Prawda

Czwartek, 14 listopada 2019 - 02:30

« Poprzedni Następny »


Do europejskich przywódców: żydowskie życie jest tanie


Guy Milliere 2019-09-03

Na zdjęciu: od lewej do prawej, izraelski premier Icchak Rabin, prezydent USA Bill Clinton i przewodniczący OWP Jaser Arafat podczas podpisywania Oslo I w Białym Domu w Waszyngtonie, 13 września 1993. (Vince Musi/The White House/Wikimedia Commons)
Na zdjęciu: od lewej do prawej, izraelski premier Icchak Rabin, prezydent USA Bill Clinton i przewodniczący OWP Jaser Arafat podczas podpisywania Oslo I w Białym Domu w Waszyngtonie, 13 września 1993. (Vince Musi/The White House/Wikimedia Commons)

Siódmego sierpnia. Izrael. Kiedy Dvir Sorek, 18-letni uczeń wracał z Jerozolimy do szkoły po tym, jak kupił kilka książek dla swojego rabina jako podarunek na zakończenie roku, został zasztyletowany przez dwóch arabskich terrorystów.

Podczas jego pogrzebu, kiedy jego ojciec przemawiał nad grobem syna, mieszkańcy wsi Silwad, trzy kilometry na północ, odpalali sztuczne ognie, by świętować to morderstwo.

Sorek był podobno spokojnym nastolatkiem, który nigdy nikogo nie skrzywdził. Wśród książek, jakie miał ze sobą, była książka lewicowego izraelskiego pisarza, Davida Grossmana, z poparciem potrzeby stworzenia palestyńskiego państwa.

„Winą” Soreka było to, że był Żydem.


Jego imię wydłużyło już długą listę Żydów zabitych lub zranionych przez terrorystów. Niektórzy mordercy byli jeszcze okrutniejsi. Człowiek, który zgwałcił i zamordował Ori Ansbacher w lutym w Jerozolimie, powiedział: „Chciałem zabić Żyda i zostać męczennikiem”. W 2011 roku Palestyńczycy zmasakrowali pięcioro członków rodziny Fogel, w tym troje małych dzieci. W 2014 roku dwóch morderców z siekierami, nożami i pistoletem weszło do synagogi w Jerozolimie podczas porannej modlitwy i zamordowali pięciu modlących się i policjanta, który próbował zatrzymać zamachowców. 13 grudnia 2018 r. na przystanku autobusowym koło Ofry, terroryści zastrzelili dwoje młodych Żydów. Cztery dni przedtem w innym ataku bronią palną siedmioro Żydów odniosło rany. Ranna młoda kobieta przeżyła, ale mimo wysiłków lekarzy, jej niemowlę zmarło. W zeszłym tygodniu wybuch bomby terrorystów na szlaku turystycznym w pobliżu Dolev zabił nastoletnią żydowską dziewczynę. Jej ojciec i brat zostali ciężko ranni.


Po każdym morderstwie Palestyńczycy świętują, jak to robili w Silwad. Rozdają cukierki i słodycze na ulicach. Jeśli mordercy zostają zastrzeleni przez izraelskich żołnierzy lub policję, zostają ogłoszeni za męczenników i otoczeni czcią. Ich portrety są wywieszane w palestyńskich miastach.  Niezależnie od tego, czy zostają zabici, czy aresztowani, osądzeni i uwięzieni w Izraelu, oni lub ich rodziny otrzymują hojne miesięczne wypłaty od Autonomii Palestyńskiej – sumę wyższą niż przeciętna płaca palestyńska. Czasami matki morderców mówią, jakie dumne są z czynów popełnionych przez ich synów.  


Zdeprawowanie wbudowane w mordowanie cywilów, świętowanie tego, prestiż przyznawany rasistowskim mordercom, kuszące sumy pieniędzy przyznawane jako nagrody i duma matek, wszystko to wypływa z podżegania do nienawiści do Żydów, sączonego w umysły palestyńskich Arabów przez ludzi i instytucje, które im przewodzą.  


Podręczniki
 używane w palestyńskich szkołach pełne są wezwań do mordowania Żydów, nawet jeśli przedmiotem jest matematyka. Gazety w Autonomii Palestyńskiej systematycznie publikują antysemickie karykatury godne tych, które publikował w nazistowskich Niemczech „Der Stürmer”. Oenzetowski Komitet ds. Eliminacji Dyskryminacji Rasowej poświęcił cały dzień, 13 sierpnia 2019 r., na badanie tej antysemickiej propagandy szerzonej przez media Autonomii Palestyńskiej. Zebrane dane były przytłaczające. Prawna doradczyni UN Watch, Dina Rovner, pokazała Komitetowi jak media Autonomii Palestyńskiej „utrwalają antysemickie stereotypy, tak jak to, że Żydzi są chciwi, że są częścią spisku dążącego do dominacji nad światem, że zabijają dzieci i że zatruwają Palestyńczyków i kradną ich narządy”.  


Niestety, Autonomia Palestyńska jest nadal zasadniczo organizacją terrorystyczną, której celem jest zniszczenie Izraela  i izraelskich Żydów wszelkimi środkami.


Do wydania Deklaracji Weneckiej w 1980 roku dziewięć państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej uważało OWP za grupę terrorystyczną i miało po temu dobre powody: w grudniu 1973 roku efektem palestyńskiego ataku na rzymskie lotnisko Leonardo da Vinci była śmierć 34 osób, były dwa palestyńskie ataki na lotnisko Orly w Paryżu – jeden w styczniu 1975 roku, drugi w maju 1978 roku. USA i Izrael do 1991 roku definiowali OWP jako przestępczą organizację terrorystyczną i izraelskie prawo zabraniało kontaktów między izraelskimi przywódcami i OWP.  


Umowy z Oslo były oparte na iluzji, że OWP może całkowicie zmienić się i nagle stać się „partnerem dla pokoju”. W kilka miesięcy później stworzono Autonomię  Palestyńską i stała się ona nową nazwą dla OWP.


Wkrótce stało się jasne, że Autonomia Palestyńska to nadal jest OWP: zamachy terrorystyczne mnożyły się szybko. Autonomia Palestyńska używała przekazywane jej fundusze na podżeganie do morderstw i na wypłaty, które dawały do tego bodźce.


Przywódcy zachodniego świata udawali, że nie ma to znaczenia i odwracali wzrok. Nalegali, by przywódcy Izraela prowadzili negocjacje, jak gdyby nie było terroryzmu i jak gdyby nie istniało podżeganie do morderstw.


A więc izraelscy przywódcy prowadzili negocjacje, które spełzły na niczym. 


Od 2008 rogu Autonomia Palestyńska przestała prowadzić negocjacje z Izraelem, anulując tym samym swoje zobowiązanie podjęte w Umowach z Oslo. Zamiast tego Autonomia Palestyńska prowadzi międzynarodową ofensywę dyplomatyczną. Według Autonomii Palestyńskiej nieistniejące „państwo Palestyna” jest obecnie uznawane przez 139 krajów, włącznie z kilkoma państwami członkowskimi Unii Europejskiej i przez państwo watykańskie. Państwo Palestyna otrzymało status nieczłonkowskiego państwa obserwatora w Narodach Zjednoczonych w 2012 roku i możliwość dołączenia do rozmaitych agend ONZ. W 2018 roku Grupa 77, największa międzyrządowa organizacja krajów rozwijających się w ONZ, wybrała jako swojego przywódcę "państwo Palestynę".


Ponieważ przywódcy Autonomii Palestyńskiej widzą, że ta fantazja nadal ma silne poparcie wśród większości przywódców zachodniego świata, nie starają się już nawet ukrywać swojego podżegania do terroryzmu. Prezydent AP, Mahmoud Abbas, obecnie zbliżający się do 14. roku swojej czteroletniej kadencji, dumnie ogłosił, że będzie kontynuował nagradzanie morderców Żydów i rodziny tych morderców. Kadura Fares, szef Klubu Palestyńskich Więźniów, powiedział niedawno:

"Palestyńskie społeczeństwo ma całkowicie inne stanowisko wobec tych, których Izrael nazywa ‘terrorystami’. Ci wojownicy są uważani przez nas za ludzi, którzy poświęcają się dla wyzwolenia palestyńskiego ludu”.

Palestyńscy przywódcy zaprzeczają także prawu Izraela do istnienia – i nikt ich za to nie wini. 14 sierpnia Ibrahim Chraiszi, ambasador Autonomii Palestyńskiej w ONZ, Powiedział: "Mamy przed sobą ruch syjonistyczny, a chciałbym przypomnieć, że w 1975 r. Zgromadzenie Ogólne przyjęło rezolucję 3379, mówiącą, że syjonizm jest rodzajem rasizmu”. Nie wspomniał, że ta rezolucja została unieważniona w 1991 roku i że ruch syjonistyczny osiągnął swój cel: Izrael istnieje. Chraiszi mówił tak, jak gdyby państwa Izrael nadal nie było. O tym szkalowaniu i próbie wymazania Izraela nie było nawet wzmianki w zachodnich mediach.  


Hamas, jeszcze bardziej agresywna i radykalna organizacja niż Autonomia Palestyńska, często służy jako przykład, by propagować koncepcję „umiarkowanej” Autonomii Palestyńskiej – umiarkowanej w porównaniu z Hamasem. Specjalista od spraw Bliskiego Wschodu, Raymond Ibrahim, powiedział w 2014 roku, że Hamas "wybrał szybki dżihad”. Jednak, tylko dlatego, że Autonomia Palestyńska wybrała wolny, nie znaczy, że zasadniczo różni się od Hamasu.


Świat muzułmański nigdy nie zaakceptował istnienia Izraela. W dniu ogłoszenia narodzin Izraela, 14 maja 1948 roku, armie pięciu krajów arabskich najechały na Izrael, by zniszczyć nowonarodzone państwo. Izrael przeżył. Kolejna wojna w celu zniszczenia Izraela miała miejsce w 1967 roku, a potem jeszcze jedna w 1973 roku. Za każdym razem Izrael zwyciężał.


W 1967 roku zmieniono strategię. OWP zdecydowała, że nikt nie będzie już mówił o „wojnie dla zniszczenia Izraela”. Zamiast tego będą to nazywali „wojną o narodowe wyzwolenie”. Od tego momentu OWP przedstawiano jako „ruch wyzwolenia”. Arabowie, którzy opuścili Izrael w latach 1948-49 i pozostawali w obozach uchodźców, zostali zdefiniowani jako "naród palestyński” i w ten sposób wynaleziono naród palestyński. Jak powiedział w 1977 roku członek Rady Wykonawczej OWP, Zuheir Mohsen:

"Naród palestyński nie istnieje. Stworzenie państwa palestyńskiego jest tylko środkiem do kontynuowania naszej walki przeciwko państwu Izraela o naszą arabską jedność. W rzeczywistości dzisiaj nie ma różnicy między Jordańczykami, Palestyńczykami, Syryjczykami i Libańczykami. Tylko z przyczyn politycznych i taktycznych mówimy dzisiaj o istnieniu narodu palestyńskiego, ponieważ narodowe interesy Arabów wymagają zakładanie istnienia odrębnego narodu palestyńskiego, by przeciwstawiać się syjonizmowi”.

Polityczny program przyjęty w Kairze podczas spotkania Narodowej Rady Palestyńskiej 9 czerwca 1974 roku mówił o potrzebie stworzenia „palestyńskiej władzy narodowej”. Program definiował stworzenie jej jako „pierwszy krok”, podstawę działań na rzecz „wyzwolenia całego terytorium palestyńskiego”. Dwadzieścia lat później stworzono Autonomię Palestyńską. Niemniej celem pozostało „wyzwolenie całego terytorium palestyńskiego”, czyli całego Izraela. 


Program wspomniał także potrzebę „uciekania się do wszystkich niezbędnych środków” i nalegał na znaczenie „walki zbrojnej”. Mówił o strategii ”krzyżowania wszystkich planów syjonizmu”. Przywódcy Autonomii Palestyńskiej nigdy nie zaprzestali uciekania się do „walki zbrojnej”, jak nazywają terroryzm i mordowanie Żydów. Dla "krzyżowania wszystkich planów syjonizmu” wynaleźli nowy naród palestyński; ich "walka o wyzwolenie narodowe” dała im międzynarodowe uznanie. Przez zmianę nazwy terroryzmu i mordowania Żydów na „walkę zbrojną” spowodowali, że zaakceptowano ich posługiwanie się terroryzmem i mordowanie Żydów. Przez podpisanie Umów z Oslo mogli wyglądać na ludzi zainteresowanych pokojem bez konieczności wyrzeczenia się terroryzmu. Mogli także demonizować Izrael i nadawać mu wizerunek barbarzyńskiego i okrutnego kraju przy jednoczesnym dalszym mordowaniu Żydów.


Dziennikarz Amotz Asa-El i historyk Moshe Dann napisali niedawno o wielopłaszczyznowej wojnie prowadzonej przez Palestyńczyków w kontekście „wojny pozycyjnej”.  

"Wojny pozycyjne - pisze Asa-El – nie są rozstrzygane przez równowagę armii, broni lub zasobów, ale przez równowagę ducha stron. Zwycięzcą nie będzie ten, który ma więcej ziemi, populacji lub majątku, ale ten, którego duch trwa dłużej”.

Dann pisze:

"Z palestyńskiej perspektywy ich wojna pozycyjna odnosi sukcesy. Mimo ich podżegania do nienawiści i terroryzmu społeczność międzynarodowa uznaje ich i popiera, włącznie z poparciem ich żądania państwowości… to zachęca do wiary, że mogą zwyciężyć, jeśli będą oddani i zdeterminowani”.

Daniel Pipes zdefiniował możliwość zawrócenia fali przez Izrael i odniesienia zwycięstwa:

"Jeśli spojrzysz na historię (a jestem historykiem) tym, co kończy konflikty, jest poddanie się jednej strony. Pomyśl o tym; jeśli ty i ja walczymy, skończy się to tylko, kiedy jeden z nas podda się i wtedy jest po wszystkim. Dopóki jeden z nas nie podda się, konflikt może rozgorzeć na nowo. Obie Koree mogą być obecnie w stanie wojny, ponieważ żadna ze stron nie poddała się. Niemcy przegrały I Wojnę Światową, ale nie poddały się, więc spróbowały jeszcze raz i zostały zmuszone do poddania się w II Wojnie Światowej, i poddały się; i proszę zauważyć, jak wiele zyskały na poddaniu się”. [Kursywa dodana.]

Innymi słowy, palestyńsko-izraelski konflikt zakończy się tylko wtedy, kiedy Palestyńczycy zrozumieją, że nie mogą osiągnąć celu zlikwidowania żydowskiego państwa Izraela.  


Obecnie Palestyńczycy z pomocą Irańczyków i Europejczyków  nadal sądzą, że będą w stanie wyeliminować Izrael.


Prezydent USA, Donald J. Trump, jest pierwszym światowym przywódcą, który rozumie, że Palestyńczycy muszą zaakceptować, że nie wygrają i nie wyeliminują Izraela.  


Żaden prezydent USA nigdy nie powiedział palestyńskim przywódcom, że kłamią, ani nie wymagał od nich, by przestali podżegać do mordowania i przestali finansować terroryzm, i żaden prezydent USA nie zdecydował się na obcięcie finansowania Autonomii Palestyńskiej, jak długo dostarcza ona bodźców do terroryzmu. Prezydent Trump zrobił to.


Żaden światowy przywódca nie kwestionował wcześniej unikatowej definicji palestyńskich "uchodźców", stosowanej przez Narody Zjednoczone (UNRWA): że musi ona obejmować niekończące się pokolenia potomków. Żaden światowy przywódca nie ośmielał się powiedzieć, że nie ma pięciu lub sześciu milionów palestyńskich uchodźców, a tylko kilkadziesiąt tysięcy, i że nie będzie zalania Izraela ludźmi podżeganymi do mordowania Żydów. Żaden światowy przywódca nie uznał oficjalnie Jerozolimy za stolicę Izraela ani nie przeniósł ambasady do Jerozolimy. Prezydent Trump zrobił to.


Prezydent Trump jest także pierwszym prezydentem USA od czasu podpisania Umów z Oslo w 1993 roku, który nigdy nie uznał konieczności stworzenia „palestyńskiego państwa”.  


Niestety, postawa innych politycznych przywódców Zachodu, szczególnie w Europie, jest zupełnie inna.


Francuski prezydent, Emmanuel Macron obiecał dać Autonomii Palestyńskiej fundusze, których nie dają im już Stany Zjednoczone i nie potępił nagradzania morderców Żydów i ich rodzin. Macron akceptuje używanie pieniędzy francuskich podatników do nagradzania mordowania Żydów. Macron także akceptuje definicję UNRWA – wyłącznie dla Palestyńczyków – bycia uchodźcą na wieczność, pokolenie za pokoleniem. Nazwał uznanie Jerozolimy za stolicę Izraela przez prezydenta Trumpa „poważnym błędem” i kilkakrotnie  podkreślał pilną „potrzebę palestyńskiego państwa”.


Niemiecka kanclerz Angela Merkel zajęła takie samo stanowisko. Federica Mogherini, wysoka przedstawicielka Unii Europejskiej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa powiedziała w kwietniu:

"... głos Unii Europejskiej, a prawdopodobnie mogę powiedzieć, głos europejski, był donośmy, wyraźny i konsekwentny przez te wszystkie lata w naszej nieustannej pracy wprowadzania w życie porozumień z Oslo i stworzenia państwa palestyńskiego… Unia Europejska jest i pozostanie największym i najbardziej niezawodnym darczyńcą dla Palestyńczyków…”  

Nie wypowiedziała ani jednego słowa potępienia w sprawie używania terroru lub mordowania Żydów przez palestyńskich Arabów.  


W 2016 roku Mahmoud Abbas wygłosił przemówienie w parlamencie europejskim, w którym fałszywie twierdził, że ”Pewni rabini w Izraelu powiedzieli bardzo wyraźnie swojemu rządowi, że nasza woda powinna zostać zatruta, żeby zabić Palestyńczyków”. Otrzymał owację na stojąco. Żaden europejski przywódca nie zganił go za jego kłamstwa.  


Macron, Merkel i Unia Europejska pokazują palestyńskim przywódcom, że jak długo świat zachodni jest podzielony, mogą kontynuować podżeganie i mordowanie.  


W europejskich mediach mordowanie Żydów, takie jak zamordowanie Dvira Soreka, rzadko kiedy jest w ogóle wspomniane. Kiedy mordercy, tacy jak ci, którzy zabili Soreka, zostają wyeliminowani przez izraelską armię lub policję, wtedy Izraelczycy są przedstawiani jako  "zabójcy Palestyńczyka” i jako rzeczywiści mordercy.


Jak powiedział jeden z bohaterów filmu Exodus: "Żydowskie życie jest tanie”. Żydowskie życie już było tanie w Europie 90 lat temu. W oczach Macrona, Merkel, Mogherini i wielu europejskich dziennikarzy nadal jest tanie.  


Unia Europejska rozważa nową regulację – jeszcze nie istnieje – wymagającą, by na towarach wyprodukowanych przez Żydów w Judei i Samarii nalepiać etykietki ostrzegające nabywców, że produkt pochodzi z „osadniczych kolonii”. Jeszcze nie określono kształtu tych etykietek. Może jakiś Europejczyk zaproponuje żółtą gwiazdę?  


To European Leaders, Jewish Flesh Is Cheap

Gatestone Institute, 30 sierpnia 2019

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska



Guy Millière

Francuski eseista, profesor literatury francuskiej na uniwersytecie w Paryżu, autor 27 książek na temat Europy, Stanów Zjednoczonych i Bliskiego Wschodu.    

 


Skomentuj     Wyślij artykuł do znajomego:     Wydrukuj




Komentarze
2. Nieścisłość Aleksander Bobko 2019-09-03
1. Moim zdaniem baszarteg 2019-09-03


Brunatna fala

Znalezionych 695 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Jestem imigrantem z Indii. Zaczepiono mnie w Bonn w Niemczech, bo wzięto mnie za Żyda.   Uniyal   2019-11-13
Czego boją się palestyńscy przywódcy?   Toameh   2019-11-12
UE popiera Iran – czołowego kata dzieci na świecie   Rafizadeh   2019-11-06
Otwartość ONZ na turecki plan dla północnej Syrii, podczas gdy 300 tysięcy Kurdów musi uciekać   Frantzman   2019-11-04
Dlaczego Hamas popiera wojnę Erdogana   Toameh   2019-10-31
Terroryści wzywają do zabijania Żydów – z siedziby ONZ w Gazie   Tawil   2019-10-29
Zapowiedź wielkiej wojny?   Koraszewski   2019-10-28
Nowi „baszybuzucy” Turcji: Wolna Armia Syrii   Bekdil   2019-10-27
"Antynormalizacja" z Izraelem: prawdziwy cel   Tawil   2019-10-24
Dwa oblicza antysemityzmu   Yemini   2019-10-22
Co przyjaciele Iranu robią w Gazie   Toameh   2019-10-20
Jak Erdogan planował tę czystkę etniczną   Lowe   2019-10-17
Solidarność z Palestyńczykami – obsesyjna odskocznia do antysemityzmu   Collier   2019-10-04
Zamienione w broń palestyńskie dzieci   Roth   2019-09-28
Chrześcijanie masakrowani, media odwracają wzrok   Meotti   2019-09-27
Szminkowanie trupa z Oslo   Koraszewski   2019-09-21
Boko Haram: krwawy terror, końca nie widać   Bulut   2019-09-18
Dorastaliśmy nienawidząc i przeklinając Żydów   Koraszewski   2019-09-15
Iran jest gotowy do ”wymazania syjonistycznego reżimu z mapy”   Rafizadeh   2019-09-14
Ewoluująca ideologia białej supremacji i jej protagoniści   i Yigal Carmon   2019-09-13
Wojna, pokój, podżegacze i podżegani   Koraszewski   2019-09-12
Palestyńczycy: Dlaczego fakty miałyby nam wchodzić w drogę?   Tawil   2019-09-11
Bal tchórzy, opętanych i szubrawców   Koraszewski   2019-09-05
Do europejskich przywódców: żydowskie życie jest tanie   Milliere   2019-09-03
Hamas, Islamski Dżihad: "Krąg ognia rozszerza się"   Toameh   2019-08-31
Wehikuł czasu Mahmouda Abbasa skazuje pokój (raz jeszcze)   Tobin   2019-08-30
Kto mówi, że przestępstwo nie popłaca?   Bedein   2019-08-23
Pięć nagłówków pokazuje antysemickie incydenty na całym świecie - analiza   Frantzman   2019-08-22
Proirańska, antyizraelska polityka zagraniczna Niemiec   Kern   2019-08-14
Palestyńczycy w potrzebie lustra?   Tawil   2019-08-11
Powody, dla których pokojowe rozwiązania konfliktu arabsko-izraelskiego zawsze zawodzą   Hamid   2019-08-10
BDS, Omar Shakir i eliminacjonizm wobec izraela   Steinberg   2019-08-04
Plan Hamasu i Iranu na zlikwidowanie Izraela   Tawil   2019-07-29
Walka z BDS. Część I   Rosenthal   2019-07-27
Hamas maszeruje, by zniszczyć Izrael   Toameh   2019-07-26
Antyizraelskie prawa zaproponowane przez Dublin: złe dla Irlandii, gorsze dla Palestyńczyków, straszne dla wszystkich   Franklin   2019-07-13
Nihil novi   Lewin   2019-07-11
Tak, antysyjonizm jest tylko najnowszą odmianą antysemityzmu     2019-07-04
Palestyńscy ”umiarkowani”: karabiny, granaty i terroryzm    Tawil   2019-06-29
Dlaczego neonaziści tak bardzo kochają ruch BDS?     Marquardt-Bigman   2019-06-26
Haniebny wzrost antysemityzmu a antysemicki tweet znanego aktora   Frantzman   2019-06-25
Zatajany los palestyńskich chrześcijan   Ibrahim   2019-06-24
Mułłowie obiecują ”koniec” Izraela i amerykańskiej cywilizacji   Rafizadeh   2019-06-22
Rewelacje o Hezbollahu w Wielkiej Brytanii częścią niepokojącego trendu obłaskawiania Iranu   Frantzman   2019-06-19
Normalizacja islamskiego antysemityzmu   Wójcik   2019-06-06
Ludobójstwo chrześcijan weszło na ”alarmujący etap”   Ibrahim   2019-05-29
Na początku był Arab z nożem. 180 lat wykrętów (wersja 2)   Collier   2019-05-21
Bliskowschodni ruch antypokojowy   Toameh   2019-05-20
Radziecki antysyjonizm i współczesny antysemityzm lewicy   Tabarovsky   2019-05-18
Między Eurowizją a tańcem z Hamasem   Collins   2019-05-12
Ilhan Omar – ignorancja i bigoteria w sprawie rakiet z Gazy   Dershowitz   2019-05-09
Jak palestyńscy przywódcy zachęcają do terroryzmu   Tawil   2019-05-08
Nie, to nie jest o „rasie”   Rosenthal   2019-05-06
Unia Europejska: pielęgnowanie niestabilności i terroryzmu na Bliskim Wschodzie   Kahn   2019-05-05
Facebook walczy z Fake News stronniczym wideo z Gazy   Miller   2019-05-04
Abbas chce kryzysu humanitarnego   Bergman   2019-05-01
Dlaczego główny nurt polityki jest winny szerzenia się antysemityzmu   Collier   2019-04-29
Grecja: „Strefa zakazana” w Atenach?   Polizoidou   2019-04-27
Iran: nowe słownictwo lalki brzuchomówcy   Taheri   2019-04-26
Co dzieje się z Palestyńczykami, którzy żądają lepszego życia?   Toameh   2019-04-23
Uczciwość Hamasu i umowa stulecia   Toameh   2019-04-20
Współczujący wszystkich krajów łączą się   Koraszewski   2019-04-17
Tak, palestyńska tożsamość jest pomyślana tylko jako broń przeciwko Izraelowi     2019-04-15
Co się kryje za sprzeciwem wobec pokoju z Izraelem?   Tawil   2019-04-07
Wielka Brytania: Radykalni muzułmanie mile widziani, prześladowani  chrześcijanie wręcz przeciwnie   Ibrahim   2019-04-06
Konflikt świata z Izraelem w liczbach. Izraelsko-arabski konflikt w kontekście – jakiego nigdy nie widzieliście   Collier   2019-04-03
Między Gazą a Wzgórzami Golan   Collins   2019-03-31
Iran krok za krokiem zbliża się do swojego celu:  "wymazania Izraela z mapy"   Rafizadeh   2019-03-27
CODE PINK przekracza czerwoną linię w Iranie   Collins   2019-03-24
Iran: egzekucje dzieci, amputacje, chłosty   Rafizadeh   2019-03-22
Uratowani Jazydzi stoją przed ponurą przyszłością po powrocie do Iraku   Frantzman   2019-03-21
Zbrodnie wojenne Hamasu przeciwko Izraelowi i Palestyńczykom   Tawil   2019-03-20
Obalanie oskarżenia o użycie „nieproporcjonalnej siły”   Plosker   2019-03-18
Palestyńczycy: Abbas staje przed „sądem” pod zarzutem zdrady   Toameh   2019-03-17
Nie wiatr niesie odpowiedź na ”balonowy terror”   Collins   2019-03-14
Palestyńczycy: Nie dla pokoju i pojednania z „niewiernymi”   Toameh   2019-03-13
Kolorowe pranie czy pranie mózgów - uwagi o Eurowizji w Izraelu?   Benson   2019-03-08
Palestyńczycy: "Nie ma miejsca na twór syjonistyczny w Palestynie”   Tawil   2019-03-07
Iran: narastające prześladowania chrześcijan   Rafizadeh   2019-03-05
Dzwon alarmowy – powrót antysemityzmu   Collins   2019-02-28
Zbrodnie wojenne Hamasu i Islamskiego Dżihadu wobec dzieci i kobiet   Tawil   2019-02-23
“Nowy Bliski Wschód” – może za 500 lat?   Rosenthal   2019-02-22
Dlaczego brytyjska lewica nie zacznie czepiać się kogoś innego?    MacEoin   2019-02-19
Do ludzi z Gazy: kupcie sobie własne cholerne szpitale   Rose   2019-02-16
Skąd się bierze gwałtowny wzrost antysemityzmu na świecie?   Dershowitz   2019-02-15
Tragedia wschodnich chrześcijan i na czym polega żydostwo   Lewin   2019-02-14
Irańska rewolucja i uprzedzenia establishmentu   Glick   2019-02-03
Przypomnienia, wspomnienia i upamiętnienia Holocaustu   Collins   2019-01-27
”Guardian” delegitymizuje Izrael w kłamliwym artykule redakcyjnym   Plosker   2019-01-26
Naziści w przebraniu. Antyizraelskie przesłanie jest skrajnie prawicową retoryką   Collier   2019-01-24
Co mają wspólnego Mahmoud Abbas i handlarze narkotykami   Amos   2019-01-21
Kiedy skrajnie prawicowi żydożercy zgadzają się ze skrajnie lewicowymi żydożercami   Marquardt-Bigman   2019-01-14
Palestyńczycy: Prawdziwe ”zbrodnie”   Tawil   2019-01-12
Pallywood znowu podnosi swój ohydny łeb   Lieberman   2019-01-08
Palestyna: Co byłoby, gdyby nie było wojny sześciodniowej?   Sherman   2019-01-06
Gaza: sześć kłamstw i jedna prawda   Maroun   2019-01-04
Erdoğan nie jest dobrotliwym sułtanem z przeszłości, jest potworem, którego trzeba powstrzymać   Yemini   2019-01-03
Dżihadystyczny psychopata: czaruje nas, uwodzi i pożera   Chesler   2018-12-31
Rasowa polityka antysemityzmu i islamofobii   Frantzman   2018-12-30
Sił dżihadu nie można oswoić ani obłaskawić   Yemini   2018-12-28

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Schadenfreude



Pseudonaukowa histeria...


Panstwo etc



Biły się dwa bogi


 Forma przejściowa


Wstęga Möbiusa


Przemysł produkcji kłamstw


Jesteś tym, co czytasz,



Radykalne poglądy polityczne


Einstein



Socjologia



Allah stworzyl



Uprzednie doświadczenie



Żydowski exodus



PRL Chrystusem narodów



Odrastające głowy hydry nazizmu



Homeopatia, wibracje i oszustwo


Żołnierz IDF



Prawo powrotu



Mózg i kodowanie predyktywne



Nocna rozmowa



WSzyscy wiedza



Nieustający marsz



Oświecenie Pinker



Alternatywna medycyna zabija



Kobiety ofiarami



Prometeusz



modyfikowana pszenica



Arabowie



Roboty będą uprawiać ziemię



Sumienie, czyli moralność bez smyczy



Skomplikowana ewolucja



Argument neuroróżnorodności



Nowe badanie pamięci długotrwałej


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Malgorzata, Andrzej, Marcin, Henryk