Prawda

Piątek, 9 grudnia 2022 - 04:25

« Poprzedni Następny »


Moje spotkanie z Salmanem Rushdiem – czy będę kolejną ofiarą?


Hamed Abdel-Samad 2022-08-18

Hamed Abdel-Samad
Hamed Abdel-Samad

„Więc to ty jesteś egipskim Salmanem Rushdiem, o którym wszyscy mówią?” – powiedział trzy lata temu Salman Rushdie z uśmiechem podczas naszego pierwszego i jedynego spotkania w Berlinie. Były to obchody trzydziestej rocznicy upadku muru berlińskiego i zbiegły się z trzydziestą rocznicą wydania fatwy przez ajatollaha Chomeiniego przeciwko Rushdiemu. „Trzydzieści lat temu na świecie był jeden Salman Rushdie, dziś jest przynajmniej jeden Salman Rushdie w każdym kraju islamskim, nie wspominając o krajach zachodnich. To powinno cię cieszyć” — odpowiedziałem. Był opanowany, dowcipny, ale nie zamierzał występować w roli bohatera i wzoru do naśladowania. Nie chciał by patrzono na niego przez pryzmat fatwy, przyszedł na imprezę bez ochroniarza i po prostu chciał być postrzegany jako powieściopisarz. Powiedziałem mu, że trzydzieści lat temu nienawidziłem go, nie znając ani jednego jego słowa. Dziś jednak jestem jednym z jego wielkich wielbicieli, nie z powodu fatwy i wyznaczonej nagrody za jego głowę, ale z powodu jego wielkich powieści, takich jak Ostatnie westchnienie Maura i Dzieci Północy.

W 1989 roku byłem jeszcze w egipskiej wiosce, w ostatniej klasie szkoły średniej, kiedy Chomeini wezwał do zabicia Rushdiego. Nasz arabski nauczyciel twierdził, że indyjski pisarz opłacany przez Zachód i nazywający się Salman Rushdie obraził proroka Mahometa, i nazwał Rushdiego „psem”. Zacytował wiersz słynnego egipskiego poety Faruka Gouidy, krytykujący Rushdiego i oskarżający go o bluźnierstwo wobec islamu i jego proroka. Poeta opisał Rushdiego jako osobę, której serce opętał diabeł i przepowiedział, że pewnego dnia muzułmański rycerz odetnie mu jego szatańską głowę. Tak, to nie imam, ale poeta podsycił moją nienawiść do Rushdiego. Jako pobożny muzułmanin, który czcił Proroka, nie miałem innego wyboru, jak nienawidzić Rushdiego, tak jak wszyscy wokół mnie.


Pod koniec tego samego roku zacząłem studiować literaturę angielską w Kairze, a później natknąłem się na przemyconą kopię Szatańskich wersetów. Nie znalazłem w tej książce niczego, co usprawiedliwiałoby tę wielką nienawiść do Rushdiego. Była to powieść o magicznym realizmie, jak dzieła Gabriela Garcii Marqueza, tylko z odrobiną brytyjskiego humoru i powiewem indyjskiej opowieści. Ta powieść nie jest o islamie, ale o muzułmaninie, który przenosi się na Zachód, aby rozpocząć nowe życie, ale jego religia i przeszłość wciąż go ścigają. Właściwie jest to opowieść o młodym mężczyźnie, który w zeszłym tygodniu próbował zabić Rushdiego.    


Kiedy w piątek wieczorem usłyszałem o ataku na Salmana Rushdiego, byłem zszokowany, zły i głęboko poruszony. Najpierw pomyślałem o nim, 75-latku zawieszonym między życiem a śmiercią, który nie popełnił żadnego przestępstwa poza skorzystaniem z prawa do wolności artystycznej. Potem pomyślałem o egipskim poecie, który nie popierał wolności słowa powieściopisarza, ale zamiast tego popierał rozwścieczony motłoch i przepowiadał egzekucję Rushdiego. Ten poeta wciąż jest uważany za szanowanego intelektualistę, a nie za islamistę, chociaż wiele jego myśli jest głęboko zakorzenionych w islamizmie. Potem pomyślałem o sobie, pisarzu, który krytykuje islam o wiele bardziej zaciekle niż Rushdie i w rezultacie staje w obliczu ciągłych gróźb śmierci. Myślałem o tym dniu, kiedy przyszedł do mnie funkcjonariusz z berlińskiego Urzędu Kryminalnego i wręczył mi kamizelkę kuloodporną i powiedział, że od tej pory powinienem ją nosić na wykładach, bo groźby śmierci pod moim adresem stały się bardziej konkretne i są plany, aby je przekuć na praktykę. Wszystko dlatego, że odważyłam się napisać książkę pod tytułem Islamski faszyzm. Pomyślałem o kilku okazjach, w których ochroniarze — przeszukując torby gości przed moimi wykładami — skonfiskowali metalowe przedmioty, które mogły zostać użyte jako broń. I o wielu razach, kiedy byłem atakowany na ulicach  Berlina pomimo eskorty policji.   


Czy będę następną ofiarą? Pytanie, które automatycznie pojawiło się w mojej głowie po ataku na Charlie Hebdo, a następnie po ścięciu francuskiego nauczyciela Samuela Patty, który odważył się pokazywać karykatury Mahometa w swojej klasie, a teraz po próbie zamachu na Salmana Rushdiego.


Czy musi być następna ofiara? Gdzie tkwi błąd? Czy leży to w spuszczonej ze smyczy ideologii i teologii przemocy, która przez wieki kwitła w sercu islamu i której nie można powstrzymać? A może powodem jest to, że politykami Zachodu kieruje strach przed terroryzmem, a troskę o stosunki gospodarcze z krajami muzułmańskimi ukrywają za słowami o szacunku, tolerancji i różnorodności? A może dlatego, że większość ludzi niezbyt ceni wolność? Dlaczego można krytykować Jezusa, Mojżesza i Buddę, ale nie Mahometa? Dlaczego salafista żyje i naucza bez przeszkód na Zachodzie, podczas gdy każdy krytyk islamu musi się tu obawiać o swoje życie? Dlaczego krytycy islamu są uważani za awanturników w wielokulturowym raju, choć ta wielokulturowa doktryna oferuje obecnie wiele bezpiecznych miejsc dla islamistów?  


Po nieprzespanej nocy miałem dość niemieckich gazet, które donosiły, że motywy ataku na Rushdiego są nadal nieznane. Zastanawiałem się, co literaci i intelektualiści w świecie arabskim mówią o zamachu, więc odwiedziłem ich konta w mediach społecznościowych i ze zdziwieniem stwierdziłem, że niektórzy z nich popierają Salmana Rushdiego i życzą mu szybkiego powrotu do zdrowia. Podkreślali, że na słowa trzeba odpowiadać tylko słowami. To dało mi trochę nadziei. Kiedy jednak kontynuowałem lekturę, przyszło rozczarowanie. Wielu potępiło atak, ale nadal upierało się, że powieść Rushdiego Szatańskie wersety także była przestępstwem, bo raniła uczucia muzułmanów. Absolutna większość nie myślała o starcu, który wisi między życiem a śmiercią, ale uważała, że to ich religia jest prawdziwą ofiarą ataku. Obawiali się, że incydent zaszkodzi wizerunkowi islamu i wyleje wodę na młyny „islamofobii” na Zachodzie.


Ich poglądy wykazały niedojrzałość, egoizm i brak poczucia odpowiedzialności, co uważam za znacznie bardziej niebezpieczne niż sam islamizm. Mówimy tu o elicie intelektualnej, a nie o przeciętnych obywatelach, którzy często irracjonalnie reagują na krytykę. Ta elita nadal chowa głowę w piasek i bardziej dba o wizerunek islamu niż o ofiary islamistycznej przemocy. Nie są w stanie nazwać po imieniu prawdziwych przyczyn nieszczęścia. Za ich nienawiścią do Rushdiego kryje się głęboka nienawiść do Zachodu i wszystkiego, co z niego pochodzi. Wielu z nich dorastało przesiąkniętych islamistycznym dyskursem, który wysysali z mlekiem swoich matek, a nawet jeśli twierdzą, że są świeccy, fundament ich mentalności pozostaje islamistyczny. Ta elita nie widzi, gdzie tkwi problem. Zła diagnoza wciąż prowadzi do niewłaściwej terapii, tak jak miało to miejsce w ostatnich dziesięcioleciach. Twierdzą, że problem pochodzi z zewnątrz i ze stosunku Zachodu do islamu, a nie ze stosunku islamu do Zachodu i całego świata. Powszechną taktyką jest uważanie Salmana Rushdiego za część zachodniego planu podkopywania islamu. Niektórzy posuwają się nawet dalej, porównując go do ISIS i Osamy bin Ladena, żeby nikt z nim nie sympatyzował. Używają tej samej starej taktyki, by zdyskredytować wszystkich krytyków islamu. Dlatego fundamentalizm szaleje, a nienawiść przekracza granice świata islamskiego, by uderzyć w takich miejscach, jak Nowy Jork, Londyn, Berlin i Paryż. Ta nienawiść przechodzi z pokolenia na pokolenie muzułmanów. Sprawca ataku Rushdiego ma 24 lata. Oznacza to, że urodził się wiele lat po tym, jak Rushdie napisał swoją książkę i po wydaniu fatwy przez Chomeiniego. Niemniej uważał za swój obowiązek na zawsze uciszyć Rushdiego.  


Nie było dla mnie zaskoczeniem czytanie komentarzy zwykłych muzułmanów, pełnych nienawiści, schadenfreude i teorii spiskowych, ale szokujące było to, że intelektualiści — którzy sami nieustannie dążą do większej wolności wypowiedzi w swoich krajach — nie tylko porzucają kolegę-pisarza, ale także powołują przeciwko niemu trybunał, gdy leży ranny na oddziale intensywnej terapii. To poniekąd przypomniało mi reakcje niektórych niemieckich intelektualistów, którzy w czasie afery Rushdiego, zamiast solidaryzować się ze swoim zagrożonym śmiercią kolegą, zajęci byli twierdzeniami, że jego powieść nie jest dobrą literaturą, jakby wolność słowa była związane z jakością pracy.   


Mamy do czynienia z duchem czasu, w którym racjonalność zawsze odgrywa mniejszą rolę tak na Zachodzie jak i na Wschodzie. W tej pustce spowodowanej brakiem racjonalności, radykalne ideologie tożsamościowe rozszerzają się i budują ośrodki władzy, z których nie zrezygnują. Państwo jest bezradne i nie ma koncepcji działania. Dlatego redaktorzy „Charlie Hebdo”, potem Samuel Paty, a teraz Salman Rushdie zostali poświęceni na ołtarzu wielokulturowości. I dlatego, niestety, będzie następna ofiara!   


My Encounter with Salman Rushdie – Will I be the next victim?

Jihad Watch, 17 sierpnia 2022

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

 

Hamed Abdel-Samad niemiecko-egipski pisarz i publicysta. Od 2013 roku jest pod stałą ochroną policyjną w związku z wieloma fatwami wzywającymi do jego zabicia po publikacji jego książki pod tytułem Islamski faszyzm.

 

 


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj




Komentarze
1. Odwaga i naiwność Marek Eyal 2022-08-18


Dysydenci

Znalezionych 294 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Irańskie kobiety przeciw pobożnym zbirom   Koraszewski   2022-12-05
Czy pojedynczy protest może coś zmienić?   Sarin   2022-10-28
Islamski uczony o islamskim zacofaniu     2022-08-22
Moje spotkanie z Salmanem Rushdiem – czy będę kolejną ofiarą?   Abdel-Samad   2022-08-18
Przywódcy Libanu są “oderwani od rzeczywistości”   Toameh   2022-08-10
Likwidacja islamskiego terroryzmu wymaga wymazania ekstremizmu z programów szkolnych, rozwijania wiedzy, tolerancji i humanizmu     2022-06-13
Opowieść o dwóch kobietach zajmujących się nauką     2022-05-24
Znieść „Dzień Nakby”   Eid   2022-05-15
Jestem Południowoafrykańczykiem. Nie mówcie mi, że w Izraelu jest jakiś apartheid   Mokgomole   2022-05-05
Administracja Bidena ignoruje to, co Palestyńczycy rzeczywiście mówią   Toameh   2022-04-29
Dlaczego Palestyńczycy świętują mordowanie Żydów   Toameh   2022-04-24
Jak Palestyńczycy bezczeszczą święte miejsca wszystkich, włącznie z własnymi   Tawil   2022-04-23
Przemówienie Josepha Haddada do członków irlandzkiego parlamentu (24 lutego 2022)   Haddad   2022-03-12
Wojna ONZ z żydowską Jerozolimą   Trotter   2022-01-06
Prosta wiara dziecka   Mansour   2021-12-19
Czy Palestyńczycy wybierają terroryzm czy pokój? Abbas wybiera jedno i drugie   Toameh   2021-12-09
Gdyby Izraelczycy nazwali swoje państwo Palestyną     2021-12-05
Palestyński dżihad przeciwko Żydom   Tawil   2021-12-01
Dlaczego Palestyńczycy wolą pracować w Izraelu   Toameh   2021-10-20
Opowieść ku przestrodze o ściganiu zwolenników normalizacji arabsko-izraelskiej   Tobin   2021-10-11
Izrael: najgorsza rzecz, jaka przydarzyła się islamowi   Pandavar   2021-10-02
Żelazna Kopuła chroni nie tylko Żydów   Eid   2021-09-30
Naruszenia” praw, o które nie dba Rada Bezpieczeństwa ONZ   Toameh   2021-08-09
Pułapki palestyńskiej wyjątkowości   Aboubakr   2021-07-29
Ulice Gazy są piękniejsze niż ulice Bagdadu     2021-07-28
Bojkot ogłoszony przez Ben & Jerry szkodzi Palestyńczykom   Eid   2021-07-23
“Aktywista praw człowieka”, który kocha tyranów   Abdul-Hussain   2021-07-05
Pora, by Ilhan Omar i cała “Brygada” dowiedziały się prawdy o Izraelu i Hamasie   Eid   2021-07-03
Kongresmenka, która nigdy nie stała się Amerykanką   Abdul-Hussain   2021-06-23
Bliski Wschód: Dzwon alarmowy dla administracji Bidena   Toameh   2021-06-16
Hamas i Iran zamienili Gazę w cmentarz dla dzieci   Toameh   2021-06-09
To Hamas, a nie Izrael, jest winny najnowszego rozlewu krwi   Eid   2021-05-24
Jak zawarłem pokój z Izraelem   Abdul-Hussain   2021-05-21
Bohaterzy chińskiego narodu   Jackoby   2021-04-24
Demokraci na amerykańskim uniwersytecie wymazują palestyńskie głosy   Eid   2021-04-08
Europa, islam i polityka   Dabbas   2021-03-23
Palestyńczycy: Co znaczy prawdziwa edukacja   Toameh   2021-02-24
Prawda o finansowej pomocy dla Autonomii Palestyńskiej   Kedar   2021-02-21
Więcej korupcji, kiedy Biden wznawia pomoc finansową   Tawil   2021-02-20
Irańscy dysydenci proszą USA o utrzymanie “maksymalnego nacisku”   Bergman   2021-02-13
Irański duchowny wzywa do pokoju z Izraelem   Fitzgerald   2021-02-10
Iran zamienia Gazę w magazyn broni   Toameh   2021-02-03
Palestyńczycy: ofiary arabskiego kraju   Toameh   2021-01-30
Zdefiniowanie narzędzi do pomiaru stopnia radykalizmu islamu jest niezbędne dla pokonania radykalizmu   Hamid   2021-01-29
Palestyński plan nabrania administracji Bidena   Tawil   2021-01-29
Liban chce zakończenia irańskiej okupacji   Toameh   2021-01-26
Marokański intelektualista: Porozumienie z Izraelem przynosi Maroku korzyści,   a nie szkody, jak twierdzą niektórzy   Assid   2021-01-22
Arabowie: Niezwykle ważny głos na rzecz pokoju   Toameh   2021-01-14
Palestyński dziennikarz i były polityk o Bractwie Muzułmańskim   Sadek   2021-01-13
ONZ nagradza irańskie potworności   Bergman   2020-11-05
Potrzebujemy tej zmiany w świecie arabskim   Al Nuaimi   2020-08-28
Palestyńska wojna z historią   Tawil   2020-08-20
Zmiana marki kalifatu – nigdy niekończący się, dystopijny mit   Mahmoud   2020-08-13
Palestyńczycy: Popieramy obozy koncentracyjne dla muzułmanów w Chinach   Toameh   2020-08-12
Dlaczego Palestyńczycy popełniają samobójstwa?   Toameh   2020-08-02
Palestyńczycy: Akceptuj zachodnie fundusze, głosuj na dżihad   Toameh   2020-07-30
Przyczynek do działalności skazanej na przegraną   Koraszewski   2020-07-21
Jak Palestyńczycy terroryzują własną ludność   Tawil   2020-07-13
Co kanadyjski żołnierz uświadomił mi o IDF   Dandachi   2020-06-12
Czyje głosy w dzisiejszym Izraelu są najsilniej syjonistyczne i najmniej przepraszające?   Oz   2020-06-09
Doradzanie palestyńskim przywódcom, by działali racjonalnie, jest skrajnie irracjonalne     2020-06-05
Palestyńczycy: Jedzenie posiłku z Żydami jest przestępstwem   Toameh   2020-06-02
Palestyńskie mity i izraelska rzeczywistość     Dabbas   2020-05-29
Koronawirus: Bohaterowie Chin, którzy zniknęli, i milczenie Zachodu   Meotti   2020-05-20
Co byłoby, gdyby Izrael zniknął?   Mahmoud   2020-05-18
Palestyńczycy i wirus normalizacji   Toameh   2020-05-06
Koronawirus: więcej palestyńskich oszczerstw przeciwko Izraelowi   Toameh   2020-05-01
Koronawirus w Turcji: Rząd atakuje lekarzy    Şahin   2020-04-15
Hamas: nowy pretekst do atakowania Izraela   Toameh   2020-04-12
List 100 irańskich naukowców i działaczy politycznych do Chameiniego: „Ty jesteś głównym winowajcą katastrofy narodowej”     2020-04-07
Palestyńscy przywódcy używają koronawirusa do atakowania Izraela   Toameh   2020-03-21
Palestyńczycy powtarzają oszczerstwa o rytuale krwi, podczas gdy Izrael ratuje ich życie   Toameh   2020-03-10
Prawdziwy powód, dla którego izraelscy Arabowie nie chcą żyć w ”Palestynie”   Toameh   2020-02-05
Dlaczego niektórzy Palestyńczycy kochają Solejmaniego   Toameh   2020-02-04
Abbas wybiera Hamas zamiast pokoju z Izraelem   Toameh   2020-01-31
Polityczny islam niszczy społeczeństwa   Gürcanli   2020-01-30
Palestyńczycy w Syrii: kolejny rok śmierci i udręki   Toameh   2020-01-18
O kwestii żydożercy   Aboubakr   2020-01-14
Państwa arabskie mają wiele do wygrania normalizując stosunki z Izraelem   Dabbas   2020-01-12
Palestyńczycy: ”Cudzoziemcy” w arabskim kraju   Toameh   2020-01-07
Bliskowschodni Arab chwali ”niesłychane osiągnięcia” Izraela, krytykuje ”tyrańskie dynastie”   Dabbas   2019-12-31
Czy kryzys ekonomiczny Jordanii może rozwiązać konflikt izraelsko-palestyński?   Dabbas   2019-12-22
Czego mógłby dokonać świat arabski, gdyby zawarł pokój z Izraelem   Dabbas   2019-12-13
Ignoranci nazywają feminizm herezją, nie rozumiejąc, czym on jest   Al-Budair   2019-12-10
Nie zamierzam być politycznie poprawna w sprawie antysemityzmu   Raza   2019-11-27
Trzydziestu wspaniałych i inni   Koraszewski   2019-11-23
4006 Palestyńczyków, o których Europejczycy nie słyszeli   Tawil   2019-11-22
Jak przywódcy Hamasu nabierają Palestyńczyków   Tawil   2019-10-06
Świat muzułmański walczy, a Zachód kapituluje   El-Ghazzali   2019-08-17
Jak palestyńscy przywódcy masakrują prawdę   Tawil   2019-06-18
Priorytety palestyńskich przywódców   Toameh   2019-06-14
Palestyńczycy: Kogo to naprawdę obchodzi?   Tawil   2019-02-09
Arabowie są winni Żydom dużo więcej niż 250 miliardów dolarów   Maroun   2019-02-07
Zdrada irańskich dysydentów przez Zachód   Memarsadeghi   2019-01-26
Kiedy Abbas i Hamas rzucali na siebie obelgi...   Toameh   2019-01-23
Palestyńskie dzieci: ofiary arabskiego apartheidu   Toameh   2019-01-05
Prawdziwa nieproporcjonalność w konflikcie Arabów z Izraelem   Maroun   2018-12-24
Mój rok na terytorium Autonomii Palestyńskiej   Gerstenfeld   2018-12-22
Dlaczego Iran finansuje palestyńskich terrorystów?   Tawil   2018-12-15
Nowa palestyńska "troska" o międzynarodowe konwencje   Tawil   2018-11-19

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Pogrzebać złudzenia Oslo


Kilka poważnych...


Przeciwko autentyczności


Nowy ateizm


Lomborg


„Choroba” przywrócona przez Putina


„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa

Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Małgorzata, Andrzej, Henryk