Prawda

Sobota, 27 kwietnia 2024 - 12:09

« Poprzedni Następny »


Jak upadają wielcy


Athayde Tonhasca Júnior 2024-01-04

Rój szarańczy na Madagaskarze, malutki w porównaniu z tym, który nawiedził Amerykę Północną w XIX wieku © Michel Lecoq, Wikimedia Commons.
Rój szarańczy na Madagaskarze, malutki w porównaniu z tym, który nawiedził Amerykę Północną w XIX wieku © Michel Lecoq, Wikimedia Commons.

„Okryje ona ziemię tak, że nie będzie można widzieć ziemi, i pożre resztę, która została uratowana i pozostała po gradzie. Zniszczy też wszelkie drzewa, które rosną na polach waszych. Napełni domy twoje, domy wszystkich sług twoich …” Wj 10,5-6, Biblia tysiąclecia.

 

Biblia nigdy nie brzmiała dla Amerykanów i Kanadyjczyków tak proroczo jak w latach 1873-1877. W letnie dni rolnicy na preriach z niepokojem i beznadzieją obserwowali, jak czarne chmury tworzą się u podnóża Gór Skalistych. Chmury te w końcu rosły i opadały na niższy poziom, zasłaniając słońce w środku dnia i wypełniając powietrze dźwiękiem milionów szczęknięć nożyczek. W chmurach nie było deszczu, gradu ani piasku: składały się z miliardów szarańczy (szarańcza to stadna forma koników polnych). W 1875 roku dr Albert Child z Amerykańskiego Korpusu Łączności zmierzył czas roju przelatującego nad Plattsmouth w Nebrasce przez pięć dni z rzędu i telegraficznie prosił pobliskie miasta o informacje o podobnych obserwacjach. Doktor Child oszacował, że rój ma około 3000 km długości i 180 km szerokości (Drugi raport amerykańskiej Komisji Entomologicznej, 1880). Odpowiada to 27 milionom ton przemieszczającej się biomasy.


Nieuchronnie szarańcza spadała na ziemię i w ciągu kilku godzin pożerała każdą roślinę w zasięgu wzroku; ciężka praca rolników, głównie przy uprawach kukurydzy i pszenicy, była zniszczona. Oto jak Laura Ingalls Wilder (1867-1957), znana z słynnej książki Mały domek na prerii, opisała swoje doświadczenia z dzieciństwa z szarańczą w Minnesocie w 1874 roku:

„Ich cienkie, duże skrzydła błyszczały i migotały. Chrapliwy terkot ich skrzydeł wypełnił całe powietrze, i uderzyły w ziemię i dom z hukiem burzy gradowej. Laura próbowała je pokonać. Ich pazury wczepiły się w jej skórę i sukienkę. Patrzyły na nią wyłupiastymi oczami, odwracając głowy w tę i tamtą stronę… Koniki polne pokryły ziemię, nie było ani jednego kawałka, na którym można by stanąć. Laura musiała nadepnąć na koniki polne, a one rozgniatały się, wijące się i oślizgłe pod jej stopami… „Pszenica!” krzyknął tata. (Nad Śliwkowym strumieniem, 1937).

Bohaterem tego koszmaru była szarańcza z Gór Skalistych (Melanoplus spretus).


Szarańcza z Gór Skalistych, żerujący moloch © Julius Bien (1826-1909), Wikimedia Commons.



Ogniska szarańczy nie były niczym nowym, ale Amerykanów i Kanadyjczyków czekał atak. Te wyścigowe maszyny do żerowania wywarły niszczycielski wpływ: rozległe obszary gruntów rolnych stały się jałowe, a wiele rodzin porzuciło rolnictwo i uciekło do miast; w Kanadzie brak świeżych warzyw spowodował epidemię szkorbutu, choroby spowodowanej niedoborem witaminy C; w obu krajach zmobilizowano oddziały wojskowe, aby nakarmić tysiące rodzin. W 1877 r. legislatura Minnesoty przyjęła „pobór na konika polnego”: wszyscy zdrowi mężczyźni w wieku od 12 do 65 lat powinni zbierać szarańczę przez co najmniej jeden dzień: nieprzestrzeganie przepisów może skutkować karą grzywny lub 10 dniami więzienia. Prawo nie miało żadnego znaczenia dla szarańczy z Gór Skalistych.


Rolnicy z Kansas walczący z szarańczą © 
Henry Worrall (1825-1902), Wikimedia Commons.



Ale potem, po przerażających, drapieżnych najazdach pod koniec XIX wieku, szarańcza z Gór Skalistych zaczęła słabnąć. Roje stawały się sporadyczne i mniejsze, a na przełomie wieków szarańczy już nie było widać. Ostatnie dwa potwierdzone okazy zebrano w Kanadzie w 1902 r. W niecałe 30 lat, odkąd dr Albert Child doniósł o entomologicznej wersji Huna Attyli przemierzającej niebo nad Nebraską, szarańcza z Gór Skalistych zniknęła z powierzchni Ziemi. Obecnie w zbiorach muzealnych znajduje się jedynie kilka przypiętych okazów.


Nagłe wyginięcie szarańczy z Gór Skalistych jest jedną z największych zagadek ekologicznych wszechczasów. Zaproponowano wiele wyjaśnień, ale obecnie najbardziej akceptowana teoria głosi, że ludzie wykończyli ją nieświadomie. Co jest wielką ironią losu, biorąc pod uwagę daremne wysiłki rolników, naukowców i rządów zmierzające do jej zabicia. W okresie rozwoju konika polnego, to znaczy przed rozmnażaniem się, wyrojeniem i robieniem wielkich kłopotów, szarańcza z Gór Skalistych gromadziła się wzdłuż kilku dolin rzecznych, gdzie samice składały jaja w glebie. Te żyzne siedliska nadbrzeżne przyciągały również osadników, którzy stopniowo zmieniali nowo zajęte, dziewicze siedliska, przewracając ziemię pługami i sprowadzając stada krów i koni, aby żywiły się soczystą trawą – które przy okazji deptały i ubijały ziemię. Zakłócenia te niszczyły jaja owadów i niedojrzałe formy rozwijające się pod ziemią, szybko przypieczętowując los szarańczy z Gór Skalistych.


Inne zwierzę zaciemniało kiedyś amerykańskie niebo swoją liczebnością: gołąb wędrowny (Ectopistes migratorius). Uważano, że ten migrujący gołąb jest najliczniejszym ptakiem w Ameryce Północnej, którego liczebność wynosi od 3 do 5 miliardów. Francusko-amerykański artysta, przyrodnik i ornitolog John James Audubon (1785-1851) opisał migrację gołębi wędrownych w 1813 roku:

„Powietrze było dosłownie wypełnione gołębiami; światło południa było przyćmione jak przez zaćmienie słońca; łajno opadało punktowo, podobnie jak topniejące płatki śniegu, a ciągły szum skrzydeł miał tendencję do usypiania moich zmysłów…. Przed zachodem słońca dotarłem do Louisville, odległego o pięćdziesiąt mil od Hardensburgha. Gołębie nadal przepływały w niezmniejszonej liczbie i trwało to przez trzy dni z rzędu”.

Polowanie na gołębie wędrowne w Luizjanie © Smith BennettIllustrated Sporting and Dramatic News, 1875. Wikimedia Commons.



Pomimo swojej oszałamiającej liczebności, gołąb wędrowny nie mógł się równać z wojną toczoną z nim – nieustające polowania na skalę przemysłową i niszczenie jego siedlisk w coraz większym stopniu uszczuplały jego populację. W latach pięćdziesiątych XIX wieku zaczęły włączać się sygnały alarmowe, ale nie przyniosło to praktycznych rezultatów. W 1857 r. do legislatury stanu Ohio przedstawiono ustawę mającą na celu ochronę gołębi wędrownych, ale specjalna komisja odrzuciła ją, stwierdzając, że ptak był „cudownie płodny… żadne zwykłe zniszczenie nie może zmniejszyć jego liczebności”. Gdy nadszedł  XX wiek gołąb zniknął na wolności, a w niewoli przetrwało tylko kilka okazów. Od 1909 do 1912 roku Amerykański Związek Ornitologów oferował 1500 dolarów każdemu, kto zgłosi kolonię lęgową gołębi wędrownych, ale nagroda nigdy nie została odebrana. W 1914 roku w zoo w Cincinnati zmarła Martha, ostatni znany gołąb wędrowny. Miała około 29 lat i nigdy nie złożyła zapłodnionego jaja.


Martha w 1912 r. Po jej śmierci jej ciało umieszczono w gablocie z adnotacją: „MARTHA, ostatnia ze swojego gatunku, zmarła o godzinie 13:00 1 września 1914 roku w wieku 29 lat w Ogrodzie Zoologicznym w Cincinnati. WYMARŁE” © Enno Meyer, Wikimedia Commons.



książce O pochodzeniu gatunków Karol Darwin zauważył związek między liczebnością gatunków a wielkością ich zasięgu geograficznego i zasugerował, że czynniki te są ważne dla powodzenia gatunku: „Kto potrafi wyjaśnić, dlaczego jeden gatunek występuje szeroko i jest bardzo liczny, a dlaczego inny gatunek pokrewny ma wąski zasięg i jest rzadki? Jednak te relacje mają najwyższą wagę, gdyż determinują obecny dobrostan i, jak sądzę, przyszły sukces i modyfikację każdego mieszkańca tego świata”.


Rzeczywiście, niska liczebność i ograniczony zasięg (oba przejawy rzadkości) są uważane za główne czynniki ryzyka wyginięcia i są wiodącymi kryteriami oceny gatunków z Czerwonej Listy prowadzonej przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody. A jednak dwa gatunki, niegdyś szeroko rozpowszechnione i niewyobrażalnie liczne, zniknęły na zawsze.


Opowieści o szarańczy z Gór Skalistych i gołębiach wędrownych sugerują, że każdy organizm może popaść w zapomnienie, jeśli zostanie zepchnięty za daleko. Może się to przytrafić gatunkowi znajdującemu się w pobliżu ciebie.

 

Link do oryginału: https://whyevolutionistrue.com/2023/11/20/readers-wildlife-photos-1977/

Why Evolution Is True, 20 listopada 2023

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska


Athayde Tonhasca Júnior - 
brytyjski entomolog.


Skomentuj Tipsa en vn Wydrukuj






Nauka

Znalezionych 1475 artykuły.

Tytuł   Autor   Opublikowany

Skamieniałe zachowanie: termity uwięzione w tandemie   Coyne   2024-04-25
Artykuł w piśmie „Science”: rozszerzyć DEI w STEMM   Coyne   2024-04-19
Dlaczego organizacje naukowe powinny zachować neutralność polityczną?   Coyne   2024-04-11
Darwin znowu się myli! Artykuł pokazuje, że jego hipoteza o „samcach większych u ssaków” wydaje się błędna   Coyne   2024-04-06
Czasami gwoździe, koparki, straż, czasami lalki, wstążki, makijaż   Tonhasca Júnior   2024-04-03
Po raz kolejny twierdzenie, że płeć nie jest binarna, ale bez żadnych nowych argumentów   Coyne   2024-03-29
Jak małpy człekokształtne (włącznie z ludźmi) straciły swoje ogony   Coyne   2024-03-26
Ale najpierw kawa   Tonhasca Júnior   2024-03-21
Ideolodzy: dlaczego nauczanie genetyki musi mieć charakter społeczno-polityczny   Coyne   2024-03-19
Przepływ genów od neandertalczyków i denisowian do ludzi „współczesnych” i odwrotnie   Coyne   2024-03-14
Wejdź – skoro nalegasz   Tonhasca Júnior   2024-03-09
Czy “bezpłciowe” bakterie tworzą biologiczne gatunki?   Coyne   2024-03-06
Carl Zimmer o gatunkach i ochronie     2024-02-29
Kolejna błędna próba skorygowania ewolucji   Coyne   2024-02-22
Ryjący w ziemi przedsiębiorcy   Tonhasca Júnior   2024-02-15
Olbrzymie armie o niezliczonych umiejętnościach    Tonhasca Júnior   2024-02-08
Wejdź, powiedziała, dam ci schronienie przed burzą   Tonhasca Júnior   2024-01-15
Czy ludzie wyewoluowali w wodzie?   Coyne   2024-01-08
Jak upadają wielcy   Tonhasca Júnior   2024-01-04
Oczy reniferów zmieniają kolor, żeby łatwiej im było dostrzec jadalne porosty   Coyne   2023-12-30
Życzliwi przestępcy   Tonhasca Júnior   2023-12-28
Conor Friedesdorf (i Alexander Barvinok) o ideologicznym przymusie na amerykańskich uczelniach   Coyne   2023-12-26
Zdumiewający manipulatorzy   Tonhasca Júnior   2023-12-25
Nie gryzie się ręki, która cię zapyla   Tonhasca Júnior   2023-10-19
Rewolucja komunikacyjna   Hannam   2023-10-18
BBC szerzy propagandę rolnictwa organicznego, a biedni na świecie cierpią   i Kathleen Hefferon   2023-10-13
Niezwykły przypadek koewolucji i specyficzności zapylacz/storczyk   Coyne   2023-10-07
Płeć męska lub żeńska: nie ma nic pomiędzy   Elliot   2023-10-03
Myślenie intuicyjne i analityczne   Novella   2023-09-29
„Kryzys klimatyczny” to mistyfikacja   Williams   2023-09-25
Jak (i dlaczego) ośmiornica edytuje swój RNA   Lewis   2023-09-23
„Najbardziej znany zabójca ludzi”: jakie są prawdziwe początki XIV-wiecznej Czarnej Śmierci?   Lewis   2023-09-15
Do jakiego stopnia pary mają wspólne cechy?   Novella   2023-09-14
Kenia daje zielone światło 58 projektom GMO – naukowcy na całym świecie kontynuują badania w dziedzinie biotechnologii, mimo procesów sądowych i dezinformacji   Ombogo   2023-09-08
Lancet atakuje anty-przebudzenie, a czytelnik odpowiada   Coyne   2023-08-24
Więcej wyrafinowanej teologii: uczony religijny zastanawia się, czy neandertalczycy mieli nieśmiertelne dusze   Coyne   2023-08-16
Aktywiści anty-GMO w Afryce szerzą mity i strach, ale nie przedstawiają żadnych naukowych dowodów   Abutu   2023-08-14
Mało znana strona ryjkowców   Tonhasca Júnior   2023-08-11
Dlaczego nie można być osobą transrasową?   Coyne   2023-08-10
Walka z malarią za pomocą inżynierii genetycznej   Novella   2023-08-08
Jak restrykcje Unii Europejskiej podsycały głosy przeciwko GMO, jak również głód na globalnym Południu, a zwłaszcza w Afryce   Oria   2023-08-02
Nieznośni mali pomocnicy   Tonhasca Junior   2023-07-29
Macedońskie skarby   Tonhasca Júnior   2023-07-26
GMO i motyle   Novella   2023-07-25
Narzucanie ideologii naturze: Kew Garden celebruje „rośliny queer”   Coyne   2023-07-24
Smak miesiąca   Tonhasca Júnior   2023-07-20
Kłopoty na wylocie   Szczęsny   2023-07-18
Ideologiczne podważanie biologii   i Luana S. Maroja   2023-07-17
Role mężczyzn i kobiet w polowaniu, raz jeszcze   Coyne   2023-07-15
David Hillis o specjacji   Coyne   2023-07-13
Niechętni dawcy i pracowici biorcy   Tonhasca Júnior   2023-07-08
Grube problemy z jelitem   Szczęsny   2023-07-07
Badaczka z Leakey Foundation twierdzi, że kości orangutanów mówią nam, że biologiczna płeć jest spektrum, a nie binarna   Coyne   2023-06-30
Przez dziurkę od klucza   Szczęsny   2023-06-24
Nowa (nie podparta żadnymi dowodami) hipoteza, która eliminuje role płciowe w społecznościach łowców-zbieraczy   Coyne   2023-06-22
Błędne wyobrażenia o ewolucji   Coyne   2023-06-16
Influencerzy z podziemia   Tonhasca Júnior   2023-06-13
Jak wyewoluowało ubarwienie ostrzegawcze?   Coyne   2023-06-12
„San Francisco Chronicle” bardzo myli się w sprawie biologicznej płci   Coyne   2023-06-09
Kolczasty problem   Tonhasca Júnior   2023-06-06
Wpaść w amok. Empiryczna analiza szaleńczych zabójstw pokazuje, że wyłaniają się dwa różne wzorce.   King   2023-06-03
Błędna krytyka genetycznych testów na pochodzenie   Coyne   2023-06-02
Zdatny do lotu   Tonhasca Júnior   2023-06-01
‘Raniąca’ idea merytorycznych podstaw nauki    i Jerry Coyne   2023-05-29
Główny problem w filogenezie zwierząt wydaje się być rozwiązany   Coyne   2023-05-26
Americana   Tonhasca Júnior   2023-05-24
Czy uprawa jabłek odzwierciedla bigoterię?   Coyne   2023-05-18
Kenia: Musimy zająć się brakiem bezpieczeństwa żywnościowego, ale najpierw musimy położyć kres dezinformacji na temat upraw modyfikowanych genetycznie   Oria   2023-05-16
Czytanie myśli z fMRI i AI   Novella   2023-05-05
Jest lepiej niż myślisz   Lomborg   2023-05-03
Dwudziestu dziewięciunaukowców publikuje artykuł w obronie merytorycznych podstaw w nauce     2023-05-01
Niewygodna historia   Ferguson   2023-04-28
Biologia rezygnacji z działania: kiedy kontynuować, a kiedy spasować   Coyne   2023-04-26
Porywacze ciał   Tonhasca Júnior   2023-04-25
Porażka jest kluczowym składnikiem innowacji   Ridley   2023-04-22
Używanie roślin jako biofrabryk   Novella   2023-04-14
Dawno zmarli przemawiają do nas   Tonhasca Júnior   2023-04-12
Wątpliwi pomocnicy    Tonhasca Júnior   2023-04-08
Uganda: aktywiści przeciwni biotechnologii szerzą dezinformację   Wetaya   2023-04-05
Anglia pozwala na uprawy poddane edycji genów   Novella   2023-04-03
Recenzja z książki  Can “The Whole World” Be Wrong?   Rose   2023-04-01
Psychologia ewolucyjna dla początkujących   Coyne   2023-03-27
“Konwergentna” ewolucja mrówek grzybiarek Starego i Nowego świata   Coyne   2023-03-23
Gigantyczna armia małych zabójców   Tonhasca Júnior   2023-03-22
Colin Wright broni binarności płci u zwierząt   Coyne   2023-03-15
AI: gorąca randka z “Sydneyem ”   Gotefridi   2023-03-15
Zmienić język w ekologii i biologii ewolucyjnej! Przykład anemii sierpowatej   Coyne   2023-03-13
Wzrost liczby nieobecnych ojców i towarzyszące temu społeczne problemy   Geary   2023-03-11
No pasarán    Tonhasca Júnior   2023-03-04
Dezinformacja o GMO: Kenijczykom będzie trudno podejmować racjonalne decyzje i to może kosztować życie   Mykonyo   2023-02-24
Twardy kwiat do zgryzienia    Tonhasca Júnior   2023-02-22
ChatGPT niemal zdaje lekarski egzamin końcowy   Novella   2023-02-21
“Rogi” trylobitów mogły być używane jako broń w walkach między samcami   Coyne   2023-02-15
Postmodernizm obnażony   Dawkins   2023-02-14
Powody naszych wierzeń. Jak i dlaczego irracjonalność trzyma nas w swoich szponach i jak możemy z tym walczyć?   Pinker   2023-02-13
Kiedy zapada noc i ziemia jest ciemna   Tonhasca Júnior   2023-02-10
W nowej książce jest słuszna krytyka idei, że są lepsze i gorsze gatunki, ale jest także błędne twierdzenie, że gatunki nie są realne   Coyne   2023-02-06
Kolczatki wydmuchują bąbelki śluzu z nosa, żeby się ochłodzić   Coyne   2023-02-02
Mali i zręczni influencerzy   Tonhasca Júnior   2023-01-31
Dowody na ewolucję: Bezwłose zwierzęta mają martwe geny na sierść   Coyne   2023-01-23

« Poprzednia strona  Następna strona »
Polecane
artykuły

Lekarze bez Granic


Wojna w Ukrainie


Krytycy Izraela


Walka z malarią


Przedwyborcza kampania


Nowy ateizm


Rzeczywiste łamanie


Jest lepiej


Aburd


Rasy - konstrukt


Zielone energie


Zmiana klimatu


Pogrzebać złudzenia Oslo


Kilka poważnych...


Przeciwko autentyczności


Nowy ateizm


Lomborg


„Choroba” przywrócona przez Putina


„Przebudzeni”


Pod sztandarem


Wielki przekret


Łamanie praw człowieka


Jason Hill


Dlaczego BIden


Korzenie kryzysu energetycznego



Obietnica



Pytanie bez odpowiedzi



Bohaterzy chińskiego narodu



Naukowcy Unii Europejskiej



Teoria Rasy



Przekupieni



Heretycki impuls



Nie klanial



Cervantes



Wojaki Chrystusa


Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Małgorzata, Andrzej, Henryk