Prawda

Środa, 4 października 2023 - 11:49

« Poprzedni Następny »


Syjonizm wygrał. Dlaczego więc nadal jest atakowany 125 lat po Bazylei?


Jonathan S. Tobin 2022-09-01

Ulica Altneuland w Hercliji w Izraelu, sierpień 2021. Zdjęcie: Ori via Wikimedia Commons.
Ulica Altneuland w Hercliji w Izraelu, sierpień 2021. Zdjęcie: Ori via Wikimedia Commons.

Rocznica zwołania przez Theodora Herzla I Kongresu Syjonistycznego jest powodem do świętowania; jednak trwająca bitwa o zapewnienie żydowskiego samostanowienia jest daleka od zakończenia.

 

Ruch syjonistyczny urządza sobie przyjęcie. W tym tygodniu mija 125. rocznica zwołania przez Theodora Herzla Pierwszego Kongresu Syjonistycznego w Bazylei w Szwajcarii. Ta okazja wywołała kontrowersje w Izraelu z powodu tego, co niektórzy uważają za zbyt hojne wydatki Światowego Kongresu Syjonistycznego na program, który nie jest dostępny dla publiczności, ponieważ większość wydarzeń nie była transmitowana na żywo. Niezależnie od tego, czy krytyka ta jest słuszna, czy nie, zainteresowanie upamiętnieniem poza zorganizowanym światem żydowskim wydaje się minimalne. Rzeczywiście, poza możliwością zrobienia zdjęcia izraelskiemu prezydentowi, Isaakowi Herzogowi, by odtworzyć słynną pozę Herzla na balkonie hotelu Les Trois Rois z widokiem na Ren, niewielu zwróci uwagę na to wydarzenie.


Niemniej 125. rocznica nowoczesnego syjonizmu jest odpowiednim momentem do refleksji nad tym, jak daleko zaszła idea Herzla, odkąd siłą woli doprowadził do jej zaistnienia. Ważne jest, aby ci, którym zależy na losie narodu żydowskiego, zrozumieli niepokojącą zagadkę, która wskazuje zarówno na realizm Herzla, jak i na to, gdzie się mylił.


Syjonizm odniósł bezprecedensowy sukces odtwarzając żydowską suwerenność na ziemi Izraela zgodnie z harmonogramem proroczo zapisanym w pamiętniku Herzla. Państwo żydowskie, jakie wyobraził sobie w krótkiej książce, którą napisał rok przed Bazyleą – Państwo żydowskie – i futurystycznej powieści, którą napisał pięć lat później – Altneuland  („Stara Nowa Ziemia”) – nie tylko powstało, mimo sceptycyzmu i często zaciekłego sprzeciwu świata nieżydowskiego i żydowskiego. Rozwijało się i wyrosło na regionalne supermocarstwo z gospodarką pierwszego świata, jest domem dla prawie połowy Żydów na świecie i z dnia na dzień rośnie w siłę.


Austro-węgierski dziennikarz i założyciel współczesnego syjonizmu Theodor Herzl. Źródło: YouTube.
Austro-węgierski dziennikarz i założyciel współczesnego syjonizmu Theodor Herzl. Źródło: YouTube.

Rzeczywiście, wielu Izraelczykom pojęcie ruchu syjonistycznego wydaje się przestarzałe. Zrozumiałe jest, że myślą, że syjonizm jest czymś, o czym przypomina się odwiedzając muzeum historyczne. Widzą państwo, o którym marzył Herzl, jako niepodważalną rzeczywistość, a konflikty na współczesnym Bliskim Wschodzie – w których Izrael ma zarówno wrogów, jak i sojuszników – jako dalekie od teoretycznych debat, w które Herzl był zmuszony się angażować. Z tego punktu odniesienia, dalsze istnienie niektórych bytów, których korzenie sięgają Bazylei, a nawet spór o państwo żydowskie są jak skamieniałe pozostałości XIX wieku zatopione w bursztynie.


Jakkolwiek odległe mogą nam się wydawać wydarzenia sierpnia 1897 roku, obecność kilkuset demonstrantów przed WZO przypomina, że debata o syjonizmie jeszcze się nie skończyła. Izraelczycy mogą pomyśleć, że wymazanie ich kraju z mapy to chory żart. Ale dla Palestyńczyków, których tożsamość narodowa jest nierozerwalnie związana z ich stuletnią wojną z syjonizmem, jak również dla ogromnej liczby ludzi na całym świecie, którzy – czy to z powodu solidarności z innymi muzułmanami, czy też lewicowej ideologii – sprzeciwiają się syjonizmowi, cel cofnięcia wizji Herzla jest czymś, czemu nie tylko przyklaskują, ale myślą, że można go osiągnąć.


Fakt, że tak jest, wskazuje bezpośrednio na jedną skazę w proroczym skądinąd rozumieniu przez Herzla świata, w którym żył.


Chociaż wielu w jego czasach wierzyło w ideę, że postęp prowadzi Żydów do większej akceptacji i wolności w nieżydowskim świecie, Herzl pojął, że łuk historii zmierza w zupełnie innym kierunku. Zrozumiał, że rosnącej fali antysemityzmu, która bulgotała w całej Europie w bardziej oświeconych miejscach, takich jak Francja, a także w reakcyjnych reżimach autorytarnych, takich jak imperium rosyjskie, nie powstrzyma ani asymilacja, ani siły modernizmu. To doprowadziło go do przekonania, że bez własnego państwa Żydzi nie tylko nadal będą cierpieć z powodu dyskryminacji i przemocy, ale że ich los będzie się pogarszał.


Ani Herzl, ani Kongres Bazylejski nie wymyślili syjonizmu – koncepcji państwa żydowskiego lub idei nieuchronności powrotu Żydów do ich ziemi. Wbrew tym, którzy niesłusznie twierdzą, że judaizm jest tylko religią i że sprzeciwianie się istnieniu Izraela nie ma nic wspólnego z antysemityzmem, związek z ziemią Izraela jest integralną częścią wiary żydowskiej i częścią codziennej liturgii. Tęsknota za Syjonem jest tak stara jak naród żydowski, a nadzieja powrotu do niego podtrzymywała Żydów przez tysiąclecia wygnania. Tym, co zrobił Herzl, było zmobilizowanie i zorganizowanie ruchu, który umożliwił realizację tych nadziei.


Kilka dni po zakończeniu Kongresu Herzl napisał w swoim dzienniku: „W Bazylei założyłem państwo żydowskie. Gdybym powiedział to dzisiaj na głos, powitałby mnie powszechny śmiech. Może za pięć lat, a na pewno za pięćdziesiąt, wszyscy to dostrzegą”. Biorąc pod uwagę, że rezolucja ONZ o podziale, która nakazywała utworzenie państwa żydowskiego, została uchwalona w listopadzie 1947 roku, zaledwie nieco ponad 50 lat później, Herzl miał rację. Przyszło za późno, by uratować 6 milionów Żydów, którzy zginęli w Holocauście, a którzy mieliby schronienie, gdyby syjonizm wcześniej odniósł wielkie zwycięstwo. Jednak to dowodziło, jak słuszne było poczucie Herzla, że czas nagli.


Jest jednak jeden element problemu, którego Herzl nie rozumiał. Miał rację, widząc bezdomność i brak władzy politycznej jako elementy prowadzące do tragedii. Jednak błędnie wierzył również, że po utworzeniu państwa żydowskiego antysemityzm zaniknie. Chociaż syjonizm dał Żydom bardzo potrzebny mechanizm do obrony, nie mógł wykorzenić wirusa nienawiści do Żydów.


Okładka książki, Altneuland („Stara nowa ziemia”). Źródło: Wikimedia Commons.
Okładka książki, Altneuland („Stara nowa ziemia”). Źródło: Wikimedia Commons.

Antysemityzm nie tylko przetrwał, ale rozkwitł w ciągu ostatnich 125 lat, ponieważ przyłączył się jak pasożyt do różnych ruchów politycznych – faszyzmu, nazizmu, komunizmu, a w naszych czasach islamizmu i „przebudzonego” neomarksizmu – i wszystkie one pomogły utrwalić nienawiść do Żydów. Powstanie Izraela nie wyeliminowało racji bytu antysemityzmu; nienawiść do Izraela stała się jego nowym filarem.


Antysyjonizm nie tylko udaje coś innego niż nienawiść; jest esencją antysemityzmu XXI wieku. Jego założeniem jest nie tylko odmawianie Żydom praw, których nie odmawia się jakiejkolwiek innej grupie. Jest to mechanizm, dzięki któremu zastraszanie, delegitymizacja, przemoc i terroryzm wobec Żydów są racjonalizowane i usprawiedliwiane.


To dlatego nienawidzący Żydów demonstrują przeciwko upamiętnieniu Bazylei, a także wzywają do anulowania każdego kamienia milowego na drodze do żydowskiej państwowości – Deklaracji Balfoura z 1917 roku i Rezolucji o podziale z 1947 roku. Ich globalny antysemicki ruch BDS, mający na celu zdławienie izraelskiej gospodarki, w dużej mierze zawiódł. Niemniej zapewnił ramy, dzięki którym żydożercy mogą nie tylko organizować się, ale mogą robić to, udając obrońców praw Palestyńczyków, których celem jest zlikwidowanie Izraela.


Pozwolił także temu samemu światowemu organowi, który autoryzował stworzenie Izraela – Organizacji Narodów Zjednoczonych – stać się twierdzą tych, którzy wierzą, że mogą oczernić syjonizm jako rasizm i z czasem odizolować i ostatecznie zniszczyć państwo żydowskie.


Właśnie dlatego orędownictwo na rzecz syjonizmu – ruchu narodowowyzwoleńczego narodu żydowskiego – jest dzisiaj nie tylko nadal aktualne; jest absolutnie konieczne, aby zachować nie tylko dziedzictwo Herzla, ale także walczyć z ruchem, którego cele można osiągnąć jedynie poprzez ludobójstwo 7 milionów Żydów w Izraelu.


Chociaż Herzl mylił się sądząc, że państwo żydowskie rozwiąże problem antysemityzmu, miał rację sądząc, że jest to konieczne, a także sprawiedliwe rozwiązanie trudnej sytuacji Żydów w Europie i na Bliskim Wschodzie, gdzie nigdy nie byli w pełni akceptowani jako równi i nie mieli zapewnionego bezpieczeństwa.


Długo po tym, jak odrodzenie suwerenności żydowskiej w Izraelu stało się rzeczywistością, może wydawać się dziwne, że musimy nadal dyskutować o prawie Żydów do swojego państwa. Triumf syjonizmu był czymś, co niewielu Żydów lub nie-Żydów uważało za możliwe w 1897 roku. Jednak, jak nie do pomyślenia dzisiaj jest zniszczenie państwa żydowskiego, fakt, że setki milionów, jeśli nie miliardy ludzi wierzy, że jego zniszczenie jest dobrym pomysłem, wskazuje na trwałość antysemityzmu. Co więcej, powinno przypominać wszystkim ludziom dobrej woli – zarówno Żydom, jak i nie-Żydom – o konieczności kontynuowania działalności syjonistycznej.


Zionism won. So why is it still under attack 125 years after Basel?

JNS Org., 29 sierpnia 2022

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska


* Jonathan S. Tobin

Amerykański dziennikarz, redaktor naczelny JNS.org, (Jewish News Syndicate). Komentuje również na łamach National Review, New York Post, The Federalist, w prasie izraelskiej m. in. na łamach Haaretz.


Skomentuj Wyślij artykuł do znajomego: Wydrukuj






Syjonizm

Znalezionych 319 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Porozumienia z Oslo – jak zawiódł izraelski wywiad   i Yigal Carmon   2023-09-30
Zwykła kobieta na wojnie   Oren   2023-09-20
Modlitwa za rok 5784   Glick   2023-09-16
Syryjska Żydówka odpowiada na zarzuty o dyskryminacji przez Aszkenazyjczyków     2023-08-31
Czy nadawanie priorytetu wolności od terroryzmu jest rasizmem?   Tobin   2023-08-28
O dalekim Izraelu raz jeszcze   Koraszewski   2023-08-24
Walka lub ucieczka.Gdzie jest patriotyzm ludzi, którzy opuszczają Izrael z powodu zawirowań politycznych?   Collins   2023-08-20
"Telegraph" legitimizuje nazistowską analogię   Levick   2023-08-18
Idź i wróć człowiekiem. Książka Andrzeja Koraszewskiego   Tabisz   2023-08-12
Nasza odwieczna walka o Syjon   Chesler   2023-08-07
Prawo i anarchia   Collins   2023-07-29
Napisany 100 lat temu esej Davida Lloyd George’a o antysemityzmie i syjonizmie   Lloyd   2023-07-28
W jakiej sprawie płonie Izrael?   Koraszewski   2023-07-26
Pokój z widokiem na morderców   Koraszewski   2023-07-23
Widmo krąży po Europie   Koraszewski   2023-07-21
Niektórzy ludzie lewicy i Arabowie są oburzeni promowaniem wzajemnego szacunku i równości między izraelskimi Żydami i Arabami     2023-07-18
Zrozumieć prawdziwe pochodzenie karykatury z “New York Timesa”. Jak antysemicka propaganda sowiecka przenika współczesny lewicowy antysyjonizm   Tabarovsky   2023-07-16
Dlaczego władze palestyńskie nienawidzą archeologów   Flatow   2023-07-09
Izrael musi przestać używać nazwy „Zachodni Brzeg” dla „Judei i Samarii”   Fitzgerald   2023-06-30
Prokuratorzy spalonej ziemi.Prokuratorzy Netanjahu, dowódcy policji i media zamierzają walczyć do samego końca.   Glick   2023-06-29
Jedyne miejsce na Bliskim Wschodzie, gdzie mniejszości rozkwitają   Abdul-Hussain   2023-06-27
List do Kena Rotha: Demonizowanie Izraela przez wykorzystywanie Holokaustu   Steinberg   2023-06-10
We wszystkim, co ma związek z wodą, Izrael jest światowym liderem   Fitzgerald   2023-06-04
Nie nazywaj promowania antysyjonizmu wśród młodzieży żydowskiej „dialogiem”   Tobin   2023-06-01
Kiedy Arabowie zaproponowali wymianę ludności: swoich Żydów za palestyńskich uchodźców Arabów     2023-05-29
Jestem głęboko zaniepokojony tym, że Departament Stanu jest głęboko zaniepokojony   Flatow   2023-05-28
Najdziwaczniejszy kraj pod słońcem   Koraszewski   2023-05-27
Problem Departamentu Stanu z Izraelem   Bard   2023-05-26
„Economist” rzuca fałszywe oskarżenie „faszyzmu” na syjonistycznego przywódcę   Levick   2023-05-24
List izraelskiego ambasadora jest błędny   Pandavar   2023-05-16
Rakiety i ataki hipokryzji   Collins   2023-05-13
Między motylami i rakietami   Collins   2023-05-12
Izraelskie marzenie   Collins   2023-05-04
Izrael jest antyrasistowski, antykolonialny, antyfaszystowski (i był od samego początku)Powstanie Izraela nie było cudem, ale epizodem ogromnej odwagi moralnej i militarnej   Herf   2023-05-03
Czego nie rozumieją autorzy artykułów, którzy twierdzą o “realnym istnieniu jednego państwa”   Frantzman   2023-05-01
Więcej niż cud: Izrael ma 75 lat    Jacoby   2023-04-27
Ilu ludzi można by było uratować, gdyby Izrael odrodził się w 1938 zamiast w 1948 roku? (plakaty)     2023-04-25
Dlaczego Izrael jest oceniany inaczej.Międzynarodowe wyzwania Jerozolimy   Horowitz   2023-04-21
Izraelski laureat Nagrody Nobla wyraża poparcie reformy sądownictwa   Fitzgerald   2023-04-18
Opowieść o dwóch osiedlach   Greenfield   2023-04-03
Jak rozsądna jest reforma sądownictwa w Izraelu?   Tsalic   2023-03-27
Izraelskie protesty – nie mogę dłużej milczeć   Chesler   2023-03-23
Izrael jest podzielony, ale palestyńscy terroryści biorą na cel wszystkich Żydów   Flatow   2023-03-21
92,5% Palestyńczyków zabitych w tym roku było członkami grup terrorystycznych lub brali czynny udział w atakach     2023-03-14
Jak piąty marca stał się pamiętnym dniem dla Żydów w Iraku   w Izraelu   2023-03-12
Błędne przekonania o Żydach Mizrahijczykach i izraelskiej polityceOdpowiedź na artykuł Sama Shubego   Julius   2023-03-11
Odrażający atak na arabską wioskę     2023-03-02
Żydzi mają rdzenne prawa do Wzgórza Świątynnego   Trotter   2023-02-09
Dlaczego Netanjahu ma rację, chcąc zreformować wszechpotężny Sąd Najwyższy   Kontorovich   2023-02-06
Demokracja w Izraelu jest zagrożona – ale nie z tego powodu, o którym myślisz     2023-01-25
Tymi, którzy atakują status quo w Jerozolimie, są krytycy Izraela   Bard   2023-01-21
Nowa książka obala mit, że „spisek syjonistyczny” zmusił Żydów do opuszczenia Iraku     2023-01-09
Klauzula sumienia w Izraelu i w Polsce   Koraszewski   2022-12-30
Demokracja w Izraelu   Dershowitz   2022-12-29
Izrael to nie Kanada, więc nie będziemy zachowywać się tak jak oni   Altabef   2022-12-23
Długi historyczny rodowód antysemickich („antysyjonistycznych”) Żydów   Amos   2022-11-13
Netanjahu nadaje treść słowom „Nigdy więcej”, po raz kolejny   Pandavar   2022-11-11
Poranek po dniu wyborów   Collins   2022-11-05
Izrael wczoraj i dziś   Koraszewski   2022-11-04
Narracja o „przemocy osadników” i wybory do Knesetu   Blum   2022-10-29
Niebezpieczeństwa państwa Palestyna: wielowymiarowe zagrożenia dla Izraela   Sherman   2022-10-28
Sprawa Jerozolimy jest bardziej złożona niż myślisz   Julius   2022-10-18
Palestyńczycy i ich język   Rosenthal   2022-09-29
Przed krytykowaniem Izraela USA powinny posprzątać u siebie w domu   Bard   2022-09-26
Antysyjonizm i jego korzenie   Frantzman   2022-09-24
Żydowska historia miasta Betar i fałszerstwo osiedla Battir   Rose   2022-09-23
Aby Izrael był bezpieczny, musi pogrzebać złudzenia Oslo   Glick   2022-09-22
Syjonizm wygrał. Dlaczego więc nadal jest atakowany 125 lat po Bazylei?   Tobin   2022-09-01
Mędzenie nad Hebronem   Tsalic   2022-08-20
Dylemat więźniów   Collins   2022-07-10
Czym jest “Status Quo” na Wzgórzu Świątynnym?   Hirsch   2022-06-24
Dlaczego Izrael jest tak nieudolny w wydalaniu Arabów?   Flatow   2022-06-20
Szawuot, wojna sześciodniowa i żałosny status quo na Wzgórzu Świątynnym   Blum   2022-06-17
Lekcja z prawdopodobnego upadku rządu? Przestańcie martwić się o międzynarodową opinię   Tobin   2022-06-14
Kto jest winien zamieszek w Jerozolimie?   Yemini   2022-06-13
Wojna sześciodniowa z 1967 roku: dlaczego nadal ma znaczenie   Harris   2022-06-06
Nieuczciwość Petera Beinarta wobec Ben Guriona i sprawa „transferu ludności”     2022-05-25
List do “Drogiej Europy”   Rosenthal   2022-05-24
Izrael, Holocaust i błąd logiczny post hoc   Jacoby   2022-05-14
Hamas musi zostać zniszczony   Rosenthal   2022-05-09
Dżihad niejedno ma imię   Ruthie   2022-04-11
Antysyjoniści dla Palestyny dyskutują o izraelskich Mizrachijczykach     2022-03-30
Pytania, które zadają Izraelczycy, kiedy jest kolejny zamach terrorystyczny     2022-03-25
Izrael i lekcje z Wiednia i Ukrainy   Fitzgerald   2022-03-21
Wielki przywilej bycia Żydem   Altabef   2022-02-26
Co naprawdę znaczy syjonizm?   Rosenthal   2022-02-21
Na pogardę nie odpowiadamy prośbą o litość   Rosenthal   2022-02-10
Amnesty zniekształca moją arabską tożsamość i niszczy Izrael   Haddad   2022-02-05
Arabski rasizm i “żydowskie państwo”   Toameh   2022-01-21
Powtarzanie słów “nigdy więcej” w obliczu narastającego antysemityzmu   Lyons   2022-01-16
Dlaczego potrzebują podwójnych standardów wobec przemocy na Zachodnim Brzegu?   Tobin   2021-12-29
Izrael – najlepsze miejsce, żeby być Arabem   Eid   2021-12-28
Myśl o żydowskiej Palestynie: nie dla salonowych Żydów     2021-12-24
Światło przewodnie dla rdzennych narodów   Trotter   2021-12-04
Co przemawia przeciw otworzeniu amerykańskiego konsulatu w Jerozolimie   Collins   2021-11-25
Syjonizm humanistyczny, czyli dlaczego warto dostrzegać łajdactwo antysyjonizmu   Koraszewski   2021-11-24
Kiedy Palestyna była koszerna   Rose   2021-11-08
Zrozumieć nienawiść do Izraela   Rosenthal   2021-11-03
To jest plemienny konflikt   Rosenthal   2021-10-30
Paragraf międzynarodowej konwencji, który dowodzi, że Human Rights Watch wypacza międzynarodowe prawo przeciwko Izraelowi     2021-10-18

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Walka z malarią


Przedwyborcza kampania


Nowy ateizm


Rzeczywiste łamanie


Jest lepiej


Aburd


Rasy - konstrukt


Zielone energie


Zmiana klimatu


Pogrzebać złudzenia Oslo


Kilka poważnych...


Przeciwko autentyczności


Nowy ateizm


Lomborg


„Choroba” przywrócona przez Putina


„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa



 Palestyńskie weto



Wzmacnianie układu odpornościowego



Wykluczenie Tajwanu z WHO


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Małgorzata, Andrzej, Henryk