyślnym oczernianiem:

Podstawowa prawda, która powinna stanowić punkt wyjściowy każdej dyskusji o Izraelu, pozostaje taka:  Arabowie (blok panarabski, obejmujący tych, którzy dziś identyfikują się jako Palestyńczycy) odmówili zaakceptowania jakiegokolwiek państwa Żydów – w jakichkolwiek granicach i bez względu na to, jak małe by było. 

Więcej
Blue line

Najwspanialszy
wynalazek ludzkości
Andrzej Koraszewski 

Richard Mills (Źródło zdjęcia: Wikipedia)

Na Radzie Bezpieczeństwa ciąży główna odpowiedzialność za utrzymanie pokoju i bezpieczeństwa na świecie – czytamy w Wikipedii i natychmiast uświadamiamy sobie te wszystkie wojny stłumione w zarodku dzięki Radzie Bezpieczeństwa, inne szybko zakończone, skuteczne negocjacje, kiedy jakaś wojna niepotrzebnie się przedłuża. 

Więcej

Wojny pełne błędnych
kalkulacji
Y. Carmon i A. M. Fernandez

 „Kto walczy z kim” obraz francusko-rosyjskiego malarza Franza Roubauda (1856-1928).

Izraelski wywiad w 1973 roku obserwował powtarzającą się mobilizację i demobilizację armii w Egipcie, i zlekceważył zagrożenie, aż za 23 razem te manewry i kolejna mobilizacja okazały się faktycznym początkiem wojny Jom Kippur, która przetestowała izraelską determinację jak żadna inna. Błędne obliczenia w wywiadzie i polityce zagranicznej mogą być samobójcze. Wciąż szalejąca wojna rosyjsko-ukraińska jest żywym przykładem błędnych kalkulacji. Ta wojna (która początkowo była intensywniej relacjonowana w amerykańskiej prasie niż amerykańska inwazja na Irak w 2003 roku), pokazała długą listę błędnych założeń, o których informowano w czasie rzeczywistym. Podczas gdy prasa zachodnia zwraca szczególną uwagę na błędy Rosjan, wydaje się, że pojawiły się one po wszystkich stronach – rosyjskiej, amerykańskiej, europejskiej i ukraińskiej. 

Więcej

Sudan: Ludobójstwo,
o którym nikt nie mówi
Pierre Rehov

W Darfurze, rejonie Sudanu, codziennie od kilkudziesięciu lat dochodzi do masakr. Dzieje się tak w całym kraju. Ale kto o tym mówi? Na zdjęciu: ówczesny prezydent Omar al-Baszir z prezydentem Rosji Władimirem Putinem 23 listopada 2017r. (Źródło: Wikipedia)

Darfur, w rejonie Sudanu, od kilkudziesięciu lat codziennie doświadcza do masakr. Dzieje się tak w całym kraju.

Ale kto o tym mówi?

Światu zachodniemu wydaje się brakować empatii, być może z powodu zmęczenia oglądaniem tej tragedii przez tak długi czas i maskowania go interesami geopolitycznymi i gospodarczymi.

Społeczność międzynarodowa pozostaje skoncentrowana na konflikcie między dwoma supermocarstwami nuklearnymi, USA i Rosją, w Ukrainie, u bram Unii Europejskiej, który może przerodzić się w wojnę światową.


Każdemu śledzącemu media mogłoby się wydawać, że z wyjątkiem tej wojny, reszta planety przeżywa bezprecedensowy okres pokoju.

Więcej

Kraje arabskie nie chcą
płacić na UNRWA
Elder of Ziyon


UNRWA zorganizowała w Nowym Jorku konferencję dotyczącą zobowiązań pomocy finansowej, która rozpoczęła się w czwartek [23 czerwca]. Chociaż udało się jej uzyskać dodatkowe 160 milionów dolarów, twierdzi, że wciąż brakuje 100 milionów dolarów na zaspokojenie jej podstawowych potrzeb.

 

W wystąpieniu otwierającym, komisarz generalny UNRWA Philippe Lazzarini nieumyślnie opisał dokładny problem UNRWA:

 

"UNRWA nie można porównywać z żadną inną agencją humanitarną ONZ. Zleciliście UNRWA świadczenie usług podobnych do usług rządowych. Ale nie mamy narzędzi fiskalnych i finansowych rządu."

Więcej

Monolog prowincjonalnego
Hamleta
Marcin Kruk

Zamek Hamleta w Helsingør. (Źródło zdjęcia: Wikipedia)

Telefon poinformował mnie, że dzwonił Wojtek. Oddzwoniłem natychmiast i usłyszałem komunikat z jego poczty głosowej: „Nie ma mnie, więc myślę, albo z innego powodu jestem zajęty. Zadzwoń do kogoś innego.” Wojtek jest o dwadzieścia lat młodszy ode mnie, były uczeń, ostatni raz rozmawialiśmy rok temu, kiedy przyjechał na pogrzeb babki. Wychowywali go dziadkowie, bo matkę stracił dość wcześnie, ojciec pracował w Niemczech, rzadko przyjeżdżał. Wojtek jako nastolatek był milczący, ale solidny uczeń i miłośnik książek, więc dał się lubić. Zdziwiłem się, że zdecydował się na filozofię, miałem wrażenie, że głównie po to, żeby studiować w stolicy.

Więcej

Niech już UNRWA
wreszcie umrze
Ruthie Blum


Komisarz generalny UNRWA, Philippe Lazarini (drugi od lewej) przemawia na konferencji Komitetu Ad Hoc Zgromadzenia Ogólnego w sprawie zadeklarowania dobrowolnych datków na rzecz UNRWA. Po prawej jest sekretarz generalny ONZ, Antonio Guterres. Zdjęcie: ONZ

 

Pomimo tego, że w czwartek udało się zebrać w Nowym Jorku 160 milionów dolarów, na konferencji Komitetu Ad Hoc Zgromadzenia Ogólnego ONZ, szef Agencji Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Pomocy Uchodźcom Palestyńskim (UNRWA) nie był zadowolony, fundusze są dalece niewystarczające, aby utrzymać UNRWA dłużej niż do końca roku.

Więcej
Blue line

Niech Moc będzie
z pszczołą
Athayde Tonhasca Júnior

Fig.-1Ryc. 1. Elektryzujące spotkanie: dodatnio naładowana pszczoła zbliża się do ujemnie naładowanego kwiatu © Hooven et al ., 2019. Molecules 24, 4458 .

Gdy pytają nas, jak pszczoła znajduje kwiat, myślimy o zapachach, kolorach, kształtach i fakturach. Są to ważne sygnały zmysłowe, ale jest jeszcze jeden, którego znaczenie zaczynamy rozumieć: elektryczność.

Dziobak (Ornithorhynchus anatinus), kilka ryb i płazów, a także niektóre mrówki, karaluchy, komary i muszki owocowe mają zdolność wykrywania zewnętrznych pólelektrycznych. Jednak kręgowce potrzebują wody jako ośrodka przewodzącego, podczas gdy większość owadów reaguje tylko na niezwykle silne pola elektryczne, takie jak te generowane przez linie wysokiego napięcia. Trzmiele jednak mają do opowiedzenia błyskotliwą historię.

Więcej

Amnesty International
jest „instytucjonalnie rasistowska”
Akiva von Koningsveld


Kiedy Amnesty International wydała  w lutym oszczerczy antyizraelski raport, fałszywie oskarżając Izrael o utrzymywanie „okrutnego systemu apartheidu” od czasu jego powstania w 1948 roku, media nazbyt chętnie powtarzały twierdzenia tej organizacji pozarządowej. W miesiącach po opublikowaniu „Israel’s Apartheid Against Palestinians. Cruel System of Domination and Crime Against Humanity “ [Izraelski apartheid wobec Palestyńczyków. Okrutny system dominacji i zbrodni przeciwko ludzkości] główne anglojęzyczne serwisy informacyjne opublikowały ponad 30 artykułów uwiarygodniających organizację, która rzucała terminami takimi jak „żydowska dominacja” i oskarżała jedyne państwo żydowskie o „rasizm”.

Więcej
Blue line

W poszukiwaniu lekarstwa
na obłęd
Andrzej Koraszewski 

Kandydatka do amerykańskiego Kongresu Marcia Fudge z koszulką \

Amerykański dziennikarz, Jonathan S. Tobin zastanawiania się nad pytaniem gdzie szukać lekarstwa na obłęd lewicowego przebudzenia. Prawdą jest, że rewolucyjna dulszczyzna hunwejbinów w strukturach władzy przeraża zarówno czarną sotnię, rozsądnych konserwatystów, liberałów (tych którzy prezentują się za oceanem jako liberalna lewica, a po tej stronie oceanu jako tradycyjni socjaldemokraci) i ludzi kierujących się zwyczajnym zdrowym rozsądkiem.

Więcej

To nie jest artykuł
o Shireen Abu Akleh
David Collier

Zrzut z ekranu

Wczoraj „New York Times” opublikował wyniki swojego śledztwa w sprawie zabójstwa Shireen Abu Akleh. Twierdzą, że prawdopodobnie izraelski żołnierz oddał strzał, który ją zabił. W zeszłym miesiącu napisałem artykuł o odrażającym śledztwie CNN w tej sprawie, którego haniebnym wnioskiem było, że Izrael zastrzelił ją celowo. „Washington Post” również przeprowadził śledztwo w sprawie zabójstwa. Podobnie zrobił Bellingcat. 
Na razie Palestyńczycy wykorzystują w pełni doskonały scenariusz. Wszyscy i tak obwiniają Izrael, a historia przeciąga się z miesiąca na miesiąc. W końcu, jeśli Palestyńczycy są pewni, że izraelski żołnierz oddał strzał, mogą nawet przedstawić kulę do inspekcji – w ten sposób „udowadniając”, że Izrael to zrobił i tworząc całą nową serię historii „mieliśmy rację” w międzynarodowych mediach. Oczywiście, jeśli Palestyńczycy mają jakiekolwiek wątpliwości co do tego, co naprawdę się wydarzyło, nie odważą się zaryzykować.

Więcej

Potwór stworzony
ludzką wyobraźnią
Lucjan Ferus


Opowiem wam bajkę tak przerażającą, że krwawe bajki braci Grimm to przy niej „mały pikuś”. Tak straszną, iż na jej wspomnienie będziecie się budzić z krzykiem w środku nocy. Choć jestem głęboko przekonany, że znacie ją dobrze w niepełnej wersji i zetknęliście się z nią już setki razy począwszy od wczesnego dzieciństwa, to jednak dopiero ta wersja oddaje jej całą prawdę i niezakłamany sens. Gdzieś w bezdennych otchłaniach Kosmosu żyje istota – Demiurg, która nie ma sobie równych w całym Wszechświecie, która jest pierwszą jak i ostatnią przyczyną wszystkiego co w nim istnieje. Jednym słowem; jego Stwórcą, Alfą i Omegą, początkiem i końcem wszechrzeczy.

Więcej

Analiza najnowszej
propagandowej publikacji ONZ
David Litman 

Navi Pillay

Najnowsza antyizraelska „Komisja Śledcza” („COI”) ONZ opublikowała 7 czerwca swój pierwszy raport. Sam raport jest w większości powtórzeniem zarzutów przeciwko Izraelowi opublikowanych w poprzednich raportach ONZ, ale błędem byłoby odrzucenie raportu jako kompletnego niewypału.


Służy on jako mapa drogowa dla kampanii antyizraelskiej propagandy, którą COI będzie latami kontynuowała. Komisja ma duży budżet i mandat do składania sprawozdań dwa razy w roku. Wstępny raport potwierdza, że COI podejdzie do swojej misji z gorliwością najbardziej radykalnych antyizraelskich aktywistów.

Więcej

Dramatyczny wzrost cen paliw
a walka z ociepleniem 
Bjorn Lomborg 


Ceny energii mogą w tym roku wzrosnąć na całym świecie o 50 procent - twierdzi AP


Od trzydziestu lat działacze klimatyczni walczą o to, by paliwa kopalne były tak drogie, żeby ceny zmusiły ludzi do porzucenia ich. To marzenie staje się rzeczywistością: ceny energii wymknęły się spod kontroli i wkrótce będzie jeszcze gorzej. Jednak nie jesteśmy bliżej rozwiązania problemu zmian klimatycznych. W gospodarkach uprzemysłowionych koszty energii wzrosły w ubiegłym roku o 26%, a w tym roku wzrosną globalnie o kolejne 50%. Podczas gdy zachodnie rządy obwiniają o to wojnę Rosji z Ukrainą, ceny już rosły z powodu polityki klimatycznej mającej zdławić inwsestycje w paliwa kopalne. Od czasu podpisania porozumienia paryskiego z 2015 roku 1200 największych światowych korporacji energetycznych zmniejszyło inwestycje kapitałowe w ropę i gaz o ponad dwie trzecie. Ogromne wzrosty cen są nieuniknionym skutkiem wypychania coraz większej ilości energii z coraz bardziej wygłodzonego systemu.

Więcej

Amnesty International UK,
czyli antysemityzm instytucjonalny
Elder of Ziyon 


Amnesty UK organizuje coroczne spotkanie, na którym głosuje nad rezolucjami dotyczącymi różnych kwestii politycznych na całym świecie. Prawie wszystkie przechodzą ogromną większością głosów, ponieważ organizatorzy nie proszą o fundusze - tylko o niejasne zobowiązania do "lobbowania" w takiej czy innej sprawie. 

 

W 2015 roku poddano pod głosowanie jedną pozornie rutynową rezolucję o potępieniu antysemityzmu w Wielkiej Brytanii i lobbowanie rządu brytyjskiego, aby zrobił więcej w celu ochrony Żydów przed atakami, których liczba dramatycznie wzrosła w poprzednim roku. To była jedyna rezolucja tego roku utrącona prze tłumek Amnesty International-UK. 

 

Wymówką, którą Amnesty-UK użyła, by usprawiedliwić brak sprzeciwu wobec antysemityzmu, było „nie możemy prowadzić kampanii o wszystko”. Porównaj to z podobną rezolucja z 2020 roku, która mówi: „AI-UK powinna prowadzić kampanię przeciwko praktykom dyskryminującym muzułmanów Ahmadi”. Ta rezolucja przeszła z łatwością głosami 748 do 116. 

Więcej

Kiedy aktor jest
aktorem
Jeff Jacoby

Kadr z filmu „Filadelfia”.

Tom Hanks  w filmie z 1993 roku „Filadelfia” wcielił się w Andrew Becketta, geja prawnika, który został wyrzucony ze swojej firmy prawniczej po zarażeniu się AIDS. Za swoją  przekonującą, pełną współczucia grę Hanks dostał w następnym roku Oscara dla najlepszego aktora.


Film „Filadelfia” — wyreżyserowany przez Jonathana Demme, z udziałem Denzela Washingtona, Jasona Robardsa i Antonio Banderasa — przeszedł do historii. Był to pierwszy wysokobudżetowy film hollywoodzki, który zajmował się kryzysem AIDS w Stanach Zjednoczonych, a Hanks w roli geja chorego na nieuleczalną wówczas chorobę wniósł swoje wspaniałe aktorstwo do sprawy, jakiej nie chciało wcześniej dotykać żadne duże studio filmowe. Krytyk Roger Ebert porównał to do filmu „Zgadnij kto przyjdzie na obiad”, który wszedł na ekrany w 1967 roku, i który (również jako pierwszy w Hollywood) pokazał międzyrasowy romans.

Rola Hanksa w „Filadelfii” była tak niezapomniana, ponieważ Hanks doskonale wszedł w rolę Becketta. Jak pisał alexander Pope. “Act well your part, there all the honor lies”. Hanks właśnie to zrobił w „Filadelfii” i być może film nigdy nie osiągnąłby takiego sukcesu bez niego – a zarobił ponad 200 milionów dolarów, co odpowiada prawie 400 milionom dolarów w 2022 roku. Nie chodzi jednak tylko o zyski. 

Więcej

Czym jest “Status Quo
na Wzgórzu Świątynnym?
Maurice Hirsch

Od lewej generał Uzi Narkiss, minister obrony Moshe Dayan i szef sztabu generał Icchak Rabin na Starym Mieście w Jerozolimie (Źródło: Wikipedia)

Siedemnastego czerwca 1967, 55 lat temu, ówczesny izraelski minister obrony Mosze Dajan podjął samodzielnie jedną z najważniejszych i brzemiennych w skutki decyzji w historii państwa Izrael i narodu żydowskiego. Zaledwie kilka dni po zakończeniu wojny sześciodniowej Dajan zgodził się ustanowić nowy „Status Quo” dotyczący Wzgórza Świątynnego. Obawiając się otwartej dyskusji na temat swojej decyzji, porozumienie Dajana nie zostało pozytywnie ratyfikowane przez ówczesny rząd Izraela ani żaden inny rząd od tamtego czasu.

Więcej
Blue line

Z jakiej gliny
ulepiłeś swojego boga?
Andrzej Koraszewski 

Heket, egipska bogini z głową żaby, opiekunka połodności i narodzin, jej małżonkiem był Chnum – boski garncarz kształtujący z gliny na kole postacie ludzkie. [Źródło zdjęcia: wikipedia]

Czasami ktoś mnie pyta jak dotarłem do ateizmu? Temu pytaniu nieodmiennie towarzyszy ukryte przekonanie, że ateista był wcześniej wierzącym i do ateizmu doszedł w drodze studiów i poszukiwań. Istotnie ateistą nie zostaje się w wyniku ceremonii ateistycznego chrztu, ani ciągu rytualnych zabiegów mających na celu internalizację irracjonalnych odruchów. Oczywiście dzieci ateistów bardzo często są ateistami, ale rzadko w wyniku ateistycznej indoktrynacji. Co więcej, mam wrażenie (nie znam żadnych badań na ten temat, więc to tylko wynik luźnych obserwacji), że zdarzająca się czasem silna ateistyczna indoktrynacja, przynosi skutki odwrotne od zamierzonych i prowadzi do poszukiwania wiary. Wielopokoleniowy ateizm wydaje się być najsilniej utrwalony tam, gdzie religijnej indyferencji towarzyszy wciąganie w zainteresowanie nauką (nie mylić z naukami społecznymi.)

Więcej

Burzenie domów,
o którym nikt nie mówi
Khaled Abu Toameh 

9 czerwca setki funkcjonariuszy bezpieczeństwa Hamasu dokonało nalotu na wioskę Umm al-Nasr, aby zniszczyć kilkanaście domów, w ramach akcji grupy terrorystycznej, której celem jest eksmisja mieszkańców z tego obszaru. Hamas twierdzi, że wieś została zbudowana nielegalnie na gruntach „państwowych”. Wioska została założona prawie 80 lat temu, na długo przed założeniem Hamasu w 1988 roku. Na zdjęciu: Beduińskie dzieci w Umm al-Nasr w Strefie Gazy.Zdjęcie: Ahmed Deeb (Źródło: https://www.ahmeddeebphoto.com/um-al-nasser-bedouin-village-gaza/)

Podczas gdy społeczność międzynarodowa i media nadal codziennie potępiają Izrael z powodu wielu skarg, w tym na burzenia domów zbudowanych bez odpowiednich zezwoleń, nikt nie wydaje się być zainteresowany trwającymi naruszeniami praw człowieka wobec Palestyńczyków przez palestyńską grupę islamistów Hamas.

Organizacja Narodów Zjednoczonych i wielu zagranicznych dziennikarzy mają taką obsesję na punkcie Izraela, że nie zwrócili uwagi na ostatnią zbrodnię popełnioną przez Hamas na mieszkańcach beduińskiej wioski Umm al-Nasr w północnej Strefie Gazy. Wieś powstała prawie 80 lat temu, na długo przed założeniem Hamasu w 1988 roku. Dziewiątego czerwca setki funkcjonariuszy bezpieczeństwa Hamasu dokonało nalotu na wioskę, aby zniszczyć kilkanaście domów, w ramach akcji grupy terrorystycznej, której celem jest eksmisja mieszkańców z tego obszaru. Hamas twierdzi, że wieś została zbudowana nielegalnie na gruntach „państwowych”.

Nalot na wioskę, pierwszy tego rodzaju od czasu gwałtownego przejęcia Strefy Gazy przez Hamas w 2007 roku, wywołał starcia między mieszkańcami a funkcjonariuszami. Mieszkańcy rzucali kamieniami w funkcjonariuszy, którzy w odpowiedzi strzelali do protestujących ostrą amunicją.

Więcej

Efekt grupy
– paskudny błąd poznawczy
Steven Novella


Natura ludzka (a jest całkiem jasne, że mamy naturę) jest złożona i wieloaspektowa. Mamy wiele tendencji, uprzedzeń i heurystyk, które działają jednocześnie, ciągnąc nas w różnych kierunkach. Na te tendencje ma również wpływ nasza kultura i środowisko, więc nie jesteśmy niewolnikami naszych uprzedzeń. Możemy je zrozumieć i wznieść się ponad nie, a także rozwijać normy, kulturę i instytucje, aby pielęgnować nasze lepsze strony i łagodzić ciemną stronę. To jest w zasadzie cywilizacja w pigułce.

Więcej

Dziwaczna francuska
sprawiedliwość
Yigal Carmon 


Piętnastego grudnia 2017 r. imam Mohamed Tatai z Wielkiego Meczetu w Tuluzie we Francji wygłosił piątkowe kazanie, w którym odniósł się do znanego hadisu o losie Żydów w Dniu Sądu Ostatecznego. Hadis brzmi następująco.
„Ostatnia godzina nie nadejdzie, aż muzułmanie będą walczyć z Żydami i muzułmanie ich zabiją, aż Żydzi ukryją się za kamieniem lub drzewem, a kamień lub drzewo powie: O muzułmaninie, o sługo Allaha, za mną jest Żyd, chodź i zabij go, ale drzewo kolcowoju nie powie, bo to jest drzewo Żydów”. 

Jest to jeden z najbardziej znanych hadisów powszechnie przywoływanych przez islamistycznych kaznodziejów i uczonych religijnych.

Więcej
Dorastać we wszechświecie

Turcja uderza na Irak,
Syrię, Cypr i Grecję
Uzay Bulut

Izrael musi wydalić
tego dyplomatę UE
Itamar Macus

Nowy ateizm umarł,
niech żyje nowy ateizm
Andsrzej Koraszewski 

Izrael jest nieudolny
w wydalaniu Arabów
Stephen M. Flatow

Kobieta czyli zło
konieczne?
Lucjan Ferus

Palestyńska propaganda
udająca dziennikarstwo
Adam Levick

„Choroba” przywrócona
przez Putina
Amir Taheri

Podsycanie urojeń
Palestyńczyków
Mitchell Bard

Mało nas, mało nas
do pieczenia chleba
Andrzej Koraszewski 

Szawuot, wojna sześciodniowa
i Wzgórze Świątynne
Ruthie Blum 

Czarne życie,
które nie ma znaczenia
Raymond Ibrahim

UE zbliża się do Izraela i wspiera 
organizacje terrorystyczne
Olga Deutsch

Nasiona z edytowanymi genomami
będą miały przystępną cenę
Joseph Maina

Do prezydenta Macrona: 
Sois Beau Et Tais-Toi
Hugh Fitzgerald 

Nuklearne zwycięstwo
irańskich mułłów
Majid Rafizadeh

Blue line
Polecane
artykuły

&#8222;Przebudzeni&#8221;


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk