Prawda

Poniedziałek, 18 listopada 2019 - 10:14

« Poprzedni Następny »


Jak Bóg ogarnia swoje dzieło


Lucjan Ferus 2019-10-13


Jakiś czas temu pokazano w telewizyjnych wiadomościach pewną ciekawostkę. Było nią zdjęcie auta osobowego, które wskutek niekontrolowanego poślizgu wypadło z drogi na nierówne, trawiaste pobocze i ugrzęzło w błotnistym podłożu. Nie wykluczone, iż przy okazji doszło do jakiegoś uszkodzenia. Jego kierowca udał się zapewne do miejsca zamieszkania, zostawiając na szybie karteczkę z odręcznym napisem: „Ogarnę to wieczorem”. Okazało się, iż wieczorem nie było już śladu po aucie, oprócz głębokich kolein od kół w miękkim gruncie.

Jednakże to nie wszystko. Jako ciąg dalszy tych wiadomości, jakiś młody mężczyzna przed kamerą zademonstrował widzom opaski na nadgarstki, na których z jednej strony był biały napis na czarnym tle: NIE OGARNIASZ?, a z drugiej strony: BÓG OGARNIA. Ów młody człowiek wytłumaczył, że chcieli (umknęło mi, jaką organizację on reprezentował), aby ten drogowy epizod z uszkodzonym autem i dowcipnym napisem, przenieść na sferę duchową i stąd ów pomysł na tego rodzaju opaski.

 

Pomyślałem sobie wtedy, iż niezależnie od jakości pomysłu na „uduchowianie” młodych ludzi, znamienne jest w nim to, że jego pomysłodawcy włączając do tego błahego wydarzenia  samego Boga, popełnili popularny wśród osób wierzących błąd, iż nie sprecyzowali w napisie: „Bóg ogarnia”, jakiej religii Boga mają na myśli. Bowiem w każdej religii, jej Bóg inaczej „ogarnia” swoje dzieło, czego innego oczekuje od swych wyznawców i ma odmienne wymagania moralne. I mogłoby dojść do poważnego nieporozumienia, gdyby autor/autorzy napisu „Bóg ogarnia” mieli na myśli np. Allaha czy Jahwe, a nie np. Jezusa Chrystusa.

 

Dlatego biorąc pod uwagę, iż owe opaski zareklamowała nasza prokościelna telewizja, zakładam, że ich pomysłodawca czy pomysłodawcy są wyznawcami religii katolickiej, której podstawą jest Biblia, a ich Bogiem jest opisany w niej Stwórca. Przyjmując takie założenie, dostrzegam pewną nieścisłość w twierdzeniu: „Bóg ogarnia” i to mi każe przypuszczać, że być może jego autor/autorzy nie znają dostatecznie Biblii, gdyż z jej lektury można śmiało wnioskować, iż opisany w niej Bóg NIE OGARNIA jednak swego dzieła. Przynajmniej nie w takim stopniu, jaki można by oczekiwać po wszechmocnym i wszechwiedzącym Stwórcy.

 

Czy mam jakieś przekonujące argumenty na potwierdzenie powyższej tezy? Otóż mam i zacznę od sprecyzowania określenia „ogarniać”. Pierwsze jakie się narzuca, to „ogarnąć” będzie znaczyło „zrobić porządek”, czy też „uporządkować coś” (np. zabrać z drogi tymczasowo pozostawione auto). Inaczej zaś będzie z „ogarnięciem problemu”. W tym przypadku „ogarnąć” będzie tym samym co „zrozumieć” lub „pojąć”. Jest to więc rozumowe (umysłowe) „ogarnięcie” jakiegokolwiek problemu.

 

Można także coś „ogarnąć wyobraźnią”, np. jakiś wycinek rzeczywistości i spróbować przewidzieć co może zdarzyć się w najbliższej przyszłości. Pisarze fantaści (szczególnie ci „najwyższych lotów”, jak np. Stanisław Lem) dzięki posiadaniu niesamowitej wyobraźni i dużej oraz różnorodnej wiedzy, potrafią „ogarnąć” swoją świadomością niesamowicie wielki wycinek rzeczywistości. Ale co istotne, potrafią wykreować alternatywną „rzeczywistość” i „ogarnąć ją” swym umysłem dzięki rozwiniętej umiejętności abstrakcyjnego myślenia.

 

A zatem czy człowiek (rozumiany jako stworzenie Boże) jest w stanie wyobrazić sobie „ogarnięcie” Bożego dzieła przez jego Stwórcę? Owszem, czego przykładem są ludzie (np. projektanci i twórcy owych opasek na rękę), którzy żywią przekonanie, iż BÓG OGARNIA swoje dzieło. Jak można sprawdzić kto ma rację w tej kwestii? Otóż są różne święte księgi, a między nimi ta, nazywana Biblią lub Pismem Świętym, w którym m.in. zapisano w jaki sposób Bóg stworzył świat i wszystko na nim, a w szczególności człowieka. Jakie ma długoplanowe plany w stosunku do ludzi i w jaki sposób je zrealizował.   

 

Jak więc wygląda wg Biblii to „ogarnięcie” przez Boga jego dzieła? Gwoli ścisłości wyjaśnię, iż nie chodzi mi teraz o „ogarnięcie świata miłością przez Stwórcę”, jak widział to papież Jan Paweł II w „Liście do rodzin” z 1994 r., ale raczej o PORZĄDEK jaki w nim zaplanował, i który był nadrzędnym celem dla Boga. Celem, któremu podporządkował całe swe dzieło,  tkwiącym w jego umyśle od wieczności (jak to obrazowo ujął św.Tomasz z Akwinu).

 

W Księdze Rodzaju jest dość dokładny opis, jak Bóg (wpierw nazywany Panem i dopiero w Księdze Wyjścia objawił się Mojżeszowi na górze Horeb w płonącym krzaku, jako JESTEM, KTÓRY JESTEM, czyli późniejszy Jahwe objawiający się Mojżeszowi na górze Synaj) stwarza Wszechświat, świat i wszystko na nim, wypowiadając słowa: „Niechaj się stanie!” lub „Niechaj powstaną..” itd. itp. Świadczy to z pewnością o wszechmocy Boga, który jak przekonują teolodzy ma nieskończone i niczym nie ograniczone możliwości we wszystkim.

 

Jednakże kiedy dnia szóstego kreacji bożej dochodzi do stworzenia człowieka, ów Bóg przechodzi na „ręczne wytwórstwo”. Ulepia go z prochu ziemi i tchnąwszy w jego nozdrza tchnienie życia, czyni go istotą żywą. Umieściwszy go w ogrodzie Eden, Bóg pozwala mu jeść z niego owoce, za wyjątkiem owoców z drzewa wiadomości dobrego i złego. Potem stwierdziwszy, iż „Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam”, usypia go, wyjmuje mu z boku żebro i z niego buduje niewiastę. Następnie przedstawia ich sobie, a ci najwyraźniej spodobali się wzajemnie. I choć byli nadzy, nie odczuwali wobec siebie wstydu.     

 

Dalej jest opis, jak przebiegły wąż skusił niewiastę, by zerwała i zjadła zakazany owoc i namówiła swego męża, by też go skosztował. „A wtedy otworzyły się im obojgu oczy i poznali”.., że nieświadomie popełnili zło. Bowiem dopiero PO zjedzeniu owocu z drzewa poznania dobra i zła dowiedzieli się czym właściwie jest owo „dobro” i „zło”. Ale było już za późno. Kiedy Bóg (akurat zażywający spaceru w czasie ożywczego powiewu wiatru) upewnił się, że ludzie nie posłuchali jego zakazu i zjedli zakazany owoc, ukarał ich surowo.

 

Odtąd kobiety rodzą w bólach, a mężczyźni muszą ciężką pracą utrzymywać rodzinę. Ten UPADEK człowieka w raju został nazwany „grzechem pierworodnym”. Od tego czasu wszyscy ludzie są śmiertelni, a ludzka natura jest grzeszna, skłonna do czynienia zła i nieprawości. Dziedziczą ją wszystkie następne pokolenia ludzi, chociaż nie miały one nic wspólnego z owym feralnym wydarzeniem w raju. Wygląda więc na to, iż Bóg zastosował  wtedy tzw. „odpowiedzialność zbiorową”, bardzo nielubianą przez moralistów.

 

Podsumujmy więc wstępnie to Boże „ogarnięcie” początków rodzaju ludzkiego. Czy czegoś takiego można się było spodziewać po wszechmocnym Bogu, stwarzających Wszechświat słowami: „Niechaj się stanie!”? Przecież Bóg to nie człowiek, który ma dość ograniczone możliwości w świecie fizycznym (np. nie znając przyszłości, może tylko wyobrażać sobie skutki swych poczynań). Bóg z racji posiadanych atrybutów ma nie tylko władzę nad materią i przestrzenią, ale też nad czasem, gdyż wg teologów jest on nie tylko w każdym miejscu swego dzieła, ale też w każdym momencie czasu.

 

Dlatego też bardzo dziwny musi się wydawać (dla osobnika myślącego, oczywiście) sposób w jakim Bóg „ogarnął” zaistniałą sytuację w rajskim ogrodzie: ukarał ludzi choć wcale nie musiał, bo karze zazwyczaj ten, kto nie może ZAPOBIEC karygodnej sytuacji. A Bóg znając w najdrobniejszych szczegółach całą przyszłość swego dzieła (która dla niego jest zawsze teraźniejszością), nie musi sięgać do takich drastycznych środków z surowym karaniem swych stworzeń, gdyż tylko od niego zależy co i kiedy zaistnieje w rzeczywistości, a co nie.

 

A w ostateczności mógł cofnąć czas do momentu sprzed „upadku” człowieka i powtórzyć wydarzenia z owego feralnego wycinka czasu, tym razem jednak bez „nieprzewidzianego” udziału podstępnego węża, który chyba dużo więcej zawinił niż nieświadoma konsekwencji swego czynu niewiasta, prawda? Zważywszy na słowa jakich użył wąż podczas jej kuszenia: „.. otworzą się wam oczy i tak jak Bóg będziecie znali dobro i zło”, czy można się dziwić, że uległa zwodniczej logice przebiegłego gada? Które stworzenie nie chciałoby być bliższe wizerunkowi Bogu, na podobieństwo którego zostało ponoć stworzone?

 

Tak przy okazji: dziwne jest też dlaczego Bóg nie chciał, aby ludzie wiedzieli czym jest dobro i zło? I mimo tej upośledzającej ignorancji byli ponoć „doskonali”. Jak to możliwe?! Przecież nie potrafiąc rozróżniać DOBRA od ZŁA nie mogli samemu decydować, co jest dla nich dobre, a co złe. Nie mogli więc dokonywać właściwych wyborów moralnych i samemu stanowić o własnym losie. Przez co zawsze byliby narażeni na wykorzystywanie ze strony przeróżnych „nawiedzonych proroków” i cwanych kapłanów, którzy zawsze wiedzą lepiej, co jest dla ludzi dobre, a co złe. Uważających się za „duchowych przewodników” ludzkości, gdyż tylko oni ponoć znają właściwą drogę do jedynie prawdziwego Boga.

 

Jak dotąd widać, iż biblijny Bóg nie potrafił „ogarnąć” swego dzieła w sposób, jaki można byłoby oczekiwać po wszechmocnym i wszechwiedzącym Stwórcy, doskonałym pod każdym możliwym względem. A opisane w Biblii jego próby „ogarnięcia” są żałośnie nieudolne i całkiem niezrozumiałe w kontekście Bytu o nieskończonych możliwościach. Szczególnie wyraźnie to widać w następnych wydarzeniach opisanych w Biblii. Mam na myśli POTOP, czyli następną karę jaką ów Bóg zesłał na swoje żywe stworzenia na Ziemi, za to, iż zawiodły jego oczekiwania jakie żywił w stosunku do rozumnych istot przez siebie stworzonych.

 

W Biblii tak to przedstawiono (w dużym skrócie). Kiedy Bóg zorientował się, że ludzie na Ziemi są coraz bardziej niegodziwi i źli (nie powinno go to dziwić, gdyż były to łatwe do przewidzenia konsekwencje  KARY, jaką Bóg nałożył na prarodziców w raju. A jeden z jej aspektów był taki, iż ludzie musieli rozmnażać się ze skażoną grzechem naturą i przekazywać ją chcąc nie chcąc dalszym pokoleniom), żałował, że ich stworzył, zasmucił się i postanowił zgładzić ich z powierzchni Ziemi. Swój zamiar o zgładzeniu wszystkiego co żywe obwieścił Noemu, bo tylko jego Bóg darzył życzliwością (aż tak małe miał poparcie?!).

 

Nakazał więc mu zbudować arkę (płaskodenny statek) wg podanych wymiarów i zabrać do niej po parze zwierząt z każdego gatunku żyjącego na Ziemi, aby w niej przeczekali potop, jaki niebawem ześle na Ziemię. Nie wiem jak Noemu z jego rodziną udało się zebrać z CAŁEJ ZIEMI po parze zwierząt z każdego gatunku (czyli 2-3 milionów osobników), tym bardziej, że kiedy do zapowiadanego potopu brakowało tygodnia, Bóg zmienił plany i kazał Noemu zebrać po siedem par zwierząt czystych i po parze nieczystych. I mimo tego, że „Noe spełnił wszystko, jak mu Pan polecił”, do arki weszły zwierzęta po parze „jak Bóg rozkazał”.

 

Ot, taka teologiczno-zoologiczna ciekawostka, którą Świadkowie Jehowy za nic nie potrafią rozgryźć. Ważne jest w tym biblijnym wydarzeniu co innego. To, że Bóg ratując od potopu Noego z rodziną i przeznaczając ich na protoplastów „odrodzonej” ludzkości spowodował, iż owa „odrodzona” ludzkość odziedziczy po swych przodkach grzeszną naturę, ponieważ takową posiadali wszyscy uratowani przez Boga „arkanauci”. Przeoczenie Boga, czy też nieudolne „ogarnięcie” zbyt skomplikowanego problemu? A może celowe działanie? Otóż to ostatnie, bo trudno byłoby uwierzyć, aby Bóg popełniał w swym dziele tak kardynalne błędy.

 

Na właściwy trop naprowadza nas Orędzie Wielkanocne, w którym m.in. znajdują się słowa: „O zaiste, konieczny był grzech Adama, który został zgładzony śmiercią Chrystusa! O szczęśliwa wina, skoro ją zgładził tak wielki Odkupiciel!”. Innymi słowy, MUSIAŁ w raju nastąpić upadek człowieka, by ludzkość rodziła się z grzeszną naturą skłonną do czynienia zła i nieprawości, by mógł zaistnieć Odkupiciel i Zbawiciel tychże grzechów. Gdyby bowiem człowiek nie był grzeszny z natury (lecz doskonały), ofiara odkupicielska na krzyżu z Jezusa nie byłaby potrzebna, a sam Jezus Chrystus nie mógłby zostać Bogiem człowieka.

 

O tym, że właśnie taki był plan Boży najlepiej świadczą te słowa z Biblii, mówiące o Jezusie: „On był wprawdzie przewidziany przed stworzeniem świata, dopiero jednak w ostatnich czasach się objawił ze względu na nas” (1P 1,20). Otóż to! Syn Boży był PRZEWIDZIANY na Odkupiciela i Zbawiciela ludzkości jeszcze przed stworzeniem świata, a więc na długo przed tym, zanim pierwsi ludzie „sprzeciwili się” Bogu i w rezultacie czego dostąpili upadku. Jak więc w tym kontekście wygląda „ogarnięcie” przez Boga swego dzieła?

 

No, cóż,.. można wnioskować, iż Bogu wcale nie chodziło o to, by jego rozumne stworzenia – ludzie, byli doskonali, nieśmiertelni i samowystarczalni w kwestiach moralnych. Wręcz przeciwnie: zaplanował on, by rodzaj ludzki był grzeszny, gdyż: „Bez dopuszczenia zła moralnego – czyli grzechu – na świecie, nie ujawniłby się ten przymiot boży, któremu na imię Miłosierdzie. /../ Dopiero na przykładzie grzesznej ludzkości, ujawniło się miłosierdzie Boga przebaczającego. /../ Zło moralne w ostatecznym wyniku służy chwale Bożej, która się uzewnętrznia przede wszystkim w jego miłosierdziu przez przebaczanie, wtórnie zaś w sprawiedliwości przez karę” (tak m.in. stwierdził Sobór Watykański I).

 

Reasumując. Miał rację pomysłodawca czy też pomysłodawcy napisu na opasce: „Bóg ogarnia” (w domyśle: swoje dzieło), ale w jaki zaskakująco dziwny sposób – całkowicie sprzeczny z logicznym i racjonalnym myśleniem ludzi! Otóż wpierw w perfidny sposób „wrobił” człowieka w WINĘ za istnienie zła w jego dziele, mimo, że jest wszechmocny oraz wszechwiedzący. Potem „rozwiązał” rzekomo problem śmiertelności ludzi, wcielając się we własnego Syna i składając sobie z niego ofiarę odkupującą grzechy ludzkości, przekupując  siebie, by móc OBIECAĆ ludziom wieczne życie,.. po śmierci. Choć mogło się obejść bez tej „ofiary” złożonej przez Boga sobie z siebie, wystarczyłyby słowa: „Niechaj się stanie..” itd.

 

Aby w końcu miało się okazać, iż Bóg celowo stworzył ludzi grzesznymi, by miał mnóstwo okazji do przebaczania im win i grzechów, gdyż dzięki okazywaniu im miłosierdzia i karaniu (oczywiście sprawiedliwym), jego CHWAŁA może błyszczeć pełnym blaskiem (ciekawe jak uczestnicy owego Soboru wpadli na ten „genialny pomysł”?). I jeszcze jedno: chciałbym wiedzieć, czy wierni wyznawcy tej religii zadowoleni są z takiego Boga i z jego nad wyraz wyrafinowanego „ogarnięcia” swego dzieła? No i czy są dumni ze swego Boga? (przy założeniu, że prawdą jest to, co opisane jest w Biblii i czego naucza religia i Kościół kat.). 

 

Październik 2019 r.                            ----- KONIEC-----    

 

     

 

  


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj




Komentarze
2. Jak wierzący ogarniają swojego Boga? Witold Sofuł 2019-11-17
1. Bóg kto jjest każdy wie Leszek 2019-10-13


Nowy ateizm i krytyka religii

Znalezionych 582 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Byli ateiści, obecnie wierzący   Ferus   2019-11-17
Dewocja to pobożność? Czyli wizyta u starszej pobożnej pani.   Ferus   2019-11-10
Biskupa czerep rubaszny   Koraszewski   2019-11-08
Sen mara, Bóg wiara, nieśmiały głos podświadomości, czy bezsensowne rojenia senne?   Ferus   2019-11-03
Refleksje sprzed lat: „Proporcje krzyku i smaku”   Ferus   2019-10-27
Trudne początki mitu   Ferus   2019-10-20
Jak Bóg ogarnia swoje dzieło   Ferus   2019-10-13
Uduchowiony erotyzm bogów i wyznawców (V)   Ferus   2019-10-06
Uduchowiony erotyzm bogów i wyznawców IV   Ferus   2019-09-29
Katolicka Afryka i jej niepokoje   Igwe   2019-09-27
Turcja: ucieczka od religii?   Bulut   2019-09-25
Uduchowiony erotyzm bogów i wyznawców (III)   Ferus   2019-09-22
Uduchowiony erotyzm bogów i wyznawców (II)   Ferus   2019-09-15
Uduchowiony erotyzm bogów i wyznawców   Ferus   2019-09-08
Zlecenie walki z szatanem   Koraszewski   2019-09-02
Mrówki i ludzie. Czyli niepokojące podobieństwo „korony stworzenia” do bezrozumnych owadów.   Ferus   2019-09-01
Jabłko, które jabłkiem nie było   Ferus   2019-08-25
Ta miłość zaczęła się od strachu   Koraszewski   2019-08-24
Problem „ukrywającego się Boga”.   Ferus   2019-08-18
Hipoteza Boga kontra nauka (IV)   Ferus   2019-08-11
Na początku był jakiś Jezus   Koraszewski   2019-08-05
Hipoteza Boga kontra nauka (III)   Ferus   2019-08-04
Hipoteza Boga kontra nauka (II)   Ferus   2019-07-28
Hipoteza Boga kontra nauka   Ferus   2019-07-21
Apostołowie Nowego Ładu (II)   Ferus   2019-07-14
Bóg bez państwa i państwo bez Boga   Koraszewski   2019-07-12
Apostołowie Nowego Ładu. Czyli ludzie pogodzeni z nieubłaganymi prawami natury.   Ferus   2019-07-07
Pamięć i odrzucona tożsamość   Koraszewski   2019-06-27
O znaczeniu świeckich usług medycznych   Igwe   2019-06-22
Bezlitosne Miłosierdzie Boże   Ferus   2019-06-16
Dziecko i jego I Komunia Święta   Ferus   2019-06-09
Tajemnica zawodowa duchownych   Ferus   2019-06-02
Rozmyślając nad sensem życia (VIII)   Ferus   2019-05-26
Rozmyślając nad sensem życia (VII)   Ferus   2019-05-19
Rozmyślając nad sensem życia (VI)   Ferus   2019-05-12
De non existentia Dei   Koraszewski   2019-05-06
Rozmyślając nad sensem życia (V)   Ferus   2019-05-05
Nieszczęsny ateizm. List do przyjaciela   Koraszewska   2019-05-04
Ewangelia według pana Jeża   Koraszewski   2019-05-02
Biły się dwa bogi   Koraszewski   2019-04-29
Rozmyślając nad sensem życia IV.   Ferus   2019-04-28
Ani nie manifest, ani nie tak nowego ateizmu   Koraszewski   2019-04-26
Wzrastająca obecność boga   Koraszewski   2019-04-22
Rozmyślając nad sensem życia (III)   Ferus   2019-04-21
Dziękujmy Panu, korona cierniowa ocalona   Koraszewski   2019-04-19
Czary, zagrożenie bezpieczeństwa i prawo szariatu   Igwe   2019-04-16
Rozmyślając nad sensem życia (II).   Ferus   2019-04-14
Dlaczego ateiści walczą o prawo wyjścia z cienia w Afryce i nie tylko w Afryce?   Igwe   2019-04-10
Rozmyślając nad sensem życia   Ferus   2019-04-07
Krzywdy wyrządzone ludzkości przez naukę   Ferus   2019-04-01
Zdobywca nagrody Templetona i jego nonsensy w „Scientific American”   Coyne   2019-03-28
Mały Traktat o duszy dziecka poczętego tak lub inaczej   Koraszewski   2019-03-26
Czy religijne prawdy są zbyt trudne do zrozumienia? (II)   Ferus   2019-03-24
Zwalczanie oszukańczych kapłanów i komercjalizacji religii w Republice Południowej Afryki   Igwe   2019-03-23
Dlaczego musiałem zostać ateistą   Ferus   2019-03-17
Eks-ateistka obnaża nędzę ateizmu   Koraszewski   2019-03-07
Ego kontra Świadomość. Czyli lepiej żyć złudzeniami czy prawdą o rzeczywistości?   Ferus   2019-03-03
Trzy dni, które nie wstrząsną Kościołem   Koraszewski   2019-02-25
Ego kontra Świadomość II. Czyli lepiej żyć złudzeniami czy prawdą o rzeczywistości?   Ferus   2019-02-24
Kiedy największa na świecie sunnicka instytucja religijne potępi swój kolonializm?    Shoaaib   2019-02-24
Artykuł w ”New York Times”: Nauka może uczyć się od religii   Coyne   2019-02-20
Ego kontra Świadomość. Czyli lepiej żyć złudzeniami czy prawdą o rzeczywistości?   Ferus   2019-02-17
Papież ucałował notorycznego islamistycznego antysemitę   Meotti   2019-02-12
Czy religijne prawdy są zbyt trudne do zrozumienia?   Ferus   2019-02-10
Płaska Ziemia: kwestia wiedzy czy wiary? (II)   Ferus   2019-01-27
Płaska Ziemia: czyli kwestia wiedzy czy wiary?   Ferus   2019-01-20
Zachodni apologeci ekstremizmu   Rafizadeh   2019-01-19
Refleksje po lekturze „Ateisty”   Ferus   2019-01-13
Czy Afryce potrzebna jest religijna reformacja?   Igwe   2019-01-08
Eksperci od „prawdziwej” wolności i grzechu   Ferus   2019-01-06
Ośmioletnia panna młoda   Rafizadeh   2019-01-02
Intrygujące pytanie papieża Franciszka   Ferus   2018-12-30
Tak, jest wojna między nauką a religią   Coyne   2018-12-29
Jasełkowo-teologiczne refleksje dziadka „Maryi panienki”.   Ferus   2018-12-23
Pogodzenie nauki i religii?   Coyne   2018-12-21
Adwokat diabła II.Czyli religijna wersja ludzkich umiejętności „poszukiwania wyjścia”.   Ferus   2018-12-16
Adwokat diabła. Czyli religijne racje zastępujące prawdę.   Ferus   2018-12-09
Duchowni wypaczają religię i mordują kobiety   Reza   2018-12-03
Niechciany dar Boga. Czyli trudności z akceptacją nieuniknionego.   Ferus   2018-12-02
W Nigerii porzucenia religii jest ryzykownym przedsięwzięciem   Igwe   2018-11-29
Człowiek musi w coś wierzyć. Podsumowanie.   Ferus   2018-11-25
 “Islam przeżywa ostre starcie z nowoczesnością i wymaga reform”     2018-11-22
Człowiek musi w coś wierzyć. Schizma arcybiskupa Lefebvre'a   Ferus   2018-11-18
Człowiek musi w coś wierzyć. Mariawici.   Ferus   2018-11-11
Boski niebyt, nauka i patriotyzm   Koraszewski   2018-11-07
Człowiek musi w coś wierzyć. Raskolnicy, Swedenborg.   Ferus   2018-11-04
Człowiek musi w coś wierzyć. Savonarola, Luter i inni   Ferus   2018-10-28
Allah stworzył kobiety, żeby były w domach     2018-10-25
Prawdziwy opór przeciw fanatyzmowi   Chesler   2018-10-24
Człowiek musi w coś wierzyć. Kontynuacja.   Ferus   2018-10-21
List Einsteina kwestionujący religię, biblię i ideę Boga jest znowu na sprzedaż   Coyne   2018-10-19
Jak ekstremistyczny rząd traktuje dziewczynki i kobiety   Bulut   2018-10-19
Szatan pierwszej klasy   Kruk   2018-10-15
Przemyślana odmowa przymusowej relokacji uchodźców   Ferus   2018-10-14
Kiedy rzeczywistość zaprzecza religijnej fikcji. Czyli refleksje nad listem papieża Franciszka do ludu Bożego.   Ferus   2018-10-07
Rozum uskrzydlony wiarą (III)   Ferus   2018-09-30
Rozum uskrzydlony wiarą (II)   Ferus   2018-09-23
Rozum uskrzydlony wiarą   Ferus   2018-09-16
Zbrodnie Boga czy zbrodnie ludzi w imieniu Boga?   Ferus   2018-09-09
Kiedy stworzenie czuje się lepsze od Stwórcy.   Ferus   2018-09-02

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica



Arabowie



Roboty będą uprawiać ziemię



Sumienie, czyli moralność bez smyczy



Skomplikowana ewolucja



Argument neuroróżnorodności



Nowe badanie pamięci długotrwałej


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk