Prawda

Niedziela, 7 sierpnia 2022 - 22:03

« Poprzedni Następny »


Lekcja z prawdopodobnego upadku rządu? Przestańcie martwić się o międzynarodową opinię


Jonathan S. Tobin 2022-06-14

Mansour Abbas, przewodniczący partii Ra'am Party, przybywa na rozmowy koalicyjne w Ramat Gan 2 czerwca 2021 roku. Zdjęcie: Avshalom Sassoni/Flash90.
Mansour Abbas, przewodniczący partii Ra'am Party, przybywa na rozmowy koalicyjne w Ramat Gan 2 czerwca 2021 roku. Zdjęcie: Avshalom Sassoni/Flash90.

Udział partii arabskiej w koalicji powinien był uciszyć kłamstwo o „państwie apartheidu”. A dowiódł tylko raz jeszcze, że wrogów Izraela nie obchodzi, co Izrael robi; po prostu chcą jego zniszczenia.

 

To jest lekcja, którą Izraelczycy powinni byli nauczyć się dawno temu. Mimo to doświadczenie ostatnich 12 miesięcy powinno ponownie im tę lekcję przypomnieć. Ci, którzy potępiają Izrael jako ciemiężcę lub akceptują wielkie kłamstwo, że jest to „państwo apartheidu”, nie są zainteresowani tym, co Izrael robi. Nienawidzą go za to, czym jest: państwem żydowskim.


Po raz kolejny jest to istotne z powodu bliskiego końca eksperymentu, który powinien był ostatecznie udowodnić, że oszczerstwa na temat apartheidu i ucisku są absurdalne. Obecność partii Ra'am Mansura Abbasa w rządzie Izraela (frakcji arabskiej, która w zasadzie sprzeciwia się istnieniu Izraela i wierzy w ustanowienie islamistycznego reżimu w jego miejsce), powinna była położyć kres dyskusjom na temat apartheidu. Był to decydujący dowód (choć nie jedyny), który pokazał, że państwo żydowskie jest żywą demokracją opartą na równości wobec prawa wszystkich swoich obywateli, zarówno żydowskich, jak i nieżydowskich.


Jednak w ciągu ostatniego roku nie tylko nie udało się uciszyć obelg wobec Izraela. W rzeczywistości nasiliły się one wraz z ciągłym promowaniem nienawiści przez ruch BDS w Stanach Zjednoczonych, który zachowuje poparcie wpływowych przywódców odłamu intersekcjonalnego, dominującego na lewicowym skrzydle Partii Demokratycznej.

 

Również siedlisko izraelożerców i antysemitów w Radzie Praw Człowieka ONZ nie odstąpiło od obsesyjnego atakowania państwa żydowskiego. „Komisja śledcza” tej rady (która nie ma ograniczeń czasowych) nadal promuje kłamstwo apartheidu w ramach kampanii delegitymizacji Izraela i izolowania Izraela jako państwa pariasa.

 

Zamiast tego prawdopodobny upadek rządu, w którym Abbas i Ra'am służyli jako czynnik destabilizujący, zostanie wykorzystany jako pożywka dla nasilenia „krytyki” Izraela, która jest tylko słabo zawoalowanym antysyjonizmem i antysemityzmem.

Dół formularza

Po wydarzeniach ostatnich kilku dni wydaje się bardziej niż prawdopodobne, że eksperyment Izraela w postaci wielopartyjnej koalicji, która obejmowała całe spektrum ideologiczne, dobiega końca. Ucieczki posłów z rządu premiera Naftalego Bennetta i ministra spraw zagranicznych Jaira Lapida stworzyły sytuację, w której nie może on uchwalić istotnych praw. Chociaż wciąż walczy o życie i desperacko manewruje, aby utrzymać władzę, niewielu obserwatorów wierzy, że może przetrwać.


Istotnie, jedynym prawdziwym pytaniem jest teraz, czy jego upadek spowoduje nowe wybory, czy też głosy niektórych członków partii Yamina Bennetta lub prawicowej Partii Nowej Nadziei kierowanej przez ministra sprawiedliwości Gideona Sa'ara pozwolą poprzedniemu (i być może przyszłemu) premierowi, Benjaminowi Netanjahu, na sformowanie rządu bez konieczności stawienia się Izraelczyków w wyborach po raz piąty w ciągu trzech lat.

Dół formularza

Upadek koalicji będzie opłakiwany przez wielu liberalnych komentatorów, którzy mieli nadzieję, że odejście Netanjahu od władzy będzie trwałe. Będą potępiać utworzenie kolejnego religijno-prawicowego rządu, takiego jak ten, który rządził krajem przed czerwcem 2021 r., jako porażkę „demokracji”, mimo że ogromna większość Izraelczyków wielokrotnie głosowała na partie, których stanowisko w wielu kwestiach pokrywa się z poglądami Netanjahu.


Obecna koalicja zapewniła krajowi wytchnienie po wyborach, które dręczyły Izraelczyków w latach 2019-2021. Był to jednak rząd podzielony wewnętrznie, jak również w sprawach polityki krajowej i zagranicznej, nie oferujący żadnych rozwiązań problemów kraju.


Mimo to zasłuży na swoje miejsce w podręcznikach historii nie tyle dlatego, że zakończył rekordowe 12 lat Netanjahu jako premiera, ale dzięki włączeniu partii Ra'am w swoje szeregi. Cokolwiek można by pomyśleć o tym przedsięwzięciu – a krytyka Netanjahu jest pusta, ponieważ to jego negocjacje z partią islamistyczną pomogły legitymizować ten gambit – był to kamień milowy, który powinien był zakończyć dyskusję o tym, czy izraelscy Arabowie są pełnoprawnymi obywatelami kraju.


To, że tak się nie stało, nie powinno dziwić. Fakty nigdy nie służyły jako skuteczna riposta dla tych, którzy oczerniają państwo żydowskie.


Izrael był przecież demokracją od pierwszego dnia swojego istnienia. Arabowie służyli nie tylko w Knesecie, ale jako burmistrzowie, dyplomaci, a nawet sędziowie, aż do Sądu Najwyższego włącznie. Niemniej dla tych, którzy uważają, że państwo z żydowską większością oddane zachowaniu bezpieczeństwa i ochronie ludzi, a także swoim prawom do życia, budowania i samoobrony w swojej starożytnej ojczyźnie, nie ma prawa istnieć, są to jedynie niewygodne szczegóły, które muszą być ignorowane.


To samo dotyczy nieustannych refrenów słyszanych od Amerykanów, że Izrael musi podejmować ryzyko, i powszechnego przekonania, że wymiana ziemi na nadzieję na pokój zakończy konflikt z Palestyńczykami.


Krytycy ci ignorowali fakt, że porozumienia z Oslo, w których Izrael pozwolił terroryście Jaserowi Arafatowi na autonomiczne rządzenie Zachodnim Brzegiem [tj. Judeą i Samarią. MK] i Strefą Gazy, doprowadziły jedynie do wzrostu przemocy wobec Izraela, a nie, jak wielu liczyło, do trwałego pokoju. W latach 2000, 2001 i 2008 Palestyńczycy (najpierw pod rządami Arafata, a potem Mahmouda Abbasa) odrzucili oferty państwowości w Gazie, części Jerozolimy i prawie całym Zachodnim Brzegu w zamian za uznanie prawowitości państwa żydowskiego. W 2005 roku ówczesny premier Ariel Sharon wycofał wszystkich izraelskich żołnierzy i osadników z Gazy w niemądrym przekonaniu, że doprowadzi to do pokoju. Zamiast tego, Gaza stała się niepodległym państwem palestyńskim pod każdym względem, ale rządzonym przez terrorystów Hamasu.


Jeśli to wszystko nie otrzeźwiło Izraelczyków i ich przyjaciół i nie uświadomiło im, że żaden gest, propozycja pokoju czy wycofanie terytorialne nie wpłynie na tych, którzy popierają kampanię na rzecz zniszczenia Izraela, to nic tego nie dokona.


W kilka miesięcy po klęsce szczytu Camp David w 2000 roku, na którym ówczesny premier Ehud Barak i były prezydent USA Bill Clinton zaoferowali pokój Arafatowi, przeprowadziłem wywiad z izraelskim ministrem spraw zagranicznych Szlomo Ben-Ami. Przyznał, że wysiłki pokojowe jego rządu nie tylko nie powiodły się, ale Arafat również odpowiedział rozpoczęciem terrorystycznej wojny na wyniszczenie, która stała się znana jako Druga Intifada. Jednak Ben-Ami wierzył, że wyjdzie z tego coś dobrego.


„Nigdy więcej Izrael nie zostanie oskarżony o to, że jest przeszkodą dla pokoju” – przepowiadał. Decyzje Arafata jasno pokazały, że „od teraz każdy będzie wiedział, kto chce pokoju, a kto wybrał wojnę”.


Ponad 21 lat później nie wiem, czy śmiać się, czy płakać, kiedy przypominam sobie tę naiwność.


W świecie, w którym antysemityzm nie jest siłą napędową stuletniej wojny z syjonizmem, 12 miesięcy arabskiej partii w rządzie byłoby punktem zwrotnym w dyskusji. Zamiast tego, okazało się to równie nieskuteczne w przedstawianiu sprawy Izraela światu, jak każdy inny wysiłek na rzecz pokoju i współistnienia, jaki Izrael uczynił w swojej historii.


Lekcja, której należy się tutaj nauczyć, niekoniecznie dotyczy tego, czy powtórzyć eksperyment Ra'am. Chodzi raczej o to, że Izrael nigdy nie powinien podejmować żadnych działań – nieważne jak hojnych lub niebezpiecznych – w przekonaniu, że zrobienie tego poprawi jego wizerunek w oczach przeciwników. Izrael powinien zawsze robić to, co jest w najlepszym interesie jego bezpieczeństwa i dobrostanu jego narodu. Zarówno państwo żydowskie, jak i jego przyjaciele muszą w końcu porzucić złudzenie, że krytycy i wrogowie Izraela ubolewają nad jego zachowaniem, podczas gdy tak naprawdę zależy im tylko na jego zniszczeniu.


Lesson from a government’s likely collapse? Stop worrying about international opinion

JNS Org., 8 czerwca 2022

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

 

Jonathan S. Tobin

Amerykański dziennikarz, redaktor naczelny JNS.org, (Jewish News Syndicate). Komentuje również na łamach National Review, New York Post, The Federalist, w prasie izraelskiej m. in. na łamach Haaretz.

 

 

 


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Syjonizm

Znalezionych 250 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Dylemat więźniów   Collins   2022-07-10
Czym jest “Status Quo” na Wzgórzu Świątynnym?   Hirsch   2022-06-24
Dlaczego Izrael jest tak nieudolny w wydalaniu Arabów?   Flatow   2022-06-20
Szawuot, wojna sześciodniowa i żałosny status quo na Wzgórzu Świątynnym   Blum   2022-06-17
Lekcja z prawdopodobnego upadku rządu? Przestańcie martwić się o międzynarodową opinię   Tobin   2022-06-14
Kto jest winien zamieszek w Jerozolimie?   Yemini   2022-06-13
Wojna sześciodniowa z 1967 roku: dlaczego nadal ma znaczenie   Harris   2022-06-06
Nieuczciwość Petera Beinarta wobec Ben Guriona i sprawa „transferu ludności”     2022-05-25
List do “Drogiej Europy”   Rosenthal   2022-05-24
Izrael, Holocaust i błąd logiczny post hoc   Jacoby   2022-05-14
Hamas musi zostać zniszczony   Rosenthal   2022-05-09
Dżihad niejedno ma imię   Ruthie   2022-04-11
Antysyjoniści dla Palestyny dyskutują o izraelskich Mizrachijczykach     2022-03-30
Pytania, które zadają Izraelczycy, kiedy jest kolejny zamach terrorystyczny     2022-03-25
Izrael i lekcje z Wiednia i Ukrainy   Fitzgerald   2022-03-21
Wielki przywilej bycia Żydem   Altabef   2022-02-26
Co naprawdę znaczy syjonizm?   Rosenthal   2022-02-21
Na pogardę nie odpowiadamy prośbą o litość   Rosenthal   2022-02-10
Amnesty zniekształca moją arabską tożsamość i niszczy Izrael   Haddad   2022-02-05
Arabski rasizm i “żydowskie państwo”   Toameh   2022-01-21
Powtarzanie słów “nigdy więcej” w obliczu narastającego antysemityzmu   Lyons   2022-01-16
Dlaczego potrzebują podwójnych standardów wobec przemocy na Zachodnim Brzegu?   Tobin   2021-12-29
Izrael – najlepsze miejsce, żeby być Arabem   Eid   2021-12-28
Myśl o żydowskiej Palestynie: nie dla salonowych Żydów     2021-12-24
Światło przewodnie dla rdzennych narodów   Trotter   2021-12-04
Co przemawia przeciw otworzeniu amerykańskiego konsulatu w Jerozolimie   Collins   2021-11-25
Syjonizm humanistyczny, czyli dlaczego warto dostrzegać łajdactwo antysyjonizmu   Koraszewski   2021-11-24
Kiedy Palestyna była koszerna   Rose   2021-11-08
Zrozumieć nienawiść do Izraela   Rosenthal   2021-11-03
To jest plemienny konflikt   Rosenthal   2021-10-30
Paragraf międzynarodowej konwencji, który dowodzi, że Human Rights Watch wypacza międzynarodowe prawo przeciwko Izraelowi     2021-10-18
Dlaczego Żydzi tak pospiesznie bronią swoich wrogów?   Julius   2021-10-16
“Syjoniści” uczą syjonizmu   Tsalic   2021-10-07
O samowystarczalności w zakresie obrony   Rosenthal   2021-10-04
Raport ONZ z 1949 roku pokazuje, że Arabowie nie chcieli Jerozolimy – chcieli tylko odebrać ją Żydom     2021-09-28
Kiedy zostanie zdyskredytowany mit o “szczęśliwym dhimmi”?   Julius   2021-09-27
Dlaczego Oslo nadal panuje   Glick   2021-09-23
Izrael i niekończąca się wojna z Gazą   Fitzgerald   2021-09-08
Walczcie wreszcie, do diabła!   Rosenthal   2021-09-05
Sprawa roszczeń: dlaczego Polska ma rację   Leibovitz   2021-08-20
Antysemityzm i żydowskie państwo   Rosenthal   2021-08-19
Co “wszyscy wiedzą”   Rosenthal   2021-08-16
Dla antysemitów Żyd jest Żydem i tylko Żydem   Harris   2021-07-22
Co możemy w tej sprawie zrobić?   Rosenthal   2021-07-17
Naiwna wiara w rozwiązania w postaci dwóch państw   Bard   2021-07-14
Krytycy Izraela są pełni odrazy wobec żydowskiej suwerenności i siły militarnej   Bernstein   2021-07-09
“Ha’aretz” jest wrogiem narodu żydowskiego   Rosenthal   2021-07-08
Apartheid – etykietka i oszczerstwo   Collins   2021-07-06
Syjonizm i demokracja   Rosenthal   2021-07-02
Komu potrzebne jest państwo Izrael?   Rosenthal   2021-07-01
Dlaczego Izrael nie powinien odwoływać jerozolimskiego marszu flag   Meir   2021-06-11
Theodor Herzl żyje, ma się dobrze i mieszka w Nowym Jorku (a także Los Angeles, Paryżu i Londynie)   Friedman   2021-06-08
Etiopscy Żydzi i słoń w antyizraelskim salonie   Frantzman   2021-06-07
Najbardziej niezwykły przykład oszczędzania cywilów w historii wojen     2021-05-28
Zawieszenie broni? Śliska sprawa, kiedy masz do czynienia z Hamasem   Oz   2021-05-23
Dlaczego arabscy posłowie do Knesetu nienawidzą państwa   Rosenthal   2021-04-16
Mansour Abbas i libanizacja Izraela   Kedar   2021-04-11
Nowa, lepsza definicja antysemityzmu     2021-04-03
Narodził się Nowy Kongres Syjonistyczny   Flayton   2021-03-27
Kiedy kulturowe zawłaszczenie i historyczny rewizjonizm są aktami wojny   Glick   2021-03-26
W Izraelu wszyscy Żydzi są rodziną. Nienawistnicy chcieliby z tym skończyć     2021-03-24
Bliski Wschód: Duchy suwerennej przeszłości   Linder Kahn   2021-03-18
Czy Palestyńczycy mogą być w błędzie?   Abdul-Hussain   2021-03-15
Wyjaśnienie Jidyszkajt… po arabsku!   Tsalic   2021-03-12
Izrael potrzebuje Ameryki, ale epoka satelickiego państwa minęła   Tobin   2021-03-11
Co dobre, a co złe dla Żydów i reszty świata?   Koraszewski   2021-03-01
Zrozumieć oszczerstwo B’Tselem o “apartheidzie”   Ini   2021-02-05
Guardian: Izrael jest państwem ”żydowskich suprematystów”, które nie ma prawa istnieć   Levick   2021-01-21
Krytyka oskarżenia Izraela o apartheid przez organizację B’Tselem   Kontorovich   2021-01-16
Pandemia zniszczyła turystykę protestu   Frantzman   2021-01-15
Czy nowy pokój na Bliskim Wschodzie jest wystarczająco zaraźliwy, by rozprzestrzenić się do arabskich Izraelczyków?   Amos   2021-01-05
Być może potencjał dla Porozumień Abrahamowych istniał przez cały czas   Amos   2020-12-18
David Ben Gurion o moralnym argumencie na rzecz żydowskiego państwa w Palestynie z arabską mniejszością   Gurion   2020-12-08
Iran i powrót do jaskini ech   Rosenthal   2020-12-04
Saeb Erekat - bohater palestyńskiej walki o pokój   Koraszewski   2020-11-08
Hej, panie “Wybitny Żydzie Brytyjski”: bądź człowiekiem i powiedz „Przepraszam”   Tsalic   2020-11-03
Czy proizraelska polityka Trumpa ostanie się po wyborach?   Tobin   2020-11-01
Pamiętając premiera Rabina w 25. rocznicę jego zamordowania   Collins   2020-10-25
Czy kiedykolwiek zapanuje pokój?   Frantzman   2020-10-23
Największym wrogiem Palestyńczyków jest archeologia   Flatow   2020-10-22
Co Trump zrobił dla pokoju na Bliskim Wschodzie?     2020-10-13
Honor/hańba i arabskie reakcje na porozumienie Izrael-ZEA     2020-08-26
Czy palestyńskie weto żyje, czy jest martwe?   Glick   2020-08-23
Pierwszy krok w kierunku pokoju?   Koraszewski   2020-08-18
Co byłoby, gdyby nie było “okupacji”? Antysyjoniści z lat 1950. dostarczają odpowiedzi     2020-08-11
Do kogo należy ta ziemia?   Rosenthal   2020-08-09
Stabilność dla naszych wrogów   Glick   2020-07-31
Żydzi z przywilejem   Kerstein   2020-07-21
Czy Izrael “kradnie” prywatną ziemię palestyńską na Zachodnim Brzegu?   Fitzgerald   2020-07-15
Proizraelscy demokraci i ich fundamentalne niezrozumienie problemu     2020-07-11
Boris, Tarcza Izraela   Tsalic   2020-07-09
Teraz jest czas na przełamanie izraelsko-palestyńskiego impasu   Rosenthal   2020-06-29
Więc myślisz, że wiesz, kim są Izraelczycy?   Collier   2020-06-25
Krótka historia niekończącego się konfliktu   Rosenthal   2020-06-06
Jerozolima 1948-1967- 2020   Steinberg   2020-05-31
Czas próby dla premiera i dla kraju   Collins   2020-05-30
Anektujcie to wreszcie   Rosenthal   2020-05-14
Petycja palestyńskich robotników: pożyczka dla AP na pomoc w związku z koronawirusem wesprze terroryzm i zignoruje robotników   Oz   2020-05-12
Palestyńczycy, Izrael i koronawirus   Kemp   2020-05-11
Jak wyglądałby świat bez państwa Izrael?   Tobin   2020-05-09

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk