Prawda

Środa, 3 marca 2021 - 13:03

« Poprzedni Następny »


Roosevelt i Żydzi


Vic Rosenthal 2020-10-28


Moi dziadkowie uwielbiali Franklina D. Roosevelta. Gdyby żył dłużej, głosowaliby na niego w piątej kadencji. Przyjechali do Ameryki z Rosji w 1910 roku i pracowali przy maszynach do szycia w odzieżowej dzielnicy Nowego Jorku. Moja babka miała 17 lat, kiedy przyjechała i nie umiała czytać ani pisać, ale pracowała najszybciej w warsztacie. Malutkie zdjęcie mojego dziadka ukazało się w “Forverts”, kiedy wybrano go na sekretarza lokalnego oddziału związku zawodowego. Mieli dwa kryteria osądzania polityków: czy są za robotnikami, czy za bossami? Czy są dobrzy dla Żydów? Wierzyli, że Roosevelt, śpiewająco spełniał je oba. Wydostał kraj z Wielkiej Depresji i zatrzymał Hitlera.


Moi rodzice odziedziczyli tę postawę. Ich poglądy polityczne były podobne do większości innych świeckich Żydów amerykańskich pierwszego pokolenia. Zawsze głosowali na Demokratów, chociaż w pewnym momencie (po tym już, jak opuściłem dom) mój ojciec dołączył do szeregów „bossów”. I zawsze ciepło mówili o FDR.


Od pewnego czasu jednak pojawiają się pytania, czy USA mogły zrobić więcej, by uratować żydowskich uchodźców z Europy przed i podczas wojny, szczególnie w połowie 1942 roku, kiedy prawda o masowych morderstwach dokonywanych przez Niemców stała się niezaprzeczalna? Dlaczego nie zbombardowaliśmy komór gazowych i krematoriów Auschwitz, albo linii kolejowych, które tam prowadziły? Do jakiego stopnia Roosevelt, który miał niemal dyktatorską władzę podczas wojny, był odpowiedzialny za niemal całkowite zaniechanie podjęcia jakiegokolwiek działania, by ratować Żydów Europy, włącznie z braćmi i siostrami moich dziadków, którzy tam pozostali?


Te pytania nie są dłużej trudne. Odpowiedzi można znaleźć w niedawno wydanej (2019) książce historyka, Rafaela Medoffa, The Jews Should Keep Quiet: Franklin Roosevelt, Rabbi Stephen S. Wise, and the Holocaust. I są one bardzo obciążające.


Książka Medoffa obejmuje okres od dojścia Hitlera do władzy w 1933 roku do śmierci Roosevelta w 1945 roku. Jest skrupulatnie udokumentowana z 47 stronami przypisów, 10 stronami bibliografii i wszechstronnym indeksem. Jest to trzeźwa analiza historyczna oparta na oryginalnych źródłach, nie na polemikach. I ustala, poza wszelką wątpliwością, że Roosevelt był dobrze poinformowany o prześladowaniach, a potem o masowym mordowaniu europejskich Żydów; miał środki do uratowania wielkiej ich liczby bez płacenia politycznej ceny lub negatywnego wpływu na wysiłek wojenny; i postanowił tego nie robić.


Roosevelt nie tylko niczego nie zrobił, ale odrzucał apele o działanie przez ukrywanie swoich intencji, wynajdowanie trudności tam, gdzie one nie istniały, niedotrzymywanie obietnic, obwinianie innych, granie na zwłokę, przekazywanie decyzji antysemickiemu Departamentowi Stanu i manipulowanie przywódcami amerykańskich Żydów – szczególnie rabinem Stephenem S. Wisem – by uciszyć protesty i żądania działania ze strony społeczności.


Chociaż były dziesiątki tysięcy niezapełnionych miejsc w kwocie imigrantów przed wojną, pracownicy Departamentu Stanu stawiali administracyjne przeszkody żydowskim imigrantom. Medoff pisze, że w 1934 roku amerykańska Sekretarz Pracy, Frances Perkins, zaproponowała system gwarancji utrzymania dla imigrantów-uchodźców, kiedy jednak Departament Stanu sprzeciwił się, FDR stanął po ich stronie.


Później Roosevelt twierdził, że nie było statków do przewozu uchodźców z Europy, podczas gdy statki Liberty, które transportowały żołnierzy i wyposażenie do Europy, wracały puste, wręcz czasami miały trudności ze znalezieniem balastu do podróży powrotnej. Portugalskie statki pasażerskie żeglowały regularnie z Lizbony do Nowego Jorku i były inne, neutralne statki, które były dostępne. Znalazły się statki na przetransportowanie “dziesiątków tysięcy polskich uchodźców do Iranu, Ugandy i Meksyku” w 1943 roku, ale żaden nie mógł zabrać żydowskich uchodźców. Alianci nawet przewieźli 20 tysięcy muzułmanów z Egiptu do Arabii na pielgrzymkę Hadż w 1944 roku. Amerykańskie kwoty imigracyjne pozostawały niezapełnione rok za rokiem, podczas gdy Żydzi byli najpierw prześladowani, a potem mordowani en masse. Chociaż można argumentować, że antysemityzm i antyimigranckie uczucia mogły nałożyć polityczną cenę na ratowanie Żydów w latach 1930, w 1943 roku opinia publiczna w USA była zdecydowanie za pomocą dla nich.  


Najbardziej uderzającym przykładem sprzeciwu Roosevelta wobec robienia czegokolwiek, by uratować Żydów, była jego odmowa wielu prośbom o zbombardowanie Auschwitz w 1944 roku, kiedy Niemcy przygotowywali się do deportowania i zamordowania 800 tysięcy Żydów z Węgier. Chociaż były plany strategicznie nic nie wartych (ale politycznie korzystnych) zrzutów powietrznych dla polskiego podziemia, niczego nie można było zrobić w sprawie Auschwitz mimo faktu, że Alianci mieli całkowitą przewagę powietrzną w regionie i bombardowali instalacje naftowe kilka kilometrów od Auschwitz! Medoff pisze, że Elie Wiesel, członek batalionu niewolniczej pracy koło obozu, był świadkiem takiego ataku.


Co powodowało Rooseveltem? Medoff bada jego udokumentowane postawy wobec Żydów i rasy ogólnie, i znajduje zarówno antysemityzm, który był powszechny wśród wyższych klas Ameryki, plus wiarę w wyższość rasy “aryjskiej” (tak, Roosevelt używał tego słowa). Wierzył, że USA powinny być głównie białym, protestanckim narodem i że liczba Żydów (i katolików) powinna być utrzymywana na niskim poziomie oraz że powinno się ich “rozcieńczyć” geograficznie, żeby się szybciej zasymilowali. Powiedział, że Azjaci stoją niżej i “nie są zdolni do asymilacji” i że “mieszanie azjatyckiej krwi z europejską i amerykańską krwią daje… najbardziej nieszczęsne rezultaty”.


Roosevelt był także antysyjonistą, prawdopodobnie z powodu arabskich rezerw ropy naftowej odkrytych w latach 1930, które zaczynano wydobywać. I nie chciał kłopotów ze swoimi brytyjskimi sojusznikami, którzy byli zdecydowani, że w żadnych okolicznościach nie pozwolą na wpuszczenie dodatkowych Żydów do Palestyny. Wyraził tylko najłagodniejsze możliwe zastrzeżenia do Białej Księgi z 1939 roku, która zamknęła Żydom drzwi do Palestyny.


Rabin Stephen S. Wise był najznamienitszą osobistością wśród amerykańskich Żydów, szefem kilku dużych żydowskich i syjonistycznych organizacji i reprezentantem społeczności wobec prezydenta. Innymi słowy, był sztadlanem, lub – niepochlebna nazwa – “nadwornym Żydem.” Chociaż był bardzo inteligentnym człowiekiem, Wise dalece nie dorównywał Rooseveltowi w rozumieniu praktycznej psychologii i Roosevelt manipulował nim raz za razem. Pełen respektu zahaczającego o czołobitność wobec człowieka, którego nazywał “Wodzem” i spragniony okruchów przyjaźni, jakie Roosevelt rzucał w jego kierunku, zawsze w najlepszy możliwy sposób interpretował wieloznaczne wypowiedzi i niejasne obietnice Roosevelta. Pozwalał na to, by Roosevelt używał go do zapobiegania protestom, niewygodnym ogłoszeniom w prasie, wyrazom niezadowolenia z administracji i – przede wszystkim – możliwym odejściom z partii Demokratycznej Żydów, którzy nie godzili się na odmowę USA zrobienia czegokolwiek, by pomóc Żydom Europy. Stąd też tytuł książki.


W odróżnieniu od służalczego zachowania wobec Roosevelta, Wise agresywnie zwalczał rywali, takich jak rabin Abba Hillel Silver, i parweniuszy jak Hillel Kook (znany jako Peter Bergson), którzy nie podzielali jego podziwu dla Roosevelt. Medoff pisze, że czasami Wise inwestował tak wiele energii w walki wewnątrz grupy, że zaniedbywał swoje główne zadanie wpływania na administrację. Wise był surowo krytykowany. Chociaż jednak jego osobowość czyniła go niewłaściwym człowiekiem do wykonywania zadania, nie jest jasne, czy jakikolwiek Żyd dokonałby dużo więcej.


Medoff, uniwersytecki historyk, pisze spokojnym tonem. Chociaż fakty, jakie przedstawia, nie pozostawiają wątpliwości co do osądu, jaki historia powinna wydać o Roosevelcie, jest uprzejmiejszy niż ja muszę być:


Franklin D. Roosevelt był antysemitą i rasistą.
Jego działania, szczególnie jego odmowa zbombardowania Auschwitz, pokazuje jasno, że wolał, by Żydzi zostali zamordowani niż by przybyli do USA. Jego motywacja nie była polityczna ani strategiczna; była głównie antysemicka.


Dlaczego więc moja rodzina i tak wielu Żydów czci go? Odpowiedź jest skomplikowana. Roosevelt często wyrażał publicznie współczucie dla europejskich Żydów, chociaż w praktyce nie zrobił niczego, by im pomoc. Polegał na antysemickich podwładnych, takich jak zastępca Sekretarza Stanu, Breckinridge Long i Sekretarz Wojny, Henry Stimson, by na siebie przyjmowali ciosy za niepopularne decyzje, choć nie czynił żadnej próby wpłynięcia na nie. Rabin Wise był jego najlepszym propagandzistą, odbijającym krytykę i ukrywającym własną frustrację. Co najważniejsze, jak to jest i dzisiaj, lewicowi Żydzi byli czytelnikami lewicowych mediów, gdzie krytyka  Roosevelta była nie do pomyślenia.  

 

Roosevelt and the Jews

18 października 2020

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Vic Rosenthal


Urodzony w Stanach Zjednoczonych, studiował informatykę i filozofię na  University of Pittsburgh. Zajmował się rozwijaniem programów komputerowych. Mieszka obecnie w Izraelu. Publikuje w izraelskiej prasie. Jego artykuły często zamieszcza Elder of Ziyon.


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Notatki

Znalezionych 1778 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Głupia polityka bliskowschodnia Bidena   Rosenthal   2021-03-02
Palestyńczycy: Unia Europejska ułatwia zwycięstwo Hamasu   Tawil   2021-02-28
Spotkanie w BBC Davida Baddiela z profesorem z SOAS, który usprawiedliwia palestyńską negację Holocaustu   Levick   2021-02-26
Dlaczego Międzynarodowy Trybunał Karny jest w błędzie: Izrael nie jest winny “zbrodni wojennych”   Fitzgerald   2021-02-25
Propaganda terroryzmu nadal obecna na Twitterze   Fernandez   2021-02-23
Okrucieństwo podnoszenia płacy minimalnej   Jacoby   2021-02-23
Na tropach dyktatora i smętków   Koraszewski   2021-02-22
Czy zapał Bidena do zawarcia umowy zadziała lepiej niż „maksymalne naciski”?   Tobin   2021-02-22
Kościół antyrasizmu   Coyne   2021-02-20
Łamanie praw człowieka, o którym nikt nie mówi   Toameh   2021-02-19
Czy sukcesy Trumpa przetrwają na Bliskim Wschodzie?   Milliere   2021-02-18
Nawet najbardziej elokwentni Palestyńczycy (tacy jak Noura Erakat) mają idiotyczną mentalność “sumy zerowej”, że pomaganie Izraelowi równa się szkodzeniu Palestyńczykom     2021-02-17
Człowiek to brzmi dumnie   Koraszewski   2021-02-17
Dla Obamy Izrael nie był “żadną Ziemią Obiecaną”   Bard   2021-02-16
Przeszłość i przyszłość, czyli uwagi o futurologii   Koraszewski   2021-02-15
Wybory prezydenta Bidena wskazują na długą listę błędów w polityce wobec Bliskiego Wschodu   Amos   2021-02-15
Klapki na oczach antyizraelskich historyków: “Porozumienia Abrahamowe nie są historyczne”     2021-02-14
Hady Amr i inne powody do złośliwej satysfakcji w Ramallah   Blum   2021-02-13
Zagubiona w kontrowersji wokół laserów z przestrzeni kosmicznej   Collins   2021-02-12
O kryzysach humanitarnych i kryzysie humanistycznym   Koraszewski   2021-02-11
O Polaku, który zaważył na losach świata   Garczyński-Gąssowski   2021-02-09
Palestyńczycy: Nie dla normalizacji z „syjonistycznym tworem”   Toameh   2021-02-08
Oszustwo w sprawie palestyńskich uchodźców   Bard   2021-02-07
Nowi ludzie w Waszyngtonie: Co kryje się za gestami   Taheri   2021-02-06
Niegdysiejszy i przyszły “bystrooki ekspert”, Robert Malley   Fitzgerald   2021-02-06
Rękawiczki Berniego, memy i inne sprawy   Collins   2021-02-03
Dlaczego ustępstwa Bidena wobec Palestyńczyków szkodzą im zamiast pomagać   Tobin   2021-02-02
Arabski medyczny apartheid – gdzie jest oburzenie?   Tawil   2021-02-01
Wendy Sherman i sztuka spadania w górę   Tobin   2021-01-26
Dokąd zmierzasz Ameryko?   Koraszewski   2021-01-25
Edukacyjna czystka etniczna   Kemp   2021-01-25
Czy Ameryka powinna wznowić finansowanie UNRWA?   Fitzgerald   2021-01-24
Rozruchy w Waszyngtonie i tłumek wieszczący “koniec Ameryki”   Taheri   2021-01-22
Rzecz o prawdzie, nauczaniu i namaszczonych   Koraszewski   2021-01-21
Dlaczego giganty Big Tech nigdy nie cenzurują zagranicznych reżimów autorytarnych?   Frantzman   2021-01-20
Izrael wraca do przyszłości   Glick   2021-01-18
Grona rozproszonego gniewu   Koraszewski   2021-01-18
Oskarżenie Izraela o “apartheid” przez B’Tselem ukrywa jego złowrogą agendę   Frantzman   2021-01-17
W obronie obiektywności i liberalizmu   Jackoby   2021-01-15
Media społecznościowe cenzorem XXI wieku.   Lindenberg   2021-01-13
Depcząc zdrowy rozsądek   Tsalic   2021-01-12
Zamach na dyskurs wieczorową porą   Koraszewski   2021-01-11
Biegnące ku dorosłości. Czyli jak szybko dojrzewają dzieci? Zbyt szybko!   Ferus   2021-01-10
Arabia Saudyjska i progi zwalniające postęp na drodze do normalizacji   Fitzgerald   2021-01-10
Szalone rady dla prezydenta Bidena   Bard   2021-01-09
Kiedy załamują się rządy prawa nikt nie jest bezpieczny   Tobin   2021-01-08
Dwa “haniebne” lata Niemiec w Radzie Bezpieczeństwa ONZ   Kern   2021-01-08
Nowy rok: lepszy czy mniej zły?   Taheri   2021-01-07
Jak antyizraelskie głosy stworzyły pełną hipokryzji, nieprawdziwą narrację o szczepionkach   Frantzman   2021-01-07
Co mówił Stalin o fałszowaniu wyborów   Greenfield   2021-01-06
Radości Paryża w czasach koronawirusa   Taheri   2021-01-05
Palestyńczycy: Międzynarodowa konferencja “pokojowa” dla wyeliminowania Izraela   Tawil   2021-01-04
Joseph Massad i “Brzydki Palestyńczyk”     2021-01-03
Czy Palestyńczycy potrafią przystosować się do zmieniających się czasów?   Tobin   2021-01-02
Zrozumienie lobby sprzeciwiającego się nowym stosunkom Izraela w Zatoce   Frantzman   2021-01-01
Otwarcie nawiasu prezydentury Bidena   Taheri   2020-12-30
Więcej niż tylko pokój – normalność   Amos   2020-12-28
Trudne lekcje Arabskiej Wiosny   i Alberto M. Fernandez   2020-12-27
Życzcie swoim chrześcijańskim znajomym Wesołych Świąt   Al-Sajf   2020-12-26
Sprawa palestyńska w oczach Libańczyka   Saghija   2020-12-26
Heretycki impuls: Zamiatin i Orwell   Moore   2020-12-25
Nowy raport o antysemityzmie online, który trzeba koniecznie przeczytać     2020-12-23
Propagandziści palestyńskich Arabów dosłownie piszą na nowo historię   Flatow   2020-12-22
Mało nas, mało nas, do pieczenia chleba   Koraszewski   2020-12-22
Europa nie może walczyć z antysemityzmem, podczas gdy ignoruje zagrożenie  Izraela   Harris   2020-12-21
Pochwała dyplomatycznych quid pro quo   Tobin   2020-12-20
Czy Zjednoczone Emiraty Arabskie będą bezpieczniejsze i bardziej tolerancyjne wobec Żydów niż większość Europy?   Frantzman   2020-12-19
Kolumbowy błąd Georga Orwella   Koraszewski   2020-12-17
Czy Palestyńczycy są ofiarami “kultury anulowania”?     2020-12-16
Baronówna Sonia von Dombrowsky   Garczyński-Gąssowski   2020-12-15
Terroryzm: ostrzeżenie Iranu dla Europy   Kemp   2020-12-15
Nowa kokieteria Erdoğana: oszukańcze reformy demokratyczne   Bekdil   2020-12-14
New York Times wyciąga starą historię, by zmieszać z błotem Izrael   Miller   2020-12-13
Kobayahshi Maru, paradoks szantażysty i Trump   Amos   2020-12-10
Moralne bankructwo Banku Światowego   Hirsch   2020-12-09
Wołanie o spóźnioną sprawiedliwość dla pułkownika Larry’ego Franklina   Glick   2020-12-07
Pogromcy szarańczy szkolą Etiopczyków    Leichman   2020-12-07
Arabowie: Dlaczego UE opłakuje tego irańskiego naukowca?   Toameh   2020-12-06
Biblia w ręku ateisty - recenzja   Koraszewski   2020-12-03
Arabka pisze o głupocie odmowy normalizacji stosunków z Żydami   Mahmoud   2020-12-03
Iran, a  nie Izrael, jest wrogiem Arabów   Zajed   2020-12-02
Ziemia obiecana Baracka Obamy   Lipman   2020-12-01
Książka, której jeszcze nie możesz przeczytać   Pandavar   2020-12-01
Zamachowcy, demokraci i potępieńcze łkania   Koraszewski   2020-11-30
Antysemici zwalczają antysemityzm: orwellowska farsa   Blum   2020-11-28
Czy Francja, Hiszpania i Irlandia zgodziły się finansować palestyńskie organizacje terrorystyczne?   Hirsch   2020-11-26
Odkrywając pokój w Dubaju   Yemini   2020-11-25
Izrael jest besztany za opór przeciwko arabskiej kolonizacji   Rosenthal   2020-11-24
Usprawiedliwianie muzułmańskiej wściekłości na karykatury Mahometa   Saghieh   2020-11-23
Brytyjski rząd raz za razem opluwa Izrael   Collier   2020-11-21
Urojenie osobistej dyplomacji   Tobin   2020-11-20
Iran: Mułłowie świętują w nadziei na powrót do bomby nuklearnej   Rafizadeh   2020-11-20
Trzynastu wspaniałych pod wodzą misjonarza   Koraszewski   2020-11-19
Pluralistyczna Europa odrzuciła wojny religijne, a teraz poddaje się „potworowi” ekstremistycznego, politycznego islamu   Abdel-Samad   2020-11-18
W wasze ręce, czyli moja nowa książka   Koraszewski   2020-11-17
Historyczna Palestyna: czyli co należy wiedzieć!   Oz   2020-11-17
Wybory 2020 były okropne   Glick   2020-11-16
Amerykańsko-żydowsko-radzieckie doświadczenie   Tabarovsky   2020-11-15
Muzułmanie: Meczet Al-Aksa nie należy do Palestyńczyków   Toameh   2020-11-14
Muślinowa kurtyna samooszustwa   Koraszewski   2020-11-14

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk