Prawda

Sobota, 23 stycznia 2021 - 14:30

« Poprzedni Następny »


Moja ostatnia praca badawcza. Część 2: Wyniki


Jerry A. Coyne 2020-02-03


Kilka dni temu zacząłem dwuczęściowe podsumowanie (teraz stało się trzyczęściowe!) tego, co prawdopodobnie będzie moją ostatnią pracą „badawczą”: ostatnią pracą, w której własnymi rękami manipulowałem muszki Drosophila, by zebrać dane. (To nie znaczy, że będzie to mój ostatni artykuł naukowy.)


Ten post omawiał cele i metody naszego artykułu w „Genetics”, który możecie zobaczyć przez kliknięcie na link pod zrzutem z ekranu poniżej lub na pdf tutaj. Po napisaniu tego postu uznałem, że podzielę omówienie na trzy części, bo robi się to trochę zbyt długie. Dzisiaj mamy wyniki, a za kilka dni napiszę o tym, jakie jest moim zdaniem znaczenie tych wyników (tj. to, co nazywa się „dyskusją” w artykule”).


Przesłanki eksperymentu opisałem szczegółowo w poprzednim poście, więc nie będę się tu powtarzał. W skrócie, wzięliśmy dwie pary gatunków i dla każdej pary stworzyliśmy rój hybrydowy, składający się z osobników z połową genomu od każdego gatunku rodzicielskiego i połową organelli i cytoplazmy każdego gatunku rodzicielskiego (zawartości komórek). Każda para składała się z jednego szeroko rozpowszechnionego gatunku i jednego wyspiarskiego gatunku (D. simulans/D. mauritiana w jednym eksperymencie i D. yakuba/D. santomea w drugim). Celem było zobaczenie, czy rój hybrydowy powróci do jednego z gatunków rodzicielskich, pozostanie grupą „mieszańców”, które mają geny obu gatunków, lub może wyewoluuje w nowy laboratoryjny gatunek, który jest izolowany reprodukcyjnie od obu gatunków rodzicielskich.  


Stworzyliśmy osiem replik „rojów” dla każdej pary gatunków, żeby zobaczyć, jak bardzo powtarzają się zmiany. I mierzyliśmy cztery zestawy cech, z których każdy charakteryzował i odróżniał dwa gatunki rodzicielskie:


1.) Morfologiczne cechy, które odróżniały każdą parę gatunków
. Było ich pięć w parze D. simulans/D. mauritiana i trzy w parze D. santomea/D. yakuba. Opisałem je w poprzednim poście, a pokazuje je także ilustracja poniżej. Cechy w roju (i w czystych gatunkach) mierzyliśmy co pięć pokoleń aż do pokolenia 20.  


2.)
 Zachowanie godowe. Jak pisałem wcześniej, między członkami obu par jest dyskryminacja przy wyborze partnerów (i skrócona kopulacja). Wzięliśmy samce i samice  z roju hybrydowego i kojarzyliśmy je z osobnikami z czystych gatunków rodzicielskich, żeby zobaczyć, czy hybrydy zachowywały się jak jeden lub drugi czysty gatunek (zrobiliśmy to w pokoleniu 21; utrzymywaliśmy roje przez 24 pokolenia).


Na przykład, kopulacje między samcami D. simulans i samicami D. mauritiana są bardzo krótkie w porównaniu do kopulacji wewnątrz czystych gatunków. Jeśli samce z roju hybrydowego także wykazują krótki czas trwania kopulacji z czystymi samicami D. mauritiana, możemy wnioskować, że ich cechy godowe powróciły do cech D. simulans. (Spodziewalibyśmy się także, że nie będą wykazywać dyskryminacji wobec D. simulans, ale znaczną niechęć do kopulacji z D. mauritiana.) Zrobiliśmy to dla obu par gatunków.


3.) Sterylność w krzyżówkach gatunków.
 Kiedy krzyżujesz członków obu par gatunków, otrzymujesz samce-hybrydy, które są sterylne i samice, które są płodne. (Ten wzór nazywa się „regułą Haldane’a). Sterylność trwa przez pewien czas w rojach hybrydowych, podczas gdy dobór usuwa geny dające sterylność. Mierzyliśmy sterylność samców w populacji w pokoleniu 20 w porównaniu do czystego gatunku (w którym samce są całkowicie płodne).   Co ważniejsze, przyglądaliśmy się sterylności hybryd powstałych z krzyżówek między  osobnikami z roju a dwoma czystymi gatunkami (wszystkie z pokolenia 20). Na przykład, jeśli skrzyżujesz rój D. mauritiana/D. simulans z gatunkami rodzicielskimi i otrzymasz płodne potomstwo z D. simulans, ale sterylne potomstwo z D. mauritiana, to wiesz, że genotypowy stan płodności w roju powrócił do stanu D. simulans.


4.) Skład DNA roju hybrydowego.
 Jak pisałem w poprzednim poście, DNA obu par gatunków różniły się w wielu miejscach. Mogliśmy więc sekwencjonować próbki roju hybrydowego i zobaczyć, jakie proporcje genomu każdego gatunku pozostały w roju po 20 pokoleniach. Zrobiliśmy to we wszystkich ośmiu replikach dla każdego z dwóch rojów, ale tylko raz, bo to przedsięwzięcie obejmowało sekwencjonowanie około 20 milionów zasad. Analiza jest trochę skomplikowana i nie będę się w nią zagłębiał tutaj.


Artykuł:


Poniżej podaję wyniki czterech testów. Wszystkie są zgodne i jednoznaczne: w każdej analizie, czy to morfologii, zachowania, czy sekwencji DNA rój powrócił do „dominującego” (kontynentalnego) gatunku: D. simulans w jednym roju i D. yakuba w drugim. I to samo było we wszystkich ośmiu replikach każdego roju. W pokoleniu 20 również sekwencje DNA wszystkich replik powróciły niemal całkowicie do dominującego gatunku, chociaż pozostało nieco DNA wyspiarskiego gatunku. Ten ”resztkowy” DNA był dość spójny we wszystkich replikach.


1.) Cechy morfologiczne.
 Dwa wykresy poniżej pokazują zmiany w morfologii cech odróżniających gatunki we wszystkich replikach rojów przez 20 pokoleń (mierzono pokolenia 0, 5, 10, 15 i 20). Pierwszy wykres pokazuje rój D. mauritiana/D. simulans a drugi rój D. yakuba/D. santomea. Mierzyliśmy także morfologię obu czystych gatunków jako grupy kontrolne w czasie; te wartości są prostymi i przerywanymi liniami na górze i na dole (były one w zasadzie stałe, bo są cechami specyficznymi dla gatunku). Hybrydowe repliki w każdym pokoleniu są pokazane jako otwarte koła, z średnimi między replikami wytyczonymi jako najlepiej pasująca linia, a każda replika ma inny kolor. 


Na pierwszym wykresie poniżej wartości cech czystego gatunku D. mauritiana są liniami przerywanymi; wartości cech czystego D. simulans są liniami ciągłymi. Jak widać, rój hybrydowy w pokoleniu 0 jest w zasadzie pośredni między liniami, tak jak powinien być (szerokość czoła pozostaje jednak bliska czystemu D. mauritiana przez 10 pokoleń zanim powraca do wartości D. simulans ).


Ważnym wynikiem jest to, że z czasem każda replika pod względem każdej cechy powraca do wartości D. simulans. Zmiany są szczególnie zaznaczone między pokoleniami 10 a 15. W pokoleniu 20 wartości wszystkich cech są w zasadzie wartościami czystego D. simulans. Pod względem tych cech hybrydy wyewoluowały więc wszystkie wartości cech D. simulans. Rój wygląda jak czyste osobniki D. simulans.



A to jest wykres dla cech roju D. yakuba/D. santomea, z wartościami czystego D. yakuba jako linia ciągła i wartościami D. santomea jako linia przerywana. Tutaj także cechy, które zaczęły się jako pośrednie w pierwszym pokoleniu stopniowo przyjmują wartości dominującego gatunku (D. yakuba) po 20 pokoleniach. Tak jest we wszystkich ośmiu replikach. W szczególności, pigmentacja muszek w roju staje się tak ciemna jak u czystych osobników D. yakuba (wynik około 600 na skali z maksimum 1200 punktów), zamiast niemal całkowitego braku pigmentacji jak D. santomea (ten czysty gatunek ma przeciętną liczbę punktów pigmentacji 49). Cechy zmieniają się w różnym tempie z upływem czasu. Na przykład, zmiana pigmentacji jest mniej więcej równa w czasie, ale zmiana w szczecinkach hypandrial powraca do wartości D. yakuba w ciągu 5 pokoleń.



2.) Zachowanie godowe. Mogę to streścić krótko:pod wszystkimi aspektami zalecania się i kopulacji rój hybrydowy powrócił do ”dominującego”, kontynentalnego gatunku we wszystkich replikach do pokolenia 21. Innymi słowy, w roju D. yakuba/D. santoma wszystkie osobniki zachowywały się jak czyste muszki D. yakuba, a w roju D. simulans/D. mauritiana wszystkie osobniki zachowywały się jak czyste D. simulans. To dotyczy to tak samo samców, jak samic. Mamy więc powrót do czystego gatunku nie tylko w morfologii, ale także w zachowaniu.


3.) Sterylność w krzyżówkach gatunków. 
Raz jeszcze we wszystkich replikach obu rojów hybrydowych osobniki powróciły do cech płodności ”dominującego”, kontynentalnego gatunku do pokolenia 20. Na przykład, patrząc na osobniki w 8. replice rojów D. simulans/D. mauritiana, wszystkie samce w roju miały płodnych męskich potomków kiedy krzyżowały się z samicami D. simulans, ale miały sterylnych męskich potomków, kiedy krzyżowały się z samicami D. mauritiana. Tak samo było, kiedy krzyżowaliśmy samice z rojów hybrydowych z samcami albo z D. simulans, albo z D. mauritiana. I tak samo było za samcami z roju D.santomea/D. yakuba: pod koniec eksperymentu zarówno samce z roju, jak samice z roju zachowywały się pod względem płodności tak samo jak osobniki czysto D. yakuba. Znowu obserwujemy powszechny i powtarzalny powrót do „dominującego”, kontynentalnego gatunku.


4.) Skład DNA roju hybrydowego. 
Test w pokoleniu 20 pokazał, że we wszystkich rojach w obu gatunkach DNA gatunku wyspiarskiego w zasadzie został wyeliminowany i genomy rojów były niemal całkowicie genomami dominujących gatunków. Jednak pewne resztki specyficzne dla gatunków wyspiarskich pozostały w obu replikach, jak tego oczekiwano, ponieważ część z tego jest „neutralna” i nie podlega selekcji. Tutaj, na przykład, jest proporcja przodków w każdej replice (dwa paski dla każdej repliki zależnie od tego, którego genomu używaliśmy jako odnośnika) z DNA dominującego gatunku na żółto i DNA wyspiarskiego gatunku na czerwono. Pozostało bardzo niewiele DNA specyficznego dla wyspiarskiego gatunku, a te resztki, które pozostają, są „segregujące” tj. miejsca, które mają jedną kopię DNA wyspiarskiego i jedną kopię DNA dominującego w każdej danej pozycji (proszę pamiętać, że są dwie kopie każdego genu). Wyraźnie, DNA gatunku wyspiarskiego jest na drodze do zniknięcia.


(From paper): Genetic ancestry rapidly and consistently regressed to that of one of the two parental species in all admixed populations. (A) The proportion of sites either fixing for D. simulans ancestry or still segregating for both parental species’ ancestry in each of the eight admixed D. mauritiana/simulans populations. (B) The proportion of sites either fixing for D. yakuba ancestry or still segregating for both parental species’ ancestry in each of the eight admixed D. santomea/yakuba populations. Sites were considered to still be segregating for both parental species’ ancestry if any of the ploidy = 8 genotypes 2 | 6 through 6 | 2 received a posterior probability >1/3. The left bar for each population summarizes results obtained when mapping to either the D. mauritiana (A) or the D. santomea reference genomes (B). Bars to the right, for each population, summarize results obtained when mapping to either the D. simulans (A) or D. yakuba (B) reference genomes.

(From paper): Genetic ancestry rapidly and consistently regressed to that of one of the two parental species in all admixed populations. (A) The proportion of sites either fixing for D. simulans ancestry or still segregating for both parental species’ ancestry in each of the eight admixed D. mauritiana/simulans populations. (B) The proportion of sites either fixing for D. yakuba ancestry or still segregating for both parental species’ ancestry in each of the eight admixed D. santomea/yakuba populations. Sites were considered to still be segregating for both parental species’ ancestry if any of the ploidy = 8 genotypes 2 | 6 through 6 | 2 received a posterior probability >1/3. The left bar for each population summarizes results obtained when mapping to either the D. mauritiana (A) or the D. santomea reference genomes (B). Bars to the right, for each population, summarize results obtained when mapping to either the D. simulans (A) or D. yakuba (B) reference genomes.



Tutaj jest szeroki skan genomu z każdą pionową linią reprezentującą okno na 5000 zasad ze składem gatunku zaznaczonym na żółto (DNA dominującego gatunku jest obecne) i czerwono (DNA wyspiarskiego gatunku jest obecne, ale z niezbyt wysoką częstotliwością). Czytając z góry do dołu, widać DNA na jednym ramieniu chromosomu w ośmiu replikach  (istnieją cztery chromosomy z X mającym tylko po jednym ramieniu, drugim i trzecim po dwa ramiona i czwartym bardzo małym).


(From paper): Genome-wide distribution of ancestry in all admixed populations. Heatmaps showing ancestry estimates summarized in 5-kb genomic windows for each chromosome or chromosomal arm in the D. simulans (A) and D. yakuba (B) reference genomes. Each row is a different admixed population and colors reflect ancestry ranging from 0 (fixed for “minor” parent ancestry) to 1 (fixed for “major” parent ancestry). The bottom row summarizes the number of populations that showed evidence of a given genomic window still segregating for both parental species’ ancestry (i.e., ancestry estimate < 0.8).
(From paper): Genome-wide distribution of ancestry in all admixed populations. Heatmaps showing ancestry estimates summarized in 5-kb genomic windows for each chromosome or chromosomal arm in the D. simulans (A) and D. yakuba (B) reference genomes. Each row is a different admixed population and colors reflect ancestry ranging from 0 (fixed for “minor” parent ancestry) to 1 (fixed for “major” parent ancestry). The bottom row summarizes the number of populations that showed evidence of a given genomic window still segregating for both parental species’ ancestry (i.e., ancestry estimate < 0.8).

Jak widać, olbrzymia większość genomu jest żółta, pochodząc z dominującego gatunku (czerwony kolor wybija się, ale nie występuje zbyt często na czysto żółtym tle).  


Widać także, że pewne obszary genomu mają tendencję do pozostawania „segregującymi” we wszystkich replikach: na przykład, czubek trzeciego chromosomu w roju  D. simulans/D. mauritiana i na środkowym ramieniu drugiego chromosomu w roju D. yakuba/ D. santomea.


Wreszcie, żeby pokazać mizerną ilość obcego genomu, pozostającą w większości części genomu, tutaj jest wykres pokazujący dla każdego z pięciu ramion chromosomów, ile z genomu roju było segregującego: tj., jaka proporcja DNA miała pewne sekwencje od obu gatunków (niemal wszystko było „heterozygotyczne”, z jedną kopią sekwencji kontynentalnej i jedną kopią sekwencji wyspiarskiej). Osiem replik otrzymało różne symbole dla każdego ramienia.


Jak widać, dla niemal wszystkich miejsc chromosomów poza pewnymi replikami na ramieniu 3L w roju D. simulans/D. mauritiana i ramieniu 2R w roju D. yakuba/D. santomea, pozostało przeciętnie mniej niż 5% DNA gatunku wyspiarskiego. Na wszystkich ramionach poza jednym w roju D. yakuba/D. santomea nie pozostał niemal żaden obcy DNA.


Godne zauważenia jest to, że ilość obcego DNA na chromosomie X („płciowym”) była najniższa w obu rojach. To może być spowodowane faktem, że chromosom X zawiera szereg genów, które dają sterylność hybrydowych samców, a więc „wyspiarski” DNA został szybko wyeliminowany przez dobór. (A także, ponieważ X jest obecny tylko w jednej kopii u samców, zarówno recesywne, jak dominujące „geny sterylności” w pełni ulegają ekspresji, a więc są eliminowane dużo szybciej.)


(Caption from paper): The proportion of genomic windows where both parental species’ ancestry still segregated varied across chromosomes. Each point represents the proportion of 5-kb genomic windows that have evidence for both parental ancestries still segregating after 20 generations following initial hybridization between the parental species. (A) D. simulans/D. mauritiana; (B) D. yakuba/D. santomea.
(Caption from paper): The proportion of genomic windows where both parental species’ ancestry still segregated varied across chromosomes. Each point represents the proportion of 5-kb genomic windows that have evidence for both parental ancestries still segregating after 20 generations following initial hybridization between the parental species. (A) D. simulans/D. mauritiana; (B) D. yakuba/D. santomea.

Wielki wniosek: W replikach obu rojów i dla wszystkich mierzonych cech – morfologiczne, zachowania godowego, płodności i sekwencji DNA – cechy i DNA roju wyewoluowały (powróciły) w laboratorium do cech i DNA jednego, czystego gatunku. I we wszystkich wypadkach tym czystym gatunkiem był „dominujący”, kontynentalny gatunek: D. simulans w jednym roju i D. yakuba w drugim. Nie otrzymaliśmy „hybrydowego” gatunku, ale raczej dostaliśmy populację, której DNA był w zasadzie DNA czystego gatunku. Wyniki były wyraźnie zgodne we wszystkich replikach i ogólne wyniki bardzo podobne w obu rojach.   


W następnym (i ostatnim) poście spróbuję opisać znaczenie tych wyników i przedstawić pewne teorie o tym, dlaczego we wszystkich wypadkach nasze roje powróciły do dominującego, nie zaś wyspiarskiego gatunku.


Jeśli dotarliście tak daleko, dziękuję za przeczytanie!

________________

Matute, D. R., A. A. Comeault, E. Earley, A. Serrato-Capuchina, D. Peede, A. Monroy-Eklund, W. Huang, C. D. Jones, T. F. C. Mackay, and J. A. Coyne. 2020. Rapid and predictable evolution of admixed populations between two Drosophila species pairs. Genetics 214:211-230.


My last research paper. Part 2 Results

Why Evolution Is True, 28 stycznia 2020

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Jerry A. Coyne

Emerytowany profesor na wydziale ekologii i ewolucji University of Chicago, jego książka "Why Evolution is True" (Polskie wydanie: "Ewolucja jest faktem", Prószyński i Ska, 2009r.) została przełożona na kilkanaście języków, a przez Richarda Dawkinsa jest oceniana jako najlepsza książka o ewolucji.  Jerry Coyne jest jednym z najlepszych na świecie specjalistów od specjacji, rozdzielania się gatunków. Jest również jednym ze znanych "nowych ateistów" i autorem książki "Faith vs Fakt". Jest wielkim miłośnikiem kotów i osobistym przyjacielem redaktor naczelnej.
 

Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Nauka

Znalezionych 1186 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Szaleństwo odnawialnej energii   Ridley   2021-01-23
Głębia ludzkiej historii   Novella   2021-01-19
Dlaczego szczepionki mRNA mogą zrewolucjonizować medycynę?   Ridley   2021-01-02
Szczepionka mRNA na koronawirusa: świadectwo ludzkiej pomysłowości i mocy nauki   Coyne   2021-01-01
Dziwaczny rodzaj rasistowskiego patriarchatu   Arora   2020-12-31
Centrala muszek owocowych: Bloomington Drosophila Stock Center   Coyne   2020-12-29
Pierwszy raport o używaniu narzędzi przez pszczoły: rodzimy gatunek używa grudek łajna, by odeprzeć drapieżne szerszenie   Coyne   2020-12-23
Nie – żadne chi nie istnieje   Novella   2020-12-21
Moc nauki dostarczyła najlepszej możliwej wiadomości w tym koszmarnym roku   Ridley   2020-12-18
Szczątkowa cecha ptaków, która mogła być funkcjonalna u przodków: zdalne wyczuwanie drgań dziobem (nadal czynne u kiwi)   Coyne   2020-12-16
Paradoks wielce niedoskonałego dobra   Koraszewski   2020-12-11
Nasiona roślin ewoluują, by upodobnić się odchodów antylopy, a oszukane żuki gnojowe odtaczają i zagrzebują nasiona   Coyne   2020-12-10
AI – asystent lekarza   Novella   2020-12-09
Czy problem zwijania białka został rozwiązany?   Coyne   2020-12-05
„Gryzoń skunksowy”, który żuje trujące rośliny i wypluwa truciznę na swoje futro   Coyne   2020-12-02
Intensywne zbieranie leczniczej rośliny przez ludzi prowadzi do ewolucji nowych kolorów liści i kwiatów   Coyne   2020-11-28
Jak ewoluuuje altruizm?   Coyne   2020-11-25
Filozof zainfekowany efektem potwierdzenia wyjaśnia, dlaczego ewolucja dowodzi Boga   Coyne   2020-11-23
Według nowych badań są cztery gatunki pingwinów białobrewych, a nie tylko jeden   Coyne   2020-11-19
Gra w łajdactwo, by zrozumieć łajdaków   Novella   2020-11-18
Ewolucja psów   Novella   2020-11-09
Genomowa i ewolucyjna analiza wymarłego kota szablozębnego   Coyne   2020-10-31
Zakład Simon-Ehrlich po 40 latach   Gale L. Pooley   2020-10-23
Używające narzędzi mrówki budują struktury, by spijać roztwór cukru w pojemnikach, nie topiąc się   Coyne   2020-10-22
Czego pandemia nauczyła nas o nauce?   Ridley   2020-10-19
Przeddarwinowscy “darwiniści”   Berry   2020-10-16
Covid 19 może przejmować kontrolę nad receptorami bólu, uśmierzając ból i podnosząc szerzenie się choroby: możliwy rezultat doboru naturalnego   Coyne   2020-10-15
Znowu wrzawa, że “teoria ewolucji wywrócona”, ale jak zwykle, robią z igły widły   Coyne   2020-10-13
Intelektualna pustka numeru “New Scientist” o ewolucji: 4. Rzekome znaczenie dryfu genetycznego w ewolucji   Coyne   2020-10-09
Chromosomy Y ludzi, neandertalczyków i denisowian   Novella   2020-10-08
Intelektualna pustka numeru “New Scientist” o ewolucji: 3. Rzekome znaczenie epigenetyki w ewolucji   Coyne   2020-10-07
Intelektualna pustka numeru “New Scientist” o ewolucji: 2. Rzekome nieistnienie gatunków   Coyne   2020-10-05
Intelektualna pustka numeru “New Scientist” o ewolucji: 1. Genetyczna plastyczność    Coyne   2020-10-03
“New Scientist”: Darwin jednak miał rację    Coyne   2020-10-01
Uprawy GMO i wzrost plonów   Novella   2020-09-28
Książka o psychologii ewolucyjnej, która pokazuje wartość tej dziedziny – ale nie wartość memów   Coyne   2020-09-22
Przyjemności seksu i jagód   Ridley   2020-09-18
Czy można falsyfikować naukowe teorie? Naukowiec odpowiada, że “nie”   Coyne   2020-09-12
Naukowe pismo “Nature” przystaje do Przebudzonych twierdząc, że zarówno płeć, jak gender są niebinarne   Coyne   2020-09-09
Wybór ostatecznej wolności   Witkowski   2020-09-07
Polio zlikwidowane w Afryce   Novella   2020-09-05
Czy wyrazy ludzkiej twarzy są uniwersalne w okazywaniu emocji?   Coyne   2020-09-02
Barwny erudyta J.B.S. Haldane   Coyne   2020-08-28
Modelowanie zbijania się pingwinów cesarskich w gromadę: każdy dostaje równie dużo ciepła   Coyne   2020-08-25
Jak algorytmy wpływają na twoje życie   Novella   2020-08-24
Z okazji dziewięćdziesiątych urodzin Thomasa Sowella   Jacoby   2020-08-22
Prawdziwie długa szyja: 6-metrowy wodny gad z triasu z szyją długości 2,7 metra   Coyne   2020-08-19
Wątrobiane duszki   Novella   2020-08-17
Rozrzedzanie krwi bez groźby krwawienia   Novella   2020-08-14
Nowy raport: Bakteria po stu milionach lat nadal żywa!   Coyne   2020-08-08
Modlitwa to nie jest lekarstwo   Nowella   2020-08-07
Maleńki, 10-centymetrowy dinosaur, który zjadał owady   Coyne   2020-08-06
Piękny skoczek, który upodabnia się do mrówki   Coyne   2020-08-03
Urodziny Rosalind Franklin!   Cobb   2020-07-31
Kondor wielki: ptak, który rzadko kiedy macha skrzydłami   Coyne   2020-07-28
Czy ludzie byli w Nowym Świecie ponad 30 tysięcy lat temu?   Coyne   2020-07-26
Oszaleć na punkcie nietoperzy w czasach korony i politykierstwa   Collins   2020-07-25
Dwa gatunki dały zdolną do życia hybrydę, mimo że rozeszły się 150 milionów lat temu   Coyne   2020-07-23
Niccolo Tartaglia jego tajemnica   Jacoby   2020-07-20
Akcja afirmatywna w wieloetnicznym narodzie   Hyams   2020-07-17
Dekolonizacja ewolucji (i Darwina) była nieunikniona   Coyne   2020-07-15
Filtr mózgu (czyli czego nie widzimy)   Novella   2020-07-14
Homeopatia jest bezwartościowa a czasami szkodliwa   Novella   2020-07-10
Pięć błędnych wyobrażeń o ewolucji: jedno jest wątpliwe, jedno niesłuszne   Coyne   2020-07-08
Wiecznie kurczący się tranzystor i wynalezienie Google   Ridley   2020-07-06
Postmodernizm: filozofia, która stoi za naszymi wojnami kulturowymi i postępującym nihilizmem   Hill   2020-07-02
Bodźce do innowacji w końcu pokonają COVID-19   Ridley   2020-06-27
Maleńkie stworzenia morskie budują olbrzymie, fantastyczne domy, by chronić się i zdobywać pokarm   Coyne   2020-06-25
Rośliny uprawne z edytowanym genomem pomagają farmerom i środowisku   Ridley   2020-06-20
Czy klucz do COVID można znaleźć w rosyjskiej pandemii?   Ridley   2020-06-18
Skąd więc wziął się ten wirus?   Ridley   2020-06-16
Nowe dane o tym, jak działają grzyby „mrówek zombie”   Coyne   2020-06-15
Czy brytyjski naukowy establishment popełnił największy błąd w historii?   Ridley   2020-06-13
Błysk światła w mroku   Sheagren   2020-06-12
Poczucie pewności napędza efekt potwierdzenia   Novella   2020-06-08
Czy możemy zobaczyć osobowość?   Novella   2020-06-05
Rozwiązanie dla obecnego kryzysu   Ridley   2020-06-02
Lokalizacja funkcji wykonawczych   Novella   2020-05-30
Przestańcie wierzyć w naukę   Greenfield   2020-05-28
Ewolucyjne korzenie sztuki   Koraszewski   2020-05-27
Innowacji nie można wymusić, ale można je zdławić   Ridley   2020-05-26
Stymulowanie kory wzrokowej   Novella   2020-05-23
Pora na telemedycynę   Novella   2020-05-19
Czy mrożącą krew w żyłach prawdą jest, że decyzja o zamknięciu społeczeństwa opierała się na luźnych matematycznych spekulacjach?   Ridley   2020-05-15
MMR jest bezpieczna i skuteczna   Novella   2020-05-14
Odporność stada na fakty   Koraszewski   2020-05-13
O COVID wiemy wszystko – i nie wiemy niczego   Ridley   2020-05-12
Nanotechnologia zastosowana do leczenia choroby Alzheimera   Novella   2020-05-11
COVID-19 – To są szkody   Novella   2020-05-05
Nadmiar teorii wszystkiego   Koraszewski   2020-05-04
Zawodnicy – i trudności – w wyścigu do wyleczenia COVID   Ridley   2020-04-30
Psychologia sprzeciwu wobec szczepień   Novella   2020-04-25
Prowokator czy prowokowany?   Witkowski   2020-04-24
Nauka on-line jest skuteczna   Novella   2020-04-23
Mądrość w pułapce autorytetu   Witkowski   2020-04-18
Znaleziono najstarszego “bilaterian”: odkryto podobne do robaka stworzenie wraz z jego skamieniałymi śladami   Coyne   2020-04-16
Nietoperze i pandemia   Ridley   2020-04-14
Pandemia ludzkiej głupoty   Novella   2020-04-12
W miarę postępu badań natura naszego wroga staje się coraz wyraźniejsza   Ridley   2020-04-04
Wzmacnianie układu odpornościowego podczas pandemii   Novella   2020-04-02

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk