Prawda

Niedziela, 29 maja 2022 - 01:56

« Poprzedni Następny »


”Pinkwashing” i Izrael: jak działać przeciwko własnym, najlepszym interesom


Denis MacEoin 2019-05-14

W 2015 roku Izrael zajmował 7. miejsce na pierwszym Indeksie Szczęścia Gejów, badaniu, które mierzyło opinię publiczną, zachowanie społeczne i zadowolenie z życia gejów – mężczyzn w 127 krajach. Na zdjęciu: doroczny marsz LGBT w Tel Awiwie w Izraelu, 8 czerwca 2018 roku. (Zdjęcie: Amir Levy/Getty Images)
W 2015 roku Izrael zajmował 7. miejsce na pierwszym Indeksie Szczęścia Gejów, badaniu, które mierzyło opinię publiczną, zachowanie społeczne i zadowolenie z życia gejów – mężczyzn w 127 krajach. Na zdjęciu: doroczny marsz LGBT w Tel Awiwie w Izraelu, 8 czerwca 2018 roku. (Zdjęcie: Amir Levy/Getty Images)

Na początku kwietnia brytyjska gazeta gejów, ”Pink News”, opublikowała artykuł pod tytułemLGBT performers to boycott Eurovision in Israel with online broadcast [Artyści LGBT bojkotują Eurowizje w Izraelu występem on line]. Występ ten, znany jako Globalvision, będzie częścią międzynarodowego ruchu Bojkot, Dywestycje i Sankcje (BDS), który usilnie próbuje delegitymizować Izrael ekonomicznie i politycznie.

Nawiązując do listu, jaki aktywiści napisali do gwiazdy popowej, Madonny, ”Pink News” informuje:  

"Uważamy, że musimy napisać do was, żeby wyrazić nasz głęboki niepokój o polityczny użytek, jaki w tym roku Izrael robi z Eurowizji i żeby szczególnie naświetlić kwestię ‘Pinkwashing’".


W liście napisali,
 że 'pinkwashing' jest "taktyką PR używaną przez Izrael, który cynicznie wykorzystuje poparcie dla ludzi LGBTQIA, żeby wybielić uciskanie ludu palestyńskiego”.


W tym liście otwartym twierdzą, że Izrael próbuje wkraść się w łaski ludzi LGBT+, żeby odciągnąć uwagę od swojej „kolonialnej i apertheidowej rzeczywistości”.  

Przed komentowaniem sytuacji w Izraelu warto zwrócić uwagę na sytuację ludzi LGBT w krajach, które są przysięgłymi wrogami Izraela, ale których nikt nie oskarża i nie przysięga, że będzie je bojkotował, wycofywał inwestycje z nich lub nakładał na nie sankcje.


Trudno zdecydować, gdzie zacząć, jeśli chodzi o straszliwe traktowanie ludzi  LGBTQ, szczególnie męskich homoseksualistów, w całym świecie muzułmańskim. Jest skandalem, że tak mało z tego pokazują media głównego nurtu, chociaż nawet tam zaczyna to wywoływać nieprzychylne komentarze.  


Najgorsza jest sprawa irańska. Według raportu Wikileaks opublikowanego przez brytyjską gazetę „Telegraph”:

"Działacze praw człowieka i przeciwnicy irańskiego reżimu twierdzą, że od 1979 roku stracono między 4 a 6 tysięcy gejów i lesbijek za przestępstwa związane z ich preferencjami seksualnymi”.  

Ten raport opublikowano w 2011 roku, pełne osiem lat temu. 12 kwietnia 2018 roku Radio Farda pisało na swojej stronie internetowej o opublikowanym tego dnia raporcie Amnesty International:

Amnesty International powiedziała, że "ponad połowa (51%) wszystkich zanotowanych egzekucji w 2017 roku została dokonana w Iranie”.


Tymczasem, Mahmoud Amiri Moghaddam, przewodniczący Irańskiej Organizacji Praw Człowieka w Norwegii, powiedział w wywiadzie dla Radio Farda, że 70 do 80% egzekucji w Iranie nie zostaje zgłoszona.

W tym ogólnym kontekście nie ma możliwości na zdobycie informacji, ilu irańskich obywateli o nieortodoksyjnych tożsamościach seksualnych rzeczywiście doznało takiego losu przez ponad 40 lat istnienia islamskich rządów w tym kraju, którego słynna na cały świat literatura – jak na ironię – wielokrotnie celebrowała homoerotyzm.


Kara śmierci za czyny homoseksualne
 znajduje się w kodeksach karnych w innych krajach muzułmańskich: Afganistanie, Brunei, Mauretanii, Nigerii (w stanach północnych), Pakistanie, Katarze, Arabii Saudyjskiej, Somalii, Sudanie i Jemenie. Nie wszystkie wykonują egzekucje, ale to samo źródło podaje, że w niektórych regionach islamistyczni bojówkarze zabijają gejów, jak Państwo Islamskie w częściach Iraku i Syrii oraz ruch Huti w Jemenie.


Na początku kwietnia 2019 roku ogłoszono, że w Brunei homoseksualiści będą kamienowani. Burza krytyki ze strony rządów, organów międzynarodowych, celebrytów i działaczy praw gejów trwała przez miesiąc i 6 maja sułtan Hassanal Bolkiah nałożył moratorium na to nowe prawo. Prawo jednak opiera się na prawie islamskim i także sułtanowi nie będzie łatwo usunąć podstawowy dekret w miarę, jak Brunei posuwa się coraz dalej w twardym kierunku islamskim. Wydaje się, że nie ma szans na to, żeby gejowski seks został kiedykolwiek uznany za legalny w tym kraju.  


Także w kwietniu 2019 roku poinformowano, że Arabia Saudyjska dokonała egzekucji 37 mężczyzn przez dekapitację (pięciu z nich było gejami). Według saudyjskiego prawa homoseksualizm jest karany od chłosty, poprzez dożywotnie więzienie, do kary śmierci. Innymi słowy zgodnie z systemem saudyjskim ludzie LGBT w ogóle nie mają żadnych praw.


Na zachodnim krańcu świata muzułmańskiego północnoafrykańskie państwo Tunezji przeszło znaczne zmiany po Jaśminowej Rewolucji w 2011 roku. Przeszło niemal z dnia na dzień od jednopartyjności do wielopartyjnej demokracji. Było na krótko pod rządami umiarkowanej partii islamistycznej, Ennahda, a w 2014 roku świeckie partie wypchnęły islamistów i wszystko zdawało się zmierzać ku dalszym demokratycznym reformom. Od tego czasu jednak reformy zwolniły. W pewnym momencie mogło się wydawać, że Tunezja może zostać pierwszym państwem muzułmańskim, które wycofa się z surowych, antyhomoseksualnych postaw i praktyk. Jej rząd już miał szereg organizacji orędujących na rzecz praw człowieka oraz kwitnącą społeczność LGBT.


Jednak pod koniec kwietnia ujawniono, że rząd kierowany przez świecką partię Nidaa Tounes, powołuje się teraz na prawo szariatu w celu zamknięcia czołowej organizacji gejów, Stowarzyszenia Shams. Shams od kilku lat wzywało do anulowania przestarzałego francuskiego paragrafu 230 tunezyjskiego kodeksu karnego. Jeden z rzeczników praw gejów mówi teraz:

Chociaż scena działalności LGBT zaliczyła znaczące osiągnięcia po rewolucji… nie widzieliśmy spadku aresztowań i rozpraw według paragrafu 230 i nie ma oznak, że parlament jest skłonny anulować paragraf 230 w niedalekiej przyszłości. Obecnie paragraf 230 jest powszechnie stosowany”.

Świecki rząd, który używa religijnego prawa, żeby dławić prawa człowieka, jest oznaką tego, jak głęboko homofobia jest zakorzeniona w krajach muzułmańskich, z których większość jest znacznie bardziej konserwatywna niż Tunezja.  


Jeśli wyjdziemy poza świat islamski:

72... kraje i terytoria na świecie nadal kryminalizują stosunki seksualne osób tej samej płci, włącznie z 45, w których zdelegalizowane są stosunki seksualne między kobietami.  


Jest osiem krajów, w których homoseksualizm zagrożony jest karą śmierci, i dziesiątki innych, w których czyn homoseksualny zagrożony jest karą więzienia, jak podaje doroczny raport International Lesbian, Gay, Bisexual, Trans and Intersex Association (ILGA).

Powiedziawszy to wszystko, pora spojrzeć raz jeszcze na antyizraelską – ale, oczywiście, nie przeciwko żadnemu innemu krajowi – próbę bojkotowania Eurowizji, która ma odbyć się w Izraelu w dniach 14-18 maja. Problem polega na tym, gdzie zacząć…


Dlaczego nie tutaj? W 2015 roku Izrael zajmował 7. miejsce na pierwszym Indeksie Szczęścia gejów, badaniu, które mierzyło opinię publiczną, zachowanie społeczne i zadowolenie z życia mężczyzn-gejów w 127 krajach. Jedynymi krajami ocenionymi wyżej od Izraela były Islandia, Norwegia, Dania, Szwecja, Urugwaj i Kanada. Holandia, była na ósmym miejscu, Wielka Brytania uplasowała się na miejscu 23, USA 26, Rosja 87, Turcja 82, Iran 121, a wiele państw afrykańskich i muzułmańskich na miejscach od 100 do 127.  


Wcześniej Tel Awiw wyróżnił się jeszcze bardziej. W styczniu 2012 roku ogłoszono, że:

Tel Awiw został nazwany Najlepszym Miastem Gejów za rok 2011 w międzynarodowym konkursie American Airlines, gdzie wybierano najpopularniejszy cel podróży wśród turystów LGBT.


Izraelskie miasto zdobyło 43% głosów, pozostawiając za sobą Nowy Jork na drugim miejscu z zaledwie 14% głosów.  

23 lutego 2016 roku parlament Izraela ustanowił Dzień Praw Gejów, co uczyniło poparcie dla ludzi LGBT oficjalną polityką państwa. To jest naprawdę wisienka na torcie. Podobnie jak w innych demokracjach, zabrało sporo czasu, zanim uznano prawa gejów, ale w 1988 roku decyzją Sądu Najwyższego Izraela, zalegalizowano związki ludzi tej samej płci. Było to na pełne piętnaście lat zanim Sąd Najwyższy USA zrobił to samo w orzeczeniu z 2003 roku  Lawrence v. Texas.


Wiele z podstawowej pracy, dzięki której Izrael jest jednym z najbardziej przyjaznych gejom miejsc na świecie, wykonała Krajowa Grupa Robocza LGBT, Ha-Aguda, założona w Tel Awiwie w 1975 roku przez jedenastu gejów i jedną lesbijkę. Praca Ha-Agudy w dziedzinach politycznej i prawnej doprowadziła do rzeczywistych zmian na najwyższych poziomach. Ich inne inicjatywy dotyczą wielu innych spraw, takich jak usługi społeczne, które dostarczają ludziom LGBT terapii, pomocy społecznej, opieki medycznej, projektów młodzieżowych i grup wsparcia. Jej wydział organizuje paradę gejów, jak również spotkania, które ściągają ludzi LGBT do wydarzeń będących trzonem izraelskiego życia przez wspólne posiłki w Pesach, Rosz Haszana i szabat.


Ha-Aguda nie jest przypadkową organizacją. Jest poważną i ważną częścią zróżnicowanego społeczeństwa Izraela i odgrywa kluczową rolę w małym narodzie, który zapewnia pełne prawa kobietom, szerokiemu wachlarzowi żydowskich społeczności i zaskakująco szerokiemu spektrum nie-żydowskich mniejszości religijnych. Często pomija się fakt, że żadna z tych grup nie ma żadnych praw w krajach, które potępiają Izrael i grożą wymazaniem go z powierzchni ziemi.


Spójrzmy raz jeszcze na "pinkwashing", oskarżenie, że Izrael używa promowania praw ludzi LGBT, by zakryć rzekome „zbrodnie” wobec Palestyńczyków na Zachodnim Brzegu i w Gazie.  


Oskarżenia o "pinkwashing" pochodzą od tych samych co zawsze ludzi, którzy wyszukują – lub wymyślają – preteksty do szkalowania Izraela, jak na przykład, Josepha Massada z Columbia University, który powiedział: „Żydzi nie są narodem… Państwo żydowskie jest państwem rasistowskim, które nie ma prawa istnieć”, jak również mówił, że Żydzi są odpowiedzialni za antysemityzm.


W wyniku tego protesty i kampanie przeciwko "pinkwashing" stały się regularnym punktem programu wszystkich antyizraelskich aktywistów, włącznie z wieloma grupami gejów i lesbijek. David Kaufman, pisząc w Magazynie ”Time” w 2011 roku, podsumował sytuację:

Chociaż fundamenty [tego bojkotu] leżą w dziesięcioleciach walki politycznej, ruch pinkwashing wszedł ostatnio na wysokie obroty. W czerwcu 2010 roku organizatorzy  parady dumy gejów w Madrycie zabronili maszerowania grupie z Izraela w reakcji na ofiary śmiertelne rajdu flotylli do Gazy w poprzednim tygodniu. W tym samym miesiącu aktywiści protestowali przeciwko współsponsorowaniu przez rząd izraelski festiwalu filmowego w San Francisco, Frameline LGBT Film Festival. W marcu tego roku propalestyńska grupa ”Palestina” protestowała na konferencji w Sztokholmie, w której brali udział ludzie z izraelskiego świata kultury LGBT.  

Nietrudno zobaczyć, jak jednostronny i perwersyjny jest ten rodzaj aktywizmu. Jest on zakorzeniony w bardzo realnej ignorancji lub zgodzie na odmawianie praw ludziom LGBT na palestyńskich terytoriach, odmawianie, któremu towarzyszy bicie, tortury i zabijanie. W sprawie palestyńskiego traktowania ludzi LGBT, pewna strona gejów w internecie cytuje Yossi Klein Haleviego z jego artykułu w „New Republic” z sierpnia 2001 roku:

Opisał traktowanie pewnego młodego geja: „Został pobity przez rodzinę, a potem ojciec ostrzegł go, że go udusi, jeśli kiedykolwiek zdarzy się to znowu”. Później „aresztowano go… i zmuszono do stania w wodzie ze ścieków po szyję, z głową przykrytą workiem pełnym fekaliów, a następnie wrzucono go do celi pełnej owadów i innych stworzeń, które wyczuwał, ale nie mógł zobaczyć”.

To w żadnym razie nie jest najgorsze. Halevi cytował przyjaciela innej ofiary:

"Włożyli go do jamy. To był ramadan, post, więc zdecydowali, że będzie pościł cały miesiąc, ale bez żadnych przerw na noce. Odmawiali mu żywności i wody aż umarł w tej dziurze”.

Jak więc to jest, że ludzie LGBT, którzy twierdzą, że kochają Palestyńczyków i dbają o ich życie, przypisując całą winę za jakiekolwiek ich cierpienia państwu Izrael, nigdy nie mówią ani słowa o ekscesach przeciwko gejom – i innych skrajnych nadużyciach – dokonywanych przez Hamas i Autonomię Palestyńską? To mogłoby być niezgodne z ich sumieniem.


A jeszcze bardziej perwersyjne jest milczenie na temat działań Ha-Agudy, by ratować i chronić palestyńskich gejów. Jedną z wielu akcji Ha-Agudy jest Projekt Palestyński:  

Projekt Palestyński Ha-Agudy istnieje od roku 2000 w reakcji na ogromne potrzeby arabskich i palestyńskich LGBT. Ta populacja żyje w ukryciu z powodu tradycyjnie konserwatywnej postawy społeczności arabskiej wobec osób LGBT. Arabscy LGBT nie mają niemal żadnej osobistej wolności, by móc się ujawnić. To oznacza więcej samobójstw, narkomanii i alkoholizmu. Obawa przed przemocą i prześladowaniami ze strony własnej grupy etnicznej, rodzin i społeczności jest niezwykle silna.

Palestyńscy geje często starają się o azyl w Izraelu. Z powodu jednak podstawowego bezpieczeństwa i politycznego żądania, by nie faworyzować niczego, co mogłoby wywołać wezwania o „prawo powrotu”, rządowi izraelskiemu nie jest łatwo udzielać im pełnego statusu azylanta. Jednak:

I tutaj wkroczyła Ha-Aguda, od 12 lat prowadząc projekt SOS, który oferuje społeczną i prawną pomoc Palestyńczykom LGBT, nielegalnie przebywającym w Izraelu. Przez lata organizacja zajmowała się około 800 podaniami. Około 60 rozpoczęło proces o zdobycie politycznego azylu za granicą, ale tylko 17 zdecydowało się na dokończenie tego procesu, powiedział Deutsch.

Ponadto jestem pewien, że bardziej niż cokolwiek innego, hipokryzja antyizralskiej skrajnej lewicy pokazuje się tu w całej okazałości. Świadome fantazjowanie o „pinkwashing” i o Izraelu, który utrwala cierpienia, dokonywane przez ludzi, którzy czepiają się swoich wyimaginowanych nieszczęść, podsumowuje, fałsz antyizraelskich grup i ich zwolenników, którzy żądają od Izraela zachowania, jakiego ewidentnie nawet nie zaczynają oczekiwać od żadnego innego kraju. Pora na generalne przemyślenie spraw, dotyczących nie tylko Eurowizji, ale także moralnej równowagi między Izraelem i jego dwulicowymi wrogami.


Warto zatrzymać się tutaj i zadać dwa proste pytania. Dlaczego żaden aktywista praw gejów nie bojkotuje żadnego z najniżej zaszeregowanych krajów ani nie protestuje przed ich ambasadami? Dlaczego wybierają potępienie i działanie przeciwko jednemu z autentycznie najbardziej postępowych i liberalnych krajów świata?


’Pinkwashing’ and Israel: How to work against Your Own Best Interests
Gatestone Institute, Gatestone Institute, 11 maja 2019

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Denis MacEoin

Mieszkający obecnie w USA pisarz irlandzki, autor 26 powieści, znawca literatury perskiej i arabskiej, były wykładowca na studiach islamistycznych, od dwóch lat związany z Gatestone Institute.  


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj




Komentarze
2. Co mogłoby pomóc baszarteg 2019-05-14
1. "Ręce opadają... kuba 2019-05-14


Notatki

Znalezionych 2125 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Czy da się naprawić Human Rights Watch?   Steinberg   2022-05-28
Porozmawiajmy o „nakbie” i o tym, kto jest naprawdę odpowiedzialny za cierpienie Palestyńczyków   Tobin   2022-05-27
Czy politycy mogą być racjonalni?   Koraszewski   2022-05-25
Uchodźcy, ekonomia, zazdrość i nienawiść   Koraszewski   2022-05-23
BDS: Rosja versus Izrael   Kontorovich   2022-05-22
Oszałamiające kłamstwo najbardziej wpływowego muzułmanina na świecie   Ibrahim   2022-05-21
Narcyzm moralny i psychologia porażki   Landes   2022-05-20
Dlaczego Erdoğan szantażuje NATO?   Bekdil   2022-05-19
Radości, których dostarcza antysemityzm   Garrard   2022-05-19
Dlaczego Joe Biden ma taką obsesję na punkcie izraelskich osiedli?   Flatow   2022-05-17
Bardzo potrzebny rurociąg EastMed oczekuje na zaaprobowanie   Bergman   2022-05-17
Smutek wolności utopionej w krwi   Koraszewski   2022-05-16
Jak Biden rozpoczął wojnę z MBS, a potem przyszedł żebrać   Abdul-Hussain   2022-05-14
Urok intratnej neutralności   Koraszewski   2022-05-13
Szefowa związku brytyjskich studentów oskarżona o antysemityzm   Wójcik   2022-05-12
Dlaczego Rosja sądziła, że opowiadanie o “nazistach” będzie przekonujące   Franzman   2022-05-09
Rektor Princeton odrzuca wolność słowa i demonizuje jej obrońców   Klainerman   2022-05-07
Błogosławieństwo uczenia się na pamięć   Jacoby   2022-05-06
Wojna Rosji z Ukrainą: Bez szminki   Tsalic   2022-05-03
W redakcji „New York Timesa” słowo „okupowany” sprawia kłopot   Flatow   2022-05-03
Spiskowe teorie szacownego “Guardiana”   Collier   2022-05-01
Czarny Piotruś w rękawie Putina   Koraszewski   2022-04-30
Odstraszanie Chin: USA powinny uzbroić Tajwan po zęby – natychmiast   Chang   2022-04-29
Bliski Wschód: amerykańska wizja   Taheri   2022-04-28
Kursy walut w czasach putinowskiej zarazy   Koraszewski   2022-04-27
Przypomnienie o wszystkich tych palestyńskich uchodźcach   Bard   2022-04-27
Recenzja książki People Love Dead Jews     2022-04-26
Długi zbiór krótkich tematów   Rosenthal   2022-04-25
Turcja: Strzeżcie się islamistów niosących dary   Bekdil   2022-04-23
Dno nienawiści do Izraela   Levick   2022-04-22
Problem z świadkami Boga i z błaznami w kapłańskich szatach   Koraszewski   2022-04-21
Sprawy, których nie zauważają apologeci Putina   Taheri   2022-04-19
Europa kocha Palestyńczyków i udaje, że nie wie dlaczego   Koraszewski   2022-04-17
„Guardian” trzyma się narracji „biernej ofiary” w sprawie arabskiej przestępczości   Levick   2022-04-16
Gaz ziemny dla Hezbollahu, ale nie dla UE?   Bryen   2022-04-15
Nie, Sekretarzu Blinken, palestyński terror nie jest “bezsensowny”   Suissa   2022-04-15
Kiedy rządy stają po stronie antysemitów   Tobin   2022-04-14
“Kiedy Biden zobaczy, że jego błędy szkodzą interesom Ameryki?”   Toameh   2022-04-13
Wielki rosyjski energetyczny przekręt   Meotti   2022-04-12
Wojna zmienia ludzi w bestie   Koraszewski   2022-04-12
To demografia, głupcze!   Bard   2022-04-10
Wykopanie Rosji z Rady Praw Człowieka ONZ jest pustym gestem   Tobin   2022-04-07
Nieskończona ignorancja wiązania potrzeb Ukrainy z izraelską Żelazną Kopułą   Frantzman   2022-04-07
Jak Unia Europejska finansuje działania na Zachodnim Brzegu łamiące międzynarodowe prawo i podważające pokój   Van Koningsveld   2022-04-06
Obywatel i jego ewolucja w czasie i przestrzeni   Koraszewski   2022-04-06
Irański emerytowany generał: Rosja nie powinna być pośrednikiem w rozmowach nuklearnych     2022-04-05
Pod sztandarem walki z faszyzmem i o prawa człowieka   Koraszewski   2022-04-04
Prawdziwy powód krytykowania izraelskiej reakcji pomocowej dla Ukrainy   Altabef   2022-04-04
Oskarżenie o apartheid, Porozumienie Abrahamowe i “właściwa strona historii”     2022-04-03
Co się dzieje w gabinecie Putina?   Koraszewski   2022-04-01
Czy wywiad USA podrasowuje dowody o Iranie?   Bard   2022-03-31
PMW demaskuje żałosne “potępienie” terroru przez Abbasa   Marcus   2022-03-31
Jak Putin wydał miliony na szerzenie fałszywych informacji o szczelinowaniu   Ridley   2022-03-30
Wiara i człowieczeństwo - przypadek islamu   Koraszewski   2022-03-29
Dla Żydów fake news nie zaczynają się od Trumpa – zaczynają się od Al Dury   Amos   2022-03-28
Arabia Saudyjska i ZEA odmawiają poparcia USA przeciwko Rosji, ponieważ USA odmawiają poparcia ich przeciwko Iranowi     2022-03-28
BBC, rewizja historii i wynalezienie starożytnej Palestyny   Collier   2022-03-27
Grupa na wydziale prawa Harvardu, próbuje tak zdefiniować “apartheid”, by pasował do Izraela     2022-03-26
Czekiści z ulicy Sezamkowej   Koraszewski   2022-03-26
“Uczyńmy antyamerykańskie dyktatury znowu wielkimi”   Rafizadeh   2022-03-25
Kolejny palestyński “umiarkowany” jest zdemaskowany   Flatow   2022-03-24
Porażka odstraszania   Stewart   2022-03-24
Posłaniec z nieudanej przeszłości wskazuje ku problematycznej przyszłości   Tobin   2022-03-23
Jak odstraszyć wystraszonego, że nie dość straszy?   Koraszewski   2022-03-21
Czechosłowacka opcja   Rosenthal   2022-03-20
Zwycięzcą w wojnie z Ukrainą nie będzie Rosja ani Ameryka. Będą nim Chiny   Stern   2022-03-19
Jeśli chcesz prawdziwego pokoju, nie nalegaj na podział Jerozolimy, @USAmnIsrael     2022-03-19
Dlaczego świat tak bardzo obchodzi to, co Izrael robi w sprawie Ukrainy?   Tobin   2022-03-18
Amnesty International przyznaje, że chce zniszczenia Izraela   Collier   2022-03-17
Wymyślanie dyskryminacji tam gdzie jej nie ma   Abdul-Hussain   2022-03-16
Przeciwstawianie się Putinowi jest czymś więcej niż sympatią dla słabszego   Tobin   2022-03-15
Sonata na cztery kałachy i czołg   Koraszewski   2022-03-15
Nowa Wielka Gra   i Hügo Krüger   2022-03-14
Reakcje “przebudzonych” na wojnę w Ukrainie   Goska   2022-03-14
Coraz więcej i więcej…   Bard   2022-03-13
To nie jest irańska umowa Obamy. To jest coś dużo, dużo gorszego   Noronha   2022-03-12
Eksperci szukający zrozumienia   Koraszewski   2022-03-10
“Między Kijowem a Gazą” – ukrainizacja palestyńskiej narracji     2022-03-09
Ruch Putina na rzecz podkopania obudzonego Zachodu   Blum   2022-03-08
Putin i prawo niezamierzonych konsekwencji   Taheri   2022-03-08
Następnym celem zastraszania przez Rosję może być Izrael   Svetlova   2022-03-06
Dlaczego irańscy mułłowie są zachwyceni nuklearną umową z Bidenem   Rafizadeh   2022-03-05
Niemcy w historycznym zwrocie porzucają proputinowską politykę wobec Rosji   Kern   2022-03-05
Rosyjski tyran Władimir Putin   Newell   2022-03-04
Moce sprawcze globalnego znikania   Zbierski   2022-03-04
Barbarzyńcy doszli do wniosku, że już można   Koraszewski   2022-03-02
Czego Izrael musi nauczyć się z wojny w Ukrainie   Steinberg   2022-03-01
Dlaczego Arabowie nie ufają administracji Bidena   Toameh   2022-02-27
Minął kolejny dzień wojny   Koraszewski   2022-02-27
Najlepszy sojusznik Putina   Koraszewski   2022-02-26
Spojrzeć kłamstwu w oczy   Koraszewski   2022-02-25
Katar i gry wojenne   Collins   2022-02-25
Wolność słowa w Wielkiej Brytanii?   Bergman   2022-02-24
Czy zwracamy zbyt dużo, czy zbyt mało uwagi na “Szwadron”?   Tobin   2022-02-24
Mój ojciec był idiotą   Koraszewski   2022-02-23
Pięciogwiazdkowy dżihad palestyńskich przywódców   Toameh   2022-02-22
Administracja Bidena blokuje gazociąg z Izraela do Europy   Kern   2022-02-22
Dramat mieszkańców Gazy   Fitzgerald   2022-02-19
Nie wolno zaprzeczać nazistowskim korzeniom arabskiego antysemityzmu   Julius   2022-02-17
Kto pamięta Gitę Sahgal?   Koraszewski   2022-02-17

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO



Drzazgę źle się czyta



Sześć lat



Pochodzenie



Papież Franciszek



Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk