Prawda

Środa, 27 marca 2019 - 03:37

« Poprzedni Następny »


Czyżby bunt aniołów stróżów?


Lucjan Ferus 2017-08-27

Obraz współczesnej polskiej malarki Iwony Markowicz Winieckiej
Obraz współczesnej polskiej malarki Iwony Markowicz Winieckiej

Jest w naszej religii (katolickiej) jeden szczególny aspekt, który mnie zawsze śmieszy i bawi swoją infantylnością. Choć większość „prawd” religijnych jest raczej oderwana od rzeczywistości (oprócz sfery dotyczącej psychicznych potrzeb natury ludzkiej), to ten rodzaj religijnych wierzeń tak bardzo kłóci się z REALIAMI naszego świata, iż jedyną na niego reakcją może być śmiech, wynikający z powodu, o którym lord Byron pisał: „Śmieję się ze wszystkiego na tym ziemskim padole, żeby nie płakać”.

Istotnie miał rację ten poeta: chyba żaden inny przejaw religijnej wiary nie zasługuje bardziej, by nad nim zapłakać z bezsilności wynikającej ze zderzenia rozumu z naiwnością i łatwowiernością ludzką. Chodzi mi oczywiście o ten aspekt Opatrzności, która wg religii przejawia się pod postacią osobistych aniołów stróżów każdego bożego stworzenia – człowieka. Lub patrząc na to zjawisko z nieco innej strony; chodzi mi o infantylną wiarę w tychże nadprzyrodzonych opiekunów ludzkości, której zasadności nie potwierdza jednak bezlitosna i często okrutna rzeczywistość. Do rzeczy zatem.

 

Przeglądając ostatnio czasopisma w poczekalni u dentysty, zaciekawił mnie kolorowy magazyn  (tylko takie tam były), a w nim m.in. znajdował się artykuł o zmarłym niedawno, cenionym przez Watykan, najsłynniejszym egzorcyście świata o.Gabriele Amorthu. Zacytuję jego wypowiedź:

„Każdy z nas ma swojego Anioła Stróża, wiernego przyjaciela, nieustannie opiekującego się nami, od poczęcia aż do śmierci. Strzeże on naszej duszy i ciała, a my najczęściej nawet o nim nie myślimy. /../ - Dziś wielkim błędem jest to, że mówi się o nich tak mało”- narzekał o.Gabriele (MJ Ludzie i wiara).

Kiedy czytam tego rodzaju dywagacje, oczyma wyobraźni widzę małą dziewczynkę, która poszła do sklepu z rodzicami, a tam pewien sfrustrowany mężczyzna, który musiał zabić kogoś, obojętnie kogo, by rozładować rozpierające go emocje (tak tłumaczył ten przypadek policji), uderzył ją siekierą w głowę, pozbawiając młodego życia. Albo przypadek innej dwuletniej dziewczynki, którą ojczym skatował na śmierć, bo był wściekły, iż przegrał w grze video. Pytam więc: gdzie był w tym czasie anioł stróż i dlaczego ich nie uchronił przed bólem, śmiercią i tragedią, która dotknęła również ich rodziny?  

 

To samo pytanie zadaję sobie przy okazji wielu innych przypadków. Na przykład półrocznej dziewczynki, którą udusiła jej własna matka, dwuletniego chłopczyka, który został wypchnięty z okna na drugim piętrze, małej dziewczynki zakatowanej przez jej ojczyma, pięcioletniego chłopca pobitego na śmierć i wrzuconego do stawu i wielu, wielu innych dzieci, którym odebrano życie w bezlitosny i okrutny sposób, jakże często przez ich bliskich. I za każdym razem narzuca mi się to samo pytanie: gdzie był w tym czasie ich anioł stróż i dlaczego nie uchronił tych dzieci przed tragicznymi wydarzeniami?

 

Ponieważ takich przypadków jest mnóstwo (nie wliczając w to nawet miliona dzieci umierających corocznie z głodu na świecie, ani niezliczonych tysięcy zabijanych w wojnach i konfliktach zbrojnych dorosłych), to zastanawia mnie przy okazji jeszcze jedno: jak trzeba mieć wyprany mózg,aby w świecie gdzie dzieci giną dosłownie na masową skalę, lansować tezę o osobistym aniele stróżu, nie dostrzegać jej absurdalności w kontekście rzeczywistości i mieć jeszcze pretensje, że tak mało się mówi o tych rzekomych „nadprzyrodzonych opiekunach ludzkości”. Jest to dla mnie niepojęte!

 

Jedno, co mnie zawsze zadziwia w takich przypadkach, to zupełnie niezrozumiały fakt, iż osoby wypowiadające się w ten sposób, nie próbują swojej wiary w anioła stróża skonfrontować, czy też zweryfikować z otaczającą rzeczywistością i wyciągnąć z tego wniosków, których wymowa jest wręcz druzgocząca dla koncepcji osobistych aniołów stróżów (czy jak chce o.Gabriele – Aniołów Stróżów). Co się bowiem okazuje? Mówiąc w dużym skrócie: wiara wiarą, a życie życiem; tak jakby stanowiły dwa różne światy, kierujące się innymi zasadami.

 

Gdybym był człowiekiem wierzącym, zainteresowałoby mnie według jakich reguł wybierani są szczęściarze, którzy dostąpią tego wyróżnienia ze strony Opatrzności? Bo chyba każdy wie, że nie wszyscy mają tyle szczęścia w życiu, by uchronić się od nieszczęśliwych wypadków, których los nam nie szczędzi. Co powoduje, że w niektórych przypadkach anioł stróż potrafi ustrzec od złego danego osobnika, natomiast w innych bardzo licznych już nie potrafi? A może nie chce? Jak to działa? (Według religii, oczywiście).

 

Czy istnieje zależność moralna, co zdają się sugerować religie? To znaczy, że dobry, prawy i sprawiedliwy człowiek jest otoczony w swoim życiu opieką boską, natomiast człowiek zły i bez skrupułów, jest jej pozbawiony za karę, że taki jest? Niestety, ten pogląd jest bardzo naiwny w kontekście bożych atrybutów i dogmatu o Opatrzności: Bóg, który wie wszystko o każdym człowieku na długo zanim się on urodzi, nie musi nikogo karać, skoro ma nieskończone możliwości, aby wszystko działo się w jego dziele zgodnie z jego wolą, wiedzą i odwiecznym zamysłem.

 

A poza tym, ten naiwny pogląd burzą liczne przypadki nieszczęść, jakich często doświadczają małe dzieci, a wręcz niemowlaki. Czy niemowlę może być winne czemukolwiek? Czym może sobie zasłużyć u Stwórcy, że nad jednym roztacza on swoją opiekę, a nad innymi tego nie czyni, pozwalając, by działa się im krzywda i to nierzadko ze strony ich bliskich? Właśnie w kontekście małych, niewinnych dziecięcych istot, którym świat wyrządza krzywdę z bezlitosnym okrucieństwem, ta teza o osobistych aniołach stróżach jest nie do obrony.

 

Pytanie więc pozostaje otwarte: Jak działanie Opatrzności bożej, przejawiającej się w opiece aniołów stróżów, rozumieją osoby zaangażowane religijnie, iż święcie w nich wierzą, mimo tego, że bardzo liczne przypadki podważają realność istnienia tychże odwiecznych i nadprzyrodzonych opiekunów człowieka? W co jest łatwiej uwierzyć? W okrutną prawdę świadectw przemocy i krzywd wyrządzanych dzieciom ze strony dorosłych? Czy w piękną religijną iluzję, która jest bliska naszemu sercu, ale jest całkowitym zaprzeczeniem rozumowych racji, no i przede wszystkim naszej bezlitosnej rzeczywistości?

 

Nie bez powodu podjąłem ten temat. Niniejszy tekst piszę bowiem w dniu, kiedy odbywają się pogrzeby dwóch harcerek, które zginęły na obozie harcerskim podczas bardzo silnej burzy. Już dawno przy takich okazjach zauważyłem dziwną (moim zdaniem) rzecz: kapłani, czy też inaczej mówiąc duszpasterze, nigdy o nic nie oskarżają swego Boga, choć mieliby ku temu mnóstwo powodów. Czasem, bardzo rzadko, zdarzają się  nieśmiałe próby podjęcia bolesnego problemu istnienia sprawiedliwości bożej (a raczej jej braku) w naszym świecie. Jak np. zadawane kiedyś w kontekście Holokaustu słynne pytanie: „Gdzie był Bóg?”. Jednak żaden ze „sług bożych” nie odważył się oskarżyć swego Boga choćby o bezczynność w tej kwestii, tworząc w to miejsce infantylne wytłumaczenia i usprawiedliwienia Stwórcy.

 

Zastanawiam się czasem (jak np. teraz przy tej okazji), czy byłoby do pomyślenia takie oto pożegnanie ofiar wypadku, wygłoszone przez księdza podczas tej uroczystości?

„Żegnamy dziś dwie niewinne istoty, które zostały przygniecione walącymi się drzewami, podczas nawałnicy o niespotykanej sile, jaka nawiedziła obszar leśny, gdzie był rozbity obóz harcerski. Przypuszczam, iż wszyscy jak tu stoimy jesteśmy osobami wierzącymi, więc siłą rzeczy nasuwa się nam potrzeba religijnego wytłumaczenia tego tragicznego wypadku. Może warto byłoby zadać sobie pytanie, jak to możliwe, że do niego doszło, skoro istnieje Opatrzność Boża, której działanie najlepiej charakteryzuje znane biblijne powiedzenie: „Żaden wróbelek nie spadnie z drzewa, jeśli On tego nie będzie chciał”.         

 

Tak, moi drodzy! Wy może nie pamiętacie o tym, lecz apologetyka wyraźnie mówi: „Wszystko co stworzone, Bóg swoją Opatrznością strzeże i prowadzi, kierując od początku do końca, mocno rozrządzając wszystko w słodyczy. /../ Według stopnia troski Bożej rozróżniamy Opatrzność Bożą ogólną, która odnosi się do wszystkich stworzeń, nawet pozbawionych rozumu i Opatrzność Bożą specjalną, która odnosi się do wszystkich stworzeń rozumnych – nawet grzeszników, oraz Opatrzność najbardziej specjalną, która jest zastrzeżona predestynowanym” (Sobór Wat. I).   

 

To jeszcze nie koniec, bowiem przy atrybutach bożych nawet Opatrzność nie jest potrzebna Bogu, by miał on bezpośredni wgląd w swoje dzieło. Wszak jest on nie tylko wszechmogący, ale też wszechwiedzący, czyli inaczej mówiąc wie on wszystko o nim nieskończenie wcześniej, nim cokolwiek zaistnieje w naszej rzeczywistości. Dzieje się tak dlatego, iż Bóg jest wszechobecny w swym dziele i to nie tylko w każdym jego miejscu, ale też w każdym czasie jednocześnie. Niemożliwa jest więc sytuacja, aby cokolwiek się działo bez wiedzy Stwórcy, czy też wbrew jego woli. Jest to teologicznie niemożliwe.

 

A na dodatek tego wszystkiego, mamy jeszcze tych (niesumiennych jak widać) osobistych aniołów stróżów, których obowiązkiem jest opieka nad powierzonymi im osobami, aby włos im z głowy nie spadł,.. jeśli oczywiście taka będzie wola Boga. Skoro jednak dochodzi do tych wszystkich nieszczęść – wg naszej ziemskiej, ludzkiej skali – to inaczej tego nie sposób sobie tłumaczyć, jak tylko wolą bożą. Mimo to musimy wierzyć, iż Bóg chce dla nas wyłącznie dobra, a że czasami wygląda ono na zło, to wina naszego ograniczonego rozumu. Jak mawiał Pascal: „Musimy zaiste rodzić się winni, inaczej Bóg byłby niesprawiedliwy”. Pomódlmy się więc razem za dusze zmarłych i oby Bóg miał je w opiece. Amen”.

Niestety jest to czysta fikcja: tak nie działają systemy religijne. Ponieważ „być albo nie być” kapłanów jest zależne od takiego wizerunku Boga, jaki najchętniej „kupują” wierni, taki więc jego wizerunek jest przez nich głoszony: Boga, który tak bardzo umiłował człowieka, że poświęcił dlań życie swego jedynego Syna, byle tylko zbawić ludzkość (a raczej tych, którzy w niego uwierzą) i dać im po śmierci życie wieczne. To, że taka koncepcja Boga jest sprzeczna z jego atrybutami (nie mówiąc już o rozumie), nikomu z wiernych nie przeszkadza.

 

Choć może z tą „czystą fikcją” nieco przesadziłem, bo słyszałem od znajomego, że podobno podczas tej żałobnej uroczystości, padły z ust celebrującego ją księdza znamienne słowa: BÓG TAK CHCIAŁ. Uważam, iż jeśli chodzi o religię, jest to jedyne logiczne i rozsądne wytłumaczenie wszelkiego zła dziejącego się na świecie. Kapłani wszystkich religii celują w usprawiedliwianiu Boga w tej kwestii, obciążając winą albo człowieka, albo diabła, albo obu pospołu. Wystarczy jednak przeanalizować uważnie atrybuty Boga, aby się przekonać, że w ich kontekście winę za wszystko, co istnieje musi ponosić sam Bóg i nikt poza nim. Jak to w religijnym zwyczaju i ten jej aspekt jest nieustannie zakłamywany.

 

Jest to jednak stosunkowo nowy zwyczaj, ponieważ kiedyś na nagrobnych tablicach bardzo często widniał ów napis: „Bóg tak chciał”, szczególnie na grobach małych dzieci. Być może wierni mieli wtedy mocniejszą wiarę i ich duszpasterze nie musieli zakłamywać tego teologicznego problemu w obawie, że obciążenie winą Boga za zło w jego dziele osłabi w nich tę wiarę. Wygląda na to, iż w religii także obowiązuje swoista „poprawność religijna”: wpajane są wiernym pewne prawdy, które mimo to, że są sprzeczne z Pismem Świętym, chętnie są przez ogół akceptowane: np. po śmierci od razu dusza idzie do nieba, a nie na końcu dziejów i po zaliczeniu Sądu Ostatecznego, czy ów brak odpowiedzialności Boga za zło w jego dziele, jak i wiele innych.

 

Dlatego chyba tylko mnie bulwersują takie obrazki, jak ten z jednego z ostatnich zamachów terrorystycznych, kiedy do kamery wypowiada się mężczyzna, który był blisko tego zdarzenia i kończy takimi słowami (cytuję z pamięci): „Byłem w pobliżu, ale DZIĘKI BOGU nic mi się nie stało!”. Cóż on sobie pomyślał w tej sytuacji? Że jest kimś tak wyjątkowym dla Stwórcy, że Bóg nie pozwolił mu zginąć, tak jak pozwolił zginąć ofiarom tego zamachu? Jeśli już mieszamy Boga do ludzkich tragedii, to miejmy przynajmniej na uwadze, że dzięki Bogu dzieje się wszystko – nie tylko dobro, ale również i zło. Mimo jego wszechmocy i wszechwiedzy.

 

Tak, trzeba mieć doprawdy nadzwyczaj wybujałe ego, aby w morzu tragedii i nieszczęść, jakie dotykają ludzkość, wierzyć w zbawienne działanie Opatrzności Bożej i osobistych aniołów stróżów. Albo mieć umysłowość dziecka, które prócz korzyści własnej nie potrafi ogarnąć całości tego prostego w istocie problemu. Inaczej nie potrafię sobie tego wytłumaczyć,… chyba, że z pozycji religioznawczych, ale to już zupełnie inna historia.

 

Sierpień 2017 r.                                     


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj




Komentarze
4. Jeszcze jeden przypadek. Lucjan Ferus 2017-08-31
3. Człowiek - ten typ tak ma. Leszek 2017-08-28
2. Obok tematu... Poltiser 2017-08-27
1. Czyżby bynt abiłów stróżów 570401AŁ 2017-08-27


Nowy ateizm i krytyka religii

Znalezionych 531 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Mały Traktat o duszy dziecka poczętego tak lub inaczej   Koraszewski   2019-03-26
Czy religijne prawdy są zbyt trudne do zrozumienia? (II)   Ferus   2019-03-24
Zwalczanie oszukańczych kapłanów i komercjalizacji religii w Republice Południowej Afryki   Igwe   2019-03-23
Dlaczego musiałem zostać ateistą   Ferus   2019-03-17
Eks-ateistka obnaża nędzę ateizmu   Koraszewski   2019-03-07
Ego kontra Świadomość. Czyli lepiej żyć złudzeniami czy prawdą o rzeczywistości?   Ferus   2019-03-03
Trzy dni, które nie wstrząsną Kościołem   Koraszewski   2019-02-25
Ego kontra Świadomość II. Czyli lepiej żyć złudzeniami czy prawdą o rzeczywistości?   Ferus   2019-02-24
Kiedy największa na świecie sunnicka instytucja religijne potępi swój kolonializm?    Shoaaib   2019-02-24
Artykuł w ”New York Times”: Nauka może uczyć się od religii   Coyne   2019-02-20
Ego kontra Świadomość. Czyli lepiej żyć złudzeniami czy prawdą o rzeczywistości?   Ferus   2019-02-17
Papież ucałował notorycznego islamistycznego antysemitę   Meotti   2019-02-12
Czy religijne prawdy są zbyt trudne do zrozumienia?   Ferus   2019-02-10
Płaska Ziemia: kwestia wiedzy czy wiary? (II)   Ferus   2019-01-27
Płaska Ziemia: czyli kwestia wiedzy czy wiary?   Ferus   2019-01-20
Zachodni apologeci ekstremizmu   Rafizadeh   2019-01-19
Refleksje po lekturze „Ateisty”   Ferus   2019-01-13
Czy Afryce potrzebna jest religijna reformacja?   Igwe   2019-01-08
Eksperci od „prawdziwej” wolności i grzechu   Ferus   2019-01-06
Ośmioletnia panna młoda   Rafizadeh   2019-01-02
Intrygujące pytanie papieża Franciszka   Ferus   2018-12-30
Tak, jest wojna między nauką a religią   Coyne   2018-12-29
Jasełkowo-teologiczne refleksje dziadka „Maryi panienki”.   Ferus   2018-12-23
Pogodzenie nauki i religii?   Coyne   2018-12-21
Adwokat diabła II.Czyli religijna wersja ludzkich umiejętności „poszukiwania wyjścia”.   Ferus   2018-12-16
Adwokat diabła. Czyli religijne racje zastępujące prawdę.   Ferus   2018-12-09
Duchowni wypaczają religię i mordują kobiety   Reza   2018-12-03
Niechciany dar Boga. Czyli trudności z akceptacją nieuniknionego.   Ferus   2018-12-02
W Nigerii porzucenia religii jest ryzykownym przedsięwzięciem   Igwe   2018-11-29
Człowiek musi w coś wierzyć. Podsumowanie.   Ferus   2018-11-25
 “Islam przeżywa ostre starcie z nowoczesnością i wymaga reform”     2018-11-22
Człowiek musi w coś wierzyć. Schizma arcybiskupa Lefebvre'a   Ferus   2018-11-18
Człowiek musi w coś wierzyć. Mariawici.   Ferus   2018-11-11
Boski niebyt, nauka i patriotyzm   Koraszewski   2018-11-07
Człowiek musi w coś wierzyć. Raskolnicy, Swedenborg.   Ferus   2018-11-04
Człowiek musi w coś wierzyć. Savonarola, Luter i inni   Ferus   2018-10-28
Allah stworzył kobiety, żeby były w domach     2018-10-25
Prawdziwy opór przeciw fanatyzmowi   Chesler   2018-10-24
Człowiek musi w coś wierzyć. Kontynuacja.   Ferus   2018-10-21
List Einsteina kwestionujący religię, biblię i ideę Boga jest znowu na sprzedaż   Coyne   2018-10-19
Jak ekstremistyczny rząd traktuje dziewczynki i kobiety   Bulut   2018-10-19
Szatan pierwszej klasy   Kruk   2018-10-15
Przemyślana odmowa przymusowej relokacji uchodźców   Ferus   2018-10-14
Kiedy rzeczywistość zaprzecza religijnej fikcji. Czyli refleksje nad listem papieża Franciszka do ludu Bożego.   Ferus   2018-10-07
Rozum uskrzydlony wiarą (III)   Ferus   2018-09-30
Rozum uskrzydlony wiarą (II)   Ferus   2018-09-23
Rozum uskrzydlony wiarą   Ferus   2018-09-16
Zbrodnie Boga czy zbrodnie ludzi w imieniu Boga?   Ferus   2018-09-09
Kiedy stworzenie czuje się lepsze od Stwórcy.   Ferus   2018-09-02
Na skrzydłach Nauki i Wiary (III)   Ferus   2018-08-26
Na skrzydłach Nauki i Wiary (II)   Ferus   2018-08-19
Na skrzydłach Nauki i Wiary   Ferus   2018-08-12
Religia i strach, historia hidżabu   Rafizadeh   2018-08-10
Dziecko, grzech i kochający Ojciec w niebie   Ferus   2018-08-05
Refleksje sprzed lat: Na skrzydłach Nauki i Wiary II.   Ferus   2018-07-29
Refleksje sprzed lat: Na skrzydłach Nauki i Wiary.   Ferus   2018-07-22
Bogowie jak ludzie: bogowie na niby (VI)   Ferus   2018-07-15
Czy panie zaorzą Kościół?   Koraszewski   2018-07-09
Bogowie jak ludzie: bogowie na niby (V)   Ferus   2018-07-08
Bogowie jak ludzie: bogowie na niby (IV)   Ferus   2018-07-01
Wolna myśl, religianctwo i nasze uniwersytety   Igwe   2018-06-29
Bogowie jak ludzie: bogowie na niby (III)   Ferus   2018-06-24
Bogowie jak ludzie: bogowie na niby (II)   Ferus   2018-06-17
Bogowie jak ludzie: bogowie na niby   Ferus   2018-06-10
Islam jest nie do pogodzenia z wolnością   Imani   2018-06-06
Człowiek musi w coś wierzyć. Nestorianizm.   Ferus   2018-06-03
Wielkie urojenie świętych pism   Mohamed   2018-06-01
Niech przemówią tureccy uczeni: zobaczymy czym jest islamizm   Bekdil   2018-05-30
Człowiek musi w coś wierzyć. Arianizm.   Ferus   2018-05-27
Seks w Kościele Powszechnym   Koraszewski   2018-05-25
Człowiek musi w coś wierzyć. Spadkobiercy manicheizmu.   Ferus   2018-05-20
Ateizm w Nigerii Północnej   Igwe   2018-05-15
Człowiek musi w coś wierzyć. Manicheizm.   Ferus   2018-05-13
Paradoksy cudu Słońca w Fatimie   Ferus   2018-05-06
Człowiek w labiryncie iluzji. Suplement II.   Ferus   2018-04-29
Człowiek w labiryncie iluzji. Suplement.   Ferus   2018-04-22
Człowiek w labiryncie iluzji. Część VI.   Ferus   2018-04-15
Australijski arcybiskup odmawia informowania o pedofilii księży i ich ofiarach   Coyne   2018-04-12
Nocna rozmowa z biskupem o sensie życia   Koraszewski   2018-04-09
Człowiek w labiryncie iluzji (Część V)   Ferus   2018-04-08
Człowiek w labiryncie iluzji  (Część IV)   Ferus   2018-04-02
Czy Bóg kocha małpi patriotyzm?   Koraszewski   2018-03-26
Człowiek w labiryncie iluzji (III)   Ferus   2018-03-25
O przebudzenie sceptycyzmu w Mozambiku   Igwe   2018-03-21
Człowiek w labiryncie iluzji (II)   Ferus   2018-03-18
Ateizm i religijna nienawiść w Zambii   Igwe   2018-03-15
Człowiek w labiryncie iluzji   Ferus   2018-03-11
Refleksje sprzed lat: „Czy pewność to prawda?”   Ferus   2018-03-04
Tęsknota za bezpiecznym miejscem III.     2018-02-25
Czy Pan Bóg lubi kiszone ogórki?   Koraszewski   2018-02-21
Tęsknota za bezpiecznym miejscem (II)Czyli Królestwo Niebieskie na Ziemi.   Ferus   2018-02-18
Tęsknota za bezpiecznym miejscem. Czyli Królestwo Niebieskie na Ziemi.   Ferus   2018-02-11
Archipelag islam, czy mamy się bać?   Koraszewski   2018-02-08
#PrayForGaza #PrayForPalestina.   Koraszewski   2018-02-07
Religijna troska o wspólny dom - Ziemię   Ferus   2018-02-04
Niebo naprawdę istnieje? To i piekło też?   Ferus   2018-01-28
Czas pociągnąć do odpowiedzialności “kapłanów-cudotwórców”   Igwe   2018-01-27
Nie ma konfliktu między nauką i religią, jest konflikt między religią i nauką   Koraszewski   2018-01-24
Fałszywi prorocy. Zakończenie.   Ferus   2018-01-21
Fałszywi prorocy. Podsumowanie.   Ferus   2018-01-14

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica



Arabowie



Roboty będą uprawiać ziemię



Sumienie, czyli moralność bez smyczy



Skomplikowana ewolucja



Argument neuroróżnorodności



Nowe badanie pamięci długotrwałej



Ściganie bluźnierstwa



Ryby jaskiniowe



Autyzm



Od niepamiętnych czasów



Tunezyjczycy przeciw złemu prawu



Drugie prawo termodynamiki


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk