Prawda

Poniedziałek, 26 lutego 2024 - 10:54

« Poprzedni Następny »


Trudna sztuka zrozumienia istoty rzeczy (III)


Lucjan Ferus 2023-10-22


Jest to kontynuacja cyklu, w którym próbuję odpowiedzieć na pytanie czytelnika: „Dlaczego skądinąd mądrzy ludzie wierzą bezkrytycznie w „prawdy” religijne i wiernopoddańczo stosują się do wszelkich poleceń swych duszpasterzy?”. W tym celu polemizuję z podręcznikiem do nauki religii dla klas V, na podstawie którego, dzieci i młodzież są uczeni (raczej indoktrynowani religijnymi „prawdami”) tak skutecznie, iż potem przez resztę życia nie mogą (a może też i nie chcą?) uwolnić się od religijnego sposobu patrzenia na świat i religijnie pojmowanej hierarchii wartości i ważności. Do rzeczy zatem.

                                                           ------ // ------

Będzie to dalszy ciąg polemiki z podręcznikowymi cytatami, jak chociażby z tym: „Bóg tak bardzo kocha człowieka, że nie opuszcza go nawet wtedy, gdy ten odwraca się od Niego, popełniając zło. Jezus jest obecny wśród nas, szczególnie poprzez sakramenty święte. /../ W sakramencie chrztu – obmywa nas z grzechu pierworodnego /../ W sakramencie pokuty i pojednania – przebacza nam grzechy, na nowo zapraszając nas do przyjaźni ze sobą, oraz daje łaskę uświęcającą, która pomaga nam stawać się lepszymi”.

                                                           ------ // ------

Rzeczywiście, jest bardzo dziwna ta „miłość Boża” do ludzi: Stwórca mający nieskończone możliwości, mógłby na samym początku nie dopuścić do zaistnienia grzechu pierworodnego człowieka, a jeśli już to się stało, mógłby cofnąć czas i powtórzyć to wydarzenie w raju, tym razem bez udziału podstępnego gada. Ale mógłby też (kiedy już zorientował się, iż doszło do upadku ludzi w raju), nie dopuścić do tego, aby rodzaj ludzki wywodził się z protoplastów o skażonej grzechem naturze, którzy „drogą rozrodu” będą przekazywać ją swemu potomstwu i z czasem zło zapanuje nad całą ludzkością. Wystarczyło więc, by w miejsce tych grzesznych  osobników stworzył nową i doskonalszą parę, która zapoczątkowałaby doskonałą ludzkość.

 

Czy nie byłby to przejaw większej (i mądrzejszej) miłości Stwórcy do swych stworzeń, niż to Jego bierne przyglądanie jak człowiek z grzeszną naturą popełnia zło (wiadomo, że „natura ciągnie wilka do lasu”, jak mówi przysłowie) i nie odwracanie się od niego i jego marnego losu – choć jako wszechmogący Bóg, był w stanie stworzyć rozumne istoty doskonałe, żyjące w doskonałym świecie, pozbawionym zła, przemocy, niezawinionych krzywd, cierpienia i niesprawiedliwości? Cóż to jest za „miłość”, którą stać jedynie na „przebaczanie ludziom grzechów (w sakramencie pokuty i pojednania) i na nowo zapraszanie do przyjaźni ze sobą”?

Czy to nie jest jakaś parodia „miłości” i „przyjaźni”, wymyślona przez chorą wyobraźnię?!

 

Dalej: Czy to nie jest dziwne i podejrzane, że „Jezus jest obecny wśród nas, szczególnie przez sakramenty święte” (rytuał odprawiany w kościołach), o których w Biblii czytamy: „On, który jest Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach zbudowanych ręką ludzką i nie odbiera posługi z rąk ludzkich, jak gdyby czegoś potrzebował, bo sam daje wszystkim życie i oddech i wszystko” (Dz 17,24-25). I jeszcze to: Jeśli „Jezus w sakramencie chrztu obmywa nas z grzechu pierworodnego”, to jak jest to możliwe, że Jego wyznawcy nadal rodzą się z „piętnem grzechu pierworodnego”?! Przecież potomstwo rodziców, którzy byli „obmyci podczas chrztu z grzechu pierworodnego”, także powinno być już pozbawione tej kłopotliwej, teologicznej dolegliwości, nieprawdaż? Czemu więc nie jest?!

                                                           ------ // ------

I dalej: „Nasze przymierze z Bogiem, zapoczątkowane w sakramencie chrztu świętego, aktualizuje się wówczas, gdy z wiarą uczestniczymy we Mszy Świętej, gdy uznajemy Chrystusa za swego Boga i Pana, deklarujemy wolę pójścia za Nim i wypełniania Jego przykazań”. Musi to być dla kapłanów ważny problem, gdyż w następnym rozdziale są powtórzone te same słowa: „Chrześcijanin na wiele sposobów spotyka się z Panem Jezusem: przez udział we Mszy Świętej, przystępując do sakramentów, w modlitwie”. To jest także ciekawy problem „teologiczny”, gdyż inaczej rozumieją go kapłani, a inaczej sam Jezus.

 

Otóż kapłani (jak wynika z powyższych cytatów) widzieliby najchętniej wiernych jak najczęściej w kościołach na Mszach Świętych, gdyż wg nich, tym samym uznają oni Jezusa swoim Bogiem i Panem (!?) i deklarują wolę pójścia za Nim i wypełniania Jego przykazań.

Tymczasem sam Jezus „nieco” inaczej widział ów problem, o czym możemy dowiedzieć się z Jego słów, zapisanych w jednej z Ewangelii: „Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni lubią w synagogach /../ modlić się, żeby się ludziom pokazać. /../ Ty zaś gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. /../ wie Ojciec wasz, czego wam potrzeba, wpierw zanim Go poprosicie” (Mt 6,5-8). Kogo więc powinni słuchać wierni w tej kwestii: Jezusa czy kapłanów i ich „msze święte”?

                                                           ------ // ------

Natomiast w rozdz. pt.: „Chrystus przyjdzie na końcu czasów” zapowiedziane jest w tym podręczniku bardzo ważne wydarzenie dla każdego wyznawcy tejże religii, tyle że uczyniono to w „bardzo oszczędny sposób”, cenzorując i fałszując przez to jego wymowę. Mam na myśli ten fragment: „Syn Człowieczy w czasie swojego powtórnego przyjścia dokona sądu nad ludźmi – będzie sądzić żywych i umarłych. Do królestwa niebieskiego zaprosi tych, którzy kierowali się miłością okazaną Jezusowi w bliźnich. Właśnie ci ludzie będą cieszyć się szczęściem wiecznym”. A co się stanie z tymi, którzy jednak nie kierowali się Jego naukami? Czy nie byłoby dobrze, aby dzieci i młodzież wiedzieli co ich czeka w takim przypadku? 

                                              

Otóż w Ewangelii św. Mateusza znajduje się m.in. fragment, który udziela odpowiedzi na to pytanie: „Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale i wszyscy aniołowie z Nim, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych (ludzi) od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. /../ Wtedy odezwie się do tych po lewej stronie: „Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom! /../ I pójdą ci na mękę wieczną, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego” (Mt 25,31,41-46). No, pięknie! Męka wieczna w piekle za to, że człowiek rodząc się już z grzeszną naturą, podczas swojego życia realizuje jej „grzeszne” potrzeby?!

                                                           ------ // ------

A zatem ta osławiona „miłość Boża, która leczy duszę i ciało”, te gorliwe zapewnienia, iż: „Bóg tak bardzo kocha człowieka, że nie opuszcza go nawet wtedy, gdy ten odwraca się od Niego, popełniając zło”, czy też: „Bóg opiekuje się ludźmi” lub: „Jezus ratuje człowieka od grzechu”- ile one są warte, w połączeniu z tą okrutną i przerażającą wizją wiecznej (!) męki piekielnej, dla tych wszystkich, którzy nie sprostali „moralnym wymogom”, „kochającego i miłosiernego” Boga! A o to jest akurat nietrudno, bo pamiętajmy, iż wg tejże religii: „Od czasu popełnienia przez Adama i Ewę grzechu pierworodnego, w ludziach drzemie skłonność do zła”. Czyli, tak jak „wilka ciągnie natura do lasu”, człowieka „ciągnie do grzechu”. Choć wszechmogący Bóg mógł od początku nie dopuścić do takiej sytuacji.

 

Cóż z tego, że z rozdziału „Zbawcze dzieło Jezusa” dowiadujemy się m.in.: „Każdy grzech oddziela ludzi od Boga. Człowiek sam nie jest w stanie pojednać się ze swoim Stwórcą, którego obraził przez wyrządzone zło”! A czemu to ów człowiek jest takim niewdzięcznikiem w stosunku do swego „kochającego” Boga i nieustannie wyrządza to zło, mimo że obraża ono jego Boga? Ano dlatego, że rodzi się on już z naturą skażoną grzesznymi skłonnościami, więc dla niego takie zachowania są czymś naturalnym. Czymś, co nawet Bóg zaakceptował jako biologiczną konieczność związaną z tym niedoskonałym człowieczeństwem, skoro zamiast zlikwidować ów problem na samym początku, wymyślił piekło z wiecznymi mękami. I to nie tylko dla tych, którzy źle czynią, ale też dla tych (może głównie), którzy w Niego nie wierzą!       

                                                           ------ // ------

Na czym właściwie polega ów problem, który staram się wytłumaczyć temu dociekliwemu czytelnikowi, poprzez polemikę z cytowanymi fragmentami podręcznika do nauki religii? Otóż przede wszystkim na tym, aby uzmysłowić sobie „mechanizmy psychologiczne”, jakim poddawane są nieświadome osoby (w tym przypadku głównie dzieci i młodzież), korzystające z owego podręcznika. Po pierwsze jest to „uzależnienie ideowe”, polegające na potrzebie okazywania wdzięczności Bogu, za ten „niewyobrażalny ogrom Dobra”, jakie uczynił (i czyni nadal) dla swych rozumnych stworzeń – ludzi. W tym podręczniku skrupulatnie wyliczono te powody, dla których Bogu należy się miłość i wdzięczność od ludzi. Oto niektóre z nich:

 

„Miłość Boga jest większa od naszych grzechów” – ale ta Boża „miłość” nie zapobiegła temu, że każdy człowiek rodzi się już z grzeszną naturą, skłonną do czynienia zła!? Dalej: „Stwórca kocha każdego /../ grzesznika, na którego nawrócenie cierpliwie czeka” – czy zamiast cierpliwego czekania na nawrócenie grzesznika, nie byłoby lepiej dla ludzi, aby Bóg nie pozwolił na to, by rodzaj ludzki począł się z protoplastów mających grzeszną naturę? Lub to: „Dobry Ojciec wspomaga nas w walce ze złem”- ale ten „Dobry Ojciec” (Bóg), jest ponoć wszechmogący i mógł więc nie dopuścić do zaistnienia zła w swym dziele, prawda? I jeszcze to: „Jezus ratuje człowieka od grzechu” – przecież już Jego wszechmocny Ojciec mógł uratować człowieka od grzechu, na samym początku dziejów ludzkości, gdyby tylko chciał! I nie potrzebna byłaby do tego „odkupicielska ofiara” z Jego zamęczonego na śmierć Syna, jaką złożył samemu Sobie z Siebie, by przekupić samego Siebie (wg dogmatu o Trójcy Św.). Wystarczyłby Jego słowa: „Niechaj każdy człowiek zostanie Zbawiony!”.Itd. Itp.   

                                                           ------ // ------

Drugim „mechanizmem psychologicznym”, jakiemu poddawani są użytkownicy tego podręcznika jest „uzależnienie od obrzędowości, rytuałów i liturgii”, jakie są immanentną cechą wszystkich religii sacerdotalistycznych (czyli tych, gdzie między Bogiem a Jego wyznawcami pośredniczą kapłani). Ta forma religijności (a właściwie religianckości) jest tak popularna i tak mocno związana z monoteistycznymi religiami, że ich wierni nie zdają sobie sprawy z tego, iż są oszukiwani i okłamywani na dwóch poziomach „religijności”: ideowym i rytualnym. W tym podręczniku widać wyraźnie, jak te dwa problemy uzupełniają się i wspomagają wzajemnie, tworząc ideowo-rytualny „konglomerat” tej zakłamanej doktryny.

                                                            

Czy to nie jest dziwne i zastanawiające, iż wszechmogący i wszechwiedzący Stwórca, który może wszystko i wie wszystko o swoim dziele, zanim cokolwiek w nim zaistnieje – tak się zachowuje, jakby w ogóle nie posiadał tychże nadprzyrodzonych cech i musiał reagować na różne wydarzenia, których nie potrafił przewidzieć, ani ich uniknąć?! Nie mówiąc już o poradzeniu sobie z nimi w sposób godny wszechobecnego i wszechmogącego Boga? Tak, byłoby to bardzo dziwne i niezrozumiałe zarazem zjawisko, jakie powinno dać dużo do myślenia Jego wiernym wyznawcom. Jednakże nie aż tak dziwne i nie aż tak niezrozumiałe, jeśli spojrzymy na ów problem z perspektywy kapłanów wszechczasów – prawdziwych twórców naszych bogów/Boga i wszelakich religii, jakie kiedykolwiek istniały na Ziemi.

                                                           ------ // ------    

Zacznę od podstawowego pytania: do czego byliby potrzebni kapłani, wszechmogącemu, wszechwiedzącemu i wszechobecnemu w swym dziele (wg teologów) Bogu, który z racji tych (jak i wielu innych) atrybutów, ma absolutną władzę nad stworzoną przez siebie rzeczywistością oraz rozumnymi istotami – ludźmi? Jedyna logiczna odpowiedź jaka mi przychodzi na myśl jest taka: do niczego! Otóż to! Powtórzę dla jasności wywodu: Stwórcy o nieskończonych możliwościach, kapłani do niczego nie byliby potrzebni! Dlatego kapłani tej religii (innych też), wykreowali z czasem, wewnętrznie sprzeczny (nie dla wiernych) wizerunek Boga i właściwą do niego koncepcję. Wg niej, Bóg mimo posiadanej wszechmocy, wszechwiedzy i wielu innych atrybutów – zachowywał się tak, jakby ich nie posiadał.   

 

Co najlepiej widać w starotestamentowych mitach, kiedy to Bóg (mimo, że cały wszechświat stwarza słowami: „Niechaj się stanie”), w rajskim ogrodzie nie zapobiegł nieposłuszeństwu (doskonałych ponoć) ludzi, którzy zjedli zakazany przez niego owoc, podstępnie skuszeni przez węża (szatana), co spowodowało ich „upadek”, który w połączeniu z karą jaką dostali od Boga, przerodził się w tzw. „grzech pierworodny człowieka”, jaki „drogą rozrodu” będzie przechodził na następne pokolenia ludzi, aż cała ludzkość na ziemi stanie się grzeszna. Do czego był potrzebny kapłanom taki żenująco infantylny, wewnętrznie sprzeczny i całkiem nielogiczny wizerunek Boga? Otóż głównie do tego, aby obarczyć ludzi odpowiedzialnością i winą za zło istniejące w dziele Bożym, a nie ich wszechmogącego Stwórcę.

 

Religijna narracja jest taka: Bóg chciał dla ludzi jak najlepiej, ale przez ich nieposłuszeństwo doszło do nieprzewidzianego przez Boga wydarzenia, za które musiał On ukarać ludzi (różnymi przypadłościami i śmiertelnością) i wygonić ich z raju. Jako wszechmogący, mógł  cofnąć czas i natychmiast naprawić zaistniałą sytuację, ale nie o to przecież chodziło twórcom tego mitu. Ten cwanie pomyślany mit „sankcjonuje” też religijny pogląd, iż wszyscy ludzie już rodzą się z „grzeszną naturą”, która ich skłania do czynienia zła. Dlatego aby temu zapobiec, Bóg musi „wylewać” na nich swoją łaskę, bowiem bez niej, człowiek sam z siebie nie jest w stanie panować nad swoją grzeszną naturą. Mówiąc wprost: bez pomocy Boga i religii, nie da on rady przejść przez życie o własnych siłach, tak, by zasłużyć na zbawienie.

 

To ideowe zakłamanie najdobitniej jest widoczne w tym fragmencie Katechizmu Kościoła kat.: „Człowiek zwiedziony przez szatana, pogrzebał w swym sercu zaufanie do Boga, nadużył danej mu wolności i sprzeciwił się Bożemu przykazaniu. W tym objawił się pierwszy ludzki grzech. Odtąd prawdziwa powódź grzechu zalewa świat: Kain zabił Abla; grzech stał się zgubą ludzkości”. Zaś Sobór Wat. II, orzekł m.in.: „W ciągu bowiem całej historii ludzkiej toczy się ciężka walka przeciw mocom ciemności; walka ta zaczęta ongiś u początku świata, trwać będzie do ostatniego dnia, według słowa Pana”. Tak wygląda (w dużym skrócie) ta ideowa „pułapka zastawiona” na ludzką świadomość, wymyślona już dawno temu i przez te wszystkie wieki dopracowywana do perfekcji (oczywiście przy pomocy „Ducha Świętego”!).                                                       ------ // ------

Reasumując. Dopóki człowiek będzie bał się śmierci i nieistnienia, dopóty będą istniały idee religijne, które z założenia mają pomagać mu pokonać ów wrodzony lęk przed śmiercią, a w rzeczywistości jeszcze bardziej go podsycają, sugestywnymi wizjami ognistego piekła.  Największe zakłamanie w tym podręczniku polega na tym, że propagowany w nim wizerunek Boga jest tak cwanie pomyślany i dopasowany do takich psychicznych potrzeb człowieka, że nie tylko dzieci i młodzież można nim uwieść i nakłonić do wiary w niego, ale też dorosłe osoby, którym (w istocie rzeczy) odpowiada taka infantylna koncepcja i idea bogów/Boga.

 

Bowiem w głębi umysłu pozostają oni na dziecięcym poziomie pojmowania istoty religii, dlatego przedstawiony w tym podręczniku sposób argumentacji, całkowicie ich zadowala intelektualnie oraz wystarczająco dobrze spełnia ich „potrzeby duchowe”. Czy ta moja próba odpowiedzi na postawione przez Czytelnika pytanie: „Dlaczego skądinąd mądrzy ludzie bezkrytycznie wierzą w religijne „prawdy” i wiernopoddańczo stosują się do wszelkich poleceń swych duszpasterzy?”- będzie wystarczająco dla Niego satysfakcjonująca?

 

Październik 2023 r.                            ------ KONIEC? ------      

 

   


Skomentuj Tipsa en vn Wydrukuj




Komentarze
1. pudrowanie prawdy Leszek 2023-10-22


Nowy ateizm i krytyka religii

Znalezionych 894 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Bogu/bogom nic nie jesteśmy winni (II)   Ferus   2024-02-25
Bogom/Bogu nic nie jesteśmy winniCzyli „prawda” religii versus prawda rozumu   Ferus   2024-02-18
Droga Saladyna kończy się w Rafah   Pandavar   2024-02-17
Zatrute ziarnoCzyli wkład chrześcijaństwa w cywilizację europejską.   Ferus   2024-02-11
Epigoni: inna wersja upadku człowieka w raju   Ferus   2024-02-04
Mój racjonalny ateizm.Czyli w czym upatruję siłę areligijnych poglądów.   Ferus   2024-01-28
Moja racjonalna wiara (III)   Ferus   2024-01-14
Nowe książki Lucjana Ferusa   Koraszewski   2024-01-12
Moja racjonalna wiara (II)   Ferus   2024-01-07
Ayyan Hirsi Ali porzuciła ateizm dla chrześcijaństwa   Koraszewski   2024-01-01
Moja racjonalna wiara. Czyli idea bogów/Boga dla bardziej wymagających.   Ferus   2023-12-31
Alternatywna forma ateizmu   Ferus   2023-12-24
Niewiarygodna idea bogów/Boga (IV)   Ferus   2023-12-17
Niewiarygodna idea bogów/Boga III.   Ferus   2023-12-10
Niewiarygodna idea bogów/Boga II.   Ferus   2023-12-03
Niewiarygodna idea bogów/Boga   Ferus   2023-11-26
Nieudane autodafe. Czyli: kiedy ateizm był zbrodnią.    Ferus   2023-11-19
  Egzorcyści kontra Zły (II). Czyli pozorna walka „dobra ze złem”.   Ferus   2023-11-12
Egzorcyści kontra Zły. Czyli pozorna walka „dobra” ze „złem”.   Ferus   2023-11-05
Tanatos, czyli refleksja eschatologiczna   Ferus   2023-10-29
Trudna sztuka zrozumienia istoty rzeczy (III)   Ferus   2023-10-22
Trudna sztuka zrozumienia istoty rzeczy (II)   Ferus   2023-10-08
Trudna sztuka zrozumienia istoty rzeczy   Ferus   2023-10-01
Błądzenie - ludzka rzecz II   Ferus   2023-09-24
Błądzenie - ludzka rzecz   Ferus   2023-09-17
Bardzo nieelegancka hipoteza Boga II   Ferus   2023-09-10
Bardzo nieelegancka hipoteza Boga. Czyli mocno niedoskonałe wyobrażenia absolutnej doskonałości   Ferus   2023-09-03
Sztuczna inteligencja i sen   Ferus   2023-08-27
Ogromna transformacja Indii i Bliskiego Wschodu   Bulut   2023-08-22
Najlepszy ze światów - Ziemia? III.   Ferus   2023-08-20
Najlepszy ze światów - Ziemia? (II)   Ferus   2023-08-13
Bogowie, przesądy i fizjologia   Koraszewski   2023-08-13
Pakistan: “Oko za oko” – reperkusje palenia Koranu w Szwecji dla chrześcijan   Saeed   2023-08-12
Nowy ateizm i żądanie dogmatów   Johnson   2023-08-07
Najlepszy ze światów – Ziemia? Czyli najlepsza z możliwych marności nad marnościami.   Ferus   2023-08-06
Palenie pism świętych i innych śmieci   Koraszewski   2023-08-05
Wieżo z gierkowskiej cegły…   Kruk   2023-07-31
Kiedy prowadzą nas ślepi przewodnicy (II)   Ferus   2023-07-30
Ślepi przewodnicy   Ferus   2023-07-23
Czy sztuczna inteligencja rozumie o czym mówi?   Ferus   2023-07-16
Credo sceptyka. Część XII.   Ferus   2023-07-09
Credo sceptyka. Część  XI.   Ferus   2023-07-02
Objawienie Maurycego Kazimierza Hieronima Ćwiercikowskiego   Kruk   2023-06-26
Credo sceptyka. Część X.   Ferus   2023-06-25
Credo sceptyka. Część IX.   Ferus   2023-06-18
Boży ludzie w Afryce i w Polsce   Koraszewski   2023-06-15
Credo sceptyka. Część VIII   Ferus   2023-06-11
Marzenie o religii z ludzką twarzą   Koraszewski   2023-06-10
Credo sceptyka. Część VII.   Ferus   2023-06-04
Credo sceptyka. Część VI   Ferus   2023-05-28
Credo sceptyka. Część V.   Ferus   2023-05-21
Credo sceptyka, Część  IV.   Ferus   2023-05-14
Credo sceptyka. Część III   Ferus   2023-05-07
Credo sceptyka. Część II.   Ferus   2023-04-30
Credo sceptyka. Część I.   Ferus   2023-04-23
Odłożone w czasie zbawienie (IV)   Ferus   2023-04-16
Dorastać we wszechświecie   Koraszewski   2023-04-15
Odłożone w czasie zbawienie (III)   Ferus   2023-04-09
Odłożone w czasie zbawienie (II)   Ferus   2023-04-02
“New York Times” głosi fałszywą przyjaźń między nauką i religią   Coyne   2023-03-30
Odłożone w czasie zbawienie   Ferus   2023-03-26
Nawróć się, wyjdź za mnie lub giń: Chrześcijanki w muzułmańskim Pakistanie   Ibrahim   2023-03-21
Credo Ateisty (XIII)   Ferus   2023-03-19
Galopujący wzrost dyskrepancji między słowem i jego desygnatem   Koraszewski   2023-03-13
Credo ateisty (XII)   Ferus   2023-03-12
Turcja: seks islamistów z dziećmi jest w porządku; potępienie tego to przestępstwo   Bekdil   2023-03-10
Skandal wokół Jezusa niefrasobliwego   Kruk   2023-03-08
Zbliżają się dni religijnej zemsty   Carmon   2023-03-06
Credo ateisty (XI)   Ferus   2023-03-05
Czy antysemityzm, szalejący w niektórych częściach świata muzułmańskiego, naprawdę opiera się na błędnej interpretacji islamu?   Spencer   2023-02-27
Credo ateisty (X)   Ferus   2023-02-26
Credo ateisty (IX)   Ferus   2023-02-19
Credo ateisty (VIII)   Ferus   2023-02-12
Credo ateisty (VII)   Ferus   2023-02-05
“Hańba Pakistanu”: oskarżenia o bluźnierstwo   Saeed   2023-02-03
Watykan przeciw Izraelowi   Koraszewski   2023-02-02
Credo ateisty (VI)   Ferus   2023-01-29
Skąd Jezus wziął swoje DNA? Spór między katolikami a ewangelikami   Coyne   2023-01-25
Credo ateisty (V)   Ferus   2023-01-22
Credo ateisty (IV)   Ferus   2023-01-15
Credo ateisty (III)   Ferus   2023-01-08
Credo ateisty (II)   Ferus   2023-01-01
Credo ateisty    Ferus   2022-12-25
Przekleństwo nieskończonych możliwości (II)   Ferus   2022-12-18
Przekleństwo nieskończonych możliwości   Ferus   2022-12-11
Nasza lepsza połowa (III)   Ferus   2022-12-04
Nasza lepsza połowa (II)   Ferus   2022-11-27
Nasza lepsza połowa   Ferus   2022-11-20
List do chrześcijan i nie tylko   Koraszewski   2022-11-19
Błędna droga rozwoju ludzkości (II)   Ferus   2022-11-13
Błędna droga rozwoju ludzkości   Ferus   2022-11-06
Zbłąkane dzieci Matki Natury (VI)   Ferus   2022-10-30
Zbłąkane dzieci Matki Natury (V)   Ferus   2022-10-23
Czy jakiś proboszcz popełnił kardynalny błąd?   Koraszewski   2022-10-17
Zbłąkane dzieci matki Natury (IV)   Ferus   2022-10-16
Zbłąkane dzieci Matki Natury (III)   Ferus   2022-10-09
Zbłąkane dzieci Matki Natury (II)   Ferus   2022-10-02
Co się właściwie stało?   Kalwas   2022-10-01
Kilka poważnych powodów do śmiechu   Koraszewski   2022-09-26
Zbłąkane dzieci Matki Natury   Ferus   2022-09-25

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Lekarze bez Granic


Wojna w Ukrainie


Krytycy Izraela


Walka z malarią


Przedwyborcza kampania


Nowy ateizm


Rzeczywiste łamanie


Jest lepiej


Aburd


Rasy - konstrukt


Zielone energie


Zmiana klimatu


Pogrzebać złudzenia Oslo


Kilka poważnych...


Przeciwko autentyczności


Nowy ateizm


Lomborg


„Choroba” przywrócona przez Putina


„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Małgorzata, Andrzej, Henryk