Prawda

Wtorek, 25 lipca 2017 - 00:36

« Poprzedni Następny »


Youtube

Najnowsze filmy
Najczęściej oglądane
youtube - ikona

Opera mydlana z życia łysek amerykańskich, część II


Bruce Lyon 2017-07-10

Na pierwszy rzut oka życie rodzinne łyski amerykańskiej wygląda na czyste szaleństwo, ale bliższe przyjrzenie się pokazuje, że na ogół ma sens. W poprzednim poście o łyskach wspomniałem, że łyski nie zapoznały się z  podręcznikiem o tym, jak powinny działać walki terytorialne. W odróżnieniu od tego jednak łyski są podręcznikowymi ekspertami od pewnych aspektów życia rodzinnego. Ten gatunek dostarcza szczególnie zgrabnej ilustracji idei Davida Lacka w kwestii ewolucji wielkości lęgu u ptaków.

Lack, dyrektor Edward Grey Institute of Ornithology w Oxfordzie w latach 1945-73, postawił wpływową hipotezę o ewolucji wielkości lęgu. Sformułował ją w kategoriach doboru indywidualnego – dlaczego samice odnoszą korzyści ze złożenia danej liczby jaj – i jego idee odegrały rolę w wielkiej debacie w owym czasie o tym, czy dobór naturalny działa  na poziomie jednostek, czy grup/populacji. Zwyciężył dobór indywidualny.   


By móc badać życie rodzinne łysek, musieliśmy znaleźć ich gniazda i śledzić losy każdego jaja od złożenia, poprzez wykluwanie, do niezależności od rodziców pod koniec sezonu rozrodczego.


Poniżej: studentka wolontariuszka sprawdza gniazdo, żeby zobaczyć, ile jest w nim jaj i pisakiem Sharpie Marker oznacza każde nowe jajo. Łyski składają jedno jajo dziennie i w latach, kiedy codziennie sprawdzaliśmy gniazda, wiedzieliśmy dokładnie, w jakiej kolejności jaja w gnieździe zostały złożone.



Gniazdo z jajami oznaczonymi indywidualnymi numerami:

 



Do pewnych badanych kwestii musieliśmy wiedzieć, z którego jaja wykluło się każde pisklę, więc używałem techniki zwanej pip-marking, od dawna używanej przez biologów badających ptactwo wodne. Kiedy jajo zaczyna się wykluwać, pisklę robi dziobem małą dziurkę przy czubku jaja. Wtedy dokładnie wiadomo, gdzie są w jaju jego stopy, bo pisklęta zawsze zwracają ciało w tym samym kierunku. Można zrobić mały otwór w skorupce w miejscu blisko stopy i wyciągnąć ją. Biolodzy badający kaczki przyczepiają mały, metalowy znaczek z numerem do błony w stopie kaczęcia; łyski nie mają błony, przycinałem więc pazur; po wykluciu się szukałem pisklęcia z przyciętym pazurem. Nie mam dobrego zdjęcia dla tej techniki u łysek, ale tutaj jest zdjęcie kaczęcia Bucephala podczas oznakowywania w jaju.



Łyski składają dość duże lęgi (przeciętnie 9 jaj, z rozrzutem od 4 do 15 jaj). Większość jaj wykluwa się, ale tylko około 50% piskląt w populacji przeżywa. Na poziomie rodziny, jedni rodzice wychowują niemal wszystkie pisklęta, podczas gdy innym udaje się wychować zaledwie jedno lub dwoje. Ogólnie nazywamy tę śmiertelność piskląt „redukcją lęgową”.


Kiedy pisklęta są małe, rodzice muszą je karmić, bo inaczej zagłodzą się. Poniżej rodzic daje pisklęciu maleńki kąsek.



Dlaczego ginie tak wiele piskląt łysek? Podejrzewałem, że winne jest zagłodzenie, bo podczas naszych obserwacji niektóre pisklęta były rzadko karmione przez rodziców, a niektóre w ogóle nie były karmione. Codziennie starannie sprawdzałem kilka terytoriów, żeby zobaczyć, czy znajdę zwłoki piskląt, które znikały i nie trwało długo zanim potwierdziłem zagłodzenie. Terytoria były usiane martwymi pisklętami i wszystkie miały niedowagę w stosunku do przewidywanej wagi na podstawie wielkości ich nóg.


Poniżej: Ohydna twarz zagłodzenia – kilka martwych piskląt, jakie znalazłem na terytoriach ich rodziców.



Przeżycie pisklęcia łyski jest mocno związane z kolejnością wykluwania. Łyski wykazują skrajną „asynchroniczność wykluwania”, w którym wykluwanie jest zróżnicowane. Rodzice osiągają to przez rozpoczęcie wysiadywania na długo zanim wszystkie jaja zostały złożone, co powoduje, że najwcześniej złożone jaja wykluwają się przed później złożonymi. Przeciętny rozrzut wykluwania od pierwszego do ostatniego wyklutego pisklęcia w lęgu wynosi pięć dni, ale w skrajnych wypadkach różnica wieku może dochodzić do ośmiu i dziewięciu dni. To te młodsze, później wyklute pisklęta na ogół głodują i korelacja między ryzykiem zagłodzenia a kolejnością wykluwania jest bardzo silna.


Nie mam dobrego zdjęcia asynchroniczności wykluwania u łysek, ale zdjęcie uszatki błotnej, gniazdującej na ziemi sowy, pokazuje ten wzór (zdjęcie zrobione koło Kingston Ontario). Proszę zauważyć różnicę wielkości między pisklętami – i jedno jajo jeszcze nie wyklute! Kilka z tych piskląt już opuściło gniazdo i chowały się w pobliskiej trawie, trzeba więc było je złapać do portretu rodzinnego.



Cała ta śmierć i zniszczenie w rodzinach łysek wydają się marnotrawne i niepotrzebne – po co składać tak wiele jaj, skoro nie można wychować piskląt? Tutaj także David Lack dostarczył kluczowego zrozumienia redukcji lęgowej. Budując na swojej koncepcji, że wielkość lęgu jest zdeterminowana ilością pokarmu, jaką rodzice mogą dostarczyć swojej rodzinie, Lack zrozumiał, że nie zawsze da się przewidzieć ilości dostępnego pokarmu podczas składania jaj. Rozwiązaniem byłoby optymistyczne złożenie jaj na najlepsze możliwe warunki, a następnie, w razie potrzeby, pozwolenie, by redukcja lęgowa przystosowała rozmiar rodziny do rzeczywistej podaży pokarmu. [Dla entuzjastów Monty Python: proszę zauważyć podobieństwo do skeczu „The Meaning of Life” o wielkości rodziny katolickiej. Życie jest nieprzewidywalne, tata nagle traci pracę w fabryce i olbrzymią liczbę dzieci w rodzinie trzeba sprzedać na eksperymenty naukowe.]


Poniżej: dwa w pełni wyrośnięte pisklęta-szczęściarze, którym udało się przebrnąć przez trudności dzieciństwa. Proszę zauważyć, że pisklętom brakuje „tarczy frontowej” ich rodzica (ptak pośrodku) – przedłużenia dzioba na obszar czoła. U niektórych chruścieli tarcza frontowa” jest oznaką statusu, który wskazuje na zdolność do walki – ptaki z większymi tarczami są dominujące. Tak może być również u łysek.



Łyski wydają się całkiem dobrze pasować do koncepcji Lacka o redukcji lęgu. Fakt, że jedni rodzice wychowują jedno pisklę, a inni dziesięcioro, z pewnością sugeruje, że podaż pokarmu dla dzieci jest różna w różnych rodzinach. Obserwacja zaś, że ptaki z małymi rodzinami nadal składają dziewięć lub dziesięć jaj, sugeruje, że łyski nie są zbyt dobre w przewidywaniu podaży pokarmu dla piskląt, kiedy składają jaja. Mogę wyobrazić sobie parę możliwych wyjaśnień, dlaczego rodzice łyski nie potrafią przewidzieć ilości pokarmu, ale są to czyste spekulacje. Po pierwsze, rozmiar rodziny koreluje z rozmiarem terytorium, więc może łyski nie mogą liczyć na zachowanie granic swojego terytorium przez cały sezon. Ponadto, moje badanie zaobrączkowanych łysek ujawniło wzór niezwykły dla ptaków – niemal żaden dorosły ptak, którego oznakowałem, nigdy nie wrócił w następnym sezonie rozrodczym na te same mokradła. Łyski żyją znacznie dłużej niż rok, znaczy to więc, że muszą rozmnażać się co roku w innym miejscu. Zmiana miejsca rozmnażania znaczyłaby, że łyski nie mają wcześniejszej informacji, jak wydajne są moczary, jeśli chodzi o pokarm dla piskląt.


Mimo znacznego głodu wśród piskląt rodziny łysek spędzają dużo czasu na obijaniu się i czyszczeniu piórek. Co tam dzieciaki – rodzice potrzebują trochę czasu dla siebie.



Wróćmy do asynchroniczności lęgowej. David Lack sądził, że najważniejszą funkcją asynchroniczności lęgowej jest ułatwienie redukcji lęgowej; jeśli żywność jest ograniczona, różnica wielkości między pisklętami tworzy konkurencyjne różnice, które pozwalają na szybkie, skuteczne wybicie nadmiaru piskląt. Fakt, że przeżycie pisklęcia jest tak silnie związane z kolejnością wykluwania się, jest u łysek zgodne z tą myślą i przez długi czas byłem przekonany, że to jest funkcją asynchroniczności lęgowej. Kiedy jednak z moim studentem, Daiem, eksperymentalnie stworzyliśmy lęgi wykluwające się synchronicznie, odkryliśmy, że redukcja lęgowa była równie skuteczna. Asynchroniczność wykluwania musi mieć jakieś inne wyjaśnienie (istnieje około 16 hipotez dla asynchronicznego wykluwania, więc jest wiele możliwości do rozważenia).

CIĄG DALSZY NASTĄPI…..


Coot Soap Opera, Part II

Why Evolution Is True, 3 lipca 2017

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Bruce Lyon


Profesor biologii ewolucyjnej na University of California. Jego główny obszar badań to ekologiczne i ewolucyjne podstawy strategii reprodukcyjnych, społeczne zachowania zwierząt oraz reprodukcyjne pasożytnictwo, opieka rodzicielska i harce godowe. 


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Nauka

Znalezionych 630 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Wybuchy epidemii odry w Europie: zapowiedź tego, co przyjdzie do USA?     2017-07-24
Bliskie spotkania z baronem MünchausenemPaulina Łopatniuk     2017-07-22
Ciepło, zimno i śmierć w oczach mediów   Lomborg   2017-07-21
Naukowcy walczą z głodem przez złamanie genetycznego kodu pszenicy   Gelber   2017-07-20
Potrzeba pewności i myślenie konspiracyjne   Novella   2017-07-17
Wielka rozbieżność w afrykańskich genomach   Ridley   2017-07-15
Okablowanie mózgu   Novella   2017-07-12
Opera mydlana z życia łysek amerykańskich, część II   Lyon   2017-07-10
Postmodernizm i prawda   Dennett   2017-07-09
Palestyńska intersekcjonalność z nazistami   Frantzman   2017-07-08
Genesis po raz szósty: spowodowana przez człowieka masowa specjacja   Ridley   2017-07-07
Korzyści zdrowotne papierosów! Dziwuszki ogrodowe wkładają niedopałki do gniazd, by odpędzić kleszcze   Coyne   2017-07-05
Akupunktura na pogotowiu też nie działa   Novella   2017-07-04
Łyski amerykańskie i ich obyczaje   Lyon   2017-07-02
Umiesz paradygmować, kolego?   Stenger   2017-07-01
Gigantyczne “paleonory” wykopane przez wymarłe ssaki   Coyne   2017-06-29
Biodynamiczne rolnictwo i inne nonsensy   Novella   2017-06-28
Pochodzenie i migracja kotów domowych: badanie genetyczne   Coyne   2017-06-27
Masz szczątkowe mięśnie, które poruszały wąsy twoich przodków   Coyne   2017-06-25
Najwcześniejsi ludzie współcześni   Novella   2017-06-23
Głupota pomylonej godności   Pinker   2017-06-21
Mój potworniak ma raka, czyli gdzie z tą tarczycą, poczwaro   Łopatniuk   2017-06-17
Rozszyfrowanie tego, jak mózg naczelnych identyfikuje twarze ludzkie   Coyne   2017-06-16
W naukę się  nie wierzy, naukę się uprawia   Koraszewski   2017-06-15
Ryzyko niewarte podejmowania: list otwarty do moich kolegów w świecie akademickim   Boutwell   2017-06-14
Intersekcjonalny feminizm kwantowy   Coyne   2017-06-13
Antynaukowe przesłanie „Frankensteina” zawsze było głupie   Ridley   2017-06-12
Superantybiotyki na supermikroba   Novella   2017-06-10
Jeden bit różnicy, czyli cyberjasyr od powicia   Maszkowski   2017-06-08
Dobór sztuczny w działaniu: więcej słoni rodzi się bez ciosów   Coyne   2017-06-06
Rolnictwo organiczne nie służy środowisku   Novella   2017-06-04
Nikt nie wie jak najlepiej zwalczać otyłość   Ridley   2017-06-02
Akupunktura kontra nauka, wersja lingwistyczna     2017-06-01
Więcej antyszczepionkowej pseudonauki   Novella   2017-05-30
Podróże po Meddle Earth   Naskręcki   2017-05-28
Badacz: Ludzki zmysł węchu jest lepszy niż wszyscy myślą; może rywalizować z psim!   Coyne   2017-05-27
Wiatr jest czymś nieistotnym dla debaty o klimacie i energii   Ridley   2017-05-25
Nowa mistyfikacja akademicka: sfingowany artykuł o “penisie konceptualnym” opublikowało “wysokiej jakości, recenzowane przez specjalistów” pismo nauk społecznych   Coyne   2017-05-22
Badanie zaszczepionych i nieszczepionych   Novella   2017-05-20
Nie rzuciło mi się w oczy   Łopatniuk   2017-05-18
Biolog ewolucyjny błądzi pisząc o doborze płciowym na łamach “New York Times”   Coyne   2017-05-17
Wielka Brytania powinna przyjąć Zasadę Innowacyjności   Ridley   2017-05-15
Nowa książka o CRISPR, edytowaniu genów i ich etycznych implikacjach   Coyne   2017-05-13
Szarlatan handlujący fałszywą nadzieją     2017-05-12
Czy kiedykolwiek lepiej jest nie wiedzieć?   i Jonny Anomaly   2017-05-10
Czy przestaniemy być mięsożerni?   Ridley   2017-05-09
Nietoperze używają sonaru, by zlokalizować kwiaty kaktusa   Coyne   2017-05-06
Brazylia liczy na technologię izraelską, by rozwiązać śmierdzący problem   Leichman   2017-05-04
Komisja Europejska ukrywa naukę o pszczołach   Ridley   2017-05-03
Dlaczego ryby jaskiniowe ewoluują tak, by oślepnąć?   Coyne   2017-05-02
Artykuł w “Nature” sugeruje, że ludzie żyli w Ameryce Północnej 130 tysięcy lat temu   Mayer   2017-04-29
Rzekł antyszczepionkowiec: Szczepionki powodują autyzm u psów!     2017-04-28
Nowe badanie pamięci długotrwałej   Novella   2017-04-26
Kapryśne mody żywnościowe ukrywają prawdziwy problem żywieniowy   Ridley   2017-04-24
Jakie ładne pakieciki, czyli kto mieszka w żołądku   Łopatniuk   2017-04-22
Epigenetyka stała się niebezpiecznie modna   JC Barnes   2017-04-20
Definiowanie gatunku: nowe, ale problematyczne, pojęcie gatunku   Coyne   2017-04-17
Jak “ludzkie pszczoły”, biotechnolodzy i Gates Foundation ratują afrykański maniok   Ongu   2017-04-15
Opowieść o dwóch krzywych dzwonowych   Ben Winegard   2017-04-12
Skąd bóbr? To są szczuroskoczki, a nie wiewiórki!   Coyne   2017-04-11
Dwie matki jednego albatrosa   Zimmer   2017-04-07
Kiedy ideologia przebija biologię   Coyne   2017-04-04
Możliwe życie znalezione w osadach liczących między 3,8 a 4,3 miliardów lat   Coyne   2017-03-28
Nanocząstki: nowy, jedyny, prawdziwy powód wszystkich chorób?     2017-03-24
Od egzekucji do średniowiecznych tortur: "irański Mandela", Ajatollah Boroujerdi   Rafizadeh   2017-03-23
Dlaczego pandy wielkie mają takie ubarwienie? Odpowiedź: to skomplikowane   Coyne   2017-03-22
Stagnacja socjologii i jej przyczyny   Boutwell   2017-03-21
Przez szyjkę do serca   Łopatniuk   2017-03-18
Możliwości, jakie otwiera edytowanie genów   Ridley   2017-03-17
Michio Kaku całkowicie myli ewolucję człowieka w programie The Big Think   Coyne   2017-03-15
Kolejne przypomnienie, nie ma epidemii autyzmu     2017-03-13
Zbrodnia to niesłychana, ryba zabija pana   Łopatniuk   2017-03-11
Społeczne obyczaje pasówek na kampusie   Lyon   2017-03-08
Pomysłowa nowa hipoteza o mimikrze owadów   Coyne   2017-03-07
Palestyńczycy: Dlaczego "regionalny proces pokojowy" poniesie porażkę   Toameh   2017-03-05
Skandal za kulisami zakazu neonikotynoidów   Ridley   2017-03-04
Okropne informowanie o nauce w “Guardianie”: mamut włochaty” na progu wskrzeszenia? Watpię, a Matthew prostuje błędy   Coyne   2017-03-03
Który naukowiec uratował najwięcej istnień ludzkich?   Coyne   2017-03-01
Pozostaje długa droga na górę Darwina   Zimmer   2017-02-25
Gekon obdziera się ze skóry, by uniknąć drapieżników   Coyne   2017-02-24
Tylko się nie zakrztuś   Łopatniuk   2017-02-18
Czy płeć jest jak gender konstruktem społecznym? Nie.   Coyne   2017-02-17
Czy będzie genetycznie modyfikowana pszenica?   Novella   2017-02-15
Przodek wtóroustych? Nowy raport.   Coyne   2017-02-14
Mimikra müllerowska u Hymenoptera   Coyne   2017-02-11
Czy wirusy pomogły uczynić z nas ludzi?   Zimmer   2017-02-10
Nowy rząd owadów znaleziony w bursztynie z kredy   Coyne   2017-02-08
Alfred Sturtevant: bohater genetyki   Coyne   2017-02-06
Mój ptaszyńcu, czyli rzecz o kurzym wampirze   Łopatniuk   2017-02-04
Sceptyczne pytania, które każdy powinien zadawać   Novella   2017-02-02
Tajemnica pasków zebry rozwiązana – a przynajmniej tak mówią naukowcy   Coyne   2017-01-31
Nasze cętkowane mózgi   Zimmer   2017-01-30
Historia porostów i człowieka, który ją skorygował   Coyne   2017-01-26
Krzykliwa reklama kukrumy a rzeczywistość   Novella   2017-01-25
Niezwykłe pasikoniki naśladujące liście, u których samce i samice są różnych kolorów   Coyne   2017-01-24
Ile komórek ma twoje ciało?   Zimmer   2017-01-20
Selektywne używanie narzędzi wśród mrówek   Coyne   2017-01-17
Genetyczna księga zmarłych   Dawkins   2017-01-14
Mistyfikacja Sokala: dwadzieścia lat później   Coyne   2017-01-13
Pochwała ignorancji, czyli wiem, że nie wiem   Cullen   2017-01-11

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Nowe badanie pamięci długotrwałej



Ściganie bluźnierstwa



Ryby jaskiniowe



Autyzm



Od niepamiętnych czasów



Tunezyjczycy przeciw złemu prawu



Drugie prawo termodynamiki



Pochwała ignorancj



Mistyfikacja Sokala



Intronizacja Chrystusa



Obama chrzescijanie



Szelest liści



Czego wam nie pokazują?



Rozdzielenie religii i państwa



Trwa ewolucyjne upokorzenie archeopteryksa



Trucizna, kamuflaż i tęcza ewolucji



Religia zdrowego rozsądku



Kto się boi czarnego luda?



Land of the pure



świecące ryby



Lewica klania sie



Nis zgubic



Religia pieklo



Nienawisc



Niedożywienie w Ugandzie



Ewolucja nieunikniona



Starty z powierzchni



Niewolnictwo seksualne



Miłość teoretycznie przyzwoitych



Psy nie idą do Nieba



Problem zielonych strachów



Antysemiccy Żydzi



Nowy gatunek homininów na czołówkach gazet.


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk