Prawda

Poniedziałek, 30 listopada 2020 - 06:08

« Poprzedni Następny »


Pamiętając premiera Rabina w 25. rocznicę jego zamordowania


Liat Collins 2020-10-25


Rok 2020 nie jest jakimkolwiek rokiem – nigdzie na świecie. W obliczu politycznej polaryzacji pogorszonej reperkusjami pandemii koronawirusa Izrael szykuje się do obchodów 25. rocznicy zamordowania premiera Icchaka Rabina.

 

Każdy Izraelczyk powyżej czterdziestu lat pamięta dokładnie, gdzie był, kiedy usłyszał, że  Rabin został zastrzelony 4 listopada 1995 roku. Kiedy Eitan Haber, doradca medialny Rabina, zmarł na początku tego miesiąca, większość z nas natychmiast przypomniała sobie jego zaszokowany głos, oznajmiający, że Rabin został „zamordowany przez zabójcę w Tel Awiwie”.  


Gdyby Rabin zmarł z przyczyn naturalnych, media dokonałyby przeglądu jego osiągnięć wraz z wyborem archiwalnych zdjęć i to byłoby wszystko. Zdjęcia pokazywałyby Rabina jako szefa sztabu podczas wojny sześciodniowej; premiera, który pomógł IDF pozbierać się po wojnie Jom Kipur; przywódcę, który rozkazał przeprowadzenie Operacji Entebbe i który podpisał Umowy z Oslo z Palestyńczykami i znacznie popularniejszy traktat pokojowy z Jordanią.

 

Ale Rabin nie umarł z przyczyn naturalnych. Umarł straszliwą śmiercią – zamordowany przez Żyda, który fundamentalnie zmienił Izrael.

 

Protestujący zebrani w pobliżu rezydencji premiera na rogu jerozolimskich ulic Smoleńskiego i Balfoura często narzekają, że Benjamin Netanjahu zamienił to miejsce w fortecę. Mają rację.   Częściowo jest tak prawdopodobnie po to, by odciąć się od głośnych demonstracji, ale jest to także na żądanie agencji bezpieczeństwa, które nie mogą pozwolić na ryzyko kolejnego zamachu, jaki kiedyś wydawał się niewyobrażalny. 

 

Jako parlamentarna reporterka “Jerusalem Post” często widywałam Rabina. W owych dniach, kiedy naiwnie wierzyliśmy, że żaden izraelski premier nigdy nie może zostać zamordowany, dziennikarze mogli podchodzić bardzo blisko, a więc często widziałam jego charakterystyczny półuśmiech i zbywający gest ręką, i słyszałam jego kostyczne dowcipy.

 

Byłam obecna na skromnej ceremonii w jego gabinecie w piątek rano we wrześniu 1993 roku, kiedy podpisał Pierwszą Umowę z Oslo, uznającą OWP. Użył zwykłego długopisu i wydawał się niechętny i smutny.

 

Widziałam Rabina z rodziną, kiedy zabrał żonę i wnuki na wyprawę do Petry w Jordanii w 1995 roku, zatrzymując się, żeby zrobić zdjęcia, a Leah [żona Rabina] marudziła, by pił wodę. Później byłam świadkiem, jak Rabin i król Jordanii Hussein spacerowali razem po ogrodach Pałacu Zimowego w Akabie, gdzie wyglądali jak para starych przyjaciół.

 

Moim ulubionym wspomnieniem jest wycieczka w 1993 roku do obozu nielegalnych imigrantów z okresu mandatowego w Atlit, gdzie Rabin opowiadał o swoich przeżyciach jako zastępcy dowódcy Palmachu i nocnej operacji, podczas której pomagali w ucieczce ponad 200 imigrantów.  

 

Ludzie Palmachu musieli dostarczyć nowoprzybyłych na górę Karmel, do bezpiecznego kibucu Beit Oren i Rabin wziął na barana dwulatka idąc najszybciej jak mógł.

 

“W połowie drogi pomyślałem, że naprawdę bardzo się pocę – opowiadał Rabin. – Wtedy zrozumiałem, że ciepła, mokra strużka, która płynie mi po plecach, była dziełem dzieciaka. To jest jednak tylko jedna z rzeczy, jakie musiałem robić, by służyć krajowi” – dodał z tym swoim półuśmiechem.

 

(To oczywiście, jest lepsza opowieść niż wspominanie ostrzelania Altaleny – statku przywożącego broń dla IZL we wczesnych latach istnienia państwa. Po śmierci Rabina jednak, zrozpaczony spiker Knesetu, Dow Szilanski, który przybył jako imigrant na tym statku, powiedział mi, że wybaczył Rabinowi, kiedy ten miał dość odwagi, by złożyć wizytę rodzinie Szilanskiego podczas sziwa, żałoby po synu zabitym podczas pełnienia służby wojskowej.)

 

Pisałam o tych wspomnieniach już wcześniej. Nie zmieniły się. W tym roku jednak, bardziej niż kiedykolwiek, potrzebujemy przypomnienia, że Rabin ani nie był świętym, ani diabłem.

 

Gdyby nie zginął w taki sposób, prawdopodobnie nadal słyszelibyśmy od czasu do czasu  jego przemówienie w Knesecie, w którym porównywał mieszkańców Wzgórz Golan, sprzeciwiających wycofaniu się, do [obracanych wiatrem] “kręcących się śmigieł”. To byłby powtarzany fragment zamiast oznajmienia Eitana Habera o morderstwie.

 

Dzisiaj wydaje się dziwne wspomnienie, że ostatnia kadencja Rabina jako premiera odznaczała się sporami o opuszczenie Golanu. Pamiętam nawet mieszkańców żydowskich społeczności w Gazie, którzy wybrali się w podróż solidarnościową na Wzgórza Golan, gdzie wydawało się, że ludziom grozi rychła utrata ich domów.  

 

Dzisiaj wiemy, jak katastrofalne byłoby oddanie Wzgórz Golan reżimowi Assada w Syrii. W ten sam sposób, w jaki nawet ci, którzy najbardziej żarliwie popierali wycofanie się Ariela Szarona z Gazy, widzą niebezpieczeństwo coraz bardziej nasilających się ataków rakietowych i tuneli terroru, jak ten odkryty kilka dni temu.

 

Kusi zabawa w “co by było, gdyby?”: Co byłoby, gdyby Rabin nie został zamordowany? Nie można tego wiedzieć, ale nie sądzę, że pozostałby u władzy. Choć lewica często twierdzi, że zamordowanie Rabina zabiło proces pokojowy, ten proces był najeżony minami, które dosłownie wybuchały wokół nas, zanim go zastrzelono. Lewica skupia się na podżeganiu (z którego część dokonywali prowokatorzy z Szin Bet, tacy jak Awiszai Rawiw), które poprzedzało morderstwo, ale palestyńskie samobójcze  zamachy bombowe, które towarzyszyły procesowi Oslo, były równie wielką częścią tła.

 

Podobnie, nie sposób wiedzieć, czy Rabin kontynuowałby drogą, na którą pchał go Szimon Peres, czy też dokonałby odwrotu. W końcu to Rabin zajął twarde stanowisko podczas pierwszej intifady i deportował setki terrorystów Hamasu do Libanu.

 

Na tych działaniach postanowiła niedawno skupić się demokratyczna kongresmenka, Alexandria Ocasio-Cortez, w czasie, kiedy ta rocznica zbiega się z szczytem gorączki wyborczej w USA. AOC (skrót, pod jakim jest znana) wycofała się z imprezy upamiętniającej Rabina, organizowanej przez Americans for Peace Now, po burzy w mediach społecznościowych ze strony zwolenników Palestyńczyków. Najwyraźniej nie chciała być kojarzona z izraelskim przywódcą, mimo że zdobył on pokojową Nagrodę Nobla – wraz z Jaserem Arafatem i Szimonem Peresem – za swoją rolę w Umowach z Oslo.  

 

Fakt, że Peace Now nie jest wystarczająco liberalny dla AOC, nie wróży dobrze nikomu z nas.

 

Nawiasem mówiąc, w tym tygodniu izraelskie społeczeństwo podzieliło się w sprawie leczenia w szpitalu Hadassah w Jerozolimie sekretarza generalnego OWP Saeba Erkata. 65-letni Erekat po przeszczepie płuc został szczególnie silnie dotknięty przez COVID-19 i – podobnie jak wielu funkcjonariuszy OWP i Hamasu – postanowił dla siebie samego zawiesić kampanię bojkotu i antynormalizacji, by dostać opiekę medyczną w izraelskim szpitalu.  

 

Jedni mówili, że Izrael zajął jedyne moralnie słuszne stanowisko przez zgodę na leczenie go, inni mówili, że państwo żydowskie nie ma żadnego obowiązku dbania o kogoś, kto nie dalej jak w maju powiedział w Russia Today TV: “OWP nie zrodziła się, by poprawić warunki życiowe Palestyńczyków. My – OWP – zrodziliśmy się, by przywrócić suwerenną Palestynę z wschodnią Jerozolimą jako stolicą”. (Tłumaczenie MEMRI.)

 

Po 25 latach pozostają blizny po zamordowaniu Rabina – co jest dowodem głębokich ran. A w 2020 roku polaryzacja i rozłam są ewidentne nie tylko wokół rocznicy jego śmierci. W momencie jednak, kiedy sytuacja wydawała się rozpaczliwa, w tym tygodniu pojawił się promyk nadziei tam, gdzie był najbardziej potrzebny.  

 

Zastępca spikera Knesetu, Mosze Arbel (Szas) zainicjował “Kartę wzajemnego szacunku”, napisaną wraz z ministrem Michaelem Bitonem (Niebiesko-Biali) i podpisaną jak dotąd przez około 70 członków Knesetu. 


O tej porze roku przypominamy, że słowa mogą zabijać. Ale słowa mogą także uzdrawiać. Celem tej Karty, według Arbela, jest “ochrona wzajemnego szacunku mimo ważkich różnic zdań. Jej celem jest pozwolenie nam na walkę o nasze zasady w sposób, który nie tworzy nienawiści lub podziałów”. To są słowa, które warto wziąć do serca w każdym czasie.

 

Remembering Rabin, as the 25th anniversary of his assassination approaches

Jerusalem Post, 24 października 2020

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Liat Collins

Urodzona w Wielkiej Brytanii, osiadła w Izraelu w 1979 roku i hebrajskiego uczyła się już w mundurze IDF, studiowała sinologię i stosunki międzynarodowe. Pracuje w redakcji “Jerusalem Post” od 1988 roku. Obecnie kieruje The International Jerusalem Post.


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Syjonizm

Znalezionych 176 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Saeb Erekat - bohater palestyńskiej walki o pokój   Koraszewski   2020-11-08
Hej, panie “Wybitny Żydzie Brytyjski”: bądź człowiekiem i powiedz „Przepraszam”   Tsalic   2020-11-03
Czy proizraelska polityka Trumpa ostanie się po wyborach?   Tobin   2020-11-01
Pamiętając premiera Rabina w 25. rocznicę jego zamordowania   Collins   2020-10-25
Czy kiedykolwiek zapanuje pokój?   Frantzman   2020-10-23
Największym wrogiem Palestyńczyków jest archeologia   Flatow   2020-10-22
Co Trump zrobił dla pokoju na Bliskim Wschodzie?     2020-10-13
Honor/hańba i arabskie reakcje na porozumienie Izrael-ZEA     2020-08-26
Czy palestyńskie weto żyje, czy jest martwe?   Glick   2020-08-23
Pierwszy krok w kierunku pokoju?   Koraszewski   2020-08-18
Co byłoby, gdyby nie było “okupacji”? Antysyjoniści z lat 1950. dostarczają odpowiedzi     2020-08-11
Do kogo należy ta ziemia?   Rosenthal   2020-08-09
Stabilność dla naszych wrogów   Glick   2020-07-31
Żydzi z przywilejem   Kerstein   2020-07-21
Czy Izrael “kradnie” prywatną ziemię palestyńską na Zachodnim Brzegu?   Fitzgerald   2020-07-15
Proizraelscy demokraci i ich fundamentalne niezrozumienie problemu     2020-07-11
Boris, Tarcza Izraela   Tsalic   2020-07-09
Teraz jest czas na przełamanie izraelsko-palestyńskiego impasu   Rosenthal   2020-06-29
Więc myślisz, że wiesz, kim są Izraelczycy?   Collier   2020-06-25
Krótka historia niekończącego się konfliktu   Rosenthal   2020-06-06
Jerozolima 1948-1967- 2020   Steinberg   2020-05-31
Czas próby dla premiera i dla kraju   Collins   2020-05-30
Anektujcie to wreszcie   Rosenthal   2020-05-14
Petycja palestyńskich robotników: pożyczka dla AP na pomoc w związku z koronawirusem wesprze terroryzm i zignoruje robotników   Oz   2020-05-12
Palestyńczycy, Izrael i koronawirus   Kemp   2020-05-11
Jak wyglądałby świat bez państwa Izrael?   Tobin   2020-05-09
Jestem syjonistą i jestem z tego dumny     2020-05-07
Żałoba po terrorystach   Rosenthal   2020-05-03
Izrael: to nie europejska kolonia   Sufi   2020-05-02
Czy jest niesłuszne pozwolenie Izraelowi na podejmowanie samodzielnych decyzji?   Tobin   2020-04-26
Nowy Nowy Historyk: wychodząc poza Ilana Pappe   Oz   2020-04-07
Lekcje koronawirusa dla rozmów koalicyjnych   Glick   2020-04-06
Demokracja Izraela nigdy nie była zagrożona   Tobin   2020-03-29
W Izraelu koronawirus zbliża ludzi   Leibovich   2020-03-25
Brudne intencje za hasłem ”Free Palestine”   Lekhet   2020-03-23
Prawo do głosu, ale nie do zlikwidowania państwa   Tobin   2020-03-19
Jak Europejscy Żydzi przenieśli się na wygnanie bez zmiany miejsca pobytu   Gerstenfeld   2020-03-14
Rakiety z Gazy: coś więcej niż „niedogodność”   Plosker   2020-03-08
Arabowie na Bliskim Wschodzie, którym się poszczęściło   Tawil   2020-03-04
Problemy Izraela są rzeczywiste, ale rzeczywisty jest także postęp, jakiego dokonał   Tobin   2020-03-03
Donald Trump i lód dziewięć   Rosenthal   2020-02-24
Chcę tego, co oni mają, czyli jak Izraelczycy to robią?   Fitzgeralod   2019-12-26
Rezolucja o podziale: papierowy triumf   Rosenthal   2019-12-16
Zachowywanie pokoju z Jordanią   Glick   2019-12-15
Arabskie państwa roszczą sobie prawo do dziedzictwa po wygnanych Żydach   Julius   2019-12-09
Richard Landes: człowiek, który dał nazwę Pallywood   (Varda Epstein)   2019-12-08
Postępowi Demokraci mylą się w sprawie Izraela – raz jeszcze   Rosenthal   2019-12-07
Nieproporcjonalna obrona cywilna Izraela   Shindman   2019-12-04
Izrael: Podzielony ekran   Glick   2019-12-01
Czterdzieści lat, od kiedy uciekła Victoria i 80 tysięcy innych   Julius   2019-11-29
List do Goldy Meir   Tabarovsky   2019-11-26
Dyplomatyczne deklaracje i fakty w terenie   Collins   2019-11-24
Jak wyjaśnić bezprecedensowe wsparcie dla Arabów przez „rasistę” Netanjahu?     2019-11-08
Wdzięczny gospodarz wirusa antysemityzmu   Rosenthal   2019-10-10
Zaprzeczanie żydowskiej historii Jerozolimy mimo archeologicznych dowodów   Franklin   2019-10-02
Obłęd na punkcie Netanjahju & mit o izraelskiej teokracji   Sherman   2019-09-30
Judith Butler pisze recenzję z książki     2019-09-26
Rząd jedności – bez Arabów i bez charedim   Rosenthal   2019-09-23
Obejmuję moją izraelsko-arabską tożsamość   Adi   2019-09-19
Czy arabska izraelskość jest atrakcyjna   Amos   2019-09-10
Rozważania o plemiennej i narodowej lojalności   Rosenthal   2019-09-01
Zawsze byliśmy tutaj: historyczne prawo narodu żydowskiego do Ziemi Izraela   Rosenthal   2019-08-24
“Nie macie prawa istnieć. Czy możemy wjechać?”   Rosenthal   2019-08-20
Jak i dlaczego przegrywamy wojnę kognitywną   Rosenthal   2019-08-13
Zakończyć milczącą zgodę na upokorzenia   Rosenthal   2019-08-08
Nikt nie zawłaszczył Izraela. Po prostu nie jest tym, co jego pionierzy myśleli, że stworzyli.   Horovitz   2019-08-06
Oduczanie się lekcji Diaspory   Rosenthal   2019-08-05
Walka z BDS, Część II   Rosenthal   2019-07-28
Jeśli chcesz pomóc Izraelowi, porzuć słowo ”konflikt”   Rose   2019-07-25
Wymazywanie historii Jerozolimy; wymazywanie TWEETów   Collins   2019-07-17
To nie jest Ferguson   Rosenthal   2019-07-09
Zasadniczy “przywilej”   Rosenthal   2019-07-05
Uderzenie młotem nie ”judaizuje” Jerozolimy, ani nie zabija procesu pokojowego   Tobin   2019-07-03
Jak odzyskać roztrwoniony dar 1967 roku   Rosenthal   2019-06-13
Jak przywódcy izraelskich Arabów wypaczają znaczenie demokracji   Krygier   2019-06-12
Kwestionowanie mitu o ”białym, kolonialnym” Izraelu   Julius   2019-06-05
Nadchodzący kryzys konstytucyjny Izraela   Rosenthal   2019-06-03
”Dzień Nakby” tylko infantylizuje arabską agresję   Kryger   2019-05-30
Powody, dla których trwają wojny z Gazą     2019-05-23
Musicie się z tym pogodzić: Jerozolima jest stolicą Izraela   Benson   2019-05-17
Dzień Nakby: Dlaczego Arabowie uciekli w 1948 roku, a Żydzi zostali?     2019-05-16
Dobry książę i umowa z Iranem   Rosenthal   2019-05-13
Żydowska i palestyńska tożsamość narodowa (odpowiedź dla @HenMazzig)     2019-05-10
Jak poskromić naszych kuzynów z Gazy   Rosenthal   2019-05-07
Netanjahu chce zamknąć sprawę rozwiązania w postaci dwóch państw. Dobrze!   Rosenthal   2019-04-25
“Wszyscy wiedzą” … ale wszyscy się mylą   Rosenthal   2019-04-21
Pesach i wolność Żydów     2019-04-19
Beresheet: księżyc, duma i śmiech   Stern   2019-04-12
Netanjahu zmierza do rekordowej, piątej kadencji, ale może zaprosić Gantza do przyłączenia się      Gross   2019-04-11
Atak na prawo o państwie narodowym   Rosenthal   2019-04-08
Czy Izrael może spełnić oczekiwania prawicy lub lewicy?   Amos   2019-04-05
Fenomen żydowskiego antysyjonizmu   Koraszewski   2019-03-22
Strach i odraza na punktach kontrolnych IDF   Altabef   2019-03-19
Izraelski Arab z prawicy chce być bezpieczny   Oz   2019-03-12
Nie, syjonizm nie jest kolonializmem osadniczym     2019-03-10
Absurdalność wymiany terytoriów   Rosenthal   2019-03-02
Żydowska krew   Bergman   2019-02-25
Wrogowie Izraela wreszcie przyznają, że kamienie zabijają   Tobin   2019-02-06
Nie uczestniczyłem w Dniu Pamięci o Holocauście   Tsalic   2019-02-04
Dlaczego odmówiłam udziału w Marszu Kobiet   Levin   2019-02-02

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk