Wtorek, 7 grudnia 2021 - 23:18

« Poprzedni Następny »

Evolution, children and murderers

Powiadom znajomych o tym artykule:

Evolution, children and murderers

Andrzej Koraszewski 2021-06-28

Front page of the New York Times, 28 May 2021
Front page of the New York Times, 28 May 2021

Evolution has endowed us with an instinct to care for children; Christianity and Islam, surprisingly often, recommend raising children with the help of a rod. Cruel corporal punishment, beating children at home and in school, is slowly receding together with a weakening of religious influences. The cruelty in Catholic institutions for children, mostly towards orphans, was carefully hidden for a long time, and the occasional discoveries of criminal, or borderline criminal, treatment of children in these institutions are just the tip of the iceberg.

In the history of religion children are a separate chapter. Clerics recommend love and care, but this care encompasses absolute obedience with the possibility of killing the wayward child. In our time it is still practiced in Islam, mainly against daughters whose behavior is not liked by their parents or other relatives.


A religious culture often breaks down instincts formed by evolution, allowing for cruelty against one’s own children (though, frankly speaking, the evolutionary instinct of taking care of the young does not protect them against infanticide among humans nor among other animals). The protection of one’s own children, however, is so strong an impulse that it can easily be exploited both by religious and secular rulers. The blood libel, with a long history of falsely accusing Jews of kidnapping and murdering Christian children for ritual purposes, can be best described as a phenomenon of exploiting this protective instinct for religious and political aims. These accusations hark back to the first centuries of Christianity, but they became a real scourge in the Middle Ages, when they were the source of countless pogroms, murders by mobs, trials where admissions of guilt were coerced by torture, burnings at the stake and finally, confiscation of property and  extremely profitable cults of the alleged victims.


The Church was aware of the villainy behind these accusations, which may be seen in the attempts to stop the canonization of the children whose deaths were  blamed on Jews. The Vatican eagerly accepted such cults, whether of William of Norwich (who disappeared in 1144) or Hugh of Lincoln (who disappeared in 1255) or Simon of Trent  (1475). Christian blood libel has survived up to our times, and you can still find people who deeply and honestly believe in it. 


There are many good books about the blood libel, but significantly fewer about the exploitation of children in political propaganda. As yet I haven’t seen any attempts to look at it from the perspective of evolutionary psychology. Many people have noticed the love tyrants have for a photo-op with small children; there are books that show ties between fanatical ideologies and brutal programs of child-indoctrination from the cradle, of raising children to become murderers, of child soldiers, and, finally, of using children in war propaganda by accusing the enemy of cruelty towards children, of deliberately murdering children, of brutal treatment of those who are small, weak and defenseless. A child, especially a specific child with a name and a surname, a child transformed into a symbol, has long been used in propaganda campaigns, and proof that the accusations were suspect or straightforwardly false does not weaken the power of such a symbol. (It is exactly in evolutionary psychology that the explanation may be sought.)


The exploitation of children in war propaganda that accompanies Arab-Jewish wars is extremely interesting. In Arab anti-Israeli propaganda material we can find literally hundreds of pictures of children killed in Syria and other places in the world with captions stating that these children were killed by Israeli soldiers. In our time, when thanks to modern technology it’s relatively easy to find the original picture and to debunk the fraud, you might think that such actions would be counterproductive. Nothing could be more wrong. The effectiveness of such actions is perfectly illustrated by Mark Twain’s remark: “A lie can travel halfway around the world while the truth is putting on its shoes”. (Earlier Francis Bacon put it a bit differently: “Audacter calumniare, semper aliquid haeret” – Slander boldly, something always sticks.)


A child in war propaganda has an additional advantage – it moves not only “our” side but evokes empathy and sympathy from bystanders. Especially when our hatred of the eternal enemy can be tied to the eternal prejudices of these bystanders. A hurt child allows the incitement of hatred, and hatred is magic. It bewitches, it whips up the desire to murder, it allows one to share lofty emotions, to share the desire to murder in conjunction with a vision of one’s own nobleness.


Surprise has often been expressed at the ease with which Westerners embrace and repeat every lie about Palestinian children killed or otherwise hurt by all-powerful Jews. Recently (though mainly on Israeli or pro-Israeli websites) many return to the New York Times issue with pictures of 67 children who lost their lives during the eleven days when Israel defended itself from another terrorist aggression from the Gaza Strip.


This newspaper earlier published a photo of an Israeli policeman standing over a bloodied man, and the journalist who sent this photo must have known that the policeman was defending the life of an American-Jewish tourist who was beaten by an Arab mob, but labeled it as a picture of a Jewish policeman harassing a peacefully demonstrating Palestinian. This same newspaper published a picture of a grieving father holding his dead baby, suggesting that Israel was the culprit, though the paper knew that the child was killed by an “errant” Hamas rocket. This same newspaper, which never missed an opportunity to suggest Jewish cruelty against Palestinian children, this time went a step further by presenting its readers with pictures of 67 children who “wanted to be doctors, writers, engineers” and whose life was tragically stopped. 


The American newspaper didn’t write that the blame for the deaths of these children rests firmly and exclusively on terrorists from Gaza armed and financed by Iran. It skipped the information about the attack on Israel with thousands of rockets, it skipped the earlier history of murderous rocket attacks, terrorists attacks, and arson. Most of all, it skipped the ideology of these terrorists – to fight Jews to the end of the world, to glorify “martyrs”, to raise children to be murderers from their most tender years – and the constant endangering of the lives of their own civilians.


No, according to this newspaper, evil, devious Jews just decided one day to kill scores of Palestinian children.  


Why did these children die (besides the fact, non-essential for this reputable newspaper, that Israel was defending itself against aggression from terrorists)? A tiny bit of skepticism in the editorial office would be enough to put forward a few questions which somehow never crossed the mind of anybody in this editorial office. Were there child soldiers among them? It is not difficult to check this, and you can quickly find pictures of some of the same children (teenagers) in uniforms and with weapons in their hands. (Is raising children to be murderers and using children in armed conflicts equivalent to hurting children?  Not for the New York Times if it is a conflict with Jews.) Another question which the editor had a duty to ask was how many of these Palestinian children were killed by rockets that were supposed to kill Jewish children but fell short and landed on the homes of Gaza inhabitants?  (Did the editors of this American newspaper have the information that hundreds of Hamas and Islamic Jihad rockets fell on Gaza territory, destroying both human life and infrastructure, including the power plant and waterworks? Of course they had this information and decided not to forward it to their readers.) Could the editors of the New York Times be unaware of the fact that the strikes by the Israeli Air Force were extremely precise and targeted rocket launchers and stores of the terrorists’ rockets, and that civilians died not so much from Israeli strikes as from explosions of rockets stockpiled by terrorists and deliberately placed among the civilian population?  I doubt if there is any such possibility that they were unaware of this.        

Is it possible that the decisions how to report about armed conflicts in Syria, Yemen, Nigeria or Congo and how to report about this specific conflict were influenced by the fact that here on the one side are Jews and on the other people who have similar prejudices to ours and in whose propaganda we simply like to believe?


The most famous newspaper in the world not only didn’t care to ask the most basic questions before the publication of material produced in co-operation with Palestinian propagandists, but didn’t do anything – after the mendaciousness of this tear-jerking propaganda article was revealed by others – to inform its readers that they had been misled.


Do we have here another drastic example of the modern blood libel which is supposed to incite anger and hatred by appealing to our instincts formed by evolution in order to strengthen centuries-old prejudices?


Did those prejudices disappear, go away into oblivion, and Western societies are free from them? As if! Less than a hundred years ago tens of millions of Europeans in just a few years fell in love with the idea of murdering European Jews, and this idea was supported not only by millions of Germans but also by millions of citizens both of countries occupied by Nazis and of countries that defended themselves against Nazis.


We can effortlessly find Christian clergy still promoting antisemitic conspiracy theories, stating, among other things, that the kidnapping of Christian children and ritual murders were facts because the “guilty” were convicted by courts, and so we have proof of it. Recently one of my friends described such a case of a priest and a lecturer at a Polish Catholic university, laughing at the depth of his stupidity. I, however, am far from laughing or shrugging off such cases. Presenting facts shown by historians doesn’t make people stop believing in the blood libel. There are no studies on the extent of the disseminating of false myths in churches, as well as (which I think is more important) on links between the old and discredited legend about Jewish bloody rituals and its newer versions which are propagated in a different, more convincing language and from quite different pulpits.   


Translation: Małgorzata Koraszewska and Sarah Lawson                  
















Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj

Hili: Kto wynalazł śnieg. 
Ja: Nikt.
Hili: To skąd się tu znowu wziął?


Zakaz podróży Trumpa bardziej
rasistowski niz zakaz Bidena? 
Jonathan S. Tobin 

Wydane przez Bidena ograniczenia podróży do i z Afryki dowodzą, że Demokraci są hipokrytami winnymi robienia tego, o czym twierdzili że jest złe, kiedy robił to Donald Trump.  
Czy nowe ograniczenia podróży z Afryki do Stanów Zjednoczonych ochronią Amerykanów przed wariantem omikron wirusa COVID-19? Tego jeszcze nie wiadomo, choć rozsądni ludzie mogą martwić się bardziej tym, że dalsze straszenie może napędzać panikę. Jedna rzecz jest jednak pewna, to że ci sami ludzie, którzy dziś chwalą decyzję Bidena o ograniczeniu podróży z terenów, gdzie odkryto ten nowy szczep, śpiewali na zupełnie inną nutę, kiedy tę samą taktykę stosował były prezydent, Donald Trump. 


Prawdziwy motor
Ludwik Lewin

Przed rokiem z ekranów telewizyjnych całego niemal świata wylewały się obrazy marszów Black Lives Matter, w skrócie BLM, a po polsku „życie Czarnych się liczy”. W reportażach pokazywano antyrasistowskie hasła, policjantów i innych Białych z kolanem na ziemi. Nie pokazywano rozwalania sklepów na V Avenue w Nowym Jorku, nie słychać też było żydożerczych sloganów, wznoszonych przez rozradowanych szabrowników.  Zostały przecież – a pojawiają się i nowe – wpisy na twitterze, których autorzy nawołują by Żydom dobrać się do skóry, bo walka z antysemityzmem zagłusza jakoby jedynie słuszną debatę o rasizmie wobec nie-Białych, LGBT i innych mniejszości seksualno-tożsamościowych.

Blue line

Małe nietoperze idą
do przedszkola
Andrzej Koraszewski 

Człowiek lubi się zastanawiać, ale na wiele pytań udaje się uzyskać odpowiedź dopiero wtedy, kiedy mamy właściwe narzędzia pozwalające na dokładne obserwacje i pomiary. Długo zastanawiano się nad pytaniem, jak zwierzęce maluchy uczą się samodzielnego życia, ile tu jest umiejętności zapisanych w genach, a ile rodzicielskiej nauki. Miniaturyzacja kamer fotograficznych i lokalizatorów GPS rozpoczęła nowy rozdział w naszym poznawaniu zwierzęcego świata. Korzystając  z nowych możliwości badacze postanowili się dowiedzieć o nauczaniu małych nietoperzy. 


Nie, palestyński terroryzm
nie jest legalny
Elder of Ziyon

Hamas odpowiadał na brytyjskie uznanie całego Hamasu za organizację terrorystyczną oświadczeniami, w których twierdzi, że ich ataki na izraelskich cywilów są legalne według międzynarodowego prawa.  


W komunikacie prasowym w reakcji na tę wiadomość Hamas powiedział: “Uważamy, że opieranie się izraelskiej okupacji wszystkimi dostępnymi środkami, włącznie z oporem zbrojnym, jest gwarantowanym prawem ludów pod okupacją według prawa międzynarodowego”.

Blue line

Pierwszy krytyk
bożego dzieła (II)
Lucjan Ferus

Książka, którą każde dziecko powinno dostać.

Pewnego razu, kiedy Bóg spacerował po rajskim ogrodzie podczas powiewu wiatru (Rdz 3,8), podbiegł do niego Satanael, trzymając przed sobą wijącego się na wszystkie strony węża. Nie witając się nawet ze Stwórcą, spytał obcesowo: - Co to jest, Panie?! – mówiąc to, podsunął niemal pod boskie oblicze wzorzystego gada. Bóg ze stoickim spokojem, odparł: - To?,.. wąż, zwykły wąż,.. na dodatek całkowicie niegroźny.


Gdyby Izraelczycy nazwali
swoje państwo Palestyną
Ahmed Nawa Al-Jabari

Palestyńska narracja jest oparta na bajce, że obce mocarstwo (Izrael) okupowało w 1948 roku już istniejące państwo (Palestynę), wysiedlając wiele tysięcy rdzennych Palestyńczyków. Aby przydać tej narracji wagi, mówią o palestyńskich monetach, palestyńskim kinie, palestyńskim banku, palestyńskich pociągach. A Żydów przedstawiają jako europejskich cudzoziemców. Co by było jednak, gdyby miejscowa społeczność żydowska nadal używała nazwy “Palestyna”?

Przyjrzyjmy się.

Gdziekolwiek tam nie spojrzysz, monety, kino, bank i kolej były stworzone przez syjonistów i Brytyjczyków.

Głównymi językami używanymi w Jerozolimie, Jaffie i Hebronie były angielski i hebrajski. Nazwa Palestyna była używana w języku niemieckim i angielskim. Sami syjoniści stworzyli pierwsze reklamy wspominające Palestynę. Na palestyńskich monetach było napisane Izrael, palestyński paszport mandatowy wspominał Palestynę jako mandatowy teren w Ziemi Izraela.  


i wygodne odrętwienie
Anjuli Pandavar

Pomyśl o rasizmie i sadyzmie ruchu Black Lives Matter. Pomyśl teraz o ślepym zapale, z jakim tysiące skądinąd przyzwoitych ludzi na całym świecie rzuciło się, by związać się z tymi wymykającymi się spod kontroli rasistami, aby zapewniać, że nie są rasistami. To była nowa Sprawa. Na naszych oczach I Have A Dream przekształcił się w I Have a Nightmare i chyba nikt tego nie zauważył, z wyjątkiem tych już napiętnowanych jako „skrajna prawica”. Ostatnio wszyscy zamilkli na temat słów Martina Luthera Kinga Jr. „Śniłem, że czwórka moich małych dzieci pewnego dnia będzie żyła w społeczeństwie, w którym nie będą oceniane po kolorze skóry, ale po ich charakterach”. Nikt do tych słów nie wraca.


Światło przewodnie
dla rdzennych narodów
Sheree Trotter 

Powitanie nowego ambasadora Izraela w Nowej Zelandii, RanaYaakoby, przez przedstawicieli plemion Ngapuhi, Waititi Marae, Waitangi. Aotearoa-Nowa Zelandia 2021, zdjęcie  PERRY TROTTER

W 1886 roku góra Tarawera wybuchła na wyspie w kraju Aotearoa, obecnie lepiej znanym jako Nowa Zelandia. Wybuch był tak gwałtowny, że słychać go było w odległym o 300 kilometrów Auckland. Niektórzy bali się, że głośnie eksplozje były ogniem armatnim i że miasto ostrzeliwały rosyjskie okręty wojenne.  

Wielu ludzi zginęło w wybuchu Tarawera. Większość udusiła się w gęstym popiele, który spadał na miasta i wsie. Zniszczeniu uległ także nasz kwitnący przemył turystyczny. Różowe i Białe Tarasy, uważane wówczas za “ósmy cud” świata, przyciągały turystów z całego globu i mój lud zbudował solidną gospodarkę na swoich rdzennych ziemiach. Ocalonych z katastrofy przyjęły pobliskie iwi (plemiona), włącznie z Tapuika w mieście Te Puke. Tam właśnie dorastała moja matka i jej rodzina.


Traktowanie chrześcijanek
w muzułmańskich krajach
Robert Spencer

“Niniejszy raport, który obejmuje badania z Egiptu, Iraku, Syrii, Mozambiku, Nigerii i Pakistanu…”

Co te kraje mają ze sobą wspólnego? Nawet w tym raporcie, choć jest bardziej otwarty niż wiele innych w sprawie tego, kto jest odpowiedzialny za prześladowania, nie ma analizy, co takiego jest w islamie, co skłania tak wielu muzułmanów do prześladowania chrześcijan i innych. Takie rozważania uważane są za “islamofobiczne”.   


Wydziałowa polityka
Hugh Fitzgerald 

Kiedy wydziały uniwersyteckie zdecydowały, że muszą wypowiedzieć się w sporze palestyńsko-izraelskim, ale nie muszą w żadnej innej kwestii polityki zagranicznej? Dlaczego tak ochoczo dają wyraz swojej instynktownej nienawiści do żydowskiego państwa?  Relacja Richarda L. Cravattsa o tym niepokojącym zjawisku znajduje się tutaj: Academic departments must steer clear of anti-Israel activism, “Israel Hayom, 12 listopada 2021 roku:

Blue line

Afrykańscy naukowcy wzywają
rozwoju biologii syntetycznej
John Agaba 

Naukowcy w Afryce wzywają przywódców kontynentu do wprowadzenia w życie polityki, praw i przepisów, które mogą ułatwić przyjmowanie nowych technologii, włącznie z biologią syntetyczną.

“Z biologią syntetyczną Afryka ma wielką okazję rozwiązania pewnych najbardziej palących problemów związanych z głodem, niedożywieniem i chorobami” – powiedział Benson Kinyagia, główny specjalista w krajowej komisji ds. nauki, technologii i innowacji w Kenii.


Irańska polityka
prezydenta Bidena
Victor Rosenthal 

Robert Malley (pierwszy z lewej) i John Kerry (trzeci z lewej) na spotkaniu z irańskim ministrem spraw zagranicznych Dżavadem Zarifem w czerwcu 2015. (Zdjęcie: Wikipedia)

Czego właściwie chce administracja Bidena?

Można by pomyśleć, że chce, by Iran nie wyprodukował broni jądrowej. Jest to jednak bardziej skomplikowane. Próbując odpowiedzieć na to pytanie, spojrzałem na niedawny artytkuł w amerykańskiej "Prawdzie", czyli w gazecie „New York Times”.

Trudno krytykować niektóre argumenty przypisywane oficjelom USA, które pojawiają się w tym artykule, ponieważ są tak głupie, że nie sposób traktować ich poważnie. 

Blue line

Książka Andrzeja Koraszewskiego
„Skąd się wzięło dobro i zło”
Jacek Tabisz

Zdjęcie: Paulina Raniszaewska 

Tę recenzję mógłbym zamknąć w kilku słowach – „mądra i piękna książka”. To jednak nie wystarczy, gdyż książka Andrzeja Koraszewskiego jest ważna i od każdego czytelnika domaga się komentarza, przemyśleń i wewnętrznych, intelektualnych odkryć. Mamy tu bowiem do czynienia z filozoficzną rozprawą ukrytą pod niewinnym pozorem przyjaznej i niewolnej od żartów opowieści zainspirowanej spotkaniem z gimnazjalistami w ogrodzie Autora i ich pytaniem o genezę dobra i zła.


Palestyński dżihad
przeciwko Żydom
Bassam Tawil

Zachodni darczyńcy wydają się nie rozumieć, że odmowa palestyńskich przywódców uznania Izraela jako ojczyzny żydowskiego narodu pozostaje główną przeszkodą „rozwiązania w postaci dwóch państw” i pokoju. „Kategorycznie odrzucamy żydowskie państwo. W tej sprawie nie wycofamy się” – mówił przy wielu okazjach prezydent Autonomii Palestyńskiej, Mahmoud Abbas (na zdjęciu). 

Kiedy przedstawiciele krajów darczyńców spotykali się w Norwegii 17 listopada, by omówić dostarczanie pomocy finansowej dla Autonomii Palestyńskiej, palestyńscy przywódcy byli zajęci tym, co zawsze robili doskonale: zaprzeczaniem żydowskiej historii i podżeganiem własnej ludności przeciwko Izraelowi. Zaprzeczanie żydowskiej historii i delegitymizacja Izraela od dawna jest integralną i główną częścią retoryki palestyńskich przywódców.


W Iranie: brak wody
i kłopoty reżimu
Hugh Fitzgerald

Iran odczuwa skutki najgorszej suszy od 50 lat. Już w lipcu były protesty w Ahwaz, stolicy stanu Chuzestan w południowowschodnim Iranie z powodu nieumiejętności rządu radzenia sobie z kryzysem wodnym na tych obszarach. Obecnie protest w sprawie wody właśnie wybuchły w Isfahanie, trzecim największym mieście Iranu, do którego zarówno historyczna susza, jak wieloletnie przekierowanie wody płynącej przez miasto rzeki Zayanderud, do stanu Jazd, ściągnęły farmerów i ich zwolenników na trwające od kilku tygodni pokojowe protesty. 


Dlaczego Palestyńczycy
uciekają ze Strefy Gazy
Khaled Abu Toameh

Trzech Palestyńczyków, którzy uciekli łodzią z opanowanej przez Hamas Strefy Gazy, zaginęło, prawdopodobnie po przewróceniu się łodzi w pobliżu brzegów Grecji lub Turcji. W reakcji na tę tragedię wielu Palestyńczyków mówiło, że podczas gdy ryby zjadają biednych uciekinierów, żyjący luksusowym życiem przywódcy Hamasu nadal cieszą się najlepszymi rybami i owocami morza, jakie może oferować Katar i Strefa Gazy. Na zdjęciu: Gaza, dom towarowy dla wybranych.

Tragedia, która niedawno dotknęła Strefę Gazy, raz jeszcze ujawniła rozmiary cierpień Palestyńczyków pod rządami wspieranego przez Iran Hamasu.

Ta tragedia służy także jako przypomnienie podwójnych standardów stosowanych przez międzynarodową społeczność wobec palestyńsko-izraelskiego konfliktu, szczególnie zaś obsesji na punkcie Izraela i ignorowania wszystkich przestępstw i zbrodni strony palestyńskiej.


Anulowane spotkanie z laureatką
Pokojowej Nagrody Nobla
Jerry A. Coyne

Podejrzewam, że Kanada jest bardziej „przebudzona” niż Stany Zjednoczone. Dlaczego? Poziom “przebudzenia” może być podobny, Kanadyjczycy są słynni z uprzejmości, a więc nie dają odporu szaleństwu “przebudzonych”, jak to wynika z artykułu, który opisuje poniżej. Bez ostrego odporu “przebudzenie”, które jest pędem do władzy, szerzy się niepowstrzymanie.


Antysyjoniści nie robią niczego,
by pomóc Palestyńczykom
Mark Regev

Prezydent AP, Mahmoud Abbas, podczas przemówienia do Rady Bezpieczeństwa ONZ w ubiegłym roku trzyma mapę pokazującą “historyczny kompromis Palestyńczyków”(zdjęcie: SHANNON STAPLETON/ REUTERS)

Rocznica historycznego Planu Podziału przedstawionego przez Organizację Narodów Zjednoczonych 29 listopada 1947 roku (Rezolucja 181) powinna nie tylko przypomnieć nam, że to palestyńskie odrzucenie nie dopuściło do narodzin palestyńskiego państwa obok Izraela, ale także, że ci, którzy dzisiaj orędują za bezkompromisową wojowniczością, wpychają ten sam towar, który tak żałośnie zawiódł Palestyńczyków.


Pierwszy krytyk bożego
Lucjan Ferus

Kiedy Stwórca przystąpił do aktu kreacji, Satanael (pierwszy anioł Boga, nazywany też z racji swej doskonałości Luciferusem, czyli „Niosącym światło”) przyglądał się  powstającemu dziełu bożemu z wielkim zainteresowaniem. W pierwszym dniu Bóg stworzył niebo i ziemię oraz światłość, którą potem oddzielił od ciemności i dał im nazwy. W drugim dniu uczynił sklepienie, oddzielił nim wody i nazwał je niebem. W trzecim dniu,... w trzecim dniu Satanael nie wytrzymał i spytał Stwórcę:


Brytyjskie uniwersytety
na islamskiej liście plac
Giulio Meotti  

University of Cambridge prowadził w ostatnich tygodniach rozmowy ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi o gigantycznej donacji 400 milionów funtów.

Brytyjskie uniwersytety zostały wystawione na sprzedaż. Żeby to pojąć wystarczają dwie nowe wiadomości z ostatnich trzech miesięcy. Oxford zaakceptował olbrzymią donację 155 milionów funtów od wietnamskiego konglomeratu, podczas gdy Imperial College London zgarnął 14,5 miliona funtów od Huawei, chińskiego giganta telekomunikacyjnego związanego z partią komunistyczną.
Nade wszystko jednak jest olbrzymia rzeka pieniędzy (która nigdy nie wysycha), wlewana przez islamskie reżimy, dyktatury i monarchie do angielskich uniwersytetów.

Blue line

Uprawy GMO zredukowały
zatrucia farmerów pestycydami
Joseph Maina

Według raportu z Wielkiej Brytanii wiele krajów ma obecnie lepsze wyniki gospodarcze i zdrowszą populację rolników dzięki uprawianiu genetycznie modyfikowanych (GM) roślin uprawnych.

Jak zauważa Report on Genetic Technologies z brytyjskiej Regulatory Horizons Council, dzięki niskiemu używaniu pestycydów do upraw GM jedną z głównych korzyści było zredukowanie zatruć pestycydami pracujących w rolnictwie, szczególnie drobnych farmerów.


Braterska więź pod hasłem
“śmierć Izraelowi”
Hugh Fitzgerald

Sunnici i szyici walczą ze sobą (czasem bardziej, a czasem mniej, zależnie od miejsca i czasu), przez ostatnie 1300 lat. Ostatnie kilkadziesiąt lat było okresem “bardziej” z wyraźnym nasileniem konfliktów między sunnitami a szyitami, częściowo w wyniku odrodzonej i agresywnej szyickiej teokracji w Iranie, a częściowo z powodu wzrostu fanatyzmu wśród sunnitów, co prowadziło do częstszych ataków nie tylko na całkiem niewiernych, ale także na szyitów – których sunniccy takfiris ogłaszają heretyckimi muzułmanami.


Czy genetyka może pomóc
wyeliminować nierówność?
Jerry A. Coyne

Kathryn Paige Harden, specjalistka genetyki behawioralnej, spędziła znaczną część swojego życia zawodowego na dokumentowaniu znaczącego składnika genetycznego w ludzkim zachowaniu, osobowości i cechach fizycznych. W zasadzie te badania powinny odpowiadać wielu konserwatystom. Historycznie rzecz biorąc, prawica uważała, że znaczna część różnorodności wśród ludzi jest genetycznie zdeterminowana i często niemożliwa do zmiany, co znaczy, że społeczne interwencje nie mogą zaradzić genetycznym nierównościom.


Ślepota UE wobec związków
NGO z terrorem
Gerald M. Steinberg

Najwyraźniej uznanie przez izraelskie Ministerstwo Obrony sześciu palestyńskich NGO (organizacji pozarządowych) za przykrywkę dla organizacji terrorystycznej należy do najbardziej palących zagrożeń międzynarodowego bezpieczeństwa i stabilności. A przynajmniej tak jest zdaniem europejskich członków Rady Bezpieczeństwa ONZ. Nielegalny program nuklearny Iranu, groźba inwazji na Tajwan przez Chiny i zagrożenie Ukrainy przez Putina są niczym w porównaniu do ustalenia przez Izrael, że NGO, wykorzystujące fasadę praw człowieka i społeczeństwa obywatelskiego, mają związki z terrorem. W ONZ dyplomaci między innymi z Francji, Irlandii i Norwegii uznali krytykę tego posunięcia Izraela za najwyższy priorytet – po części odzwierciedlając własną rolę jako głównych darczyńców tych właśnie grup.

Dorastać we wszechświecie

Rzecz o etyce w szkole
i poza szkołą
Andrzej Koraszewski

Sprzeciw wobec amerykańskiego
konsulatu w Jerozolimie
Liat Collins

Matematyka i historia
katastrofy klimatycznej
Bjorn Lomborg

Syjonizm humanistyczny,
czyli nie dla antysyjonizmu
Andrzej Koraszewski 

U E pozwala irańskim
mułłom na bezkarność
Majid Rafizadeh

Terrorysta, który rozbija
stereotypy o terrorystach
Stephen M. Flatow

Nigeria daje zielone światło
kukurydzy GMO
Joan Conrow

Unia Europejska nadal
hołubi Hezbollah
Hugh Fitzgerald

„Dzięki Bogu” (II)
Lucjan Ferus

Czy termin “nakba”
jest antysemicki?
Elder of Ziyon

Proces Kafki
w trzech aktach
Victor Rosenthal 

Zena Agha pisze
do “New York Timesa”
Hugh Fitzgerald

Dzyndzyk patriotyczny
i kwestie prawne
Marcin Kruk

Europa przeciwko Żydom:
Andrzej Koraszewski 

Informacje o prześladowaniach
obrażają „standardy” Facebooka
Raymond Ibrahim

Blue line

Korzenie kryzysu energetycznego


Pytanie bez odpowiedzi

Bohaterzy chińskiego narodu

Naukowcy Unii Europejskiej

Teoria Rasy


Heretycki impuls

Nie klanial


Wojaki Chrystusa

 Palestyńskie weto

Wzmacnianie układu odpornościowego

Wykluczenie Tajwanu z WHO

Drzazgę źle się czyta

Sześć lat


Papież Franciszek


Pseudonaukowa histeria...

Panstwo etc

Biły się dwa bogi

 Forma przejściowa

Wstęga Möbiusa

Przemysł produkcji kłamstw

Jesteś tym, co czytasz,

Radykalne poglądy polityczne



Allah stworzyl

Uprzednie doświadczenie

Żydowski exodus

PRL Chrystusem narodów

Odrastające głowy hydry nazizmu

Homeopatia, wibracje i oszustwo

Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk