Prawda

Poniedziałek, 20 maja 2019 - 12:35

« Poprzedni Następny »


“Wszyscy wiedzą” … ale wszyscy się mylą


Vic Rosenthal 2019-04-21

<span><span>Pałac prezydenta Autonomii Palestyńskiej, M. Abbasa, który po burzy palestyńskich protestów przeznaczył jednak na biblioteką narodową.    </span></span><span> </span>

Pałac prezydenta Autonomii Palestyńskiej, M. Abbasa, który po burzy palestyńskich protestów przeznaczył jednak na biblioteką narodową.    

 



Nie wiem ile razy widziałem określenie Judei i Samarii jako „okupowanych terytoriów palestyńskich”, a żydowskich osiedli na tych terenach jako „nielegalnymch według prawa międzynarodowego”. Ale terytoria nie są „palestyńskie” i nie są „okupowane”. Mieszkające tam żydowskie społeczności nie są nielegalne i Izrael nie uciska milionów żyjących tam Palestyńczyków.

Obietnica premiera Netanjahu rozciągnięcia izraelskiej suwerenności na osiedla (nawiasem mówiąc, nie mówił o ”anektowaniu Zachodniego Brzegu”, jak głosi wiele nagłówków gazet) ponownie rozpaliła debatę o tych sprawach. Nic się jednak nie zmieniło. Oto kilka popularnych, ale fałszywych twierdzeń o Judei/Samarii i o żydowskich osiedlach tam zbudowanych:

  1. “Zachodni Brzeg” jest “palestyńską ziemią”, którą okupuje Izrael

Judea i Samaria, podobnie jak reszta Izraela i jak Jordania, były częścią Imperium Osmańskiego od XVI wieku do końca I Wojny Światowej. Po wojnie Liga Narodów uzgodniła przeznaczenie tej części byłego terytorium osmańskiego na powierzony Wielkiej Brytanii przyszły narodowy dom narodu żydowskiego. Wielka Brytania dała wschodnią część  tego terytorium Abdullahowi bin Husseinowi jako zapłatę za jego pomoc podczas wojny udzieloną przez niego i jego ojca, Szarifa Husseina z Hidżazu; z czasem ta część stała się Jordanią. Ziemia między rzeką Jordan a Morzem Śródziemnym, włącznie z tym, co później stało się państwem Izrael oraz Judeą/Samarią i Gazą, było Mandatem Palestyńskim.   

 

Arabowie żyjący na terenie Mandatu sprzeciwiali się żydowskiej suwerenności, a Brytyjczycy z powodu kombinacji pragnienia ugłaskania Arabów, by zmniejszyć ich przemoc (stosowaną wobec zarówno Żydów, jak brytyjskich władców), pragnienia zatrzymania „Palestyny” pod własnym panowaniem z przyczyn strategicznych oraz z powodu zwykłego antysemityzmu, porzucili swoją odpowiedzialność wobec narodu żydowskiego i próbowali zdławić żydowską imigrację, pozwalając równocześnie na imigrację Arabów z otaczających terenów.

W listopadzie 1947 roku ONZ – która przejęła zobowiązania Ligi Narodów – uchwaliła rezolucję (UNGA 181) z rekomendacją podziału Mandatu na państwo żydowskie i państwo arabskie. Palestyńscy Żydzi byli gotowi zaakceptować okrojone państwo (byłoby to drugie okrojenie ziemi pierwotnie przeznaczonej dla Żydów), ale palestyńscy Arabowi i kraje arabskie chcieli, żeby całe terytorium było pod arabską suwerennością i odrzucili tę rezolucję.


Ważne jest zanotowanie dwóch rzeczy: pierwsza, rezolucja, ponieważ uchwaliło ją Zgromadzenie Ogólne, nie zaś Rada Bezpieczeństwa zgodnie z Rozdziałem VII Karty ONZ, była doradcza, nie zaś wiążąca. I druga, ponieważ te rekomendacje nigdy nie zostały wprowadzone w życie, stały się bezprzedmiotowe. 

 

Brytyjczycy, wyczerpani po II Wojnie Światowej i zmęczeni atakami przeciwko ich armii okupacyjnej przez zarówno Żydów, jak Arabów, zakończyli Mandat w maju 1948 roku i poszli do domu. Żydzi, którzy wykorzystali okres Mandatu do zbudowania wszystkich instytucji wymaganych dla państwa: armii, systemu edukacyjnego, związków zawodowych, rozmaitych przedsiębiorstw państwowych i dużo więcej, ogłosili państwo Izrael na terenach przyznanych im przez rezolucję o podziale. Arabowie, którzy mogli zrobić to samo, nie zrobili tego. Podwoili ataki na Żydów. Równocześnie armie pięciu krajów arabskich najechały na Izrael z zamiarem zniszczenia państwa żydowskiego i zabrania ziemi dla siebie (nie po to, by założyć państwo dla palestyńskich Arabów!)

 

Ta woja zakończyła się zawieszeniem broni w 1949 roku. Kraje arabskie nie zgodziły się na trwały pokój ani na uznanie państwa żydowskiego, ale podpisały porozumienia o zawieszeniu broni, które oznaczały pozycje ich armii. Te porozumienia wyraźnie zastrzegały, że linie zawieszenia broni nie są granicami państwowymi. Obszar Judei i Samarii oraz Gazy były okupowane odpowiednio przez Jordanię i Egipt, a w 1950 roku Jordania formalnie anektowała terytorium, które okupowała i nazwała je „Zachodnim Brzegiem”. Wtedy to po raz pierwszy użyto tej nazwy na to, co poprzednio nazywało się “Judeą i Samarią”.

 

Arabska inwazja wyraźnie łamała Kartę ONZ, będąc “ użyciem siły przeciwko integralności terytorialnej lub niezawisłości politycznej” państwa Izrael, a więc aneksja Judei i Samarii była także nielegalna. Tylko Wielka Brytania (i może Pakistan) uznały ją. Podczas wojny i później Jordania regularnie popełniała zbrodnie, łamiąc Konwencje Genewskie przez czystkę etniczną żydowskiej populacji z terytoriów, które okupowała, przez niszczenie żydowskich synagog i cmentarzy, i przez niedopuszczanie Żydów i chrześcijan do ich miejsc świętych przez całe 19 lat swojej okupacji.  

 

W 1967 roku Arabowie znowu planowali zniszczenie Izraela, a niektórzy przywódcy arabscy wygłaszali także ludobójcze wypowiedzi. Choć jest prawdą, że Izrael wystrzelił pierwszy, istnieje ogólna akceptacja tego, że był to przypadek prawomocnej militarnej prewencji bliskiego ataku i że działania Izraela były uzasadnioną samoobroną. Wojna zakończyła się z Judeą i Samarią oraz Gazą w posiadaniu Izraela.

 

Przedstawiany jest argument, że Karta ONZ zabrania nabywania terytorium siłą. To nie jest poprawne. Karta mówi, że

 

  1. 1.      Wszyscy członkowie powstrzymają się w swych stosunkach międzynarodowych od groźby użycia siły lub użycia jej przeciwko integralności terytorialnej lub niezawisłości politycznej któregokolwiek państwa bądź w jakikolwiek inny sposób niezgodny z celami Organizacji Narodów Zjednoczonych.(Art. 2, Sek. 4)

 

Mówi jednak również, że

Żadne postanowienie niniejszej Karty nie narusza naturalnego prawa każdego członka Organizacji Narodów Zjednoczonych, przeciwko któremu dokonano zbrojnej napaści, do indywidualnej lub zbiorowej samoobrony, zanim Rada Bezpieczeństwa zastosuje środki, konieczne dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa.  … (Art. 51)

Jeśli działania Izraela w 1967 roku były legalne, to jaki jest status Judei i Samarii? Wielu ludzi mówi, że jest to “okupacja wojenna”. Jeśli tak, to nadal byłoby to całkowicie legalne, tak samo, jak legalna była okupacja Niemiec przez aliantów po II Wojnie Światowej. Ale jeśli to jest okupacja, czyje terytorium jest okupowane? Nie Jordanii, której posiadanie tego terytorium było od początku nielegalne!

 

Ostatnim krajem, który legalnie zarządzał Judeą/Samarią była Wielka Brytania, której powierzono Mandat Brytyjski, który już nie istnieje. Ale jedynym narodowym bytem, który rozsądnie można uważać za dziedzica granic Mandatu, jest państwo Izrael. W sytuacji, w której Mandat miał na celu ustanowienie narodowego domu dla narodu żydowskiego i biorąc pod uwagę dobrze udokumentowane twierdzenie, że naród żydowski stanowi rdzennych mieszkańców tej ziemi, jest rozsądne widzenie wydarzeń z 1967 roku jako wyzwolenia terytorium nielegalnie okupowanego i jego powrót do prawomocnego właściciela, Izraela.

 

W 1988 roku król Hussein z Jordanii zrzekł się roszczeń do Judei i Samarii na rzecz OWP (Organizacji Wyzwolenia Palestyny). Ponieważ jednak Jordania nie miała żadnych legalnych praw do tego terytorium, ten gest był bez znaczenia.


Jest prawdą, że palestyńscy Arabowie chcą posiadać Judeę i Samarię (żeby nie wspomnieć, że chcą również posiadać Hajfę i Tel Awiw) i są liczni członkowie ONZ, którzy zgadzają się z nimi z przyczyn religijnych, kulturowych, ekonomicznych i, tak – antysemickich. Ale chęć nie uczyni granic z linii zawieszenia broni z 1949 roku i chęć nie uczyni palestyńskich Arabów prawomocnymi dziedzicami Brytyjskiego Mandatu, ani – mimo kreatywnego podejścia do historii – nie są oni rdzennymi mieszkańcami Ziemi Izraela.

  1. Osiedla są nielegalne według prawa międzynarodowego

 

To jest ulubione twierdzenie wielu mediów i europejskich rządów, które czują przymus dodawania słów ”które są nielegalne według prawa międzynarodowego” po każdej wzmiance o izraelskich osiedlach. Nawet jednak jeśli akceptujesz (czego ja nie robię), że posiadanie przez Izrael Judei i Samarii stanowi okupację wojenną, wysuwany argument, że osiedla stanowią naruszenie postanowień IV Konwencji Genewskiej przeciwko transferowi populacji, jest bardzo słaby. Ten protokół ustalono po II Wojnie Światowej z zamiarem uznania za niezgodne z prawem takich działań, jak deportacja przez Niemcy żydowskich mieszkańców do okupowanej Polski, nie zaś z zamiarem zakazu dobrowolnego osiedlania się na publicznej ziemi (pełniejsze omówienie tego tematu jest tutaj). Należy wspomnieć, że do Konwencji Genewskiej poczyniono dodatki (np. “Dodatkowy Protokół I” z 1977 roku) umyślnie skierowany na politykę Izraela, ale Izrael i inne kraje, włącznie z USA, nie ratyfikowały ich.

 

  1. Izrael uciska miliony Palestyńczyków w Judei i Samarii

 

Kiedy Izrael i OWP podpisali Porozumienia z Oslo w latach 1993-5, zgodzili się podzielić Judeę i Samarię na obszary A, B i C. Obszar A jest pod palestyńską kontrolą bezpieczeństwa i administracji cywilnej, Obszar B (dużo mniejszy) jest pod palestyńską administracją cywilną i izraelską kontrolą bezpieczeństwa i Obszar C pod pełną kontrolą izraelską. Wszystkie osiedla izraelskie są na Obszarze C. Ponad 95% populacji palestyńskiej żyje na obszarach A i B, gdzie rządzi nimi Autonomia Palestyńska (AP). Podczas gdy jest prawdą, że siły bezpieczeństwa Izraela zarezerwowały sobie prawo wchodzenia na obszar A, żeby aresztować poszukiwanych terrorystów, Palestyńczycy mają pełne prawa cywilne i polityczne przyznane im przez Autonomię Palestyńską do głosowania i zajmowania politycznych stanowisk. Istnieją palestyńskie sądy i palestyńska policja, palestyńskie ministerstwo zdrowia, finansów, pracy itd. Doprawdy nie jest słuszne ani sprawiedliwe obwinianie Izraela za to, że Autonomia Palestyńska jest skorumpowaną dyktaturą i że od lat nie zorganizowała wyborów.   


Wniosek

 

Decyzja premiera Netanjahu o rozciągnięciu prawa izraelskiego na osiedla na Obszarze C nie będzie miała żadnego wpływu na Palestyńczyków żyjących pod panowaniem Autonomii Palestyńskiej i nie zmienia statusu terytoriów, na których się mieszczą. Izrael nigdy nie opuści całkowicie Judei i Samarii, chociaż jest możliwe, że pewne części staną się autonomiczną jednostką palestyńską. Ale – ze względu na bezpieczeństwo, jeśli już z żadnego innego powodu – Izrael nigdy nie może zgodzić się na suwerenne państwo arabskie na zachód od rzeki Jordan, ani nie może zgodzić się na olbrzymie wycofanie się i rozmontowanie osiedli, jakie wyobrażano sobie za czasów Obamy. Twierdzenie więc, że „Netanjahu zabił rozwiązanie w postaci dwóch państw”, jest głupie. Rozwiązanie w postaci dwóch państw nigdy nie było żywe z powodu prostych, geostrategicznych faktów.


Czyż nie jest miłe, że prawo międzynarodowe zgadza się z tym?


”Everyone knows”... but everyone’s wrong

12 kwietnia 2019

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Vic Rosenthal

Urodzony w Stanach Zjednoczonych, studiował informatykę i filozofię na  University of Pittsburgh. Zajmował się rozwijaniem programów komputerowych. Mieszka obecnie w Izraelu. Publikuje w izraelskiej prasie. Jego artykuły często zamieszcza Elder of Ziyon


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Syjonizm

Znalezionych 97 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Musicie się z tym pogodzić: Jerozolima jest stolicą Izraela   Benson   2019-05-17
Dzień Nakby: Dlaczego Arabowie uciekli w 1948 roku, a Żydzi zostali?     2019-05-16
Dobry książę i umowa z Iranem   Rosenthal   2019-05-13
Żydowska i palestyńska tożsamość narodowa (odpowiedź dla @HenMazzig)     2019-05-10
Jak poskromić naszych kuzynów z Gazy   Rosenthal   2019-05-07
Netanjahu chce zamknąć sprawę rozwiązania w postaci dwóch państw. Dobrze!   Rosenthal   2019-04-25
“Wszyscy wiedzą” … ale wszyscy się mylą   Rosenthal   2019-04-21
Pesach i wolność Żydów     2019-04-19
Beresheet: księżyc, duma i śmiech   Stern   2019-04-12
Netanjahu zmierza do rekordowej, piątej kadencji, ale może zaprosić Gantza do przyłączenia się      Gross   2019-04-11
Atak na prawo o państwie narodowym   Rosenthal   2019-04-08
Czy Izrael może spełnić oczekiwania prawicy lub lewicy?   Amos   2019-04-05
Fenomen żydowskiego antysyjonizmu   Koraszewski   2019-03-22
Strach i odraza na punktach kontrolnych IDF   Altabef   2019-03-19
Izraelski Arab z prawicy chce być bezpieczny   Oz   2019-03-12
Nie, syjonizm nie jest kolonializmem osadniczym     2019-03-10
Absurdalność wymiany terytoriów   Rosenthal   2019-03-02
Żydowska krew   Bergman   2019-02-25
Wrogowie Izraela wreszcie przyznają, że kamienie zabijają   Tobin   2019-02-06
Nie uczestniczyłem w Dniu Pamięci o Holocauście   Tsalic   2019-02-04
Dlaczego odmówiłam udziału w Marszu Kobiet   Levin   2019-02-02
O konflikcie arabsko-izraelskim i lewicowych grupach żydowskich   Thaabet   2019-01-18
Do naszych arabskich obywateli   Rosenthal   2019-01-17
Moje serce jest w Izraelu   Maroun   2019-01-10
Dlaczego syjonizm nie jest ani jak panafrykanizm, ani jak biały nacjonalizm   Valdary   2019-01-07
Kolejna bitwa w wojnie o kulturę w Izraelu   Rosenthal   2018-12-10
Okrzyk ”Prawo powrotu” wyciszony przez pełną historię   Julius   2018-11-30
Partia Meretz próbuje zawłaszczyć pamięć Icchaka Rabina   Maroun   2018-11-16
Trauma i terror: widok z Południa   Plosker   2018-11-15
Zamach na Hotel King David   Amos   2018-11-09
Wypełnianie warunków umowy społecznej   Rosenthal   2018-10-29
Pokój z Jordania – nie wpadajcie w panikę   Kedar   2018-10-28
Gideon Levy jest pijany siłą   Maroun   2018-09-17
Żydowskie prawa do Izraela (część 1): Deklaracja Niepodległości   Rain   2018-09-12
Antysyjonizm nie jest antysemityzmem, ale jest może gorszy   Maroun   2018-09-11
Kto jest okupantem?     2018-08-23
Czy Izrael pozostanie państwem żydowskim i syjonistycznym?   Rosenthal   2018-08-17
Żydowskie państwo w nieżydowskich oczach     2018-08-03
Znieść Rabbinat!   Rosenthal   2018-07-02
Żołnierz IDF o swoich przeżyciach podczas obrony granicy   Barad   2018-06-20
Taniec na linie     2018-05-13
List otwarty do niemieckiej kanclerz   Bat Adam   2018-05-12
O latawcach i Natalie Portman   Collins   2018-04-29
Tchórzliwy profesor Henry Maitles i aktywiści, którzy uciekli   Collier   2018-04-13
Muzułmańscy dysydenci przeciw nienawiści   Koraszewski   2018-04-05
Prawdziwe powody, dla których ułuda dwóch państw nie umiera... i prosty powód, dla którego powinna   Bellerose   2018-03-11
Arab z urodzenia, syjonista z wyboru   Maroun   2018-02-14
Jak Golda Meir definiowała “Palestyńczyków”?   Meir   2018-01-21
Dlaczego milczycie?   Stern   2017-12-25
Otwarty list do Mandla Mandeli   Neguise   2017-12-13
Czy Izrael musi płacić za pokój?   Rosenthal   2017-12-01
Naród Narracji   Rosenthal   2017-08-18
Niepodważalne argumenty o ludach rdzennych   Fred Maroun   2017-08-16
Nasi druzyjscy sąsiedzi   Shapiro   2017-07-27
Przerywając ciszę, by ujawnić zbrodnię   Koraszewski   2017-06-12
Do pokoju przez prawdę: książka, która odważa się powiedzieć prawdę o Izraelu   Greenfield   2017-06-09
Przestańcie próbować ratować Izrael   Collins   2017-06-05
Czasami obraz wart jest więcej niż tysiąc słów   Fitzgerald   2017-05-26
Z takimi “syjonistami”, kto potrzebuje wrogów?   Yemini   2017-05-15
50 lat demonizacji i wypaczania prawdy     2017-05-12
Czy spotkał się pan z Chelsea Manning, Herrr Minister?   Yemini   2017-05-10
 Kogo obchodzi Izrael?   Koraszewski   2017-05-09
Dlaczego budują osiedla?   Tsalic   2017-03-21
To nie Izrael powoduje antysemityzm   Dershowitz   2017-03-02
Czy Żydzi są rdzennym ludem w ziemi Izraela? Oczywiście   Bellerose   2017-02-19
Patrząc z linii frontu   Stuart   2017-02-18
Tego dnia narodziła się izraelska demokracja   White   2017-02-17
Dlaczego organizacje pokojowe polegają na “alternatywnych faktach”?   Miller   2017-02-12
Dlaczego nas nienawidzą   Rosenthal   2017-01-27
Dyplomacja strachu, ambasada USA i jak Trump powinien odpowiedzieć na groźby palestyńskie     2017-01-14
Cywilizowani barbarzyńcy i niespodziewani przyjaciele     2017-01-06
316 mil do Aleppo. Lekcja dla Izraela   Collier   2016-12-30
Prawda jest opinią mniejszości   Rosenthal   2016-12-18
Czy Żydzi powinni przepraszać?   Żabotyński   2016-12-10
Norman Finkelstein, Westminster University i antysemityzm   Collier   2016-08-17
Wyzwolenie naszej Jerozolimy   Greenfield   2015-05-28
Wspieranie chrześcijan na Bliskim Wschodzie jest syjonizmem   Naddaf   2015-05-19
Hipokryzja solidarności –  od Gazy do Ferguson   Hafeez   2014-12-31
Syjonizm – walka moralna   Bellerose   2014-12-25
A co z żydowską NAKBĄ?   Jemini   2014-12-10
 Najbezpieczniejsze miejsce dla Arabów   Berko   2014-09-12
SMUTNO MI    Weiler   2014-08-14
W obronie wolności   Valdary   2014-02-27
Oszczerstwo Eli Sidi w sprawie edukacyjnych wyjazdów izraelskiej młodzieży szkolnej     2014-02-16
Izraelski szpital polowy dla syryjskich ofiar wojny     2014-02-03
Mesjasz i jego cudowna mikstura   Honig   2014-01-26
Żołnierz i Refusenik   Valdary   2014-01-25
List   Koraszewski   2014-01-08
Izrael daje wszystkim pełne prawa   Amar   2014-01-02
Cykl przemocy?   Treppenwitz   2013-12-31
Kto jest tubylczym ludem Izraela?   Bellerose   2013-12-27
Izrael, Palestyna i demokracja   Kontorovich   2013-12-20
Kwakrzy porzucili działaniana rzecz pokoju   Lawson   2013-12-17
Hiszpański dwugłos José María Aznar, Pilar Rahola     2013-11-20
Indianin, którego obraża porównanie z Palestyńczykami   Bellerose   2013-11-20
Wyzwalająca przemiana nienawidzącego Żydów człowieka w syjonistę   Corbella   2013-11-20
Dżihad Izraela jest moim dżihadem   Ahmed   2013-11-20
Polecane
artykuły

Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica



Arabowie



Roboty będą uprawiać ziemię



Sumienie, czyli moralność bez smyczy



Skomplikowana ewolucja



Argument neuroróżnorodności



Nowe badanie pamięci długotrwałej



Ściganie bluźnierstwa



Ryby jaskiniowe



Autyzm



Od niepamiętnych czasów



Tunezyjczycy przeciw złemu prawu



Drugie prawo termodynamiki


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk