Prawda

Poniedziałek, 15 sierpnia 2022 - 05:47

« Poprzedni Następny »


Śmiercionośny dom izraelski uderza ponownie


Daniel Greenfield 2014-09-08


Niewiele jest broni równie śmiercionośnej, jak dom izraelski. Kiedy spotykają się jego cegły z zaprawą murarską, dom – czy jest to jeden ze skromnych parterowych domków na szczytach wzgórz, czy pięciopiętrowy blok mieszkalny z bieżącą wodą zimną i ciepłą – dom staje się dużo bardziej niebezpieczny niż cokolwiek zielonego i świecącego, co wychodzi z irańskiej centryfugi.

Zapomnij o bombie kasetowej i o rozrywających ludzi minach, o gazie trującym, a nawet o wirusach w broni bakteriologicznej. Iran może zatrzymać swoją bombę jądrową. Nie imponuje to nikomu w Europie lub w Waszyngtonie. Ludobójstwo jest pomniejszą sprawą w obliczu tej przerażającej broni współczesnego terroryzmu, jaką jest izraelska czteroosobowa rodzina wprowadzająca się do nowego mieszkania.

Sudan może produkować góry trupów afrykańskich, ale nie może spodziewać się pełnej i niepodzielonej uwagi świata, dopóki nie zrobi czegoś naprawdę oburzającego, takiego jak zbudowanie domu pełnego Żydów. To jednak jest niemożliwe, ponieważ Żydów sudańskich już nie ma, podobnie jak Żydów w Egipcie, Iraku, Syrii i starym, dobrym Afganistanie. Również  szanse, że ludobójca Baszar Assad zdoła dokonać tej sztuki są bardzo mizerne.

Z powodu krótkowzroczności świata muzułmańskiego, który wygnał Żydów z Kairu, Aleppo i Bagdadu do Jerozolimy, ta ostateczna broń w sprawach międzynarodowych jest całkowicie kontrolowana przez państwo żydowskie. Zapasy Żydów w państwie żydowskim powinny bardziej niepokoić społeczność międzynarodową niż jego hipotetyczne zapasy broni jądrowej. Nikogo, poza Izraelem i być może Arabią Saudyjską, nie obchodzi specjalnie bomba irańska. Kiedy jednak Izrael buduje dom, społeczność międzynarodowa drze szaty, zawodzi, grozi odwołaniem swoich ambasadorów i bojkotem izraelskich brzoskwiń.

Gniewni Brytyjczycy w czerwonych kefijach maszerują z gniewnymi plakatami o palestyńskim Holocauście przed żydowskimi sklepami z kosmetykami w Londynie. Zmarginalizowana młodzież francuska z Algierii i Tunezji rzuca kamieniami w synagogi. John Kerry przerywa przemówienie o niebezpieczeństwie globalnego ocieplenia, kiedy sekretarka powiadamia go o jeszcze większym zagrożeniu dla świata: Dawid właśnie wpłacił pierwszą ratę na dwa pokoje z kuchnią w Gvaot.

Możesz pluć na dywany w Białym Domu i ukraść całe złoto ze skarbca w Grecji. Możesz wysadzić w powietrze wszystko, co ci się podoba, i grozić komu chcesz, ale lepiej nie ruszaj młota pneumatycznego w pobliżu wzgórz, z których Balaam próbował bez powodzenia wykląć naród żydowski. Tego co nie udało się staremu mezopotamskiemu czarnoksiężnikowi, próbują jego następcy w Organizacji Narodów Zjednoczonych, wyklinając Izrael przez siedem dni w tygodniu.  

Ktoś mógłby pomyśleć, że ostateczną bronią jest broń jądrowa, ale jak widzimy raz za razem, ostateczną bronią jest młotek i garść gwoździ w żydowskich rękach.

Obama musi dopiero przemyśleć strategię wobec ISIS i nie ma pojęcia, co zrobić z Putinem na Ukrainie, ale zawsze jest strategia ostatecznego rozwiązania dla Izraela, która polega na zniszczeniu tylu domów żydowskich, ile możliwe i wygnaniu żyjących w nich rodzin. 

Każdy ma swoje standardy. Są rzeczy, których nikt z nas nie może znieść. I mimo wszystkich odpowiedzi Miss Ameryki o zakończeniu wojen, głodu oraz jej opinii o ludziach, którzy publicznie noszą szkockie spódniczki, jedną rzeczą przeciwko której wszyscy zgodnie powstaną lub usiądą jest dom izraelski.    

Oznajmienie Chin, że nie będzie demokracji w Hong Kongu, przegrana przez ISIS bitwa z siłami irackimi i dżihadyści okupujący ambasadę USA w Trypolisie były pomniejszymi wiadomościami na dalsze strony, bowiem czołówki gazet zajmował przerażający raport, że Izrael może “zająć” cztery kilometry kwadratowe ziemi pod budowę domów.

Z ilości doniesień prasowych można by wywnioskować, że Izrael podbił Francję lub Kuwejt zamiast przyznać nieco gruntu wielkości rodzinnej farmy lub rancza pod budowę domów. Gdyby Izrael przyznał dwa tysiące akrów, a kosmici wylądowali w Berkeley, wiadomość o kosmitach zostałaby pogrzebana pod zalewem doniesień o domach, które mogą być zbudowane i w których mogliby zamieszkać pewnego dnia Żydzi.

“Zajęta” ziemia należała do Izraela i nie było wobec niej wcześniejszych roszczeń. Gdyby Katar postanowił sfinansować muzułmański projekt konstrukcyjny na tym miejscu, nikt by się temu nie sprzeciwiał. Dla Żydów jednak są inne reguły. Zawsze były inne reguły dotyczące tego, gdzie Żydom wolno mieszkać. Prawo międzynarodowe jest nowym gettem. Jego ochroniarzami są dyplomaci i BDS.

Departament Stanu oznajmił, że budowanie domów jest “destrukcyjne” dla pokoju. Z drugiej strony, finansowanie terrorystów przez Autonomię Palestyńską nigdy nie wydaje się być destrukcyjne. Decyzja prawna o ziemi podjęta została zgodnie z nadal na tym terenie obowiązującym prawem osmańskim imperium muzułmańskiego. Prawo muzułmańskie jednak ma być stosowane tylko wtedy, kiedy daje przewagę muzułmanom.

Oficjele Białego Domu twierdzili w przeszłości, że Netanjahu “upokorzył” Obamę autoryzując budowanie domów. Rosja może grozić Stanom Zjednoczonym wojną jądrową, a Iran może traktować Obamę jak półgłówka, ale tylko Izraelowi udało się zdobyć oficjalne przyznanie, że „upokorzył” Obamę, nawet tego nie próbując, co dowodzi raz jeszcze, że naród żydowski jest tak utalentowany, iż często osiąga rzeczy, o których inni mogą tylko marzyć (na dodatek Izrael osiąga te sukcesy , nawet nie zdając sobie sprawy z tego, że to robi).

Teraz, kiedy Netanjahu poszedł na całego przez autoryzowanie budowy nowych domów, media zaczęły ryczeć, że Izrael znowu upokorzył Obamę. Powiadają, że za każdym razem, kiedy dzwon dzwoni, anioł wznosi skrzydła. Ale za każdym razem, kiedy zawyje izraelski młot pneumatyczny, Obama roni łzy z powodu kolejnego, upokarzającego domu izraelskiego.


Według  “New York Times”, który nigdy się nie myli, budowanie domów uniemożliwia pokój. Pokój, któremu w żaden sposób nie przeszkadzają rakiety, ataki terrorystyczne i wypowiadanie wojny, natyka się na tę jedną przeszkodę. Na mocną, nieustępliwą ścianę izraelskiego domu.

Możesz ostrzeliwać domy izraelskie, zbombardować je i włamywać się do nich, żeby zmasakrować żyjących w nich ludzi, ale po tym wszystkim Izrael buduje więcej tych przeklętych domów.

Hamas odpala tysiące rakiet, a Izrael buduje tysiące domów. Izraelskie domy jednak stoją tam, gdzie zostały zbudowane, a rakiety Hamasu mają równą szansę zabicia Gazańczyków, jak podziurawienia dachów w tych nikczemnych domach. W wyścigu zbrojeń między domami i rakietami Izrael wydaje się wygrywać. A to nie jest dobre dla pokoju.

Skoro Izrael ma ten niebezpieczny pomysł, że mogą po prostu nadal budować domy i przetrwać wszystkich tych utalentowanych piromanów, którzy spędzają czas z Koranem po lewej stronie stołu i Podręcznikiem Anarchisty po prawej, jaka jest nadzieja na pokój?

To dlatego nikogo szczególnie nie obchodzą rakiety Hamasu, które w większości zabijają Izraelczyków – na co, zdaniem rozsądnych ludzi w Londynie, Paryżu i Brukseli, sobie i tak zasłużyli – ale piana pokazuje im się na ustach w obliczu izraelskiego domu.

Zabijanie Izraelczyków nigdy nie było przeszkodą dla pokoju. Dwadzieścia lat zabijania Izraelczyków nie odwiodło ani jednego rządu izraelskiego od zasiadania przy stole, by negocjować z terrorystami. Ale rodzina izraelska mieszkająca w domu, zajmuje teren, który będzie im potem trudniej oddać terrorystom, kiedy to aniołowie zadmą w trąby, morze się rozstąpi i 72 dziewice, którym będą towarzyszyć ich unoszący się nad nimi partnerzy – zamachowcy samobójcy, wniosą pokój na złotym półmisku.

To jest stary problem. Zmagał się z nim faraon. To samo robił Hitler. I to robi Hamas. Co robisz, kiedy jest za dużo żywych Żydów. Odpowiedź jest zazwyczaj oczywista.

Partnerzy Pokojowi Izraela próbowali powrócić do uświęconej tradycją egipskiej koncepcji wrzucenia wszystkich Żydów do morza. Mimo jednak całego korpusu oficerskiego na czasowej „przepustce” z sił Zbrojnych Zjednoczonego Królestwa, dotarli tylko do połowy Jerozolimy, gdzie wysadzili w powietrze wszystkie synagogi i zagarnęli Zachodni Brzeg, czyli, jak to nazywają nie-rdzenni syjonistyczni najeźdźcy bez żadnych korzeni w regionie, Judeę i Samarię.

Dziewiętnaście lat później Partner Pokojowy Izraela wymienił brytyjski korpus oficerski na radziecki korpus oficerski i stracił Jerozolimę, Zachodni Brzeg i Gazę, dowodząc, że jeśli chodzi o zabijanie Żydów, komuniści byli znacznie sprawniejsi, kiedy Żydzi nie odpowiadali ogniem. Od tego czasu świat lub te jego części, które są zaludnione wyłącznie przez dyplomatów i lepszą klasę dziennikarzy, wzywał Izrael, by oddał ziemię nieistniejącemu krajowi, który ma być zaludniony wyłącznie przez terrorystów.

Ten plan pokojowy, który działał równie dobrze, jak zwalczanie ognia benzyną, w żaden sposób nie był zagrożony dwudziestoma latami terroru, ale cały trzęsie się za każdym razem, kiedy izraelski młotek uderza w izraelski gwóźdź. Ponieważ ziemia musi zostać oddana, by można było z niej odpalać rakiety na Izrael, żeby Izrael mógł ją najechać i odebrać, a potem zasiąść do kolejnego procesu pokojowego o zwrócenie ziemi, z której rakiety będą odpalane, która zostanie najechana, która zostanie oddana… za pokój.

Izraelskie domy zaś zagrażają temu cyklowi pokoju i przemocy. Zagrażają mu przez tworzenie “faktów w terenie”, pikantny zwrot, który wydaje się mieć zastosowanie tylko w odniesieniu do domów z Żydami w środku. Domy muzułmańskie w żaden sposób nie tworzą faktów w terenie, mimo że są zbudowane z tych samych materiałów i też zapełnione ludźmi. A może tworzą dobry rodzaj faktów w terenie. Rodzaj wyprzedzający negocjacje, który aprobują zawodowi żniwiarze pokoju.

Trudno jednak powiedzieć, co właściwie aprobują ci żniwiarze pokoju, ponieważ ich argument i ich definicje zmieniają się bez przerwy. Wiedzą tylko jedno z całą pewnością, że są przeciwni domom izraelskim.

Stany Zjednoczone wielokrotnie zapewniały Izrael, że Jerozolima w żaden sposób nie jest zagrożona procesem pokojowym. Sam Joseph Robinette Biden Jr. współsponsorował trzy rezolucje Senatu, stwierdzające, że Jerozolima powinna pozostać niepodzielną stolicą Izraela. Potem, jak wszyscy dobrzy politycy, był straszliwie obrażony, kiedy Izraelczycy wzięli go za słowo.

Obama wygłosił przemówienie wyborcze, w którym oświadczył, że Jerozolima powinna pozostać niepodzielona. Dzień później wyjaśniał, że rozumiał „niepodzielona” w jakimś sensie duchowym, który nie wyklucza podziału fizycznego.

Szef ONZ Ban Ki-Moon zadeklarował, że domy izraelskie są “niemal śmiertelnym ciosem” dla procesu pokojowego. Jest to oczywiście tylko „niemal śmiertelny cios”, ponieważ procesu pokojowego, jak Drakuli, nie można zabić. Domy izraelskie, jak bardzo są przerażające ze swoimi balkonami i marnym ogrzewaniem w zimie, niezupełnie wystarczają, by go zabić.


Jak potwór z filmu-horroru, proces pokojowy zawsze powraca i niezależnie od tego, ile ciosów wymierzy mu dom izraelski, zawsze jest ciąg dalszy, w którym potwór procesu pokojowego znowu prześladuje dom izraelski.

Armia śmiercionośnych domów izraelskich, które mogą zostać zbudowane, wydaje się potężnym straszydłem na stronach „New York Times” i w lamentach publicystów „Guardiana”, ale ich rzeczywisty potencjał ograniczony jest do dania dachu nad głową rodzinom żydowskim i do rozwścieczenia międzynarodowych dyplomatów i tańczących wokół nich lizusów.

Europa jest rozwścieczona, Obama gotuje się, ONZ pobudził się do działania, a gdzieś w Iraku Kalif ISIS ociera tłuszcz z brody i zastanawia się, co mógłby zrobić, by skupić na sobie aż tyle uwagi. Szybko zapisuje kilka myśli na serwetce, ale potem odrzuca je jako zbyt nieprawdopodobne.

Choć mógłby tym zdobyć uwagę świata, mowy nie ma, żeby ISIS mogło zbudować domy dla Żydów w Izraelu.

The deadly Israeli house strikes again

Sultan Knish, 1 września 2014 r.

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Daniel Greenfield


Amerykański pisarz i publicysta, mieszka w Nowym Jorku. Prowadzi stronę internetową Sultan Knish.


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Notatki

Znalezionych 2191 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Dżihad i pokój, kiedy wyrosną gruszki na wierzbie   Blum   2022-08-13
O różnych formach oderwania od rzeczywistości   Koraszewski   2022-08-13
Biden i bardzo masochistyczny gwóźdź   Taheri   2022-08-12
Co zobaczył Seward w Jerozolimie   Jacoby   2022-08-09
Pandemia małpiego rozumu   Koraszewski   2022-08-08
Dlaczego zachodni dziennikarze omijają temat nepotyzmu i korupcji w Autonomii Palestyńskiej?   Fitzgerald   2022-08-07
Ekoekstremizm rzucił Sri Lankę na kolana   Ridley   2022-08-04
Zielone marzenia, inflacyjne realia   i Hügo Krüger   2022-08-03
Haniebna polityka Unii Europejskiej wobec mułłów w Iranie   Rafizadeh   2022-08-02
Judaizm zasługuje na taki sam szacunek jak islam   Tobin   2022-07-31
Administracja Bidena finansuje antyizraelskie programy szkolne i propagandę nienawiści   Tawil   2022-07-29
Dyskryminacja z miłości i dobrego serca   Koraszewski   2022-07-29
Odkryte taśmy z wyznaniami Eichmanna   Jacoby   2022-07-27
Wycieczka Bidena do szpitala we wschodniej Jerozolimie   Fitzgerald   2022-07-24
Palestyńczycy robią pranie mózgu światu: mały przykład, który demaskuje cały przemysł palestyńskich kłamstw     2022-07-23
Obecność mitu pod strzechą i blachodachówką   Koraszewski   2022-07-23
Administracja Bidena: najbardziej przyjazna dla irańskich mułłów?   Rafizadeh   2022-07-22
Wyzwolenie Arabów z rąk globalnej lewicy   Mansour   2022-07-21
Biznes zawodowych „obrońców praw człowieka”   Koraszewski   2022-07-20
NATO w Madrycie: To nie będzie ostatni szantaż Erdoğana   Bekdil   2022-07-20
Palestyńskie tortury: raport dla ONZ     2022-07-19
UNRWA nadal uczy nienawiści, ale administracji Bidena to nie przeszkadza   Fitzgerald   2022-07-17
Od dziesięcioleci istnieje „Plan Marshalla” dla Palestyńczyków. Nie zadziałał     2022-07-16
Covid, wojna i inne troski   Koraszewski   2022-07-15
Strach i odraza w Iranie   Fitzgerald   2022-07-14
Biblia dla pana proboszcza   Kruk   2022-07-13
Jak naruszyliśmy standardy pewnej „społeczności”   Koraszewski   2022-07-12
Kto ukradł palestyńską ziemię? Jordania   Bard   2022-07-09
Śmierć dziennikarki, kim są winni?   Flatow   2022-07-07
Konformizm w domu wariatów jest strategią przetrwania   Koraszewski   2022-07-06
Wielka Brytania i jej polityka wobec Jerozolimy   Fitzgerald   2022-07-05
Wojny pełne błędnych kalkulacji   i Alberto M. Fernandez   2022-06-30
Najwspanialszy wynalazek ludzkości   Koraszewski   2022-06-30
Kraje arabskie ponownie odtrąciły UNRWA na konferencji o pomocy finansowej     2022-06-30
Sudan: Ludobójstwo, o którym nikt nie mówi   Rehov   2022-06-30
Monolog prowincjonalnego Hamleta   Kruk   2022-06-29
Niech już UNRWA wreszcie umrze   Blum   2022-06-29
Gdzie były media, kiedy niezależne dochodzenie uznało Amnesty International za organizację „instytucjonalnie rasistowską”?   von Koningsveld   2022-06-28
To nie jest artykuł o Shireen Abu Akleh   Collier   2022-06-27
W poszukiwaniu lekarstwa na obłęd   Koraszewski   2022-06-27
Amnesty International UK jest „instytucjonalnie rasistowska”, „kolonialistyczna” – a jej antysemityzm jest z tym ściśle powiązany     2022-06-25
Kiedy aktor jest aktorem   Jacoby   2022-06-24
Burzenie domów i zagarnianie ziemi, o których nikt nie mówi   Toameh   2022-06-23
Dziwaczna francuska sprawiedliwość   Carmon   2022-06-22
Turcja uderza na Irak, Syrię, Cypr i Grecję   Bulut   2022-06-21
Podcast "Guardiana": 34 minuty palestyńskiej propagandy udającej dziennikarstwo   Levick   2022-06-19
„Choroba” przywrócona przez Putina   Taheri   2022-06-18
Podsycanie urojeń Palestyńczyków   Bard   2022-06-18
Mało nas, mało nas do pieczenia chleba   Koraszewski   2022-06-17
Jak UE może chcieć bliższych więzi z Izraelem, finansując równocześnie terrorystyczne organizacje pozarządowe?   Deutsch   2022-06-16
Kilka słów do prezydenta Macrona: Sois Beau Et Tais-Toi   Fitzgerald   2022-06-15
Nuklearne zwycięstwo irańskich mułłów   Rafizadeh   2022-06-14
Co by było, gdyby Izrael traktował Amerykę tak, jak Ameryka traktuje Izrael?   Bard   2022-06-12
Iran: zbliża się lato gniewu   Taheri   2022-06-10
Alternatywny wszechświat palestyńskiej „suwerenności”   Altabef   2022-06-09
Nie zostawiajcie Amerykanów i sojuszników w ciemności   Rafizadeh   2022-06-08
ONZ twierdzi, że Izrael „w przeważającej mierze” ponosi winę za konflikt z Palestyńczykami     2022-06-08
Klinika Odessa - Ostatni felieton Ludwika Lewina   Lewin   2022-06-07
Wyszukiwarka Google promuje antysemityzm   Collier   2022-06-05
Pięćdziesiąt lat temu masakra w Izraelu ujawniła przerażający stan bezpieczeństwa na lotniskach   Gross   2022-06-04
Bibi, PiS, Kafka i pustelnik   Koraszewski   2022-06-03
Dlaczego dla ONZ jedna masakra w meczecie jest o wiele gorsza niż niezliczone masakry w kościołach?   Ibrahim   2022-06-03
Administracja Bidena błędnie rozumie posunięcia Erdoğana   Bekdil   2022-06-01
Oczywista prawda, której świat nie akceptuje: Palestyńczycy są odpowiedzialni za palestyńską przemoc     2022-06-01
Jak zaprzeczyć Holocaustowi, udając że się tego nie robi   Apfel   2022-05-30
Nienawidzący Izraela są naprawdę mistrzami propagandy     2022-05-29
Czy da się naprawić Human Rights Watch?   Steinberg   2022-05-28
Porozmawiajmy o „nakbie” i o tym, kto jest naprawdę odpowiedzialny za cierpienie Palestyńczyków   Tobin   2022-05-27
Czy politycy mogą być racjonalni?   Koraszewski   2022-05-25
Uchodźcy, ekonomia, zazdrość i nienawiść   Koraszewski   2022-05-23
BDS: Rosja versus Izrael   Kontorovich   2022-05-22
Oszałamiające kłamstwo najbardziej wpływowego muzułmanina na świecie   Ibrahim   2022-05-21
Narcyzm moralny i psychologia porażki   Landes   2022-05-20
Dlaczego Erdoğan szantażuje NATO?   Bekdil   2022-05-19
Radości, których dostarcza antysemityzm   Garrard   2022-05-19
Dlaczego Joe Biden ma taką obsesję na punkcie izraelskich osiedli?   Flatow   2022-05-17
Bardzo potrzebny rurociąg EastMed oczekuje na zaaprobowanie   Bergman   2022-05-17
Smutek wolności utopionej w krwi   Koraszewski   2022-05-16
Jak Biden rozpoczął wojnę z MBS, a potem przyszedł żebrać   Abdul-Hussain   2022-05-14
Urok intratnej neutralności   Koraszewski   2022-05-13
Szefowa związku brytyjskich studentów oskarżona o antysemityzm   Wójcik   2022-05-12
Dlaczego Rosja sądziła, że opowiadanie o “nazistach” będzie przekonujące   Franzman   2022-05-09
Rektor Princeton odrzuca wolność słowa i demonizuje jej obrońców   Klainerman   2022-05-07
Błogosławieństwo uczenia się na pamięć   Jacoby   2022-05-06
Wojna Rosji z Ukrainą: Bez szminki   Tsalic   2022-05-03
W redakcji „New York Timesa” słowo „okupowany” sprawia kłopot   Flatow   2022-05-03
Spiskowe teorie szacownego “Guardiana”   Collier   2022-05-01
Czarny Piotruś w rękawie Putina   Koraszewski   2022-04-30
Odstraszanie Chin: USA powinny uzbroić Tajwan po zęby – natychmiast   Chang   2022-04-29
Bliski Wschód: amerykańska wizja   Taheri   2022-04-28
Kursy walut w czasach putinowskiej zarazy   Koraszewski   2022-04-27
Przypomnienie o wszystkich tych palestyńskich uchodźcach   Bard   2022-04-27
Recenzja książki People Love Dead Jews     2022-04-26
Długi zbiór krótkich tematów   Rosenthal   2022-04-25
Turcja: Strzeżcie się islamistów niosących dary   Bekdil   2022-04-23
Dno nienawiści do Izraela   Levick   2022-04-22
Problem z świadkami Boga i z błaznami w kapłańskich szatach   Koraszewski   2022-04-21
Sprawy, których nie zauważają apologeci Putina   Taheri   2022-04-19
Europa kocha Palestyńczyków i udaje, że nie wie dlaczego   Koraszewski   2022-04-17
„Guardian” trzyma się narracji „biernej ofiary” w sprawie arabskiej przestępczości   Levick   2022-04-16

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Nowy ateizm


Lomborg


„Choroba” przywrócona przez Putina


„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk