Prawda

Czwartek, 13 sierpnia 2020 - 19:23

« Poprzedni Następny »


Czaszka maleńkiego dinozaura/ptaka znaleziona w bursztynie


Jerry A. Coyne 2020-03-27


Tak, mamy nową skamieniałość właśnie opisaną w „Nature”, która ani nie jest ptakiem, ani gadem. I jest malusieńka – z grubsza, dwa gramy. Jakie to jest małe? No cóż, mniej więcej wielkości najmniejszego na świecie ptaka: koliberka hawańskiego z Kuby  (Mellisuga helenae) , który jest tej wielkości:



Pośredniość tej skamieniałości, która jest częścią radiacji prowadzącej do ewolucji współczesnych ptaków z dinozaurów, ilustruje tytuł i treść artykułu poniżej.



Skamieniałość znaleziona w liczącym 99 milionów lat bursztynie z Mjanmy (Birma), jest nazywana dinozaurem, ale w czwartym akapicie artykułu napisano (moje podkreślenie): „Diagnoza: bardzo mały ptak z następującymi autapomorfiami [cecha zaawansowana występująca tylko w jednej grupie filogenetycznej]”.  Czy więc jest to ptak, czy dinozaur?


No cóż, to jest jedno i drugie: jest to postać przejściowa: zarówno najmniejszy kiedykolwiek znaleziony dinozaur, jak najmniejszy wymarły ptak. (Jak powiedziałem, jest mniej więcej wielkości najmniejszego żyjącego ptaka: koliberka hawańskiego. Oba ważą około 2 gramy!) Przejściowa natura tego stworzenia pokazuje się w jego gadzich cechach, włącznie z zębami, jak również w ptasich cechach, takich jak dobrze zarysowane oczodoły i wysklepiona czaszka (patrz poniżej).  Ma jednak także unikatowe cechy, takie jak solidny “pierścień twardówkowy” (krąg grubych kości wokół oka); wiele zębów (w sumie ponad 100), które rozciągają się na całą długość szczęki; fakt, że zęby nie są - jak u dinozaurów - wpuszczone w zębodoły, ale są przyczepione do szczęki bokami; i kształt oczu, który sugeruje, że mogły sterczeć z jego głowy jak u jaszczurki. Te cechy nie są znane ani u dinozaurów, ani u wczesnych lub żyjących ptaków.  


Ponieważ stworzenie znaleziono w bursztynie, jest dobrze zachowane w porównaniu do wczesnych ptaków, które mają kruche, łatwo łamiące się kości. (Chińskie okazy, które dały nam wielki wgląd w ewolucję ptaków, pochodzą z bardzo delikatnych osadów, które zachowały i zmineralizowały kości, ale nie znaleziono niczego tak małego, bo to jest zaledwie jednej szóstej wielkości kolejnego najmniejszego wczesnego ptaka). Nazwano ten gatunek Oculudentavis khaungraa (“Ptak-oko-ząb” a nazwa khaungraae pochodzi od darczyńcy, Khaun Ra).


Tutaj jest kilka zdjęć z artykułu; wstawiłem skan czaszki. Proszę zauważyć, że skala na górze, na lewo od „b” reprezentuje zaledwie 5mm.



Skan z tomografii komputerowej jest poniżej. Spójrzcie na ten kościsty krąg („pierścień twardówkowy”) wokół oka! Fakt, że otwór oka jest tak mały, sugeruje autorom, że to stworzenie prowadziło dzienny tryb życia.



Liczne zęby, które, jak można zobaczyć powyżej, idą przez całą szczękę do oka, jak również kształt języka, sugerują autorom, że był to drapieżnik. W odróżnieniu od najmniejszych ptaków, takich jak kolibry, które popijają nektar, to stworzenie prawdopodobnie jadło stawonogi i inne bezkręgowce.


Z powodu wielu unikatowych cech Oculudentavis khaungraa trudno umieścić
go w filogenezie ptaków i dino-ptaków. Autorzy wstępnie umieścili go tam, gdzie jest czerwona strzałka na ilustracji poniżej, obok słynnego Archaeopteryxa. Autorzy sugerują jednak, że „takson wychodzi poza  Ornithuromorpha” (nazywane także Euornithes), grupę, która obejmuje wszystkie współczesne ptaki. Faktem jest, że to stworzenie jest tak dziwaczne, że nie bardzo można je umieścić z dokładnością gdziekolwiek.



Autorzy sugerują, że dziwaczne cechy tego stworzenia są produktem ubocznym jego miniaturyzacji, która może, jak mówią, spowodować ponowne pojawienie się cech przodków. A chociaż i oni, i media – które szeroko o tym pisały – mówią, że O. khaungraa może rzucić światło na wczesną ewolucję ptaków, trudno powiedzieć, co to mogłoby być za światło.  


Ponieważ istnieje tylko jeden okaz i tylko jego głowa, trudno powiedzieć, co to znaczy. Może to być całkiem wyjątkowa grupa, dziwaczna gałąź we wczesnej radiacji przypominających ptaki dinozaurów teropodów, które wymarły. Może pokazywać nam, że ekologia wczesnych, opierzonych dinozaurów, które prawdopodobnie obejmują drapieżniki o dziennym trybie życia, jest szersza niż poprzednio sądzono. Zainteresowanie tym stworzeniem prawdopodobnie wypływa bardziej z jego pośredniości, jego rozmiarów, jego znakomitego zachowania i jego połączenia cech dotąd nieznanych w radiacji upierzonych teropodów. (Nie wiemy, czy O. khaungraa miał pióra, bo w artykule nie ma o tym żadnej informacji, ale wydaje się to prawdopodobne.)


Tutaj jest bardzo dobre 3,5-minutowe wideo z „Nature”, które podsumowuje to odkrycie. 

 

_________________

Xing, L., O’Connor, J.K., Schmitz, L. et al. Hummingbird-sized dinosaur from the Cretaceous period of Myanmar. Nature 579, 245–249 (2020).

Tiny dinosaur/bird skull found in amber


Nowe informacje o maleńkim dino-ptaku, opisanym wczoraj


Wczoraj pisałem o odkryciu bardzo małego dinozaura teropoda, który wydawał się być częścią radiacji wczesnych, ptakopodobnych dinozaurów. Był maleńki i miał tak niezwykłe cechy, że trudno było ustalić jego miejsce filogenetyczne. Stworzenie nazwano Oculudentavis khaungraae i było niezwykle dobrze zachowane (no cóż, tylko głowa) w birmańskim bursztynie datowanym na 99 milionów lat temu.  


Chciałbym tu dodać nieco po przeczytaniu postu Darena Naisha na jego znanej witrynie internetowej Tetrapod Zoology (h/t Dom). Ponieważ Naish jest paleontologiem specjalizującym się w kręgowcach, wie o tym wszystkim bez porównania więcej niż ja i rzeczywiście jest w stanie ocenić filogenetyczną pozycję znaleziska. Można przeczytać jego post klikając na link pod zrzutem z ekranu poniżej:


Daren stawia pytanie – czy to rzeczywiście jest opierzony, ptakopodobny teropod. Cytaty z postu Naisha są wcięte.


Po konsultacjach z różnymi ekspertami w tej dziedzinie Naish mówi, co następuje:

. . . . wielu ekspertów, których opinię szanuję, wyraziło wątpliwości co do statusu teropoda, skamieniałości omawianej poniżej i twierdzi, że jest bardziej prawdopodobne, iż jest to gad nie-dinozaur, może drepanozaur lub lepidozaur (a może nawet jaszczurka).

To mogłoby wyjaśnić, dlaczego pewne cechy skamieniałości, jak oczy sterczące z głowy, są bardziej podobne do jaszczurki niż do teropoda. Tutaj jest jedna z rekonstrukcji stworzenia, zrobiona przez Mette Aumala, reprodukowana przez Naisha (dostałem pozwolenie na użycie jej):


Tetrapod Zoology jest kilka rysunków i rekonstrukcji stworzenia, zrobionych przez Naisha i możecie je tam zobaczyć.


Naish dodaje:

W chwili kiedy to piszę ten proponowany status nie-dinozaura wygląda na prawdopodobny i zespół chińskich autorów, kierowany przez Wang Wei, właśnie opublikował artykuł z twierdzeniem o jego nie-dinozaurzym statusie. Nie wiem, co będzie dalej, ale zobaczymy.

Jeśli to nie jest teropod i nie jest opierzonym krewnym wczesnych ptaków, istotnie zmieniłoby to jego ewolucyjne znaczenie. Skamieniałość nadal byłaby ważna, ale nie skierowałaby nas ku możliwości istnienia grupy miniaturowych gadów (a może płazów), o których nie wiemy, bo są zbyt małe i kruche, by się przechować.  


Jeśli to jest teropod, Naish jest podniecony możliwością, że wiele wczesnych ptaków mogło być równie małych, jak to stworzenie (Naish ocenia je na około 9 cm długości). Wreszcie, jeśli to był teropod/ptak, Naish zgaduje, podobnie jak autorzy, że mógł żerować na bezkręgowcach na ziemi w lesie lub nawet na „małych kręgowcach, takich jak almiki”.  


Wreszcie, problem datowania. Wielu z tych okazów po prostu nie można dokładnie datować, ponieważ są wykopywane z ziemi na terenach niedostępnych dla tych, którzy mogliby dostarczyć daty. Okaz opisany w ”Nature” został datowany na 99 milionów lat, ale to w oparciu o informację o lokalizacji, nie zaś datowaniu samego bursztynu lub otaczających go warstw. A podana informacja o lokalizacji może być wątpliwa. Dokładne datowanie jest, oczywiście, zasadnicze, by umieścić skamieniałość w ewolucyjnym kontekście.  


W każdym razie, po przeczytaniu artykułu Naisha, musimy zrobić krok do tyłu i nie decydować przedwcześnie, że było to wczesne ptasie stworzenie lub też potomek teropoda. Prasa głównego nurtu, niechętna do tak głębokiej analizy, jakiej dokonał Naish, nie zauważyła możliwości, że to może nie być teropod ani nawet gad nie-dinozaur.


Istnieje jednak także problem etyczny: ludzie mają zastrzeżenia, że pieniądze za takie znaleziska w bursztynie mogą trafiać w ręce armii lub bojówek i zostać użyte do prowadzenia wojny. Z ”Science”:(długi i wart przeczytania artykuł):

Choć jednak birmański bursztyn jest marzeniem naukowca, jest także etycznym polem minowym. Skamieniałości pochodzą z rozdzieranego konfliktem stanu Kachin w Mjanmie, gdzie naukowcy nie mogą badać geologii w poszukiwaniu wskazówek co do wieku i środowiska skamieniałości. W Kachin rywalizujące frakcje polityczne konkurują o zyski z bursztynu i innych zasobów naturalnych. “Te towary podsycają konflikt - mówi Paul Donowitz, przewodniczący mieszczącej się w Waszyngtonie, pozarządowej organizacji Myanmar at Global Witness – Dostarczają dochodów na broń stronom konfliktu i rząd przypuszcza ataki i zabija ludzi oraz łamie prawa człowieka, by odciąć dostęp do tych zasobów”.

Tutaj jest dobre wideo z ”Science” z maja zeszłego roku o ogólnym problemie okazów w bursztynie, wiedzy, jaką z nich czerpiemy i etycznych problemach badania birmańskich bursztynów.  

 

WIDEO


An update on the tiny dino-bird i described yesterday

Why Evolution Is True, 12 i 13 marca 2020

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Jerry A. Coyne

Emerytowany profesor na wydziale ekologii i ewolucji University of Chicago, jego książka "Why Evolution is True" (Polskie wydanie: "Ewolucja jest faktem", Prószyński i Ska, 2009r.) została przełożona na kilkanaście języków, a przez Richarda Dawkinsa jest oceniana jako najlepsza książka o ewolucji.  Jerry Coyne jest jednym z najlepszych na świecie specjalistów od specjacji, rozdzielania się gatunków. Jest również jednym ze znanych "nowych ateistów" i autorem książki "Faith vs Fakt". Jest wielkim miłośnikiem kotów i osobistym przyjacielem redaktor naczelnej.
 

Jerry Coyne - Uzupelnienie
Kolejny biolog kwestionuje naturę skamieniałości maleńkiego „ptaka/dinozaura”

Dwunastego marca pisałem o nowym artykule w „Nature”, w którym opisano skamieniałość Oculudentavis khaungraa, zidentyfikowanego jako maleńki (2-gramowy) dinozaur/ptak znaleziony w birmańskim bursztynie. Ale już następnego dnia musiałem zastrzegać się po przeczytaniu postu Darrena Naisha w Tetrapod Zoology, nie tylko na gruncie powodów humanitarnych (bursztyn użyty w tym badaniu może być „krwawym bursztynem”, używanym do podsycania konfliktu w tym regionie Mjanmy), ale, co najważniejsze dla nauki, ponieważ inni paleontolodzy zaczęli wątpić, czy ta skamieniałość istotnie jest teropodem. Jak pisze Darren:


. . . . szereg ekspertów, których opinię szanuję, wyraziło wątpliwości co do statusu skamieniałości teropoda omawianej poniżej i twierdzi, że jest bardziej prawdopodobne, iż jest to gad nie-dinozaur, może drepanozaur lub lepidozaur (a może nawet jaszczurka).

Na artykuł poniżej, tłumaczony z włoskiego przez Google (kliknij na link pod zrzutem z ekranu), zwrócił mi uwagę czytelnik Gerdian de Jong, który napisał: „Szanowany paleontolog,  Andrea Cau, pisze na swoim blogu Theropoda.blogspot dlaczego Oculudentavis nie jest ptakiem ani teropodem i że szersza analiza wskazuje na gałąź Gekkota”.


Najpierw jednak, tutaj są dwie rekonstrukcje O. khaungraa Darrena, który uprzejmie dał mi pozwolenie na pokazanie ich tutaj (© Darren Naish/Tetrapod Zoology). Napisy są jego.


<span>Oparta na przypuszczeniach rekonstrukcja </span>Oculudentavis<span>, jego upierzenia i innych szczegółów, inspirowana przez </span>Jeholornis<span> i innych archaicznych członków Avialae. Przedstawiam go tutaj na ziemi w lesie, ale niekoniecznie twierdzę, że tam przebywał. Rysunek: Darren Naish.</span>
Oparta na przypuszczeniach rekonstrukcja Oculudentavis, jego upierzenia i innych szczegółów, inspirowana przez Jeholornis i innych archaicznych członków Avialae. Przedstawiam go tutaj na ziemi w lesie, ale niekoniecznie twierdzę, że tam przebywał. Rysunek: Darren Naish.

Rekonstrukcja wielkości przez Darrena. Linijka jest w centymetrach..


Zrobiona z grubsza, na wpół schematyczna rekonstrukcja szkieletu Oculudentavis, którą zrobiłem, żeby zdobyć jakieś pojęcie o możliwym rozmiarze. Jak widać, byłby maleńki. Ogólna postać szkieletu oparta na ptakach Jeholornis. Rysunek: Darren Naish.

Zrobiona z grubsza, na wpół schematyczna rekonstrukcja szkieletu Oculudentavis, którą zrobiłem, żeby zdobyć jakieś pojęcie o możliwym rozmiarze. Jak widać, byłby maleńki. Ogólna postać szkieletu oparta na ptakach Jeholornis. Rysunek: Darren Naish.



Będę również pisał o innych artykułach/krytykach, w miarę jak będą się pojawiały. W każdym razie już teraz nie jest rozsądne traktowanie tego znaleziska jako teropoda, który był także ptakiem.


Kliknij na link, żeby przeczytać artykuł po włosku lub otrzymać tłumaczenie. Poniżej (wcięte) streszczenie tłumaczenia.


Po przeczytaniu badania i analizie szczegółów w ruchomym D3 modelu czaszki, stworzonym przez autorów, sądzę, że interpretacja zaproponowana przez  Xinga i in. (2020) jest bardzo problematyczna. W rzeczywistości Oculudentavis ma liczne cechy nietypowe dla ptaka, a także dla dinozaura. To zaś czyni, że wątpię, by można go było zaklasyfikować do Dinosauria (i Avialae).


Brak okna przedczołowego.

Kości kwadratowe z dużą boczną wklęsłością.

Zęby szczękowe i tylne zęby szczęki rozciągają się poniżej oczodołu.

Uzębienie z osadzeniem pleurodontycznym lub akrodontycznym.

Bardzo duże okna skroniowe.

Wyrostek dziobiasty, który zakreśla tylno-brzuszną (postdorsalną) wklęsłość szczęki.

Bardzo małe rozmiary.


Oculudentavis
 jest dużo mniejszy niż jakikolwiek inny mezozoiczny ptak odkryty jak dotąd. Jego rozmiary są porównywalne do rozmiarów wielu małych łuskonośnych znalezionych w birmańskim bursztynie.  


Konkludując, jest zbyt wiele „jaszczurzych” cech u Oculudentavis, by nie powstało podejrzenie, że ta skamieniałość nie jest wcale ptakiem, nie mówiąc już o dinozaurze, ale innym rodzajem diapsyda, może łuskowym lepidozaurem, a może okazem bardzo niedojrzałego osobnika z jakiejś innej mezozoicznej grupy (na przykład, choristodera). 


Gdybym miał stawiać pieniądze albo na hipotezę bardzo małego ptaka z niezwykłymi, „jaszczurczymi” cechami, albo na hipotezę bardzo niedojrzałej czaszki gada nie-dinozaura, obstawiłbym tę drugą.

Więcej o tym, dlaczego powyżej wytłuszczone cechy wskazują bardziej na lepidozaura  niż dinozaura jest w oryginalnym artykule. 


Czym jednak są lepidozaury? Jest to monofiletyczna grupa gadów, która obejmuje istniejące węże, jaszczurki, hatterie i amfisbeny. “Monofiletyczna” znaczy, że grupa zawiera wszystkich potomków, żyjących lub wymarłych, pochodzących od wspólnego przodka. Lepidozaury nie obejmują dinozaurów. Tutaj jest drzewo rodzinne Quora, które pokazuje, że dinozaury nie są razem z Lepidoauria, bo ta druga grupa jest po prawej stronie.


Fakt, że ta skamieniałość może nie być teropodem, ale lepidozaurem, jak jaszczurka, nie czyni, że oryginalne wyniki nie są interesujące. W rzeczywistości, dla mnie są tym bardziej interesujące. Po pierwsze, pokazują, że mogła zachodzić konwergentna (niezależna) ewolucja do ptasich postaci zarówno u dinozaurów, jak lepidozaurów (może od jaszczurkopodobnego przodka). To byłoby osłupiające.


Ponadto, pokazuje, że niezależnie od tego, czy stworzenie w bursztynie było teropodem, czy lepidozaurem, mogła istnieć cała radiacja miniaturowych, podobnych do ptaków stworzeń z całkiem innej grupy gadów. Czy to było prawdą okaże się, jeśli znajdziemy więcej okazów. Ponieważ są małe i kruche, jest mało prawdopodobne, że możemy znaleźć je gdzie indziej niż w bursztynie. Zobaczymy.


Tymczasem mam nadzieję, że prasa głównego nurtu, która okrzyczała ten okaz rodzajem dinozaura, przynajmniej da wyjaśnienie. Choć jest mało prawdopodobne, by publiczność zainteresowała się zagmatwanymi szczegółami anatomicznymi, przynajmniej dowiedzieliby się, że nauka jest trwającym procesem i to, co uznawane jest za „prawdę”, jest prowizoryczne, tylko stając się mniej prowizoryczne w miarę gromadzenia się danych. Obecnie mamy tylko jeden okaz tego rodzaju.

 

Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Nauka

Znalezionych 1137 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Nowy raport: Bakteria po stu milionach lat nadal żywa!   Coyne   2020-08-08
Modlitwa to nie jest lekarstwo   Nowella   2020-08-07
Maleńki, 10-centymetrowy dinosaur, który zjadał owady   Coyne   2020-08-06
Piękny skoczek, który upodabnia się do mrówki   Coyne   2020-08-03
Urodziny Rosalind Franklin!   Cobb   2020-07-31
Kondor wielki: ptak, który rzadko kiedy macha skrzydłami   Coyne   2020-07-28
Czy ludzie byli w Nowym Świecie ponad 30 tysięcy lat temu?   Coyne   2020-07-26
Oszaleć na punkcie nietoperzy w czasach korony i politykierstwa   Collins   2020-07-25
Dwa gatunki dały zdolną do życia hybrydę, mimo że rozeszły się 150 milionów lat temu   Coyne   2020-07-23
Niccolo Tartaglia jego tajemnica   Jacoby   2020-07-20
Akcja afirmatywna w wieloetnicznym narodzie   Hyams   2020-07-17
Dekolonizacja ewolucji (i Darwina) była nieunikniona   Coyne   2020-07-15
Filtr mózgu (czyli czego nie widzimy)   Novella   2020-07-14
Homeopatia jest bezwartościowa a czasami szkodliwa   Novella   2020-07-10
Pięć błędnych wyobrażeń o ewolucji: jedno jest wątpliwe, jedno niesłuszne   Coyne   2020-07-08
Wiecznie kurczący się tranzystor i wynalezienie Google   Ridley   2020-07-06
Postmodernizm: filozofia, która stoi za naszymi wojnami kulturowymi i postępującym nihilizmem   Hill   2020-07-02
Bodźce do innowacji w końcu pokonają COVID-19   Ridley   2020-06-27
Maleńkie stworzenia morskie budują olbrzymie, fantastyczne domy, by chronić się i zdobywać pokarm   Coyne   2020-06-25
Rośliny uprawne z edytowanym genomem pomagają farmerom i środowisku   Ridley   2020-06-20
Czy klucz do COVID można znaleźć w rosyjskiej pandemii?   Ridley   2020-06-18
Skąd więc wziął się ten wirus?   Ridley   2020-06-16
Nowe dane o tym, jak działają grzyby „mrówek zombie”   Coyne   2020-06-15
Czy brytyjski naukowy establishment popełnił największy błąd w historii?   Ridley   2020-06-13
Błysk światła w mroku   Sheagren   2020-06-12
Poczucie pewności napędza efekt potwierdzenia   Novella   2020-06-08
Czy możemy zobaczyć osobowość?   Novella   2020-06-05
Rozwiązanie dla obecnego kryzysu   Ridley   2020-06-02
Lokalizacja funkcji wykonawczych   Novella   2020-05-30
Przestańcie wierzyć w naukę   Greenfield   2020-05-28
Ewolucyjne korzenie sztuki   Koraszewski   2020-05-27
Innowacji nie można wymusić, ale można je zdławić   Ridley   2020-05-26
Stymulowanie kory wzrokowej   Novella   2020-05-23
Pora na telemedycynę   Novella   2020-05-19
Czy mrożącą krew w żyłach prawdą jest, że decyzja o zamknięciu społeczeństwa opierała się na luźnych matematycznych spekulacjach?   Ridley   2020-05-15
MMR jest bezpieczna i skuteczna   Novella   2020-05-14
Odporność stada na fakty   Koraszewski   2020-05-13
O COVID wiemy wszystko – i nie wiemy niczego   Ridley   2020-05-12
Nanotechnologia zastosowana do leczenia choroby Alzheimera   Novella   2020-05-11
COVID-19 – To są szkody   Novella   2020-05-05
Nadmiar teorii wszystkiego   Koraszewski   2020-05-04
Zawodnicy – i trudności – w wyścigu do wyleczenia COVID   Ridley   2020-04-30
Psychologia sprzeciwu wobec szczepień   Novella   2020-04-25
Prowokator czy prowokowany?   Witkowski   2020-04-24
Nauka on-line jest skuteczna   Novella   2020-04-23
Mądrość w pułapce autorytetu   Witkowski   2020-04-18
Znaleziono najstarszego “bilaterian”: odkryto podobne do robaka stworzenie wraz z jego skamieniałymi śladami   Coyne   2020-04-16
Nietoperze i pandemia   Ridley   2020-04-14
Pandemia ludzkiej głupoty   Novella   2020-04-12
W miarę postępu badań natura naszego wroga staje się coraz wyraźniejsza   Ridley   2020-04-04
Wzmacnianie układu odpornościowego podczas pandemii   Novella   2020-04-02
Dlaczego ten wirus inaczej dotyka pokolenia?   Ridley   2020-03-30
Czaszka maleńkiego dinozaura/ptaka znaleziona w bursztynie   Coyne   2020-03-27
Szczepionka na koronawirusa nie przybędzie szybko   Ridley   2020-03-25
Niebawem dowiemy się jak solidna jest nasza cywilizacja   Ridley   2020-03-23
Żywotność wirusa Covid-19 na różnych powierzchniach (rada: używaj rękawiczek, kiedy odbierasz paczki i nie otwieraj ich przez 24 godziny)   Coyne   2020-03-21
Dzień był krótszy 70 milionów lat temu   Novella   2020-03-20
Jak często powstają ptasie hybrydy?   Coyne   2020-03-18
Mózgi noworodków   Novella   2020-03-16
Twierdzenie o białku i DNA dinozaurów   Novella   2020-03-10
Porażka jest stałym elementem pracy naukowca   Konrad Bocian   2020-03-07
Jak myśleć o naszych problemach   Tupy   2020-03-03
Dlaczego tak wiele nowych wirusów pochodzi od nietoperzy?   Ridley   2020-02-29
Odkrycie antybiotyku przez AI   Novella   2020-02-27
Wizyta w Andach u łysek rogatych   Lyon   2020-02-26
Zioła nie pomagają na utratę wagi   Novella   2020-02-25
Dawkins pisze tweeta   Coyne   2020-02-24
W obronie binarności płci u ludzi   Coyne   2020-02-21
Nie palmy pieniędzy na ołtarzu zielonej manii   Lomborg   2020-02-20
Więcej dowodów ewolucji: końskie zarodki zaczynają tworzyć pięć palców, a cztery zawiązki znikają   Coyne   2020-02-18
Homeopatyczny rentgen   Novella   2020-02-14
Różnice płci w wyborze zabawek: chłopcy bawią się chłopięcymi zabawkami, dziewczynki dziewczęcymi zabawkami   Coyne   2020-02-13
Śmiertelność z powodu raka nadal spada wbrew twierdzeniom szarlatanów     2020-02-11
Odkrycie w immunologii, a leczenie nowotworów   Novella   2020-02-10
Ponowne psucie nauki przez ideologię: ”Slate” wypacza biologię ewolucyjną, by wyglądała na kapitalistyczną i antysocjalistyczną   Coyne   2020-02-07
Flamingi z braku łysek rogatych   Lyon   2020-02-06
Moja ostatnia praca badawcza. Część 3: Znaczenie   Coyne   2020-02-04
Moja ostatnia praca badawcza. Część 2: Wyniki   Coyne   2020-02-03
Moja ostatnia praca badawcza: Część 1: Cele i metody   Coyne   2020-02-01
Ewolucyjne wyjaśnienie nienaukowych przekonań   Bretl   2020-01-31
Zdumiewająca mimikra   Coyne   2020-01-27
Reality check: Pęd do szybkiej „zerowej” emisji to gwarancja przegranej   Lomborg   2020-01-27
Sfuszerowany artykuł o biologii w „Washington Post”   Coyne   2020-01-24
Punkty dla Ameryki w konflikcie między Iranem i USA   Destexhe   2020-01-24
Zbliżanie się do rozumienia pamięci   Novella   2020-01-22
Z perspektywy naszego kurnika   Witkowski   2020-01-16
Fałszywa pokora nie uratuje planety   Boudry   2020-01-09
Złoty ryż zatwierdzony na Filipinach   Novella   2020-01-07
Cudowna animacja DNA i komórek   Coyne   2020-01-06
Dychotomiczne myślenie, niepewność i zaprzeczanie nauce     2020-01-01
Mieliśmy najlepszą dekadę w historii. Naprawdę   Ridley   2019-12-31
Kreacjonista opowiada się za ”argumentem z niedowierzania”   Coyne   2019-12-26
Biologia męskiej agresji i dlaczego nie jest to tylko „socjalizacja”   Coyne   2019-12-24
Wydajność, wyzysk, wybory   Koraszewski   2019-12-23
Społecznościowe finansowanie szarlatanerii   Novella   2019-12-20
Wykład Dawkinsa o czerpaniu odwagi z darwinizmu   Coyne   2019-12-18
Uprawy GM, takie jak Złoty Ryż, uratują życie setek tysięcy dzieci   Ridey   2019-12-13
Darwin, lisy i inne ssaki na Falklandach   Mayer   2019-12-11
Wirtualna edukacja   Novella   2019-12-03
Teoria klasy próżniaczej Thorsteina Veblena – uaktualnienie statusu   Henderson   2019-12-02

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk