Prawda

Wtorek, 22 wrzesnia 2020 - 12:49

« Poprzedni Następny »


Jak Europejscy Żydzi przenieśli się na wygnanie bez zmiany miejsca pobytu


Manfred Gerstenfeld 2020-03-14


Po 1948 roku wielu Żydów w świecie zachodnim stopniowo zaczęło uważać siebie za żyjących w Diasporze zamiast na galut, co znaczy „wygnanie”. Założenie państwa Izrael dało Żydom za granicą większą pewność siebie i ich postrzeganie samych siebie zmieniło się odpowiednio. W dodatku, wiele izraelskich instytucji zaczęło coraz częściej używać słowa tefucot (diaspora) do określenia Żydów żyjących poza Izraelem. Podobnie jak wielu poprzedników, obecny rząd Izraela ma ministerstwo ze słowem „diaspora” w nazwie.

 

W nowym stuleciu jednak coraz większa liczba europejskich Żydów przeniosła się – bez zmiany miejsca zamieszkania – z życia w izraelskiej Diasporze do życia na wygnaniu. Ta zmiana perspektywy jest wynikiem tego, że stali się celem ataków przemocy i czują się jak outsiderzy, którzy, kiedy się zbierają, muszą przedsiębrać środki ostrożności, które nie są potrzebne innym. Narasta także strach przed wyrażaniem własnej tożsamości, a w wielu wypadkach staje się niemożliwe swobodne wyrażanie własnej opinii. 


Żyd przechodzi koło plakatu z napisem ”Peace Now” podczas proizraelskiej demonstracji w Amsterdamie kilka lat temu. (zdjęcie: REUTERS)


Tak więc Żydzi są de facto na wygnaniu, chociaż warunki ich życia różnią się od warunków życia europejskich Żydów bezpośrednio po II Wojnie Światowej. Holocaust nauczył większość Żydów, że nie są uważani za część tubylczej populacji w swoich krajach, niezależnie od tego, jaki mogą mieć paszport. Nie było tak z powodu tego, co zrobili niemieccy okupanci, ale raczej z powodu postaw i zachowania wielu ich współobywateli w tamtych czasach.

 

Ponad 10 lat temu izraelski historyk, David Bankier, elokwentnie opisał rzeczywistość w Polsce, kraju, który przed wojną miał największą żydowską populację w Europie.

 

Kiedy robiłem z nim wywiad, Bankier powiedział: „Żydzi nigdy nie byli uważani za część tkanki polskiego społeczeństwa”.

 

Ich przodkowie mogli żyć tam przez 900 lub nawet 1000 lat, ale nie należeli do narodowej większości, pozostawali cudzoziemcami. Większość ludzi nie widzi w katastrofie, jaka spadła na polskich Żydów, tragedii dotykające polskiego narodu. W najlepszym wypadku widzieli dwie równoległe katastrofy spowodowane przez Niemców.

 

Jedna dotyczyła polskiego narodu, a druga Żydów”.  

 

Bankier cytował także działaczkę podziemia, która twierdziła, że jej obowiązkiem jest pomoc w ratowaniu żydowskiego życia podczas wojny. Dodała jednak, że po wojnie Żydzi powinni opuścić Polskę, bo ona chce żyć tylko wśród swoich polskich rodaków.  

 

Holocaust był straszliwą walką o przetrwanie dla wszystkich Żydów w okupowanych przez Niemców krajach. Dla zasymilowanych Żydów było to jednak dodatkowe wyzwanie  intelektualne.  Samoidentyfikacja, która obejmowała zaprzeczanie własnemu żydostwu, stała się nieistotna. Trzecia strona, okupant, decydował teraz, czy jesteś Żydem, czy nie. 

 

Kiedy powstało państwo Izrael, Żydzi z Europy Zachodniej stopniowo zaczęli czuć się jak inni obywatele. Antysemityzm w znacznej mierze był utajony. Wszystkie stanowiska otwarły się dla Żydów. Na przykład, w Holandii przed wojną pewne pozycje były de facto zamknięte dla Żydów. Obejmowały one na przykład takie stanowiska jak burmistrzowie miast.  

 

Od czasów wojny było jednak kilku żydowskich burmistrzów.

 

W samym Amsterdamie było ich czterech. Przed wojną służba dyplomatyczna była także zamknięta dla Żydów. Po wojnie byli żydowscy dyplomaci – a jeden z nich był nawet ortodoksyjnym Żydem.

 

W latach 1950., kiedy byłem uczniem żydowskiego liceum w Amsterdamie, dozorca otwierał drzwi, kiedy ktoś zadzwonił, nie sprawdzając najpierw, kto stoi po drugiej stronie.

 

W żydowskiej szkole podstawowej podczas przerw bawiliśmy się na ulicy przed szkołą. Dzisiaj, kiedy chodzę po Amsterdamie, widzę dzieci w państwowych szkołach swobodnie bawiące się na szkolnym dziedzińcu. Nie ma obawy, że ktoś mógłby spróbować zrobić im krzywdę. Tymczasem szkoły żydowskie są budynkami jak fortece i żydowskim dzieciom często mówi się, żeby nie nosiły na zewnątrz niczego, co może zidentyfikować je jako Żydów.

 

W tym nowym stuleciu różni żydowscy przywódcy rekomendowali Żydom ukrywanie ich tożsamości w miejscach publicznych. Na przykład, w wywiadzie radiowym w 2003 roku ówczesny naczelny rabin Francji, Joseph Sitruk, powiedział francuskim Żydom, by nosili kapelusze raczej niż jarmułki, aby uniknąć ataków na ulicach.  

 

Mały przykład tego, co Żydzi muszą teraz znosić w miejscach pracy za to, co robi lub rzekomo robi Izrael, dała mi żydowska pielęgniarka z Amsterdamu, z którą przeprowadziłem wywiad. W obecnej rzeczywistości w Holandii wolała, żebym nie ujawniał jej nazwiska.

 

Powiedziała: “Gdy tylko holenderskie media napisały coś o Izraelu, ludzie zaczynali ze mną dyskusję polityczną. Zachowywali się tak, jakbym to ja kształtowała izraelską politykę. Nikt nigdy nie mówi do kogoś, kto ma rodzinę we Włoszech: ‘Co to za obrzydliwa rzecz, jaką zrobił   Berlusconi?’” Także mówienie prawdy okazuje się problematyczne dla żydowskich przywódców w niektórych krajach. W lutym tego 2015 roku, Roger Cukierman, przewodniczący organu parasolowego francuskich organizacji żydowskich, CRIF, powiedział, że cała przemoc wobec żydowskiej społeczności była dziełem młodych muzułmanów, „nawet jeśli są oni niewielką mniejszością w społeczności muzułmańskiej”.  Po czym ówczesny prezydent Francji, François Hollande zwołał spotkanie „pojednawcze” między Cukiermanem a muzułmańskim przywódcą. Celem tego spotkania zasadniczo było zamazanie prawdy.

 

Nadal czekamy na pierwszego żydowskiego przywódcę w Europie, który powiedziałby prawdę – że masowa imigracja muzułmanów jest najgorszą rzeczą, jaka zdarzyła się żydowskim społecznościom w Europie od końca II Wojny Światowej. Dla sprawiedliwości trzeba powiedzieć, że jest to częściowo wina władz rządowych, które wpuszczały ich bez żadnej kontroli i nie były przygotowane do integrowania ich w społeczeństwie.

 

Reakcje wielu Żydów na ten rozwój sytuacji pokazują, że ich postawy coraz bardziej przypominają klasyczną mentalność galut - wygnania.

 

Pokazało to jasno badanie z 2013 roku przeprowadzone przez European Union Fundamental Rights Agency. Przeprowadzono je we Francji, Belgii, na Węgrzech, w Danii, Łotwie, Włoszech, Szwecji i Wielkiej Brytanii. W badaniu odkryto, że przeciętnie 20 procent Żydów w tych krajach unika noszenia lub pokazywania rzeczy, które mogłyby identyfikować ich jako Żydów.  

 

Z krajów objętych tym badaniem Szwecja ma najwyższy procent Żydów, którzy starają się unikać identyfikowania, z 34% respondentów mówiących, że przez większość czasu unikają takiej identyfikacji. Tego nie można wyjaśnić częstymi antysemickimi incydentami, jakie dzieją się w Malmö, które są głównie dokonywane przez muzułmanów. Żydowska populacja tego miasta stanowi mniej niż 10% szwedzkich Żydów.

 

W 2011 roku Islin Abrahamsen i Chava Savosnick przeprowadzili jakościowe badanie norweskiej społeczności żydowskiej dotyczące doświadczeń z antysemityzmem w tym kraju dzieci i młodzieży żydowskiej. Przeprowadzono wywiady z ponad dwudziestoma młodymi Żydami norweskimi w wieku szkolnym i do 25 lat. Ci młodzi Żydzi często nie ujawniali swojego żydostwa. Niektórzy zmienili szkoły lub ich rodzice zmienili miejsce zamieszkania z powodu antysemityzmu, jakiego doświadczali.  

 

Choć ukrywanie żydowskiej tożsamości może być jedną z głównych wskazówek na tę odrodzoną mentalność galut, jest także wiele innych.  

 

Podczas gdy zjawisko galut jest dość zakorzenione w Europie, istnieje również w Stanach Zjednoczonych. Typowym przykładem były żydowskie reakcje na rozmaite wypowiedzi prezydenta USA, Baracka Obamy, który wielokrotnie stosował podwójne standardy przeciwko Izraelowi.

 

W miarę jak narasta nacisk na Żydów poza granicami Izraela, mentalność galut wśród wielu Żydów nasili się. Stanie się jeszcze jaśniejsze niż jest dzisiaj, że nie powinniśmy dłużej mówić o żydowskiej diasporze, ale o europejskich Żydach na wychodźstwie.  

 

How European Jews moved to Galut without relocating

Jerusalem Post, 5 lipca 2015

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

Dr. Manfred Gerstenfeld 

Były przewodniczący Steering Committee of the Jerusalem Center for Public Affairs. Założył i kierował Center's Post-Holocaust and Anti-Semitism program. W swojej najnowszej książce "The War of a Million Cuts" analizuje jak Izrael oraz Żydzi są demonizowani i jak można walczyc z próbami delegitimizacji.


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Syjonizm

Znalezionych 169 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Honor/hańba i arabskie reakcje na porozumienie Izrael-ZEA     2020-08-26
Czy palestyńskie weto żyje, czy jest martwe?   Glick   2020-08-23
Pierwszy krok w kierunku pokoju?   Koraszewski   2020-08-18
Co byłoby, gdyby nie było “okupacji”? Antysyjoniści z lat 1950. dostarczają odpowiedzi     2020-08-11
Do kogo należy ta ziemia?   Rosenthal   2020-08-09
Stabilność dla naszych wrogów   Glick   2020-07-31
Żydzi z przywilejem   Kerstein   2020-07-21
Czy Izrael “kradnie” prywatną ziemię palestyńską na Zachodnim Brzegu?   Fitzgerald   2020-07-15
Proizraelscy demokraci i ich fundamentalne niezrozumienie problemu     2020-07-11
Boris, Tarcza Izraela   Tsalic   2020-07-09
Teraz jest czas na przełamanie izraelsko-palestyńskiego impasu   Rosenthal   2020-06-29
Więc myślisz, że wiesz, kim są Izraelczycy?   Collier   2020-06-25
Krótka historia niekończącego się konfliktu   Rosenthal   2020-06-06
Jerozolima 1948-1967- 2020   Steinberg   2020-05-31
Czas próby dla premiera i dla kraju   Collins   2020-05-30
Anektujcie to wreszcie   Rosenthal   2020-05-14
Petycja palestyńskich robotników: pożyczka dla AP na pomoc w związku z koronawirusem wesprze terroryzm i zignoruje robotników   Oz   2020-05-12
Palestyńczycy, Izrael i koronawirus   Kemp   2020-05-11
Jak wyglądałby świat bez państwa Izrael?   Tobin   2020-05-09
Jestem syjonistą i jestem z tego dumny     2020-05-07
Żałoba po terrorystach   Rosenthal   2020-05-03
Izrael: to nie europejska kolonia   Sufi   2020-05-02
Czy jest niesłuszne pozwolenie Izraelowi na podejmowanie samodzielnych decyzji?   Tobin   2020-04-26
Nowy Nowy Historyk: wychodząc poza Ilana Pappe   Oz   2020-04-07
Lekcje koronawirusa dla rozmów koalicyjnych   Glick   2020-04-06
Demokracja Izraela nigdy nie była zagrożona   Tobin   2020-03-29
W Izraelu koronawirus zbliża ludzi   Leibovich   2020-03-25
Brudne intencje za hasłem ”Free Palestine”   Lekhet   2020-03-23
Prawo do głosu, ale nie do zlikwidowania państwa   Tobin   2020-03-19
Jak Europejscy Żydzi przenieśli się na wygnanie bez zmiany miejsca pobytu   Gerstenfeld   2020-03-14
Rakiety z Gazy: coś więcej niż „niedogodność”   Plosker   2020-03-08
Arabowie na Bliskim Wschodzie, którym się poszczęściło   Tawil   2020-03-04
Problemy Izraela są rzeczywiste, ale rzeczywisty jest także postęp, jakiego dokonał   Tobin   2020-03-03
Donald Trump i lód dziewięć   Rosenthal   2020-02-24
Chcę tego, co oni mają, czyli jak Izraelczycy to robią?   Fitzgeralod   2019-12-26
Rezolucja o podziale: papierowy triumf   Rosenthal   2019-12-16
Zachowywanie pokoju z Jordanią   Glick   2019-12-15
Arabskie państwa roszczą sobie prawo do dziedzictwa po wygnanych Żydach   Julius   2019-12-09
Richard Landes: człowiek, który dał nazwę Pallywood   (Varda Epstein)   2019-12-08
Postępowi Demokraci mylą się w sprawie Izraela – raz jeszcze   Rosenthal   2019-12-07
Nieproporcjonalna obrona cywilna Izraela   Shindman   2019-12-04
Izrael: Podzielony ekran   Glick   2019-12-01
Czterdzieści lat, od kiedy uciekła Victoria i 80 tysięcy innych   Julius   2019-11-29
List do Goldy Meir   Tabarovsky   2019-11-26
Dyplomatyczne deklaracje i fakty w terenie   Collins   2019-11-24
Jak wyjaśnić bezprecedensowe wsparcie dla Arabów przez „rasistę” Netanjahu?     2019-11-08
Wdzięczny gospodarz wirusa antysemityzmu   Rosenthal   2019-10-10
Zaprzeczanie żydowskiej historii Jerozolimy mimo archeologicznych dowodów   Franklin   2019-10-02
Obłęd na punkcie Netanjahju & mit o izraelskiej teokracji   Sherman   2019-09-30
Judith Butler pisze recenzję z książki     2019-09-26
Rząd jedności – bez Arabów i bez charedim   Rosenthal   2019-09-23
Obejmuję moją izraelsko-arabską tożsamość   Adi   2019-09-19
Czy arabska izraelskość jest atrakcyjna   Amos   2019-09-10
Rozważania o plemiennej i narodowej lojalności   Rosenthal   2019-09-01
Zawsze byliśmy tutaj: historyczne prawo narodu żydowskiego do Ziemi Izraela   Rosenthal   2019-08-24
“Nie macie prawa istnieć. Czy możemy wjechać?”   Rosenthal   2019-08-20
Jak i dlaczego przegrywamy wojnę kognitywną   Rosenthal   2019-08-13
Zakończyć milczącą zgodę na upokorzenia   Rosenthal   2019-08-08
Nikt nie zawłaszczył Izraela. Po prostu nie jest tym, co jego pionierzy myśleli, że stworzyli.   Horovitz   2019-08-06
Oduczanie się lekcji Diaspory   Rosenthal   2019-08-05
Walka z BDS, Część II   Rosenthal   2019-07-28
Jeśli chcesz pomóc Izraelowi, porzuć słowo ”konflikt”   Rose   2019-07-25
Wymazywanie historii Jerozolimy; wymazywanie TWEETów   Collins   2019-07-17
To nie jest Ferguson   Rosenthal   2019-07-09
Zasadniczy “przywilej”   Rosenthal   2019-07-05
Uderzenie młotem nie ”judaizuje” Jerozolimy, ani nie zabija procesu pokojowego   Tobin   2019-07-03
Jak odzyskać roztrwoniony dar 1967 roku   Rosenthal   2019-06-13
Jak przywódcy izraelskich Arabów wypaczają znaczenie demokracji   Krygier   2019-06-12
Kwestionowanie mitu o ”białym, kolonialnym” Izraelu   Julius   2019-06-05
Nadchodzący kryzys konstytucyjny Izraela   Rosenthal   2019-06-03
”Dzień Nakby” tylko infantylizuje arabską agresję   Kryger   2019-05-30
Powody, dla których trwają wojny z Gazą     2019-05-23
Musicie się z tym pogodzić: Jerozolima jest stolicą Izraela   Benson   2019-05-17
Dzień Nakby: Dlaczego Arabowie uciekli w 1948 roku, a Żydzi zostali?     2019-05-16
Dobry książę i umowa z Iranem   Rosenthal   2019-05-13
Żydowska i palestyńska tożsamość narodowa (odpowiedź dla @HenMazzig)     2019-05-10
Jak poskromić naszych kuzynów z Gazy   Rosenthal   2019-05-07
Netanjahu chce zamknąć sprawę rozwiązania w postaci dwóch państw. Dobrze!   Rosenthal   2019-04-25
“Wszyscy wiedzą” … ale wszyscy się mylą   Rosenthal   2019-04-21
Pesach i wolność Żydów     2019-04-19
Beresheet: księżyc, duma i śmiech   Stern   2019-04-12
Netanjahu zmierza do rekordowej, piątej kadencji, ale może zaprosić Gantza do przyłączenia się      Gross   2019-04-11
Atak na prawo o państwie narodowym   Rosenthal   2019-04-08
Czy Izrael może spełnić oczekiwania prawicy lub lewicy?   Amos   2019-04-05
Fenomen żydowskiego antysyjonizmu   Koraszewski   2019-03-22
Strach i odraza na punktach kontrolnych IDF   Altabef   2019-03-19
Izraelski Arab z prawicy chce być bezpieczny   Oz   2019-03-12
Nie, syjonizm nie jest kolonializmem osadniczym     2019-03-10
Absurdalność wymiany terytoriów   Rosenthal   2019-03-02
Żydowska krew   Bergman   2019-02-25
Wrogowie Izraela wreszcie przyznają, że kamienie zabijają   Tobin   2019-02-06
Nie uczestniczyłem w Dniu Pamięci o Holocauście   Tsalic   2019-02-04
Dlaczego odmówiłam udziału w Marszu Kobiet   Levin   2019-02-02
O konflikcie arabsko-izraelskim i lewicowych grupach żydowskich   Thaabet   2019-01-18
Do naszych arabskich obywateli   Rosenthal   2019-01-17
Moje serce jest w Izraelu   Maroun   2019-01-10
Dlaczego syjonizm nie jest ani jak panafrykanizm, ani jak biały nacjonalizm   Valdary   2019-01-07
Kolejna bitwa w wojnie o kulturę w Izraelu   Rosenthal   2018-12-10
Okrzyk ”Prawo powrotu” wyciszony przez pełną historię   Julius   2018-11-30
Partia Meretz próbuje zawłaszczyć pamięć Icchaka Rabina   Maroun   2018-11-16

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk