Prawda

Niedziela, 25 sierpnia 2019 - 17:46

« Poprzedni Następny »


Za Głupotę Naszą i Waszą


Andrzej Koraszewski 2019-05-30

Galicja 1920.
Galicja 1920.

Wybory za nami, trzeba spojrzeć w lustro. Najpierw rzut oka w lusterko wsteczne. Czy pisząc dzieło „O skutecznym rad sposobie” Stanisław Konarski miał nadzieję, że wpłynie na rodaków i przyczyni się do ocalenia znajdującej się nad przepaścią ojczyzny? Tego wiedzieć nie mogę. Zapewne jednak przyglądając się zmianom zachodzącym w innych krajach, chciał mieć nadzieję, że znajdzie się w Polsce garść ludzi gotowych podjąć próbę zapobieżenia nieszczęściu. Kraj od pół wieku był właściwie ziemią niczyją, niezdolny do obrony swoich granic, coraz bardziej zacofany, z koszmarnym systemem oświaty, z nepotyzmem i astronomiczną korupcją w administracji. W trzy lata od wydania pierwszego tomu dzieła Konarskiego caryca posadziła na polskim tronie swojego byłego kochanka, a ten skupił wokół siebie najświatlejsze umysły, jakie ówczesna Rzeczpospolita posiadała. (Warto może dodać, że Poniatowskiego popierał Konarski i wielu tych, którzy 30 lat wcześniej popierali Stanisława Leszczyńskiego i jego koncepcję ratowania kraju.)

Konarski w pierwszym tomie koncentrował się na czymś tak oczywistym, iż trudno dziś zrozumieć, skąd brał się ten samobójczy opór przeciwko zniesieniu liberum veto. Największy dureń powinien widzieć, że miejce obrad nad przyszłością kraju było całkowicie sparaliżowane, że przyzwolenie na to, by jeden poseł mógł zerwać Sejm, oznaczało wydanie kraju na pastwę ościennych mocarastw, gdyż nigdy nie było trudne znalezienie chętnego na trochę gotówki. Chciał Stanisław Konarski, by radzono w polskim Sejmie jak w brytyjskim parlamencie. Takie poważne radzenie o sprawach ojczyzny nie przypadło do gustu szlacheckiej braci, która zdecydowanie wolała, żeby decyzje podejmował król, zobligowany do strzeżenia przywilejów szlachty. Konarski pisał, że ludzie mówią mu, iż są ważniejsze sprawy, niż to jak dyskutuje się w Sejmie, a on upierał się, że żadnej z nich nie uda się rozwiązać, jeśli nie będziemy umieli o tych sprawach porządnie się spierać.

Na to, by zatrzymać degrengoladę było już zbyt późno. Król skupił wokół siebie grupę reformatorów, na urzędzie kanclerza posadził najlepszego z najlepszych, Andrzeja Zamojskiego, w rok po koronacji założył Szkołę Rycerską, ale budowa nowoczesnej armii wymagała nałożenia podatków na Kościół i szlachtę, a na to nie mogło być zgody ani agentów Watykanu, ani patriotów pracy niewolniczej. Reformatorskie zabiegi króla budziły sprzeciw Rosji, Prus i Austrii, jednak największy opór był ze strony swoich. Prawda, jego reformy spowodowały zbrojną interwencję Rosji pod pozorem „obrony praw dysydentów” (bo też reakcją na próby reform, była obrona katolickiej wiary i świętych przywilejów Kościoła katolickiego). Czy Rosja znalazłaby sobie inny pretekst do interwencji w pozbawionym możliwości obronnych kraju? Zapewne. Ale reakcją było wywołanie wojny domowej pod wpływem ówczesnego Rydzyka (oszusta i pijaczyny księdza Marka) i rzeź innowierców. A skutkiem zatrzymanie reform, nie przez obcych, a przez swoich. Jedna z najciekawszych postaci tamtych czasów, kanclerz Andrzej Zamojski ustąpił w 1767 roku z urzędu w proteście wobec porwania przez Rosjan reformatorskich senatorów.

Kiedy Konfederacja Barska skończyła swój niechlubny żywot w Częstochowie, król, jeszcze bardziej osłabiony niż przed patriotycznym zrywem przeciwników obłożenia Kościoła podatkami na obronę, znów zaczął zbierać siły reformatorskie. Ekskanclerz Zamojski chciał dać przykład i w swoich włościach zniósł pańszczyznę, przekonując, że nie ma innej drogi do modernizacji kraju, jak odejście od pracy niewolniczej. Uczestniczył w pracach związanych z powołaniem Komisji Edukacji Narodowej, która ostatecznie powstała w 1773, i na której czele początkowo znalazł się oszust i defraudant biskup Massalski, zastąpiony przez Michała Poniatowskiego, późniejszego prymasa. Motorem tej Komisji był jednak Hugo Kołłątaj, Niemcewicz i inni. Oni zgadzali się z tym, co pisał Konarski, że ludzie są równi, ale była ich garstka, a mówienie takich herezji przy „wykształconym” w rodzimych jezuickich szkołach szlachcicu, groziło obrazą godności, wrzaskiem „bij, kto w Boga wierzy” i dobyciem karabeli.

Król powierzył ekskanclerzowi Zamojskiemu przygotowanie nowego kodeksu praw, który zawierał wiele z pomysłów Konarskiego, a który w 1780 roku został gremialnie potępiony przez posłów w sejmie. Niechętni byli reformie ustroju państwa zagraniczni przedstawiciele, ale po stokroć bardziej, przedstawiciele rodzimej szlachty.

[Polska] – pisał Niemcewicz w swoich pamiętnikach – była krajem na wszystkie strony na oścież otwartym, nie uważała, iż wkoło niej stały trzy okropne tygrysy, że szlachta, która sobie wszystkie rządy i prawa i pieczę nad krajem przywłaszczyła, dbała jedynie o wiarę katolicką i zgubne swe przywileje, spuszczając się na wszystkich świętych, nie chciała ni płacić podatków, ni mieć wojska do obrony kraju; nie dziwić się przeto, że wkrótce przyszły czasy, iż czyhający na dziedzictwo jej sąsiedzi zabójcze swe zamysły spełnili na niej.

Nic dziwnego, że dopiero zaborcy znieśli pańszczyznę, najpierw w zaborze pruskim, poczynając od stopniowych reform uwalniania od pańszczyzny i nadawania ziemi już od 1808 roku, potem w zaborze austriackim, znacznie bardziej chaotycznie i bez pomysłu, a wreszcie w zaborze rosyjskim, gdzie ani zaborca, ani nasze ziemiaństwo  nie zamierzało uczynić tej reformy narzędziem wzmocnienia kraju.    

Polska wieś nie miała wielkiego entuzjazmu dla powstań (z wyjątkiem kościuszkowskiego), bo aż nazbyt dobrze wiedziała, że jest to bardziej walka o wolność niewolenia, niż o wolność dla wszystkich.

Kiedy wreszcze szczęśliwym zbiegiem losu – dzięki wycieńczeniu wojną mocarstw rozbiorowych i z łaski zwycięzców (bardziej niż dzięki własnym wysiłkom) odzyskaliśmy niepodległość, Sejm znów stał się miejscem częściej blokującym reformy niż je wspierającym i miejscem kompletnie bezładnego radzenia o sprawach kraju. Marszałek dość miał „sejmokracji” i chociaż można go zrozumieć, to przecie rację miał Konarski, iż bez porządnego parlamentu trudno w państwie jakiekolwiek problemy skutecznie rozwiązywać.  

Ostatnie dni spędziłem czytając dziesiątki artykułów poświęconych spektakularnej klęsce opozycji w wyborach do Europejskiego Parlamentu. Zabawną zgoła nowością był w nich lament z powodu wysokiej frekwencji. (Trudno o wątpliwości, że gdybyśmy zostali sami przy urnach, to mielibyśmy wybory w kieszeni.) Wielu zauważyło, że te wybory wróżą zwycięstwo PiS w wyborach do Sejmu i jest to wysoce prawdopodobne, chociaż żadnej strategii przeciwdziałania zbliżającej się klęsce nie niesie. Analizy przyczyn klęski kierują się na taktykę rozdawnictwa zwycięskiej partii politycznej, na siłę ich propagandy, czasem na spory wewnątrz opozycji.

Bartłomiej Sienkiewicz pisał:

Jeśli w jesiennych wyborach jest choć cień szansy na pokonanie PiS, to warunkiem podstawowym jest nie szukanie usprawiedliwień, ale powiedzenie wprost: to co się wydarzyło wczoraj to absolutna klęska opozycji.

Niby prawda, ale nic z niej nie wynika.


Moją szczególną uwagę zwrócił wywiad w „Gazecie Wyborczej” pod tytułem: "Wybory mają też wymiar godnościowy, a rządy PiS dowartościowały lud i wieś".  Justyna Suchecka, autorka wywiadu z warszawskim socjologiem Przemysławem Sadurą, we wstępie obwieszcza nam, że „Jeśli PSL zdecyduje się pozostać w Koalicji Europejskiej, musi wzmocnić swoją pozycję, wyraźnie podkreślić osobną tożsamość. Udowodnić, że nadal jest partią, która jest w stanie zadbać o interesy rolników”. Zabawnie brzmi to ze strony przedstawicielki gazety, która od 30 lat kultywuje pogardę dla mieszkańców wsi, gazety, która swego czasu radośnie nagłaśniała studenckie hasło: ”Zabierz głos, zanim burak ci go zabierze”.          

Józef Kuśmierek musiał w redakcji ”Gazety” mówić to samo, co pisał do mnie do Londynu w listach, że jak się przegra wieś, to przegra się wszystko. Wiedział co mówi, nie bez powodu nazywano go szalejącym reporterem, nie bez powodu wściekał się, że solidarnościowi politycy borykają się z rzeczywistością, którą sobie wymyślili w swoich fotelach. Zanim przejdę do krótkiego streszczenia uczonej rozmowy warszawskiej dziennikarki z warszawskim socjologiem, chciałbym tu zacytować długi wpis ze strony szczecińskiej działaczki Komitetu Obrony Demokracji, Magdaleny Filiks:

Jednak nie wytrzymam. Tego się nie da wytrzymać. Jestem wściekła.

Dwa dni od wyborów i doznaję większego szoku, niż w dniu wyborów. Może moment wstrząsu sprawia, że ludzie pokazują prawdziwą twarz- jak my to pięknie nazywamy po „naszej stronie” – hipokryzja. 

Oglądam memy, które z ludzi robią klęczące bydło i mapy, które dzielą Polskę na lepszą i gorszą.

Czytam o ciemnocie, sprzedawczykach, kołtunach, tępocie. Czytam o ludziach, którzy chodzą na pasku proboszcza. Czytam straszne rzeczy. 
To jest dopiero tragedia. I piszą to zdaje się Ci mądrzejsi, wykształceni i oświeceni.

Wy zupełnie nie znacie tych ludzi. Nic nie rozumiecie. Nie znacie tej wsi i tych gmin i tych miast. Nie znacie najwyraźniej zwyczajnych problemów, zwyczajnych ludzi w zwyczajnym świecie. W świecie, w którym najczęściej wypłacana pensja w tym kraju, to 2000 zł. 

Tak pięknie mówicie o godności, o wykluczonych, o mniejszościach. Słucham od kilku lat tych aktywistów społecznych, tych walczących o prawa kobiet. I mam wrażenie, że to jest jakiś cholerny teatr. Jakby rzeczywiście wcale nie chodziło o człowieka. A gdzie są prawa kobiet, kiedy mówimy o Halinie z czwórką dzieci, dla której 2000 zł to jest właśnie godność, to są właśnie prawa kobiet !!! 

Bo nie jedna Halina może teraz kupić dziecku trampki i ananasa i jeszcze sobie żakiet na komunie syna i farbę do włosów w kiosku, żeby jej sąsiadka nałożyła.

Od kogo chcecie się oddzielić rysując te mapy podziału ?

Wy – którzy krzyczycie o przyjmowaniu uchodźców, drwiąc z ludzi, którzy się ich boją, chcecie budować mury przed tymi, których zwyczajnie nie rozumiecie. Może im zbudujmy pisowskie obozy ? 

Czujemy się lepsi, bo mamy czas pojechać bronić puszczy przed wycinką, wtedy, kiedy ciemna masa zasuwa na PKB. Czujemy się lepsi, bo mamy karnety na Jogę za 200 zł drwiąc z ludzi, którzy od dziecka swoją duchowość rozwijają w kościele – bo tak zostali wychowani. Bo tam jest ich Joga.

Kiedy potrzebuję odpocząć od kupy bezwartościowych medialnych śmieci, pozornych akcji pseudodemokratów, wyliczonych i niezbędnych im do zbierania fejmu w mainstreamie jadę sobie na wieś. Do tych ludzi z których drwicie. Bliskość prawdziwych problemów i prostych ludzi, którzy żyją jak zostali nauczeni, borykając się z codziennością daje mi zawsze nie tylko spokój, ale zdrową perspektywę. Im więcej kiedyś zarabiałam, tym więcej czasu spędzałam z ludźmi, którzy nie zarabiali. Dla zdrowia i z troski o siebie.

Jak można tak gardzić ludźmi ?

Od trzech lata proszę, by nie wyśmiewać się z tych, którym 500 plus dało lepsze, godne życie. Piramida potrzeb człowieka nie zaczyna się od teatru i kosmetyczki. Są rodziny, które dostały 2000 zł i więcej pomocy. Można i owszem dyskutować o tym, skąd te pieniądze brać i jak dystrybuować, ale nie wolno mówić, że to pieprzona patologia dała się kupić. 

Jak Wam nie wstyd śmiać się z emerytów, którzy dostali 1000 zł i poszli zagłosować na PiS. 

Przecież Ci ludzie żyją na granicy ubóstwa. Moja mam jest sama i ma 1500 zł emerytury, a 800 zł opłat. Ci ludzie od lat nikogo nie interesują. Chyba, że przed wyborami. Nikt realnie nie rozwiązuje ich problemów. 
Na jaką orbitę odlecieliście, że tego nie rozumiecie ?

Nie spodziewaliście, że ludzie pójdą na wybory bronić swojego kościoła ??? Świata w którym żyją całe swoje życie i który znają? Który daje im poczucie bezpieczeństwa? To po cholerę Wam to wykształcenie, skoro nie rozumiecie prostych prawd.

Drwiliście z tych, którzy poszli obronić swoją godność do urn. Bo się zwyczajnie boją. To nie jest śmieszne, że co 10 osoba nie wie, co znaczy skrót LGBT. Ale to nie powód, by z tych ludzi drwić. Oczywiście, że się boją. To świat ich wartości, którego będą bronić. Im bardziej będziemy ich wyśmiewać, tym bardziej się będą mobilizować. 

Intelektualiści i wykształciuchy oderwani od zwykłej ludzkiej wrażliwości, to dla nich właśnie ten obcy. 

Nie sztuką jest szydzić, sztuką jest opowiedzieć im tak, żeby rozumieli, o czym do nich mówicie.

Jest mi wstyd. Czuję poczucie bezsilności. Nie mogę patrzeć na mapy podziału i czytać o tym, że Wam duszno. To zabierzcie swoje tyłki na riwiery, może Wam przewietrzy głowy. 

Co się stało z tym narodem pytacie ? Nic. Właśnie go poznajecie. Halinę i Janusza, który Wam przeszkadzają na plaży, bo puszczają muzę na cały regulator, na kocu obok, ciesząc się ze swoich pierwszych od lat wakacji nad polskim morzem. I może głośno tego nie mówimy, ale uważamy ich za ludzi drugiej kategorii.

Jest mi wstyd.

Jestem prostą dziewczyną ze wsi, moja babcia chodzi co niedzielę do kościoła. I ja rozumiem jej ból, kiedy dowiaduje się o pedofilii w kościele. I ona sobie z tym bólem pewnie radzi swoją modlitwą. Ale nigdy nie zrozumie, dlaczego ktoś chciałby zamknąć kościół. I szczerze, ja też nie rozumiem tych, którzy chcieliby jej ten kościół zamykać. Demokraci.


Na ulicę 4 lata temu wyprowadził mnie bunt przeciwko temu, jak PiS straszy uchodźcami i ich odczłowiecza, zamieniając człowieka w robala i zarazę. Dziś taki sam bunt czuję, kiedy ludzie z którymi walczyłam o wolność odmawiają innym wolności, prawa wyboru i prawa do godnego życia. 

Skoro nie umiemy do tych ludzi dotrzeć i ich zrozumieć, to znaczy tylko tyle, że jesteśmy słabi i ciemni.

Jeśli wierzycie, że prawie 50 procent społeczeństwa, to są ludzie, którymi należy dziś gardzić, to każda złotówka na wasze wykształcenie została zmarnowana i lepiej ją było przeznaczyć na ratowanie wolnych krów. 

I pisze to ja – zdroworozsądkowy liberał ekonomiczny. Magister ekonomii, który rozumie, że życie na kredyt ma krótkie nogi. Bo tu nie o politykę powinno chodzić najpierw, ale o drugiego człowieka. 

A temu nie zawsze trzeba coś dać, czasem starczy go zwyczajnie wysłuchać i zrozumieć.

Pierwsze od czego powinna zacząć ta elita, to pojechać do tych ludzi. Bez kamer. I ich zapytać jak się mają, co czują i czego się boją. 

Inaczej będzie kolejnych 5 nieudanych projektów Biedronia wyliczonych na procenty i opartych na teatrze. Moje dzieci jak oglądają jego wystąpienia, to pytają czy to program milionerzy. Bo dzieci mają intuicję i mówią mi mamo, to wszystko ściema, cała ta polityka. Zostaw to. Nie warto. Jeszcze się taka staniesz.

Żadna realna zmiana nie nastąpi bez uszanowania godności człowieka, nawet tego, albo szczególnie tego, który sobie gorzej radzi w życiu i nie poszedł na studia.

Nie będzie żadnej rewolucji, będzie ewolucja. I od nas zależy, czy po drodze zostaniemy sami na samotnej wyspie ze swoimi hasłami o demokracji, czy urządzimy tą wyspę tak, żeby ludzie, których nie rozumiemy, też mieli na niej swoje miejsce.

Możecie mnie teraz wywalić ze znajomych. Już mi jest obojętnie. A moich znajomych i przyjaciół, którzy głosowali na PiS i których mam wśród znajomych na FB przepraszam. Jest mi wstyd.

O czym to ja pisałem, o wywiadzie w „Gazecie Wyborczej” na temat godności? No więc, w „Gazecie” Justyna Suchecka przypomina, że dwa lata temu już rozmawiała z doktorem habilitowanym Przemysławem Sadurą i wtedy jej powiedział, że „wieś jest postrzegana jako niebezpieczna, bo ma tradycje populistyczne”. Pan doktor przypomniał sobie, że miał na myśli „cykliczną gotowość do głosowania na partie protestu”.  Nie powiedział przeciw czemu. Dziennikarka pyta, czy rolnikom pod rządami PiS jest dobrze?  Socjolog obwiesza, że „500 plus właściwie ostatecznie rozwiązało problem ubóstwa na wsi” i dodaje natychmiast, że jest tu jeszcze wymiar godnściowy, o ktorym często zapominamy. 

Dziennikarka pyta, czy mieszkańcy wsi czuli, że Koalicja Europejska im tę godność odbierze? A ja czułem coraz większą trudność brnięcia przez ten bełkot. Dlaczego? Magdalena Filiks odpowiedziała wyczerpująco za mnie, chociaż ja napisałem, o tym całą książkę i setki artykułów. Poważniejsze jest pytanie, dlaczego polska inteligencja nie jest w stanie wydobyć się z tej samobójczej pogardy dla mieszkańców wsi i jak zaraziła tą pogardą przybyłych ze wsi mieszkańców blokowisk? 

Szukając odpowiedzi na pytanie, czy ktokolwiek po stronie opozycyjnej ma jakąś strategię, czytałem wywiad Moniki Olejnik z przewodniczącym PSL, Władysławem Kosiniakiem-Kamyszem.

Patrząc wstecz Kosiniak mówił, że w kampanii wyborczej Koalicji Europejskiej był zbyt duży skręt w lewo, że zbyt wiele ideologii, że w jesiennych wyborach samodzielny start będzie naturalnym wyborem.   

„To klęska, to porażka. PiS zabrał wam wieś. Jak można robić kampanię. Jak można robić kampanię bez żadnego pomysłu? - strofowała Władysława Kosiniaka-Kamysza Monika Olejnik.”

Kosiniak spokojnie wyjaśniał, że wygrana PiS na wsi nie jest żadnym zaskoczeniem, że gdyby nie PSL, to Koalicja miałaby na wsi 2 procent a nie 20. Dodając, że PSL nie może dziś samodzielnie wygrać z PiS na wsi.

Powodów nie wyjaśnił, a jest ich wiele. Tak jak „Solidarność Rolników Indywidualnych” nie zdołała przekonać „Solidarności” (a tym bardziej Unii Wolności), że wieś jest ważna i że na wsi mieszkają ludzie, tak PSL nawet w najlepszej koalicji, jaką miał z Platformą Obywatelską, nie zdołał nakłonić miejskich polityków do najskromniejszego zainteresowania się problemami wsi. Co gorsza, zmiany struktury zawodowej i stuktury wykształcenia mieszkańców wsi i małych miast nie pociągnęły za sobą poważniejszych zmian w strukturach PSL. Masy młodych i wykształconych ludzi uciekają do wielkich miast i jest to całkowicie zrozumiałe. To jednak oznacza, że ta partia ma mało zmieniające się zaplecze. Mam wrażenie, że starzy ludowcy nie znaleźli formuły na przyciągnięcie młodego pokolenia, które w efekcie trafia do PiS, do Kukiza, do SLD.

Nie, szef PSL nie przedstawił i chyba nie mógł jeszcze przedstawić strategii odzyskiwania wsi w kolejnych wyborach. Nie wiem jaką strategię wymyślą, ale niezależnie czy ta partia pozostanie w Koalicji, czy z niej wyjdzie, jedyną szansą zapobieżenia (czy może raczej zmniejszenia rozmiarów) wygranej PiS w wyborach parlamentarnych jest próba zrozumienia problemów wsi i wsparcie kampanii wyborczej PSL

Jest to utopia taka sama, jak nadzieja Konarskiego, że zaczniemy myśleć o skutecznym rad sposobie, czy nadzieja Staszica, że kusząc w tytule jednym Zamojskim przyciągnie szlachtę do pomysłów jego potomka, który chciał grzechy swojego przodka naprawić.

O tym, że wsparcie PSL przez miasto jest utopią  świadczyły najlepiej pełne nienawiści do wsi komentarze pod doniesieniem o wywiadzie z przywódcą partii ludowców. Przekonywałem przed tymi wyborami moich sąsiadów, że stawka na PiS może okazać się złym wyborem, bo działające instytucje demokratyczne są jedyną szansą na zakończenie stuleci dyskryminacji, że powinni mieć własną siłę w Sejmie, że pieniądze na traktowane jak kiełbasa wyborcza świadczenia są wyciągane z ich własnych kieszeni. Jeden mi przytakiwał, drugi przeczył, a ja wiedziałem, że ich racje i ich nieufność mają długą historię zwycięskich walk „Za Naszą Głupotę i Waszą”.                       

 

 


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj




Komentarze
3. Za czasów innych partii... dart 2019-05-31
2. Zastanawiam się baszarteg 2019-05-30
1. Na chłopski rozum kuba 2019-05-30


Znasz li ten kraj

Znalezionych 233 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Kilka uwag o podwójnej lojalności   Koraszewski   2019-08-21
Przeszłość i przyszłość polskiego paralmentaryzmu   Koraszewski   2019-07-27
Ogólna teoria zatroskania   Koraszewski   2019-07-25
Struktura klasowa w świadomości aspołecznej   Koraszewski   2019-07-20
Trudno kochać i być mądrym, jeszcze trudniej nie znosić i pozostać mądrym   Koraszewski   2019-07-10
O szkodliwości palenia (na stosach) i migotaniu przedsionków (do władzy)   Koraszewski   2019-07-08
Marchewka stadnego myślenia i niechciany kij racjonalizmu   Koraszewski   2019-07-04
Wściekłość nieboszczyka i duma romantyków   Koraszewski   2019-06-24
Kronika szczęśliwego dzieciństwa   Ferus   2019-06-23
Spór o wiek zgody w czasach przyzwolenia   Koraszewski   2019-06-19
Nocne polucje wiceministra nieprawości   Kruk   2019-06-15
Jak słuchać, żeby być rozumianym?   Koraszewski   2019-06-12
Przepraszam, że przypominam raz jeszcze   Koraszewski   2019-06-06
Za Głupotę Naszą i Waszą   Koraszewski   2019-05-30
Uwagi o pełniących obowiązki  mądrych i dobrych   Koraszewski   2019-05-20
Primas Poloniae i jego niepokojący brak zgody   Koraszewski   2019-05-13
Serwus, madonna, czyli signum temporis   Koraszewski   2019-05-10
Chwała Bogu, mamy święto maryjne   Kruk   2019-05-03
Strajki szkolne czyli niesolidarna "Solidarność"   Garczyński-Gąssowski   2019-04-24
Jak będziemy obchodzić święto Konstytucji?   Koraszewski   2019-04-08
Oświata, poświata, stan umysłów   Koraszewski   2019-04-03
Niewiara szukająca zrozumienia   Koraszewski   2019-03-12
Jak sztuczna inteligencja wyssała antysemityzm z  mlekiem matki   Koraszewski   2019-03-03
Nie pluć na Ogórek, nie zanieczyszczać wagonu   Koraszewski   2019-02-11
Inspirująca „Pieśń ciszy”   Ferus   2019-02-03
Czy dzisiejsza Polska jest demokracją?   Koraszewski   2019-01-24
Błąd sprzed 30 lat, za który nadal płacimy   Koraszewski   2019-01-19
Czy można reaktywować Komisję Edukacji Narodowej   Koraszewski   2019-01-14
Człowiek, katolik, przecie nie ssak   Koraszewski   2019-01-09
Biblia Dobrej Zmiany(plagiat)Marcin Kruk    Kruk   2018-12-28
Rzecznik Praw Dziecka w państwowego Anioła Stróża zamieniony   Koraszewski   2018-12-17
Zawierzeni bez granic   Koraszewski   2018-12-03
Cała władza w ręce marginesu   Koraszewski   2018-11-28
Odnaleziony tekst Tischnera oraz portret (pewnego) Polaka AD 2018   Koraszewski   2018-11-19
Być Polką – duma czy wstyd? Refleksje na tle obchodów stulecia odzyskania niepodległości   Górska   2018-11-14
Jasnowidzolożka wraca na czarnym koniu   Kruk   2018-11-12
Patologia instytucji, czyli uwagi o "Klerze"   Górska   2018-11-03
Bal w Świątyni Opaczności Narodowej   Koraszewski   2018-11-02
Partie polityczne i dylematy parlamentaryzmu   Koraszewski   2018-10-29
Do urn obywatele, do urn   Koraszewski   2018-10-18
Polska w obiektywie Konrada Szołajskiego   Koraszewski   2018-10-16
Polak od kuchni   Kruk   2018-10-11
Ważny komunikat Skarbnicy Narodowej   Koraszewski   2018-10-08
Narodowa dyskalkulia i lokalne porachunki   Kruk   2018-10-04
Satyra na leniwych patriotów   Koraszewski   2018-09-28
Prawoznawstwo - broń się   Zajadło   2018-09-19
Preambułka   Koraszewski   2018-09-15
Raport z oblężonego miasta   Koraszewski   2018-09-12
Jaki ślad zostawiają słowa?   Koraszewski   2018-09-04
PRL Chrystusem narodów   Koraszewski   2018-08-31
Wolna prasa, wolność słowa, wolność handlu    Koraszewski   2018-08-24
Pamiętaj o nim na wszystkich swoich drogach   Lewin   2018-08-21
Doświadczony, kompetentny, rzetelny inteligent poszukuje rozwiązania   Koraszewski   2018-08-17
List otwarty do Mendy   Koraszewski   2018-08-13
Znieważenie pomnika dłuta Stanisława Milewskiego   Koraszewski   2018-07-30
Chłopiec, którego zabito, ponieważ był Żydem   Koraszewski   2018-07-15
Ksiądz pana wini, pan księdza, a wójt jeden taki, a drugi inny   Koraszewski   2018-07-13
Cała Polska myśli o pięcie   Kruk   2018-06-14
Dowcipy, memy, przysłowia    Koraszewski   2018-06-02
Wielkie kazanie o małej dziurze w drzwiach   Kruk   2018-05-23
Czy naród może zakochać się w demokracji?   Koraszewski   2018-05-16
Adoracja Jezusa Użytkowego   Kruk   2018-04-28
Żydzi z Madonną w tle   Lewin   2018-04-28
Hogwart potrzebny od zaraz   Koraszewski   2018-04-24
Płońsk miasto otwarte   Koraszewski   2018-04-18
Niziutkie ciśnienie i Nuż w bżuhu   Kruk   2018-04-13
Wzrost mendowatości w populacji mieszkańców Polski w efekcie zmian pogodowych   Koraszewski   2018-04-01
Polski Marzec – 50 rocznica   Garczyński-Gąssowski   2018-03-08
Byłam w niebie, mówi ośmioletnia Ania   Kruk   2018-03-07
„WSZYSCY WIEDZĄ”   Kłys   2018-03-05
Nieustający marsz niesłusznie dumnych   Koraszewski   2018-02-13
Powrót antysemickiego potwora   Koraszewski   2018-02-10
Powrót Gnoma, czyli naród znowu krzyczy „Wiesław śmiało”   Koraszewski   2018-02-05
Bluźniercy, bałwanochwalcy i inni   Kruk   2018-01-30
Ustawa przeciw kłamstwu czy przeciw prawdzie?   Koraszewski   2018-01-29
Piątek narodowo-erotyczny   Kruk   2018-01-10
Silva rerum, Facebook i rara avis   Koraszewski   2018-01-02
Szkolne orły i wątroba Prometeusza   Kruk   2017-12-25
Sędziami będziem wtedy my!   Koraszewski   2017-12-20
Władca much – lekcja wychowawcza   Kruk   2017-12-11
Idem per idem, czyli polska droga do demokracji   Koraszewski   2017-12-01
Nauczyciel-ateista w szkole   Koraszewski   2017-11-29
Hej, wy, naród…   Koraszewski   2017-11-23
Przypowieść o Janie i Fortepianie   Kruk   2017-11-21
Święto niepodległości, czyli bal sykofantów   Koraszewski   2017-11-11
Stan Polski przed wyborami   Koraszewski   2017-11-09
Zupa z gwoździa do trumny z św. pamięci wkładką   Kruk   2017-11-01
Długi lot bibelota   Kruk   2017-10-26
Kościół, wierzący, dialog   Koraszewski   2017-10-21
W oparach religijnej magii   Koraszewski   2017-10-10
Ipso facto omlet z groszkiem   Kruk   2017-09-19
Mroczny cień udrapowanych autorytetów   Koraszewski   2017-08-23
Apel Stowarzyszenia Miłośników Logiki Nieformalnej   Kruk   2017-08-18
Pan Baginski pyta o antysemityzm   Koraszewski   2017-08-17
Jak to na wojence ładnie, tarara...   Koraszewski   2017-08-09
O seksie, moralności i religii   Koraszewski   2017-08-06
Sumienie, czyli moralność bez smyczy   Koraszewski   2017-08-04
Kryzys komunikacji werbalnej, czyli patos środkowego palca   Koraszewski   2017-07-31
Costaguana dla Costaguańczyków   Koraszewski   2017-07-23
Uchodźcy a sprawa polska   Koraszewski   2017-07-08

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica



Arabowie



Roboty będą uprawiać ziemię



Sumienie, czyli moralność bez smyczy



Skomplikowana ewolucja



Argument neuroróżnorodności



Nowe badanie pamięci długotrwałej



Ściganie bluźnierstwa



Ryby jaskiniowe



Autyzm


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk