Prawda

Czwartek, 19 lipca 2018 - 19:05

« Poprzedni Następny »


O latawcach i Natalie Portman


Liat Collins 2018-04-29

Laureatka Nagrody Genesis Natalie Portman. (zdjęcie: GENESIS PRIZE FOUNDATION)
Laureatka Nagrody Genesis Natalie Portman. (zdjęcie: GENESIS PRIZE FOUNDATION)

“Chodźmy puszczać latawce!” Piosenka z filmu Disney’a, Mary Poppins, powoduje, że dusza wznosi się tak jak ta dziecinna zabawka. Proszę sobie więc wyobrazić: Dzieciaki na polu i wysoko latające latawce, niezwiązane fizycznymi granicami. Pójdźmy o krok dalej: latawce są ozdobione – jedne mają kolory palestyńskiej flagi, inne mają wymalowaną swastykę. Nadal macie pozytywne uczucia? A teraz wyobraźcie sobie, że do latawców doczepione są bomby zapalające. Wiem, że macie problem z tym wyobrażeniem, bo nie jest normalne doczepianie urządzeń zapalających do latawców. To jednak nie jest normalna sytuacja. Wreszcie, wyobraźcie sobie, że trzymający te latawce puszczają sznurki w nadziei, że latawce przelecą nad pobliską granicą i podpalą pole farmera w sąsiednim kraju. Czy właśnie z hukiem wylądowaliście z powrotem na ziemi? Witajcie w naszym świecie.

Co piątkowe protesty w Gazie wzdłuż granicy z Izraelem przedstawia się jako niewinne wiece bez przemocy, mimo że ich wypowiedziany cel nie mógłby być jaśniejszy – ich hasłem jest Marsz Powrotu.


Jako sztuczka PR jest to niezmiernie pomysłowe. Niezależnie od tego, co się stanie, Hamas wygrywa, a Izrael przegrywa. Umieść dzieci puszczające latawce i rodziny na pikniku na otwartej przestrzeni wzdłuż granicy jako ludzką tarczę. Pal opony, by utrudnić żołnierzom z drugiej strony granicy dostrzeżenie prób infiltracji. Jeśli protestujący zostaje postrzelony, to jest wina Izraela i zdjęcie-trofeum; jeśli Izraelowi nie uda się zapobiec infiltracji, można przedstawić Izrael jako słaby kraj.


Pokojowi demonstranci z nożycami do przecinania granicznego płotu.
Pokojowi demonstranci z nożycami do przecinania granicznego płotu.

Tak czy inaczej, dostarcza to paliwa dla przyszłych protestów, promując przemoc, która tak dobrze służy terroryzmowi Hamasu i islamistów.


Oczekuje się, że demonstracje i przemoc nasilą się w przyszłym miesiącu, kiedy Izraelczycy obchodzą Dzień Jerozolimy, zjednoczenie stolicy; Palestyńczycy obchodzą Nakbę (“katastrofę” stworzenia Izraela); USA ma otworzyć ambasadę w Jerozolimie; i jest to początek ramadanu, najświętszego okresu w muzułmańskim kalendarzu, tragicznie oszpeconego atakami terrorystycznymi w okresie ramadanu.

W tę skomplikowaną sytuację wskoczyła Natalie Portman z całym wdziękiem jednego z tych płonących latawców, które losowo i na oślep podpalają pola farmerów z Negewu. 

Wydaje się niemożliwe, by Portman, aktorka, która zdobyła Oscara i ma ambicje reżyserskie, miała prawdziwy obraz tego, co dzieje się wzdłuż granicy z Gazą. Mimo tego, że urodziła się w Jerozolimie, od wielu lat mieszka poza Izraelem. Spędzając czas w Paryżu i Hollywood jest fizycznie oddalona od surowych realiów Bliskiego Wschodu. Stworzenie filmowej wersji Opowieści o miłości i mroku Amosa Oza nie czyni z Portman eksperta trudności, z jakimi dzisiaj boryka się Izrael.

Może powinna porozmawiać z członkami kibuców, którzy żyją wzdłuż granicy z Gazą.

Nie są oni znani jako radykalni prawicowcy – w rzeczywistości większość jest związana z lewicą – ale lata ataków rakietowych i moździerzowych, wojen oraz zagrożenia tunelami terroru na własnych podwórkach dały im perspektywę, jakiej Portman nie może mieć poruszając się w pozłoconym środowisku liberalnych znakomitości za granicą.

W zeszłym tygodniu Portman wywołała szum medialny, bez którego zarówno ona, jak Izrael mogliby się obejść, kiedy oznajmiła, że nie przyjedzie do Izraela w czerwcu, by otrzymać 2 miliony dolarów Nagrody Genesis podczas bardzo okrzyczanej ceremonii.

Powód, dla którego wycofała się, nadal nie jest jasny. 20 kwietnia Genesis Prize Foundation podała, że Portman wyraziła niepokój wobec “niedawnych wydarzeń w Izraelu”.

Krążą rozmaite interpretacje jej decyzji: niemal każda lewicowa cause celebre w Izraelu była w stanie zamienić Portman w rzeczniczkę protestu w jakiejś sprawie.Reakcja Izraela na protesty Hamasu w Gazie? Odfajkowane. Polityka Izraela wobec migrantów? Odfajkowane. Wybrany w wolnych wyborach premier Izraela, Benjamin Netanjahu? Nie tylko odfajkowane, ale postawiony wielki czarny znak.


Po wybuchu kontrowersji w poście na Instagram Portman zaprzeczyła temu, że stała się zwolenniczką ruchu Bojkot, Dywestycje i Sankcje.


„Podobnie jak wielu Izraelczyków i Żydów na całym świecie mogę być krytyczna wobec przywódców Izraela bez tego, bym chciała bojkotować cały naród” – napisała Portman.

Minister bezpieczeństwa publicznego i spraw strategicznych, Gilad Erdan, który kieruje walką rządu z BDS, wezwał ją, by rozważyła swoją decyzję. Nawiązując do jednego z głośnych filmów Portman, Erdan napisał: „Anakin Skywalker, postać, którą dobrze znasz z Wojen Gwiezdnych, przeszedł przez podobny proces. Zaczął wierzyć, że rycerze Jedi są źli i że siły Ciemnej Strony są obrońcami demokracji. Wzywam Cię, byś nie pozwoliła na zwycięstwo Ciemnej Strony”. 

Portman zarobiła na dalszy gniew wielu Izraelczyków wypowiedzią: “Izrael został stworzony 70 lat temu jako schronienie dla uchodźców z Holocaustu… Ponieważ obchodzi mnie Izrael, muszę sprzeciwić się przemocy, korupcji, nierówności i nadużyciom władzy”.

Pragnienie Żydów powrotu do ojczyzny zaczęło się wraz z ich wygnaniem po zniszczeniu Pierwszej i Drugiej Świątyni. Syjonizm jako ruch narodowy nabrał siły w latach 1880.

Jeśli Izrael narodził się z powodu Holocaust, a nie mimo Holocaustu, to dlaczego stworzono tak wiele innych krajów po rozpadzie Imperium Brytyjskiego w okresie po II Wojnie Światowej, włącznie z Indiami, Pakistanem, Cejlonem (Sri Lanką) i Birmą (Mianmą)? Portman nie została przeniesiona na Ciemna Stronę Mocy; nie stała się nagle brzydka lub mniej utalentowana jako aktorka. Okazała się jednak być odwrotnością tego, jak chciała być widziana: jako dumna Żydówka, kosmopolitka, intelektualny opiniotwórca.

Mogła nie zamierzać udzielenia swojego nazwiska ruchowi BDS, ale to tylko dowodzi jej naiwności.

Oczywiście, mogła odmówić przyjęcia nagrody, kiedy jej ją po raz pierwszy zaoferowano. Lub, ponieważ pieniądze są przekazywane organizacji dobroczynnej, wybieranej przez laureata, mogła wybrać odbiorcę, który najbardziej odpowiada jej ideałom. Mogła przyjechać i skorzystać z okazji, by publicznie przedstawić swoje poglądy. Jeśli nie chciała mieć zdjęcia z demokratycznie wybranym premierem, mogła ostrzec organizatorów, którzy by jej to zapewnili.

Małostkową próbę Portman uczynienia politycznego gestu można porównać z innymi. Izraelska aktorka Gal Gadot nie ukrywa faktu, że służyła w IDF; zamieniła to w atut. W 2014r. aktorka Scarlett Johansson zakończyła ośmioletni kontrakt jako ambasadorka Oxfamu, po tym, kiedy Oxfam zażądał, by nie brała udziału w reklamie dla SodaStream, ponieważ w owym czasie jego fabryka mieściła się za Zieloną Linią. W odróżnieniu od Portman, Johansson stanęła po stronie pokojowej koegzystencji zamiast dzielącej polityki.

Szczególnie zaś zachowanie Portman różni się znacząco od wojowniczo lewicowego pisarza izraelskiego, Davida Grossmana, laureata tegorocznej Nagrody Izraela.

Zaakceptował on nagrodę od Netanjahu w tradycyjnej, pokazywanej w telewizji ceremonii w Dzień Niepodległości, oznajmiając wieczór wcześniej, że przekaże pieniądze na “Forum Rodzin”, organizacji osieroconych rodzin izraelskich i palestyńskich i na organizację, która opiekuje się dziećmi ludzi starających się o azyl.

Grossman jest wystarczająco dojrzały i mądry, by odróżniać kraj, który kocha, od premiera, którego nie lubi.

Prawdziwe życie wychodzi poza codzienną politykę. To nie jest scena z Mary Poppins. Można mieć nadzieję, że wykształcona na Uniwersytecie Hebrajskim i na Harwardzie Portman zrozumie, że dalsze istnienie i rozwój Izraela zależą od wielu czynników. Niezmienianie polityki, by odpowiadała przemijającym kaprysom gwiazdy Hollywoodu, jest jednym z nich. 

A nade wszystko Portman powinna zrozumieć, że w jeszcze większym stopniu niż przyczyniła się do delegitymizacji Izraela, zaszkodziła własnej pozycji jako silnej, samodzielnie myślącej intelektualistki. Nie zasługuje na nagrodę, po odbiór której nie chce przyjechać do Izraela.


\
"Pokojowy" Palestyńczyk na granicy Gazy z Izraelem dziękuje Natalie Portman za jej "moralną" postawę.

On flying kites and Natalie Portman

Jerusalem Post, 26 kwietnia 2018

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska


Liat Collins

Urodzona w Wielkiej Brytanii, osiadła w Izraelu w 1979 roku i hebrajskiego uczyła się już w mundurze IDF, studiowała sinologię i stosunki międzynarodowe. Pracuje w redakcji “Jerusalem Post” od 1988 roku. Obecnie kieruje The International Jerusalem Post.



Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj




Komentarze
1. Gen przyzwoitości MEF 2018-04-29


Syjonizm

Znalezionych 59 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Znieść Rabbinat!   Rosenthal   2018-07-02
Żołnierz IDF o swoich przeżyciach podczas obrony granicy   Barad   2018-06-20
Taniec na linie     2018-05-13
List otwarty do niemieckiej kanclerz   Bat Adam   2018-05-12
O latawcach i Natalie Portman   Collins   2018-04-29
Tchórzliwy profesor Henry Maitles i aktywiści, którzy uciekli   Collier   2018-04-13
Muzułmańscy dysydenci przeciw nienawiści   Koraszewski   2018-04-05
Prawdziwe powody, dla których ułuda dwóch państw nie umiera... i prosty powód, dla którego powinna   Bellerose   2018-03-11
Arab z urodzenia, syjonista z wyboru   Maroun   2018-02-14
Jak Golda Meir definiowała “Palestyńczyków”?   Meir   2018-01-21
Dlaczego milczycie?   Stern   2017-12-25
Otwarty list do Mandla Mandeli   Neguise   2017-12-13
Czy Izrael musi płacić za pokój?   Rosenthal   2017-12-01
Naród Narracji   Rosenthal   2017-08-18
Niepodważalne argumenty o ludach rdzennych   Fred Maroun   2017-08-16
Nasi druzyjscy sąsiedzi   Shapiro   2017-07-27
Przerywając ciszę, by ujawnić zbrodnię   Koraszewski   2017-06-12
Do pokoju przez prawdę: książka, która odważa się powiedzieć prawdę o Izraelu   Greenfield   2017-06-09
Przestańcie próbować ratować Izrael   Collins   2017-06-05
Czasami obraz wart jest więcej niż tysiąc słów   Fitzgerald   2017-05-26
Z takimi “syjonistami”, kto potrzebuje wrogów?   Yemini   2017-05-15
50 lat demonizacji i wypaczania prawdy     2017-05-12
Czy spotkał się pan z Chelsea Manning, Herrr Minister?   Yemini   2017-05-10
 Kogo obchodzi Izrael?   Koraszewski   2017-05-09
Dlaczego budują osiedla?   Tsalic   2017-03-21
To nie Izrael powoduje antysemityzm   Dershowitz   2017-03-02
Czy Żydzi są rdzennym ludem w ziemi Izraela? Oczywiście   Bellerose   2017-02-19
Patrząc z linii frontu   Stuart   2017-02-18
Tego dnia narodziła się izraelska demokracja   White   2017-02-17
Dlaczego organizacje pokojowe polegają na “alternatywnych faktach”?   Miller   2017-02-12
Dlaczego nas nienawidzą   Rosenthal   2017-01-27
Dyplomacja strachu, ambasada USA i jak Trump powinien odpowiedzieć na groźby palestyńskie     2017-01-14
Cywilizowani barbarzyńcy i niespodziewani przyjaciele     2017-01-06
316 mil do Aleppo. Lekcja dla Izraela   Collier   2016-12-30
Prawda jest opinią mniejszości   Rosenthal   2016-12-18
Czy Żydzi powinni przepraszać?   Żabotyński   2016-12-10
Norman Finkelstein, Westminster University i antysemityzm   Collier   2016-08-17
Wyzwolenie naszej Jerozolimy   Greenfield   2015-05-28
Wspieranie chrześcijan na Bliskim Wschodzie jest syjonizmem   Naddaf   2015-05-19
Hipokryzja solidarności –  od Gazy do Ferguson   Hafeez   2014-12-31
Syjonizm – walka moralna   Bellerose   2014-12-25
A co z żydowską NAKBĄ?   Jemini   2014-12-10
 Najbezpieczniejsze miejsce dla Arabów   Berko   2014-09-12
SMUTNO MI    Weiler   2014-08-14
W obronie wolności   Valdary   2014-02-27
Oszczerstwo Eli Sidi w sprawie edukacyjnych wyjazdów izraelskiej młodzieży szkolnej     2014-02-16
Izraelski szpital polowy dla syryjskich ofiar wojny     2014-02-03
Mesjasz i jego cudowna mikstura   Honig   2014-01-26
Żołnierz i Refusenik   Valdary   2014-01-25
List   Koraszewski   2014-01-08
Izrael daje wszystkim pełne prawa   Amar   2014-01-02
Cykl przemocy?   Treppenwitz   2013-12-31
Kto jest tubylczym ludem Izraela?   Bellerose   2013-12-27
Izrael, Palestyna i demokracja   Kontorovich   2013-12-20
Kwakrzy porzucili działaniana rzecz pokoju   Lawson   2013-12-17
Hiszpański dwugłos José María Aznar, Pilar Rahola     2013-11-20
Indianin, którego obraża porównanie z Palestyńczykami   Bellerose   2013-11-20
Wyzwalająca przemiana nienawidzącego Żydów człowieka w syjonistę   Corbella   2013-11-20
Dżihad Izraela jest moim dżihadem   Ahmed   2013-11-20
Polecane
artykuły

Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica



Arabowie



Roboty będą uprawiać ziemię



Sumienie, czyli moralność bez smyczy



Skomplikowana ewolucja



Argument neuroróżnorodności



Nowe badanie pamięci długotrwałej



Ściganie bluźnierstwa



Ryby jaskiniowe



Autyzm



Od niepamiętnych czasów



Tunezyjczycy przeciw złemu prawu



Drugie prawo termodynamiki



Pochwała ignorancj



Mistyfikacja Sokala



Intronizacja Chrystusa



Obama chrzescijanie



Szelest liści



Czego wam nie pokazują?



Rozdzielenie religii i państwa



Trwa ewolucyjne upokorzenie archeopteryksa



Trucizna, kamuflaż i tęcza ewolucji



Religia zdrowego rozsądku



Kto się boi czarnego luda?



Land of the pure


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk