Prawda

Sobota, 26 wrzesnia 2020 - 06:43

« Poprzedni Następny »


Brexit i jego efekty na Bliskim Wschodzie


Tom Gross 2019-09-17


Wielka Brytania jest w szaleństwie w sprawie Brexitu. Wydaje się niemal, jakby ten kraj przeżywał jakiś rodzaj kolektywnego „kryzysu wieku średniego”. Wiele ekonomicznych i społecznych decyzji jest wstrzymanych i obie główne partie polityczne Konserwatyści i Partia Pracy są zajęte zażartą walką wewnętrzną o to czy, jak i kiedy wyjść z Unii Europejskiej. Polityka jest zdecydowanie krajowa i zajęta dniem bieżącym, nic więc dziwnego, że niewiele było w Wielkiej Brytanii dyskusji o tym, jak Brexit może wpłynąć na politykę zagraniczną kraju.  

Kluczowi gracze międzynarodowi, w tym Donald Trump, Władimir Putin i kierownictwo Chin, bardzo chcą, by Brexit nastąpił, ponieważ wierzą (moim zdaniem, poprawnie), że wynikiem będzie słabsza UE i słabsza Wielka Brytania, a więc podniesie to ich globalną siłę i wpływy.

Dla zachęcenia Wielkiej Brytanii do całkowitego zerwania z Europą Trump zapewniał, że Brexit podniesie pozycję Wielkiej Brytanii w świecie. Nie to jednak słyszę prywatnie od wpływowych polityków w Waszyngtonie i gdzie indziej. „Już obniżyliśmy rangę Wielkiej Brytanii” – powiedział mi prywatnie starszy doradca ds. polityki zagranicznej wieloletniego senatora republikańskiego z wpływowej komisji Senatu USA ds. stosunków zagranicznych.  


Istotnie, już widzimy oznaki osłabionej Wielkiej Brytanii, kiedy inne kraje sprawdzają jej zdecydowanie. Iran przechwycił brytyjski statek w Zatoce w lipcu i aresztował 23 członków załogi. Brytyjski rząd nazwał to „piractwem państwowym”, ale zrobił niewiele w odpowiedzi (choć ogłoszono 2 września, że teraz wysyłają drony).  

Chiny kontynuują naciski na osłabienie traktatu z Wielką Brytanią gwarantującego prawa i swobody w Hong Kongu – Wielka Brytania zgodziła się na przekazanie terytorium Chinom [w 1997 r.] tylko na tej podstawie. Niemniej reakcja brytyjska jest nieśmiała. Obserwatorzy zauważyli, że krytyka Chin w sprawie Hong Kongu przez premiera Borisa Johnsona była bardziej stłumiona niż, na przykład, krytyka ze strony przywódców Australii i Kanady.
 
Wielka Brytania może być zanurzona w sprawach wewnętrznych także po Brexicie, co najmniej dlatego, że wielu ludzi w Szkocji, a może także Irlandii Północnej nasili kampanię oderwania się od Zjednoczonego Królestwa. Postrzegają Brexit jako rodzaj angielskiego nacjonalizmu, zamiast jako zjawisko brytyjskie. Nie chcą być „ostatnimi koloniami Anglii”. 
 
Mimo tego wszystkiego Wielka Brytania nadal jest ważnym mocarstwem światowym. Jest jednym z pięciu stałych członków Rady Bezpieczeństwa ONZ. Ma (wraz z Francją) jedną z dwóch najsilniejszych armii w Europie. Londyn pozostaje ważną międzynarodową stolicą finansową. A brytyjskie firmy i media będą nadal mieć globalny wpływ. 
 
A co z Bliskim Wschodem? Czy Wielka Brytania zmieni swoją politykę po Brexicie? Pod pewnymi względami prawdopodobnie zmieni. Warto jednak pamiętać, że nawet kiedy Wielka Brytania była w UE, istniały ostre różnice w kluczowych sprawach, w szczególności w sprawie wojny w Iraku w 2003 roku. Wielka Brytania razem z Polską, Włochami, Holandią i innymi poparła kierowane przez USA obalenie Saddama, podczas gdy Francja, Niemcy i inne państwa UE odrzuciły amerykańską prośbę o pomoc.
 
W kwestii Iranu i w sprawie izraelsko-palestyńskiej jednak konsensus, jaki obecnie Wielka Brytania ma z UE, może zmienić się po Brexicie.
 
Podczas wizyty w Londynie w zeszłym tygodniu (były już) doradca ds. bezpieczeństwa narodowego USA, John Bolton powiedział, że USA są entuzjastyczne w sprawie „Brexitu bez umowy” i że USA są gotowe podpisać szybkie umowy handlowe z Wielką Brytanią, sektor za sektorem, zamiast czekać na wszechstronną umowę, której zawarcie może zabrać lata.  
 
Czego Bolton nie powiedział wyraźnie, to że administracja Trumpa, jako część tych negocjacji, może wymagać od Brytyjczyków, by dostosowali się do amerykańskiego stanowiska wobec irańskiego reżimu. 
 
Ucieszyłoby to zarówno wielu polityków w świecie arabskim, jak i w Izraelu, którzy podzielają pogląd, że popierana przez UE ”irańska umowa nuklearna” podnosi zamiast zmniejszać szanse Iranu na zdobycie broni nuklearnej w niedalekiej przyszłości.
 
Jeśli chodzi o Izrael, to jak długo brytyjscy Konserwatyści pozostają przy władzy, Wielka Brytania po Brexicie może także przesunąć się bliżej do amerykańskiego stanowiska, zamiast pozostawać częścią konsensusu w UE, który jest wrogi wobec Izraela. Na przykład, minister w obecnym rządzie, Michael Gove, proponował w przeszłości w artykule na łamach „Timesa” przeniesienie brytyjskiej ambasady z Tel Awiwu do Jerozolimy i powtórzył to do mnie podczas spotkania.   
 
W lipcu nowy minister finansów, Sajid Javid, był pierwszym brytyjskim ministrem od 19 lat, który odwiedził Ścianę Zachodnią w Jerozolimie. Javid, który jest świeckim muzułmaninem, po raz pierwszy odwiedził Izrael ze swoimi urodzonymi w Pakistanie rodzicami podczas wakacji rodzinnych, kiedy był dzieckiem. Jest od dawna zwolennikiem tego kraju, a nawet spędził swój miesiąc miodowy w Izraelu zanim wszedł do polityki.
 
Inna minister, spraw wewnętrznych, Priti Patel (urodzona w Londynie w rodzinie Hindusów z Ugandy) jest także gorącą zwolenniczką Izraela.
 
Jeśli chodzi o premiera, Borisa Johnsona, popierał Izrael przy różnych okazjach, ale mniej niż inni. Orędował na rzecz żydowskiego państwa w Oxford Union, kiedy był studentem, co nie zawsze było popularne, i spędził letnie wakacje w kibucu.  
 
Kiedy był ministrem spraw zagranicznych, potępił Radę Praw Człowieka ONZ za nieproporcjonalne skupianie się na Izraelu, co – jak powiedział – „szkodzi sprawie pokoju”.
 
Jednak podczas wojny z Gazą opisał odpowiedź Izraela jak „nieproporcjonalną, groźną i tragiczną”. W książce o Churchillu napisał o „haniebnym sposobie, w jaki Izraelczycy traktowali Palestyńczyków”, ale również o „ogólnie godnej pożałowania jakości palestyńskiego przywództwa”.
 
W przeszłości, mówiąc o swoim urozmaiconym pochodzeniu, Johnson określał się jako „jednoosobowy tygiel” – z muzułmańskimi, żydowskimi i chrześcijańskimi pradziadkami. (Dziadkiem jego ojca był czerkiesko-turecki dziennikarz, Ali Kemal; dziadkiem jego matki był urodzony na Litwie żydowski uczony.)
 
Z tego jednak, co wiem, spotkawszy go kilka razy na przestrzeni lat (włącznie z długim lunchem w Pradze, podczas którego nie był tak antyeuropejski), jego muzułmańskie i żydowskie pochodzenie nie ma znaczenia dla jego poglądów na politykę zagraniczną. Kształcił się w Eton i w Oxfordzie, był prezesem Oxford Union i był członkiem Bullingdon Club – wszystko instytucje z samego środka brytyjskiego establishmentu.
 
Tym, co doprowadziłoby do znacznie bardziej radykalnej zmiany w brytyjskiej polityce wobec Bliskiego Wschodu po Brexicie, byłoby dojście do władzy labourzystowskiego przywódcy opozycji,  Jeremy’ego Corbyna, co może zdarzyć się, jeśli Johnson zwoła jednak wczesne wybory w nadchodzących tygodniach.
 
W przeszłości Corbyn – który byłby najbardziej radykalnym lewicowym premierem, jakiego Wielka Brytania miała kiedykolwiek – był głośnym orędownikiem islamskiego rządu w Iranie, jak również finansowanych przez Iran organizacji terrorystycznych - Hamasu i Hezbollahu. 
 
Corbyn spędził wiele lat pracując dla propagandowego kanału telewizyjnego państwa irańskiego,  Press TV. Był głównym mówcą na seminarium “The All-Encompassing Revolution” prowadzonym w 2014 roku “dla upamiętnienia rocznicy zwycięstwa Rewolucji Islamskiej w Iranie”. Wraz z nim występował Abdolhossein Moezi, osobisty przedstawiciel irańskiego najwyższego przywódcy, Alego Chameneiego w Wielkiej Brytanii.   
 
Kiedy BBC zapytała go w tym roku o jego poparcie dla Iranu, Corbyn odpowiedział krytyką państw Zatoki.
 
Corbyn wydaje się podziwiać każdy rząd, jak długo jest on antyamerykański. W przeszłości napisał rozdział w „antyimperialistycznej” książce, broniący Korei Północnej i wyrażał podziw dla komunistycznego przywódcy Niemiec Wschodnich, Ericha Honeckera. 
 
Także dzisiaj Corbyn ma trudności z potępieniem syryjskiego reżimu za masakry i czystkę etniczną Arabów sunnickich z Syrii lub z krytykowaniem despotów takich jak Władimir Putin lub Nicolas Maduro w Wenezueli. W odróżnieniu od tego, Corbyn nie cierpi zarówno Izraela, jak Arabii Saudyjskiej, choćby z tego powodu, że są sojusznikami Ameryki.  
 
Rząd Corbyn spowodowałby ostre odsunięcie się od konsensusu UE w sprawie Bliskiego Wschodu i w praktyce przyjęcie stanowiska znacznie dalej i bardziej otwarcie popierającego Hamas i reżim irański.

 

Brexit and its Effect on the Middle East

Aawsat, 4 września 2019

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

Tom Gross
Były korespondent gazety "Sunday Telegraph" w Jerozolimie.

 

Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Notatki

Znalezionych 1627 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Dla postmodernizmu tożsamość jest ważniejsza od rozumu   Rosenthal   2020-09-25
Nieprzyjemna wiadomość dla Thomasa Friedmana   Flatow   2020-09-25
Arabowie przyznają się do błędu   Koraszewski   2020-09-24
Więcej niż stracona okazja dla Palestyńczyków   Tobin   2020-09-23
Symbole (i symbolizm) ujawniają gorzką bliskowschodnią prawdę   Flatow   2020-09-22
Wojna Czerwono-Zielonego sojuszu przeciwko Izraelowi trwa   Glick   2020-09-21
Dlaczego John Kerry i inni nie mieli racji w sprawie pokoju i Izraela - analiza   Frantzman   2020-09-20
Obnażenie palestyńskich kłamstw    Blum   2020-09-19
Niewolnice w Al-Dżazira   Fernandez   2020-09-19
Arabowie: Izrael nie jest naszym wrogiem   Toameh   2020-09-18
Prośba o pokorę od Benjamina Franklina   Jacoby   2020-09-17
Ostry zakręt historii   Koraszewski   2020-09-16
Niewolnictwo: czy jest monopol na cierpienie?   Taheri   2020-09-15
Kulturowe wojny w szkołach w Kalifornii   Julius   2020-09-15
Przegląd wiadomości w drodze na zakupy   Koraszewski   2020-09-13
Pożegnanie lata, czyli prywatne drzewo życia   Ferus   2020-09-13
ZEA: Nie jesteśmy zdrajcami, palestyńscy przywódcy są skorumpowani   Toameh   2020-09-11
Nawet antysemickie media w Iraku mówią z zainteresowaniem o normalizacji     2020-09-10
Normalizacja może stworzyć prawdziwy „Nowy Bliski Wschód”   Rosenthal   2020-09-09
Milczenie ONZ i UE wobec “szokującego łamania praw człowieka” przez Iran   Rafizadeh   2020-09-08
Kiedy Palestyńczyk wreszcie się obudzi?!   Al-Dahiri   2020-09-08
Lot nad Arabią Saudyjską   Jacoby   2020-09-07
Kogo Żydzi powinni bać się najbardziej podczas „powstania”?   Tobin   2020-09-06
Wielki krok naprzód dla światowego pokoju – i ci, którzy wolą go ignorować   Kemp   2020-09-05
Harvard zaprasza głównego palestyńskiego negacjonistę    Lipman   2020-09-04
Obietnica i zagrożenia porozumienia pokojowego z Dżuba    Fernandez   2020-09-04
Arabski antysemityzm za europejskie pieniądze   Koraszewski   2020-09-03
Zgraja „proizraelskiej surowej miłości” a umowa z ZEA   Frantzman   2020-09-02
Dlaczego niektórzy Palestyńczycy popierają porozumienie Izrael-ZEA?   Toameh   2020-09-01
Krótka historia europejskich obserwatorów w Gazie   Steinberg   2020-08-31
ONZ doprowadza mnie do szału   Collins   2020-08-30
Świat na śliskiej drodze   Taheri   2020-08-29
Co finansuje Europa?   Henig-Cohen   2020-08-29
Appeasement: Europejska choroba   Kemp   2020-08-27
Entliczek, pentliczek, czerwony stoliczek   Koraszewski   2020-08-27
Erdoğan potrzebuje nowych wrogów   Bekdil   2020-08-26
A co z 17 milionami niewolników w świecie islamskim?   Meotti   2020-08-22
Mulowie i Hezbollah – specjaliści w szmuglu narkotyków   Rafizadeh   2020-08-21
"Guardian" doszlusował do Iranu i Turcji w sprzeciwie wobec umowy pokojowej Izraela i ZEA   Levick   2020-08-19
Kiedy pamięć staje się więzieniem narodów   Taheri   2020-08-18
Czyje życie liczy się?   Maistrovoy   2020-08-17
Iran: najnowsza kolonia Chin?   Rafizadeh   2020-08-15
Jak zostałam anulowana   Chesler   2020-08-13
Gorsza strona naszej natury   Koraszewski   2020-08-12
Amerykanie nie ufają medium   Jacoby   2020-08-10
Urok domowej wirusologii   Koraszewski   2020-08-09
Dramat w Bejrucie ukazuje poziom zagrożenia Izraela   Frantzman   2020-08-08
Turcja na ścieżce wojennej   Bulut   2020-08-07
Między Zachodnią Papuą a Zachodnim Brzegiem   Collins   2020-08-06
Intersekcjonalność, czyli kto, co i z kim?   Amos   2020-08-05
Strach przed słowem zastępuje wolność słowa   Jacoby   2020-08-04
Izrael był Strefą Zero dla nowej “przebudzonej” religii   Friedman   2020-08-03
Brytyjski wykładowca wyrzucony z pracy za wyrażenie podziwu dla Żydów   Fitzgerald   2020-08-01
List, który były niewolnik, Frederick Douglass napisał do swojego pana w 10. rocznicę ucieczki   Douglas   2020-08-01
Dlaczego podpisałam list w „Harper’s Magazine”   Hakakian   2020-07-30
Zimna wojna europejskich NGO, by “minimalizować proizraelskie głosy”   Steinberg   2020-07-29
Kiedy napięcia rasowe wrą, czy o taranowaniu samochodami w Izraelu informuje się inaczej?   Ben-Zvi   2020-07-25
“Przebudzona” Ameryka jest rosyjską powieściąMetafizyczna przepaść między XIX-wieczną Rosją a XXI-wieczną Ameryką zmniejsza się   Savodnik   2020-07-24
Europa: ofiary gwałtu oskarżone o rasizm   Ibrahim   2020-07-22
Czymże jest nazwa? Pochodzenie Judei, Filistii, Palestyny i Izraela   Judd   2020-07-20
Francja opowiada się za popierającymi terror politycznymi żądaniami AP, włącznie z żądaniem uwolnienia masowych morderców   Hirsch   2020-07-19
UE mówi, że odrzuca jednostronne kroki na Obszarze C – finansując jednostronne kroki na Obszarze C     2020-07-18
Wojna kulturowa lewicy niszczy zwyczajnych ludzi wraz z potężnymi   Tobin   2020-07-18
ONZ adoptowała palestyńskie kłamstwa, mity i morderczy terror wobec Izraela    Hirsch   2020-07-17
Igraszki z hasłem „nie zabijaj”   Koraszewski   2020-07-14
Jazydzi: historia prześladowań   Bulut   2020-07-13
Andrew Sullivan o nowomowie   Coyne   2020-07-12
Kontrrewolucjoniści wszystkich krajów łączmy się   Koraszewski   2020-07-09
Mohammad Massad: Gorący apel o rozsądek  byłego terrorysty   Oz   2020-07-05
Chińskie urojenie Nasrallaha i innych   Fernandez   2020-07-04
Zatruty koktajl skarg i zażaleń   Taheri   2020-07-04
Kiedy trzeba powiedzieć: przepraszam, myliłem się   Koraszewski   2020-07-03
Współczesne niewolnictwo i “przebudzona” hipokryzja   Bergman   2020-06-30
Erdoğan życzy: „Wielu dalszych szczęśliwych zdobyczy"   Bekdil   2020-06-29
Czarne Życie Się Liczy, a co z palestyńskim życiem?   Blum   2020-06-28
Postępujący nihilizm i zgnilizna postmodernizmu na Zachodzie   Hill   2020-06-26
Sowiecka mentalność Amerykanów. Zbiorowa demonizacja przenika naszą kulturę   Tabarovsky   2020-06-23
Normalizacja i prezenty z warunkami   Collins   2020-06-23
Niszczycielska siła rewolucyjnego romantyzmu   Koraszewski   2020-06-22
Karykatura sprawiedliwości w Międzynarodowym Trybunale Karnym?Prokuratorka Bensouda powinna zostać zdyskwalifikowana.   Calvo   2020-06-22
Zamach na dziedzictwo Martina Luther Kinga   Blum   2020-06-21
Jordania zaprzecza, że anektowała Zachodni Brzeg     2020-06-20
Mocarstwa igrają z ogniem w Libii   Taheri   2020-06-19
Gaza, jakiej nie chcą, byście zobaczyli   Tawil   2020-06-16
Hipokryci z UE anektują terytoria i ostro potępiają izraelską aneksję   Flatow   2020-06-14
Żaden artykuł nie zrekompensuje jego uprzedzonego i antyizraelskiego tytułu   Amos   2020-06-13
Przegląd porannych narracji   Koraszewski   2020-06-10
Rosną naciski, by zatrzymać fundusze UE do związanych z terrorem palestyńskich NGO     2020-06-07
Dzień nadziei i odwagi   Jacoby   2020-06-04
Nieprzyzwoici policjanci, nieprzyzwoici buntownicy   Jacoby   2020-06-03
Sztuczne oburzenie o ”aneksję”   Rosenthal   2020-06-01
Wahający się biurokraci powstrzymują następną falę innowacji   Ridley   2020-05-29
Porwanie zachodniej wolności   Nirenstein   2020-05-25
Stan wojenny w cyberprzestrzeni   Koraszewski   2020-05-22
Międzynarodowy sąd kapturowy ma zbadać zbrodnie wojenne Izraela   Franklin   2020-05-21
Apartheid i koronawirus na Bliskim Wschodzie   Toameh   2020-05-19
Jedni osuszali moczary, inni propagują nienawiść   Koraszewski   2020-05-16
Dlaczego Międzynarodowy Czerwony Krzyż gloryfikuje matkę rodu terrorystycznej rodziny?     2020-05-13
Wielu umrze z głodu, a nie z powodu wirusa     2020-05-08
Szepty i krzyki w arabskojęzycznych mediach   Koraszewski   2020-05-08

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk