Prawda

Wtorek, 23 kwietnia 2019 - 12:05

« Poprzedni Następny »

Israeli-Palestinian conflict: From The Immemorial

Israeli-Palestinian conflict: From The Immemorial


Andrzej Koraszewski 2017-04-24


Never before has the international community invested so much effort and such a large sum of money in any other cause than to solving Israeli-Palestinian conflict. World and local wars, genocides, and persecutions of millions of people haven’t drawn as much attention as the immemorial “Palestinian issue.”


The UN set a separate Palestinian agenda, which has more resources and three times more personnel than the UN refugee service tasked with the service of all other refugees around the world. It has also coined its own definition of refugee. Solving the Israeli-Palestinian conflict is a flagship goal of all American presidents. The number of UN resolutions related to this subject is at a record high. Engagement in finding a solution paves the way to becoming a Nobel Peace Prize laureate.

 

Some people doubt if any of the efforts made have brought us any closer to establishing peace in the Middle East. On the contrary, some say that peace is further away than ever before, dividing the blame between the Jewish community, Israel, and the complexity of the issue. Up to the last minute, President Obama tried to earn merit and justify his Nobel Peace Prize. However, it looks like after the last presidency, the heated conflict is even muddier than before.

 

The new American president promises a radical change in approach to the Israeli-Palestinian conflict. Some prophesize a catastrophe, others are leaning toward a measured optimism.

 

The status quo resembles a vicious circle with no way out in sight. While searching through various works of analysis and speculative analyses, I found an article published two years ago and written by NadavShragai about the American journalist and researcher Joan Peters a few weeks after her death. Shragai was a member of the staff of the daily Israeli newspaper Haaretz which he left in 2009 after 26 years of working there. Exploring the basis of the Israeli-Palestinian conflict and the potential solutions, the Israeli newspaper “Israel Hayom” reran his article about Joan Peters.

 

Joan Peters, who died in January 2015, would be 80 this year. Her book From Time Immemorial – originally released in 1984 --  is still being reprinted. It not only maintains its relevance, but also, paradoxically, gains accuracy every year. The first appearance of the book caused uproar. She was attacked with fury by offended scholars like Noam Chomsky, Edward Said, Norman Finkelstein and dozens of others. Emotional invectives labeling her useless, worthless and deceitful were thrown in her direction. At the same time, professional historians like Barbara W. Tuchmanspokein her defence.

 

Peters hit the soft spot of human rights “activists,” or so-called propagators of politically influenced historical truth, showing that the beginnings of the conflict between the Arabs and the Israelis in Palestine were presented in a one-sided narration which blatantly contradicts the historical documents.

 

The route to a discovery that the widely accepted reality is misrepresented began in the trenches with whistle-blowers signaling the false narrative. Joan Peters was a well-known TV journalist. She was considered an authority so knowledgeable about the Middle East that she was an advisor in the Carter administration. One day she signed a contract to write a book about Palestinian refugees. After taking a hefty advance payment, she began her research. The expectations of the publisher were apparent; the better Joan Peters was getting to know the source material, the more evident were the conclusions. However, they were contradictory to her former opinions and to the expectations of the publisher.


As a result, Peters gave the advance back and continued her research. After seven years of studying archives in depth, in 1984 she published a book entitled From Time Immemorial: The Origins of the Arab-Jewish Conflict Over Palestine.

 

The year 1984 wasn’t as dark as imagined by George Orwell in 1948. Observers, however, noted a slight resemblance to Animal Farm. The book by Joan Peters hasn’t changed the course of the world. Today, it belongs to the collection of the obligatory books for those who look for answers, wanting to know, “how it all happened” and “why it happened the way it did.”

 

Beginning her research, Peters found out that the UN defines the conditions classifying Palestinians as refugees much differently from those in other conflicted regions of the world.


Joan Peters proved that many Palestinian refugees weren’t long-time citizens of Palestine, but economic migrants who were temporarily staying in the region where Israel was later formed.


According to Nadav Shragai, from the time the book was published, dozens of other scholars followed suit, fully confirming the conclusions. However, Peters was the first to bring the documents to public notice.

 

Questioning the flagship narrative of the left, Peters was under attack. Both the Western and the Israeli left was outraged, feverishly trying to prove her wrong by searching for any loose ends. Robert St. John, an American writer and journalist, an author of 23 books (many on the subject of the Middle East), summed up all the attempts to discredit Peters: “it is a book for everybody who places importance on facts and logic and not on propaganda and irrationality.”

 

The title of Joan Peters’ book relates to the tradition of defining a refugee by the UN. It states that an immigrant is a person who, as a result of war, enemy action, or exile is forced to leave a place that was their homestead for a long-established period of time.


The UN changed this definition for the benefit of Palestinians and only Palestinians. Now anybody, who prior to 1948, lived for at least two years in the region where later Israel was formed is recognized as a refugee.

 

After visiting Palestine, Mark Twain wrote about the uninhabited and poor region, ruined by a chaotic economy run by the Ottomans. Joan Peters divided the region of the British Mandate of Palestine into three parts. In the first, where there were no Jewish settlers, the Arab community increased between 1893 and 1947 by 116%. In the second, where there were onlya few scattered Jewish settlements, the increase of the Arab community rose by 185%. In the third region, where the Jewish population was the strongest, the number of the Arab citizens increased from 92,000 in 1893 to 462,000 in 1947,showing an increase of 400%.

 

The conclusion was clear. The high numbers of the Palestinian refugees from 1948 weren’t living in that region for a substantial amount of time. They were newly resettled economic migrants from the neighbouring countries.

The author was working for months in the London Public Record Office digging through stacks of dusty files. She searched through Syrian, Egyptian and British documents that were unclassified by the officials of the British Mandate, showing that the British administration was fully aware of the scope of the illegal Arab immigration to Palestine. They were turning a blind eye to the illegal inflow of people from Syria, Lebanon, and Egypt. At the same time, the administration was uncompromisingly fighting back the Jewish illegal immigration and limiting legal Jewish immigration.

 

Joan Peters was engaged in the American human rights movement with the Afro-American issue at its core. As she concluded in one of her last interviews, looking from a distance when she lacked knowledge and through the prism of a dominant media narrative, she was searching for any analogy between Israel and racism in the American South.


“With time I realized how funny and wrong this analogy was. If there were any analogies, they were between blacks and Jewish community in Palestine. Jewish were the citizens of Israel for ages…” she wrote.

 

In the foreword of the Hebrew edition of the book, published in 1988, she wrote:

“I am not affiliated with any party. My goal was to light up some facts and its relations that were hidden before for me and leaving this book in the hands of those who made the same mistakes as I did.”

Palestinians are trying to convince the world that Jesus was Palestinian, and they are directly descended from the Canaanites; that in Jerusalem there was no Jewish temple. These stories have found a lot of support among activists affiliated with movements such as the PalestineSolidarity Campaign. But also with prime ministers and presidents and highly sophisticated diplomats, becoming a dominant narrative of the UN or the British Labour Party and obviously among the recipients of this dominant media narrative.

The overwhelming majority of Palestinians consider the narrative of deportation and occupation to be “divine.” The ideas that they themselves could have immigrated to that region are treated as a blasphemy. However, rarely and in passing they admit to knowing exactly how the occurrences really unravelled.

 

Writing about the book by Joan Peters, NadavShragai recalls the statement of Fathi Hamada, the Hamas’ Minister of Internal Affairs. During the fights with Israel in March 2012 Hamada called Egypt for support, stating that half of the inhabitants of Gaza are Egyptians and the other half are Saudis.

Below, footage of the statement:

 

<iframe width="460" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/jc7W5smNylI" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>


There are many similar statements. Perhaps, one of the more notable ones is the proclamation of the Palestine Liberation Organization executive committee member, ZahirMuhsein for a Dutch newspaper “Trouw”:

“’The Palestinian people do not exist. The creation of a Palestinian state is only a means for continuing our struggle against the state of Israel for our Arab unity. In reality today there is no difference between Jordanians, Palestinians, Syrians and Lebanese. Only for political and tactical reasons do we speak today about the existence of a Palestinian people, since Arab national interests demand that we posit the existence of a distinct ‘Palestinian people’ to oppose Zionism. For practical reasons, Jordan, which is a sovereign state with defined borders, cannot raise claims to Haifa and Jaffa. While as a Palestinian, I can undoubtedly demand Haifa, Jaffa, Beer-Sheva and Jerusalem. However, the moment we reclaim our right to all of Palestine, we will not wait evena minute to unite Palestine and Jordan.“

(Source: James Dorsey, „WijzijnalleenPalestijn om politiekereden”, Trouw March 31st 1977.

It has been 40 years since that statement, and today in fact many people identify as Palestinians. Maybe their Palestinian identification is even stronger than that of Iraqis and Syrians whose affiliation with a nation appeared to be much weaker than the relationship with a religion and clan.

 

Having a Palestinian identity doesn’t however fully embrace the agenda to fight for the rights and assets of Palestine. In the Israeli-Palestinian conflict Palestinians are treated like tools, like dogs of war to combat Israel. Palestinian elites, either of the Palestinian National Authority or the Gaza Strip, hardly ever request thatPalestinian immigrants be granted citizenship or even elementary human rightsin Arab countries. Arab help for Palestinians in the Gaza Strip and the West Bank is not focused on building democratic institutions, infrastructure and economy. It is solely directed at supporting the fight against Israel.


Just a month ago on 7February  2017 the former Minister of Foreign Affairs of the Palestinian National Authority and leader in “negotiating peace”, Nabil Shaath, said in an interview for ON TV that in the year 2000 the King of Saudi Arabia (back then an heir to the throne) gave Palestinians half a million dollars and convinced the Arab League to donate an additional half a million dollars to support the intifada.


That form of help to sustain the “Palestinian identity” comes not only from Arab nations. The agenda is also supported by Iran and Turkey. Palestinians are the victims of the politics of Arab nations, Iran, Turkey and all other “saints,” including the Pope and the UN. The biggest tragedy is that every new generation of Palestinians is brought up to be murderers. The Palestinians seeking peace are killed by their own people and ignored by the West. The problem is that supporting “president” Abbas and Hamas’ rallies continually empower the narrative which from the very beginning is based on a lie.


Is there a chance to change the paradigm of the approach to the “Palestinian issue?” For those who don’t wish to participate in this charade, along with reading the book of Joan Peters, it is worth it to search for peaceful Palestinians, and the people who feel sympathy for this miserable nation, who – similarly to Joan Peters bothered to check the facts.


Big politics happens over our heads. We are expected to partake in a lie, which we can reject.

 

PS
In January and February of 2017 a poll was conducted among the Arabs inhabiting the West Bank and Gaza. They were asked about their national identity. The study of 1199 randomly selected people was conducted by the Jerusalem Media and Communication Center (a group of Palestinian scientists and journalists active from 1988).


The poll concludes that 52.5% of the respondents define themselves as “mainly Palestinians,” 21.7% said they were Muslim and for 8.2% the most important was Arab identity. The remaining 4.5% were undecided.


The same study showed a high level of mistrust towards the governing body of the Palestinian National Authority and Hamas. That kind of study doesn’t formulate specific conclusions, but nevertheless proves that after dealing for decades with the “Palestinian conflict,” a Palestinian identity exists. We can talk about giving birth to the Palestinian nation.

 


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj












Filozofka
Hili: Nic w przyrodzie nie ginie.
Ja: Podobno.
Hili: Ale niektóre rzeczy są zjedzone.

Więcej

Chińska medycyna
i akupunktura kwantowa
Steven Novella


W 2017 roku chińscy naukowcy opublikowali artykuł w piśmie ”Chinese Acupuncture & Moxibustion” zatytułowany: Discussion on quantum entanglement theory and acupuncture [Dyskusja o kwantowym stanie splątania i akupunkturze]. Jest kilka warstw erozji nauki, które reprezentuje ten artykuł. Na szczęście, artykuł został niedawno wycofany z powodów, których redaktorzy nie wyjaśniają. Podejrzewam, że po prostu byli zażenowani. 

Pierwszą warstwą, którą chciałbym zedrzeć, jest używanie mechaniki kwantowej do wyjaśniania magii. Autorzy piszą o kwantowym stanie splątania w tradycyjnej medycynie chińskiej. 

Więcej

Palestyńczycy, którzy żądają
lepszego życia
Khaled Abu Toameh

Mohammed Safi (po prawej) stracił wzrok, kiedy trzymano go w więzieniu Hamasu. Jego przestępstwo: uczestnictwo w demonstracji wzywającej do położenia kresu kryzysowi ekonomicznemu w Strefie Gazy i przeciwko nowym podatkom nałożonym przez Hamas. (Zdjęcia: Mohammed Safi - Ahmed Safi/Facebook; bojówkarze Hamasu - Chris McGrath/Getty Images)

Mohammed Safi ma 27 lat, jest ofiarą Hamasu, palestyńskiego ruchu islamistycznego, który panuje nad Strefą Gazy od 2007 roku.


Kiedy wyborcy w Izraelu szli do urn wyborczych, żeby wybrać nowy parlament, Safi, który pochodzi z miasta Beit Lahia w północnej Strefie Gazy, według doniesień, stracił wzrok podczas pobytu w więzieniu Hamasu. Jego przestępstwo: uczestnictwo w demonstracji wzywającej do położenia kresu kryzysowi ekonomicznemu w Strefie Gazy i protestującej przeciwko nowym podatkom nałożonym przez Hamas.  

Więcej
Blue line

Wzrastająca obecność
boga
Andrzej Koraszewski


Przeciętny polski ateista najczęściej spotyka boga na poczcie, aż dziw, że pracownicy Poczty Polskiej jeszcze nie mają obowiązku chodzenia do pracy w habitach i sutannach. Oczywiście są ateiści, którzy chodzą do kościoła, żeby nie budzić licha w rodzinie. Coraz częściej spotyka się również wierzących, którzy do kościła nie chodzą, twierdząc, że tam ich Boga nie ma. Dzieci spotykają boga w szkole, chorzy w szpitalach, żołnierze w armii, strażacy, policjanci i celnicy też bogu nie umkną, zaś ci z nas, którzy korzystają z usług Energi, powinni pamiętać, że zapalając światło w domach korzystają z prądu, który jest zawierzony Matce Boskiej. Pamiętajmy również, że i seks jest w oczach Kościoła boski, pod warunkiem, że opłacony i ma miejsce w uświęconym związku.

Więcej

Naród Islamu
i ”społeczna sprawiedliwość”
Denis MacEoin

Louis Farrakhan, przywódca Narodu Islamu, reprezentuje niemal wszystko, co jest sprzeczne z ideą Marszu Kobiet. Jakim zatem sposobem trzy z czterech członkiń zarządu Marszu Kobiet akceptują i wychwalają Farrakhana? (Zdjęcie: Scott Olson/Getty Images)

Niektórzy dobrze znają, a inni całkowicie ignorują długą i smutną historię antysemityzmu w islamie; historię która rozpoczęła się w VII wieku (a więc na samym początku istnienia islamu) i stała się bardziej nienawistna i brutalna w XXI wieku. Antysemityzm jest dziś połączony z niemal uniwersalnym antysyjonizmem, który wzmocniony przez wielu ludzi na politycznej „lewicy”, jest obecnie najbardziej powszechną i najbardziej zabójczą formą nienawiści do Żydów. Przyjmuje postać nie tylko obelg, bojkotów i wojny prawnej, ale także wojen, ataków terrorystycznych i wezwań do zniszczenia państwa żydowskiego i do ludobójstwa Żydów.

Więcej
Blue line

Rozmyślając
nad sensem życia (III)
Lucjan Ferus


Ten odcinek cyklu będzie poświęcony ostatniemu z artykułów o sensie życia, jakie zostały opublikowane w „Listach z naszego sadu” w 2015 i 2016 r. Nosi on  tytuł: „Niespodzianka! National Public Radio zachwala zatwardziały ateizm, broni myśli, że życie ateisty ma sens”, a jego autorem jest ponownie profesor Jerry Coyne. Autor odnosi się w nim do tekstu Barbary King, polemizującej z książką Alistera McGrafa. 

Więcej

“Wszyscy wiedzą” …
ale wszyscy się mylą
Vic Rosenthal

<span><span>Pałac prezydenta Autonomii Palestyńskiej, M. Abbasa, który po burzy palestyńskich protestów przeznaczył jednak na biblioteką narodową.    </span></span><span> </span>

Nie wiem ile razy widziałem określenie Judei i Samarii jako „okupowanych terytoriów palestyńskich”, a żydowskich osiedli na tych terenach jako „nielegalnymch według prawa międzynarodowego”. Ale terytoria nie są „palestyńskie” i nie są „okupowane”. Mieszkające tam żydowskie społeczności nie są nielegalne i Izrael nie uciska milionów żyjących tam Palestyńczyków.

Obietnica premiera Netanjahu rozciągnięcia izraelskiej suwerenności na osiedla (nawiasem mówiąc, nie mówił o ”anektowaniu Zachodniego Brzegu”, jak głosi wiele nagłówków gazet) ponownie rozpaliła debatę o tych sprawach. Nic się jednak nie zmieniło. Oto kilka popularnych, ale fałszywych twierdzeń o Judei/Samarii i o żydowskich osiedlach tam zbudowanych.

Więcej

Nie tylko
kakao
Paulina Łopatniuk

Plaże Mombasy, FredD, CC BY-SA 3.0, https://en.wikipedia.org/wiki/Mombasa#/media/File:Nyali_Beach.JPG

Większość z nas lubi podróże, wakacje w tropikach nęcą i kuszą, urlop nad ciepłym morzem to jedno z tych marzeń, które dzieli ze sobą naprawdę wiele osób. Nawet jeśli spełnienie tych marzeń obarczone jest niekiedy ryzykiem pewnych nie zawsze radosnych niespodzianek. Nie, to jeszcze nie ten od dawna obiecywany tekst o pchłach piaskowych, poczekam z nim na cieplejsze dni i na okres bardziej tradycyjnie uchodzący za wakacyjny. Dzisiaj tylko taka ciekawostka. Dość rzadka u ludzi patologia, choć niestety nie zawsze zasługująca na miano błahostki.

Więcej

Uczciwość Hamasu
i umowa stulecia
Khaled Abu Toameh


15 kwietnia była osiemnasta rocznicą wystrzelenia pierwszej rakiety Hamasu na Izrael. Tego dnia 18 lat temu militarne skrzydło Hamasu, Izaddin al-Kassam, rozpoczęło pierwszy atak rakietowy na izraelskie miasta i wsie w pobliżu granicy ze Strefą Gazy.


W przeddzień tej okazji Jahja Sinwar, przywódca Hamasu w Strefie Gazy, zagroził, że jego ruch będzie kontynuował ostrzeliwanie Izraela rakietami. Rakiety, powiedział będą wystrzeliwane nie tylko na tereny w pobliżu granicy ze Strefą Gazy, ale także na rzekome „osiedla” – izraelskie miasta - Aszkelon, Aszdod i Tel Awiw.

Więcej

Dziękujmy Panu,
korona cierniowa ocalona
Andrzej Koraszewski


Jakże inaczej ten Wielki Piątek można świętować, kiedy już wiemy, że przy całej tragedii ocalał miedziany kogut, a w nim resztki cierniowej korony, którą Chrystus miał na głowie dźwigając krzyż na Golgotę. Nie jestem pewien czy wszystko zrozumiałem, bo jedna informacja głosi, że cierniową koronę z narażeniem życia ocalił kapelan strażaków, ksiądz Jean-Marc Fourniere, wynosząc ją z relikwiarza w płonącej katedrze, według innej informacji, korona ukryta była na szczycie iglicy w miedzianym kogucie, którego pośród zgliszczy odnalazł anonimowy mężczyzna z Grupy Odbudowy Zabytków.

Więcej

Pesach
i wolność Żydów
Forest Rain


2000 lat życia jako niemile widziani goście w krajach innych ludzi wycisnęło piętno na narodzie żydowskim. Spuszczanie głowy, milczenie w obliczu maltretowania i minimalizowanie oznak żydowskości stały się zwyczajami tak głęboko zakorzenionymi, że wielu nie zauważa ich istnienia. Judaizm głosi świętość życia i dlatego działania podjęte przez Żydów, by ukryć swoją żydowskość w celu przeżycia, były aprobowane. Zmieniono także religijne tradycje, żeby przystosować się do życia w miejscach, gdzie niekoniecznie było dobrym pomysłem bycie „zbyt żydowskim” – na przykład zapalano świece chanukowe tylko w domach, by nikt nie widział.  

Więcej
Blue line

Sprzeczne egocentryzmy
poznawcze
Richard Landes


Pod koniec lat 1960. psycholog David Elkind opublikował badanie nad nastoletnimi chłopcami i tym, co nazwał " egocentryzmem poznawczym ", a co znaczyło, że badani zakładali, iż wszyscy myślą o świecie w taki sam sposób jak oni - w tym wypadku zakładali, że każdy jest tak skoncentrowany na seksie jak oni[1]. Ta koncepcja egocentryzmu poznawczego, zapożyczona od Piageta, właściwie ma wymiar ironiczny: normalnie odnosi się do niedojrzałych etapów rozwoju – dzieciństwa i wczesnej młodości – a im bardziej dojrzewa człowiek, tym bardziej uczy się empatii wobec innych, tym przypuszczalnie staje się mniej egocentryczny. Jak to ujęła jedna grupa badaczy: zimni ludzie (pozbawieni empatii) są znacznie częściej egocentrykami poznawczymi[2]. Niemniej, paradoksalnie, w XXI wieku niektórzy z najbardziej dogmatycznych egocentryków poznawczych pochodzą z kręgów najbardziej postępowych i empatycznych myślicieli i aktywistów.

Więcej

Cierpienia ludności
Gazy
Mordechai Kedar


Granice Strefy Gazy są pod narzuconą przez Izrael blokadą od kiedy Hamas – organizacja terrorystyczna według każdej definicji tego określenia – zajęła Gazę i zamieniła ją w państwo terroru, wrogie zarówno wobec Izraela, jak południowego sąsiada, Egiptu, a także wobec blisko dwóch milionów mieszkańców samej Strefy.


Wiele napisano o terrorze, jaki Hamas kieruje na Izrael rakietami, wybuchającymi balonami i zapalającymi latawcami, które zamieniły życie w izraelskich społecznościach w pobliżu Gazy, znanych jako ”powłoka Gazy”, w piekło na ziemi. Należy wiedzieć, że mimo terroru, jaki Hamas eksportuje do Izraela, państwo żydowskie nadal zaopatruje ludność Gazy w żywność, wodę pitną, paliwo, elektryczność, lekarstwa i dużo więcej. 

Więcej
Blue line

Kolejne badania
nad bzdurą
Steven Novella


Często, kiedy mówię, że nie zakładam prawdziwości jakiegoś twierdzenia, spotykam się z wyzywającym pytaniem: „A co, myślisz, że oni kłamią?” Pytanie wynika z fałszywej dychotomii – że ktoś albo mówi prawdę, albo świadomie kłamie. Pomija zjawisko, które jest, być może, bardziej powszechne niż świadome kłamstwa – bzdurę.
Kłamiesz, kiedy mówisz coś, o czym dobrze wiesz, że nie jest prawdą. Pleciesz bzdury, kiedy mówisz coś, o czym nie wiesz, czy jest prawdą, czy nie.

Więcej

Współczujący wszystkich
krajów łączą się
Andrzej Koraszewski

W ramach \

 

Organizacja Narodów Zjednoczonych miała być jak Polska Zjednoczona Partia Robotnicza, miała jednoczyć, rozwiązywać konflikty zanim się zaognią, być platformą braterstwa i walki o prawa człowieka oraz świetlaną przyszłość. Nic dziwnego, że przy tak szerokich i wzniosłych celach skupiła się na jednym kraju, żeby nie rozpraszać swoich wysiłków. Dopiero mając jasny priorytet kraje demokratyczne, mniej demokratyczne i dyktatury mogły połączyć swoje siły przeciw jasno określonemu wrogowi.

Więcej

Czary, zagrożenie bezpieczeństwa
i prawo szariatu
Leo Igwe

Chrześcijańska wieś po wizycie pasterzy Fulani.

Ostatnio, w leżącym w północnej Nigerii stanie Zamfara nieustające napady i mordy stały się nieznośną plagą. Pasterze z plemienia Fulani przeprowadzają wściekłe ataki na lokalnych rolników. Bardzo wielu ludzi straciło życie, wielu mieszkańców musiało uciekać ze swoich wsi. Działania rządu stanowego i federalnego mające na celu zatrzymanie tych napaści nie przyniosły rezultatów.

Więcej

Dyplomaci w ONZ dokonują 
antysemickich czynów
Manfred Gerstenfeld

Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w kwaterze głównej ONZ w Nowym Jorku, 13 czerwca 2018 r głosuje nad przyjęciem propozycji rezolucji potępiającej użycie nadmiernej siły przez wojsko izraelskie przeciwko palestyńskim cywilom. (zdjęcie: REUTERS/MIKE SEGAR)

Każdemu demokratycznemu dyplomacie, który bierze udział w nieustannym potępianiu Izraela w ONZ,  powinno się założyć teczkę z dokumentacją, jak często uczestniczył w takich przejawach antysemityzmu. Światowy antysemityzm najlepiej obserwować na Zgromadzeniu Ogólnym Narodów Zjednoczonych.

Więcej

Licząca 43 miliony lat
forma przejściowa
Jerry A. Coyne


Ewolucja wielorybów z małego, przypominającego jelenia zwierzęcia parzystokopytnego zabrała około 10 milionów lat: od około 50 do około 40 milionów lat temu. To jest niezwykle szybka ewolucja, szczególnie biorąc pod uwagę ilość zmian morfologicznych i fizjologicznych oraz fakt, że rozejście się między szympansami a współczesnymi ludźmi, które (jak sądzę) zabrało znacznie mniej zmian morfologicznych i fizjologicznych, trwało ponad 6 milionów lat.

Więcej

Palestyńska tożsamość
jako broń przeciwko Izraelowi
Elder of Ziyon


Widzę czasami niekończące się dyskusje na Twitterze o tym, czy Palestyńczycy są narodem lub czy przed powstaniem Izraela palestyńscy Arabowie byli narodem.  
Niektórzy zauważają, że trudno jest zaprzeczać, że Palestyńczycy są narodem dzisiaj, niezależnie od tego, co było w historii, a więc historia tego, czy byli przedtem odrębnym narodem, właściwie nie ma znaczenia.
Historia jednak ma znaczenie. Znajomość historii tego, jak stali się „Palestyńczykami”, jest kluczem do zrozumienia dzisiejszego Bliskiego Wschodu.
Do 1947 roku Arabowie w Palestynie byli po prostu na ogół Arabami. Słowo „Palestyńczyk” odnosiło się niemal wyłącznie do żydowskich mieszkańców Palestyny.

Więcej
Biblioteka

Rozmyślając
nad sensem życia (II).
Lucjan Ferus

Rzeźba Epikura

Niniejszą część cyklu chciałbym poświęcić artykułowi opublikowanemu pod koniec 2015 r.  w „Listach z naszego sadu”, którego autorem jest jeden z najbardziej znanych ateistów amerykańskich James A.Haugh. Tytuł tekstu brzmi „Sens życia” i na wstępie autor przytacza pytania, jakie od wieków zadają sobie ludzie rozważający ten problem: „Dlaczego tu jesteśmy? Dlaczego istnieje Wszechświat? Jaki jest cel tego wszystkiego?”. 

Więcej

Dlaczego Palestyńczycy
uciekają z Libanu
Khaled Abu Toameh

Wydaje się, że Palestyńczycy wreszcie mają dość apartheidu i dyskryminujących ich praw w Libanie. Al-Dżazira doniosła ostatnio, że 1500 Palestyńczyków opuściło Liban w okresie krótszym niż trzy miesiące. Na zdjęciu: Nahr al-Bared obóz dla palestyńskich uchodźców w Trypolisie. (Zdjęcie Salah Malkawi/Getty Images)

Wydaje się, że Palestyńczycy wreszcie mają dość apartheidu i dyskryminujących praw, pod jakimi żyli w Libanie przez ostatnich kilkadziesiąt lat. Wydają się mieć dość trwającej apatii wobec ich losu w międzynarodowej społeczności i w mediach. Wydają się także mieć dość obsesji międzynarodowych mediów na punkcie Izraela i Palestyńczyków z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy. Jedyni Palestyńczycy, o jakich informują międzynarodowe media, to ci, których „problemy” są bezpośrednio związane z Izraelem.

Więcej
Blue line

Powodzie, mułłowie
i Kopciuszek w kamaszach
Amir Taheri


Może potrwać tygodnie, jeśli nie miesiące, zanim ustali się wszystkie fakty o obecnych powodziach w Iranie. Wiemy już jednak, że te powodzie są jedną z największych katastrof naturalnych w Iranie w ostatnim półwieczu.


Według wstępnych danych z Islamskiego Czerwonego Półksiężyca, powodzie spowodowały zniszczenia w 300 miastach i miasteczkach w 22 z 31 prowincji Iranu, dotknęły 18,5 miliona ludzi, niemal jedną czwartą populacji kraju. Około 1,2 miliona ludzi jest bezdomna, przynajmniej tymczasowo.

Więcej

Beresheet: księżyc,
duma i śmiech
Paula Stern


Prawdopodobnie w samym Izraelu setki tysięcy ludzi zebrały się przed ekranami telewizyjnymi i komputerowymi, żeby obejrzeć – jak mieli nadzieję i wierzyli – pomyślne lądowanie na księżycu. Prywatnie finansowana izraelska sonda Beresheet (hebrajskie słowo, które znaczy „na początku”, i pierwsze słowo Tory, jak również tytuł pierwszej księgi) miała wylądować o 22:25 izraelskiego czasu. Mobilna aplikacja lotniska Ben Guriona włączyła nawet  lądowanie na Księżycu planowane na godzinę 22.00.

Więcej

Zdumiewające wykorzystanie
neuroróżnorodności
Andrzej Koraszewski


Kilka lat temu amerykański biolog ewolucyjny, Geoffray Miller napisał niesłychanie ciekawy artykuł o neuroróżnorodności na uniwersytetach i o zagrożeniu dla nauki powodowanych tyranią politycznej poprawności. Miller pisał, że Isaac Newton prawdopodobnie zostałby wyrzucony z Harvardu, jako człowiek z osobowością obsesyjno paranoiczną, z huśtawką nastrojów i epizodami depresji. Nie tylko u Newtona widoczny był zespół Aspergera. Miller, który sam ma zespół Aspergera, pokazuje że w nauce znajdujemy tych ludzi znacznie częściej niż w całej populacji. Bywają nieznośni i trudni, co dawniej przypisywano ekstrawagancji, nie zastanawiając się nad tym, że ich mózgi mogą funkcjonować inaczej.

Więcej

“Dla jednego terrorysta…”
– fragment książki
Richard Landes


To jest fragment z części I rozdziału 2 mojej książki They’re So Smart cause we’re so stupid [Są tacy mądrzy, bo my jesteśmy tak głupi]. Poniższy tekst traktuje o sposobie, w jaki media zachowywały się wobec problemu używania słowa „terroryzm” w reakcji na 9/11. Publikuję to teraz w reakcji na twierdzenie Ahlam Tammimi (kobiety, która świadomie wybrała dzieci za cel morderczego ataku), że nie powinno się uważać jej za terrorystkę:

 ”Dlaczego ja, Ahlam, jestem uważana za terrorystkę, skoro jestem częścią ruchu o wolność i wyzwolenie. Jestem częścią ruchu oporu, który dąży do wyzwolenia”.


Tym samym skorzystała ze szczególnego rodzaju zachodniej głupoty, by oczyścić się z potępienia, na które tak bardzo zasłużyła.

Więcej
Dorastać we wszechświecie

Milan Kundera ostrzegał nas
przed historyczną amnezją
 Ewan Morrison 

Netanjahu zmierza do
rekordowej, piątej kadencji
Tom Gross

Ateiści walczą o prawo
wyjścia z cienia w Afryce
Leo Igwe

Morderstwa w Christchurch:
prawdziwi współsprawcy
Guy Millière

Jak sobie radzić
z huraganami i powodziami?
Bjorn Lomborg

Zbrodnie Zachodu wobec
prześladowanych mniejszości
Judith Bergman

Jak będziemy obchodzić
święto Konstytucji?
Andrzej Koraszewski

Atak na prawo
o państwie narodowym
Vic Rosenthal

Rozmyślając
nad sensem życia
Lucjan Ferus

Co się kryje za sprzeciwem
wobec pokoju z Izraelem?
Bassam Tawil

Najbardziej zabójczy
dzień na Ziemi
Steven Novella

Muzułmanie mile widziani,
chrześcijanie wręcz przeciwnie
Raymond Ibrahim

Zaprzeczanie neuronauce
o różnicach płci
Larry Cahill

Czy Izrael może spełnić
oczekiwania prawicy lub lewicy?
Daled Amos

Czy pokochamy
zwierzęce roboty?
Steven Novella

Blue line
Polecane
artykuły

Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica



Arabowie



Roboty będą uprawiać ziemię



Sumienie, czyli moralność bez smyczy



Skomplikowana ewolucja



Argument neuroróżnorodności



Nowe badanie pamięci długotrwałej



Ściganie bluźnierstwa



Ryby jaskiniowe



Autyzm



Od niepamiętnych czasów



Tunezyjczycy przeciw złemu prawu



Drugie prawo termodynamiki


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk