Prawda

Piątek, 1 marca 2024 - 05:38

« Poprzedni Następny »


Jak atak Hamasu zaskoczył Izrael


Daniel Greenfield 2023-11-03


Tydzień przed atakiem Hamas zgodził się na kolejny rozejm z Izraelem. Porozumienie wynegocjowane przez Katar, Egipt i Organizację Narodów Zjednoczonych dotyczyło zakończenia ataków granicznych za zwiększenie importu, większą strefę połowową i więcej pozwoleń na pracę, co umożliwiło 20 tysiącom muzułmanów z Gazy wjazd do Izraela.


Porozumienie osiągnięte pomiędzy Jom Kippur, najświętszym dniem w kalendarzu żydowskim, a Sukkot, zakończeniem okresu Wielkich Dni Świętych, oferowało koniec rzucania materiałów wybuchowych i kamieni na izraelskich żołnierzy na granicy oraz wysyłania balonów zapalających, które wzniecały pożary na izraelskich polach i w lasach. Jak również koniec ataków terrorystycznych na ludność cywilną, takich jak zamordowanie Batszevy Nigri: przedszkolanki zastrzelona podczas jazdy samochodem z 12-letnią córką.


Katar, państwowy sponsor Hamasu i sojusznik Stanów Zjednoczonych, twierdził, że „udało mu się uspokoić sytuację w Strefie Gazy dzięki pośredniczeniu w tym porozumieniu”.


Hamas zakończył zamieszki na granicy, a Izraelczycy przystąpili do święta Sukkot z wrażeniem spokoju. Izraelska armia i siły bezpieczeństwa w dalszym ciągu koncentrowały się na Zachodnim Brzegu, skąd, jak się wydawało, pochodziła większość przemocy, a nie na Strefie Gazy, która wydawała się spokojna.


Jednak wcześniejsze ataki graniczne i wynegocjowane zawieszenie broni były częścią mylącego manewru. Hamas pracował nad atakiem na dużą skalę przez dwa lata. W tym czasie umyślnie zmniejszył przemoc i wydawał się być podatny na nieformalne rozejmy w zamian za różne korzyści.


Kiedy we wrześniu 2023 r. Hamas rozpoczął jawnie ćwiczenia dotyczące porywania Izraelczyków i „szturmowania osiedli”, eksperci zbagatelizowali je jako próbę uzyskania dalszych ustępstw. W artykule  na pięć dni przed atakami pisano, że standardowym założeniem zachodnich dyplomatów i funkcjonariuszy izraelskiej obrony było, że Hamasowi kończą się pieniądze, a zastrzyk katarskiej gotówki wraz z większą liczbą pozwoleń na pracę, który przynosił do Gazy 2 miliony dolarów dziennie, powinien ich uspokoić.


Ekspert cytowany w mediach określił przemoc na granicy Hamasu jako „taktyczny sposób zwrócenia uwagi na ich cierpienie. To nie jest eskalacja, ale ‘rozgrzewka’, by wywrzeć presję na odpowiednie strony, które mogą zaproponować i przekazać pieniądze rządowi Hamasu”.


To właśnie w tym stanie taktycznej ślepoty, odpowiedniku nieświadomości Ameryki przed 11 września, miały miejsce ataki Hamasu przeprowadzone na zakończenie Wielkiego Święta.


Izrael nie porzucił całkowicie czujności. Jednostki wojskowe w dalszym ciągu obserwowały granicę, a jednostka Szin Bet, agencji bezpieczeństwa wewnętrznego, została wysłana w oczekiwaniu na atak. Pojawiły się ostrzeżenia, że coś się zbliża, ale podobnie jak w przypadku poprzednich ataków, przewidywane przez izraelski personel bezpieczeństwa było wtargnięcie 7–10 osób z siły uderzeniowej Hamasu.


Nikt nie spodziewał się, że ponad 2000 terrorystów przebije się w wielu punktach i dokona inwazji na pełną skalę na sąsiednie izraelskie miasta i społeczności. A powinni byli.


Kampanię Hamasu określano jako izraelski 11 września, ale jest w niej większa analogia do innej katastrofy w historii wojskowości Ameryki. W styczniu 1968 roku siły komunistyczne w Wietnamie rozpoczęły ofensywę Tet, wykorzystując lokalny rozejm świąteczny i przekonanie amerykańskich dowódców wojskowych, że siły wroga nie są zdolne do ataku na taką skalę.


Rozmiar ataku zaskoczył wszystkich. Wietkong był w stanie zaatakować nawet ambasadę USA w Sajgonie i przejąć kontrolę nad miastami takimi jak Hue, gdzie mordowali i torturowali, kogo chcieli. Chociaż ofensywa Tet nie powiodła się, złamała morale Wietnamczyków i pomogła zakończyć poparcie Partii Demokratycznej dla wojny w Wietnamie.


Podobnie jak ofensywa Tet, ataki Hamasu stanowiły naruszenie zawieszenia broni i polegały na odwróceniu uwagi Izraela od granicy Gazy i skierowania jej na Zachodni Brzeg. Zamieszki na granicy i porozumienie uśpiły Izrael w fałszywym poczuciu bezpieczeństwa odpowiadającym skali ambicji Hamasu. Podobnie jak po ofensywie Tet, po atakach rakietowych nastąpił atak na dużą skalę, wymierzony w zaludnione obszary w głębi Izraela, które nie były odpowiednio wzmocnione. Pracownicy z Gazy, którzy otrzymali pozwolenia na pracę w Izraelu, przekazali terrorystom Hamasu informacje o tych społecznościach.


Przez lata izraelskie wojsko rozmieszczone na granicy Gazy miało na celu przeciwstawienie się dwóm typowym scenariuszom: atakom przez granicę i infiltracji przez małe grupy. Podczas zamieszek na granicy ograniczona liczba żołnierzy IDF ostrzegała uczestników zamieszek, często strzelając w powietrze, a snajperzy byli na czatach w przypadku ataków dalekiego zasięgu. Płot graniczny zbudowano tak, by blokować wszystkich oprócz najbardziej zdeterminowanych infiltratorów i szybko ostrzegać zespoły reagowania o wszelkich wtargnięciach. W przypadku naruszenia płotu granicznego izraelskie jednostki specjalne szybko przechwyciłyby terrorystów.


W tych scenariuszach stosunkowo niewielka liczba żołnierzy mogłaby zabezpieczyć granicę. Nikt nie zaplanował trzeciego scenariusza ani nie sprowadził wystarczającej liczby żołnierzy, aby sobie z nim poradzić. Podobnie jak większość sił zbrojnych, IDF skupiła się na wygrywaniu wojen, które toczyły się według wcześniejszego wzoru.


A to jest zawsze fatalny błąd.


Płot graniczny został zaprojektowany w celu ostrzegania Izraela o pojedynczych naruszeniach, by siły zbrojne mogły szybko zgromadzić się na tym obszarze. Ale teraz było znacznie więcej wyłomów niż sił. Podczas gdy przytłoczone izraelskie siły graniczne próbowały powstrzymać najeźdźców, więcej terrorystów przedzierało się w wielu punktach i zmierzało w stronę swoich prawdziwych celów: skupisk ludności w Izraelu.


W przeciwieństwie do społeczności żydowskich, które istniały w Gazie przed katastrofalnym „wycofaniem się”, które zmusiło je do opuszczenia domów w imię pokoju, lub żydowskich „osiedli” na Zachodnim Brzegu, „kibuce” nie były szczególnie uzbrojone. Podczas gdy żydowskie „osiedla” są zwykle bardziej religijne i silnie uzbrojone, co odpowiada małym miasteczkom w Teksasie, społeczności w pobliżu Gazy zaatakowane przez Hamas były bardziej zbliżone do przedmieść Bostonu. Nie byli całkowicie bezradni, ale byli zależni od zespołów bezpieczeństwa, które trzymały broń w centralnym miejscu.


Terroryści z Hamasu, którzy korzystali z zezwoleń na pracę w Gazie, by uzyskać szczegółowe informacje wywiadowcze na temat swoich celów, byli tego w pełni świadomi. Bezpieczeństwo w tych społecznościach zostało stworzone, aby poradzić sobie ze zwykłym zagrożeniem ze strony jednego lub dwóch terrorystów, ale było całkowicie nieprzygotowane na 70 lub 90 ciężko uzbrojonych napastników posiadających szczegółowe mapy celów i plan zabezpieczenia tych celów. A to obejmowało wiedzę, gdzie mieszkają zespoły bezpieczeństwa i personel IDF w tych społecznościach.


W niektórych społecznościach członkowie zespołów bezpieczeństwa i zwykli cywile bohatersko stawiali opór. Powszechnie mówi się o historii Inbar Lieberman, 25-letniej kobiety, która pełniła funkcję koordynatora bezpieczeństwa w kibucu Nir Am, która zjednoczyła swoich sąsiadów, zabiła 5 terrorystów i uratowała kibuc. Ale inne społeczności nie miały tyle szczęścia. To właśnie tam doszło do masakry.


System się rozpadł, a ludzie musieli improwizować. Żołnierze przy granicy za pomocą WhatsApp  zwrócili się o wsparcie ogniowe z helikopterów. Jednostki komandosów korzystały z grup WhatsApp, by lokalizować weteranów z doświadczeniem wojskowym i rozmieszczać ich w wybranych obszarach. „Mieszkańcy przedmieść i mieszkańcy miast, w tym niektórzy emeryci, po prostu schwycili broń, wskoczyli do samochodów i jak maniacy pędzili na południe – ratując swoje dzieci, wnuki lub zwykłych nieznajomych”.


Tam, gdzie IDF zostało przytłoczone i unieruchomione, wkroczyła nieformalna IDF złożona z weteranów. Bez nich Hamas mógłby osiągnąć swoje ogólne cele.


Hamas czekał dwa lata i wysłał ponad 2000 terrorystów nie tylko po to, aby przeprowadzić kilka masakr na dużą skalę, ale także po to, aby przejąć i zabezpieczyć wybrane społeczności jako wysunięte bazy operacyjne, rozszerzając swoje terytorium i próbując wyjść poza nie w bitwie o całe terytorium Izraela. Jego dżihadyści nosili kamery i nagrywali własne okrucieństwa, aby wykorzystać je jako wezwanie do arabskich muzułmanów na Zachodnim Brzegu i wewnątrz izraelskiej „zielonej linii”, by przyłączyli się do bitwy o cały Izrael.


Ostateczny plan zakładał „zajęcie korytarza Gazy i otwarcie drogi do Tel Awiwu”: odległość zaledwie 70 km. Przeniesienie przez Hamas swoich okrucieństw do Tel Awiwu byłoby idealnym odpowiednikiem ofensywy Tet.


W trakcie ataków Hamasu Al Jazeera doniosła, że „minarety meczetów na Zachodnim Brzegu powtarzały okrzyk ‘Allahu Akbar jako wyraz wsparcia”, a „masowe procesje wyruszyły w wielu miejscach na Zachodnim Brzegu… w Dżeninie, Tubas, Ramallah… w Hebronie i Betlejem… aby uczcić bitwę ‘Potop Al-Aksa’”.


Zdjęcia zakładników, porwanych dzieci i maltretowanych kobiet miały wywołać panikę wśród Izraelczyków i przekonać arabskich muzułmanów do przyłączenia się do bitwy, która była bliska wygranej. Przesłanie Hamasu było takie, że Izrael jest słaby i gotowy na zniszczenie. Ale prawdziwe wsparcie nie nadeszło. Pomimo początkowych zwycięstw i masakr Hamas nie był w stanie utrzymać swojego impetu. Podobnie jak ofensywa Tet, okrucieństwa w Wielkim Świętym dniu były politycznym zwycięstwem i militarną porażką.


Szacuje się, że Hamas pozostawił aż 1500 zabitych w Izraelu i więcej wzdłuż granicy. Dżihadyści, napędzani przez captagon, znany jako „narkotyk dżihadu”, popularną na Bliskim Wschodzie amfetaminę produkowaną masowo przez reżim Assada w Syrii i szeroko stosowaną przez islamskie grupy terrorystyczne od ISIS po Hezbollah, byli podnieceni i radośnie torturowali, okaleczali i gwałcili Żydów w zdobytych społecznościach, upojeni przekonaniem, że nie da się ich powstrzymać.


Naćpanie captagonem spowolniło również ich reakcję, gdy losy bitwy odwróciły się. Więcej było tych, którzy raczej walczyli i ginęli, niż tych, którzy decydowali się na strategiczny odwrót. Niespodziewany atak doprowadził do rozgromienia ich. Podobnie jak Al-Kaida i ISIS, szersze plany Hamasu przypominały plany większości islamistów, których strategie wojskowe były zakorzenione w mieszance marksistowskiej taktyki partyzanckiej, podbojów Mahometa i proroctw o rozstrzygających bitwach, gdy nadejdzie czas ostateczny.


Islamscy terroryści i partyzanci przeprowadzają atak w oczekiwaniu, że większa umma świata muzułmańskiego zbierze się pod ich sztandarami. Islamiści, podobnie jak marksiści, postrzegają wszystkie bitwy jako przede wszystkim ideologiczne. Zwycięstwo lub porażka w jakiejkolwiek indywidualnej bitwie są mniej ważne niż podniesienie morale, zastraszenie wrogów i wykorzystanie tego do generowania rekrutacji. Celem partyzantki marksistowskiej i islamistycznej jest nie tyle wygrywanie bitew, ile utrzymanie wyższego poziomu morale i utrzymanie siły.


Hamas już wcześniej wygrywał i przegrywał. Za każdym razem pojawiał się z większymi środkami finansowymi, ludzkimi i sławą. Aby pokonać siły maoistów w polu, musisz je faktycznie zniszczyć. Lub spraw, by były zupełnie nieistotne. Ofensywa Tet nie osiągnęła swoich celów militarnych, ale pokazała, w jaki sposób komuniści zamierzali zwyciężyć. To właśnie postanowił zrobić Hamas.


Izrael spędził tak dużo czasu skupiając się na taktyce Hamasu, że stracił rachubę faktycznych długoterminowych celów tej grupy terrorystycznej. Jest to błąd, na który nie może sobie pozwolić ponownie ani w przypadku Hamasu, Hezbollahu, Fatahu, ani żadnej islamskiej grupy terrorystycznej, z którą się mierzy. Zły nawyk Waszyngtonu, polegający na patrzeniu na islamskich terrorystów oczami realpolitik, odbił się na Izraelu. Błędem było przekonanie, że islamiści chcą tego, czego my wszyscy chcemy, że Hamas kierował się 2 milionami dolarów dziennie lub strefami połowowymi, a nie kierował się religijnym nakazem zniszczenia Izraela.


Walka z terroryzmem jest z natury reaktywna. Izrael był mistrzowski w walce z terroryzmem, ale ten sukces był zwodniczy. Chociaż Izraelczycy budowali lepsze pułapki na myszy, zaczęli myśleć o wrogu jak o myszy. Im bardziej reagowali na to, co robił Hamas, tym lepiej byli w stanie reagować na incydenty, ale tym bardziej tracili z oczu możliwość przeciwstawienia się jego większym planom w dłuższej perspektywie.


Islamiści angażują się w terroryzm, ale katastrofalnym błędem było myślenie o Hamasie jedynie jako o grupie terrorystycznej i sprowadzanie go do jego taktyki. Atak Hamasu po udawanym odrzuceniu terroryzmu, zwrócił się w stronę wojny partyzanckiej, czerpiąc ze wszystkiego, od klasycznej wojny mahometańskiej, przez ataki ISIS, po kampanie marksistowskie w Azji Południowo-Wschodniej. Hamas wykroczył poza znane Izraelowi ramy decyzją o rozpoczęciu tej operacji, która przytłoczyła siły izraelskie, wciąż myślące o nim w kategoriach walki z terroryzmem, a nie wojnie totalnej.


Aby wygrać wojnę, musisz poznać wroga. Izrael stracił z pola widzenia, kim naprawdę był jego wróg. Ale tak samo dzieje się z każdym narodem w wolnym świecie, stojącym w obliczu wojny religijnej, która trwa ponad tysiąc lat.


Link do oryginału: https://www.jihadwatch.org/2023/10/how-the-hamas-attack-took-israel-by-surprise

Jihad Watch, 27 października 2023

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

Daniel Greenfield jest amerykańskim publicystą.  


Skomentuj Tipsa en vn Wydrukuj






Brunatna fala

Znalezionych 1433 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Utrzymywanie olbrzymiego arsenału broni i oczekiwanie, że Zachód nakarmi głodujących Jemeńczyków   Stalinsky   2024-02-28
Jeśli Hamas przyznaje, że zginęło 6000 terrorystów, wiesz, że rzeczywista liczba jest co najmniej dwukrotnie większa     2024-02-27
„Przebudzone” skrzydło HamasuOd Londynu po Nowy Jork młodzi radykałowie stali się żołnierzami nienawiści do Żydów.   O'Neill   2024-02-27
Hamas: Palestyńscy cywile są także terrorystami   Toameh   2024-02-26
Premier Kataru: Nie należy oczekiwać, że Hamas uwolni zakładników za „zawieszenie broni”Negocjacje z terrorystami kończą się tylko w jeden sposób.   Greenfield   2024-02-25
Jak oskarżać Izrael o najgorsze łamanie praw człowiekaPRAKTYCZNY PORADNIK Wypróbowany przez organizacje „praw człowieka”!     2024-02-21
Kosmiczna zdrada żydowskich kobiet przez lewicęBrak solidarności wobec kobiet, które zostały bestialsko potraktowane przez Hamas, jest odrażający.   O'Neill   2024-02-16
Mistrzowska operacja odbicia zakładników   Koraszewski   2024-02-13
Palestyńscy terroryści, szpitale i perspektywy państwa palestyńskiego   Tawil   2024-02-12
Twierdza Hamasu w Rafah w Gazie jest kluczem do jego przetrwania   Frantzman   2024-02-10
WYPOWIEDZI IMAMÓW Z KALIFORNII W POPARCIU ATAKU HAMASU 7 PAŹDZIERNIKA     2024-02-06
Poszukiwani: przywódcy palestyńscy, którzy potępią terroryzm   Tawil   2024-02-05
Czy doszłoby do Holokaustu, gdyby Twitter istniał w latach czterdziestych XX wieku?  Oczywiście, że tak, a dowód na to mamy dzisiaj.     2024-02-05
Najpierw przyszli po mój lud, potem przyszli po ŻydówByły niewolnik z Sudanu Południowego o pogromie dokonanym przez Palestyńczyków 7 października   Deng   2024-01-30
„Droga” administracji Bidena do terrorystycznego palestyńskiego państwa   Tawil   2024-01-30
Coraz większa zawiść o HolokaustNowe pokolenie zamroczone ideologią bycia ofiarą desperacko pragnie swojego udziału w Holokauście.   O'Neill   2024-01-29
Kafka przed Międzynarodowym Trybunałem Sprawiedliwości   Wisse   2024-01-27
Lewicowy antysemityzm zawsze opiera się na teoriach spiskowych, a ta wojna to potwierdza     2024-01-24
Rzeczywistość Gazy     2024-01-22
Liban gości terrorystów, uderza w Izrael posiadając ogromny arsenał, a następnie skarży się, kiedy Izrael się broni   Tawil   2024-01-19
Nie odwracaj wzroku od głównej przyczyny epidemii antysemityzmu   Tobin   2024-01-18
Biden obiecał, że pomoc dla Gazy nie trafi do Hamasu. Skłamał.   Greenfield   2024-01-18
Te oskarżenia o „ludobójstwo” przynoszą hańbę ludzkości.    O'Neill   2024-01-16
Sieć terroru Hamasu w Europie   Greenfield   2024-01-16
Po 7 października rozpoczęła się era oficjalnego antysemityzmu   Tobin   2024-01-14
Walczymy z Ameryką, syjonizmem i wszystkimi, którzy atakują wielkość i honor Islamskiej Rewolucji Iranu     2024-01-13
Ludzie, kto za to płaci?   Koraszewski   2024-01-10
Zachód wciąż nie może pojąć, że Hamas kontroluje WSZYSTKO w Gazie – łącznie z całą pomocą humanitarną     2024-01-09
Nieświęty sojusz między “przebudzeniem” i barbarzyństwem   O'Neill   2024-01-07
„Zaufaj nauce”: media szerzą antysemickie oszczerstwo o Izraelu „kradnącym narządy” zmarłym Palestyńczykom – co jest medycznie niemożliwe     2024-01-03
Dekolonizacja umysłów zniewolonych   Koraszewski   2024-01-03
Krótka historia ataków Hamasu na pomoc humanitarną przeznaczoną dla mieszkańców Gazy     2024-01-01
Jak UNWRA wychowuje terrorystów   Tawil   2023-12-31
Globalne imperium Palestyny   Smith   2023-12-30
Nie oddawajcie Gazy Autonomii Palestyńskiej   i Itamar Marcus   2023-12-29
Mądrość Hamasu. Oni dobrze rozumieją wojnę, w której walczą.    Friedman   2023-12-29
Lekarze bez Granic (Médecins Sans Frontières), wspólnik Hamasu?   Destexhe   2023-12-27
Złe dziennikarstwo, zła wiara i rosnący antysemityzm   Koraszewski   2023-12-26
Itamar Marcus pokazuje Radzie Praw Człowieka ONZ, że antysemityzm AP doprowadził do 7 października   Marcus   2023-12-24
IDF daje Hamasowi więcej informacji wywiadowczych!   Pandavar   2023-12-22
Artykuł @NYTimes o cmentarzach w Gazie to nic innego jak antysemicka teoria spiskowa     2023-12-21
Iran wzywa do równowagi grozy i strachu     2023-12-20
Zniewolenie i rzeź Czarnych Afrykanów muszą się skończyć. Ten sam dżihad, który 7 października uderzył w Żydów, od dziesięcioleci atakuje Czarnych Afrykanów   i Ben Poser   2023-12-16
Hamas tworzy nową grupę terrorystyczną, żeby zniszczyć Liban   Toameh   2023-12-16
Nienawistnicy wygrali. Młodzi Amerykanie stają się coraz bardziej antysemiccy. Amerykańska żydowska diaspora może być skazana na zanikanie     2023-12-15
Przywódcy Hamasu: Naszym celem jest ustanowienie globalnego islamskiego kalifatu, a nie tylko wyzwolenie Palestyny     2023-12-14
Czy lewicowi dziennikarze kochają Hamas?   Koraszewski   2023-12-13
Dlaczego tak trudno zrozumieć, że kłamstwo jest integralną częścią strategii Hamasu?     2023-12-12
ONZ i Hamas: Partnerzy w zbrodni   Williams   2023-12-12
Dlaczego uniwersytety Ligi Bluszczowej są tak zblazowane w kwestii ludobójstwa   O'Neill   2023-12-08
Rosną dowody na przestępstwa seksualne Hamasu – ale rośnie też obojętność świata     2023-12-06
Nie akceptuj terroryzmu jako nowej normalności   Greenfield   2023-12-02
Od rzeki do morza   Herf   2023-11-30
Jedyna droga naprzód   Koraszewski   2023-11-29
Palestyńczycy są współwinni zbrodni Hamasu   Dershowitz   2023-11-28
Skrajne poparcie dla grupy terrorystycznej Hamasu i dla zagłady Izraela   Tawil   2023-11-27
Ludobójstwo i miliony jego obrońców   Koraszewski   2023-11-25
Al-Kaida na subkontynencie indyjskim     2023-11-25
Milczenie jest w rzeczywistości współudziałem   Pessin   2023-11-24
Globalne milczenie, kiedy Pakistan nakazuje przymusową deportację 1,7 miliona afgańskich uchodźców   Ahmad   2023-11-21
Marsz dla Palestyny był marszem skrajnie prawicowym   O'Neill   2023-11-20
List otwarty Żyda do świata zachodniego po ataku Hamasu na Izrael w 2023 r    Żyd   2023-11-20
Zrozumieć koszmar wojny w Gazie   Koraszewski   2023-11-19
Hamas jest postrzegany jako przedstawiciel Palestyńczyków   Marcus   2023-11-17
Dziennikarze pomagający terrorystom przyczyniają się do wprowadzenia nienawiści do Żydów do głównego nurtu   Tobin   2023-11-16
Zaciekłe podżeganie przez Al-Azhar: Pochwały dla palestyńskich bojówkarzy dżihadu; Losem Izraela jest zagłada; USA to największy szatan; Żydzi są potomkami małp i świń     2023-11-16
Human Rights Watch: Destrukcyjny program, symboliczna równowaga   Steinberg   2023-11-15
Plakaty przedstawiające porwane izraelskie dzieci powodują traumę wśród zwolenników Hamasu   Greenfield   2023-11-14
Rozwiązanie w postaci “dwóch państw”, żeby można było mordować Żydów   Tawil   2023-11-13
Rozgrzeszenie HamasuJak „przebudzeni” zachodni radykałowie stali się moralnymi spin doktorami Hamasu.   O'Neill   2023-11-12
Skąd biorą się zaprzeczenia potwornościom 7 października?   Glick   2023-11-11
Palestyna, czyli ostrze włóczni   Koraszewski   2023-11-11
Kolejna nowa wojna? Żołnierze, którzy ścinają głowy Ormianom są bohaterami Azerbejdżanu   Bulut   2023-11-10
Nie “tylko Hamas”   i Erielle Davidson   2023-11-09
Zlikwidowanie zbrodniarzy wojennych ratuje wszystkich   Bryen   2023-11-09
Popierają „Palestynę”, ponieważ nienawidzą Żydów   Tobin   2023-11-07
Mówimy „nie” hipokryzji i nienawiści UNICEF   Steinberg   2023-11-06
Kto powiedział, że Hamas nie reprezentuje Palestyńczyków?   Tawil   2023-11-04
Jak atak Hamasu zaskoczył Izrael   Greenfield   2023-11-03
Wojna z Źydami   Oren   2023-11-02
Negatywny wynik testu Hamasu   Landes   2023-11-02
Marzenie o aksamitnym Palestyńskim Państwie Hamasu i Innych   Koraszewski   2023-11-01
Powraca oszczerstwo o rytuale krwi   Dershowitz   2023-10-31
Jak Iran bezpośrednio wspierał atak Hamasu na Izrael   Toameh   2023-10-30
Który z nich powinien otrzymać pomoc humanitarną?   Pandavar   2023-10-29
Hamas, Israel i hipokryzja arabskich oraz innym muzułmańskich przywódców    Toameh   2023-10-28
To islam, głupczeNie chodzi tu o Izrael, kolonializm, globalizm czy kapitalizm; chodzi o islam.   Greenfield   2023-10-27
Barbarzyństwo Hamasu jest częścią tradycji arabskich pogromów   Julius   2023-10-27
Kim są cywile Gazy?   Bard   2023-10-26
Połowa amerykańskich wyborców poniżej 35. roku życia uważa, że masakry i gwałty na Żydach można uzasadnić     2023-10-25
Gwałt jako broń wojenna, tym razem w Izraelu. Dlaczego feministki milczą?   i Mandy Sanghera   2023-10-24
Cywile z Gazy potrzebują schronienia. Dlaczego świat arabski tego nie zapewni?   Jacoby   2023-10-23
Niemożliwe żądanie BidenaJego wizyta w Izraelu była pokazem dysonansu poznawczego.   Glick   2023-10-22
Nasze miasta i ulice są pełne nienawistników   Collier   2023-10-21
Polityczni i wojskowi przywódcy Iranu zachęcają Hamas do kontynuowania walki aż do osiągnięcia celu Iranu i Hamasu – zniszczenia Izraela     2023-10-20
Dlaczego Żydzi nie pozwolą się po prostu zabić?   O'Neill   2023-10-19
Wirusy tradycji, wirusy kłamstwa, wirusy umysłu   Koraszewski   2023-10-17
Hamas i Iran: rzeź Żydów przez dziesięciolecia   Toameh   2023-10-16
Drugie ludobójstwo Ormian   Bulut   2023-10-16
Iran jest mózgiem i rękami stojącymi za Hamasem     2023-10-14

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Lekarze bez Granic


Wojna w Ukrainie


Krytycy Izraela


Walka z malarią


Przedwyborcza kampania


Nowy ateizm


Rzeczywiste łamanie


Jest lepiej


Aburd


Rasy - konstrukt


Zielone energie


Zmiana klimatu


Pogrzebać złudzenia Oslo


Kilka poważnych...


Przeciwko autentyczności


Nowy ateizm


Lomborg


„Choroba” przywrócona przez Putina


„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Małgorzata, Andrzej, Henryk