Prawda

Czwartek, 9 lutego 2023 - 09:38

« Poprzedni Następny »


Izrael wczoraj i dziś


Andrzej Koraszewski 2022-11-04

Zdjęcie: fragment okładki książki Benjamina Netanjahu Bibi: My story.
Zdjęcie: fragment okładki książki Benjamina Netanjahu Bibi: My story.

Dopiero teraz, po ostatecznym ogłoszeniu wyników izraelskiej komisji wyborczej, można próbować powiedzieć, co wiadomo i czego nie wiadomo. Wiadomo, że wraca Benjamin Netanjahu jako premier, chociaż jeszcze nie wiadomo, jak będzie wyglądał jego rząd. Wiadomo, że jedni się z tego powodu cieszą, a inni martwią. Zwycięstwo jest na tyle solidne, że jest nadzieja na pewną stabilizację. Twierdzenia o tym, że wygrała skrajna prawica, mogą być przesadzone, ale wszystko zależy od definicji.

Zacznijmy od tego, czyimi głosami wygrał obóz nazywany przez wielu obozem centro-prawicowym. W izraelskich warunkach bardzo trudno powiedzieć, którego stempelka użyć i co to właściwie znaczy. Mimo bardzo niskiego progu wyborczego (3,25%) wiele partii politycznych nie przeskoczyło tej poprzeczki i głosy oddane na te partie zostały zmarnowane. Odpadli socjaliści (Meretz) i odpadła arabska partia Balad. Jak się wydaje, to poważnie zmieniło końcowy obraz, jednak obóz „Tylko nie Bibi” ani przez chwilę nie miał szans na zwycięstwo. Szczególnie ciekawa jest sprawa partii arabskiej Balad, która zrezygnowała z wyborczej koalicji we Wspólnej Liście Arabskiej i pewna, że samodzielnie wejdzie do Knesetu przegrała z kretesem. Ta partia 2009 roku została zdyskwalifikowana przez Centralną Komisję Wyborczą (26 głosami do 3), w związku z zarzutem, iż odmawia uznania Izraela i opowiada się za zbrojną walką z siłami państwa. W trzy dni później Prokurator Generalny uznał, że te podstawy są zbyt słabe, a po kolejnych dwóch dniach izraelski Sąd Najwyższy unieważnił decyzję Komisji Wyborczej. Ta partia arabska nigdy nie zmieniła swojego programu, w tych wyborach liczyła na to, że arabscy wyborcy masowo ją poprą i kalkulacje kierownictwa tej partii okazały się błędne.


Poprzedni rząd był często nazywany lewicowym, ale najpierw premierem był Naftali Bennett, który często dawał do zrozumienia, że jest na prawo od Netanjahu, a potem Jair Lapid, szef partii Przyszłość, która określa się jako centrową, (chociaż niektórzy uważają ją raczej za obrotową). Lapid znany był wcześniej raczej jako dziennikarz, w młodości próbował; zrobić doktorat z hermeneutyki, ale okazało się, że nie ma ani matury, ani licencjatu, więc poświęcił się innym zajęciom. Partia Obóz państwowy Gideona Saara też raczej do lewicowych nie należy, zaś przywódca partii próbującej zrzeszać Żydów z ZSRR Avigdor Liberman, to raczej nacjonalista, którego z lewicą łączy tylko żywiołowa niechęć do partii religijnych.    


O wyniku wyborów w niemałym stopniu zadecydowała demografia. Ponad połowę żydowskiej populacji Izraela stanowią Żydzi z krajów Bliskiego Wschodu (o których dziennikarze zachodni niechętnie wspominają). Żydzi bliskowschodni mają swoją partię polityczną (Szas), która w tych wyborach zwiększyła znacząco swój stan posiadania zdobywając 11 mandatów. Ta partia zwiększyła swój stan posiadania zabierając kilka mandatów Żydów bliskowschodnich z obozu „lewicy”, ale również z Likudu. Żydzi z krajów arabskich są zarówno częściej bardziej religijni niż Żydzi europejscy, jak i na ogół znają świetnie arabski i nie mają złudzeń na temat polityki palestyńskiej. Głosy Żydów bliskowschodnich mają zdecydowanie inny rozkład preferencji politycznych niż głosy Żydów aszkenazyjskich i wspierały znacznie częściej zarówno partię Szas, jak i Syjonizm religijny (14 mandatów) oraz Likud (32 mandaty) niż partie obozu „Tylko nie Bibi”. Netanjahu przez wszystkie lata sprawowania urzędu premiera przykładał ogromną wagę do programów integracyjnych (głównie przez edukację) zarówno Żydów bliskowschodnich, jak i izraelskich Arabów. (Ci ostatni stanowią również niewielką część elektoratu Likudu.)


Religijni Żydzi stanowią znaczącą część społeczeństwa. Czy obecność partii religijnych jest zagrożeniem dla demokracji? To ciekawy dylemat, bo próba eliminowania ich z areny politycznej jest niedemokratyczna i (oczywiście) ich działania na arenie politycznej mogą czasem naruszać zasady demokracji. Sztuka przekonywania ludzi religijnych do poszanowania reguł demokracji to wyższa szkoła jazdy i wydaje się równie trudna jak przekonywanie do demokracji komunistów czy fanatycznych narodowców. (Pytanie, czy łatwiej nakłonić ludzi pobożnych do kompromisu z pierwszym przykazaniem, czy komunistycznego fanatyka do akceptacji, że kapitalizm dostarcza więcej chleba niż obietnica braterstwa proletariatu? Ci pierwsi są często przekonani o wyższości „prawa bożego” nad stanowionym, ci drudzy, zastępują określenie „prawa boskie” prawami rewolucji.)                               

Po tych wyborach najwięcej kontrowersji wzbudza postać izraelskiego prawnika, Itamara Ben Gvira. Wielu ludzi w Izraelu (w tym również z obozu Netanjahu) twierdzi, że jego sukces w obecnych wyborach jest zasługą lewicy. Religijny i narodowy fanatyzm tego byłego zwolennika rabina Kahane złagodniał i dziś mówi raczej o walce z arabskim terroryzmem niż z Arabami i ściera się z niektórymi członkami własnej partii, takimi jak Benzie Gopstein, który został w 2020 roku skreślony z listy kandydatów do Knesetu w związku z jego otwartą homofobią, domaganiem się zakazu małżeństw z nie-Żydami jak również ograniczenia działalności politycznej dla  nie-Żydów.  


Partia Syjonizm religijny, na której czele stoją Smotrich i Ben Gvir zdobyła trzecie miejsce w tych wyborach uzyskując 14 mandatów. Czy jeśli wejdzie do rządowej koalicji będzie zagrożeniem dla izraelskiej demokracji i czy będzie to większe zagrożenie niż obecność w poprzednim rządzie arabskiej partii powiązanej z Bractwem Muzułmańskim? 


Z pewnością nie będzie to dla Benjamina Netanjahu partner łatwy.


Ogłoszenie wyników wyborów przez Komisję Wyborczą przypomniało mi natychmiast, jak w latach 70. ubiegłego wieku ogłoszono wyniki wyborów w Szwecji, kiedy wygrała Partia Umiarkowanych, przerywając długie rządy Socjaldemokratów i ówczesny premier Olaf Palme z wykrzywioną nienawiścią twarzą krzyczał – stworzymy im piekło! 


Nie tylko w Izraelu demokracja jest zagrożona przez odmowę akceptacji ciągłości państwa, którą wielu chce zastąpić ciągłością partyjnej władzy. Nie można przewidzieć, jaki będzie teraz ciąg dalszy. Wielu, nie tylko w samym  Izraelu, ale w Ameryce i w innych miejscach, jest niezwykle zainteresowanych tym, żeby nowemu rządowi żydowskiego państwa stworzyć piekło. Izraelskie społeczeństwo woli mieć jednak u steru człowieka, który trzeźwo ocenia zagrożenia ze strony Mahmouda Abbasa, Hamasu, Hezbollahu, Iranu i naiwności amerykańskich i europejskich zbawicieli Izraelczyków, niż kogoś, kto tak bardzo chce władzy, że gotów jest ulegać wszystkim naciskom imperialnych i pontyfikalnych mecenasów.


Chwilowo wiemy, jaki jest wynik wyborów, na których wynik najsilniej pracowało palestyńskie kierownictwo, odmawiając pokoju i nieustanie podżegając do terroru, Iran, zachodnie naciski ignorujące izraelskie zagrożenia, a wreszcie politycy, których chore ambicje popychały do lekceważenia zagrożenia państwa ze strony sąsiadów i rosnącej wrogości świata wobec Izraela. Wybory są miażdżącą klęską „centrolewicy”. Benjamin Netanjahu będzie tworzył rząd. Reszta jest zgadywaniem, a to nie jest moja specjalność.     


„Wall Street Journal” przypomina, że Otzma Yehudit,  Ben Gvira, (która miała wspólne listy wyborcze z Religijnym syjonizmem), otrzymała zaledwie 5 procent głosów wyborców, a wielu jej nowych wyborców odrzuca jej najgorsze pomysły. Dziewięćdziesiąt procent izraelskich wyborców nie wybrało skrajnej prawicy (ani tej żydowskiej, ani tej arabskiej), co jest więcej niż można powiedzieć o wielu krajach europejskich.

h/t Marek E-F


Skomentuj Wyślij artykuł do znajomego: Wydrukuj




Komentarze
1. Co chce wyborca prawicy Marek Eyal 2022-11-04


Syjonizm

Znalezionych 272 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Żydzi mają rdzenne prawa do Wzgórza Świątynnego   Trotter   2023-02-09
Dlaczego Netanjahu ma rację, chcąc zreformować wszechpotężny Sąd Najwyższy   Kontorovich   2023-02-06
Demokracja w Izraelu jest zagrożona – ale nie z tego powodu, o którym myślisz     2023-01-25
Tymi, którzy atakują status quo w Jerozolimie, są krytycy Izraela   Bard   2023-01-21
Nowa książka obala mit, że „spisek syjonistyczny” zmusił Żydów do opuszczenia Iraku     2023-01-09
Klauzula sumienia w Izraelu i w Polsce   Koraszewski   2022-12-30
Demokracja w Izraelu   Dershowitz   2022-12-29
Izrael to nie Kanada, więc nie będziemy zachowywać się tak jak oni   Altabef   2022-12-23
Długi historyczny rodowód antysemickich („antysyjonistycznych”) Żydów   Amos   2022-11-13
Netanjahu nadaje treść słowom „Nigdy więcej”, po raz kolejny   Pandavar   2022-11-11
Poranek po dniu wyborów   Collins   2022-11-05
Izrael wczoraj i dziś   Koraszewski   2022-11-04
Narracja o „przemocy osadników” i wybory do Knesetu   Blum   2022-10-29
Niebezpieczeństwa państwa Palestyna: wielowymiarowe zagrożenia dla Izraela   Sherman   2022-10-28
Sprawa Jerozolimy jest bardziej złożona niż myślisz   Julius   2022-10-18
Palestyńczycy i ich język   Rosenthal   2022-09-29
Przed krytykowaniem Izraela USA powinny posprzątać u siebie w domu   Bard   2022-09-26
Antysyjonizm i jego korzenie   Frantzman   2022-09-24
Żydowska historia miasta Betar i fałszerstwo osiedla Battir   Rose   2022-09-23
Aby Izrael był bezpieczny, musi pogrzebać złudzenia Oslo   Glick   2022-09-22
Syjonizm wygrał. Dlaczego więc nadal jest atakowany 125 lat po Bazylei?   Tobin   2022-09-01
Mędzenie nad Hebronem   Tsalic   2022-08-20
Dylemat więźniów   Collins   2022-07-10
Czym jest “Status Quo” na Wzgórzu Świątynnym?   Hirsch   2022-06-24
Dlaczego Izrael jest tak nieudolny w wydalaniu Arabów?   Flatow   2022-06-20
Szawuot, wojna sześciodniowa i żałosny status quo na Wzgórzu Świątynnym   Blum   2022-06-17
Lekcja z prawdopodobnego upadku rządu? Przestańcie martwić się o międzynarodową opinię   Tobin   2022-06-14
Kto jest winien zamieszek w Jerozolimie?   Yemini   2022-06-13
Wojna sześciodniowa z 1967 roku: dlaczego nadal ma znaczenie   Harris   2022-06-06
Nieuczciwość Petera Beinarta wobec Ben Guriona i sprawa „transferu ludności”     2022-05-25
List do “Drogiej Europy”   Rosenthal   2022-05-24
Izrael, Holocaust i błąd logiczny post hoc   Jacoby   2022-05-14
Hamas musi zostać zniszczony   Rosenthal   2022-05-09
Dżihad niejedno ma imię   Ruthie   2022-04-11
Antysyjoniści dla Palestyny dyskutują o izraelskich Mizrachijczykach     2022-03-30
Pytania, które zadają Izraelczycy, kiedy jest kolejny zamach terrorystyczny     2022-03-25
Izrael i lekcje z Wiednia i Ukrainy   Fitzgerald   2022-03-21
Wielki przywilej bycia Żydem   Altabef   2022-02-26
Co naprawdę znaczy syjonizm?   Rosenthal   2022-02-21
Na pogardę nie odpowiadamy prośbą o litość   Rosenthal   2022-02-10
Amnesty zniekształca moją arabską tożsamość i niszczy Izrael   Haddad   2022-02-05
Arabski rasizm i “żydowskie państwo”   Toameh   2022-01-21
Powtarzanie słów “nigdy więcej” w obliczu narastającego antysemityzmu   Lyons   2022-01-16
Dlaczego potrzebują podwójnych standardów wobec przemocy na Zachodnim Brzegu?   Tobin   2021-12-29
Izrael – najlepsze miejsce, żeby być Arabem   Eid   2021-12-28
Myśl o żydowskiej Palestynie: nie dla salonowych Żydów     2021-12-24
Światło przewodnie dla rdzennych narodów   Trotter   2021-12-04
Co przemawia przeciw otworzeniu amerykańskiego konsulatu w Jerozolimie   Collins   2021-11-25
Syjonizm humanistyczny, czyli dlaczego warto dostrzegać łajdactwo antysyjonizmu   Koraszewski   2021-11-24
Kiedy Palestyna była koszerna   Rose   2021-11-08
Zrozumieć nienawiść do Izraela   Rosenthal   2021-11-03
To jest plemienny konflikt   Rosenthal   2021-10-30
Paragraf międzynarodowej konwencji, który dowodzi, że Human Rights Watch wypacza międzynarodowe prawo przeciwko Izraelowi     2021-10-18
Dlaczego Żydzi tak pospiesznie bronią swoich wrogów?   Julius   2021-10-16
“Syjoniści” uczą syjonizmu   Tsalic   2021-10-07
O samowystarczalności w zakresie obrony   Rosenthal   2021-10-04
Raport ONZ z 1949 roku pokazuje, że Arabowie nie chcieli Jerozolimy – chcieli tylko odebrać ją Żydom     2021-09-28
Kiedy zostanie zdyskredytowany mit o “szczęśliwym dhimmi”?   Julius   2021-09-27
Dlaczego Oslo nadal panuje   Glick   2021-09-23
Izrael i niekończąca się wojna z Gazą   Fitzgerald   2021-09-08
Walczcie wreszcie, do diabła!   Rosenthal   2021-09-05
Sprawa roszczeń: dlaczego Polska ma rację   Leibovitz   2021-08-20
Antysemityzm i żydowskie państwo   Rosenthal   2021-08-19
Co “wszyscy wiedzą”   Rosenthal   2021-08-16
Dla antysemitów Żyd jest Żydem i tylko Żydem   Harris   2021-07-22
Co możemy w tej sprawie zrobić?   Rosenthal   2021-07-17
Naiwna wiara w rozwiązania w postaci dwóch państw   Bard   2021-07-14
Krytycy Izraela są pełni odrazy wobec żydowskiej suwerenności i siły militarnej   Bernstein   2021-07-09
“Ha’aretz” jest wrogiem narodu żydowskiego   Rosenthal   2021-07-08
Apartheid – etykietka i oszczerstwo   Collins   2021-07-06
Syjonizm i demokracja   Rosenthal   2021-07-02
Komu potrzebne jest państwo Izrael?   Rosenthal   2021-07-01
Dlaczego Izrael nie powinien odwoływać jerozolimskiego marszu flag   Meir   2021-06-11
Theodor Herzl żyje, ma się dobrze i mieszka w Nowym Jorku (a także Los Angeles, Paryżu i Londynie)   Friedman   2021-06-08
Etiopscy Żydzi i słoń w antyizraelskim salonie   Frantzman   2021-06-07
Najbardziej niezwykły przykład oszczędzania cywilów w historii wojen     2021-05-28
Zawieszenie broni? Śliska sprawa, kiedy masz do czynienia z Hamasem   Oz   2021-05-23
Dlaczego arabscy posłowie do Knesetu nienawidzą państwa   Rosenthal   2021-04-16
Mansour Abbas i libanizacja Izraela   Kedar   2021-04-11
Nowa, lepsza definicja antysemityzmu     2021-04-03
Narodził się Nowy Kongres Syjonistyczny   Flayton   2021-03-27
Kiedy kulturowe zawłaszczenie i historyczny rewizjonizm są aktami wojny   Glick   2021-03-26
W Izraelu wszyscy Żydzi są rodziną. Nienawistnicy chcieliby z tym skończyć     2021-03-24
Bliski Wschód: Duchy suwerennej przeszłości   Linder Kahn   2021-03-18
Czy Palestyńczycy mogą być w błędzie?   Abdul-Hussain   2021-03-15
Wyjaśnienie Jidyszkajt… po arabsku!   Tsalic   2021-03-12
Izrael potrzebuje Ameryki, ale epoka satelickiego państwa minęła   Tobin   2021-03-11
Co dobre, a co złe dla Żydów i reszty świata?   Koraszewski   2021-03-01
Zrozumieć oszczerstwo B’Tselem o “apartheidzie”   Ini   2021-02-05
Guardian: Izrael jest państwem ”żydowskich suprematystów”, które nie ma prawa istnieć   Levick   2021-01-21
Krytyka oskarżenia Izraela o apartheid przez organizację B’Tselem   Kontorovich   2021-01-16
Pandemia zniszczyła turystykę protestu   Frantzman   2021-01-15
Czy nowy pokój na Bliskim Wschodzie jest wystarczająco zaraźliwy, by rozprzestrzenić się do arabskich Izraelczyków?   Amos   2021-01-05
Być może potencjał dla Porozumień Abrahamowych istniał przez cały czas   Amos   2020-12-18
David Ben Gurion o moralnym argumencie na rzecz żydowskiego państwa w Palestynie z arabską mniejszością   Gurion   2020-12-08
Iran i powrót do jaskini ech   Rosenthal   2020-12-04
Saeb Erekat - bohater palestyńskiej walki o pokój   Koraszewski   2020-11-08
Hej, panie “Wybitny Żydzie Brytyjski”: bądź człowiekiem i powiedz „Przepraszam”   Tsalic   2020-11-03
Czy proizraelska polityka Trumpa ostanie się po wyborach?   Tobin   2020-11-01
Pamiętając premiera Rabina w 25. rocznicę jego zamordowania   Collins   2020-10-25

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Pogrzebać złudzenia Oslo


Kilka poważnych...


Przeciwko autentyczności


Nowy ateizm


Lomborg


„Choroba” przywrócona przez Putina


„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa

Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Małgorzata, Andrzej, Henryk