Prawda

Czwartek, 9 lutego 2023 - 09:12

« Poprzedni Następny »


Poranek po dniu wyborów


Liat Collins 2022-11-05

Zwolennicy LIKUDU otwierają szampana po ogłoszeniu wyników sondy powyborczej w dniu wyborów.(zdjęcie: MARC ISRAEL SELLEM/ JERUSALEM POST)

Zwolennicy LIKUDU otwierają szampana po ogłoszeniu wyników sondy powyborczej w dniu wyborów.

(zdjęcie: MARC ISRAEL SELLEM/ JERUSALEM POST)



Słowa mogą zabijać –i słowa mogą leczyć. Prędzej czy później, w ciągu najbliższych czterech lat, znów odbędą się wybory. Zostaw na później okrzyki „Giewałt”.

Z pięcioma wyborami w okresie niespełna czterech lat, widzieliśmy wiele powtórek. Nic nie powtarzało się częściej niż okrzyk paniki: „Giewałt!” 


Giewałt jest jednym ze stosunkowo nielicznych słów z jidysz, które powszechnie przyjęto w hebrajskojęzycznym Izraelu o mieszanej populacji. Wypowiadają je nawet ci, których językiem jest arabski – a przynajmniej arabscy politycy przed wyborami. I tym razem także.


Im bliżej było do dnia wyborów 1 listopada , tym częściej politycy z całego spektrum używali ostrzeżenia w jidysz. Wykrzykiwali je skrajnie świeccy i ultraortodoksyjni Żydzi, jak również muzułmanie. Był to nie tyle okrzyk rozpaczy, co okrzyk bojowy – ostatnia próba zmobilizowania potencjalnych wyborców, gdy stało się jasne, że frekwencja wyborcza może odegrać decydującą rolę.


Kiedy w ciągu tego tygodnia pytano mnie o to, jakie moim zdaniem będą wyniki wyborów, odmawiałam jakichkolwiek prognoz. W ubiegłym roku Naftali Bennett, który prowadził kampanię pełną prawicowych haseł, zdołał usunąć Benjamina Netanjahu z rezydencji premiera mając zaledwie siedem mandatów (które później zmalały do pięciu). Dokonał tego, włączając do swojej koalicji partie lewicowe i partię arabską (Ra'am). Po czymś takim trudno było zgadnąć, co będzie tym razem.


Byłam jednak skłonna powiedzieć, że pomimo okazywanej wielkiej pewności siebie lidera Jesz Atid, Jaira Lapida i roszczeń do tronu przez lidera Jedności Narodowej, Benny'ego Gantza, Netanjahu miał więcej niż sporą szansę na powrót. Opierałam tę prognozę mniej na tym, co widziałem na Facebooku i w mediach społecznościowych, a bardziej na tym, co widziałem na ulicy. Dosłownie. 


Podczas gdy moja dzielnica w Jerozolimie miała mniej plakatów wyborczych niż w przeszłości, prawie wszystkie były za Netanjahu i Itamarem Ben-Gvirem z Religijnej Partii Syjonistycznej. (Nie sądzę, że było to po prostu dlatego, że Gantz ciągle zmieniał nazwę swojej partii.)


Niestety, po raz kolejny, wybory sprowadzały się w większości do haseł „Tylko Bibi” kontra „Tylko nie Bibi”. To nie jest konstruktywne.


W rzeczywistości jest to wręcz destrukcyjne.


Jak można się było spodziewać, następnego ranka rozczarowani wyborcy twierdzili, że raczej wyjadą za granicę, niż zostaną, by stawić czoła życiu w państwie żydowskim pod rządami Netanjahu, w których dominującymi siłami będą Ben-Gvir, Bezalel Smotrich i ultraortodoksyjne partie. Nie dostrzegają istoty sprawy. Porzucenie Izraela, zamiast pozostać, by mieć wpływy od wewnątrz, jest prawdziwie postsyjonistyczną reakcją. Lepiej walczyć (pokojowo) niż uciekać.


A tym, którzy zadeklarowali, że wyjdą na ulice, by zjednoczyć się przeciwko „szkodzie wyrządzonej demokracji”, należy powiedzieć, że próba obalenia wyników wyborów, w których ponad połowa elektoratu dostała to, na co głosowała, sama w sobie nie jest demokratyczna.


Wraz z „Giewałtami” było dużo szumu i zachłystywania się. Był to jeden z czynników, który pomógł Netanjahu. Tego już było za dużo. Na przykład poseł z Jesz Atid, Ram Ben Barak powiedział w wywiadzie na kilka dni przed głosowaniem: „Nie porównuję tego do niczego – mówię to z góry, aby mnie nie cytowano – ale Hitler doszedł do władzy demokratycznie, został wybrany w sposób demokratyczny”. 


Ben Barak wiedział oczywiście, że będzie cytowany. Wiedział, do czego fałszywie porównywał. I doskonale zdawał sobie sprawę z tego, jak jego straszne ostrzeżenie zostanie zinterpretowane w kraju i za granicą. Czy uważał, że połączenie Ben-Gvira, Smotricha i Netanjahu z Hitlerem może jakoś uratować państwo żydowskie? Nie. Ale mógł sądzić, że to uratuje jego karierę polityczną i nie przejmował się konsekwencjami.


Podobnie, kiedy liderka Partii Pracy Merav Michaeli twierdziła, że Icchak Rabin „został zamordowany w zamachu politycznym przy współpracy Benjamina Netanjahu”, wiedziała, że jest to kłamliwe oczernianie przywódcy Likudu.


27. rocznica zabójstwa Rabina przypada 4 listopada. Jeśli jest jedna lekcja, którą powinniśmy wyciągnąć z tego nikczemnego morderstwa, to jest to niebezpieczeństwo odczłowieczenia tych, z którymi się nie zgadzasz. Nie możesz twierdzić, że uzdrawiasz kraj, poniżając lub delegitymizując połowę jego obywateli.


Często twierdzi się, że śmierć Rabina zakończyła proces z Oslo. Ale nie da się powiedzieć, co byłoby, gdyby nie to zabójstwo. Tak zwany proces pokojowy dosłownie wybuchł, zanim Rabin został zastrzelony. Lewica skupiała się na podżeganiu, które poprzedziło jego morderstwo (pomijając fakt, że część z tego była dziełem prowokatorów Szin Bet, takich jak Avishai Raviv), ale palestyńskie zamachy samobójcze, które towarzyszyły procesowi z Oslo, były w równym stopniu częścią tła.


Pozostały blizny po zabójstwie Rabina. A w 2022 roku polaryzacja i rozłamy były widoczne w dniu wyborów tak samo, jak w rocznicę jego morderstwa.


Nie ulega wątpliwości, że zeszłoroczne zamieszki arabskie, gdy rakiety spadały na Izrael ze Strefy Gazy przed i podczas operacji Strażnik Murów, poważnie nadszarpnęły zaufanie szerszego społeczeństwa izraelskiego. To samo dotyczy trwającej przemocy w Judei i Samarii, częściach Jerozolimy, na Negewie i na innych obszarach o dużej mieszanej populacji. To jest główny czynnik stojący za fenomenalnym wzrostem poparcia skrajnej prawicy Ben-Gvira – nie zaś prymitywny, faszystowski rasizm.


Oświadczenie posłanki z ramienia arabskiej partii Hadasz, Aidy Touma-Suleiman mówiącej o palestyńskich terrorystach jako „naszych męczennikach” lepiej przysłużyło się Ben-Gvirowi niż jej. A kiedy szef partii Hadasz, Ajman Odeh podczas zamieszek w czasie Ramadanu na początku tego roku wezwał muzułmańskich policjantów i żołnierzy do „rzucenia broni” w twarz ich żydowskich kolegów, wyrządził krzywdę wszystkim. Biorąc pod uwagę, że przemoc w sektorze arabskim jest najbardziej palącą troską tej społeczności, powinien on wspierać arabskojęzycznych funkcjonariuszy izraelskiej policji, a nie podżegać przeciwko nim.


Właśnie dlatego skupienie się Ben-Gvira na przywróceniu poczucia bezpieczeństwa osobistego zadziałało lepiej niż okrzyki „Tylko nie Bibi”. Dodaj do tego rozbieżne opinie na temat żydowskiego charakteru i wartości kraju. Na przykład ministerka transportu, Michaeli zadeklarowała, że ona, liderka Partii Pracy, zapewni transport publiczny w szabat (nawiasem mówiąc, zanim odpowiednio obsłuży peryferie w dni powszednie). Podobnie jej niechęć do inwestowania w drogi w Judei i Samarii, mimo że bezpieczeństwo na drogach nie powinno zależeć od polityki - nie było to mądre pod żadnym względem.


Oczywiście, nie jest pocieszeniem, że Izrael nie jest jedynym krajem cierpiącym z powodu polaryzacji i podziałów. W rzeczywistości powinno to służyć jako ostrzeżenie. Jest droga naprzód. Kraj potrzebuje stabilnej koalicji i silnej, odpowiedzialnej opozycji. Należę do szkoły myślenia, która utrzymuje, że nie możesz kontrolować wszystkiego złego, co cię spotyka, ale możesz kontrolować swoje reakcje. Nie pomaga ani naiwność, ani paranoja. Nawiasem mówiąc, wiele kwestii i wartości tradycyjnych, ortodoksyjnych i ultraortodoksyjnych obywateli żydowskich podzielają tradycyjni i religijni muzułmanie. Ale nikt w świeckim rządzie nie zamierzał zabronić obrzezania, tak jak nikt w rządzie zależnym od partii religijnych nie będzie narzucał kobietom nakrywania głowy – pomimo całej retoryki słyszanej przed sondażami w tym tygodniu.


Demokracja nie umarła i Izrael też nie zniknie. Nie ma potrzeby dramatyzowania, łez i obaw. Jak ujął to Herb Keinon z „Jerusalem Post”:

„Mechanizmy gwarantujące równowagę polityczną tego kraju nie znikły nagle i nie wyparowały. Każdy, kto zna Izrael, wie, że kraj – czyli ludzie w tym kraju – nie staliby bezczynnie i nie pozwoliliby mu stoczyć się po faszystowskim urwisku”.

Herb Keinon

Słynna odporność Izraela – jego wewnętrzna i zewnętrzna siła – zależy od jego solidarności. Izraelczycy zbierają się podczas katastrof i wojen. Musimy także nauczyć się zbierać się w dobrych czasach. W kwietniu Izrael będzie obchodził 75. rocznicę – czas przezwyciężyć podziały polityczne i zorganizować wspólny bal. 


Słowa mogą zabijać – i słowa mogą uzdrawiać. Lewica i Prawica muszą starannie dobierać słowa. Prędzej czy później, w ciągu najbliższych czterech lat, znów odbędą się wybory. Zostawmy ten okrzyk „Giewałt” na później.  

 

The morning after Election Day

Jerusalem Post, 3 listopada 2022

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Liat Collins

Urodzona w Wielkiej Brytanii, osiadła w Izraelu w 1979 roku i hebrajskiego uczyła się już w mundurze IDF, studiowała sinologię i stosunki międzynarodowe. Pracuje w redakcji “Jerusalem Post” od 1988 roku. Obecnie kieruje The International Jerusalem Post.


Skomentuj Wyślij artykuł do znajomego: Wydrukuj






Syjonizm

Znalezionych 272 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Żydzi mają rdzenne prawa do Wzgórza Świątynnego   Trotter   2023-02-09
Dlaczego Netanjahu ma rację, chcąc zreformować wszechpotężny Sąd Najwyższy   Kontorovich   2023-02-06
Demokracja w Izraelu jest zagrożona – ale nie z tego powodu, o którym myślisz     2023-01-25
Tymi, którzy atakują status quo w Jerozolimie, są krytycy Izraela   Bard   2023-01-21
Nowa książka obala mit, że „spisek syjonistyczny” zmusił Żydów do opuszczenia Iraku     2023-01-09
Klauzula sumienia w Izraelu i w Polsce   Koraszewski   2022-12-30
Demokracja w Izraelu   Dershowitz   2022-12-29
Izrael to nie Kanada, więc nie będziemy zachowywać się tak jak oni   Altabef   2022-12-23
Długi historyczny rodowód antysemickich („antysyjonistycznych”) Żydów   Amos   2022-11-13
Netanjahu nadaje treść słowom „Nigdy więcej”, po raz kolejny   Pandavar   2022-11-11
Poranek po dniu wyborów   Collins   2022-11-05
Izrael wczoraj i dziś   Koraszewski   2022-11-04
Narracja o „przemocy osadników” i wybory do Knesetu   Blum   2022-10-29
Niebezpieczeństwa państwa Palestyna: wielowymiarowe zagrożenia dla Izraela   Sherman   2022-10-28
Sprawa Jerozolimy jest bardziej złożona niż myślisz   Julius   2022-10-18
Palestyńczycy i ich język   Rosenthal   2022-09-29
Przed krytykowaniem Izraela USA powinny posprzątać u siebie w domu   Bard   2022-09-26
Antysyjonizm i jego korzenie   Frantzman   2022-09-24
Żydowska historia miasta Betar i fałszerstwo osiedla Battir   Rose   2022-09-23
Aby Izrael był bezpieczny, musi pogrzebać złudzenia Oslo   Glick   2022-09-22
Syjonizm wygrał. Dlaczego więc nadal jest atakowany 125 lat po Bazylei?   Tobin   2022-09-01
Mędzenie nad Hebronem   Tsalic   2022-08-20
Dylemat więźniów   Collins   2022-07-10
Czym jest “Status Quo” na Wzgórzu Świątynnym?   Hirsch   2022-06-24
Dlaczego Izrael jest tak nieudolny w wydalaniu Arabów?   Flatow   2022-06-20
Szawuot, wojna sześciodniowa i żałosny status quo na Wzgórzu Świątynnym   Blum   2022-06-17
Lekcja z prawdopodobnego upadku rządu? Przestańcie martwić się o międzynarodową opinię   Tobin   2022-06-14
Kto jest winien zamieszek w Jerozolimie?   Yemini   2022-06-13
Wojna sześciodniowa z 1967 roku: dlaczego nadal ma znaczenie   Harris   2022-06-06
Nieuczciwość Petera Beinarta wobec Ben Guriona i sprawa „transferu ludności”     2022-05-25
List do “Drogiej Europy”   Rosenthal   2022-05-24
Izrael, Holocaust i błąd logiczny post hoc   Jacoby   2022-05-14
Hamas musi zostać zniszczony   Rosenthal   2022-05-09
Dżihad niejedno ma imię   Ruthie   2022-04-11
Antysyjoniści dla Palestyny dyskutują o izraelskich Mizrachijczykach     2022-03-30
Pytania, które zadają Izraelczycy, kiedy jest kolejny zamach terrorystyczny     2022-03-25
Izrael i lekcje z Wiednia i Ukrainy   Fitzgerald   2022-03-21
Wielki przywilej bycia Żydem   Altabef   2022-02-26
Co naprawdę znaczy syjonizm?   Rosenthal   2022-02-21
Na pogardę nie odpowiadamy prośbą o litość   Rosenthal   2022-02-10
Amnesty zniekształca moją arabską tożsamość i niszczy Izrael   Haddad   2022-02-05
Arabski rasizm i “żydowskie państwo”   Toameh   2022-01-21
Powtarzanie słów “nigdy więcej” w obliczu narastającego antysemityzmu   Lyons   2022-01-16
Dlaczego potrzebują podwójnych standardów wobec przemocy na Zachodnim Brzegu?   Tobin   2021-12-29
Izrael – najlepsze miejsce, żeby być Arabem   Eid   2021-12-28
Myśl o żydowskiej Palestynie: nie dla salonowych Żydów     2021-12-24
Światło przewodnie dla rdzennych narodów   Trotter   2021-12-04
Co przemawia przeciw otworzeniu amerykańskiego konsulatu w Jerozolimie   Collins   2021-11-25
Syjonizm humanistyczny, czyli dlaczego warto dostrzegać łajdactwo antysyjonizmu   Koraszewski   2021-11-24
Kiedy Palestyna była koszerna   Rose   2021-11-08
Zrozumieć nienawiść do Izraela   Rosenthal   2021-11-03
To jest plemienny konflikt   Rosenthal   2021-10-30
Paragraf międzynarodowej konwencji, który dowodzi, że Human Rights Watch wypacza międzynarodowe prawo przeciwko Izraelowi     2021-10-18
Dlaczego Żydzi tak pospiesznie bronią swoich wrogów?   Julius   2021-10-16
“Syjoniści” uczą syjonizmu   Tsalic   2021-10-07
O samowystarczalności w zakresie obrony   Rosenthal   2021-10-04
Raport ONZ z 1949 roku pokazuje, że Arabowie nie chcieli Jerozolimy – chcieli tylko odebrać ją Żydom     2021-09-28
Kiedy zostanie zdyskredytowany mit o “szczęśliwym dhimmi”?   Julius   2021-09-27
Dlaczego Oslo nadal panuje   Glick   2021-09-23
Izrael i niekończąca się wojna z Gazą   Fitzgerald   2021-09-08
Walczcie wreszcie, do diabła!   Rosenthal   2021-09-05
Sprawa roszczeń: dlaczego Polska ma rację   Leibovitz   2021-08-20
Antysemityzm i żydowskie państwo   Rosenthal   2021-08-19
Co “wszyscy wiedzą”   Rosenthal   2021-08-16
Dla antysemitów Żyd jest Żydem i tylko Żydem   Harris   2021-07-22
Co możemy w tej sprawie zrobić?   Rosenthal   2021-07-17
Naiwna wiara w rozwiązania w postaci dwóch państw   Bard   2021-07-14
Krytycy Izraela są pełni odrazy wobec żydowskiej suwerenności i siły militarnej   Bernstein   2021-07-09
“Ha’aretz” jest wrogiem narodu żydowskiego   Rosenthal   2021-07-08
Apartheid – etykietka i oszczerstwo   Collins   2021-07-06
Syjonizm i demokracja   Rosenthal   2021-07-02
Komu potrzebne jest państwo Izrael?   Rosenthal   2021-07-01
Dlaczego Izrael nie powinien odwoływać jerozolimskiego marszu flag   Meir   2021-06-11
Theodor Herzl żyje, ma się dobrze i mieszka w Nowym Jorku (a także Los Angeles, Paryżu i Londynie)   Friedman   2021-06-08
Etiopscy Żydzi i słoń w antyizraelskim salonie   Frantzman   2021-06-07
Najbardziej niezwykły przykład oszczędzania cywilów w historii wojen     2021-05-28
Zawieszenie broni? Śliska sprawa, kiedy masz do czynienia z Hamasem   Oz   2021-05-23
Dlaczego arabscy posłowie do Knesetu nienawidzą państwa   Rosenthal   2021-04-16
Mansour Abbas i libanizacja Izraela   Kedar   2021-04-11
Nowa, lepsza definicja antysemityzmu     2021-04-03
Narodził się Nowy Kongres Syjonistyczny   Flayton   2021-03-27
Kiedy kulturowe zawłaszczenie i historyczny rewizjonizm są aktami wojny   Glick   2021-03-26
W Izraelu wszyscy Żydzi są rodziną. Nienawistnicy chcieliby z tym skończyć     2021-03-24
Bliski Wschód: Duchy suwerennej przeszłości   Linder Kahn   2021-03-18
Czy Palestyńczycy mogą być w błędzie?   Abdul-Hussain   2021-03-15
Wyjaśnienie Jidyszkajt… po arabsku!   Tsalic   2021-03-12
Izrael potrzebuje Ameryki, ale epoka satelickiego państwa minęła   Tobin   2021-03-11
Co dobre, a co złe dla Żydów i reszty świata?   Koraszewski   2021-03-01
Zrozumieć oszczerstwo B’Tselem o “apartheidzie”   Ini   2021-02-05
Guardian: Izrael jest państwem ”żydowskich suprematystów”, które nie ma prawa istnieć   Levick   2021-01-21
Krytyka oskarżenia Izraela o apartheid przez organizację B’Tselem   Kontorovich   2021-01-16
Pandemia zniszczyła turystykę protestu   Frantzman   2021-01-15
Czy nowy pokój na Bliskim Wschodzie jest wystarczająco zaraźliwy, by rozprzestrzenić się do arabskich Izraelczyków?   Amos   2021-01-05
Być może potencjał dla Porozumień Abrahamowych istniał przez cały czas   Amos   2020-12-18
David Ben Gurion o moralnym argumencie na rzecz żydowskiego państwa w Palestynie z arabską mniejszością   Gurion   2020-12-08
Iran i powrót do jaskini ech   Rosenthal   2020-12-04
Saeb Erekat - bohater palestyńskiej walki o pokój   Koraszewski   2020-11-08
Hej, panie “Wybitny Żydzie Brytyjski”: bądź człowiekiem i powiedz „Przepraszam”   Tsalic   2020-11-03
Czy proizraelska polityka Trumpa ostanie się po wyborach?   Tobin   2020-11-01
Pamiętając premiera Rabina w 25. rocznicę jego zamordowania   Collins   2020-10-25

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Pogrzebać złudzenia Oslo


Kilka poważnych...


Przeciwko autentyczności


Nowy ateizm


Lomborg


„Choroba” przywrócona przez Putina


„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa

Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Małgorzata, Andrzej, Henryk