Prawda

Sobota, 15 grudnia 2018 - 21:30

« Poprzedni Następny »


Znów więcej „Nigdy więcej”


Andrzej Koraszewski 2018-08-04


Antysemityzm jest niemodny, dumnych antysemitów już nie ma, czasem ktoś coś  powie, co może wydawać się antysemityzmem, ale przecież to wyjęte z kontekstu i bez znaczenia. Ot powie sobie jakiś radny do opozycji, że będzie miała tyle do gadania, co Żyd w getcie, i od razu wielkie halo. Również poza granicami naszego państwa ciągle podnosi się krzyk, że to antysemityzm, albo tamto antysemityzm, a już krytykowanie Izraela to w ogóle jest całkowicie zabronione.

Demograf Sergio DellaPergola szacuje, że w Austrii mieszka dziś 9000 Żydów. Nie wiem jak on to wyliczył, ale jedno pewne, że przed wojną było ich znacznie więcej i nikt nie wie, co się z nimi stało. W ubiegłym roku były tam 503 przypadki ataków antysemickich odnotowane przez policję, (a przecież byle czego na policję się nie zgłasza).


Również w 2017 roku w Niemczech, gdzie mieszka około sto tysięcy Żydów, odnotowano 1453 przypadki ataków antysemickich, co w stosunku do poprzedniego roku oznaczało wzrost o 60 procent. W Wielkiej Brytanii 1382, w Holandii, gdzie jest prawie dziesięć razy mniej Żydów niż w Wielkiej Brytanii, było 113 ataków.


Piszący o tym Daniel Greenfield
stwierdza, że im mniej Żydów, tym więcej agresji wobec nich. Są tu i inne czynniki, takie jak wielkość społeczności muzułmańskich w miastach. Koncentracja i widoczność społeczności żydowskich, reakcje władz.


W Stanach Zjednoczonych, gdzie społeczność żydowska liczy cztery do pięciu milionów liczba antysemickich incydentów wzrosła o 43 procenty, spadała jednak liczba ataków z użyciem przemocy i było ich 19, a więc wielokrotnie mniej, niż w Europie.   

Pisząc o Europie i Stanach Zjednoczonych Greenfield zwraca uwagę na fakt cichego przyzwolenia na muzułmański antysemityzm. Władze często odmawiają ścigania go, media przemilczają lub wybielają przypadki przemocy wobec Żydów. 


W Ameryce, pisze Greenfield, antysemityzm rośnie w zastraszającym tempie na uniwersyteckich kampusach. Dzieje się coś przerażającego w systemie edukacyjnym. Władze odmawiają zainteresowania się tym zjawiskiem. 


Ten uniwersytecki antysemityzm kwitnie pod płaszczykiem rzekomej krytyki Izraela i udawanego współczucia dla Palestyńczyków (które nigdy nie wykracza poza sprawy, za które można obwinić Żydów). Z uniwersytetów przenosi się do szkół, do mediów, wlewa się na arenę polityczną.


Również w Europie głównym rozsadnikiem lewicowego antysemityzmu były i nadal są uniwersytety. Ten prawicowy trzyma się kościołow (które coraz chętniej przejmują lewicową retorykę), stadionów i organizacji nacjonalistycznych, ten lewicowy jest salonowy i ubrany w ukradzioną togę obrońcy praw człowieka. Maska czasem spada i wkrada się język klasycznego antysemityzmu. Od pewnego czasu powtarzały się zarzuty antysemityzmu pod adresem polityków ze skandynawskich partii socjaldemokratycznych, polityków francuskich czy hiszpańskich, ale jakby zbladły w obliczu tego, co widzimy dziś w brytyjskiej Partii Pracy.  


Niedawno ujawniono internetowy wpis laborzystowskiego radnego z nadmorskiego miasteczka Bognor Regis, który pisał, że Adolf Hitler poradziłby sobie z tym izraelskim problemem. Radny wzmocnił tę światłą myśl tyradą w innym miejscu, że Żydzi piją krew, że wyznający Talmud Żydzi są pasożytami, że wierzą, że wolno gwałcić dzieci, że uważają, że uczciwe traktowanie gojów zmienia Żyda w równie złego jak goj. I konkluduje, że wszyscy wyznawcy Talmudu powinni zostać rozstrzelani.


Radnego z małego miasteczka zawieszono w prawach członka, a on sam oświadczył, że paskudni hakerzy włamali się na jego stronę i wpisali te paskudztwa bez jego wiedzy i zgody. Było to o tyle zabawne, że bez trudu znaleziono jego dużo starsze wpisy o podobnej treści. Ta sprawa nie jest w żaden sposób odosobniona, a stojący dziś na czele brytyjskiej Partii Pracy, Jeremy Corbyn, właśnie zapewnił, że nigdy nie utożsamiał się z tym, co mówił główny mówca na pewnej uroczystości, gdzie Corbyn był gospodarzem, a jeśli to, co ów mówca mówił, kogokolwiek uraziło, to jemu, Corbynowi, jest okropnie przykro, bo tak naprawdę, to on z takimi poglądami nigdy nie miał nic wspólnego. Ten cokolwiek skomplikowany taniec związany był z ujawnieniem jego udziału w uroczystości pod hasłem „Nigdy więcej – od Auschwitz do Gazy”, podczas której główny mówca porównywał Izrael do nazistów. Rzecz działa się w 2010 roku, na długo zanim szeregowy poseł Jeremy Corbyn został Przewodniczącym Corbynem. Sam mówca był ocalonym z Holocaustu, co samo w sobie jest interesujące, ale chwilowo Corbyn jest ciekawszy.


Kiedy przypomniano jego własne wystąpienia, Przewodniczący wyjaśniał, że mogły się pojawić jakieś niezręczne sformułowania ze względu na jego głębokie współczucie dla Palestyńczyków. W marcu 2018 roku pisemnie przeprosił Board od Deputies and the Jewish Leadership Coucil, za to, że w brytyjskiej Partii Pracy pojawiły się „wysepki antysemityzmu”, a przy okazji za ujawnioną tydzień wcześniej sprawę z 2012 roku, kiedy to jako poseł sprzeciwił się propozycji usunięcia muralu, na którym karykaturalne postaci Żydów grały w Monopoly na gołych grzbietach ludzi. Pan Corbyn stwierdzał, że stereotyp żydowskich bankierów wykorzystujących robotników jest częścią starej antysemickiej teorii spiskowej i przepraszał, że nie przyjrzał się temu muralowi uważniej, niesłusznie protestując przeciw jego usunieciu.


Jeremy Corbyn wybrany został na stanowisko przewodniczącego partii w 2015 i dziś wielu ludzi twierdzi, że to osiągnięcie byłego ulicznego aktywisty trockistowskiej partii jest raczej dzięki jego antysemityzmowi, a nie mimo jego oczywistego antysemityzmu.


Odosobnione incydenty nie podnoszą wartości analizy, a jednak czasem są interesującą ilustracją. Zajmujący się badaniem antysemityzmu w Wielkiej Brytanii Joe Glasman opisuje jak po demonstracji przeciw antysemityzmowi grupka osób wybrała się do pobliskiego pubu. Jak czytamy, do grupki rozmawiających na ulicy mężczyzn podszedł przechodzień, biały, dobrze zbudowany, w średnim wieku,  którego zapewne przyciągnął widok koszulki z gwiazdą Dawida i zaczał wrzeszczeć: „Ja wiem co robicie Palestyńczykom”. Zapewne nie miał wątpliwości, że ma do czynienia z Brytyjczykami. Wiedział jednak swoje. Próbując przejść do normalnej wymiany zdań, ktoś zadał pytanie, czy Izrael ma prawo do istnienia. Osobnik nie miał żadnych wątpliwości – „Nie,  bo zakłócacie równowagę na Bliskikm Wschodzie”.


Autora felietonu fascynował stan umysłu człowieka, który miał przed sobą grupkę ludzi, o których nie wiedział nic, poza tym, że jeden miał koszulkę z gwiazdą Dawida, w grupie nie było ani jednego Izraelczyka, nie wszyscy byli Żydami, a ci którzy byli Żydami, niczym się nie wyróżniali.  Przeniesienie było oczywiste. „”Wy, Izraelczycy, jesteście k… paranoiczni”, dalej poleciały już czysto antysemickie wyzwiska i zaproszenie za róg. Było oczywiste, że tylko przemoc może ukoić jego wzburzenie. Sytuację na chwilę rozładował cherlawy intelektualista w okularach, niebawem podjechał patrol policji i policjanci kazali awanturującemu się człowiekowi iść do domu.    


Autor opisuje ten drobny incydent i zastanawia się nad mechanizmem powrotu antysemityzmu, który najpierw przechodzi przez proces renowacji na salonach, żeby już w nowej formie powrócić na ulicę. Oprychy szybko podchwytują modną werbalizację starych przesądów. Dziś – pisze Joe Glasman – Partia Pracy, do której niegdyś należałem i na którą głosowałem, uczyniła słowa tego oprycha czymś akceptowalnym w publicznym dyskursie, a jego przemoc będzie osadzona w świecie powszechnie uznawanych poglądów.  


Sam Jeremy Corbyn nie tylko stanowczo odrzuca wszelkie zarzuty antysemityzmu, ma również koronny dowód swojej niewinności. Przypomina, że przecież jego „krytykę Izraela” podziela wielu Żydów. To prawda, tyle, że i tu ujawnia się rasistowski sposób myślenia. Fakt, że jacyś Żydzi paradują wspólnie z Jeremy Corbynem pod flagami Hezbollahu, marionetkowej organizacji Iranu zapowiadającej, podobnie jak ich irański mocodawca, zagładę Żydów w Izraelu (i wszędzie, gdzie uda się ich dopaść), nie stanowi alibi dla antysemity, chociaż sam antysemita może być o tym głęboko przekonany.


Sam fenomen jest ciekawy. Przed czym niektórzy Żydzi mogą szukać schronienia pod flagami Hezbollahu? Piszący o tym zjawisku Adam Levick przypomina, że na długo przed powstaniem Izraela, Żydzi w wielu krajach ustawicznie byli oskarżani o podwójną lojalność. Współcześnie bardzo często pojawiają się oskarżenia, że są bardziej lojalni wobec Izraela niż wobec kraju, w którym się urodzili i którego są obywatelami. Towarzyszy tym oskarżeniom zarzut, że jest ich zbyt wielu na wysokich stanowiskach, że mają za dużo pieniędzy, że mają za dużo władzy, że są jakąś piątą kolumną, która chce zniszczyć kraj. Wpisz w wyszukiwarkę hasło „żydowskie lobby” a znajdziesz setki artykułów i dziesiątki książek, w których twierdzi się, że Żydzi rządzą światem, że Ameryka jest w ich rękach, że oni mają media, przemysł filmowy i oczywiście banki.

Wielu autorow tych publikacji jest pochodzenia żydowskiego i można się zastanawiać czy piszą to, bo wiedzą o czym mówią lepiej niż inni, czy piszą to, żeby udowodnić, że ich te zarzuty podwójnej lojalności nie dotyczą? Kiedy w tych zarzutach ujawnia się klasyczny antysemityzm? Wtedy, kiedy dyskusję na temat poglądów i działań konkretnego człowieka lub organizacji zmienia się w zarzuty pod adresem Żydów. Nie tylko istnieje długa historia Żydów wygłaszających antysemickie twierdzenia, ale ci żydowscy autorzy są nieodmiennie przywoływani przez wszelkiej maści antysemitów jako koronni świadkowie.


Ten zarzut podwójnej lojalności powraca przez stulecia. Ludzie mają różne opinie, ale jak miło dobić przeciwnika zarzutem, że jest zdrajcą i robi to co robi albo za pieniądze, albo motywowany lojalnością wobec swojej grupy, która tak naprawdę jest obca i ma swoje własne interesy.  Dawniej taki zarzut kończył się często fizycznym wyelminowaniem przeciwnika z gry. Teraz jest tylko jadowity i może powodować reakcje obronne w postaci zapewnień, że nic mnie z tamtymi Żydami nie wiąże.


W dzisiejszych czasach, kiedy zarzut antysemityzmu jest po Zagładzie nadal przykry, widzimy zjawisko zdumiewające, nieustanne organizowanie lamentu po umarłych w sojuszu z tymi, którzy zapewniają, że tym razem zrobią to dokładniej. (Przywódca Hezbollahu wyraził swego czasu zadowolenie, że Żydzi zbierają się w Izraelu, bo nie będzie trzeba ścigać ich po całym świecie.)


„Nigdy więcej” to takie piękne hasło, warto je połączyć z protestem przeciw „ludobójstwu” mieszkańców Gazy, którzy pokojowo (strzelając, podpalając i mordując) protestują przeciw istnieniu Żydów, warto je połączyć z solidarnością z Palestyną.


Jaką Palestyną? Wyjaśniał to kopenhaski imam w kazaniu nagranym 27 lipca 2018, kiedy mówił między innymi:

„…rozwiązaniem naszych problemów jako muzułmanów oraz problemu Palestyny jest ustanowienie Islamskiego Państwa, Kalifatu. To państwo Kalifatu zjednoczy nas od Indonezji po Maroko i będzie nas bronić przed Rosją, przed tworem izraelskim w Palestynie i przed Amerykanami w Iraku. Kalifat nadjedzie wkrótce.


Kalifat będzie walczył z naszymi wrogami i wyzwoli Palestynę, z wolą Allaha, i wyeliminuje to kolonialne państwo Izraela. To oznacza wojnę. To oznacza wojnę, wojnę w okupowanej Palestynie – w Jaffie, Hajfie i Akko, jak również na Zachodnim Brzegu.”

Gdzieś trzeba zacząć, a do tego potrzbne jest przyzwolenie i sojusznicy, ale ciąg dalszy nastąpi. W marcu 2017 roku ten sam kopenhaski imam mówił:

„Na Europę trzeba najechać raz jeszcze. Historia musi się powtórzyć. Musimy mieć nowego Tarika [Ibn Zijada], który pożegluje morzami, przekroczy Cieśninę [Gibraltaru] i wyzwoli Al-Andalus, przywracając ją na łono islamu. Musimy mieć nowych Osmanów, którzy wejdą na Bałkany i przywrócą je na łono islamu. Musimy mieć dumną i pobożną armię wiernych, którzy pomaszerują z Afryki Północnej i zdobędą Rzym, z wolą Allaha. Tak więc wypełnimy nasz religijny obowiązek Dżihadu na rzecz Allaha w celu wysławiania Jego słowa, podniesienia Jego sztandaru i zaprowadzenia Jego prawa na całym świecie.”

Sojusznicy Jeremy Corbyna i pani Federiki Mohegrini niczego nie ukrywają, mówią jasno i wyraźnie, ale kiedy mówisz głośno co mówią, słyszysz przerażony szept: nigdy więcej tego nie rób, chodź do nas i powtarzaj, nigdy więcej, nigdy więcej.




Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj




Komentarze
1. Skad antysemityzm? Pegaz 2018-08-04


Notatki

Znalezionych 1187 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Zabijanie żydowskich dzieci!   Sherman   2018-12-13
Dlaczego prasa zwraca mniejszą uwagę na mordowanie dziennikarzy nie nazywających się Chaszodżdżi   Baum   2018-12-12
Ciemności znowu kryją ziemię   Koraszewski   2018-12-11
Palestyńczycy, o których nikt nie mówi   Tawil   2018-12-09
ONZ odrzuca rezolucję potępiającą terroryzm Hamasu   Koraszewski   2018-12-08
Sprawa palestyńska jest „islamska”     2018-12-07
Gdzie był UNIFIL, kiedy Hezbollah kopał tunel terroru?   Amos   2018-12-06
Pryncypialność i elastyczność w rozwiązywaniu problemów społecznych   Koraszewski   2018-12-05
Kindertransport – okazjonalna wielkoduszność   Gur   2018-12-04
List dra Denisa MacEoina do Edinburgh University Students' Association   MacEoin   2018-12-02
"Palestyna" urojona   Chesler   2018-12-01
Izrael i Jazydzi   Frantzman   2018-11-29
Nowy niebezpieczny zakręt Unii Europejskiej   Murray   2018-11-27
Kochaj Bliźniego   Lewin   2018-11-26
Żydzi Afryki Północnej pod rządami muzułmańskimi   Blum   2018-11-25
Jak saudyjskie „dary" dla amerykańskich uniwersytetów wybielają religię   Ibrahim   2018-11-23
Bardzo głupia decyzja Airbnb   Maroun   2018-11-22
”Independent”: 3700 słów przyjaznej Hamasowi propagandy   Levick   2018-11-20
Palestyńskie groźby wobec arabskiej normalizacji stosunków z Izraelem   Toameh   2018-11-17
Skandal za kulisami zakazu neonikotynoidów   Ridley   2018-11-17
Powyborcza zaduma: Dokąd zmierzasz Ameryko? Dokąd zmierzacie amerykańscy Żydzi?   Chesler   2018-11-14
Sto lat nowej Europy   Koraszewski   2018-11-13
Antysemityzm jest przede wszystkim nienawiścią, polityka jest tylko wymówką     2018-11-11
Jak Izrael mógłby zwyciężyć w dzisiejszym asymetrycznym konflikcie   Rosenthal   2018-11-10
Mord w Stambule i walka o supremację w świecie sunnickim   Carmon   2018-11-08
Brutalne przebudzenie z palestyńskiego snu   Kedar   2018-11-06
Jesień oświecenia, czyli powszechne zniechęcenie do logiki   Koraszewski   2018-11-05
Pakistan: Asia Bibi uniewinniona po latach oczekiwania na śmierć za ”bluźnierstwo”   Meotti   2018-11-01
Funkcjonariusz z Gazy: HAMAS i FATAH zamienili naszych ludzi w żebraków   Toameh   2018-10-30
”Saudyjska afera” w Stambule ujawnia rywalizację sunnicko sunnicką   Bekdil   2018-10-27
Orzeczenie sprzeczne z rozsądkiem   Yemini   2018-10-26
Prawo, religia i sekularyzacja  w Nigerii   Igwe   2018-10-22
Chrześcijanie skazani na śmierć pod prawem szariatu   Rafizadeh   2018-10-22
Czasem Internet może korygować fake news, a nie tylko je szerzyć   Gross   2018-10-21
Kiepsko skrywany antysemityzm Facebooka   Maroun   2018-10-16
Turcja buduje meczety, likwiduje chrześcijaństwo   Bulut   2018-10-15
Skrzyżowanie Netzarim i narodziny Fake News   Landes   2018-10-14
Wierzę tej palestyńskiej nastolatce   Flatow   2018-10-12
Polityczne paradoksy więzi niemiecko-izraelskich   Sucharewicz   2018-10-11
Narodowe prawo Izraela i palestyńskie kłamstwa   Tawil   2018-10-10
Czy oczekiwanie od Arabów mniej niż od Żydów jest w porządku?   Maroun   2018-10-09
Dzisiaj opublikowana książka   Novella   2018-10-09
”Antysyjonizm” traktuje o Żydach, głupcze!   Tsalic   2018-10-08
Szwecja – schronieniem przestępców   Bergman   2018-10-07
A gdyby Kavanaugh był libaralnym muzułmaninem oskarżonym o terroryzm?   Dershowitz   2018-10-06
Na marginesie tegorocznej Nagrody Pokojowej Nobla     2018-10-06
Przekłuwanie mitu palestyńskich uchodźców   Rosenthal   2018-10-05
Chińska medycyna i policja myśli   Novella   2018-10-05
Trzy „nie” Palestyńczyków: co mają na myśli   Tawil   2018-10-04
Uderzający rasizm Autonomii Palestyńskiej   Bergman   2018-10-03
”Antyimperializm” i apologetyka morderstwa   Sixsmith   2018-10-03
Kto napisał te słowa o Jerozolimie?   Gross   2018-10-02
Samobójcza nienawiść Europy do Ameryki   Koraszewski   2018-10-01
Refleksje o Oslo i procesie pokojowym   Collins   2018-10-01
Dlaczego nie mogę krytykować własnej religii?   Rafizadeh   2018-09-30
Przywódca Hamasu przyznaje, że protesty graniczne są zainscenizowane, nikogo to nie obchodzi   Bergman   2018-09-28
Czy sztuczna inteligencja zapewni nam sztuczny racjonalizm?   Koraszewski   2018-09-25
Dlaczego Żydzi są rdzenną ludnością Palestyny – a Arabowie nie są   Amos   2018-09-25
Wyznanie: od 15 lat leczę się z islamofobii   Lindenberg   2018-09-24
Niewidomy w Betlejem   Flatow   2018-09-23
Co myślą palestyńscy Arabowie?   Roth   2018-09-21
To ”oni”, a nie ”on” zabili Ari Fulda   Peter   2018-09-20
Jak „New York Times” wybiela radykalny islam   Emerson   2018-09-18
Czas zakończyć fałszywą i krzywdzącą narrację   Rosenthal   2018-09-16
Dlaczego Clintonowie dzielili scenę z Farrakhanem?   Dershowitz   2018-09-15
Czy Facebook wspomaga radykalizm?   Rosenthal   2018-09-14
Abbas popełnia te same błędy, co Arafat     2018-09-14
Mosad w Paryżu, albo jak francuska prasa denuncjuje francuskich Żydów   Lewin   2018-09-10
Konfederacja jordańsko-palestyńska – dlaczego nie?   Yemini   2018-09-07
UNRWA i Żydzi   Julius   2018-09-06
Netanjahu, tragicznie, ma rację – Świat nie chroni słabych   Frantzman   2018-09-05
Jerozolima: dlaczego przywódcy palestyńscy mówią ”nie głosujcie”   Tawil   2018-09-04
YouTube blokuje ujawnianie antysemityzmu     2018-09-02
Podział Francji przez Macrona?   Mamou   2018-09-01
Fałszywi sojusznicy Ameryki w Zatoce    Bekdil   2018-08-31
Sfabrykowany kryzys humanitarny UNRWA   Bedein   2018-08-24
Mauretania: USA muszą żądać natychmiastowego uwolnienia przed wyborami kandydata ruchu przeciwko niewolnictwu   Blum   2018-08-23
Wielka Brytania: Dyskryminacja wobec chrześcijańskich uchodźców   Bergman   2018-08-22
Arabski dwugłos o pokoju na Bliskim Wschodzie     2018-08-21
Izrael – nie ma takiego państwa   Koraszewski   2018-08-20
Wybielanie skrajnie prawicowego charakteru partii politycznych na Bliskim Wschodzie   Frantzman   2018-08-20
Wielka Brytania wita ekstremistów – raz za razem   Murray   2018-08-18
Demokratyczna republika Somalilandu    Clarfield   2018-08-16
Chomsky nazywa rosyjską ingerencję dowcipem – zgadnijcie, kogo obwinia?   Dershowitz   2018-08-09
Mój problem z białością   Valdary   2018-08-08
O demokracji   Rosenthal   2018-08-07
Walka z ogniem pod ogniem     2018-08-06
Arabski polityk: Arabowie przegrali wojny i muszą zapłacić cenę     2018-08-05
Znów więcej „Nigdy więcej”   Koraszewski   2018-08-04
Turcja Erdoğana: niechciana w ziemiach arabskich   Bekdil   2018-08-02
Syryjscy działacze o Ahed Tamimi   Frantzman   2018-08-01
Wielkie urojenie brytyjskiego Foreign Office   Murray   2018-07-31
Spustoszenie i zaprzeczenie: Kambodża i akademicka lewica   Blackwell   2018-07-28
Perwersyjna i nikczemna broń - palestyńscy uchodźcy   Rosenthal   2018-07-27
Gdzie Rzym, gdzie Krym, czyli słów kilka o spotkaniach na szczytach   Koraszewski   2018-07-26
 Elektroniczne papierosy i ograniczanie szkód   Ridley   2018-07-25
Żydzi i marzenie wszystkich rdzennych ludów   Bellerose   2018-07-25
Niewypowiedziane wojny przeciwko Izraelowi: Niemcy Wschodnie i skrajna lewica Niemiec Zachodnich w latach 1967-1981: Wywiad z Jeffreyem Herfem   Herf   2018-07-24
Jak Richard Dawkins rasistą został   Koraszewski   2018-07-23
Czego chcą Arabowie? W co wierzą? Co myślą?   Roth   2018-07-23

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica



Arabowie



Roboty będą uprawiać ziemię



Sumienie, czyli moralność bez smyczy



Skomplikowana ewolucja



Argument neuroróżnorodności



Nowe badanie pamięci długotrwałej



Ściganie bluźnierstwa



Ryby jaskiniowe



Autyzm



Od niepamiętnych czasów



Tunezyjczycy przeciw złemu prawu



Drugie prawo termodynamiki



Pochwała ignorancj



Mistyfikacja Sokala



Intronizacja Chrystusa


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk