Prawda

Poniedziałek, 21 października 2019 - 09:27

« Poprzedni Następny »


Obłęd na punkcie Netanjahju & mit o izraelskiej teokracji


Martin Sherman 2019-09-30

<div>Teokracja w izraelskim wydaniu (Źródło: https://nocamels.com/2017/08/mishlohof-beach-food-delivery-israel/)</div> 

Teokracja w izraelskim wydaniu (Źródło: https://nocamels.com/2017/08/mishlohof-beach-food-delivery-israel/)

 



Wysłuchując tych wszystkich wściekłych wymysłów ze strony olbrzymich zastępów “Bibifobów” - niepoinformowany obserwator mógłby uwierzyć, że Netanjahu jest odpowiedzialny za każde nieszczęście i za każde zło na powierzchni globu…

 

…dla większości Izraelczyków wyniki wyborów oznaczają nadzieję!... nadzieję, że uratujemy się przed halachicznym państwem i mesjanistycznymi tendencjami, [przed państwem] rządzonym przez premiera, który podważa tkankę wspólnoty!” – Prof. Jossi Szain, Georgetown & Tel Aviv University, w dyskusji ze mną na Facebooku o znaczeniu wyników niedawnych wyborów.  


Izraelska demokracja była w tym tygodniu zaledwie kilka centymetrów od stania się Turcją Recepa Tayyip Erdogana
 –  Ehud Barak, „Haaretz”, 21 września 2019.


Zacznę od dwóch informacji o sobie: pierwsza, jestem całkowicie niepobożnym Żydem i w moim codziennym życiu jest bardzo mało lub nie ma w ogóle religii – nie mam osobistych interesów stawania w obronie ludzi religijnych przeciwko ich krytyce ze strony kręgów świeckich. Druga, jestem daleki od bezkrytycznej apologii Netanjahu i ostro krytykowałem niektóre jego decyzje w wielu artykułach w przeszłości – patrz tutajtutajtutaj & tutaj.

 

Wykroczono poza granice racjonalnej krytyki & uzasadnionego odmiennego zdania.

 

Tak więc, chociaż głosowałem na niego w ostatnich wyborach, było to znacznie bardziej z powodu zastrzeżeń do jego głównych rywali niż niezachwianego poparcia dla niego osobiście lub dla jego polityki, do której mam całkiem sporo zastrzeżeń. Tak więc, byłoby prawdopodobnie bardziej poprawne powiedzenie, że głosowałem przeciwko jego przeciwnikom niż za samym Netanjahu.

 

Być może inną sprawą, która skłoniła mnie do głosowania na Bibi, był głęboki niesmak z powodu brutalnego i jadowitego niszczenia tego człowieka i jego działań – niezależnie od tego, co robił… lub czego nie robił. Istotnie, od dawna byłem zaszokowany i zdumiony toksycznymi tyradami, jakimi obrzucają go jego  zagorzali krytycy.


Oczywiście, po dziesięciu latach nieprzerwanego sprawowania urzędu premiera – i niemal piętnastu w sumie – można zasadnie twierdzić, że przydałaby się zmiana. W sprawie Netanjahu jednak opozycja wobec niego wychodzi daleko poza zasadną troskę o potrzebę zmiany.  


Ponad pięć lat temu, na długo zanim twierdzenia o nadmiernie długim sprawowaniu władzy mogły być przekonujące, pisałem o patologii ”anty-Netanjahu”: “jadowite ataki ad hominem na premiera ze strony jego politycznych przeciwników dawno przekroczyły granice racjonalnej krytyki i uzasadnionego odmiennego zdania”.

 

Istotnie, wysłuchując tych wszystkich wściekłych wymysłów ze strony olbrzymich zastępów “Bibifobów” - niepoinformowany obserwator mógłby uwierzyć, że Netanjahu jest odpowiedzialny za każde nieszczęście i za każde zło na powierzchni globu– od epidemii tyfusu w Azji Wschodniej do przemysłu kokainowego w Ameryce Łacińskiej.


Absurdalne przedstawianie Izraela: mit izraelskiej teokracji.


Co więcej, sądząc z uwłaczających diatryb kierowanych pod jego adresem, można odnieść wrażenie, że uczynił z Izraela mroczny, zacofany, wsteczny zaścianek, chwiejący się na granicy tyranii i teokracji, łączący brutalność Kongo, represje Sudanu i religijną nietolerancję Arabii Saudyjskiej.


Dla każdego jednak, kto zna rzeczywistość w Izraelu, jest to absurdalny portret kraju.


W rzeczywistości ludzie, którzy byli w Izraelu, wiedzą, że jest to tętniąca życiem, choć wrzaskliwa demokracja, z wolną – choć często tendencyjną – prasą, z ciałem ustawodawczym wybieranym w, ogólnie rzecz biorąc, wolnych i sprawiedliwych wyborach, głośną, nieskrępowaną opozycją parlamentarną i niezależnym sądownictwem. Jest to kraj, który stał się  technologiczną lokomotywą, globalnym liderem w innowacjach, ze sztuką i kulturą, które zdobyły międzynarodowe uznanie i jest   w czołówce w większości dziedzin ludzkiej działalności – w informatyce, w medycynie, w konserwacji zasobów wody i w rolnictwie, by wyliczyć tylko kilka obszarów. 


Jeśli chodzi o twierdzenia o pełzającej teokracji: izraelskie szosy nigdy nie były w soboty bardziej zapchane, z korkami ciągnącymi się kilometrami; centra handlowe w szabat nigdy nie były bardziej zatłoczone klientami; nigdy nie było więcej tłumów na plażach, a bikini nigdy nie były bardziej skąpe; niekoszerne restauracje, serwujące wszelkie rodzaje owoce morza, nigdy nie były bardziej zatłoczone, a aktywności w weekendy – od amatorów wypraw górskimi rowerami do windsurfingu – nigdy nie były bardziej popularne.


credit: Israel21c
credit: Israel21c

Z olbrzymimi ”paradami dumy gejów” w Tel Awiwie i Jerozolimie jako stałym corocznym wydarzeniem w życiu publicznym, z Tel Awiwem nazywanym przez niektórych „gejowską stolicą świata”, Izrael w żadnym razie nie jest państwem w żelaznym uścisku religijnych fanatyków!   

 

Każdy, kto próbuje go przedstawiać w takim świetle, jest albo żałośnie błędnie poinformowany, albo umyślnie wprowadza w błąd.  


Złe intencje & kłamstwa.

 

Niedawno w próbie delegitymizacji Netanjahu jego polityczni rywale zaczęli porównywać go do autorytarnego przywódcy Turcji, Recepa Tayyip Erdoğana – patrz, na przykład, tutaj i tutaj.

 

Oskarżenie jest, oczywiście, zupełnie bezpodstawne.


Erdoğan prowadzi szerokie czystki sądownictwa i innych działów prawnego establishmentu – patrz tutajtutaj i tutaj.

 

Według brytyjskiego  Zrzeszenia Prawników, odbywa  się “szeroko zakrojone i systematyczne prześladowanie członków profesji prawniczej w Turcji” z niezliczonymi podejrzanymi skazywanymi za terroryzm “bez wiarygodnych dowodów”.

 

Cytując międzynarodową koalicję prawników „Guardian” poinformował, że: „Zaufanie do tureckiego systemu sprawiedliwości jest podważane przez systematyczne usuwanie i aresztowania sędziów i prokuratorów. Niezależność sędziów i prokuratorów w Turcji została podważona”.  

 

Ponadto Turcja Erdoğana osiągnęła wątpliwy rekord wsadzania do więzienia większej liczby dziennikarzy niż jakikolwiek inny kraj – podobno “więcej niż Chiny, Rosja i Egipt razem wzięte” -patrz tutaj i tutaj. Od czasu, kiedy Erdoğan został prezydentem w 2014 roku, prokuratorzy otwarli ponad 1800 spraw przeciwko ludziom za obrażenie go, a holenderski dziennikarz tureckiego pochodzenia został aresztowany podczas spędzania urlopu w tym kraju za krytykowanie tureckiego prezydenta.

 

Jasne jest więc, że jakiekolwiek porównanie między realiami w Izraelu i w Turcji jest dziko przesadzone, beznadziejnie oderwane od rzeczywistości i, bez cienia wątpliwości, umyślnie oszukańcze.


Za rządów Netanjahu ani jeden sędzia lub prokurator nie był nigdy oskarżony – nie mówiąc już o skazaniu – o terroryzm. Podobnie, wobec żadnego dziennikarza, niezależnie od tego jak krytycznego wobec niego lub jego rządu, nie prowadzono śledztwa – a tym bardziej – nie aresztowano za opinie, jakie wyrażał w mediach.  


Zatem każda sugestia, że istnieją podobieństwa między tymi dwoma krajami, jest jawnym wyrazem złych intencji i kłamstwa.


Zgryźliwa zajadłość ataków ad hominem.

 

Pod wieloma względami zgryźliwa zajadłość ataków ad hominem wobec Netanjahu jest zagadkowa.


W końcu, mimo widma oskarżeń o przestępstwa, nieodmiennie we wszystkich sondażach jest na czele jako najbardziej odpowiedni kandydat na stanowisko premiera – zazwyczaj daleko dystansując najbliższego rywala, Benny’ego Gantza z Niebiesko-Białych o dziesięć punktów procentowych lub więcej – patrz, na przykład tutajtutaj & tutaj.


Zaskakująco – a właściwie zdumiewająco – nawet wśród izraelskich Arabów, Netanjahu uznano za “najbardziej odpowiedniego do roli premiera” (23,6%) – co było wynikiem ponad dwukrotnie wyższym od aprobaty dla Ajmana Odeha (9,9%), który jest na czele Wspólnej Listy Arabskiej, a ten był tuż przed Gantzem (9,6%).


To zdecydowane społeczne poparcie nie jest niezasłużone. W końcu, mimo pewnych wad, którym nie da się zaprzeczyć, podczas swojej kadencji miał imponujące osiągnięcia – na dosłownie każdym polu  działalności w państwie – na polu gospodarczym, dyplomatycznym i bezpieczeństwa.


Pod rządami kierowanej przez Netanjahu koalicji gospodarka Izraela gwałtownie wzrosła ze skokiem PKB na głowę o ponad 50%, dorównując lub wyprzedzając Francję, Wielką Brytanię i Japonię – wyczyn niewyobrażalny jeszcze nie tak wiele lat temu. Ponadto, przez zachęcanie Izraela do zwrócenia się na Wschód, Netanjahu znacznie zmniejszył ekonomiczną zależność od często mniej niż przyjaznej Unii Europejskiej.  


Na froncie międzynarodowym udało mu się przeczekać w znacznym stopniu antagonistycznego Obamę, jak się zdaje, bez większych szkód; ustanowił niezwykle przyjazne stosunki z obecną administracją USA, z Rosją, z Indiami i z wcześniej wrogą Brazylią.


Zajadłość ataków ad hominem (ciąg dalszy
)


Jego zdecydowanie w sprawie programu nuklearnego Iranu pomogło skłonić USA do wycofania się z  potwornej umowy zawartej z Teheranem i ponownego narzucenia na niego karnych sankcji. Udało mu się stworzyć w Europie Wschodniej i Środkowej przeciwwagę do pełnej dezaprobaty UE i uczynił znaczące, dyplomatyczne postępy w kontaktach z Afryką i Ameryką Południową.


Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, za jego premierostwa IDF przeprowadził uwieńczone wielkim powodzeniem operacje na północy przeciwko systemowi tuneli zbudowanych przez Hezbollah i przeciwko irańskiemu gromadzeniu sił w Syrii. Jeśli chodzi o terror, to poza okresowymi przypływami zamachów i nadmierną powściągliwością wobec Hamasu, zmniejszył liczbę zamachów i ataków do poziomu niemal niedotykającego większość Izraelczyków – a z pewnością znacznie niższego niż w krwawych latach jego poprzedników – kiedy zamachy były stałą cechą codziennego życia – w kawiarniach, w autobusach, w centrach handlowych i na zatłoczonych chodnikach.   


Tak więc, jak powiedziałem wcześniej, po tak długim sprawowaniu władzy przez Netanjahu, można zasadnie mówić o potrzebie zmiany. Jednak, ponieważ pod jego przywództwem Izrael prosperował gospodarczo, cieszył się stosunkowym bezpieczeństwem i podniósł swój status międzynarodowy, intensywność i rozgorączkowanie, ten cały “obłęd na punkcie Netanjahu” wydaje się niepokojąco niewłaściwy.


Szkody wyrządzane przez „obłęd na punkcie Netanjahu”


Celowo unikałem tematu nierozstrzygniętych oskarżeń przeciwko Netanjahu – bowiem tym zajmowałem się gdzie indziej  – i co do których jestem przekonany, że każdy, kto nie jest obsesyjnym Bibifobem, zgodziłby się, że “nieustępliwy pęd do wniesienia oskarżenia – jakiegokolwiek oskarżenia – przeciwko Netanjahu, dawno temu przekroczył granice rozsądnego egzekwowania prawa”.


Zamiast tego skupiłem się na kwestii jakości zarządzania przez Netanjahu, raczej niż na jego rzekomych osobistych występkach. 


To w tej sprawie jego polityczni przeciwnicy powinni wykazywać większą ostrożność i powściągliwość. Bowiem ich niepohamowane napaści na Netanjahu i na to, czym rzekomo Izrael stał się pod jego przywództwem, niezmiernie ułatwiają zadanie najbardziej zaciekłym krytykom kraju. Istotnie, trudno nie wyobrażać sobie, jak zacierają ręce ze złośliwą satysfakcją, triumfalnie przyjmując każde zjadliwe potępienie Netanjahu przez jego krajowych rywali.


Przecież nie potrzebują niczego więcej, by dowieść, że Izrael stał się faszystowskim, rasistowskim państwem, rządzonym przez ksenofobicznych fanatyków, zbliżającym się coraz bardziej do totalitarnej teokracji, poza cytowaniem zasadniczo bezpodstawnych zarzutów, rzucanych na niego przez tych, którzy walczą o usunięcie go od władzy.


W rzeczywistości, własnymi rękami kładą fundamenty pod nieobliczalne – i potencjalnie nieodwracalne – szkody dla Izraela, szkody, których, nawet jeśli uda im się usunąć Netanjahu i zastąpić go, sami nie będą w stanie naprawić.


Into the fray: BDS (Bibi-derangement syndrome) & the myth of Israel theocracy

Jews Down Under, 27 września 2019

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Martin Sherman

Przez wiele lat był w armii. Pracował nastepnie jako doradca Yitzhaka Shamira, od ponad 20 lat jest wykładowcą na wydziale nauk politycznych i stosunków międzynarodowych na uniwersytecie w Tel Awiwie, jest stałym współpracownikiem "Jerusalem Post".   


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj






Syjonizm

Znalezionych 123 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Wdzięczny gospodarz wirusa antysemityzmu   Rosenthal   2019-10-10
Zaprzeczanie żydowskiej historii Jerozolimy mimo archeologicznych dowodów   Franklin   2019-10-02
Obłęd na punkcie Netanjahju & mit o izraelskiej teokracji   Sherman   2019-09-30
Judith Butler pisze recenzję z książki     2019-09-26
Rząd jedności – bez Arabów i bez charedim   Rosenthal   2019-09-23
Obejmuję moją izraelsko-arabską tożsamość   Adi   2019-09-19
Czy arabska izraelskość jest atrakcyjna   Amos   2019-09-10
Rozważania o plemiennej i narodowej lojalności   Rosenthal   2019-09-01
Zawsze byliśmy tutaj: historyczne prawo narodu żydowskiego do Ziemi Izraela   Rosenthal   2019-08-24
“Nie macie prawa istnieć. Czy możemy wjechać?”   Rosenthal   2019-08-20
Jak i dlaczego przegrywamy wojnę kognitywną   Rosenthal   2019-08-13
Zakończyć milczącą zgodę na upokorzenia   Rosenthal   2019-08-08
Nikt nie zawłaszczył Izraela. Po prostu nie jest tym, co jego pionierzy myśleli, że stworzyli.   Horovitz   2019-08-06
Oduczanie się lekcji Diaspory   Rosenthal   2019-08-05
Walka z BDS, Część II   Rosenthal   2019-07-28
Jeśli chcesz pomóc Izraelowi, porzuć słowo ”konflikt”   Rose   2019-07-25
Wymazywanie historii Jerozolimy; wymazywanie TWEETów   Collins   2019-07-17
To nie jest Ferguson   Rosenthal   2019-07-09
Zasadniczy “przywilej”   Rosenthal   2019-07-05
Uderzenie młotem nie ”judaizuje” Jerozolimy, ani nie zabija procesu pokojowego   Tobin   2019-07-03
Jak odzyskać roztrwoniony dar 1967 roku   Rosenthal   2019-06-13
Jak przywódcy izraelskich Arabów wypaczają znaczenie demokracji   Krygier   2019-06-12
Kwestionowanie mitu o ”białym, kolonialnym” Izraelu   Julius   2019-06-05
Nadchodzący kryzys konstytucyjny Izraela   Rosenthal   2019-06-03
”Dzień Nakby” tylko infantylizuje arabską agresję   Kryger   2019-05-30
Powody, dla których trwają wojny z Gazą     2019-05-23
Musicie się z tym pogodzić: Jerozolima jest stolicą Izraela   Benson   2019-05-17
Dzień Nakby: Dlaczego Arabowie uciekli w 1948 roku, a Żydzi zostali?     2019-05-16
Dobry książę i umowa z Iranem   Rosenthal   2019-05-13
Żydowska i palestyńska tożsamość narodowa (odpowiedź dla @HenMazzig)     2019-05-10
Jak poskromić naszych kuzynów z Gazy   Rosenthal   2019-05-07
Netanjahu chce zamknąć sprawę rozwiązania w postaci dwóch państw. Dobrze!   Rosenthal   2019-04-25
“Wszyscy wiedzą” … ale wszyscy się mylą   Rosenthal   2019-04-21
Pesach i wolność Żydów     2019-04-19
Beresheet: księżyc, duma i śmiech   Stern   2019-04-12
Netanjahu zmierza do rekordowej, piątej kadencji, ale może zaprosić Gantza do przyłączenia się      Gross   2019-04-11
Atak na prawo o państwie narodowym   Rosenthal   2019-04-08
Czy Izrael może spełnić oczekiwania prawicy lub lewicy?   Amos   2019-04-05
Fenomen żydowskiego antysyjonizmu   Koraszewski   2019-03-22
Strach i odraza na punktach kontrolnych IDF   Altabef   2019-03-19
Izraelski Arab z prawicy chce być bezpieczny   Oz   2019-03-12
Nie, syjonizm nie jest kolonializmem osadniczym     2019-03-10
Absurdalność wymiany terytoriów   Rosenthal   2019-03-02
Żydowska krew   Bergman   2019-02-25
Wrogowie Izraela wreszcie przyznają, że kamienie zabijają   Tobin   2019-02-06
Nie uczestniczyłem w Dniu Pamięci o Holocauście   Tsalic   2019-02-04
Dlaczego odmówiłam udziału w Marszu Kobiet   Levin   2019-02-02
O konflikcie arabsko-izraelskim i lewicowych grupach żydowskich   Thaabet   2019-01-18
Do naszych arabskich obywateli   Rosenthal   2019-01-17
Moje serce jest w Izraelu   Maroun   2019-01-10
Dlaczego syjonizm nie jest ani jak panafrykanizm, ani jak biały nacjonalizm   Valdary   2019-01-07
Kolejna bitwa w wojnie o kulturę w Izraelu   Rosenthal   2018-12-10
Okrzyk ”Prawo powrotu” wyciszony przez pełną historię   Julius   2018-11-30
Partia Meretz próbuje zawłaszczyć pamięć Icchaka Rabina   Maroun   2018-11-16
Trauma i terror: widok z Południa   Plosker   2018-11-15
Zamach na Hotel King David   Amos   2018-11-09
Wypełnianie warunków umowy społecznej   Rosenthal   2018-10-29
Pokój z Jordania – nie wpadajcie w panikę   Kedar   2018-10-28
Gideon Levy jest pijany siłą   Maroun   2018-09-17
Żydowskie prawa do Izraela (część 1): Deklaracja Niepodległości   Rain   2018-09-12
Antysyjonizm nie jest antysemityzmem, ale jest może gorszy   Maroun   2018-09-11
Kto jest okupantem?     2018-08-23
Czy Izrael pozostanie państwem żydowskim i syjonistycznym?   Rosenthal   2018-08-17
Żydowskie państwo w nieżydowskich oczach     2018-08-03
Znieść Rabbinat!   Rosenthal   2018-07-02
Żołnierz IDF o swoich przeżyciach podczas obrony granicy   Barad   2018-06-20
Taniec na linie     2018-05-13
List otwarty do niemieckiej kanclerz   Bat Adam   2018-05-12
O latawcach i Natalie Portman   Collins   2018-04-29
Tchórzliwy profesor Henry Maitles i aktywiści, którzy uciekli   Collier   2018-04-13
Muzułmańscy dysydenci przeciw nienawiści   Koraszewski   2018-04-05
Prawdziwe powody, dla których ułuda dwóch państw nie umiera... i prosty powód, dla którego powinna   Bellerose   2018-03-11
Arab z urodzenia, syjonista z wyboru   Maroun   2018-02-14
Jak Golda Meir definiowała “Palestyńczyków”?   Meir   2018-01-21
Dlaczego milczycie?   Stern   2017-12-25
Otwarty list do Mandla Mandeli   Neguise   2017-12-13
Czy Izrael musi płacić za pokój?   Rosenthal   2017-12-01
Naród Narracji   Rosenthal   2017-08-18
Niepodważalne argumenty o ludach rdzennych   Fred Maroun   2017-08-16
Nasi druzyjscy sąsiedzi   Shapiro   2017-07-27
Przerywając ciszę, by ujawnić zbrodnię   Koraszewski   2017-06-12
Do pokoju przez prawdę: książka, która odważa się powiedzieć prawdę o Izraelu   Greenfield   2017-06-09
Przestańcie próbować ratować Izrael   Collins   2017-06-05
Czasami obraz wart jest więcej niż tysiąc słów   Fitzgerald   2017-05-26
Z takimi “syjonistami”, kto potrzebuje wrogów?   Yemini   2017-05-15
50 lat demonizacji i wypaczania prawdy     2017-05-12
Czy spotkał się pan z Chelsea Manning, Herrr Minister?   Yemini   2017-05-10
 Kogo obchodzi Izrael?   Koraszewski   2017-05-09
Dlaczego budują osiedla?   Tsalic   2017-03-21
To nie Izrael powoduje antysemityzm   Dershowitz   2017-03-02
Czy Żydzi są rdzennym ludem w ziemi Izraela? Oczywiście   Bellerose   2017-02-19
Patrząc z linii frontu   Stuart   2017-02-18
Tego dnia narodziła się izraelska demokracja   White   2017-02-17
Dlaczego organizacje pokojowe polegają na “alternatywnych faktach”?   Miller   2017-02-12
Dlaczego nas nienawidzą   Rosenthal   2017-01-27
Dyplomacja strachu, ambasada USA i jak Trump powinien odpowiedzieć na groźby palestyńskie     2017-01-14
Cywilizowani barbarzyńcy i niespodziewani przyjaciele     2017-01-06
316 mil do Aleppo. Lekcja dla Izraela   Collier   2016-12-30
Prawda jest opinią mniejszości   Rosenthal   2016-12-18
Czy Żydzi powinni przepraszać?   Żabotyński   2016-12-10

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica



Arabowie



Roboty będą uprawiać ziemię



Sumienie, czyli moralność bez smyczy



Skomplikowana ewolucja



Argument neuroróżnorodności



Nowe badanie pamięci długotrwałej


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk