Prawda

Środa, 12 grudnia 2018 - 13:42

« Poprzedni Następny »


Trauma i terror: widok z Południa


Simon Plosker 2018-11-15


Suchy trzask pod stopą spowodował, że wzdrygnąłem się. W izraelskim mieście nadbrzeżnym Aszkelon, wśród gruzu leżały rzeczy mieszkańców czteropiętrowego bloku mieszkalnego.


Potłuczone szkło, dziecinne zabawki, buteleczka czerwonego lakieru do paznokci, nawet rower, wszystko porozrzucane na podłodze, olbrzymia dziura w ścianie otwiera widok na ulicę poniżej. Czułem się, jakbym bezcześcił własność rodzin, które musiały opuścić budynek po bezpośrednim trafieniu przez palestyńską rakietę.


 

 

 



Byłem tutaj, żeby samemu zobaczyć sytuację razem z tłumkiem dziennikarzy, zarówno izraelskich, jak zagranicznych, wspinając się po schodach zbombardowanego domu, zaglądając przez otwarte drzwi, dokumentując zniszczenia. 


Śmierć i zniszczenia w Aszkelonie


Ta dzielnica Aszkelonu należy do biedniejszych części miasta. Budynek, jeszcze przed uderzeniem rakiety, był stary i zapuszczony, produkt lat 1950, kiedy Izrael musiał masowo budować betonowe bloki mieszkalne, by pomieścić tysiące nowych imigrantów napływających do kraju. Podczas gdy wszystkie nowe mieszkania w Izraelu mają, zgodnie z prawem, wzmocnione bezpieczne pomieszczenie, ten i otaczające go budynki nie mają takiego pomieszczenia. Publiczny schron na zewnątrz służy także jako synagoga.



Trzydzieści sekund.


To wszystko, co masz, żeby zdążyć w bezpieczne miejsce po usłyszeniu sygnału o nadchodzącym ataku rakietowym. Ponieważ musiałem złapać dwoje śpiących dzieci i zbiec na dół do mojego bezpiecznego pokoju podczas konfliktu w Gazie w 2014 r., próbowałem wyobrazić sobie zrobienie tego samego, mając mniej czasu z powodu bliskości Gazy. Potem wyobrażałem sobie, co by się stało, gdybym był stary, niezdolny do biegu.


Trzydzieści sekund.


Jest jasne, że było to zbyt mało dla mieszkańców tego budynku, z których kilku zostało rannych. Wśród ludzi kręcących się na ulicy było widać gniew, nie tylko na terrorystów, którzy wystrzelili rakietę, ale także na władze izraelskie, które ich zdaniem zawiodły i nie zapewniły im bezpieczeństwa.


Kontynuowałem wspinaczkę do mieszkania na czwartym piętrze, gdzie zginął 48-letni Mahmoud Abu Asabeh, pogrzebany pod ruinami. Na ścianie widać było świeże plamy krwi, albo Abu Asabeha, albo kobiety, która została ciężko ranna w tym samym miejscu.


Patrzyłem z przerażeniem.



Przez lata ostrzeliwania przez palestyńskie rakiety Żelazna Kopuła spowodowała jakieś uspokojenie. Tutaj jednak był dowód, że nawet najbardziej nowoczesny technologicznie system obronny nie daje 100-procentowej ochrony.   


Istotnie, gdyby nie Żelazna Kopuła i bezpieczne pomieszczenia, izraelskich ofiar byłoby znacznie więcej. To jest coś, co media ignorują, kiedy piszą o braku proporcjonalności, uważając ją za moralny barometr.


Bezmiar traumy mieszkańców Sderot


W Sderot słuchałem Jonatana Jagodowskiego, przedstawiciela Magen David Adom (MDA) [Czerwona Gwiazda Dawida], izraelskiej organizacji [odpowiednika Czerwonego Krzyża], który wyjaśniał, że do rannych zaliczał ludzi, którym udzielano pomocy medycznej z powodu zespołu stresu pourazowego, który to problem wynikał nie tylko z najnowszej sytuacji, ale był długoterminowym problemem nękającym mieszkańców tego regionu, którzy od lat żyją pod groźbą ataków rakietowych i moździerzowych.


Opowiadał, że wszystkie zasoby MDA są w pełnej gotowości, część ambulansów zaparkowanych przed domami wolontariuszy, gotowe w każdej chwili do reakcji na alarm medyczny.


Kiedy byłem w Sderot, widziałem rezultat palenia się przez około 15 godzin trzech ton gazu propanu w jednym z czterech miejsc, które zostały trafione. Zastępca burmistrza Sderot, Elad Kalimi, wyjaśnił, że chociaż Żelazna Kopuła przechwyciła rakietę, odłamek wylądował w piekarni, powodując pożar i poważne zniszczenia. Na szczęście nikt nie został ranny, ale nie było to z powodu braku starań ze strony Hamasu.  


Spalona piekarnia w Sderot po ataku rakietowym.
Spalona piekarnia w Sderot po ataku rakietowym.

Kalimi podkreślił, że ludzie w Sderot żyją w takiej nienormalnej sytuacji już od 15 lat. Powiedział, że jego sześcioro dzieci cierpi na zespół stresu pourazowego. „To jest gorsze niż wojna” – powiedział, opisując jak dzieci dorastające w Sderot nieustannie przechodzą od normalnych zajęć do stanu alarmu i z powrotem do normalnych zajęć. W poprzednim tygodniu jego najmłodsze dziecko popędziło w przerażeniu do schronu, bo sądziło, że dźwięk nadciągającej burzy był dźwiękiem nadlatujących rakiet.


”Cewa Adom”


Wielu Izraelczyków, szczególnie na południu, ma aplikację w telefonach komórkowych, informującą o nadlatujących rakietach. Podczas gdy ostrzał trwał, w jakiś sposób grupa dziennikarzy, z którą byłem, uniknęła syren. Dopiero w drodze powrotnej, kiedy zatrzymaliśmy się na posiłek w restauracji obok kibucu Jad Mordechai, na krótko doświadczyłem tego, co znoszą tysiące Izraelczyków.  


Trzy odległe huki na niebie wskazywały na wystrzał najbliższej nam Żelaznej Kopuły, po czym natychmiast rozległ się metalicznie brzmiący alarm “Cewa Adom” (Kolor Czerwony), wysyłając wszystkich pędem do najbliższej strefy bezpieczeństwa, którą w tym wypadku okazała się toaleta restauracji.  


Dziennikarze, personel restauracji i, klienci, wszyscy stłoczeni na małej przestrzeni koło umywalek – a dla wielu z nich było to regularnie powtarzające się zdarzenie. Kiedy biegliśmy tak szybko, jak to możliwe, nie było paniki, tylko fatalizm, który przychodzi z doświadczeniem. Także kiedy przeżywam podobne sytuacje, albo kiedy jestem gdzieś w ramach obowiązków redakcyjnych, lub kiedy moje miasto było atakowane w 2014 r., nie było uczucia czegoś nienormalnego, jakie powinno być.     


Zbyt wiele mediów nie relacjonuje porządnie tej nienormalnej sytuacji, która znormalizowała się przez lata. Choć dziennikarze mogą przyjechać podczas dramatycznej eskalacji, rzeczywistość jest taka, że kiedy ta najnowsza przemoc osłabnie, znikną również relacje. Dla dziennikarzy mieszkańcy południa będą zaledwie przypisem w doniesieniach, które za każdym razem, kiedy Izrael musi stawić czoła terroryzmowi Hamasu przeciwko cywilnej populacji, przekazywane są bez kontekstu. 


Trauma and Terror: The View from the South

Honest Reporting, 14 listopada 2018

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska


Simon Plosker

 

Izraelski dziennikarz związany z Times of Israel i redaktor naczelny strony HonestReporting.


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Syjonizm

Znalezionych 72 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Kolejna bitwa w wojnie o kulturę w Izraelu   Rosenthal   2018-12-10
Okrzyk ”Prawo powrotu” wyciszony przez pełną historię   Julius   2018-11-30
Partia Meretz próbuje zawłaszczyć pamięć Icchaka Rabina   Maroun   2018-11-16
Trauma i terror: widok z Południa   Plosker   2018-11-15
Zamach na Hotel King David   Amos   2018-11-09
Wypełnianie warunków umowy społecznej   Rosenthal   2018-10-29
Pokój z Jordania – nie wpadajcie w panikę   Kedar   2018-10-28
Gideon Levy jest pijany siłą   Maroun   2018-09-17
Żydowskie prawa do Izraela (część 1): Deklaracja Niepodległości   Rain   2018-09-12
Antysyjonizm nie jest antysemityzmem, ale jest może gorszy   Maroun   2018-09-11
Kto jest okupantem?     2018-08-23
Czy Izrael pozostanie państwem żydowskim i syjonistycznym?   Rosenthal   2018-08-17
Żydowskie państwo w nieżydowskich oczach     2018-08-03
Znieść Rabbinat!   Rosenthal   2018-07-02
Żołnierz IDF o swoich przeżyciach podczas obrony granicy   Barad   2018-06-20
Taniec na linie     2018-05-13
List otwarty do niemieckiej kanclerz   Bat Adam   2018-05-12
O latawcach i Natalie Portman   Collins   2018-04-29
Tchórzliwy profesor Henry Maitles i aktywiści, którzy uciekli   Collier   2018-04-13
Muzułmańscy dysydenci przeciw nienawiści   Koraszewski   2018-04-05
Prawdziwe powody, dla których ułuda dwóch państw nie umiera... i prosty powód, dla którego powinna   Bellerose   2018-03-11
Arab z urodzenia, syjonista z wyboru   Maroun   2018-02-14
Jak Golda Meir definiowała “Palestyńczyków”?   Meir   2018-01-21
Dlaczego milczycie?   Stern   2017-12-25
Otwarty list do Mandla Mandeli   Neguise   2017-12-13
Czy Izrael musi płacić za pokój?   Rosenthal   2017-12-01
Naród Narracji   Rosenthal   2017-08-18
Niepodważalne argumenty o ludach rdzennych   Fred Maroun   2017-08-16
Nasi druzyjscy sąsiedzi   Shapiro   2017-07-27
Przerywając ciszę, by ujawnić zbrodnię   Koraszewski   2017-06-12
Do pokoju przez prawdę: książka, która odważa się powiedzieć prawdę o Izraelu   Greenfield   2017-06-09
Przestańcie próbować ratować Izrael   Collins   2017-06-05
Czasami obraz wart jest więcej niż tysiąc słów   Fitzgerald   2017-05-26
Z takimi “syjonistami”, kto potrzebuje wrogów?   Yemini   2017-05-15
50 lat demonizacji i wypaczania prawdy     2017-05-12
Czy spotkał się pan z Chelsea Manning, Herrr Minister?   Yemini   2017-05-10
 Kogo obchodzi Izrael?   Koraszewski   2017-05-09
Dlaczego budują osiedla?   Tsalic   2017-03-21
To nie Izrael powoduje antysemityzm   Dershowitz   2017-03-02
Czy Żydzi są rdzennym ludem w ziemi Izraela? Oczywiście   Bellerose   2017-02-19
Patrząc z linii frontu   Stuart   2017-02-18
Tego dnia narodziła się izraelska demokracja   White   2017-02-17
Dlaczego organizacje pokojowe polegają na “alternatywnych faktach”?   Miller   2017-02-12
Dlaczego nas nienawidzą   Rosenthal   2017-01-27
Dyplomacja strachu, ambasada USA i jak Trump powinien odpowiedzieć na groźby palestyńskie     2017-01-14
Cywilizowani barbarzyńcy i niespodziewani przyjaciele     2017-01-06
316 mil do Aleppo. Lekcja dla Izraela   Collier   2016-12-30
Prawda jest opinią mniejszości   Rosenthal   2016-12-18
Czy Żydzi powinni przepraszać?   Żabotyński   2016-12-10
Norman Finkelstein, Westminster University i antysemityzm   Collier   2016-08-17
Wyzwolenie naszej Jerozolimy   Greenfield   2015-05-28
Wspieranie chrześcijan na Bliskim Wschodzie jest syjonizmem   Naddaf   2015-05-19
Hipokryzja solidarności –  od Gazy do Ferguson   Hafeez   2014-12-31
Syjonizm – walka moralna   Bellerose   2014-12-25
A co z żydowską NAKBĄ?   Jemini   2014-12-10
 Najbezpieczniejsze miejsce dla Arabów   Berko   2014-09-12
SMUTNO MI    Weiler   2014-08-14
W obronie wolności   Valdary   2014-02-27
Oszczerstwo Eli Sidi w sprawie edukacyjnych wyjazdów izraelskiej młodzieży szkolnej     2014-02-16
Izraelski szpital polowy dla syryjskich ofiar wojny     2014-02-03
Mesjasz i jego cudowna mikstura   Honig   2014-01-26
Żołnierz i Refusenik   Valdary   2014-01-25
List   Koraszewski   2014-01-08
Izrael daje wszystkim pełne prawa   Amar   2014-01-02
Cykl przemocy?   Treppenwitz   2013-12-31
Kto jest tubylczym ludem Izraela?   Bellerose   2013-12-27
Izrael, Palestyna i demokracja   Kontorovich   2013-12-20
Kwakrzy porzucili działaniana rzecz pokoju   Lawson   2013-12-17
Hiszpański dwugłos José María Aznar, Pilar Rahola     2013-11-20
Indianin, którego obraża porównanie z Palestyńczykami   Bellerose   2013-11-20
Wyzwalająca przemiana nienawidzącego Żydów człowieka w syjonistę   Corbella   2013-11-20
Dżihad Izraela jest moim dżihadem   Ahmed   2013-11-20
Polecane
artykuły

Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica



Arabowie



Roboty będą uprawiać ziemię



Sumienie, czyli moralność bez smyczy



Skomplikowana ewolucja



Argument neuroróżnorodności



Nowe badanie pamięci długotrwałej



Ściganie bluźnierstwa



Ryby jaskiniowe



Autyzm



Od niepamiętnych czasów



Tunezyjczycy przeciw złemu prawu



Drugie prawo termodynamiki



Pochwała ignorancj



Mistyfikacja Sokala



Intronizacja Chrystusa


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk