Prawda

Środa, 10 sierpnia 2022 - 00:45

« Poprzedni Następny »


Powiadom znajomych o tym artykule:
Do:
Od:

Czy zwracamy zbyt dużo, czy zbyt mało uwagi na “Szwadron”?


Jonathan S. Tobin 2022-02-24

Spikerka Izby Reprezentantów USA, Nancy Pelosi, ze spikerem Knesetu, Mickey’em Levym, po wspólnym oświadczeniu w Knesecie, 6 lutego 2022 r. Zdjęcie: Olivier Fitoussi/Flash90
Spikerka Izby Reprezentantów USA, Nancy Pelosi, ze spikerem Knesetu, Mickey’em Levym, po wspólnym oświadczeniu w Knesecie, 6 lutego 2022 r. Zdjęcie: Olivier Fitoussi/Flash90

To był na pozór wspaniały pokaz sojuszu USA-Izrael. Spikerka Izby Reprezentantów,  Nancy Pelosi, przewodziła delegacji Demokratów podczas wizyty w państwie żydowskim, gdzie uderzyła we wszystkie właściwe struny. Najpotężniejsza kobieta Ameryki wiedziała dokładnie, co jej gospodarze – jak również wielu żydowskich darczyńców jej partii w Ameryce – chcieli usłyszeć i obficie sypała polukrowanymi słowami. Stanowiło to ostry kontrast z najnowszą salwą o Izraelu reprezentantki Alexandrii Ocasio-Cortez (D-N.Y.), przywódczyni kongresowego “Szwadronu”, która twierdziła, że Izrael na Zachodnim Brzegu trzyma palestyńskie dzieci w klatkach, jak również utrzymywała, że zwolennicy Palestyńczyków są cenzorowani i ignorowani przez media.

AOC otrzymuje większy rozgłos medialny niż większość gwiazd rocka, ale polityczni eksperci zawsze mówią nam, że prasa zwraca zbyt wiele uwagi na to, co ona i inni radykalni członkowie “Szwadronu” mówią, szczególnie, jeśli chodzi o Izrael. Twierdzą, że to Pelosi i inni weterani starej gwardii Partii Demokratycznej naprawdę się liczą i oni są lepszym wskaźnikiem trwającej siły dwupartyjnej, proizraelskiej koalicji, jaka nadal istnieje w amerykańskiej polityce.


Choć byłoby bardzo miło wierzyć, że jest to prawdą, niestety, nie jest. Chwilowo 81-letnia Pelosi i inni osiemdziesięcioletni członkowie przywództwa Demokratów w Izbie Reprezentantów, włącznie z przywódcą większości, Stenym Hoyerem (82), whipem większości Jamesem Clyburnem (81), jak również nieco młodszymi Demokratami, takimi jak prezydent Joe Biden (79) i przywódca większości w Senacie Charles Schumer (71), są tymi, którzy trzymają dłonie na sterach władzy. Ci starzy Demokraci są jednak nie tylko systematycznie zastraszani przez swoich rzekomo bezsilnych, młodszych, lewicowych kolegów, którzy nienawidzą Izraela, część z tego, co ci weterani głoszący proizraelskie stanowisko mówią i robią w stosunku do żydowskiego państwa, jest praktycznie bez znaczenia.


Podróż Pelosi do Izraela jest klasycznym przykładem tego, co (jak mamy wierzyć), ma olbrzymie znaczenie, ale w rzeczywistości ma małą lub żadną wartość dla sojuszu.


Pelosi, kiedy znalazła się w państwie żydowskim, zaczęła od zwyczajowych nieszczerych zapewnień o “dwupartyjnym zobowiązaniu wobec nierozerwalnej więzi między Izraelem a Stanami Zjednoczonymi, zbudowanej na wzajemnym działaniu na rzecz bezpieczeństwa, na naszych ekonomicznych interesach i naszych wspólnych wartościach oraz oddaniu demokracji”. Po wygłoszeniu starej mantry ta mająca wielkie doświadczenie polityczka komentowała najważniejsze wyzwanie dla bezpieczeństwa Izraela (które powoduje największe tarcie między tymi dwoma krajami).

 

Powiedziała: “Stoimy razem w walce przeciwko terroryzmowi sponsorowanemu przez Iran w regionie, a także przeciw jego programowi nuklearnemu. Zagrożenie nuklearne Iranu jest globalne. Jest to groźba dla świata. Bliskość Izraela do Iranu jest troską dla nas wszystkich i odpowiedzialnością nas wszystkich”.  


Te wyrazy poparcia z ekstazą przyjęli izraelski premier Naftali Bennett i inni izraelscy przywódcy, którzy ochoczo fotografowali się ze spikerką Izby Reprezentantów.  


Jest to zgodne ze strategią Bennetta, który próbuje publicznie minimalizować jakiekolwiek różnice z administracją Bidena, by wpłynąć na nich i powstrzymać kolejną rundę ugłaskiwania Iranu przez Demokratów. Teoretycznie był to dobry pomysł, chociaż w praktyce okazał się katastrofalny, ponieważ Biden i jego zespół do spraw polityki zagranicznej ignoruje niepokoje Izraela, prąc do przywrócenia niebezpiecznie słabej umowy zawartej z Iranem przez byłego prezydenta Baracka Obamę w 2015 roku. A bez Izraela bijącego na alarm o rychłej katastrofie trudniej jest proizraelskim politykom w Ameryce protestować i nie brzmieć tak, jak by byli bardziej papiescy niż sam papież.


Choć ma sens unikanie alienowania potężnych amerykańskich polityków, a także oklaskiwanie ich, kiedy wygłaszają zwyczajowe banały o dobrych stosunkach USA-Izrael, wspomnienie Iranu przez Pelosi zadaje kłam jej zapewnieniom, że Kongres popiera i dba o bezpieczeństwo żydowskiego państwa.  


Pelosi popiera finansowanie izraelskiej obrony, a to nie jest mała rzecz. Jednak jej uwagi o Iranie i popieraniu izraelskiego społeczeństwa nie ostają się przy bliższym zbadaniu. Jak długo Demokraci popierają powrót do paktu Obamy – choć obecne negocjacje w Wiedniu prawdopodobnie zapewnią, że będzie jeszcze słabszy – gwarantując, że Iran zdobędzie niebawem broń nuklearną z aprobatą Zachodu, jej retorykę trzeba widzieć jako coś, co nie tylko nie jest pomocne. Jest to w rzeczywistości część starań amerykańskiej administracji w naciskach na Izrael, by nie sabotował samodzielnie programu nuklearnego Iranu.


Niemniej także ci proizraelscy demokraci, którzy rozumieją, jak niebezpieczna jest polityka ich partii w sprawie Iranu – a jest ich nadal wielu – widza ją i resztą gerontokracji, która kieruje Kongresem, jako niezbędną zaporę wobec rosnących wpływów AOC i skrajnej lewicy.


Kłamstwo AOC o Izraelczykach trzymających palestyńskie dzieci w klatkach, potępiło wiele grup żydowskich, ale spikerka Pelosi i cała reszta kierownictwa Demokratów, która podchwytuje każdą kretyńską wypowiedź nic nie znaczących Republikanów ze skrajnej prawicy, by potępić ich i wyrzucić z komisji Izby Reprezentantów, w tej sprawie jednak zachowali milczenie. Absurdalne twierdzenie AOC o cenzurowaniu tych, którzy są przeciwni Izraelowi, było w rzeczywistości obroną takich ludzi jak Marc Lamont Hill, który publicznie wzywał do zlikwidowania żydowskiego państwa. Ale Pelosi nadal jest gotowa tolerować AOC i innych członków “Szwadronu”, takich jak Ilhan Omar (D-Minn.) i Rashida Tlaib (D-Mich.), mimo ich poparcia dla antysemickiego ruchu BDS. A jest tak, ponieważ, jak już pokazała, autentycznie boi się ich i ma po temu dobry powód: mają oni poparcie szeregowych działaczy partyjnych.  

 

Co więcej, pochlebianie AOC przez niektórych ludzi w partii i w establishmencie medialnym, jak na przykład ze strony założyciela “Politico”, Johna Harrisa, który niedawno napisał artykuł okrzykujący ją przyszłą przywódczynią partii, jak również przymilne traktowanie “Szwadronu” w komediowych programach wieczornych, pokazuje jasno, że tabele aktuarialne są największym problemem proizraelskich Demokratów. Prosto mówiąc, młodzież partii Demokratycznej trzyma z AOC. Choć nie jest ona tak fanatycznie antyizraelska, jak chcieliby tego niektórzy ludzie na lewicy – niedawno zakrzyczano ją w Austin, kiedy promowała swój “Green New Deal” i poparła liberalnego Demokratę, który nie był skłonny formalnie poprzeć zniszczenia Izraela – zdolność intersekcjonalnej lewicy do panoszenia się nie jest tajemnicą.

 

To wyjaśnia niedawną decyzję innego członka “Szwadronu” - Jamaala Bowmana (D-N.Y.) o ogłoszeniu, że od teraz jest przeciwny Porozumieniom Abrahamowym, które przyniosły normalizację stosunków między Izraelem a kilkoma arabskimi krajami. Bowman zaryzykował gniew skrajnej lewicy przez udział w wycieczce do Izraela zorganizowanej przez J Street, ale od tego czasu wycofywał się ze swojej próby zbudowania mostu między liberalnym syjonizmem a BDS. Stanowisko Bowmana, które zasadniczo jest oznajmieniem, że pokój nie jest dobry dla Palestyńczyków, dowodzi raz jeszcze, że linia oddzielająca niektórych przyjaciół Izraela od otwartych wrogów jest cieńsza niż wielu Demokratów jest skłonna przyznać.

 

Niemniej u sedna problemu Demokratów leży coś jeszcze bardziej niebezpiecznego niż przepaść pokoleniowa między młodymi lewicowcami a starym establishmentem. Nie da się zignorować faktu, że kierownictwo partii zaniechało otwartego przeciwstawienia się krytycznej teorii rasy i intersekcjonalności, które piętnują Żydów jako godnych pogardy posiadaczy „białego przywileju. Zapewnia to, że ktokolwiek przyjdzie na miejsca Bidena, Pelosi i Schumera, kiedy w najbliższych latach nastąpi zmiana gwardii, albo będzie popierał te toksyczne mity, które dają pozwolenie na antysemityzm, albo będzie zbyt zastraszony przez swoich zwolenników, by próbować z nimi walczyć.  


Widziana w tym świetle krytyka prasy, według której zwracamy zbyt wiele uwagi na marginalnych członków Izby Reprezentantów z tylnych ławek, nie doceniając w pełni znaczenia tego, co robią przywódcy partii, jest błędna. Nie nagłaśniamy nadmiernie AOC i “Szwadronu”. Wręcz odwrotnie, nie skupiamy się wystarczająco na zagrożeniu przejęcia przez nich jednej z dwóch głównych partii Ameryki. A kiedy zrobią to, nawet teoretyczna nadzieja na ożywienie dwupartyjnego konsensusu w sprawie Izraela zniknie całkowicie.


Do we pay too much or too little attention to ‘The Squad?’

JNS. Org, 18 lutego 2022

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Jonathan S. Tobin

Amerykański dziennikarz, redaktor naczelny JNS.org, (Jewish News Syndicate). Komentuje również na łamach National Review, New York Post, The Federalist, w prasie izraelskiej m. in. na łamach Haaretz.


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Notatki

Znalezionych 2188 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Co zobaczył Seward w Jerozolimie   Jacoby   2022-08-09
Pandemia małpiego rozumu   Koraszewski   2022-08-08
Dlaczego zachodni dziennikarze omijają temat nepotyzmu i korupcji w Autonomii Palestyńskiej?   Fitzgerald   2022-08-07
Ekoekstremizm rzucił Sri Lankę na kolana   Ridley   2022-08-04
Zielone marzenia, inflacyjne realia   i Hügo Krüger   2022-08-03
Haniebna polityka Unii Europejskiej wobec mułłów w Iranie   Rafizadeh   2022-08-02
Judaizm zasługuje na taki sam szacunek jak islam   Tobin   2022-07-31
Administracja Bidena finansuje antyizraelskie programy szkolne i propagandę nienawiści   Tawil   2022-07-29
Dyskryminacja z miłości i dobrego serca   Koraszewski   2022-07-29
Odkryte taśmy z wyznaniami Eichmanna   Jacoby   2022-07-27
Wycieczka Bidena do szpitala we wschodniej Jerozolimie   Fitzgerald   2022-07-24
Palestyńczycy robią pranie mózgu światu: mały przykład, który demaskuje cały przemysł palestyńskich kłamstw     2022-07-23
Obecność mitu pod strzechą i blachodachówką   Koraszewski   2022-07-23
Administracja Bidena: najbardziej przyjazna dla irańskich mułłów?   Rafizadeh   2022-07-22
Wyzwolenie Arabów z rąk globalnej lewicy   Mansour   2022-07-21
Biznes zawodowych „obrońców praw człowieka”   Koraszewski   2022-07-20
NATO w Madrycie: To nie będzie ostatni szantaż Erdoğana   Bekdil   2022-07-20
Palestyńskie tortury: raport dla ONZ     2022-07-19
UNRWA nadal uczy nienawiści, ale administracji Bidena to nie przeszkadza   Fitzgerald   2022-07-17
Od dziesięcioleci istnieje „Plan Marshalla” dla Palestyńczyków. Nie zadziałał     2022-07-16
Covid, wojna i inne troski   Koraszewski   2022-07-15
Strach i odraza w Iranie   Fitzgerald   2022-07-14
Biblia dla pana proboszcza   Kruk   2022-07-13
Jak naruszyliśmy standardy pewnej „społeczności”   Koraszewski   2022-07-12
Kto ukradł palestyńską ziemię? Jordania   Bard   2022-07-09
Śmierć dziennikarki, kim są winni?   Flatow   2022-07-07
Konformizm w domu wariatów jest strategią przetrwania   Koraszewski   2022-07-06
Wielka Brytania i jej polityka wobec Jerozolimy   Fitzgerald   2022-07-05
Wojny pełne błędnych kalkulacji   i Alberto M. Fernandez   2022-06-30
Najwspanialszy wynalazek ludzkości   Koraszewski   2022-06-30
Kraje arabskie ponownie odtrąciły UNRWA na konferencji o pomocy finansowej     2022-06-30
Sudan: Ludobójstwo, o którym nikt nie mówi   Rehov   2022-06-30
Monolog prowincjonalnego Hamleta   Kruk   2022-06-29
Niech już UNRWA wreszcie umrze   Blum   2022-06-29
Gdzie były media, kiedy niezależne dochodzenie uznało Amnesty International za organizację „instytucjonalnie rasistowską”?   von Koningsveld   2022-06-28
To nie jest artykuł o Shireen Abu Akleh   Collier   2022-06-27
W poszukiwaniu lekarstwa na obłęd   Koraszewski   2022-06-27
Amnesty International UK jest „instytucjonalnie rasistowska”, „kolonialistyczna” – a jej antysemityzm jest z tym ściśle powiązany     2022-06-25
Kiedy aktor jest aktorem   Jacoby   2022-06-24
Burzenie domów i zagarnianie ziemi, o których nikt nie mówi   Toameh   2022-06-23
Dziwaczna francuska sprawiedliwość   Carmon   2022-06-22
Turcja uderza na Irak, Syrię, Cypr i Grecję   Bulut   2022-06-21
Podcast "Guardiana": 34 minuty palestyńskiej propagandy udającej dziennikarstwo   Levick   2022-06-19
„Choroba” przywrócona przez Putina   Taheri   2022-06-18
Podsycanie urojeń Palestyńczyków   Bard   2022-06-18
Mało nas, mało nas do pieczenia chleba   Koraszewski   2022-06-17
Jak UE może chcieć bliższych więzi z Izraelem, finansując równocześnie terrorystyczne organizacje pozarządowe?   Deutsch   2022-06-16
Kilka słów do prezydenta Macrona: Sois Beau Et Tais-Toi   Fitzgerald   2022-06-15
Nuklearne zwycięstwo irańskich mułłów   Rafizadeh   2022-06-14
Co by było, gdyby Izrael traktował Amerykę tak, jak Ameryka traktuje Izrael?   Bard   2022-06-12
Iran: zbliża się lato gniewu   Taheri   2022-06-10
Alternatywny wszechświat palestyńskiej „suwerenności”   Altabef   2022-06-09
Nie zostawiajcie Amerykanów i sojuszników w ciemności   Rafizadeh   2022-06-08
ONZ twierdzi, że Izrael „w przeważającej mierze” ponosi winę za konflikt z Palestyńczykami     2022-06-08
Klinika Odessa - Ostatni felieton Ludwika Lewina   Lewin   2022-06-07
Wyszukiwarka Google promuje antysemityzm   Collier   2022-06-05
Pięćdziesiąt lat temu masakra w Izraelu ujawniła przerażający stan bezpieczeństwa na lotniskach   Gross   2022-06-04
Bibi, PiS, Kafka i pustelnik   Koraszewski   2022-06-03
Dlaczego dla ONZ jedna masakra w meczecie jest o wiele gorsza niż niezliczone masakry w kościołach?   Ibrahim   2022-06-03
Administracja Bidena błędnie rozumie posunięcia Erdoğana   Bekdil   2022-06-01
Oczywista prawda, której świat nie akceptuje: Palestyńczycy są odpowiedzialni za palestyńską przemoc     2022-06-01
Jak zaprzeczyć Holocaustowi, udając że się tego nie robi   Apfel   2022-05-30
Nienawidzący Izraela są naprawdę mistrzami propagandy     2022-05-29
Czy da się naprawić Human Rights Watch?   Steinberg   2022-05-28
Porozmawiajmy o „nakbie” i o tym, kto jest naprawdę odpowiedzialny za cierpienie Palestyńczyków   Tobin   2022-05-27
Czy politycy mogą być racjonalni?   Koraszewski   2022-05-25
Uchodźcy, ekonomia, zazdrość i nienawiść   Koraszewski   2022-05-23
BDS: Rosja versus Izrael   Kontorovich   2022-05-22
Oszałamiające kłamstwo najbardziej wpływowego muzułmanina na świecie   Ibrahim   2022-05-21
Narcyzm moralny i psychologia porażki   Landes   2022-05-20
Dlaczego Erdoğan szantażuje NATO?   Bekdil   2022-05-19
Radości, których dostarcza antysemityzm   Garrard   2022-05-19
Dlaczego Joe Biden ma taką obsesję na punkcie izraelskich osiedli?   Flatow   2022-05-17
Bardzo potrzebny rurociąg EastMed oczekuje na zaaprobowanie   Bergman   2022-05-17
Smutek wolności utopionej w krwi   Koraszewski   2022-05-16
Jak Biden rozpoczął wojnę z MBS, a potem przyszedł żebrać   Abdul-Hussain   2022-05-14
Urok intratnej neutralności   Koraszewski   2022-05-13
Szefowa związku brytyjskich studentów oskarżona o antysemityzm   Wójcik   2022-05-12
Dlaczego Rosja sądziła, że opowiadanie o “nazistach” będzie przekonujące   Franzman   2022-05-09
Rektor Princeton odrzuca wolność słowa i demonizuje jej obrońców   Klainerman   2022-05-07
Błogosławieństwo uczenia się na pamięć   Jacoby   2022-05-06
Wojna Rosji z Ukrainą: Bez szminki   Tsalic   2022-05-03
W redakcji „New York Timesa” słowo „okupowany” sprawia kłopot   Flatow   2022-05-03
Spiskowe teorie szacownego “Guardiana”   Collier   2022-05-01
Czarny Piotruś w rękawie Putina   Koraszewski   2022-04-30
Odstraszanie Chin: USA powinny uzbroić Tajwan po zęby – natychmiast   Chang   2022-04-29
Bliski Wschód: amerykańska wizja   Taheri   2022-04-28
Kursy walut w czasach putinowskiej zarazy   Koraszewski   2022-04-27
Przypomnienie o wszystkich tych palestyńskich uchodźcach   Bard   2022-04-27
Recenzja książki People Love Dead Jews     2022-04-26
Długi zbiór krótkich tematów   Rosenthal   2022-04-25
Turcja: Strzeżcie się islamistów niosących dary   Bekdil   2022-04-23
Dno nienawiści do Izraela   Levick   2022-04-22
Problem z świadkami Boga i z błaznami w kapłańskich szatach   Koraszewski   2022-04-21
Sprawy, których nie zauważają apologeci Putina   Taheri   2022-04-19
Europa kocha Palestyńczyków i udaje, że nie wie dlaczego   Koraszewski   2022-04-17
„Guardian” trzyma się narracji „biernej ofiary” w sprawie arabskiej przestępczości   Levick   2022-04-16
Gaz ziemny dla Hezbollahu, ale nie dla UE?   Bryen   2022-04-15
Nie, Sekretarzu Blinken, palestyński terror nie jest “bezsensowny”   Suissa   2022-04-15
Kiedy rządy stają po stronie antysemitów   Tobin   2022-04-14

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Nowy ateizm


Lomborg


„Choroba” przywrócona przez Putina


„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk