Prawda

Sobota, 22 wrzesnia 2018 - 20:44

« Poprzedni Następny »


Władca much – lekcja wychowawcza


Marcin Kruk 2017-12-11


Czasem na lekcjach wychowawczych opowiadam książki. Oni lubią słuchać, ja lubię opowiadać, więc wszyscy mamy wrażenie, że miło spędzamy ze sobą czas. Kto wie, może to o to chodzi. Nie wiem, co im chciałem przekazać, może to, że obrazy przetworzone na słowa mówią nam więcej niż słowa przetworzone na obrazy. (Unikam oglądania filmów na podstawie książek, które były dla mnie ważne.) Dlaczego postanowiłem im opowiedzieć właśnie „Władcę much”? Pewnie przypadek, musiało mi się gdzieś coś skojarzyć, a ponieważ zbliżał się czas zaplanowania kolejnej lekcji wychowawczej, więc pomyślałem, że opowiem im tę książkę.

Mój ojciec bał się, że pewnego dnia cały ten arsenał atomowy pójdzie w ruch. Chyba nie rozumiałem tego strachu. A oni? Czy te dzieciaki są znów przerażone, że za chwilę świat spowiją radioaktywne chmury? Mają powód. Czy to wiadomości ze świata przypomniały mi ksiażkę Goldinga, czy coś innego? Belzebub, władca much? A może pobicie ucznia na szkolnym podwórku? Nie wiem, z jakiegoś powodu postanowiłem, że opowiem im tę książkę i zacząłem myśleć jak ją opowiedzieć. Skończyło się jak zawsze, poszedłem do szkoły nieprzygotowany.  


Pogoda była paskudna, klasa senna, ożywili się, kiedy powiedziałem, że będę opowiadał, bo to znaczyło, że nie będą się musieli zastanawiać, co odpowiedzieć na jakiejś głupie pytania.


Czytałem tę książkę, kiedy byłem w waszym wieku – zacząłem – Dostałem ją od ojca pod choinkę, on zawsze wkładał mi jakąś książkę pod choinkę.  


Na wielu twarzach pojawio się przerażenie i współczucie. Mogli uznać, że nie słyszeli o takim bezmiarze okrucieństwa. Nie ośmieliłem się zapytać, czy któreś z  nich też dostaje czasem książki pod choinkę.


Nie wiem, czy moja opowieść będzie dokładna – mówiłem dalej – Wiecie jak to jest z ludzką pamięcią. Książki, zdarzenia, filmy, każdy pamięta odrobinę inaczej. Musieliście zauważyć jak rodzice spierają się czasem o jakiś drobiazg, który pamiętają zupełnie inaczej. Ja tę książkę pamiętam tak. Jest wojna, straszliwa wojna, w której zaczęto używać bomb atomowych. Z Anglii wywozi się dzieci, żeby je uratować przed zagładą. W samolocie jest grupa dzieci, właściwie tylko chłopców, z jednej angielskiej szkoły. Są w różnym wieku, od sześcioletnich maluchów do nastolatków. Samolot się rozbija (może został zestrzelony), na bezludnej tropikalnej wyspie. Na plaży odnajduje się dwóch chłopców. Jeden z nich ma na imię Ralf. Jest mniej więcej w waszym wieku. Szczupły, wysportowany. Ten drugi jest znacznie niższy, gruby, w okularach, Ralf nazywa go Prosiaczkiem, pewnie tak go nazywali w szkole. Są na pięknej, pustej plaży, wystraszeni i niepewni.


Czy ktoś z was czytał tę książkę, albo oglądał film? Dzieciaki pokręciły głowami, czekając na ciag dalszy opowieści.  


- Chłopcy idą wzdłuż plaży i widzą w wodzie ogromną muszlę. Któryś z nich, nie pamiętam już który, dmucha w nią delikatnie i z muszli wydobywa się głośny dźwięk. To dźwięk, którym można powiadomić innych, zwołać tych, którzy przeżyli. Ralf dmie w tę muszlę i powoli, z różnych stron wyłaniają się chłopcy, którzy przeżyli katastrofę. Tych chłopców jest całkiem sporo, nie ma jednak ani jednego dorosłego. Zaczyna się walka o przetrwanie na bezludnej wyspie organizowana przez bardzo młodych ludzi.


Nie opowiem wam całej książki ze szczegółami, bo to zabrałoby wiele godzin. Ale domyślacie się, że zaczynają się spory o to, co robić najpierw, co jest słuszne i kto ma rządzić. Jak w dorosłym świecie, tylko, że teraz odpowiedzialność spada na bardzo młodych ludzi. Ralf jest naturalnym przywódcą, on wszystkich zwołał. W grupie jest również Jack. Imię Jack pisze się podobnie jak Jacek. Nie wiedziałem jak się to imię czyta po angielsku i został mi w pamięci jako Jacek. Ten Jack miał we wszystkim inne zdanie niż Ralf. Ralf był gotów do dyskusji, Jack chciał mieć rację. Spierali się o to, czy najpierw szukać żywności i zabezpieczyć się przed nocą, czy najpierw rozpalić oginisko, żeby mógł ich dostrzec jakiś przepływający okręt. Jack uważał, że najważniejsze jest ognisko, ale jak rozpalić ognisko bez zapałek? Prosiaczek wie, jego okulary to soczewki, które mogą skupić promień słońca i zapalić suche liście. Problem żywności zostaje. Ralf jest zapobiegliwy, myśli o tym, że maluchy trzeba nakarmić i przygotować im miejsce do spania. Prosiaczek chciałby, żeby spory były uporządkowane, ludzie powinni mówić po kolei. Ten, kto chce zabrać głos powinien dostać do ręki muszlę i potem przekazać ją następnej osobie. Powoli zaczyna się wyłaniać jakiś porządek w tej próbie przetrwania bez dorosłych na bezludnej wyspie.


Wyspa była przyjazna, miała nie tylko owoce, ale były tam również dzikie świnie, które nie bały się ludzi i można je było upolować kijami. Chłopcy zaczęli się powoli urządząć, ale konflikty narastały, Jack skupia wokół siebie bardziej brutalnych myśliwych, dochodzi do pierwszego przypadkowego zabójstwa.


Młodsze dzieci zaczynają się bać, wcześniej pojawiły się niestworzone opowieści o mieszkającym na wyspie potworze. Po śmierci jednego z chłopców, konflikt wybucha gwałtownie i grupa rozpada się. Większość opuszcza łagodnego Ralfa i przyłącza się do brutalnego Jacka. Przenoszą się w inne miejsce, ale ponieważ muszą mieć ogień, więc kradną okulary Prosiaczka.    


Zapytacie dlaczego ta powieść na tytuł „Władca much”? Jack jest myśliwym, dumnym z zabijania, głowa zabitej świni zostaje zatknięta na wbity w ziemię długi kij, otaczają ją roje much, staje się jakimś koszmarnym bóstwem. Jack straszy młodsze dzieci potworem, torturuje nieposłusznych, podsyca nienawiść do Ralfa i Prosiaczka. Ma również swoich pomocników, którzy posłusznie wykonują jego wszystkie polecenia. Najgorszy jest Roger, sadysta, który lubi robić krzywdę, to on w końcu na rozkaz Jacka zabija Prosiaczka. Ralf uciekł w głąb wyspy, schował się w zaroślach, które goniący go chłopcy podpalają. Pożar ogarnia, a właściwie niszczy całą wyspę.


Tak można tę książkę opowiedzieć galopem, ale ważne są szczegóły, rozmowy, przebieg kolejnych kłótni i narastające emocje. Więc jest to opowieść o ludzkiej naturze. Kiedy czytałem tę książkę nie zastanawiałem się dlaczego autor próbował pokazać ludzką naturę przez zachowania bardzo młodych ludzi, właściwie dzieci, które znalazły się w sytuacji organizowania swojego społeczeństwa. Czy nastoletni ludzie są inni niż dorośli?


Krzyś, jak zwykle oświadczył, że to oczywiste, bo nastolatki jeszcze myślą. Zignorowałem go i zapytałem, czy ktoś oglądał „Bunt na Bounty”. Tylko Michał podniósł rękę i powiedział, że to wspaniały film i że on też byłby wśród buntowników, bo kapitan był skończonym bydlakiem. Zapytałem go, czy wie, co się stało z kapitanem i wiernymi wobec niego marynarzami. Wiedział, że zostali wsadzeni do ratunkowej łodzi i pozostawieni swojemu losowi na pełnym morzu, wiedział, że dopłynęli do jakiegos portu.


Rzeczywiście tak było. A co z buntownikami? Część uciekła na Haiti, gdzie ich złapano, niewielka grupa zdołała  dopłynąć do tropikalnej wyspy Pitcairn. To nie była bezludna wyspa. Dziś mieszka tam około 50 osób, wszyscy są potomkami tamtych marynarzy, niedawno był wielki skandal, bo okazało się, że niemal wszystkie dziewczynki były regularnie gwałcone przez mężczyzn, często przez krewnych. Wcześniejsza historii wyspy też nie była piękna i dziwnie przypomina „Władcę much”.


Czyli dorośli zachowują się jeszcze gorzej niż nastolatki – powiedział złośliwie Krzysztof.


Już miałem się z nim zgodzić, kiedy padło kłopotliwie pytanie Agnieszki: A ile lat ma ten poseł bez funkcji, który właśnie zmienił premiera?


Resztę lekcji wychowawczej poświęciłem wyjaśnianiu, dlaczego szkoła nie jest właściwym miejscem dla dyskusji o polityce.             

***


Właśnie w księgarniach pojawiła się książka Marcina Kruka "Grzeszyć inteligencją", jest w niej wiele wcześniejszych opowiadań tego autora. 

 

Wydawnictwo „Stapis”  wyjaśnia o co chodzi z tym grzeszeniem:  


Co to znaczy "grzeszyć inteligencją"? Odpowiedź w kolejnym fragmencie książki Marcina Kruka. Chcecie więcej? zapraszamy do naszego sklepu.


"— Grzeszenie inteligencją nie polega na recytowaniu wyuczonych odpowiedzi, a na zadawaniu pytań. Jeśli chcecie grzeszyć, to nie bójcie się pytać — przekonywałem. Odniosłem wrażenie, że grzeszenie wydało im się rzeczą atrakcyjną, ale z pytaniami mieli problem. Ich formułowanie wydawało im się czymś nienormalnym. Może nie uważali tego za zboczenie, ale raczej za coś sprzecznego z naturą umysłu. Nie chciałem ich obrażać ani nazywać po imieniu cnotliwości człowieka, który nie zadaje pytań. Wygłosiłem pochwałę grzechu. Grzechu ciekawości i grzechu wątpienia. Oba rodzaje wymagają pytań. Pytań kwestionujących gotowe odpowiedzi. 
— Czy to znaczy, że nie musimy się uczyć? — zapytał jeden z chłopców z niekłamaną nadzieją w głosie. Zmartwiłem go, że nasze pytania stają się coraz ciekawsze w miarę tego, jak poszerzamy wiedzę, a zatem grzeszenie inteligencją jest pracochłonne. Grzech pracochłonny nie budził jednak entuzjazmu. Uczciwie mówiąc, wcale im się z grzechem nie kojarzył."

                              

 


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj




Komentarze
1. Moje trzy grosze Lucjan Ferus 2017-12-11


Znasz li ten kraj

Znalezionych 188 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Prawoznawstwo - broń się   Zajadło   2018-09-19
Preambułka   Koraszewski   2018-09-15
Raport z oblężonego miasta   Koraszewski   2018-09-12
Jaki ślad zostawiają słowa?   Koraszewski   2018-09-04
PRL Chrystusem narodów   Koraszewski   2018-08-31
Wolna prasa, wolność słowa, wolność handlu    Koraszewski   2018-08-24
Pamiętaj o nim na wszystkich swoich drogach   Lewin   2018-08-21
Doświadczony, kompetentny, rzetelny inteligent poszukuje rozwiązania   Koraszewski   2018-08-17
List otwarty do Mendy   Koraszewski   2018-08-13
Znieważenie pomnika dłuta Stanisława Milewskiego   Koraszewski   2018-07-30
Chłopiec, którego zabito, ponieważ był Żydem   Koraszewski   2018-07-15
Ksiądz pana wini, pan księdza, a wójt jeden taki, a drugi inny   Koraszewski   2018-07-13
Cała Polska myśli o pięcie   Kruk   2018-06-14
Dowcipy, memy, przysłowia    Koraszewski   2018-06-02
Wielkie kazanie o małej dziurze w drzwiach   Kruk   2018-05-23
Czy naród może zakochać się w demokracji?   Koraszewski   2018-05-16
Adoracja Jezusa Użytkowego   Kruk   2018-04-28
Żydzi z Madonną w tle   Lewin   2018-04-28
Hogwart potrzebny od zaraz   Koraszewski   2018-04-24
Płońsk miasto otwarte   Koraszewski   2018-04-18
Niziutkie ciśnienie i Nuż w bżuhu   Kruk   2018-04-13
Wzrost mendowatości w populacji mieszkańców Polski w efekcie zmian pogodowych   Koraszewski   2018-04-01
Polski Marzec – 50 rocznica   Garczyński-Gąssowski   2018-03-08
Byłam w niebie, mówi ośmioletnia Ania   Kruk   2018-03-07
„WSZYSCY WIEDZĄ”   Kłys   2018-03-05
Nieustający marsz niesłusznie dumnych   Koraszewski   2018-02-13
Powrót antysemickiego potwora   Koraszewski   2018-02-10
Powrót Gnoma, czyli naród znowu krzyczy „Wiesław śmiało”   Koraszewski   2018-02-05
Bluźniercy, bałwanochwalcy i inni   Kruk   2018-01-30
Ustawa przeciw kłamstwu czy przeciw prawdzie?   Koraszewski   2018-01-29
Piątek narodowo-erotyczny   Kruk   2018-01-10
Silva rerum, Facebook i rara avis   Koraszewski   2018-01-02
Szkolne orły i wątroba Prometeusza   Kruk   2017-12-25
Sędziami będziem wtedy my!   Koraszewski   2017-12-20
Władca much – lekcja wychowawcza   Kruk   2017-12-11
Idem per idem, czyli polska droga do demokracji   Koraszewski   2017-12-01
Nauczyciel-ateista w szkole   Koraszewski   2017-11-29
Hej, wy, naród…   Koraszewski   2017-11-23
Przypowieść o Janie i Fortepianie   Kruk   2017-11-21
Święto niepodległości, czyli bal sykofantów   Koraszewski   2017-11-11
Stan Polski przed wyborami   Koraszewski   2017-11-09
Zupa z gwoździa do trumny z św. pamięci wkładką   Kruk   2017-11-01
Długi lot bibelota   Kruk   2017-10-26
Kościół, wierzący, dialog   Koraszewski   2017-10-21
W oparach religijnej magii   Koraszewski   2017-10-10
Ipso facto omlet z groszkiem   Kruk   2017-09-19
Mroczny cień udrapowanych autorytetów   Koraszewski   2017-08-23
Apel Stowarzyszenia Miłośników Logiki Nieformalnej   Kruk   2017-08-18
Pan Baginski pyta o antysemityzm   Koraszewski   2017-08-17
Jak to na wojence ładnie, tarara...   Koraszewski   2017-08-09
O seksie, moralności i religii   Koraszewski   2017-08-06
Sumienie, czyli moralność bez smyczy   Koraszewski   2017-08-04
Kryzys komunikacji werbalnej, czyli patos środkowego palca   Koraszewski   2017-07-31
Costaguana dla Costaguańczyków   Koraszewski   2017-07-23
Uchodźcy a sprawa polska   Koraszewski   2017-07-08
Czy suweren jest blondynem?   Koraszewski   2017-06-30
Dramat z nadmiarem inteligencji emocjonalnej   Kruk   2017-06-26
Na tropach chrześcijańskiego feminizmu   Koraszewski   2017-06-24
W poszukiwaniu umiarkowanych katolików   Koraszewski   2017-05-24
Prezydent nie wszystkich Polaków   Koraszewski   2017-05-16
Jak pięknie kwitną kanalie   Koraszewski   2017-05-01
Niechęci etniczne w służbie ratowania czytelnictwa w Polsce   Koraszewski   2017-04-27
Panu Bogu świeczkę, biskupom ogarek, pora zapalić światło   Koraszewski   2017-04-18
Infantylizmofilia czy chrześcijańska myśl światła?   Koraszewski   2017-04-14
My chcemy boga, w książce, w szkole...   Koraszewski   2017-03-27
O płodności intelektualnego onanizmu   Kruk   2017-03-14
Ogień narodowy, czyli patriotyzm patologiczny   Koraszewski   2017-03-10
Czy Polacy wybiją się...   Koraszewski   2017-03-02
Przemysł zmasowanej dezinformacji   Koraszewski   2017-02-27
O trudności zamiany rozmów nocnych na dzienne   Kruk   2017-02-21
Dziewiczy lasek na skraju miasteczka   Kruk   2017-01-21
Narodowy socjalista pisze do mnie list   Koraszewski   2017-01-11
Znaki czasu na Jasnej Górze i gdzie indziej   Koraszewski   2017-01-09
Żaba mortal combat i lewatywa z kawy   Szczęsny   2017-01-05
Jego Małość i halucynogenny grzyb   Kruk   2017-01-02
Krzyżacy, Włodkowic i siekiera na ołtarzu   Koraszewski   2016-12-29
I gdzie nas ten dyskurs prowadzi?   Kruk   2016-12-20
Szlak bojowy Jarosława Kaczyńskiego   Koraszewski   2016-12-17
Ujednolicone miary zdrowego rozsądku   Kruk   2016-12-08
Nauka dla świata pracy   Koraszewski   2016-12-03
Intronizacja Chrystusa, czyli powiedzcie Allahu akbar   Koraszewski   2016-11-23
Awangarda umysłowego proletariatu   Kruk   2016-11-21
Do posłanki co dyskutować chciała   Koraszewski   2016-11-19
Perwersyjny moralista w sutannie   Koraszewski   2016-11-10
Kobieta superpatronką roku 2017   Koraszewski   2016-11-07
Kościół bardzo kocha kobiety   Koraszewski   2016-10-28
Czarny Poniedziałek był tylko początkiem długiego marszu   Koraszewski   2016-10-24
Polityka, Kościół i medycyna   Koraszewski   2016-10-17
Bitwa o historię i nauki ścisłe   Koraszewski   2016-09-20
Burdel w Izbie Gminnych Lordów   Koraszewski   2016-09-15
Nagie szaty króla czyli plaga bytów pozornych   Koraszewski   2016-08-26
Klauzula zdeprawowanego sumienia   Koraszewski   2016-08-03
Uwagi o rozważaniach o naprawie Rzeczpospolitej   Koraszewski   2016-07-31
Serce Prezesa ogrzeje Polskę   Kruk   2016-07-20
O Polskę parlamentarną, czyli kilka myśli po lekturze informacji o projekcie.   Koraszewski   2016-06-09
Co państwu dolega?   Koraszewski   2016-06-07
Tylko „Świerszczyk” nie  kłamie   Koraszewski   2016-05-27
Paraliż postępowy polską racją stanu   Kruk   2016-05-22
Nasza partia jest czystą demokracją   Koraszewski   2016-05-13
Czy leci z nami psychiatra?   Koraszewski   2016-05-10

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica



Arabowie



Roboty będą uprawiać ziemię



Sumienie, czyli moralność bez smyczy



Skomplikowana ewolucja



Argument neuroróżnorodności



Nowe badanie pamięci długotrwałej



Ściganie bluźnierstwa



Ryby jaskiniowe



Autyzm



Od niepamiętnych czasów



Tunezyjczycy przeciw złemu prawu



Drugie prawo termodynamiki



Pochwała ignorancj



Mistyfikacja Sokala



Intronizacja Chrystusa



Obama chrzescijanie



Szelest liści



Czego wam nie pokazują?



Rozdzielenie religii i państwa



Trwa ewolucyjne upokorzenie archeopteryksa



Trucizna, kamuflaż i tęcza ewolucji


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk