Prawda

Czwartek, 22 lutego 2024 - 04:35

« Poprzedni Następny »


Netanjahu nadaje treść słowom „Nigdy więcej”, po raz kolejny


Anjuli Pandavar 2022-11-11


Benjamin Netanjahu, wydaje się mieć powołanie do wyciągania swojego kraju z nieuchronnej katastrofy. A w jego przypadku zawsze pojawia się na scenie za pięć dwunasta. Izrael miał już wcześniej samobójcze rządy. Jeden z nich opuścił Har haBayit (Wzgórze Świątynne) zostawiając je w rękach Jordańczyków, dając dżihadystom bezcenny przyczółek. Kolejny wycofał się z Gazy, a wynikająca z tego katastrofa trwa do dziś. Jeszcze inny, wcześniej, podpisał porozumienia z Oslo i pozwolił uzbrojonym po zęby hordom terrorystów na okopanie się w odległości krótkiej przejażdżki autobusem od śpiących w domach Izraelczyków. Ale ustępujący obecnie rząd izraelski przebił je wszystkie. Trudno zdecydować, który z jego różnych czynów jest najgorszy. Czy gorzej było na przykład wpuścić Bractwo Muzułmańskie do rządu, czy też obejść nakaz potrącania z przekazywanych Autonomii Palestyńskiej pieniędzy kwoty wypłacanej przez AP „Palestyńczykom” za mordowanie Żydów? A co powiesz na a priori obietnicę, że nigdy nie będzie żadnej konfrontacji z otwarciem proirańskim rządem USA? Co powiesz na nagradzanie arabskich dzikich lokatorów za zajmowanie ziemi państwowej? OK, na tym skończę. Wystarczy.

Cóż, nie, nie wystarczy. Dlaczego pęd ustępującego rządu do przepaści był potencjalnie śmiertelny dla państwa żydowskiego? Ponieważ zarówno rząd Stanów Zjednoczonych, jak i Unia Europejska są zdecydowane dać irańskiemu reżimowi to, czego chce, a mianowicie zdolność do zniszczenia Izraela, ograniczoną jedynie tym, co pozostało z gotowości irańskiej ludności do obrony swojej wolności, a tym samym ich cywilizacji. Atakowanie Żydów na ulicach miast zachodnich jest już przestępstwem tylko na papierze. Antysemityzm jest otwarty, rażący, bezczelny i szybko staje się cnotą. Na zachodnich uniwersytetach pracownicy i studenci łączą siły, by nękać żydowskich studentów. Pod koniec lat czterdziestych i przez całe lata pięćdziesiąte zdumieni ludzie w setkach książek zadawali palące pytanie: „Jak to się mogło stać?”. Drogi Czytelniku, TAK WŁAŚNIE jak to się dzieje teraz.


Ci, których później dręczyło to pytanie, nie byli wystarczająco oburzeni, nie dość obrażeni, nie dość poruszeni, żeby coś powiedzieć, coś napisać, coś zrobić, gdy wszędzie wokół nich likwidowano hamulce na nieludzkie zachowania wobec Żydów, a oni odwracali wzrok. Stało się to nie dlatego, że nie widzieli, ale dlatego, że nie chcieli widzieć. Stało się to nie dlatego, że nie słyszeli, ale dlatego, że nie chcieli słyszeć. Nie przyszło im do głowy, że nie chodziło o Żydów; że chodziło o cywilizację; chodziło o ludzkość; chodziło o nas wszystkich.


Zarzuty o zabójstwo Chrystusa i konsumowanie dziecięcej krwi już wtedy w dużej mierze wyszły z mody. Jaka była więc ich wymówka we współczesnym świecie? Nic tak prostackiego jak chciwi manipulatorzy i panowie całego świata zagarniający pieniądze, uhhh, nie! W Żydach było po prostu „coś”. „Coś” na tyle istotne, by nie ingerować, gdy znów rozbudzano morderczą nienawiść. Jak na dzisiejsze fałszywe cnoty, tamto „coś w nich jest” może być zbyt niejasne, niewystarczająco „różnorodne”. Wpisz zatem „Palestyńczycy”. Wreszcie! Prawdziwe ofiary, których ziemię ukradli Żydzi. To na pewno zadziała.


Teraz możemy być antysemitami, nie będąc antysemitami. OK, więc kilku Żydów jest atakowanych na ulicach, kilka cmentarzy jest zbezczeszczonych i tak dalej. Ale nie powinniśmy tego wyolbrzymiać. Pomyśl o Palestyńczykach. Oczywiście, jeśli będzie coś poważnego, to coś powiemy... Stało się tak, ponieważ okłamywaliśmy się, tak jak teraz, uprzedzając pytanie, które zadamy po kolejnej próbie eksterminacji narodu żydowskiego, i w końcu wrócimy do zdrowych zmysłów: „Jak to się mogło stać?”


Udręczeni badacze sumień po poprzedniej rundzie nie potrafili lub nie chcieli odpowiedzieć na pytanie, niemniej jednak czuli się w pełni kwalifikowani do przysięgania: „Nigdy więcej”. Nigdy więcej? Czy zamierzali się upewnić, że nikt nigdy więcej nie spróbuje zabić całego narodu żydowskiego, czy możemy nawet gwarantować, że widzieliśmy ostatnią z takich prób? Nic z tych rzeczy. Nie mieli pojęcia, jak to się mogło stać, bo nawet wtedy, w swojej udręce, okłamywali samych siebie. „Nigdy więcej” było niczym innym jak osobistym katharsis. Nawiążemy dialog międzywyznaniowy. Będziemy współistnieć. W ten sposób zapewnimy „Nigdy więcej”. Dogadujmy się wszyscy, nawet z tymi, którzy spiskują i planują zabicie Żydów. Jak cudownie jest siedzieć obok takich ludzi w Knesecie. Problem rozwiązany.


To jest syndrom sztokholmski na sterydach, ponieważ skutecznie mówi nam, że gdyby tylko ofiary nazistów zrobiły więcej, aby się dogadać, można było tego wszystkiego uniknąć. Nie pomaga ani Żydom, ani Izraelowi posiadanie przywódców, którzy nabierają swoich ludzi, by uwierzyli, że jeśli nie zrezygnują z tego, nie zrezygnują z tamtego, nie zrezygnują z następnej rzeczy i staną na głowie, to spowodują wszystko to, co nienawidzący ich i tak im zrobią. Żadna ilość „dogadywania się” ze strony potencjalnej ofiary w żaden sposób nie opóźni, nie mówiąc już o uniemożliwieniu potencjalnemu sprawcy zrealizowania jego zamiarów. Jeśli już, to po prostu wygładzi jego drogę i zachęci go. Groteskowe jest narażanie całego narodu na haniebną iluzję, na tchórzliwą fantazję.


„Palestyńczycy” i ich zwolennicy nie przypomną nam, że Żydzi byli nienawidzeni, zanim „ukradli” komukolwiek ziemię. Kiedy we wszystkich cyklach zabijania Żydów, poczynając od wypędzenia Żydów z ich ziemi, Żydzi lub ktokolwiek inny mógł zagwarantować „Nigdy więcej”? Tylko raz: teraz. Teraz, kiedy odzyskali swoje państwo i są w stanie sami się bronić siłą uzbrojonych obrońców narodu żydowskiego. Niech to na chwilę zapadnie ci w umysł, drogi czytelniku: uzbrojeni obrońcy narodu żydowskiego. To jest koncepcja.


Rozważmy teraz, co to znaczy, gdy sam rząd Izraela i instytucje państwowe czują się cnotliwie tworząc warunki, w których zabójcy Żydów są wystarczająco ośmieleni, by atakować żołnierzy i funkcjonariuszy policji Izraela, rzekomych uzbrojonych obrońców narodu żydowskiego. Czy ktokolwiek wyciągnął lekcję ze sposobu, w jaki zwracano się do żydowskich posłów w Knesecie w momencie objęcia urzędu przez ostatni rząd?


Osłabienie własnych sił obronnych jest wystarczająco złe. Przekonywanie własnej ludności, że w ten sposób będą bezpieczniejsi, jest nieporównywalnie gorsze, gdyż osłabia również prawo do obrony. Jak bardzo oddala cię to od prawa do nie bycia atakowanym w pierwszej kolejności i zbliża do złudnej nadziei, że potężni obrońcy odstraszą taki atak, w drugiej? Jak bardzo przybliża cię to do ambiwalentnych reakcji na ataki wroga? Do bagatelizowania zła, jakie dzieje się?


Trzy lata temu piłam kawę z izraelskim kolegą w kawiarni w Tel Awiwie. Rozmowa była rozsądna, sympatyczna, dopóki jako temat nie pojawił się Netanjahu. Wow. Widok takiej goryczy w stosunku do tego człowieka był niepokojący. Gdzie ludzie, których samo istnienie jest raz za razem zagrożone, znajdują czas na tak niewiarygodną małostkowość? Kiedy Benjamin Netanjahu jest postrzegany jako większy problem niż Mansour Abbas, to rzeczywiście jest bardzo, bardzo późno.


Wróg jest nie tylko u bram. Jest w sercach Żydów i jest w Knesecie. Na szczęście Benjamin Netanjahu o tym wie i nie jest nieśmiałym człowiekiem. Ci, którzy dołączą do niego w nowym rządzie, też nie są bojaźliwi. Jest nadzieja. Jest duże prawdopodobieństwo, że wróg zostanie wykorzeniony i zniszczony do tego stopnia, że naród żydowski sam będzie miał dość siły na „Nigdy więcej”. Możliwe, tylko możliwe, że to się więcej nie powtórzy.


Premier Netanjahu odda Zachodowi wielką przysługę, przypominając mu, co oznacza eskalacja dominacji. Może też przypominać sobie, że zwykłe osłabienie zdolności wroga do wojny jest zaproszeniem go do ponownego ataku.


Netanyahu gives substance to “Never again”, again

Murtadd to human, 9 listopada 2022

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Anjuli Pandavar


Urodzona w RPA, w muzułmańskiej rodzinie, czarna Brytyjka, pisarka, która porzuciła islam i którą kilka lat temu wyrzucono z jednego z forów dyskusyjnych amerykańskich ateistów pod zarzutem rasizmu, bigoterii i kilku innych grzechów głównych, z których kroplę goryczy przelało jej stwierdzenie, że czarny bandyta to nadal bandyta.


Anjuli Pandavar przedstawia się czasem jako obywatelkę świata. Faktycznie jeździ po świecie, wykłada literaturę angielską, czyta lokalną, pasjonuje się historią, a ta pasja towarzyszy jej od dziecka. Na polskim rynku księgarskim jest jej dostępna książka „Islam. Wiara a człowieczeństwo. Wydana przez wydawnictwo „Stapis” .




Skomentuj Tipsa en vn Wydrukuj




Komentarze
2. Unwarranted optimism Anjuli Pandavar 2022-11-12
1. Przesadny optymizm. Marek Eyal 2022-11-11


Syjonizm

Znalezionych 347 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Spór o reformę sądownictwa ośmielił wrogów Izraela   Toameh   2024-02-19
Kiedy terroryści rządzą   Bryen   2024-02-18
Izraelczycy nie zgodzą się na nic innego niż pełne zwycięstwo w GazieWykorzystywanie losu porwanych, aby skłonić Izrael do poddania się Hamasowi, jest chorą, manipulacyjną strategią, która jest skazana na polityczną porażkę   Taub   2024-02-12
Dekret prezydencki Bidena powinien nakładać sankcje na Palestyńczyków   Bard   2024-02-09
Arabscy obywatele Izraela wiedzą, że wygrali   Tawil   2024-02-08
Nowy wojskowy mesjasz izraelskiej lewicyWspólny amerykańsko-izraelski plan obalenia Netanjahu z generałem Gadim Eisenkotem w roli głównej zyskuje na popularności w miarę postępu wojny w Gazie   Taub   2024-02-02
Pusty Dzień Pamięci o HolokauścieCi, którzy popierają zawieszenie broni, aby umożliwić ludobójczemu ruchowi antysemickiemu, takiemu jak Hamas, dokonywanie kolejnych rzezi Żydów, nie powinni udawać, że opłakują Sześć Milionów.   Tobin   2024-01-28
Nadwrażliwy Sąd Najwyższy Izraela popełnia dwa błędyNajwyższa władza prawna w kraju pogłębia swoje niepokojące tendencje antydemokratyczne, pokazując, że jest głucha na nastroje narodowe   Taub   2024-01-25
Bezpieczeństwo i solidarność   Collins   2024-01-20
Zwycięstwo jest ważniejsze niż wsparcie USAPremier Izraela Benjamin Netanjahu i jego ministrowie muszą pamiętać, że Izrael nie jest amerykańskim państwem wasalnym.   Glick   2024-01-19
Język propagandy sowieckiej. Postępowy antysyjonizm i trujące dziedzictwo nienawiści zimnowojennej.   Tabarovsky   2024-01-17
Niepokojące rozmowy i gorzkie prawdy   Collins   2024-01-11
Zrozumienie Bliskiego Wschodu wymaga znajomości różnicy między Szalom i Salam   Amos   2024-01-08
Izrael ma prawa   Bryen   2024-01-05
Czy Biden chce, żeby Izrael przegrał wojnę?   Williams   2023-12-27
Ta wojna przyspiesza integrację charedim z izraelskim głównym nurtem     2023-12-22
Ponura przyszłość Izraela: wojna na wyczerpanie na wszystkich frontach   Morris   2023-12-19
Nie stosujcie wobec Żydów dziwacznej, teoretycznie chrześcijańskiej etyki     2023-12-17
Co uchodzi za normalne?   Collins   2023-11-29
Blinken ma klapki na oczach   Bard   2023-11-22
Będziemy się bronić - List z Tel Awiwu   Taub   2023-11-18
List otwarty do Gerszona Baskina i izraelskiego obozu pokojowego   Landes   2023-11-10
Drogi świecie, nie obchodzi mnie to   Lewis   2023-11-08
Dlaczego w Izraelu czuję się jak w domu   Mozias Slavin   2023-11-06
Prawdziwie „proporcjonalną” reakcją na Hamas jest jego eliminacja   Altabef   2023-10-20
Dlaczego Izrael musi prowadzić wojnę ma pełną skalę     2023-10-17
Wojna do samego końca   Greenfield   2023-10-10
Ameryka zdradziła Izrael   Leibovitz   2023-10-09
Porozumienia z Oslo – jak zawiódł izraelski wywiad   i Yigal Carmon   2023-09-30
Zwykła kobieta na wojnie   Oren   2023-09-20
Modlitwa za rok 5784   Glick   2023-09-16
Syryjska Żydówka odpowiada na zarzuty o dyskryminacji przez Aszkenazyjczyków     2023-08-31
Czy nadawanie priorytetu wolności od terroryzmu jest rasizmem?   Tobin   2023-08-28
O dalekim Izraelu raz jeszcze   Koraszewski   2023-08-24
Walka lub ucieczka.Gdzie jest patriotyzm ludzi, którzy opuszczają Izrael z powodu zawirowań politycznych?   Collins   2023-08-20
"Telegraph" legitimizuje nazistowską analogię   Levick   2023-08-18
Idź i wróć człowiekiem. Książka Andrzeja Koraszewskiego   Tabisz   2023-08-12
Nasza odwieczna walka o Syjon   Chesler   2023-08-07
Prawo i anarchia   Collins   2023-07-29
Napisany 100 lat temu esej Davida Lloyd George’a o antysemityzmie i syjonizmie   Lloyd   2023-07-28
W jakiej sprawie płonie Izrael?   Koraszewski   2023-07-26
Pokój z widokiem na morderców   Koraszewski   2023-07-23
Widmo krąży po Europie   Koraszewski   2023-07-21
Niektórzy ludzie lewicy i Arabowie są oburzeni promowaniem wzajemnego szacunku i równości między izraelskimi Żydami i Arabami     2023-07-18
Zrozumieć prawdziwe pochodzenie karykatury z “New York Timesa”. Jak antysemicka propaganda sowiecka przenika współczesny lewicowy antysyjonizm   Tabarovsky   2023-07-16
Dlaczego władze palestyńskie nienawidzą archeologów   Flatow   2023-07-09
Izrael musi przestać używać nazwy „Zachodni Brzeg” dla „Judei i Samarii”   Fitzgerald   2023-06-30
Prokuratorzy spalonej ziemi.Prokuratorzy Netanjahu, dowódcy policji i media zamierzają walczyć do samego końca.   Glick   2023-06-29
Jedyne miejsce na Bliskim Wschodzie, gdzie mniejszości rozkwitają   Abdul-Hussain   2023-06-27
List do Kena Rotha: Demonizowanie Izraela przez wykorzystywanie Holokaustu   Steinberg   2023-06-10
We wszystkim, co ma związek z wodą, Izrael jest światowym liderem   Fitzgerald   2023-06-04
Nie nazywaj promowania antysyjonizmu wśród młodzieży żydowskiej „dialogiem”   Tobin   2023-06-01
Kiedy Arabowie zaproponowali wymianę ludności: swoich Żydów za palestyńskich uchodźców Arabów     2023-05-29
Jestem głęboko zaniepokojony tym, że Departament Stanu jest głęboko zaniepokojony   Flatow   2023-05-28
Najdziwaczniejszy kraj pod słońcem   Koraszewski   2023-05-27
Problem Departamentu Stanu z Izraelem   Bard   2023-05-26
„Economist” rzuca fałszywe oskarżenie „faszyzmu” na syjonistycznego przywódcę   Levick   2023-05-24
List izraelskiego ambasadora jest błędny   Pandavar   2023-05-16
Rakiety i ataki hipokryzji   Collins   2023-05-13
Między motylami i rakietami   Collins   2023-05-12
Izraelskie marzenie   Collins   2023-05-04
Izrael jest antyrasistowski, antykolonialny, antyfaszystowski (i był od samego początku)Powstanie Izraela nie było cudem, ale epizodem ogromnej odwagi moralnej i militarnej   Herf   2023-05-03
Czego nie rozumieją autorzy artykułów, którzy twierdzą o “realnym istnieniu jednego państwa”   Frantzman   2023-05-01
Więcej niż cud: Izrael ma 75 lat    Jacoby   2023-04-27
Ilu ludzi można by było uratować, gdyby Izrael odrodził się w 1938 zamiast w 1948 roku? (plakaty)     2023-04-25
Dlaczego Izrael jest oceniany inaczej.Międzynarodowe wyzwania Jerozolimy   Horowitz   2023-04-21
Izraelski laureat Nagrody Nobla wyraża poparcie reformy sądownictwa   Fitzgerald   2023-04-18
Opowieść o dwóch osiedlach   Greenfield   2023-04-03
Jak rozsądna jest reforma sądownictwa w Izraelu?   Tsalic   2023-03-27
Izraelskie protesty – nie mogę dłużej milczeć   Chesler   2023-03-23
Izrael jest podzielony, ale palestyńscy terroryści biorą na cel wszystkich Żydów   Flatow   2023-03-21
92,5% Palestyńczyków zabitych w tym roku było członkami grup terrorystycznych lub brali czynny udział w atakach     2023-03-14
Jak piąty marca stał się pamiętnym dniem dla Żydów w Iraku   w Izraelu   2023-03-12
Błędne przekonania o Żydach Mizrahijczykach i izraelskiej polityceOdpowiedź na artykuł Sama Shubego   Julius   2023-03-11
Odrażający atak na arabską wioskę     2023-03-02
Żydzi mają rdzenne prawa do Wzgórza Świątynnego   Trotter   2023-02-09
Dlaczego Netanjahu ma rację, chcąc zreformować wszechpotężny Sąd Najwyższy   Kontorovich   2023-02-06
Demokracja w Izraelu jest zagrożona – ale nie z tego powodu, o którym myślisz     2023-01-25
Tymi, którzy atakują status quo w Jerozolimie, są krytycy Izraela   Bard   2023-01-21
Nowa książka obala mit, że „spisek syjonistyczny” zmusił Żydów do opuszczenia Iraku     2023-01-09
Klauzula sumienia w Izraelu i w Polsce   Koraszewski   2022-12-30
Demokracja w Izraelu   Dershowitz   2022-12-29
Izrael to nie Kanada, więc nie będziemy zachowywać się tak jak oni   Altabef   2022-12-23
Długi historyczny rodowód antysemickich („antysyjonistycznych”) Żydów   Amos   2022-11-13
Netanjahu nadaje treść słowom „Nigdy więcej”, po raz kolejny   Pandavar   2022-11-11
Poranek po dniu wyborów   Collins   2022-11-05
Izrael wczoraj i dziś   Koraszewski   2022-11-04
Narracja o „przemocy osadników” i wybory do Knesetu   Blum   2022-10-29
Niebezpieczeństwa państwa Palestyna: wielowymiarowe zagrożenia dla Izraela   Sherman   2022-10-28
Sprawa Jerozolimy jest bardziej złożona niż myślisz   Julius   2022-10-18
Palestyńczycy i ich język   Rosenthal   2022-09-29
Przed krytykowaniem Izraela USA powinny posprzątać u siebie w domu   Bard   2022-09-26
Antysyjonizm i jego korzenie   Frantzman   2022-09-24
Żydowska historia miasta Betar i fałszerstwo osiedla Battir   Rose   2022-09-23
Aby Izrael był bezpieczny, musi pogrzebać złudzenia Oslo   Glick   2022-09-22
Syjonizm wygrał. Dlaczego więc nadal jest atakowany 125 lat po Bazylei?   Tobin   2022-09-01
Mędzenie nad Hebronem   Tsalic   2022-08-20
Dylemat więźniów   Collins   2022-07-10
Czym jest “Status Quo” na Wzgórzu Świątynnym?   Hirsch   2022-06-24
Dlaczego Izrael jest tak nieudolny w wydalaniu Arabów?   Flatow   2022-06-20

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Lekarze bez Granic


Wojna w Ukrainie


Krytycy Izraela


Walka z malarią


Przedwyborcza kampania


Nowy ateizm


Rzeczywiste łamanie


Jest lepiej


Aburd


Rasy - konstrukt


Zielone energie


Zmiana klimatu


Pogrzebać złudzenia Oslo


Kilka poważnych...


Przeciwko autentyczności


Nowy ateizm


Lomborg


„Choroba” przywrócona przez Putina


„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Małgorzata, Andrzej, Henryk