Prawda

Środa, 19 czerwca 2019 - 06:51

« Poprzedni Następny »

Israeli-Palestinian conflict: From The Immemorial

Israeli-Palestinian conflict: From The Immemorial


Andrzej Koraszewski 2017-04-24


Never before has the international community invested so much effort and such a large sum of money in any other cause than to solving Israeli-Palestinian conflict. World and local wars, genocides, and persecutions of millions of people haven’t drawn as much attention as the immemorial “Palestinian issue.”


The UN set a separate Palestinian agenda, which has more resources and three times more personnel than the UN refugee service tasked with the service of all other refugees around the world. It has also coined its own definition of refugee. Solving the Israeli-Palestinian conflict is a flagship goal of all American presidents. The number of UN resolutions related to this subject is at a record high. Engagement in finding a solution paves the way to becoming a Nobel Peace Prize laureate.

 

Some people doubt if any of the efforts made have brought us any closer to establishing peace in the Middle East. On the contrary, some say that peace is further away than ever before, dividing the blame between the Jewish community, Israel, and the complexity of the issue. Up to the last minute, President Obama tried to earn merit and justify his Nobel Peace Prize. However, it looks like after the last presidency, the heated conflict is even muddier than before.

 

The new American president promises a radical change in approach to the Israeli-Palestinian conflict. Some prophesize a catastrophe, others are leaning toward a measured optimism.

 

The status quo resembles a vicious circle with no way out in sight. While searching through various works of analysis and speculative analyses, I found an article published two years ago and written by NadavShragai about the American journalist and researcher Joan Peters a few weeks after her death. Shragai was a member of the staff of the daily Israeli newspaper Haaretz which he left in 2009 after 26 years of working there. Exploring the basis of the Israeli-Palestinian conflict and the potential solutions, the Israeli newspaper “Israel Hayom” reran his article about Joan Peters.

 

Joan Peters, who died in January 2015, would be 80 this year. Her book From Time Immemorial – originally released in 1984 --  is still being reprinted. It not only maintains its relevance, but also, paradoxically, gains accuracy every year. The first appearance of the book caused uproar. She was attacked with fury by offended scholars like Noam Chomsky, Edward Said, Norman Finkelstein and dozens of others. Emotional invectives labeling her useless, worthless and deceitful were thrown in her direction. At the same time, professional historians like Barbara W. Tuchmanspokein her defence.

 

Peters hit the soft spot of human rights “activists,” or so-called propagators of politically influenced historical truth, showing that the beginnings of the conflict between the Arabs and the Israelis in Palestine were presented in a one-sided narration which blatantly contradicts the historical documents.

 

The route to a discovery that the widely accepted reality is misrepresented began in the trenches with whistle-blowers signaling the false narrative. Joan Peters was a well-known TV journalist. She was considered an authority so knowledgeable about the Middle East that she was an advisor in the Carter administration. One day she signed a contract to write a book about Palestinian refugees. After taking a hefty advance payment, she began her research. The expectations of the publisher were apparent; the better Joan Peters was getting to know the source material, the more evident were the conclusions. However, they were contradictory to her former opinions and to the expectations of the publisher.


As a result, Peters gave the advance back and continued her research. After seven years of studying archives in depth, in 1984 she published a book entitled From Time Immemorial: The Origins of the Arab-Jewish Conflict Over Palestine.

 

The year 1984 wasn’t as dark as imagined by George Orwell in 1948. Observers, however, noted a slight resemblance to Animal Farm. The book by Joan Peters hasn’t changed the course of the world. Today, it belongs to the collection of the obligatory books for those who look for answers, wanting to know, “how it all happened” and “why it happened the way it did.”

 

Beginning her research, Peters found out that the UN defines the conditions classifying Palestinians as refugees much differently from those in other conflicted regions of the world.


Joan Peters proved that many Palestinian refugees weren’t long-time citizens of Palestine, but economic migrants who were temporarily staying in the region where Israel was later formed.


According to Nadav Shragai, from the time the book was published, dozens of other scholars followed suit, fully confirming the conclusions. However, Peters was the first to bring the documents to public notice.

 

Questioning the flagship narrative of the left, Peters was under attack. Both the Western and the Israeli left was outraged, feverishly trying to prove her wrong by searching for any loose ends. Robert St. John, an American writer and journalist, an author of 23 books (many on the subject of the Middle East), summed up all the attempts to discredit Peters: “it is a book for everybody who places importance on facts and logic and not on propaganda and irrationality.”

 

The title of Joan Peters’ book relates to the tradition of defining a refugee by the UN. It states that an immigrant is a person who, as a result of war, enemy action, or exile is forced to leave a place that was their homestead for a long-established period of time.


The UN changed this definition for the benefit of Palestinians and only Palestinians. Now anybody, who prior to 1948, lived for at least two years in the region where later Israel was formed is recognized as a refugee.

 

After visiting Palestine, Mark Twain wrote about the uninhabited and poor region, ruined by a chaotic economy run by the Ottomans. Joan Peters divided the region of the British Mandate of Palestine into three parts. In the first, where there were no Jewish settlers, the Arab community increased between 1893 and 1947 by 116%. In the second, where there were onlya few scattered Jewish settlements, the increase of the Arab community rose by 185%. In the third region, where the Jewish population was the strongest, the number of the Arab citizens increased from 92,000 in 1893 to 462,000 in 1947,showing an increase of 400%.

 

The conclusion was clear. The high numbers of the Palestinian refugees from 1948 weren’t living in that region for a substantial amount of time. They were newly resettled economic migrants from the neighbouring countries.

The author was working for months in the London Public Record Office digging through stacks of dusty files. She searched through Syrian, Egyptian and British documents that were unclassified by the officials of the British Mandate, showing that the British administration was fully aware of the scope of the illegal Arab immigration to Palestine. They were turning a blind eye to the illegal inflow of people from Syria, Lebanon, and Egypt. At the same time, the administration was uncompromisingly fighting back the Jewish illegal immigration and limiting legal Jewish immigration.

 

Joan Peters was engaged in the American human rights movement with the Afro-American issue at its core. As she concluded in one of her last interviews, looking from a distance when she lacked knowledge and through the prism of a dominant media narrative, she was searching for any analogy between Israel and racism in the American South.


“With time I realized how funny and wrong this analogy was. If there were any analogies, they were between blacks and Jewish community in Palestine. Jewish were the citizens of Israel for ages…” she wrote.

 

In the foreword of the Hebrew edition of the book, published in 1988, she wrote:

“I am not affiliated with any party. My goal was to light up some facts and its relations that were hidden before for me and leaving this book in the hands of those who made the same mistakes as I did.”

Palestinians are trying to convince the world that Jesus was Palestinian, and they are directly descended from the Canaanites; that in Jerusalem there was no Jewish temple. These stories have found a lot of support among activists affiliated with movements such as the PalestineSolidarity Campaign. But also with prime ministers and presidents and highly sophisticated diplomats, becoming a dominant narrative of the UN or the British Labour Party and obviously among the recipients of this dominant media narrative.

The overwhelming majority of Palestinians consider the narrative of deportation and occupation to be “divine.” The ideas that they themselves could have immigrated to that region are treated as a blasphemy. However, rarely and in passing they admit to knowing exactly how the occurrences really unravelled.

 

Writing about the book by Joan Peters, NadavShragai recalls the statement of Fathi Hamada, the Hamas’ Minister of Internal Affairs. During the fights with Israel in March 2012 Hamada called Egypt for support, stating that half of the inhabitants of Gaza are Egyptians and the other half are Saudis.

Below, footage of the statement:

 

<iframe width="460" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/jc7W5smNylI" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>


There are many similar statements. Perhaps, one of the more notable ones is the proclamation of the Palestine Liberation Organization executive committee member, ZahirMuhsein for a Dutch newspaper “Trouw”:

“’The Palestinian people do not exist. The creation of a Palestinian state is only a means for continuing our struggle against the state of Israel for our Arab unity. In reality today there is no difference between Jordanians, Palestinians, Syrians and Lebanese. Only for political and tactical reasons do we speak today about the existence of a Palestinian people, since Arab national interests demand that we posit the existence of a distinct ‘Palestinian people’ to oppose Zionism. For practical reasons, Jordan, which is a sovereign state with defined borders, cannot raise claims to Haifa and Jaffa. While as a Palestinian, I can undoubtedly demand Haifa, Jaffa, Beer-Sheva and Jerusalem. However, the moment we reclaim our right to all of Palestine, we will not wait evena minute to unite Palestine and Jordan.“

(Source: James Dorsey, „WijzijnalleenPalestijn om politiekereden”, Trouw March 31st 1977.

It has been 40 years since that statement, and today in fact many people identify as Palestinians. Maybe their Palestinian identification is even stronger than that of Iraqis and Syrians whose affiliation with a nation appeared to be much weaker than the relationship with a religion and clan.

 

Having a Palestinian identity doesn’t however fully embrace the agenda to fight for the rights and assets of Palestine. In the Israeli-Palestinian conflict Palestinians are treated like tools, like dogs of war to combat Israel. Palestinian elites, either of the Palestinian National Authority or the Gaza Strip, hardly ever request thatPalestinian immigrants be granted citizenship or even elementary human rightsin Arab countries. Arab help for Palestinians in the Gaza Strip and the West Bank is not focused on building democratic institutions, infrastructure and economy. It is solely directed at supporting the fight against Israel.


Just a month ago on 7February  2017 the former Minister of Foreign Affairs of the Palestinian National Authority and leader in “negotiating peace”, Nabil Shaath, said in an interview for ON TV that in the year 2000 the King of Saudi Arabia (back then an heir to the throne) gave Palestinians half a million dollars and convinced the Arab League to donate an additional half a million dollars to support the intifada.


That form of help to sustain the “Palestinian identity” comes not only from Arab nations. The agenda is also supported by Iran and Turkey. Palestinians are the victims of the politics of Arab nations, Iran, Turkey and all other “saints,” including the Pope and the UN. The biggest tragedy is that every new generation of Palestinians is brought up to be murderers. The Palestinians seeking peace are killed by their own people and ignored by the West. The problem is that supporting “president” Abbas and Hamas’ rallies continually empower the narrative which from the very beginning is based on a lie.


Is there a chance to change the paradigm of the approach to the “Palestinian issue?” For those who don’t wish to participate in this charade, along with reading the book of Joan Peters, it is worth it to search for peaceful Palestinians, and the people who feel sympathy for this miserable nation, who – similarly to Joan Peters bothered to check the facts.


Big politics happens over our heads. We are expected to partake in a lie, which we can reject.

 

PS
In January and February of 2017 a poll was conducted among the Arabs inhabiting the West Bank and Gaza. They were asked about their national identity. The study of 1199 randomly selected people was conducted by the Jerusalem Media and Communication Center (a group of Palestinian scientists and journalists active from 1988).


The poll concludes that 52.5% of the respondents define themselves as “mainly Palestinians,” 21.7% said they were Muslim and for 8.2% the most important was Arab identity. The remaining 4.5% were undecided.


The same study showed a high level of mistrust towards the governing body of the Palestinian National Authority and Hamas. That kind of study doesn’t formulate specific conclusions, but nevertheless proves that after dealing for decades with the “Palestinian conflict,” a Palestinian identity exists. We can talk about giving birth to the Palestinian nation.

 


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj










Pliszka
Hili: Ptaki niebieskie nie sieją nie orzą, ale smakują wybornie.
Ja: Na szczęście potrafią fruwać.
Hili: I to jest pewien problem.

Więcej

Zakrywanie kultury,
żeby ”nie urazić”
Giulio Meotti


Trzy lata temu włoski rząd podjął haniebną decyzję. Zakrył starożytne rzeźby rzymskie, żeby nie urazić wizytującego prezydenta Iranu, Hassana Rouhaniego. Nagie pomniki ukryto w białych pudłach. Rok wcześniej, we Florencji, zakryto inną rzeźbę przedstawiająca nagiego mężczyznę w greko-rzymskim stylu podczas wizyty następcy tronu Abu Dabi. Obecnie jedna z najsłynniejszych brytyjskich galerii sztuki zakryła dwa obrazy po skargach muzułmanów, że są "bluźniercze". W Saatchi Gallery dwa obrazy, oba przedstawiające nagość tym razem pokrytą arabskimi napisami, wywołały skargi zwiedzających muzułmanów, którzy zażądali usunięcia obrazów z wystawy Rainbow Scenes.

Więcej

Jak palestyńscy przywódcy
masakrują prawdę
Bassam Tawil

Fala zamachów terrorystycznych na izraelskich policjantów i cywilów rozpoczęła się wkrótce po tym, jak prezydent Autonomii Palestyńskiej, Mahmoud Abbas, powiedział w 2015 roku, że Palestyńczycy nie pozwolą Żydom „z ich brudnymi stopami bezcześcić naszego meczetu Al-Aksa” i „Błogosławimy każda kroplę krwi, która została przelana dla Jerozolimy, która jest czystą i niepokalaną krwią, krwią przelaną dla Allaha...\

Autonomia Palestyńska (AP) jest oburzona, ponieważ izraelski policjant zabił Palestyńczyka, który zranił nożem dwóch Żydów na Starym Mieście Jerozolimy. Terrorysta, 19-letni Jusef Wadżih, z wsi Abwain w pobliżu Ramallah na Zachodnim Brzegu, dźgnął jednego z mężczyzn w szyję i głowę koło Bramy Damasceńskiej na Starym Mieście, poważnie go raniąc.


Drugą ofiarą był 16-latek, któremu terrorysta wbił nóż w plecy kilkaset metrów od sceny pierwszego ataku. Rany nastolatka były umiarkowane. Policjant strzelił i zabił terrorystę, w ten sposób powstrzymując go od dalszych ataków na Żydów. Takie ataki nożownicze nie są czymś niezwykłym na ulicach Jerozolimy. 

Więcej
Blue line

Nowe informacje
o dzieciach CRISPR
Steven Novella


W zeszłym roku chiński badacz, dr He Jiankui, oznajmił, że zmienił DNA linii zarodkowej dwójki niemowląt, używając stosunkowo nowej techniki edytowania genów znanej jako CRISPR. Dr He jest ponownie na czołówkach wiadomości z powodu nowego badania, w którym patrzono na skutki mutacji podobnej do tej, jaką stworzył dr He, na spodziewaną długość życia w porównaniu do tych z naturalną odmianą. 

Więcej

Dlaczego geje bronią
kultur, które ich mordują?
Vic Rosenthal

Mural w Nowym Jorku pokazujący różnicę między prawami gejów w Izraelu i w sąsiadujących z Izraelem arabskich krajach.

Mogliście słyszeć o „paradoksie gejowskiego antysyjonizmu”. Jak jest możliwe, że duża część społeczności LGBTQ (a przynajmniej jej głośna część) jest tak bardzo antyizraelska? Tak, wiem, że jest dużo wyjątków, ale jak może jakikolwiek człowiek o nietradycyjnej orientacji seksualnej przeciwstawiać się krajowi, który jest jednym z najwygodniejszych i najbezpieczniejszych miejsc na świecie dla takich ludzi, i popierać jego wrogów – którzy takich ludzi prześladują, mordują lub zabijają?
W rzeczywistości nie jest aż tak trudno to zrozumieć.

Więcej
Blue line

Bezlitosne
Miłosierdzie Boże
Lucjan Ferus


Jakiej teologicznej „prawdzie” można poświęcić tekst pisany w Święto Bożego Miłosierdzia (28 kwietnia), kiedy np. w ogólnopolskim programie telewizyjnym emitowana jest „Transmisja mszy świętej z Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach”? A w jednej z gazet napisano: „Kult Miłosierdzia Bożego zawdzięczamy objawieniom siostry Faustyny Kowalskiej z lat 30-tych XX w. /../ Niełatwo było przekonać Watykan do ustanowienia święta Miłosierdzia Bożego /../ zrobił to dopiero Jan Paweł II w 2000 r.”. Zaś jeden z hierarchów Kościoła katolickiego ogłosił: „Dzięki Miłosierdziu Bożemu wszyscy żyjemy”?

Więcej

Szanse rozmowy o prawdziwym
arabsko-izraelskim pokoju
Shoshana Bryen

Prowadzona przez USA ekonomiczna konferencja, która ma odbyć się w Bahrajnie pod koniec czerwca, potrzebuje tylko kilku ulepszeń, by wyłonić się jako potencjalnie dramatyczne wydarzenie w historii \

Kolejne wybory w Izraelu nie są powodem do zmiany planów administracji Trumpa w sprawie kierowanej przez US konferencji ekonomicznej, która ma odbyć się w Bahrajnie pod koniec czerwca. Palestyńska decyzja zbojkotowania tego spotkania z pewnością nie jest powodem do zmiany – lub anulowania – jej. Potrzebuje tylko kilku ulepszeń, by wyłonić się jako potencjalnie przełomowe wydarzenie w historii "zaprowadzania pokoju" na Bliskim Wschodzie. Nowoczesny etap arabsko-izraelskiego konfliktu zaczął się w XIX wieku i wzmocnił w 1948 roku. Przekształcił się albo w sposób zaplanowany, albo przez zaniedbanie w konflikt ciągły. 

Więcej

Nocne polucje
wiceministra nieprawości
Marcin Kruk


Dalej uważasz, że wybór opozycji to lepsza opcja dla Polski niż PiS – zapytał mnie na ulicy zaprzyjaźniony ojciec jednego z uczniów. Mój uśmiech odczytał jako niepewność, więc dodał z mało skrywaną ironią i udawanym współczuciem: „Sam nie wiem, czy brakuje wam szabel, twarzy, czy programu?”

Więcej

Palestyńczyk wbija nóż, 
pojawiają się usprawiedliwienia
Steven M. Flatow

<span>Nóż użyty w ataku w Izraelu. Zdjęcie: Izraelska policja.</span>


Szaleñstwo. W jakim obłąkanym, postawionym na głowie świecie palestyński Arab dźga nożem przypadkowych Żydów w Jerozolimie, zostaje zastrzelony przez izraelskiego policjanta, a następnie staje się głównym bohaterem artykułu Associated Press, z tytułem o Izraelczykach zabijających Palestyńczyków? To najnowsze szaleństwo zaczęło się, kiedy terrorysta przechadzał się po Starym Mieście w Jerozolimie w piątkowy poranek, gdzie zobaczył przechodzącego Żyda. Więc Arab pchnął Żyda nożem. Nożownik poszedł nieco dalej i zobaczył przechodzące żydowskie dziecko. Podbiegł więc i dźgnął dziecko nożem w plecy. Dla oporu przeciwko czemu? Jak to? Oczywiście przeciwko istnieniu Żydów.

Więcej

Słonie mają fantastyczny
węch (lepszy niż psy)
Jerry A. Coyne


To jest niedawny artykuł z „PNAS”, ale nie będę go omawiał szczegółowo. Jest to raczej pretekst, żeby pokazać wideo, które demonstruje główną tezę tej pracy: podczas gdy niektóre zwierzęta potrafią rozróżniać większe i mniejsze ilości pokarmu używając wzroku, słonie potrafią zrobić to przy pomocy węchu. To wydaje się być pierwszym przykładem użycia węchu w zadaniu poznawczym przez zwierzę. Można sądzić, że psy mają wyostrzony zmysł węchu, ale nie zdają testu użytego w tej pracy.

Więcej

Priorytety
palestyńskich przywódców
Khaled Abo Toameh

Na zdjęciu: Palestyńczycy siedzą w ruinach obozu uchodźców Jarmouk w Syrii dostały się (Źródło: UNRWA)

Osiemnastu palestyńskich dziennikarzy, politycznych i społecznych działaczy i akademików zostało zabitych w Syrii w ostatnich latach, a dziesiątki innych aresztowano. Te dane ujawniła niedawno Action Group For Palestinians of Syria, mieszcząca się w Londynie organizacja praw człowieka, która monitoruje sytuację Palestyńczyków w rozdartej wojną Syrii.


Tych informacji jednak nie zauważyła społeczność międzynarodowa ani „propalestyńskie” grupy w USA, Kanadzie, Wielkiej Brytanii ani innych zachodnich krajach. 

Więcej
Blue line

Indyjscy farmerzy samowolnie
wysiali ziarna GMO
Alliance for Science


Około 1500 farmerów zebrało się dzisiaj (10 czerwca 2019) w Indiach, by nielegalnie zasiać zakazane przez rząd genetycznie modyfikowane (GM) ziarna, o których mówią, że mogą polepszyć ich możliwości utrzymania się i pomóc w zredukowaniu użycia pestycydów.  


Według informacji z Szetkari Sanghatana, organizacji farmerów, która zorganizowała ten oddolny protest, farmerzy zebrali się w Akot, wsi w Maharasztra, gdzie wbrew rządowym regulacjom zasiali symboliczne ilości nasion odpornego na szkodniki bakłażanu Bt i tolerujące herbicydy nasiona bawełny.

Więcej

Jak odzyskać roztrwoniony
dar 1967 roku
Vic Rosenthal


Oglądałem niedawno krótkie (10 minut), bardzo poruszające wideo o zwycięstwie Izraela w Wojnie Sześciodniowej. Ten film sugeruje, że zwycięstwo było dosłownie cudem. Może było, chociaż cuda takie jak zniszczenie sił powietrznych wroga i odebranie Starego Miasta zdarzają się tylko wtedy, kiedy z boską interwencją łączy się staranne przygotowanie, walka i poświęcenia dokonywane przez ludzi.

Ten film wzbudził we mnie olbrzymią dumę z dokonań żydowskiego narodu, państwa i armii. I choć nie wierzę w boską interwencję w sprawy ludzkie, to zwycięstwo – wraz z przetrwaniem narodu żydowskiego od czasów biblijnych – spowodowało, że zacząłem się zastanawiać czy może mylę się w tej sprawie.

Na czym więc polega problem?

Więcej
Blue line

Jak słuchać,
żeby być rozumianym?
Andrzej Koraszewski 


Przypadek sprawił, że wysłuchałem wykładu Jerzego Bralczyka, który był zatytułowany ”Jak mówić, żeby nas słuchano?”. Ponad godzinny popis erudycji, dowcipu i aktorstwa, trochę w stylu Kabaretu Starszych Panów. Marzącym o zwycięstwie politykom opozycji polecam bardzo gorąco, chociaż sam wykład ma już ponad dwa lata, więc ludzie próbujący dogonić wczorajszy dzień, mogą mieć problem za znalezieniem czasu. Polityk może mówić bez tego, żeby mu przerywano, niemal wyłącznie na spotkaniach, które sam organizuje, i wtedy zazwyczaj mówi do publiczności wiedzącej, co powie i czekającej, żeby potwierdził ich oczekiwania. Na te okazje wykład profesora Bralczyka może być szczególnie przydatny. Sprawa jest jednak bardziej kłopotliwa, kiedy polityk zderza się z politycznym przeciwnikiem lub niezbyt przyjaźnie nastawionym dziennikarzem.

Więcej

Jak przywódcy izraelskich Arabów
wypaczają znaczenie demokracji
Daniel Krygier

Israeli Arab Parliament members at the Israeli Supreme Court in Jerusalem, March 13, 2019. (Flash90/Noam Revkin Fenton)

Czy Dania jest duńska, czy demokratyczna? Większość Duńczyków prawdopodobnie uznałaby to pytanie za więcej niż dziwaczne, ponieważ Dania jest zarówno duńska, jak demokratyczna. W Danii jest wiele mniejszości etnicznych, kulturowych i religijnych. Jednak jedynym oficjalnym językiem jest duński, państwową religią jest luteranizm, a oficjalna kultura jest duńska.
Antysyjonistyczni przywódcy izraelskich Arabów i ich lewicowi zwolennicy wypaczają prawdziwe znaczenie demokracji przez zamazywanie linii między równością obywatelską a prawami narodowymi.
Zwracając się do tłumu podczas niedawnego wiecu opozycji przeciwko premierowi Benjaminowi Netanjahu, przywódca partii izraelskich Arabów, Ayman Odeh, powtórzył znajomą mantrę: 

“Jestem tutaj dzisiaj, ponieważ wierzę, że bez równości nie ma demokracji”.

Powierzchownie, ta wypowiedź wydaje się całkowicie rozsądna i słuszna.

Więcej

Trump tnie finansowanie badań
przy użyciu tkanki płodowej
Jerry A. Coyne


Tyle jest warte cenienie świętości życia przez Republikanów i konserwatystów! Wolą, by niszczono tkankę płodową – pochodzącą z aborcji – niż żeby użyć jej do badań medycznych, które mogą ratować życie. Użycie tkanki: szansa na ratowanie życia. Taka jest pokręcona logika religijnych fanatyków. Według kilku źródeł administracja Trumpa ogłosiła, że znacząco zmniejszą federalne finansowanie badań z użyciem tkanki płodowej, tj. tkanki z aborcji, które w innym wypadku byłyby zniszczone.

Więcej

Oczywiście Palestyńczycy
nie potrafią się rządzić
Elder of Ziyon

Tutaj jest nagrodzony, ale kompletnie bezużyteczny budynek sądu w Tulkarem, zbudowany za kanadyjskie pieniądze.

Nigdy w historii cała społeczność międzynarodowa nie spędziła tak wiele pieniędzy, czasu i zasobów na tworzeniu państwa. To państwo nawet nie zbliża się do zdolności funkcjonowania. Dawno minął czas udawania, że wskazanie na to jest obrazą. Pora zacząć traktować Palestyńczyków jak odpowiedzialnych dorosłych, którzy muszą sami wykonać zadanie.   

Jak dotąd nie wykazali ani zdolności ani zainteresowania w zrobieniu tego.

Więcej

(Niezbyt) ukryte
manipulacje mediów
Jodi Cohen

Fotoreporter robi zdjęcia protestującym Palestyńczykom podczas demonstracji we wschodniej Jerozolimie. 13 maja 2011 r. Zdjęcie: Ruben Salvadori/Flash 90

Mój tekst nie odnosi się do wszystkich mediów. Jednak przez ostatnie dwadzieścia lat pracy z mediami – albo bezpośrednio, albo w roli konsultantki public relations – zauważyłam wyraźny, niepisany kodeks.

W sprawie Izraela wiele mediów ma z góry przyjęte zasady. Dla czytelników HonestReporting nie jest to oczywiście nic zaskakującego. Pomyślałam jednak, że warto zapisać moje doświadczenia…

Dwadzieścia lat temu byłam dzielną, beztroską studentką Manchester University w Wielkiej Brytanii. Postanowiłam spędzić lato w Jerozolimie, żeby zdobyć trochę doświadczenia zawodowego. (To były dni, kiedy chciałam zostać zagraniczną korespondentką.) Zgłosiłam się do dwóch dużych brytyjskich kanałów telewizyjnych i zaakceptowano mnie na staż w obu.

Więcej

Czy naprawdę
"Nigdy więcej"
Ludwik Lewin


Z okazji dwudziestej piątej rocznicy masakry Tutsi w Rwandzie przechadzałem się po Internecie szukając informacji o postawie władz francuskich. A wypływało ich coraz więcej i okazywało się, że Paryż, bardzo wtedy zaangażowany w sprawy tego państwa Afryki Wschodniej, wiedział o szykującym się ludobójstwie i wspierał następnie morderców.


Szukałem pod hasłem nigdy więcej i trafiłem na polskie stowarzyszenie o tej nazwie, które jako cel swej działalności głosi przeciwdziałanie rasizmowi, neofaszyzmowi, ksenofobii i dyskryminacji. Czytając, artykuły i zawiadomienia na jej stronach, będące niekończąca się serią wyliczeń antyżydowskich obelg i rasistowskiej przemocy, trudno mi było odpędzić myśl, że działalność tych ludzi stoi w sprzeczności z nazwą organizacji, bo zamiast nigdy jest i wciąż, i więcej.

Więcej
Biblioteka

Dziecko i jego
Pierwsza Komunia Święta
Lucjan Ferus


Niebawem minie rok jak napisałem tekst „Dziecko, grzech i kochający Ojciec w niebie”, w którym przedstawiłem perypetie mojej młodszej wnuczki, jakie miała ze zrozumieniem definicji grzechu, kiedy uczyła się zadanego do domu tematu „Zło grzechu”. Niniejszy tekst jest niejako dalszym ciągiem problemów wynikających z prób ZROZUMIENIA niektórych religijnych formułek, a nie tylko nauczenia się ich na pamięć, czego zazwyczaj wymagają od uczniów oceniający ich katecheci.

Więcej

Rezerwiści na służbie 
walczą o Izrael
Daniel Greenfield 


Znów jest Tydzień Izraelskiego Apartheidu i izraelscy weterani oraz działacze studenccy z organizacji Rezerwiści na Służbie zgłaszają się na kampusy w całej Ameryce. Ich misją jest walka z kłamstwem i nienawiścią.


Coroczne antyizraelskie imprezy na kampusach cieszą się złą sławą z powodu antysemityzmu i napaści na żydowskich studentów. Całe ściany plakatów na dziedzińcach, pokazują Izrael jako rasistowskie państwo apartheidu. Wszędzie na fałszywych punktach kontrolnych stoją antyizraelscy aktywiści ubrani w mundury izraelskich żołnierzy.

Więcej
Blue line

Biały terroryzm
- identyfikowanie zagrożeń
Yigal Carmon i Michael Davis


Paradoksalnie demokracje walczą z dżihadystycznym i niedżihadystycznym terroryzmem z rękami zawiązanymi za plecami. Chociaż powszechnie akceptuje się, że słowa napędzają złe uczynki, te słowa mogą być chronione przez wolność słowa – a rezultatem może być brak działania ze strony władz, do chwili, kiedy jest już za późno.

 

Niezależnie jednak od legalności, mowa nienawiści on line może okazać się ważnym narzędziem, które powinno zaalarmować agencje wywiadu i ochrony porządku publicznego na potencjalne niebezpieczeństwo. Mowa nienawiści on line może i powinna być używana do udaremniania zamachów terrorystycznych.

Więcej

Problem w Niemczech
jest większy niż ”jarmułka”
Jonathan Tobin

Demonstracja neonazistów w Dreźnie.

Przyznanie przez niemieckiego polityka, że Żydzi są zagrożeni, jest tylko czubkiem podnoszącej się fali europejskiego antysemityzmu, podsycanego przez nienawiść tak ze strony skrajnej prawicy, jak muzułmanów.

 

 Kto mógł być rzeczywiście zaskoczony wiadomością, która zwróciła uwagę świata żydowskiego w ubiegłym tygodniu? Kiedy Felix Klein, pierwszy w Niemczech Komisarz ds. Życia Żydowskiego w Niemczech i Walki z Antysemityzmem (tak, to jest jego pełen tytuł) ostrzegł Żydów przed niebezpieczeństwem publicznego noszenia jarmułki, nie było szokiem, że tak jest w kraju odpowiedzialnym za Holocaust. Niemniej, alarmująca otwartość jego przyznania uniemożliwiła dalsze ignorowanie prawdy o zagrożeniu Żydów w Europie.  

Część gniewu, jaki wywołały słowa Kleina, skierowano przeciwko niemu i przeciwko niemieckiemu rządowi. Prezydent Izraela, Reuven Rivlin, był obrażony tą rekomendacją, widząc w niej rodzaj apelu do ”poddania się” siłom nienawiści. 

Więcej

Jak pisze się
m-o-t-y-w-a-c-j-a?
Jeff Jacoby


Scripps National Spelling Bee [konkurs mistrzów ortografii, przyp. tłum.] co roku dostaje się na czołówki wiadomości, ale w tym roku konkurs był zdumiewający: po raz pierwszy w historii zakończył się nie z jednym mistrzem ortografii lub nawet dwoma współ-mistrzami, ale z ośmioma zwycięzcami. Odsiani z 562 zawodników, którzy na początku zakwalifikowali się do krajowego finału, końcowych ośmiu okazało się nie do pokonania przez 20 rund. „Rzucaliśmy w was słownikiem – powiedział Jacques Bailly, oficjalny rzecznik Spelling Bee – i, jak dotąd, pokazaliście temu słownikowi, kto tu rządzi”.

Więcej

Kto naprawdę próbuje
pomóc Palestyńczykom?
Elder of Ziyon


Fascynujące, że rozwiązanie w postaci dwóch państw jest takim dogmatem dla tak wielu, że Jared Kushner, który mówi, że powinniśmy dawać priorytet faktycznym prawom człowieka i godności Palestyńczyków zanim wypracujemy polityczne parametry rozwiązania, jest bezlitośnie krytykowany.

Wszyscy ”eksperci” twierdzą uparcie, że to, co starali się przepchnąć od Oslo – z czego 100% poniosło porażkę – jest nie tylko jedynym rozwiązaniem, ale jedynym priorytetem.  

I każdy z nich przysięga, że chce tego, co najlepsze, dla Palestyńczyków.

Więcej
Dorastać we wszechświecie

Przepraszam, że
przypominam raz jeszcze
Andrzej Koraszewski

Normalizacja islamskiego
antysemityzmu
Jan Wójcik

Kwestionowanie mitu
o ”białym, kolonialnym” Izraelu
Lyn Julius

Jurassic Park 
à la polonaise
Marcin Kruk

Triumf Mao: WHO akceptuje
tradycyjną chińską medycynę
Orac

NYT próbuje storpedować
plan pokojowy Trumpa
Alan M. Dershowitz

Długie życie
Roberta Bernsteina
Andrzej Koraszewski

Nadchodzący kryzys
konstytucyjny Izraela
Vic Rosenthal

Tajemnica zawodowa
duchownych
Lucjan Ferus

WHO, Francja i flirty
z antysemityzmem
Ben-Dror Yemini

Ale jak to 
bezbarwnikowy?
Paulina Łopatniuk

Dlaczego Palestyńczycy są
tak przeciwni „Umowie Stulecia”?
Mordechai Kedar

Piwo na ”wskrzeszonych”
drożdżach sprzed 5000 lat
Redakcja NoCamels

Nowa lista Hamasu
ze ”zdrajcami”
Khaled Abu Toameh

Za Głupotę Naszą
i Waszą
Andrzej Koraszewski 

Blue line
Polecane
artykuły

Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica



Arabowie



Roboty będą uprawiać ziemię



Sumienie, czyli moralność bez smyczy



Skomplikowana ewolucja



Argument neuroróżnorodności



Nowe badanie pamięci długotrwałej



Ściganie bluźnierstwa



Ryby jaskiniowe



Autyzm


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk