Prawda

Niedziela, 14 sierpnia 2022 - 11:33

« Poprzedni Następny »


Chiny: Ryzykowna zmiana ideologiczna


Amir Taheri 2021-11-08

Populistyczno-nacjonalistyczna zmiana ideologiczna prowadzona przez chińskiego prezydenta, Xi Jinpinga, ma jeszcze jedną, nieuchronną konsekwencję: przedstawia Chiny jako ekspansjonistyczne mocarstwo. Putin pokazał drogę, kiedy zaanektował Krym. Na zdjęciu Mao Zedong ogłasza utworzenie Chińskiej Republiki Ludowej 1 października 1949r. (Zdjęcie: wikipedia)
Populistyczno-nacjonalistyczna zmiana ideologiczna prowadzona przez chińskiego prezydenta, Xi Jinpinga, ma jeszcze jedną, nieuchronną konsekwencję: przedstawia Chiny jako ekspansjonistyczne mocarstwo. Putin pokazał drogę, kiedy zaanektował Krym. Na zdjęciu Mao Zedong ogłasza utworzenie Chińskiej Republiki Ludowej 1 października 1949r. (Zdjęcie: wikipedia)

Polityczne systemy oparte na ideologii zawsze stają przed wyzwaniem, kiedy zdają sobie sprawę z tego, że rzeczywiste wydarzenia spowodowały, iż ich ideologia jest przestarzała.


To może zdarzyć się w różnych momentach istnienia reżimu opartego na ideologii.


Nazistowska partia w Niemczech zrozumiała to wkrótce po dojściu do władzy i postanowiła wymazać socjalistyczne pretensje ze swojego dyskursu i od Nocy Długich Noży promować kult Hitlera jako kerygma [proklamacja].


W Związku Radzieckim komunistyczni przywódcy reprezentowani przez Michaiła Gorbaczowa próbowali powrócić do socjaldemokratycznych korzeni swojej partii.


Obie próby zakończyły się klęską i upadkiem reżimów opartych na ideologii: nazistowskie Niemcy w wyniku przegranej wojny i Związek Radziecki w wyniku załamania się systemu.


Kolejnym reżimem opartym na ideologii, także narodzonym w poprzednim stuleciu, który stoi przed takim wyzwaniem, jest Chińska Republika Ludowa pod kierownictwem partii komunistycznej.


Trzy pokolenia komunistycznych przywódców, poczynając od Hua Kuo-fenga, przez Deng Xiao-pinga, a obecnie Xi Jinpinga, stały przed tym wyzwaniem i próbowały uniknąć go najlepiej jak potrafiły. Niemal czterdzieści lat wzrostu gospodarczego, umożliwionego przez przyjęcie kontrolowanego przez państwo kapitalizmu, czyniły, że uniki jak dotąd udawały się.  


Obecnie pokolenie przywódców pod wodzą prezydenta Xi zaczyna zdawać sobie sprawę z tego, że nie jest to dłużej możliwe.


Chińska gospodarka stała się przedmiotem klasycznych reguł kapitalizmu. To oznacza cykliczne zmiany koniunktury, które nie zbiegają się z politycznymi potrzebami opartego na ideologii reżimu. Znaczy to także pojawienie się dużej klasy średniej, która – wcześniej lub później – będzie kwestionować monopol władzy jednej partii, nawet kiedy ta partia przechwala się posiadaniem około 80 milionów członków.


Chińska partia komunistyczna nie ma socjaldemokratycznej przeszłości do odkurzenia jako alternatywnej ideologicznej siedziby. Ani też nie może zbudować nowego kultu jednostki wokół prezydenta Xi, który mógłby rywalizować z kultem Mao, kiedy ten był u szczytu władzy.


Obecne kierownictwo partii rozumie, że klasyczny dyskurs marksistowski oparty o walkę klas między proletariatem a burżuazją, nie będzie brzmiał poważnie, kiedy burżuazja pretenduje do reprezentowania proletariatu. Dlatego powoływanie się na Marksa, Engelsa i Lenina oraz takie słowa jak marksizm są rzadkością w dyskursie partii. Najnowsza rezolucja Politbiura obiecuje “lepszą promocję socjalizmu”, ale wyraźnie pokazuje zmianę w kierunku populistycznej wersji nacjonalizmu.  


To znaczy, że pokolenie Xi próbuje przekształcić partię w rodzaj politycznej machiny, jaką stworzył Władimir Putin po chaotycznym okresie, jaki nastał po upadku ZSRR. Związek Radziecki zawsze był ideologicznym państwem, a nie nacjonalistycznym. Tak więc przepis Putina mógł działać tylko po tym, jak nierosyjskie narody opuściły imperium, pozwalając Rosjanom ponownie zatwierdzić swoją pozycję jako narodu.


Sądzi się, że ideologiczna zmiana, do jakiej dąży Xi, nadejdzie na następnej pełnej sesji Komitetu Centralnego partii komunistycznej, zaplanowanej na 8-11 listopada. To doroczne wydarzenie gromadzi ponad 400 przywódców wojskowych, politycznych i z korporacji państwowych, którzy rządzą krajem. Xi ma nadzieję, że sesja poprze także jego plan pozostania przy władzy przez kolejne pięć lub nawet 10 lat, by dokonać ideologicznej zmiany od wersji komunizmu w wydaniu Mao (demokratyczna dyktatura ludu, jak to nazywał) do populistyczno-nacjonalistycznego dyskursu.


Pokolenie Xi w staraniach stworzenia populistyczno-nacjonalistycznego dyskursu zastąpiło rok 1949, kiedy to Mao Zedong założył Republikę Ludową, rokiem 1911, kiedy powstała pierwsza republika za czasów Sun Jat-sena. Nie było przypadkiem, że na poprzedniej konferencji olbrzymie portrety Sun Jat-sena zastąpiły portrety Mao.


Próba przekształcenia Sun Jat-sena w populistyczno-nacjonalistyczny symbol nie jest jednak łatwym zadaniem. Wykształcony w Ameryce lekarz Sun przeszedł na protestantyzm i propagował kulturę Zachodu, choć z lokalnym zabarwieniem. Jego żona, Song Qinling, była córką jednego z najbogatszych ludzi w Chinach, także nawrócona na chrześcijaństwo, i była siostrą żony Czang Kaj-szeka, głównego rywala Mao do rządów w Chinach. Song Qinling dostała stanowisko wiceprezydent Republiki Ludowej za czasów Mao, kiedy partia komunistyczna rozgrywała kartę “zjednoczonego frontu”, udając, że dzieli się władzą z szeregiem mniejszych partii. Mao próbował utrzymać także pozory etnicznej różnorodności, symbolizowanej przez pięć gwiazd na sztandarze nowej republiki.


Oczekiwana przez Xi zmiana zmierzająca do pełnego populistyczno-nacjonalistycznego dyskursu może oznaczać odrzucenie takich maoistycznych pozorów i promowanie etnicznych Hanów, którzy stanowią około 87 procent populacji jako idealnej wersji „chińskiego człowieka” i dominujący naród. Pekin używa różnych planów do obniżenia pozycji innych narodowych tożsamości. To obejmuje dzielenie dużych grup etnicznych na coraz mniejsze społeczności. Dlatego też oficjalne statystyki podają 56 różnych grup etnicznych zamiast pięciu większych, akceptowanych przez większość badaczy.


W kilku znanych wypadkach Pekin używa represji, by umniejszyć, a z czasem wyeliminować etniczne tożsamości. Znaną obecnie sprawą jest plan “reedukacji”, czyli zamiany w Hanów, Ujgurów z Turkiestanu Wschodniego (Sinciang) w specjalnych obozach lub przez przenoszenie ich kobiet w wieku rozrodczym do zdominowanych przez Hanów części kraju. W wypadku Tybetu, hanizacja dzieje się przez państwową kontrolę nad  religijną doktryną i instytucjami, podczas gdy kartą rozgrywaną w Madżurii i Mongolii Wewnętrznej są mieszane małżeństwa i wymiana populacji, która bardzo przypomina czystkę etniczną.


Populistyczno-nacjonalistyczna zmiana ideologiczna, o jaką stara się Xi, ma koleją nieuniknioną konsekwencję: ustawia Chiny w pozycji ekspansjonistycznego mocarstwa. Putin pokazał drogę przez aneksję Krymu, a premier Indii, Narendra Modi, inny populistyczno-nacjonalistyczny przywódca, przedstawia meczet Ajodhja jako swój łup wojenny. W wypadku Chin już widzieliśmy szereg podobnych posunięć, zwłaszcza zarzucenie układu “jeden kraj dwa systemy” w Hong Kongu i Macao i przysięga Xi na niedawnej konferencji partyjnej odzyskania panowania nad Tajwanem.


Nadchodzące plenum Komitetu Centralnego prawdopodobnie określi wyraźniejszą “mapę drogową” dla zrealizowania tej przysięgi. To zaś, w sposób nieunikniony, będzie wymagało jeszcze większego nacisku na rozbudowę siły militarnej Pekinu, co z kolei może podsycić nowy wyścig zbrojeń ze Stanami Zjednoczonymi i ich sojusznikami.


Pokolenie temu przejście Chin na osobliwą postać kapitalizmu okrzyczano jako element stabilizacji regionu Azja-Pacyfik. Dzisiaj jednak, dążąc do historycznej zmiany ideologicznej, Chiny mogą zamienić się w element zakłócający lub "perturbateur", jak mówią Francuzi, status quo.


Doświadczenie Putina pokazało, że taki "perturbateur" cieszy się początkowo przewagą, ale wkrótce odkrywa, że to, co zyskał w polityce wewnętrznej, może być podważone z nawiązką przez koszt antagonistycznych stosunków ze światem zewnętrznym.   


Czy nadchodzące plenum weźmie to pod uwagę? Wkrótce zobaczymy.  


China: A Dicey Ideological Shift

Gatestone Institute, 31 października 2021

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Amir Taheri

Pochodzący z Iranu dziennikarz amerykański, znany publicysta, którego artykuły publikowane są często w ”International Herald Tribune”, ”New York Times”, ”Washington Post”, komentuje w CNN, wielokrotnie  przeprowadzał wywiady z głowami państw (Nixon, Frod, Clinton, Gorbaczow, Sadat, Kohl i inni)  jest również  prezesem Gatestone Institute).


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Notatki

Znalezionych 2191 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Dżihad i pokój, kiedy wyrosną gruszki na wierzbie   Blum   2022-08-13
O różnych formach oderwania od rzeczywistości   Koraszewski   2022-08-13
Biden i bardzo masochistyczny gwóźdź   Taheri   2022-08-12
Co zobaczył Seward w Jerozolimie   Jacoby   2022-08-09
Pandemia małpiego rozumu   Koraszewski   2022-08-08
Dlaczego zachodni dziennikarze omijają temat nepotyzmu i korupcji w Autonomii Palestyńskiej?   Fitzgerald   2022-08-07
Ekoekstremizm rzucił Sri Lankę na kolana   Ridley   2022-08-04
Zielone marzenia, inflacyjne realia   i Hügo Krüger   2022-08-03
Haniebna polityka Unii Europejskiej wobec mułłów w Iranie   Rafizadeh   2022-08-02
Judaizm zasługuje na taki sam szacunek jak islam   Tobin   2022-07-31
Administracja Bidena finansuje antyizraelskie programy szkolne i propagandę nienawiści   Tawil   2022-07-29
Dyskryminacja z miłości i dobrego serca   Koraszewski   2022-07-29
Odkryte taśmy z wyznaniami Eichmanna   Jacoby   2022-07-27
Wycieczka Bidena do szpitala we wschodniej Jerozolimie   Fitzgerald   2022-07-24
Palestyńczycy robią pranie mózgu światu: mały przykład, który demaskuje cały przemysł palestyńskich kłamstw     2022-07-23
Obecność mitu pod strzechą i blachodachówką   Koraszewski   2022-07-23
Administracja Bidena: najbardziej przyjazna dla irańskich mułłów?   Rafizadeh   2022-07-22
Wyzwolenie Arabów z rąk globalnej lewicy   Mansour   2022-07-21
Biznes zawodowych „obrońców praw człowieka”   Koraszewski   2022-07-20
NATO w Madrycie: To nie będzie ostatni szantaż Erdoğana   Bekdil   2022-07-20
Palestyńskie tortury: raport dla ONZ     2022-07-19
UNRWA nadal uczy nienawiści, ale administracji Bidena to nie przeszkadza   Fitzgerald   2022-07-17
Od dziesięcioleci istnieje „Plan Marshalla” dla Palestyńczyków. Nie zadziałał     2022-07-16
Covid, wojna i inne troski   Koraszewski   2022-07-15
Strach i odraza w Iranie   Fitzgerald   2022-07-14
Biblia dla pana proboszcza   Kruk   2022-07-13
Jak naruszyliśmy standardy pewnej „społeczności”   Koraszewski   2022-07-12
Kto ukradł palestyńską ziemię? Jordania   Bard   2022-07-09
Śmierć dziennikarki, kim są winni?   Flatow   2022-07-07
Konformizm w domu wariatów jest strategią przetrwania   Koraszewski   2022-07-06
Wielka Brytania i jej polityka wobec Jerozolimy   Fitzgerald   2022-07-05
Wojny pełne błędnych kalkulacji   i Alberto M. Fernandez   2022-06-30
Najwspanialszy wynalazek ludzkości   Koraszewski   2022-06-30
Kraje arabskie ponownie odtrąciły UNRWA na konferencji o pomocy finansowej     2022-06-30
Sudan: Ludobójstwo, o którym nikt nie mówi   Rehov   2022-06-30
Monolog prowincjonalnego Hamleta   Kruk   2022-06-29
Niech już UNRWA wreszcie umrze   Blum   2022-06-29
Gdzie były media, kiedy niezależne dochodzenie uznało Amnesty International za organizację „instytucjonalnie rasistowską”?   von Koningsveld   2022-06-28
To nie jest artykuł o Shireen Abu Akleh   Collier   2022-06-27
W poszukiwaniu lekarstwa na obłęd   Koraszewski   2022-06-27
Amnesty International UK jest „instytucjonalnie rasistowska”, „kolonialistyczna” – a jej antysemityzm jest z tym ściśle powiązany     2022-06-25
Kiedy aktor jest aktorem   Jacoby   2022-06-24
Burzenie domów i zagarnianie ziemi, o których nikt nie mówi   Toameh   2022-06-23
Dziwaczna francuska sprawiedliwość   Carmon   2022-06-22
Turcja uderza na Irak, Syrię, Cypr i Grecję   Bulut   2022-06-21
Podcast "Guardiana": 34 minuty palestyńskiej propagandy udającej dziennikarstwo   Levick   2022-06-19
„Choroba” przywrócona przez Putina   Taheri   2022-06-18
Podsycanie urojeń Palestyńczyków   Bard   2022-06-18
Mało nas, mało nas do pieczenia chleba   Koraszewski   2022-06-17
Jak UE może chcieć bliższych więzi z Izraelem, finansując równocześnie terrorystyczne organizacje pozarządowe?   Deutsch   2022-06-16
Kilka słów do prezydenta Macrona: Sois Beau Et Tais-Toi   Fitzgerald   2022-06-15
Nuklearne zwycięstwo irańskich mułłów   Rafizadeh   2022-06-14
Co by było, gdyby Izrael traktował Amerykę tak, jak Ameryka traktuje Izrael?   Bard   2022-06-12
Iran: zbliża się lato gniewu   Taheri   2022-06-10
Alternatywny wszechświat palestyńskiej „suwerenności”   Altabef   2022-06-09
Nie zostawiajcie Amerykanów i sojuszników w ciemności   Rafizadeh   2022-06-08
ONZ twierdzi, że Izrael „w przeważającej mierze” ponosi winę za konflikt z Palestyńczykami     2022-06-08
Klinika Odessa - Ostatni felieton Ludwika Lewina   Lewin   2022-06-07
Wyszukiwarka Google promuje antysemityzm   Collier   2022-06-05
Pięćdziesiąt lat temu masakra w Izraelu ujawniła przerażający stan bezpieczeństwa na lotniskach   Gross   2022-06-04
Bibi, PiS, Kafka i pustelnik   Koraszewski   2022-06-03
Dlaczego dla ONZ jedna masakra w meczecie jest o wiele gorsza niż niezliczone masakry w kościołach?   Ibrahim   2022-06-03
Administracja Bidena błędnie rozumie posunięcia Erdoğana   Bekdil   2022-06-01
Oczywista prawda, której świat nie akceptuje: Palestyńczycy są odpowiedzialni za palestyńską przemoc     2022-06-01
Jak zaprzeczyć Holocaustowi, udając że się tego nie robi   Apfel   2022-05-30
Nienawidzący Izraela są naprawdę mistrzami propagandy     2022-05-29
Czy da się naprawić Human Rights Watch?   Steinberg   2022-05-28
Porozmawiajmy o „nakbie” i o tym, kto jest naprawdę odpowiedzialny za cierpienie Palestyńczyków   Tobin   2022-05-27
Czy politycy mogą być racjonalni?   Koraszewski   2022-05-25
Uchodźcy, ekonomia, zazdrość i nienawiść   Koraszewski   2022-05-23
BDS: Rosja versus Izrael   Kontorovich   2022-05-22
Oszałamiające kłamstwo najbardziej wpływowego muzułmanina na świecie   Ibrahim   2022-05-21
Narcyzm moralny i psychologia porażki   Landes   2022-05-20
Dlaczego Erdoğan szantażuje NATO?   Bekdil   2022-05-19
Radości, których dostarcza antysemityzm   Garrard   2022-05-19
Dlaczego Joe Biden ma taką obsesję na punkcie izraelskich osiedli?   Flatow   2022-05-17
Bardzo potrzebny rurociąg EastMed oczekuje na zaaprobowanie   Bergman   2022-05-17
Smutek wolności utopionej w krwi   Koraszewski   2022-05-16
Jak Biden rozpoczął wojnę z MBS, a potem przyszedł żebrać   Abdul-Hussain   2022-05-14
Urok intratnej neutralności   Koraszewski   2022-05-13
Szefowa związku brytyjskich studentów oskarżona o antysemityzm   Wójcik   2022-05-12
Dlaczego Rosja sądziła, że opowiadanie o “nazistach” będzie przekonujące   Franzman   2022-05-09
Rektor Princeton odrzuca wolność słowa i demonizuje jej obrońców   Klainerman   2022-05-07
Błogosławieństwo uczenia się na pamięć   Jacoby   2022-05-06
Wojna Rosji z Ukrainą: Bez szminki   Tsalic   2022-05-03
W redakcji „New York Timesa” słowo „okupowany” sprawia kłopot   Flatow   2022-05-03
Spiskowe teorie szacownego “Guardiana”   Collier   2022-05-01
Czarny Piotruś w rękawie Putina   Koraszewski   2022-04-30
Odstraszanie Chin: USA powinny uzbroić Tajwan po zęby – natychmiast   Chang   2022-04-29
Bliski Wschód: amerykańska wizja   Taheri   2022-04-28
Kursy walut w czasach putinowskiej zarazy   Koraszewski   2022-04-27
Przypomnienie o wszystkich tych palestyńskich uchodźcach   Bard   2022-04-27
Recenzja książki People Love Dead Jews     2022-04-26
Długi zbiór krótkich tematów   Rosenthal   2022-04-25
Turcja: Strzeżcie się islamistów niosących dary   Bekdil   2022-04-23
Dno nienawiści do Izraela   Levick   2022-04-22
Problem z świadkami Boga i z błaznami w kapłańskich szatach   Koraszewski   2022-04-21
Sprawy, których nie zauważają apologeci Putina   Taheri   2022-04-19
Europa kocha Palestyńczyków i udaje, że nie wie dlaczego   Koraszewski   2022-04-17
„Guardian” trzyma się narracji „biernej ofiary” w sprawie arabskiej przestępczości   Levick   2022-04-16

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Nowy ateizm


Lomborg


„Choroba” przywrócona przez Putina


„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk