Prawda

Środa, 27 stycznia 2021 - 13:48

« Poprzedni Następny »


Sowiecko-palestyńskie kłamstwo


Judith Bergman 2016-11-01

Jaser Arafat (po lewej) z przywódcą rumuńskim Nicolae Ceausescu podczas wizyty w Bukareszcie w 1974 r. (Zdjęcie: Romanian National History Museum)
Jaser Arafat (po lewej) z przywódcą rumuńskim Nicolae Ceausescu podczas wizyty w Bukareszcie w 1974 r. (Zdjęcie: Romanian National History Museum)

Niedawne odkrycie, że Mahmoud Abbas, prezydent Autonomii Palestyńskiej (PA), był szpiegiem KGB w Damaszku w 1983 r., media głównego nurtu zbyły jako "ciekawostkę historyczną" – tyle tylko, że ta wiadomość przyszła w chwili, kiedy prezydent Władimir Putin próbował zorganizować nowe rozmowy między Abbasem a premierem Izraelskim Benjaminem Netanjahu. Jak można się było spodziewać, Autonomia Palestyńska natychmiast odrzuciła tę wiadomość. Funkcjonariusz Fatahu, Nabil Szaath zaprzeczył, by Abbas kiedykolwiek był agentem KGB i nazwał to twierdzenie "kampanią oszczerstw".

Odkrycie to, jak najdalsze od „ciekawostki historycznej”, jest aspektem jednej z wielu części zagadki o pochodzeniu XX- i XXI- wiecznego terroryzmu islamskiego. To pochodzenie jest niemal zawsze zaciemniane i zamazywane w marnie skrywanych usiłowaniach przedstawienia pewnej narracji o przyczynach współczesnego terroryzmu, potępiając wszystkie sprzeczne z tą narracją dowody jako „teorie spiskowe”.   


Nie ma nic spiskowego w tym najnowszym ujawnieniu. Pochodzi z dokumentu z archiwum Mitrochina w Churchill Archives Center w University of Cambridge w Wielkiej Brytanii.


Wasilij Mitrochin był wysokim funkcjonariuszem w Radzieckim Wywiadzie Zagranicznym, później zdegradowanym do roli archiwisty KGB. Podejmując niezmierne ryzyko, spędził 12 lat starannie kopiując dokumenty KGB, które inaczej nigdy nie byłyby dostępne (archiwum zagranicznego wywiadu KGB pozostaje zamknięte dla publiczności mimo upadku Związku Radzieckiego). Kiedy Mitrochin uciekł z Rosji w 1992 r., przywiózł ze sobą do Wielkiej Brytanii skopiowane dokumenty. Odtajnione części archiwum Mitrochina  przedstawił publiczności profesor z Cambridge, Christopher Andrew, który razem z uciekinierem radzieckim napisał The Mitrokhin Archive (opublikowane w dwóch tomach). Archiwa Mitrochina doprowadziły, między innymi, do odkrycia wielu szpiegów KGB na Zachodzie i gdzie indziej.


Niestety, historia pełnego zakresu wpływów i operacji dezinformacyjnych KGB jest znana w znacznie mniejszym stopniu niż powinna, biorąc pod uwagę olbrzymi wpływ, jaki KGB miało na sprawy międzynarodowe. KGB prowadziło wrogie akcje przeciwko NATO jako całości, przeciwko dysydentom wewnątrz bloku radzieckiego i organizowało wywrotowe  operacje w Ameryce Łacińskiej i na Bliskim Wschodzie, których efekty odczuwane są do dnia dzisiejszego.


Ponadto KGB było niezmiernie aktywnym graczem w tworzeniu tak zwanych ruchów wyzwolenia w Ameryce Łacińskiej i na Bliskim Wschodzie, ruchów, które następnie rozwinęły się w zabójczy terroryzm – jak udokumentowano w, między innymi, The Mitrokhin Archive, jak również w książkach i artykułach Iona Mihaia Pacepy, najwyższego rangą funkcjonariusza komunistycznego, który kiedykolwiek uciekł z bloku radzieckiego.


Pacepa był szefem wywiadu zagranicznego Rumunii i osobistym doradcą Nikolae Ceausescu, zanim w 1978 r. uciekł do Stanów Zjednoczonych. Pacepa współpracował z CIA, by obalić komunizm, przez ponad 10 lat. CIA określiła jego współpracę jako „ważny i unikatowy wkład dla Stanów Zjednoczonych”.  


W wywiadzie z 2004 r. dla FrontPage Magazine, Pacepa powiedział:

KGB, które miało zamiłowanie do organizacji “wyzwolenia”, wymyśliło OWP. Była Narodowa Armia Wyzwolenia Boliwii, stworzona przez KGB w 1964 r. przy pomocy Ernesto "Che" Guevary ... KGB stworzyło także Demokratyczny Front Wyzwolenia Palestyny, który przeprowadził wiele zamachów bombowych... W 1964 r. pierwsza Rada OWP, składająca się z 422 przedstawicieli palestyńskich wybranych przez KGB, zatwierdziła Palestyńską Kartę Narodową – dokument, który został napisany w Moskwie. Także Palestyńskie Przymierze Narodowe i Palestyńska Konstytucja narodziły się w Moskwie przy pomocy Ahmada Szukariego, agenta wpływu KGB, który został pierwszym przewodniczącym OWP...

W “Wall Street Journal” Pacepa wyjaśnił, jak KGB stworzyła postać Arafata – lub, jak powiedzielibyśmy to dzisiaj, jak skonstruowali dla niego narrację:

Był egipskim burżujem, którego KGB zamieniło w oddanego marksistę. KGB szkoliło go w szkole operacji specjalnych w Bałaszycha na wschód od Moskwy i w połowie lat 1960. postanowiono przygotować go na przyszłego przywódcę OWP. Najpierw KGB zniszczyło oficjalne dokumenty narodzin Arafata w Kairze i zastąpiło je fikcyjnymi dokumentami, stwierdzającymi, że urodził się w Jerozolimie, a więc był Palestyńczykiem.

Jak pisał historyk Robert S. Wistrich w A Lethal Obsession, wojna sześciodniowa rozpętała długą, intensywną kampanię Związku Radzieckiego delegitymizacji Izraela i ruchu samostanowienia żydowskiego, znanego jako syjonizm. Zrobiono to w celu naprawienia szkód wyrządzonych prestiżowi Związku Radzieckiego przez porażkę jego arabskich sojuszników zadaną przez Izrael:

Po 1967 r. ZSRR zaczął zalewać świat nieustanną falą propagandy antysyjonistycznej… Tylko nazistom w ciągu dwunastu lat u władzy udało się stworzyć taki trwały strumień sfabrykowanych oszczerstw jako instrumentu ich polityki krajowej i zagranicznej[1].

Do tego celu ZSRR użył wiele kluczowych pojęć z propagandy nazistowskiej, by opisać pokonanie agresji arabskiej przez Izrael, z których kilka lewica zachodnia używa nadal w odniesieniu do Izraela: „praktykujący ludobójstwo”,  „obozy koncentracyjne” i „Herrenvolk”, oczywiście dorzucili do tego rasizm.


Ponadto w świecie arabskim ZSRR prowadził międzynarodową kampanię oszczerstw. W 1972 r. Związek Radziecki rozpoczął operację "SIG" (Sionistskije Gosudarstwa, czyli “Rządy syjonistyczne”) w celu przedstawienia Stanów Zjednoczonych jako “aroganckiego i wyniosłego lenna żydowskiego, finansowanego przez żydowskie pieniądze i kierowanego przez żydowskich polityków, którego celem jest podporządkowanie sobie całego świata islamskiego”.  Blok radziecki wysłał do świata islamskiego około 4 tysiące agentów uzbrojonych w tysiące egzemplarzy starego, carskiego fałszerstwa, Protokołów mędrców Syjonu. Według szefa KGB, Jurija Andropowa w relacji Pacepy:

świat islamski był czekającą płytką Petriego, w której mogliśmy hodować zjadliwy szczep nienawiści do Ameryki, który wyrósł z bakterii myśli marksistowsko-leninowskiej. Antysemityzm islamski jest głęboki... Musieliśmy tylko powtarzać nasze tematy – że Stany Zjednoczone i Izrael są “faszystowskimi, imperialno-syjonistycznymi krajami” finansowanymi przez bogatych Żydów. Islam miał obsesję na punkcie okupacji jego terytoriów przez niewiernych i był niezmiernie podatny na nasz opis Kongresu USA jako pazernego organu syjonistycznego, chcącego zamienić świat w lenno żydowskie.

Już w 1965 r. ZSRR formalnie zaproponował w ONZ rezolucję, która potępiłaby syjonizm jako kolonializm i rasizm. Chociaż Sowietom nie udało się to przy pierwszej próbie, okazało się, że ONZ jest niesłychanie wdzięcznym odbiorcą sowieckiej bigoterii i propagandy; w listopadzie 1975 r. wreszcie uchwalono Rezolucję 3379 potępiającą syjonizm jako „formę rasizmu i dyskryminacji rasowej”. Po tym nastąpiło niemal dziesięciolecie usilnej propagandy sowieckiej, skierowanej do Trzeciego Świata, w której Izrael przedstawiano jako konia trojańskiego zachodniego imperializmu i rasizmu. Ta kampania była zaprojektowana tak, by zbudować poparcie sowieckiej polityki zagranicznej w Afryce i na Bliskim Wschodzie[2]. Inną taktyką było nieustanne porównywanie w mediach radzieckich Izraela z Republiką Południowej Afryki (i to jest pochodzenie fałszywego oskarżenia o „apartheid”).


Nie tylko Trzeci Świat połykał całą tę sowiecką propagandę na surowo. Robiła to także zachodnia lewica i kontynuuje propagowanie jej po dziś dzień. Właściwie, szkalowanie kogoś, kimkolwiek jest, jako rasisty, stało się główną bronią lewicy wobec tych, z którymi się nie zgadza.


Częścią taktyki sowieckiej w izolowaniu Izraela było uczynienie OWP „szacowną” organizacją. Według Pacepy to zadanie przypadło rumuńskiemu przywódcy, Nicolae Ceausescu, który osiągnął niesłychany sukces propagandowy, przedstawiając Zachodowi brutalne rumuńskie państwo policyjne jako „umiarkowany” kraj komunistyczny. Nic nie mogło być dalsze od prawdy, jak to ostatecznie ujawnił w 1989 r. proces przeciwko Nicolae Ceausescu i jego żonie, Elenie, który zakończył się ich egzekucją.


Pacepa napisał w “Wall Street Journal”:

W marcu 1978 r. po cichu sprowadziłem Arafata do Bukaresztu, by przekazać mu końcowe instrukcje, jak ma zachowywać się w Waszyngtonie. „Po prostu musisz udawać, że zerwiesz z terroryzmem i że uznasz Izrael – raz za razem, raz za razem” – powiedział mu Ceausescu… Ceausescu był w euforii wobec perspektywy, że zarówno Arafat, jak i on sam mogą zgarnąć Pokojową Nagrodę Nobla za ich fałszywe pokazywanie gałązki oliwnej.


... Ceausescu nie dostał Pokojowej Nagrody Nobla. Ale w 1994 roku Arafat dostał ją – wszystko dlatego, że doskonale odgrywał rolę, jaką mu daliśmy. Przekształcił swoją terrorystyczną OWP w rząd na wygnaniu (Autonomię Palestyńską), zawsze udając, że wzywa do zatrzymania terroryzmu palestyńskiego, podczas gdy pozwalał mu na niepohamowane działanie. Dwa lata po podpisaniu Porozumień z Oslo, liczba Izraelczyków zabitych przez palestyńskich terrorystów wzrosła o 73 %.

W książce Czerwone horyzonty Pacepa relacjonuje, co Arafat powiedział podczas spotkania z nim w kwaterze głównej OWP w Bejrucie, w czasie, kiedy Ceausescu starał się uczynić go „szacownym” bojownikiem:

Jestem rewolucjonistą. Poświęciłem całe życie sprawie palestyńskiej i zniszczeniu Izraela. Nie zmienię się i nie pójdę na kompromis. Nie zgodzę się na nic, co uznaje Izrael jako państwo. Nigdy... Ale zawsze jestem gotowy spowodować, że Zachód pomyśli, że chcę tego, co Brat Ceausescu chce, bym zrobił[3].

Propaganda znakomicie utorowała drogę terroryzmowi, wyjaśnił Pacepa w „National Review”.

Generał Aleksander Sacharowski, który stworzył strukturę wywiadu komunistycznej Rumunii, a potem awansował na szefa całego wywiadu zagranicznego ZSRR, często pouczał mnie: “W dzisiejszym świecie, kiedy broń jądrowa uczyniła, że siła militarna jest przestarzała, terroryzm powinien stać się naszą główną bronią”.

Radziecki generał nie żartował. Tylko w 1969 r. było 82 porwań samolotów na świecie. Według Pacepy większości tych porwań dokonała OWP lub związane z nią grupy, wszystkie wspierane przez KGB. W 1971 r., kiedy Pacepa odwiedził Sacharowskiego w jego gabinecie na Łubiance (kwaterze głównej KGB), generał przechwalał się: „Porywanie samolotów to mój wynalazek”. Al-Kaida porwała samoloty 11 września 2001 r., kiedy użyli samolotów do rozwalenia budynków.


Gdzie więc w tym wszystkim pasuje Mahmoud Abbas? W 1982 r. Mahmoud Abbas studiował w Moskwie w Instytucie Badań Wschodnich Akademii Nauk ZSRR. (W 1983 r. został szpiegiem KGB.) Tam napisał pracę doktorską, opublikowaną po arabsku jako Druga strona: tajne związki między nazizmem a kierownictwem ruchu syjonistycznego. Zaprzeczał w niej istnieniu komór gazowych w obozach koncentracyjnych i kwestionował liczbę ofiar Holocaustu przez nazwanie liczby sześciu milionów zabitych Żydów „fantastycznym kłamstwem”, a równocześnie obwiniał samych Żydów o Holocaust. Promotorem jego pracy doktorskiej był Jewgienij Primakow, który później został ministrem spraw zagranicznych Rosji. Także po uzyskaniu doktoratu Abbas zachowywał ścisłe związki z kierownictwem sowieckim, armią i członkami sił bezpieczeństwa. W styczniu 1989 r. został mianowany współprzewodniczącym Palestyńsko-Radzieckiego (a potem Rosyjsko-Palestyńskiego) Komitetu Roboczego dla Bliskiego Wschodu.


Kiedy obecny przywódca Arabów palestyńskich był akolitą KGB – którego machinacje kosztowały życie tysięcy ludzi na samym tylko Bliskim Wschodzie – nie można zbywać tego jako zaledwie „ciekawostkę historyczną”, nawet jeśli dzisiejsi opiniotwórcy woleliby sprawę zignorować przez takie potraktowanie. 


Chociaż Pacepa i Mitrochin wygłosili ostrzeżenia wiele lat temu, niewielu ludzi chciało ich wysłuchać. A powinni.  

[1] Robert S. Wistrich, 'A Lethal Obsession' (2010) p 139.

[2] Robert S. Wistrich, 'A Lethal Obsession' (2010), p 148.

[3] Ion Mihai Pacepa, 'Red Horizons' (1990) p 92-93.

 

The Soviet-Palestinian Lie

Gatestone Institute, 16 października 2016

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Judith Bergman

Izraelska autorka, publicystka i badaczka. Studiowała nauki polityczne oraz prawo na The London School of Economics.

Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Notatki

Znalezionych 1750 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Wendy Sherman i sztuka spadania w górę   Tobin   2021-01-26
Dokąd zmierzasz Ameryko?   Koraszewski   2021-01-25
Edukacyjna czystka etniczna   Kemp   2021-01-25
Czy Ameryka powinna wznowić finansowanie UNRWA?   Fitzgerald   2021-01-24
Rozruchy w Waszyngtonie i tłumek wieszczący “koniec Ameryki”   Taheri   2021-01-22
Rzecz o prawdzie, nauczaniu i namaszczonych   Koraszewski   2021-01-21
Dlaczego giganty Big Tech nigdy nie cenzurują zagranicznych reżimów autorytarnych?   Frantzman   2021-01-20
Izrael wraca do przyszłości   Glick   2021-01-18
Grona rozproszonego gniewu   Koraszewski   2021-01-18
Oskarżenie Izraela o “apartheid” przez B’Tselem ukrywa jego złowrogą agendę   Frantzman   2021-01-17
W obronie obiektywności i liberalizmu   Jackoby   2021-01-15
Media społecznościowe cenzorem XXI wieku.   Lindenberg   2021-01-13
Depcząc zdrowy rozsądek   Tsalic   2021-01-12
Zamach na dyskurs wieczorową porą   Koraszewski   2021-01-11
Biegnące ku dorosłości. Czyli jak szybko dojrzewają dzieci? Zbyt szybko!   Ferus   2021-01-10
Arabia Saudyjska i progi zwalniające postęp na drodze do normalizacji   Fitzgerald   2021-01-10
Szalone rady dla prezydenta Bidena   Bard   2021-01-09
Kiedy załamują się rządy prawa nikt nie jest bezpieczny   Tobin   2021-01-08
Dwa “haniebne” lata Niemiec w Radzie Bezpieczeństwa ONZ   Kern   2021-01-08
Nowy rok: lepszy czy mniej zły?   Taheri   2021-01-07
Jak antyizraelskie głosy stworzyły pełną hipokryzji, nieprawdziwą narrację o szczepionkach   Frantzman   2021-01-07
Co mówił Stalin o fałszowaniu wyborów   Greenfield   2021-01-06
Radości Paryża w czasach koronawirusa   Taheri   2021-01-05
Palestyńczycy: Międzynarodowa konferencja “pokojowa” dla wyeliminowania Izraela   Tawil   2021-01-04
Joseph Massad i “Brzydki Palestyńczyk”     2021-01-03
Czy Palestyńczycy potrafią przystosować się do zmieniających się czasów?   Tobin   2021-01-02
Zrozumienie lobby sprzeciwiającego się nowym stosunkom Izraela w Zatoce   Frantzman   2021-01-01
Otwarcie nawiasu prezydentury Bidena   Taheri   2020-12-30
Więcej niż tylko pokój – normalność   Amos   2020-12-28
Trudne lekcje Arabskiej Wiosny   i Alberto M. Fernandez   2020-12-27
Życzcie swoim chrześcijańskim znajomym Wesołych Świąt   Al-Sajf   2020-12-26
Sprawa palestyńska w oczach Libańczyka   Saghija   2020-12-26
Heretycki impuls: Zamiatin i Orwell   Moore   2020-12-25
Nowy raport o antysemityzmie online, który trzeba koniecznie przeczytać     2020-12-23
Propagandziści palestyńskich Arabów dosłownie piszą na nowo historię   Flatow   2020-12-22
Mało nas, mało nas, do pieczenia chleba   Koraszewski   2020-12-22
Europa nie może walczyć z antysemityzmem, podczas gdy ignoruje zagrożenie  Izraela   Harris   2020-12-21
Pochwała dyplomatycznych quid pro quo   Tobin   2020-12-20
Czy Zjednoczone Emiraty Arabskie będą bezpieczniejsze i bardziej tolerancyjne wobec Żydów niż większość Europy?   Frantzman   2020-12-19
Kolumbowy błąd Georga Orwella   Koraszewski   2020-12-17
Czy Palestyńczycy są ofiarami “kultury anulowania”?     2020-12-16
Baronówna Sonia von Dombrowsky   Garczyński-Gąssowski   2020-12-15
Terroryzm: ostrzeżenie Iranu dla Europy   Kemp   2020-12-15
Nowa kokieteria Erdoğana: oszukańcze reformy demokratyczne   Bekdil   2020-12-14
New York Times wyciąga starą historię, by zmieszać z błotem Izrael   Miller   2020-12-13
Kobayahshi Maru, paradoks szantażysty i Trump   Amos   2020-12-10
Moralne bankructwo Banku Światowego   Hirsch   2020-12-09
Wołanie o spóźnioną sprawiedliwość dla pułkownika Larry’ego Franklina   Glick   2020-12-07
Pogromcy szarańczy szkolą Etiopczyków    Leichman   2020-12-07
Arabowie: Dlaczego UE opłakuje tego irańskiego naukowca?   Toameh   2020-12-06
Biblia w ręku ateisty - recenzja   Koraszewski   2020-12-03
Arabka pisze o głupocie odmowy normalizacji stosunków z Żydami   Mahmoud   2020-12-03
Iran, a  nie Izrael, jest wrogiem Arabów   Zajed   2020-12-02
Ziemia obiecana Baracka Obamy   Lipman   2020-12-01
Książka, której jeszcze nie możesz przeczytać   Pandavar   2020-12-01
Zamachowcy, demokraci i potępieńcze łkania   Koraszewski   2020-11-30
Antysemici zwalczają antysemityzm: orwellowska farsa   Blum   2020-11-28
Czy Francja, Hiszpania i Irlandia zgodziły się finansować palestyńskie organizacje terrorystyczne?   Hirsch   2020-11-26
Odkrywając pokój w Dubaju   Yemini   2020-11-25
Izrael jest besztany za opór przeciwko arabskiej kolonizacji   Rosenthal   2020-11-24
Usprawiedliwianie muzułmańskiej wściekłości na karykatury Mahometa   Saghieh   2020-11-23
Brytyjski rząd raz za razem opluwa Izrael   Collier   2020-11-21
Urojenie osobistej dyplomacji   Tobin   2020-11-20
Iran: Mułłowie świętują w nadziei na powrót do bomby nuklearnej   Rafizadeh   2020-11-20
Trzynastu wspaniałych pod wodzą misjonarza   Koraszewski   2020-11-19
Pluralistyczna Europa odrzuciła wojny religijne, a teraz poddaje się „potworowi” ekstremistycznego, politycznego islamu   Abdel-Samad   2020-11-18
W wasze ręce, czyli moja nowa książka   Koraszewski   2020-11-17
Historyczna Palestyna: czyli co należy wiedzieć!   Oz   2020-11-17
Wybory 2020 były okropne   Glick   2020-11-16
Amerykańsko-żydowsko-radzieckie doświadczenie   Tabarovsky   2020-11-15
Muzułmanie: Meczet Al-Aksa nie należy do Palestyńczyków   Toameh   2020-11-14
Muślinowa kurtyna samooszustwa   Koraszewski   2020-11-14
Święta wojna Erdoğana przeciw ‘niewiernej Europie’   Bekdil   2020-11-13
Gazeta “Guardian” w pełni naśladuje Electronic Intifada   Collier   2020-11-13
Dlaczego znowu głosowałam na Trumpa   Nykiel-Herbert   2020-11-12
„Co izraelscy żołnierze robią palestyńskim dzieciom” -  recenzja   Kalwas   2020-11-12
Hipokryzja Demokratów szkodzi demokracji   Tobin   2020-11-11
Oblężenie Francji, 2020   Rosenthal   2020-11-10
Europa musi bezwarunkowo bronić swoich wartości   Harris   2020-11-10
Sukces Trumpa na Bliskim Wschodzie wynika z jego konkretnego (nie tylko retorycznego) poparcia dla trwałości Izraela     2020-11-09
Ataki na chrześcijan ukazują hipokryzję kontrowersji wokół  “bluźnierstwa”   Frantzman   2020-11-07
Corbyn to tylko jeden człowiek. Lewicowy antysemityzm to tradycja   Johnson   2020-11-07
Dziennikarz: rzemieślnik czy misjonarz?   Koraszewski   2020-11-06
Europa świadoma konsekwencji nadal finansuje radykalizację AP   Sucharewicz   2020-11-06
Odpowiedzialność instytucji za tsunami współczesnego antysemityzmu   Nirenstein   2020-11-05
Jak “New York Times” pomógł ukryć masowe morderstwo Stalina na Ukrainie   Tabarovsky   2020-11-04
Jak wygląda palestyńska porażka   Toameh   2020-11-04
Rzeczywisty dylemat Netanjahu (i Trumpa)   Glick   2020-11-02
Pora rozliczyć grupy “praw człowieka” za ich antysemityzm   Tobin   2020-10-30
“GUARDIAN” znowu propaguje kłamstwo o “50 rasistowskich prawach”   Levick   2020-10-29
Roosevelt i Żydzi   Rosenthal   2020-10-28
Dlaczego islam pilnie potrzebuje reformacji   Ayaan Hirsi Ali   2020-10-28
Jedna wojna i sześciu przegrywających   Taheri   2020-10-27
Zamordowanie francuskiego nauczyciela i sprawa terminologii używanej przez media   Frantzman   2020-10-26
Czy koniec wojen o ropę naftową?   Koraszewski   2020-10-24
Zakup Chevron jest kolejnym gwoździem do trumny ruchu BDS   Tobin   2020-10-21
Całkowicie nieodpowiedzialny wirus   Koraszewski   2020-10-21
Saeb Erekat pospiesznie przewieziony do szpitala Hadassah   Fitzgerald   2020-10-20
Media społecznościowe i radykalna wolność słowa   Rosenthal   2020-10-20
Po co Żydom państwo, a szczególnie żydowskie?   Koraszewski   2020-10-19

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk