Prawda

Środa, 27 maja 2020 - 23:19

« Poprzedni Następny »


Australijskie koty łożyskowe


Greg Mayer 2015-12-17


Australia jest wymarzonym światem dla zoogeografa – jest to najbardziej spektakularnie wyróżniające się miejsce na Ziemi i wiemy dlaczego tak jest. Około 250 milionów lat temu większość płyt kontynentalnych świata połączyła się w jeden superkontynent – Pangeę. Podczas mezozoiku („Epoki gadów”) Pangea zaczęła rozłamywać się i wiele dzisiejszych południowych kontynentów (Ameryka Południowa, Afryka, Antarktyda, Australia i Indie) odsuwały się od nieco mniejszego superkontynentu Gondwany.

Kontynentalny rozłam trwał i różne części Gondwany oddzielały się od siebie (stąd tradycyjne zawołanie geologów-irredentystów: „Zjednoczyć Gondwanę!). Afryka, Indie i, najpóźniej, Ameryka Południowa w końcu uderzyły w północne masy kontynentalne, tworząc ciekawą geologię i – co najważniejsze dla zoogeografii – pozwalając dużym zwierzętom lądowym na przechodzenie między głównymi masywami lądowymi. Takie zwierzęta nie przenoszą się na ogół „okazjonalnymi środkami transportu”, które pozwalają ptakom, nietoperzom i mniejszym zwierzętom na przemierzanie większych lub mniejszych obszarów morskich; duże zwierzęta potrzebują do rozprzestrzeniania się drogi, która mogą przejść suchą stopą.


W odróżnieniu jednak od tych innych pozostałości Gondwany Australia – przynajmniej na razie – nie zetknęła się z północnymi masami lądowymi, a więc przetrwała w długim i nieprzerwanym okresie przewybornej izolacji, w którym to czasie powstały unikatowe formy endemiczne i rozdzieliły się między olbrzymią rozmaitość nisz ekologicznych zajmowanych w reszcie świata przez różne linie rodowe. Najsłynniejsze z nich są torbacze australijskie, które przeszły radiację adaptacyjną, co Jerry opisał w czwartym rozdziale Ewolucja jest faktem.


Adaptacyjna radiacja i konwergencja u torbaczy australijskich (Rys. 20 z Ewolucja jest faktem ©  Kapi Monoyios).

Adaptacyjna radiacja i konwergencja u torbaczy australijskich (Rys. 20 z Ewolucja jest faktem ©  Kapi Monoyios).



Ta radiacja wprowadziła torbacze do większości nisz ekologicznych zamieszkiwanych w reszcie świata przez zwierzęta łożyskowe – drapieżniki, roślinożerne, kopytne, kopacze, owadożerne itd. Dwie rzeczy są ewidentne w radiacji torbaczy australijskich. Pierwsza, że konwergencja może prowadzić do niezwykłego podobieństwa, kiedy odlegle spokrewnione linie adaptują się do podobnych środowisk – Jerry pokazuje to na rycinie powyżej; ale, druga, że czasami formy zamieszkujące te same nisze ekologiczne mogą być zupełnie inne.


Widzimy jedno i drugie, kiedy myślimy o tym, które zwierzęta są dużymi dominującymi ssaczymi mięsożercami i roślinożercami. Wszędzie na Ziemi poza Australią są to koty, psy, bydło i jelenie (bydło w znaczeniu rodziny Bovidae, w tym antylopy, kozy itd.). W Australii dominującymi mięsożercami są wilkowory tasmańskie, rdzenne koty (stąd w tytule figurują koty łożyskowe, żeby wyjaśnić o które mi chodzi) i diabły tasmańskie. Czaszka wilkowora jest zdumiewająco podobna do wilka, pokazując bliską konwergencję kształtu i uzębienia do wilka łożyskowego. Rdzenne koty otrzymały tę nazwę, ale są mniej podobne do kotów; a diabły tasmańskie są właściwie sui generis. Dominującymi dużymi roślinożernymi w Australii są kangury: zamiast równin pełnych bawołów i antylop Australia pełna jest kangurów. Chociaż jedzą podobny rodzaj roślin, ich sposób poruszania się jest zaskakująco inny, co pokazuje, że bliska konwergencja nie jest nieunikniona. (W przeszłości istniały torbacze podobne do kopytnych, ale obecnie są wymarłe.)


Nasunął mi to wszystko na myśl nowy artykuł w „BMC Evolutionary Biology” Katrin Koch i współpracowników o kotach łożyskowych w Australii. Przez kilka już tysiącleci w dodatku do okazjonalnych środków transportu inny czynnik pozwalał zwierzętom przemierzać morza – ludzki transport. I od tysięcy lat człowiek przełamuje dziesiątki milionów lat izolacji Australii przez sprowadzanie rozmaitych zwierząt łożyskowych. Najsłynniejszym z nich jest dingo, zdziczałe potomstwo psów sprowadzonych z Azji południowowschodniej około 4,5 tysiąca lat temu. Od czasu osiedlenia się tam Europejczyków liczba importowanych ssaków – dzikich i udomowionych – wzrosła dramatycznie.


Kiedy zderzają się regiony zoogeograficzne: zdziczały kot w Queensland pożerający zabitego przez samochód kangura, Joe Scanlan via Daily Mail</a>.
Kiedy zderzają się regiony zoogeograficzne: zdziczały kot w Queensland pożerający zabitego przez samochód kangura, Joe Scanlan via Daily Mail.

W starannym przeglądzie danych historycznych (który zawiera to pamiętne zdanie w dziale opisującym metody: “Nawiasem mówiąc, odkryłem, że autorzy indeksów książek rzadko wymieniają w indeksach ‘kota’”) Ian Abbott (2002) pokazał, że mimo możliwości, że koty zostały przywiezione do Australii wcześniej przez Aborygenów, malajskich trepangerów (poławiaczy strzykw – wspaniale, że istnieje na to słowo!) lub rozbitków morskich, wydaje się, że pierwsze koty przywieźli najwcześniejsi osadnicy europejscy pod koniec XVIII wieku. Mapa poniżej pokazuje miejsca, do których prawdopodobnie zostały wprowadzone koty (strzałki) oraz daty zapisów o pojawieniu się kota (kropki):


Rys. 2 z Abbott (2002).
Rys. 2 z Abbott (2002).

Koch z kolegami oglądali mikrosatelitarne i mitochondrialne sekwencje DNA – dwie równie szybko ewoluujące części genomu, a więc dobre do badania filogenetyki wewnątrzgatunkowej -  u ponad 200 zdziczałych kotów z Australii Zachodniej i kilku wysp wokół Australii, włącznie z dalekimi, jak Cocos (Keeling) Islands (grupa wysp, gdzie koty są problemem z powodu niszczenia przez nie dzikich zwierząt: Algar et al., 2003) i Christmas Island.


Odkryli, że koty z Australii Zachodniej i dużej wyspy Tasmanii są genetycznie dość podobne (czerwone obszary na rysunku), podczas gdy na mniejszych wyspach są genetycznie bardziej odmienne, włącznie z wyspą bardzo blisko lądu (Dirk Hartog Island, DHI–zielona), jak również na dwóch bardzo odległych wyspach Cocos (żółta) i Christmas (niebieska). Co dziwne, dwie mniejsze wyspy na południowowschodnim wybrzeżu Australii są zgrupowane z wyspą Christmas. Małe populacje na wyspach mogą odejść od głównej grupy z powodu losowych wpływów genetycznych (efekt założyciela lub dryf genetyczny) lub różnic selektywnych (wpływ innego środowiska na wyspach). Na podstawie tych danych trudno to jednak odróżnić.


Rys. 2 Koch i in. (2015). Mapa Australii, Azji Południowowschodniej i Europy z możliwymi trasami inwazji. Możliwe trasy inwazji kotów na mapie Australii i Azji Południowowschodniej z Europy (EU) w górnym, lewym rogu. Strzałki wskazują trasy inwazji z największym poparciem modelu filogeograficznego doboru (model 10 szare strzałki; dalsze szczegóły w Additional file 4: Rys. S3). Wykres STRUCTURE pokazuje pochodzenie (K = 4) wywnioskowane z danych mikrosatelitarnych sekwencji DNA dla lądu Australii, wysp Australii i Azji Południowowschodniej. Każdy indywidualny kot jest reprezentowany przez jedną linię prostą na wykresie dla każdej lokalizacji.
Rys. 2 Koch i in. (2015). Mapa Australii, Azji Południowowschodniej i Europy z możliwymi trasami inwazji. Możliwe trasy inwazji kotów na mapie Australii i Azji Południowowschodniej z Europy (EU) w górnym, lewym rogu. Strzałki wskazują trasy inwazji z największym poparciem modelu filogeograficznego doboru (model 10 szare strzałki; dalsze szczegóły w Additional file 4: Rys. S3). Wykres STRUCTURE pokazuje pochodzenie (K = 4) wywnioskowane z danych mikrosatelitarnych sekwencji DNA dla lądu Australii, wysp Australii i Azji Południowowschodniej. Każdy indywidualny kot jest reprezentowany przez jedną linię prostą na wykresie dla każdej lokalizacji.

Artykuł wywołał niewielką sensację w mediach (Jerry wspomniał tutaj o publikacji w “New York Times”) i większość mediów oznajmiała, że pokazuje on, iż koty australijskie pochodzą z Europy, nie zaś z Azji Południowowschodniej. Artykuł istotnie pokazuje, że ze znalezionych przez zespół 63 haplotypów mitochondrialnych 25 istnieje także w Europie (dane europejskie pochodzą z innej pracy innego zespołu). Dla rozróżnienia jednak źródeł kolonizacji potrzebne są próbki ze wszystkich potencjalnych źródeł, stwierdzenie, czy populacje źródłowe mają jakieś diagnostyczne lub charakterystyczne allele lub mutacje, a potem zobaczenie, czy znajdują się one w populacjach skolonizowanych (tj. australijskiej). Zespół Koch miał jednak tylko trzy nieaustralijskie koty – jeden z Celebes i dwa z Borneo. (Co dziwne, mówią o nich jako „malezyjskich” kotach, a także używają tego określenia na siedemnastowiecznych trepangerów malajskich. Malezja jednak jest tworem politycznym XX wieku, a Celebes jest w Indonezji, nie w Malezji, więc należało użyć określenia malajski, które jest odpowiedniejsze dla tego kulturowo/lingwistycznie/geograficznego regionu.)


Te trzy grupy malajskich kotów grupują się z australijskimi kotami z głównego lądu. Na tak skromnej podstawie nie możemy jednak wyciągać wniosków o stosunkowym znaczeniu dwóch potencjalnych obszarów źródłowych. Choć autorzy piszą, że ich dane „wskazują na głównie europejskie pochodzenie zdziczałych kotów Australii”, zastrzegają, że „Ostrożność jest jednak potrzebna przy wnioskowaniu o udziale kotów azjatyckich w historii kociej kolonizacji Australii z powodu małej liczby w próbie azjatyckiej”. Istotnie, możemy być pewni, że znaczna, jeśli nie największa część przodków kota australijskiego jest europejska, ale to dzięki historycznym badaniom Abbotta (2002). Genetyczna praca Koch i in. kładzie podstawy pod dalsze badania zróżnicowania genetycznego kotów australijskich i ich stosunku do kotów z innych regionów, ale sama w sobie nie mówi wiele o tej ostatniej kwestii.


Abbott, I. 2002. Origin and spread of the cat, Felis catus, on mainland Australia, with a discussion of the magnitude of its early impact on native fauna. Wildlife Research 29:51-74. abstract

Algar, D., G. J. Angus, R.I. Brazell, C. Gilbert and D.J. Tonkin. 2003. Feral cats in paradise: focus on Cocos. Atoll Research Bulletin 505. (Actually published in 2004.)   pdf

K. Koch, K., D. Algar, J. B. Searle, M. Pfenninger and K. Schwenk. 2015. A voyage to Terra Australis: human-mediated dispersal of cats. BMC Evolutionary Biology 15 (262), 10 pp. pdf


Australian placental cats

Why Evolution Is True, 11 grudnia 2015

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Greg Mayer

Zastępca kuratora działu gadów i płazów w muzeum zoologicznym Uniwersytetu Wisconsin. Doktorat z biologii ewolucyjnej obronił na Harvardzie.


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Nauka

Znalezionych 1107 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Ewolucyjne korzenie sztuki   Koraszewski   2020-05-27
Innowacji nie można wymusić, ale można je zdławić   Ridley   2020-05-26
Stymulowanie kory wzrokowej   Novella   2020-05-23
Pora na telemedycynę   Novella   2020-05-19
Czy mrożącą krew w żyłach prawdą jest, że decyzja o zamknięciu społeczeństwa opierała się na luźnych matematycznych spekulacjach?   Ridley   2020-05-15
MMR jest bezpieczna i skuteczna   Novella   2020-05-14
Odporność stada na fakty   Koraszewski   2020-05-13
O COVID wiemy wszystko – i nie wiemy niczego   Ridley   2020-05-12
Nanotechnologia zastosowana do leczenia choroby Alzheimera   Novella   2020-05-11
COVID-19 – To są szkody   Novella   2020-05-05
Nadmiar teorii wszystkiego   Koraszewski   2020-05-04
Zawodnicy – i trudności – w wyścigu do wyleczenia COVID   Ridley   2020-04-30
Psychologia sprzeciwu wobec szczepień   Novella   2020-04-25
Prowokator czy prowokowany?   Witkowski   2020-04-24
Nauka on-line jest skuteczna   Novella   2020-04-23
Mądrość w pułapce autorytetu   Witkowski   2020-04-18
Znaleziono najstarszego “bilaterian”: odkryto podobne do robaka stworzenie wraz z jego skamieniałymi śladami   Coyne   2020-04-16
Nietoperze i pandemia   Ridley   2020-04-14
Pandemia ludzkiej głupoty   Novella   2020-04-12
W miarę postępu badań natura naszego wroga staje się coraz wyraźniejsza   Ridley   2020-04-04
Wzmacnianie układu odpornościowego podczas pandemii   Novella   2020-04-02
Dlaczego ten wirus inaczej dotyka pokolenia?   Ridley   2020-03-30
Czaszka maleńkiego dinozaura/ptaka znaleziona w bursztynie   Coyne   2020-03-27
Szczepionka na koronawirusa nie przybędzie szybko   Ridley   2020-03-25
Niebawem dowiemy się jak solidna jest nasza cywilizacja   Ridley   2020-03-23
Żywotność wirusa Covid-19 na różnych powierzchniach (rada: używaj rękawiczek, kiedy odbierasz paczki i nie otwieraj ich przez 24 godziny)   Coyne   2020-03-21
Dzień był krótszy 70 milionów lat temu   Novella   2020-03-20
Jak często powstają ptasie hybrydy?   Coyne   2020-03-18
Mózgi noworodków   Novella   2020-03-16
Twierdzenie o białku i DNA dinozaurów   Novella   2020-03-10
Porażka jest stałym elementem pracy naukowca   Konrad Bocian   2020-03-07
Jak myśleć o naszych problemach   Tupy   2020-03-03
Dlaczego tak wiele nowych wirusów pochodzi od nietoperzy?   Ridley   2020-02-29
Odkrycie antybiotyku przez AI   Novella   2020-02-27
Wizyta w Andach u łysek rogatych   Lyon   2020-02-26
Zioła nie pomagają na utratę wagi   Novella   2020-02-25
Dawkins pisze tweeta   Coyne   2020-02-24
W obronie binarności płci u ludzi   Coyne   2020-02-21
Nie palmy pieniędzy na ołtarzu zielonej manii   Lomborg   2020-02-20
Więcej dowodów ewolucji: końskie zarodki zaczynają tworzyć pięć palców, a cztery zawiązki znikają   Coyne   2020-02-18
Homeopatyczny rentgen   Novella   2020-02-14
Różnice płci w wyborze zabawek: chłopcy bawią się chłopięcymi zabawkami, dziewczynki dziewczęcymi zabawkami   Coyne   2020-02-13
Śmiertelność z powodu raka nadal spada wbrew twierdzeniom szarlatanów     2020-02-11
Odkrycie w immunologii, a leczenie nowotworów   Novella   2020-02-10
Ponowne psucie nauki przez ideologię: ”Slate” wypacza biologię ewolucyjną, by wyglądała na kapitalistyczną i antysocjalistyczną   Coyne   2020-02-07
Flamingi z braku łysek rogatych   Lyon   2020-02-06
Moja ostatnia praca badawcza. Część 3: Znaczenie   Coyne   2020-02-04
Moja ostatnia praca badawcza. Część 2: Wyniki   Coyne   2020-02-03
Moja ostatnia praca badawcza: Część 1: Cele i metody   Coyne   2020-02-01
Ewolucyjne wyjaśnienie nienaukowych przekonań   Bretl   2020-01-31
Zdumiewająca mimikra   Coyne   2020-01-27
Reality check: Pęd do szybkiej „zerowej” emisji to gwarancja przegranej   Lomborg   2020-01-27
Sfuszerowany artykuł o biologii w „Washington Post”   Coyne   2020-01-24
Punkty dla Ameryki w konflikcie między Iranem i USA   Destexhe   2020-01-24
Zbliżanie się do rozumienia pamięci   Novella   2020-01-22
Z perspektywy naszego kurnika   Witkowski   2020-01-16
Fałszywa pokora nie uratuje planety   Boudry   2020-01-09
Złoty ryż zatwierdzony na Filipinach   Novella   2020-01-07
Cudowna animacja DNA i komórek   Coyne   2020-01-06
Dychotomiczne myślenie, niepewność i zaprzeczanie nauce     2020-01-01
Mieliśmy najlepszą dekadę w historii. Naprawdę   Ridley   2019-12-31
Kreacjonista opowiada się za ”argumentem z niedowierzania”   Coyne   2019-12-26
Biologia męskiej agresji i dlaczego nie jest to tylko „socjalizacja”   Coyne   2019-12-24
Wydajność, wyzysk, wybory   Koraszewski   2019-12-23
Społecznościowe finansowanie szarlatanerii   Novella   2019-12-20
Wykład Dawkinsa o czerpaniu odwagi z darwinizmu   Coyne   2019-12-18
Uprawy GM, takie jak Złoty Ryż, uratują życie setek tysięcy dzieci   Ridey   2019-12-13
Darwin, lisy i inne ssaki na Falklandach   Mayer   2019-12-11
Wirtualna edukacja   Novella   2019-12-03
Teoria klasy próżniaczej Thorsteina Veblena – uaktualnienie statusu   Henderson   2019-12-02
Punkt szczytowy inteligencji   Novella   2019-11-30
Likwidowanie przeziębienia miedzią   Novella   2019-11-27
Dlaczego wyjaśnianie problemów przez biały przywilej jest niesłuszne   Rob Henderson   2019-11-25
LiveScience zachwala panpsychizm jako rozwiązanie trudnego problemu świadomości   Coyne   2019-11-22
Jak walczyć z firehosing   Novella   2019-11-19
Odwołajcie antyszczepionkową konferencję w Tel Awiwie   Blum   2019-11-15
Ewolucja dwunożności   Novella   2019-11-14
Granice „przeskoczenia” progu opłacalności   Lomborg   2019-11-13
Dlaczego nie żyjemy w epoce post-prawdy   Pinker   2019-11-11
Śledząc pochodzenie człowieka   Novella   2019-11-09
Skamieniałe trylobity idące gęsiego. Ale dlaczego to zrobiły?   Coyne   2019-11-06
Saga o złotym ryżu   Novella   2019-11-04
Kolejne badanie rolnictwa organicznego   Novella   2019-11-02
Fabrizio Benedetti pyta: “Czy badania placebo wzmacniają pseudonaukę?”     2019-11-01
Nathaniel Comfort raz jeszcze: nauka nie czyni postępów (czy może robi to?)   Coyne   2019-10-31
Pochwała jednoznaczności   Witkowski   2019-10-29
Stare i nowe  troski o bezpieczeństwo żywnościowe   Ongu   2019-10-28
Powrót Adama i Ewy jako rzeczywistych ludzi, jak proponuje kolejna pseudonaukowa teoria   Coyne   2019-10-25
Pradawne przechowywanie żywności   Novella   2019-10-24
Artykuł w naukowym piśmie ”Nature” dyskredytuje naukę i „scjentyzm”, kwestionuje wartości Oświecenia   Coyne   2019-10-22
Błogosławieni ci, którzy wycofują   Jacoby   2019-10-19
Pro-life czyli czarodziej z Krotoszyna   Koraszewski   2019-10-18
Biologia rozwoju ujawnia ewolucyjną historię   Novella   2019-10-15
Niebezpieczne życie antropologa   Blackwell   2019-10-12
Swędzikami jesień się zaczyna   Łopatniuk   2019-10-11
Jak wieloryb stracił swoje geny   Coyne   2019-10-10
Używanie sztucznej inteligencji do diagnozy   Novella   2019-10-08
Niespodzianka! Koty są tak samo przywiązane do swojego personelu jak psy i niemowlęta   Coyne   2019-10-05
Oburzenie, stronniczość i niestabilność prawdy   Novella   2019-10-04
O zmianie klimatu: ludzkość nie jest „nikczemna”   Lomborg   2019-10-03

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk