Prawda

Niedziela, 22 wrzesnia 2019 - 04:34

« Poprzedni Następny »


Czy arabska izraelskość jest atrakcyjna


Daled Amos 2019-09-10


Dwa lata temu David Hazony – redaktor-założyciel „The Tower” – opisał potencjalną więź między izraelską tożsamością a przyszłością amerykańskich Żydów. Uważał, że izraelska kultura może zgalwanizować amerykańską społeczność żydowską. Kluczową częścią tego jest izraelskość.


Dzisiaj na skrawku ziemi, o którym marzono przez tysiąclecia, miliony Żydów żyją innym życiem żydowskim. I robią to w sposób, który nadal zachowuje tożsamość z pokolenia na pokolenie. Coraz bardziej to wyjątkowe podejście do życia, historii i tożsamości jest eksportowane – produkty ich kultury, ich innowacje, ich sama istota życia – do Ameryki.


Obecnie jednak wydaje się, że izraelskość nie musi być eksportowana, by rozszerzać swoje wpływ.


W rzeczywistości poczucie tożsamości oferowane przez izraelskość nie musi nawet ograniczać się do Żydów.

Opisując to, co nazywa izraelizacją izraelskich Arabów, izraelski poeta i eseista, Druz, Salman Masalha, wskazuje na sondaż przeprowadzony przez Sicha Mekomit przed poprzednimi wyborami. W sondażu stwierdzono, że

w społeczności arabskiej zachodzi głęboki proces izraelizacji. Czterdzieści sześć procent respondentów zdefiniowało się jako izraelscy Arabowie, 22 procent jako Arabowie, 19 procent jako izraelscy Palestyńczycy i tylko 14 procent jako Palestyńczycy. Innymi słowy, 65 procent dodawało określenie „izraelski” do sposobu, w jaki się definiowali.


Wbrew panującym przekonaniom okazuje się, że arabska społeczność tęskni do uczestnictwa w ustalaniu politycznej i społecznej agendy tego kraju.

 

Masalha napisał ten artykuł dla ”Haaretz”.

Inny autor „Haaretz”, Alexander Yakobson, kontynuuje myśl, że Arabscy obywatele dążą do „izraelskości” i idzie dalej, cytując inne rezultaty tego samego sondażu, o których Masalha nie wspomniał.

Na przykład:

76 procent Arabów mówi, że stosunki między Żydami i Arabami w Izraelu w codziennym życiu są „głównie pozytywne” i tylko 18 procent opisuje je jako negatywne (w porównaniu do, odpowiednio, 53 procent i 33 procent wśród żydowskich respondentów). I 94 procent badanych Arabów zgadza się, że istnieje naród żydowski, jak również naród palestyński (podczas gdy 52 procent badanych Żydów powiedziało, że istnieje naród palestyński, a nie tylko naród żydowski). [kursywa dodana]

To poczucie izraelskości nie neguje tożsamości palestyńsko-arabskiej.

Yakobson przyznaje, że należy zachować ostrożność przy ocenie takich sondaży, szczególnie kiedy chodzi o tylko jeden sondaż tego rodzaju. Wiele zależy przecież od sposobu sformułowania pytań i istnieją inne badania, w których poczucie palestyńskiej tożsamości jest silniej wyrażane. Mimo tych zastrzeżeń jednak Yakobson uważa, że ogólny obraz opisany przez badanie Masalha istotnie zgadza się z innymi sondażami prowadzonymi przez lata. 

Wierzy, że można pogodzić te dwie strony arabskiej identyfikacji z Izraelem, zachowując równocześnie palestyńsko-arabską tożsamość:

Przypuszczam, że społeczność arabska głosuje w ten a nie inny sposób przede wszystkim dlatego, że większość z nich akceptuje palestyńską narrację narodową, jaką reprezentują partie arabskie. Jednak w postawie wobec państwa większość z nich nie wyciąga z tej narracji naturalnych, emocjonalnych wniosków.

Sugeruje to, że działa poczucie pragmatyzmu.

Oczywiście, istnieją dobre pragmatyczne powody, dla których Arabowie wolą żyć w izraelskim państwie niż w palestyńskim, ale Yakobson pokazuje inne badanie, Izraelski Indeks Demokracji z 2018 roku, według którego 51 procent arabskich respondentów posunęło się tak daleko, że powiedziało, iż są „dumni z bycia Izraelczykami”.

To jest coś więcej niż tylko pragmatyzm.

Na zakończenie pisze, że z jednej strony Arabowie akceptują palestyńską narrację i będą nadal głosować na tych, którzy ją propagują, a równocześnie ci sami Arabowie nie reprezentują tego, co sugeruje palestyńska narracja.

Podczas gdy ani arabskie, ani izraelskie kierownictwo nie może liczyć na pełną lojalność izraelskiej populacji Arabów, rząd izraelski ma możliwość „ułatwienia większości arabskich obywateli spełnienia ich chęci pełniejszej integracji z izraelskością bez rezygnowania z własnej, odrębnej tożsamości”.

To jest dobra wiadomość, jeśli chodzi o izraelskich Arabów.
Ale co z palestyńskimi Arabami?

W tej sprawie David Goldman sugeruje, że palestyński‌ problem‌ ‌umiera z przyczyn naturalnych‌ -- dosłownie – z powodu nie wypalenia "demograficznej bomby", jak przewidywali ci, którzy grozili i namawiali Izrael do pospiesznego zawarcia pokoju, zanim Żydzi izraelscy staną się mniejszością we własnym kraju.  

Zamiast tego zdarzyła się odwrotność.

Goldman cytuje artykuł, jaki napisał dla „Asia Times”, gdzie proponował, by zamiast zawierać pokój z palestyńsko-arabską populacją „o ostrym przechyle na rzecz porywczej młodzieży”, Izrael poczekał i wykorzystał malejącą stopę urodzin wśród Palestyńczyków, co podniosłoby przeciętny wiek populacji na Zachodnim Brzegu. Porównywalnie do sytuacji w Irlandii Północnej, kiedy bojownicy „byli żonaci i z kredytami na dom”.  

Jako dowód na ten potencjał integracji i pokoju Goldman pisze o 5800 palestyńskich Arabach, którzy pracują w firmach technologicznych na Zachodnim Brzegu. Opisuje kwitnący izraelski sektor software, zlecający pracę firmom na Zachodnim Brzegu i palestyńskie firmy software wykonujące zamówienia dla firm izraelskich. Uniwersytet Ariel, umieszczony w Samarii, jest najlepszą palestyńską szkołą dla informatyków i pokazuje pozytywne doświadczenia arabskich studentów, którzy odkrywają, że można rozdzielić politykę od studiów uniwersyteckich.  

W połączeniu z Masalha i Yakobsonem obraz, jaki maluje Goldman o potencjale pokoju, jest zachęcający – miejmy tylko nadzieję, że odniesie większy sukces niż poprzedni.

Poprzedni?

Artykuł w zeszłym miesiącu w „Haaretz” opisywał czas, kiedy zaproszono Arabów, by przeżyli syjonistyczne marzenie. Program nazywał się Pionierska młodzież arabska:

Młodzi Arabowie, głównie chłopcy, z północy kraju otrzymali zaproszenie do życia, nauki i pracy w kibucach. Zostawili swoje wiejskie domy i spędzili rok w tych społecznościach – pracując, jedząc i śpiąc obok żydowskich kibucników. W kilku wypadkach otrzymali na to błogosławieństwo swoich rodzin, ale inni buntowali się przeciwko swoim rodzicom i swojemu społeczeństwu.  

Arabscy Pionierzy nauczyli się hebrajskiego, tańczyli horę, wznosili izraelską flagę, śpiewali “Hatikwę”, hymn narodowy, a w kilku wypadkach nawet przyjęli hebrajskie imiona. Niektórzy związali się z żydowskimi dziewczętami i aspirowali do asymilacji w społeczności kibucu. Inni chcieli nauczyć się nowych metod rolniczych, żeby wrócić do domu i polepszyć życie w ich wsiach. Kilku z nich próbowało zrealizować marzenie i założyć arabski kibuc.  

“Żydzi, których spotykaliśmy, byli wcześniej dla nas częścią okrutnego ucisku przez rządy wojskowych” – wspomina Mahmoud Younes podczas rozmowy w jego eleganckim domu w Arara na terenie Trójkąta Wadi Ara. Siedząc opok wymownego obrazu gołębia pokoju, kontynuuje: „Nagle siedzieliśmy z Żydami jak równi. Jedliśmy z nimi we [wspólnej] jadalni, pracowaliśmy. Inny Izrael”.

Ruch, który był inicjatywą młodzieżowego, lewicowego ruchu Haszomer Hacair, istniał od  1951 do 1966 roku, tego samego roku, w którym zakończyły się wojskowe rządy nad Arabami w kraju. U szczytu, około roku 1960, miał 1800 członków i 45 oddziałów we wsiach arabskich. Uczestnicy mieli mundur – standardową, ciemnoniebieską koszulę Haszomer Hacair z białym sznurem wraz z kefiją i akal (przepaska na głowę). Mieli także własne godło: dumny członek ruchu młodzieży stojący pod łukiem w arabskim stylu, i mieli wersję hasła ruchu: “hazak wene’eman” – bądź silny i lojalny – zamiast “hazak we’amac” – bądź silny i odważny. Arabscy członkowie ruchu uczestniczyli w wycieczkach, paradach pierwszomajowych, a nawet w tańcach w Dzień Niepodległości.


<span>Członkowie ruchu Pionierska Młodzież Arabska, 1956. Zdjęcie: Archiwum Haszomer Hacair</span>
Członkowie ruchu Pionierska Młodzież Arabska, 1956. Zdjęcie: Archiwum Haszomer Hacair

Według Awrahama Ben Cura, jednego z założycieli: „zamiarem nie była zamiana ich w Żydów, ale w pionierów”.


Uczył swoich podopiecznych o losie narodu żydowskiego i ich potrzebie posiadania państwa i w owym czasie nie widział żadnej sprzeczności między narodowymi aspiracjami Żydów i Arabów. „Zamiarem było wykształcenie pozytywnego arabskiego nacjonalizmu, nie agresywnego nacjonalizmu, który zwróciłby się przeciwko syjonizmowi, ale wiążącego się z historycznymi i literackimi wartościami”. 

 

Niektórzy członkowie przenieśli to, czego nauczyli się w kibucu, do swoich arabskich wsi:  

  • W 1956 roku założono spółdzielczy ogród warzywny “Pionier” w Kafr Jasif.
  • W Taibeh założono spółdzielnię rolniczą o nazwie „Nadzieja”. Obejmowała plany spółdzielczego kina, co nigdy nie zostało zrealizowane.
  • W 1957 roku był projekt wiercenia studni, który Younes założył w Arara.

 

Według historyka Szaula Paza, przywódcy Haszomer Hacair “chcieli wierzyć, że – tak jak tworzono nowego Żyda, stworzy się także nowego Araba, takiego, który będzie socjalistą, pionierem i także kibucnikiem”.

W końcu jednak, mimo obiecującego początku i sukcesów, przyszło rozczarowanie. 

Według jednego z członków Pionierów Młodzieży Arabskiej:  

“koegzystencja była wymuszona, nieautentyczna. Koegzystencja wyraża się w codziennym życiu, w czynach, nie w teoriach. To była hipokryzja per se, i sądzę, że ta sama hipokryzja istnieje do dnia dzisiejszego. Kibuce wierzą ponad wszystko, że to jest żydowskie państwo i że Żydzi są bardziej uprzywilejowanie niż Arabowie i mają pierwszeństwo we wszystkim.  

Choć Arabowie, z którymi prowadzono rozmowy, nie widzą tego, być może – jeśli sondaże są poprawne – od tego czasu nastąpił postęp.

Może po części z powodów demograficznych, o których mówił Goldman.
Może jest to funkcja czasu – i świadomość, że ani Arabowie, ani Żydzi nigdzie nie zamierzają odejść.  

Przynajmniej jest to początek.

 

Is Arab Israeliness A Thing?

Elder of Ziyon, 26 sierpnia 2019

Tłumaczenie: Malgorzata Koraszewska

Daled Amos
(Bennet Ruda) 


Izraelski bloger piszący o historii i problemach Bliskiego Wschodu, a w szczególności Izraela.  http://daledamos.blogspot.com/


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj




Komentarze
1. Trudno uwierzyć Marek Eyal 2019-09-10


Syjonizm

Znalezionych 118 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Obejmuję moją izraelsko-arabską tożsamość   Adi   2019-09-19
Czy arabska izraelskość jest atrakcyjna   Amos   2019-09-10
Rozważania o plemiennej i narodowej lojalności   Rosenthal   2019-09-01
Zawsze byliśmy tutaj: historyczne prawo narodu żydowskiego do Ziemi Izraela   Rosenthal   2019-08-24
“Nie macie prawa istnieć. Czy możemy wjechać?”   Rosenthal   2019-08-20
Jak i dlaczego przegrywamy wojnę kognitywną   Rosenthal   2019-08-13
Zakończyć milczącą zgodę na upokorzenia   Rosenthal   2019-08-08
Nikt nie zawłaszczył Izraela. Po prostu nie jest tym, co jego pionierzy myśleli, że stworzyli.   Horovitz   2019-08-06
Oduczanie się lekcji Diaspory   Rosenthal   2019-08-05
Walka z BDS, Część II   Rosenthal   2019-07-28
Jeśli chcesz pomóc Izraelowi, porzuć słowo ”konflikt”   Rose   2019-07-25
Wymazywanie historii Jerozolimy; wymazywanie TWEETów   Collins   2019-07-17
To nie jest Ferguson   Rosenthal   2019-07-09
Zasadniczy “przywilej”   Rosenthal   2019-07-05
Uderzenie młotem nie ”judaizuje” Jerozolimy, ani nie zabija procesu pokojowego   Tobin   2019-07-03
Jak odzyskać roztrwoniony dar 1967 roku   Rosenthal   2019-06-13
Jak przywódcy izraelskich Arabów wypaczają znaczenie demokracji   Krygier   2019-06-12
Kwestionowanie mitu o ”białym, kolonialnym” Izraelu   Julius   2019-06-05
Nadchodzący kryzys konstytucyjny Izraela   Rosenthal   2019-06-03
”Dzień Nakby” tylko infantylizuje arabską agresję   Kryger   2019-05-30
Powody, dla których trwają wojny z Gazą     2019-05-23
Musicie się z tym pogodzić: Jerozolima jest stolicą Izraela   Benson   2019-05-17
Dzień Nakby: Dlaczego Arabowie uciekli w 1948 roku, a Żydzi zostali?     2019-05-16
Dobry książę i umowa z Iranem   Rosenthal   2019-05-13
Żydowska i palestyńska tożsamość narodowa (odpowiedź dla @HenMazzig)     2019-05-10
Jak poskromić naszych kuzynów z Gazy   Rosenthal   2019-05-07
Netanjahu chce zamknąć sprawę rozwiązania w postaci dwóch państw. Dobrze!   Rosenthal   2019-04-25
“Wszyscy wiedzą” … ale wszyscy się mylą   Rosenthal   2019-04-21
Pesach i wolność Żydów     2019-04-19
Beresheet: księżyc, duma i śmiech   Stern   2019-04-12
Netanjahu zmierza do rekordowej, piątej kadencji, ale może zaprosić Gantza do przyłączenia się      Gross   2019-04-11
Atak na prawo o państwie narodowym   Rosenthal   2019-04-08
Czy Izrael może spełnić oczekiwania prawicy lub lewicy?   Amos   2019-04-05
Fenomen żydowskiego antysyjonizmu   Koraszewski   2019-03-22
Strach i odraza na punktach kontrolnych IDF   Altabef   2019-03-19
Izraelski Arab z prawicy chce być bezpieczny   Oz   2019-03-12
Nie, syjonizm nie jest kolonializmem osadniczym     2019-03-10
Absurdalność wymiany terytoriów   Rosenthal   2019-03-02
Żydowska krew   Bergman   2019-02-25
Wrogowie Izraela wreszcie przyznają, że kamienie zabijają   Tobin   2019-02-06
Nie uczestniczyłem w Dniu Pamięci o Holocauście   Tsalic   2019-02-04
Dlaczego odmówiłam udziału w Marszu Kobiet   Levin   2019-02-02
O konflikcie arabsko-izraelskim i lewicowych grupach żydowskich   Thaabet   2019-01-18
Do naszych arabskich obywateli   Rosenthal   2019-01-17
Moje serce jest w Izraelu   Maroun   2019-01-10
Dlaczego syjonizm nie jest ani jak panafrykanizm, ani jak biały nacjonalizm   Valdary   2019-01-07
Kolejna bitwa w wojnie o kulturę w Izraelu   Rosenthal   2018-12-10
Okrzyk ”Prawo powrotu” wyciszony przez pełną historię   Julius   2018-11-30
Partia Meretz próbuje zawłaszczyć pamięć Icchaka Rabina   Maroun   2018-11-16
Trauma i terror: widok z Południa   Plosker   2018-11-15
Zamach na Hotel King David   Amos   2018-11-09
Wypełnianie warunków umowy społecznej   Rosenthal   2018-10-29
Pokój z Jordania – nie wpadajcie w panikę   Kedar   2018-10-28
Gideon Levy jest pijany siłą   Maroun   2018-09-17
Żydowskie prawa do Izraela (część 1): Deklaracja Niepodległości   Rain   2018-09-12
Antysyjonizm nie jest antysemityzmem, ale jest może gorszy   Maroun   2018-09-11
Kto jest okupantem?     2018-08-23
Czy Izrael pozostanie państwem żydowskim i syjonistycznym?   Rosenthal   2018-08-17
Żydowskie państwo w nieżydowskich oczach     2018-08-03
Znieść Rabbinat!   Rosenthal   2018-07-02
Żołnierz IDF o swoich przeżyciach podczas obrony granicy   Barad   2018-06-20
Taniec na linie     2018-05-13
List otwarty do niemieckiej kanclerz   Bat Adam   2018-05-12
O latawcach i Natalie Portman   Collins   2018-04-29
Tchórzliwy profesor Henry Maitles i aktywiści, którzy uciekli   Collier   2018-04-13
Muzułmańscy dysydenci przeciw nienawiści   Koraszewski   2018-04-05
Prawdziwe powody, dla których ułuda dwóch państw nie umiera... i prosty powód, dla którego powinna   Bellerose   2018-03-11
Arab z urodzenia, syjonista z wyboru   Maroun   2018-02-14
Jak Golda Meir definiowała “Palestyńczyków”?   Meir   2018-01-21
Dlaczego milczycie?   Stern   2017-12-25
Otwarty list do Mandla Mandeli   Neguise   2017-12-13
Czy Izrael musi płacić za pokój?   Rosenthal   2017-12-01
Naród Narracji   Rosenthal   2017-08-18
Niepodważalne argumenty o ludach rdzennych   Fred Maroun   2017-08-16
Nasi druzyjscy sąsiedzi   Shapiro   2017-07-27
Przerywając ciszę, by ujawnić zbrodnię   Koraszewski   2017-06-12
Do pokoju przez prawdę: książka, która odważa się powiedzieć prawdę o Izraelu   Greenfield   2017-06-09
Przestańcie próbować ratować Izrael   Collins   2017-06-05
Czasami obraz wart jest więcej niż tysiąc słów   Fitzgerald   2017-05-26
Z takimi “syjonistami”, kto potrzebuje wrogów?   Yemini   2017-05-15
50 lat demonizacji i wypaczania prawdy     2017-05-12
Czy spotkał się pan z Chelsea Manning, Herrr Minister?   Yemini   2017-05-10
 Kogo obchodzi Izrael?   Koraszewski   2017-05-09
Dlaczego budują osiedla?   Tsalic   2017-03-21
To nie Izrael powoduje antysemityzm   Dershowitz   2017-03-02
Czy Żydzi są rdzennym ludem w ziemi Izraela? Oczywiście   Bellerose   2017-02-19
Patrząc z linii frontu   Stuart   2017-02-18
Tego dnia narodziła się izraelska demokracja   White   2017-02-17
Dlaczego organizacje pokojowe polegają na “alternatywnych faktach”?   Miller   2017-02-12
Dlaczego nas nienawidzą   Rosenthal   2017-01-27
Dyplomacja strachu, ambasada USA i jak Trump powinien odpowiedzieć na groźby palestyńskie     2017-01-14
Cywilizowani barbarzyńcy i niespodziewani przyjaciele     2017-01-06
316 mil do Aleppo. Lekcja dla Izraela   Collier   2016-12-30
Prawda jest opinią mniejszości   Rosenthal   2016-12-18
Czy Żydzi powinni przepraszać?   Żabotyński   2016-12-10
Norman Finkelstein, Westminster University i antysemityzm   Collier   2016-08-17
Wyzwolenie naszej Jerozolimy   Greenfield   2015-05-28
Wspieranie chrześcijan na Bliskim Wschodzie jest syjonizmem   Naddaf   2015-05-19
Hipokryzja solidarności –  od Gazy do Ferguson   Hafeez   2014-12-31
Syjonizm – walka moralna   Bellerose   2014-12-25

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica



Arabowie



Roboty będą uprawiać ziemię



Sumienie, czyli moralność bez smyczy



Skomplikowana ewolucja



Argument neuroróżnorodności



Nowe badanie pamięci długotrwałej


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk