Niedziela, 3 marca 2024 - 17:24

« Poprzedni Następny »

Policy-makers, educators, dissidents

Policy-makers, educators, dissidents

Andrzej Koraszewski 2016-06-04

Al-Arabi, as Judge of the UN International Court of Justice, welcomes Vladimir Putin
Al-Arabi, as Judge of the UN International Court of Justice, welcomes Vladimir Putin

A constant battle for peace is taking place. France proposed another peace initiative and immediately gained the full support of the Arab League. The League’s Secretary-General gave this support during a meeting of Arab foreign affairs ministers in Cairo where he stated, inter alia, that “Israel is the last bastion of fascism, colonialism and racial discrimination in the world”.

Interesting. You could say that the Arab League, established in 1954, has become very much more humanitarian and diplomatic than it was in the beginning. The first Secretary-General of this organization, Azzam Pasha, in an interview in October 1947 for the Egyptian daily Akhbar al-Yom, said that the war with the Jews will be “a war of extermination and momentous massacre which will be spoken of like the Mongolian massacre and the Crusades.” When an immediate massacre failed to materialize the Arab League decided to divide it into installments. 

But before that, on the day of the proclamation of Israel’s independence, the Arab League announced that its forces had invaded Israel. Egypt’s Foreign Minister had sent a telegram to the UN Security Council: “Egyptian armed forces have started to enter Palestine to establish security and order”. The Arab League then had six members, and the armies of all the members jointly took part in this aggression.  

Nabil al-Arabi is the sixth Secretary-General of the Arab League. He is deeply committed to the traditions of this organization which today has 22 member states with a total population of 350 million. Looking at the history of the Arab League (older than the European Union) it’s difficult not to get an impression that the fight with Jews is practically the only aim of this organization. All its other achievements are modest, to put it mildly, but in this field three full-blown wars (lost) and a constant hybrid warfare are genuine organizational successes.


The current Secretary-General of the Arab League is a lawyer, educated in Cairo and the U.S., and he was the legal adviser to the Egyptian delegation at Camp David. He was Egypt’s Permanent Representative to the United Nations in New York, Vice-President of the UN General Assembly, and he has held important and honorable posts in diverse international bodies. He was (after Mubarak was deposed) the Foreign Minister of Egypt.      


Since 2011 he has been the Secretary-General of the Arab League. He started his work in this capacity with a statement that the Egypt-Israel peace treaty of 1979 was not sacred and could be annulled if one of the sides breached the treaty. Remember that those were the first months of the Arab Spring. Mubarak’s government was overthrown in January. The importance of the Muslim Brotherhood grew rapidly, and it had never accepted the treaty concluded by President Sadat (and was responsible for his assassination).


The Arab League has had a long tradition based on a central credo that the existence of Israel was a threat to the existence of the Arab nation. This conviction was at the bottom of a decision voted for at a summit of the Arab League’s states in January 1964 to reverse the course of the Jordan’s tributaries in Syria and Lebanon and thereby radically reduce the amount of water available for the Israelis (as well as Arabs living on the both sides of the Jordan River).    


That same year the Arab League established the Palestinian Liberation Organization, which was supposed to conduct a permanent hybrid warfare. (Of course, establishing a Palestinian state on the territory of Judea and Samaria, occupied at that time by Jordan, was not on the agenda.)

Fighters for freedom and democracy. PLO Chairman Arafat (in the middle) at a press conference in Jordan(Photo credit: Keystone/Hulton Archive/Getty Images)

Fighters for freedom and democracy. PLO Chairman Arafat (in the middle) at a press conference in Jordan

(Photo credit: Keystone/Hulton Archive/Getty Images)

Also the 1967 war was prepared by the Arab League. The dramatic defeat of the joint Arab armies was acknowledged at the famous Arab summit in August 1967 in Khartoum in the resolution of three “No’s” – no to peace with Israel; no to the right of Israel to exist; no to negotiations with Israel. The resolution recognized the Palestinians’ right to all of Palestine (which by then meant the area of the former British Mandate minus Jordan).


After Egyptian President Anwar Sadat signed the peace treaty with Israel, Egypt was excluded from the Arab League for eight years and its readmission didn’t mean recognition of Israel or acceptance of any efforts towards peace with Israel.

In February 2016 the current Secretary-General, after a few months of “knife Intifada”, called Palestinians to “civil disobedience” and to support the BDS movement. The former (in spite of its grotesque reference to Gandhi in this context) is difficult to treat as anything else than a call to terrorism; the latter is interesting insofar as Al-Arabi had repeatedly said that peace negotiations were a road to nowhere.


The Secretary-General knows very well that his words will not be met with any protests or even interest from the western world. The Arab League not only never protested against successive intifadas but, like now, consistently presents killed or wounded terrorists as victims and never condemns the acts of Palestinian terror. In the same speech Al-Arabi talked about “indiscriminate killing of civilians” which started with the attack on the King David Hotel, committed by a clandestine Jewish organization.


In the opinion of this former judge of the International Court of Justice, Israel is the last bastion of fascism, colonialism and racial discrimination. The facts that Mein Kampf  is a longstanding best seller in Arab countries, that Israeli Arabs have more rights than Arabs in any of the Arab League’s member states, and that Israeli “colonies” consist of a few thousand houses on the disputed territory which was retaken in a war of defense after the aggression by the Arab League, do not seem an argument for this internationally famous lawyer.


From the political viewpoint he is probably right. After all, the Secretary-General of the Arab League has behind him not only 22 Arab states and the other Muslim states but also the rest of the world as well. The policy this organization is conducting is also financed by the United Nations. Palestinian terrorism starts in schools run by UNRWA.



In an excellent book by Piotr Ibrahim Kalwas, Egipt – haram, halal, an elderly Egyptian professor tells about the long history of the Arab love affair with Nazism and about the contemporary Arab obsession with anti-Semitism, about envy and the inability to get out of the vicious circle when irrational hatred dominates the mentality of the ruling class and the people.  

A Syrian refugee who is living in Turkey tells about it differently. Abaut Dandachi is a manager of an IT project but today he is known to the world as a Syrian dissident, the author of books and a blog, From Homs to Istambul. Dandachi writes that it’s not Islamophobia that keeps him up at night, it’s anti-Semitism. He finds fascism in different places than the Secretary-General of the Arab League. His article about anti-Semitism starts with an illustration captioned:

The three stages of fascism in all its guises; first they target the Jews, then they do away with the Jews. Before you know it they are painting “N” on the confiscated properties of other groups and minorities. A world where Jews can be persecuted out of liberal Western societies they have lived in for generations is a world that is unsafe for any minority anywhere in the world, including refugees such as myself.”

In an interview in November 2015 Abaut Dandachi explained why he was convinced that it was impossible to eliminate extremism exclusively by police operations. This struggle requires daily confrontations with extremism, and extremism invariably starts with anti-Semitism.

“Europe missed the signs.  Extremism always starts with anti-Semitism.  It’s not a problem just for the Jews.  It’s a symptom of something much worse to come and frankly, Europe’s response to the growth of anti-Semitism has been appalling. [...]I’ve seen how a society becomes extremist. Grievances that initially could be handled rationally get hijacked by people with an extremist agenda, who then fan the flames of tension and hatred until the middle ground is burned away and everyone is only left with the extremist sides.  In the end, ordinary people from both sides feel that they have to join the extremists for their own self-preservation.  It should never be allowed to get to that point.”

Today ISIS is the source of the greatest fears, but according to Dandachi even if ISIS were vanquished today its ideology has already poisoned minds, and the idea of a world caliphate is popular -  like Nazism, which was finally vanquished, but its ideology persists and still has many followers.


A British Jewish actress and writer, Maureen Lipman, writes about growing anti-Semitism in Great Britain:

Out of the blue, the papers and the airways are filled with the word “anti-Semitism”. It is all about us. Again. Why? Have I missed something? Did Israel attack a neighbour in response to rocket fire? No. Have Jews attacked, surrounded, blown up, beheaded, caged, destroyed, proselytised, rounded up, raped or hijacked anybody? No. Have any recent terrorist attacks been perpetrated by Jewish groups? No. Have we vowed in our constitutions, on our websites and on social media to destroy any one of the Muslim states or Catholic or Christian countries of the world, or urged young Jews to stab members of other faiths? Have we flown planes into tower blocks or trained suicide bombers to blow themselves up in marketplaces, on buses, and in hospitals? No. 

The British actress doesn’t find the answer to the question “Why?”. Indirectly (and earlier in time) the answer was given by a compatriot of the Secretary-General of the Arab League,  an Egyptian dissident living in Germany, Hamed Abdel-Samad, a writer an political scientist who in March 2016 gave a lecture entitled “Islamic Fascism and the Jews”. He says that there were two books he encountered everywhere Mein Kampf  and The Protocols of the Elders of Zion.   

"Can you imagine a religion whose adherents pray every day, reciting the most important chapter in their holy book, which consists of curses towards others? Have you ever asked yourself what the verse 'those who incur wrath and those who have gone astray' means? What does it mean to pray and curse others?”

Abdel-Samad asks rhetorically whether he is paid by Mossad. And he answers: “No. I'm saying this because this hatred is poisoning us. We have wasted vast efforts on this hatred.”

(You can watch his lecture on this video:

The Secretary General of the Arab League, Nabil Al-Arabi, claims that “Israel is the last bastion of fascism, colonialism and racial discrimination”. He is a highly respected politician; many in Europe and America listen carefully to what he says. Millions fervently want to believe that he is speaking the truth, the whole truth and nothing but the truth.          


Translated by Małgorzata Koraszewska and Sarah Lawson


Skomentuj Tipsa en vn Wydrukuj

Ja: Czemu się tak przyglądasz? 
Hili: Patrzę czy drzewa kwitną.
Ja: Coś ci się pomyliło.


Bogu/bogom nic
nie jesteśmy winni (III)
Lucjan Ferus

Stworzenie gwiazd, Kaplica Sykstyńska, Michał Anioł (Wikipedia)

Jesteście zszokowani wizerunkiem Boga jaki wynika z mojego rozumowania? Podejrzewaliście, że właśnie taki może być nasz Stwórca? Różni się on „trochę” od tego, jakiego poznawaliśmy na lekcjach religii, prawda? Jesteście tym zbulwersowani, a może nawet co niektórzy obrażeni?

Całkiem niepotrzebnie, możecie mi wierzyć. Pragnę was uspokoić: ten wizerunek Boga jest ani mniej ani bardziej prawdziwy od jakiegokolwiek innego z naszych „świętych ksiąg” lub religijnej tradycji.


Opary zbiorowego
Andrzej Koraszewski

Zachód staje na głowie, żeby prawdziwą masakrę Żydów przeprowadzoną przez islamo-nazistów z Hamasu zatrzeć kłamstwami o rzekomych masakrach biednych Palestyńczyków dokonywanych przez „żydowskich faszystów”. Prawdy Hamasu wydają się być święte dla zachodnich polityków, dyplomatów, dziennikarzy i celebrytów. Nasze nowe Ministerstwo Spraw Zagranicznych pozostaje wierne tradycji pisowskich dyplomatów i właśnie doniosło o swoim zaniepokojeniu:

Blue line

Wszyscy jesteśmy
Andrzej Koraszewski 

„Litwini uważają mnie za zdrajcę” – powiedział mi kiedyś w rozmowie Jerzy Giedoyc z tym swoim zagadkowym uśmiechem. Urodził się w Mińsku, do szkoły poszedł w Moskwie, jego pierwszym językiem był rosyjski, polskiego nauczył się później. Litewskie korzenie były dla niego raczej legendą, niż źródłem tożsamości. Polska była najważniejsza. Żałuję, że nie zadałem mu w tamtej rozmowie pytań, które zadałbym dzisiaj. Mój pradziad uciekł z Litwy po powstaniu styczniowym, osiadł w zaborze niemieckim w 1864 roku. Litewska gałąź rodziny była spolonizowana od kilkuset lat.
Dopiero kiedy zamieszkałem w Anglii zaczęło mnie fascynować pytanie, jak funkcjonuje proces przejmowania języka i kultury kolonizatorów przez ziemiaństwo skolonizowanego narodu? Irlandia, Finlandia. Litwa. Trzy kraje, w których elity przeszły na język najeźdźcy, a stara narodowa kultura tliła się w „warstwach niższych”. W Polsce każde dziecko zna słowa „Litwo ojczyzno moja”, ale nie spotkałem polonisty, który zastanawiałby się nad pytaniem, jak to brzmi po litewsku. Polską literaturę niesłychanie wzbogacili polskojęzyczni Litwini, ale ten fenomen wzbogacenia własnej kultury przez ludzi z narodów podbitych jest doskonale znany w literaturze szwedzkiej, a jeszcze bardziej w literaturze anglosaskiej czy francuskiej.     


Protokoły mędrców Syjonu
w Karcie Hamasu
Eliyahu Stern

Okładka arabskiego tłumaczenia Protokołów mędrców Syjonu (Zdjęcie:

To jest ziemia, która należy do Boga i którą mogą posiadać jedynie muzułmanie. Hamas wierzy, że ta ziemia – „od rzeki (Jordan) do morza (Śródziemnego)” – stała się wakf podczas wczesnych podbojów islamskich wkrótce po śmierci proroka Mahometa i że muzułmanie są zobowiązani wyzwolić ją od Żydów poprzez dżihad (świętą wojnę). 

Drugim źródłem jest antysemicka nienawiść do Żydów, gdziekolwiek się znajdują. Nienawiść ta wywodzi się ze starożytnych źródeł islamu (Koran, hadisy i ich interpretacje, a także historyczne relacje z życia Proroka). Ale opiera się także na obrazie Żyda, jaki pojawia się w źródłach antysemickich przejętych z kręgów chrześcijaństwa i Zachodu.

Blue line

Współudział UE w finansowaniu
irańskiego terrroru
Majid Rafizadeh

Zarówno Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej jak i wszystkie tworzone przez Iran milicje posługują się nazistowskim salutem. Europa woli tego nie zauważać. Na zdjęciu bojownicy Hezbollahu. 

Za pozornie łagodnymi transakcjami handlowymi kryje się niepokojąca rzeczywistość: fundusze wygenerowane z handlu Europy z Iranem są kierowane na działania, które obecnie przedłużają przemoc i konflikty oraz stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla Europy, Bliskiego Wschodu i interesów bezpieczeństwa Ameryki.... Od 2012 r. reżim irański przeznaczył ponad 13 miliardów dolarów na wsparcie swojej sieci terrorystycznych milicji.


Powtarzanie kłamstwa
czyni je powszechną prawdą
Elder of Ziyon

Po zakończeniu pierwszej wojny światowej i upadku Imperium Osmańskiego na konferencji w San Remo (w dniach 19–26 kwietnia 1920) ustalono granice niepodległych krajów arabskich jak również uznano, że po przyznaniu Arabom Transjordanii, obszar Mandatu Palestyńskiego od rzeki Jordan do Morza Śródziemnego będzie Domem Narodu Żydowskiego. Decyzja została zatwierdzona przez Ligę Narodów.  (Źródło zdjęcia: Wikipedia.)

Izraelożercy swobodnie stosowali metodę Wielkiego Kłamstwa. Widzimy to dzisiaj, gdy stosują terminy „ludobójstwo” i „apartheid” wobec Izraela. Już nawet nie udają, że bronią tych absurdalnych oskarżeń – wierzą, że po prostu je powtarzając i traktując jako oczywistość, mogą zaszczepić w ludzkich umysłach skojarzenie między Izraelem a tymi zbrodniami przeciwko ludzkości, tak aby kłamstwa zostały zaakceptowane jako oczywista prawda. Nikt nie może uwierzyć, że są tak bezczelnie okłamywani.

Ale przed tymi zniesławieniami było inne kłamstwo, które udokumentowałem wcześniej – kłamstwo, że Izrael znajduje się na „okupowanym” lub („skradzionym”) „terytorium palestyńskim”. 


Carl Zimmer o gatunkach
i ochronie
Jerry Coyne i Greg Mayer

Wczoraj [19 lutego] Carl Zimmer opublikował w „New York Times” artykuł na temat pojęcia gatunków i ich ochrony. Greg i ja przedyskutowaliśmy ten artykuł i postanowiliśmy go omówić. Obaj uznaliśmy, że chociaż Zimmer nie zajmuje stanowiska w sprawie koncepcji gatunków (co jest dobre), porusza ważny temat. A wydaje się on być następujący: ochrona różnorodności biologicznej zależy w decydującym stopniu od tego, co biolodzy uznają za „gatunek”. Naszym zdaniem argument ten nie jest poprawny, ponieważ różnorodność biologiczną można chronić niezależnie od koncepcji gatunku, mimo że niektórzy biolodzy wydają się uważać, że musimy chronić gatunki. 


Jak działa kampania
„przemocy osadników”
Caroline B. Glick

Givat Eitam koło Efratu, wrzesień 2007. Zdjęcie: Michal Fattal/Flash90.

Po południu w ubiegłą sobotę  71-letnia Hagar Gefen jechała przez Dolinę Jordanu, kiedy została napadnięta przez palestyńskich napastników. Wyciągnęli ją z samochodu, pobili i ukradli pojazd.

Gefen jest działaczką antysyjonistyczną powiązaną z radykalną organizacją pozarządową pod nazwą „Patrząc okupacji w oczy”. Modus operandi jej grupy polega na nękaniu izraelskiej ludności cywilnej i sił zbrojnych w Judei i Samarii w celu ich demonizowania. Jak napisali niedawno przywódcy tej organizacji: „Inicjujemy bezpośrednie działania, które denerwują osadników i rzucają wyzwanie siłom bezpieczeństwa. Współpracujemy z palestyńskimi kolegami, którzy często stoją razem z nami na Zachodnim Brzegu”.


Zachód nakarmi
głodujących Jemeńczyków
Steven Stalinsky

Niedożywione dziecko w jemeńskim szpitalu

Na całym Bliskim Wschodzie upadłe państwa i terytoria są zależne od ogromnych ilości pomocy humanitarnej z Zachodu, która ma na celu wyżywienie ludności i opiekę nad nią. Wiele z nich jest de facto kontrolowanych przez Iran za pośrednictwem pełnomocników. Jednym z takich pełnomocników jest Ansar Allah, powszechnie znana jako Hutii, organizacja panująca nad znaczną częścią kraju, w tym nad stolicą Saną i 70-80 procent populacji. Huti przez ostatnią dekadę zaopatrywani byli przez Iran w zaawansowaną i wyrafinowaną broń.


Porwani przez Hamas
i ślepota moralna
Liat Collins

EYLON LEVY. Izrael nie potrzebuje pouczeń obcych rządów na temat znaczenia uwolnienia zakładników.(zdjęcie: HAIM ZACH/GPO)

Tak się złożyło, że po porannym czytaniu gazet po prostu podniosło mi się ciśnienie krwi.

Na przykład artykuł na pierwszej stronie z 15 lutego głosił: „Biały Dom nalegał, aby ‘wszyscy, włącznie z Izraelem’, zrobili wszystko, co w ich mocy, by osiągnąć porozumienie w sprawie uwolnienia zakładników, w czasie, kiedy są doniesienia, że premier Benjamin Netanjahu nie aprobował ponownego wysłania delegacji do Kairu w celu dalszych negocjacji”.

Blue line

skrzydło Hamasu
Brendan O’Neill

Czy teraz możemy nazwać je marszami nienawiści? W sobotę w Londynie odbyło się kolejne zgromadzenie pieniących się Izraelofobów. Kolejne hałaśliwe zgromadzenie burżuazyjnych lewicowców i radykalnych islamistów. Kolejna długa wędrówka przez miasto tej najbardziej nikczemnej bandy klientów Waitrose i fanów dżihadu, afektowanych liberałów i ludzi, którzy wymierzą im sto batów, jeśli rewolucja islamska kiedykolwiek dopadnie Wielką Brytanię. 


Jeśli Hamas przyznaje,
że zginęło 6000 terrorystów...
Elder of Ziyon

Źródło zdjęcia: biuro rzecznika prasowego IDF.

Dziś pojawia się wiele raportów cytujących anonimowego funkcjonariusza Hamasu w Katarze, który powiedział, że Hamas szacuje, że zginęło jedynie 6 000 terrorystów, a nie 12 tysięcy, jak szacuje Izrael.

Kto mówi prawdę?


Spójrzmy na pełny cytat Reutersa w kontekście:

Blue line

Dzień po
i jego konteksty
Andrzej Koraszewski

Londyńska ulica sprzymierzona z barbarią (Źródło: Instagram)

Podczas gdy w Polsce toczą się teologiczno-sejmowe spory o tabletkę „dzień po”, w Ameryce wrzenie, w związku z jednoznacznym planem na „dzień po” przedstawionym przez premiera Netanjahu. Po dwóch latach wojny w Ukrainie nikt jeszcze niczego nie planuje na „dzień po”, ponieważ ta perspektywa wydaje się zbyt odległa. W Gazie coraz częściej widzimy tłumy mieszkańców przeklinających Hamas, a nawet życzących Izraelowi szybkiego zwycięstwa. 


Hamas: Palestyńscy cywile
są także terrorystami
Khaled Abu Toameh

<span>Udział palestyńskich cywilów w masakrze 7 października i w porwaniu Izraelczyków jest niezwykle niepokojący: pokazuje, że duża liczba ludzi w Strefie Gazy faktycznie wspiera Hamas i jego terroryzm przeciwko Izraelowi. Na zdjęciu: terrorysta Hamasu i palestyńscy cywilni wspólnicy wchodzą do kibucu Be'eri, aby mordować, gwałcić i torturować Żydów, 7 października 2023 r. (Źródło zdjęcia: kamera bezpieczeństwa kibucu Be'eri)</span>

Od ataku Hamasu na Izrael 7 października 2023 r. przywódcy tej wspieranej przez Iran grupy terrorystycznej próbują zdystansować się od okrucieństw, zrzucając na palestyńskich cywilów odpowiedzialność za niektóre zbrodnie, w tym morderstwa, ścięcia głów, gwałty, tortury, porwania, okaleczenie i spalenie setek izraelskich mężczyzn, kobiet i dzieci.

Są to ci sami cywile, których Hamas od dawna używa jako ludzkich tarcz w swoim Dżihadzie (świętej wojnie), by mordować Żydów i unicestwić Izrael.


Bogu/bogom nic
nie jesteśmy winni (II)
Lucjan Ferus

Giovanni di Paolo (1403-1483), Chrzest Chrystusa, Galeria Fine Art Express.

Drugie pytanie jakie się nasuwa w związku z odkupicielską ofiarą na krzyżu Syna bożego: „Czy był to jedyny sposób, w jaki Bóg mógł naprawić grzech pierworodny człowieka?”. Jednym słowem: czy konieczna była ta ofiara z Syna bożego, złożona przez Boga samemu sobie, po to, by przebłagać nią (przekupić) siebie za swoje niezbyt udane stworzenia – ludzi? 


Premier Kataru o porwanych
i zawieszeniu broni
Daniel Greenfield

Sekretarz stanu USA Antony Blinken wita premiera Kataru i ministra spraw zagranicznych Mohammeda bin Abdulrahmana Al Thaniego w Doha, Katar, 6 lutego 2024 r. Źródło: Chuck Kennedy/Departament Stanu USA.

Katar jest islamskim państwem terrorystycznym. To bardzo sprytne państwo terroru, które działa głównie w sferze propagandowej. Stworzyło międzynarodową sieć informacyjną Al Dżazira, jest właścicielem think tanków doradzających rządowi w Waszyngtonie, takich jak Brookings, a wielu byłych pracowników tych think tanków znalazło posady w administracji Bidena, zaś rzecznicy tego państwa przodują w kłamaniu, dzieleniu i podbijaniu.


Sabotowanie romansu
Douglas Altabef

Prezydent USA Joe Biden i premier Izraela Benjamin Netanjahu w Tel Awiwie, 18 października 2023. Zdjęcie: Avi Ohayon/GPO.

Wszystkie małżeństwa mają swoje wzloty i upadki. Choć nie jest to małżeństwo per se, Amerykę i Izrael łączy trwający od kilkudziesięciu lat romans. W stosunkach międzyludzkich uczucie to było niezmienne. Na poziomie politycznym były okresy ciepłe i zimne. Od czasu podpisania traktatu pokojowego między Egiptem a Izraelem pod koniec lat 70. XX w. na Zachodzie, a zwłaszcza w USA, narasta obsesja na punkcie znalezienia trwałego rozwiązania konfliktu na skim Wschodzie.


Nie ma rozwiązania
w postaci dwóch państw 
Gadi Taub

Źródło zdjęcia: zrzut z ekranu wideo IDF.

Nie winię żadnego syjonisty ani sojusznika Izraela za to, że przyjął rozwiązanie w postaci dwóch państw, tak jak sam to robiłem przez wiele lat. Żaden inny plan pokojowy nie potrafiłby tak płynnie godzić interes własny i wzniosłe zasady. Żaden inny plan nie mógłby zaoferować lepszego sposobu na przekroczenie sprzeczności, jakie rzeczywistość narzuciła Izraelczykom, niż przez przedstawienie syjonistycznego argumentu na rzecz państwowości palestyńskiej. Idea dwóch państw, znacznie potężniejsza niż zwykłe rozwiązanie problemu, miała dla nas nieodparty urok – była obietnicą, że podział może zjednoczyć Izrael.


Prawdziwa śmierć
w kognitywnej wojnie
Andrzej Koraszewski

Rozgniewało mnie pytanie korespondenta następnego dnia po Twoim powrocie do Rosji. 'Dlaczego wrócił? Wszyscy wiedzieliśmy, że zostanie aresztowany na lotnisku – czy on nie rozumie takich prostych rzeczy?' Moja odpowiedź była dość niegrzeczna: „To ty czegoś nie rozumiesz. Jeśli myślisz, że jego celem jest przetrwanie – masz rację. Ale jego prawdziwą troską jest los jego narodu i mówi mu: 'Ja się nie boję i wy też nie powinniście się bać'."


i bębny wojny
Liat Collins

EDEN GOLAN  z Izraela – w drodze na Eurowizję? (zdjęcie: Regev Zarka/Keshet)

Uwaga, spoiler: Izrael nie wygra tegorocznego Konkursu Piosenki Eurowizji. Nie ma znaczenia, jak wypadnie Eden Golan, jaką piosenkę zaśpiewa i jakie przesłanie przekaże wielomilionowej publiczności na całym świecie. Po prostu nie pasuje do tonu panującego na świecie przez sam fakt, że jest Izraelką – i jest z tego dumna.
Ta impreza muzyczna chwali się swoją apolitycznością.

Blue line

Kolejna błędna próba
skorygowania ewolucji
Jerry A. Coyne

Co prawda jest to recenzja recenzji, ale Noble przedstawia swoją opinię na temat znaczenia tej książki, ujawniając w ten sposób wprowadzający w błąd w ważnych kwestiach.


Milczenie feministycznych
Phyllis Chesler

Książkę The Death of Feminism opublikowałam w 2005 roku. W tamtym czasie skupiałam się na tym, jak zachodnie feministki miały większą obsesję na punkcie rzekomej „okupacji” kraju, który nigdy nie istniał – Palestyny – niż prawdziwej okupacji ciał kobiet w Gazie i na Zachodnim Brzegu, które były zmuszane do noszenia hidżabu, nikabu, oraz losu dzieci i aranżowanych małżeństw. Nie interesował ich też los kobiet, które były zabijane przez ich własne rodziny w imię honoru za drobne lub wyimaginowane wykroczenia. Ta forma Zabójstwa kobiet jest przede wszystkim przestępstwem popełnianym przez muzułmanów na muzułmankach zarówno na Zachodzie, jak i w krajach muzułmańskich, ale w mniejszym stopniu ma miejsce także wśród Hindusów w Indiach i rzadziej wśród Sikhów. Napisałam, że zabójstwa honorowe to prawdopodobnie zwyczaj plemienny, którego przywódcy religijni nie zdołali obalić, i w którym współpracują także kobiety.


Jak oskarżać Izrael
o najgorsze łamanie praw
Elder of Ziyon 

Recykling plakatów. (Z karykatur EoZ.)

Określ, o jaką konkretną zbrodnię przeciwko ludzkości chcesz oskarżyć Izrael. Zanim zaczniesz gromadzić dowody, ważne jest wybranie dobrego oszczerstwa. Tak to robią profesjonaliści.


Zacznij zbierać dowody. Jest całkowicie nieistotne, czy dowód odpowiada prawnej definicji zbrodni; możesz oświadczyć, że tak jest, bez obawy, że ktoś zaprzeczy. Twoi odbiorcy chcą podzielać i potwierdzić swój antysemityzm, a nie szukać prawdy.


A zwycięzcą jest
– Hamas!
Alan M. Dershowitz

<span>Co się stanie, jeśli pozwolimy Hamasowi wygrać tę wojnę? Jeśli Hamas otrzyma pozwolenie na osiągnięcie swojego celu przez masowe morderstwa, porwania i gwałty? Na zdjęciu: ludność Gazy świętuje 25. rocznicę powstania Hamasu w grudniu 2012 roku. (Źródło zdjęcia: Wikipedia)</span>

Co się stanie, jeśli pozwolimy Hamasowi wygrać tę wojnę? Jeśli Hamas otrzyma pozwolenie na osiągnięcie swojego celu przez masowe morderstwa, porwania i gwałty? Jeśli ofiary tych okrucieństw – naród Izraela i wszystkie kraje walczące z terroryzmem – przegrają? Jeśli perspektywy pokoju w regionie i Wolnym Świecie zostaną poważnie zniszczone? Jeśli stosunki między USA i Izraelem oraz utrata wiary w USA jako gwaranta wolności będą nadal się pogarszać? 
Administracja Bidena może nagrodzić palestyńskich terrorystów, jednostronnie uznając państwo palestyńskie, które oczywiście wkrótce zostanie zmilitaryzowane. Niepowodzenie UNIFiL-u w utrzymaniu pokoju w południowym Libanie i UNWRA w walce z terroryzmem w Gazie powinno sugerować ostrożność.

Dorastać we wszechświecie

Żyjemy w momencie
kulturowego chaosu
Giulio Meotti

"Palestyńczycy są tacy sami
jak my"
Anjuli Pandavar

Chleba naszego powszedniego
daj nam Google
Andrzej Koraszewski

Spór o reformę sądownictwa
ośmielił wrogów Izraela
Khaled Abu Toameh

Bogom/Bogu nic
nie jesteśmy winni
Lucjan Ferus

Kiedy terroryści
Shoshana Bryen

Droga Saladyna
kończy się w Rafah
Anjuli Pandavar

Inne głosy
z Gazy
Bassam Tawil

Kosmiczna zdrada żydowskich
kobiet przez lewicę
Bendan O'Neill

Jak propalestyńscy
są zachodni demonstranci?
Captain Allen

Ryjący w ziemi
Athayde Tonhasca Júnior

Guardian kłamie, żeby przedstawić
żołnierzy IDF jako potwory
Elder of Ziyon

Autonomia Palestyńska
jest równie zła jak Hamas
Itamar Marcus

Czy może istnieć uczciwa
propalestyńska lewica?
Adam Levick

Mistrzowska operacja
odbicia zakładników
Andrzej Koraszewski 

Blue line

Lekarze bez Granic

Wojna w Ukrainie

Krytycy Izraela

Walka z malarią

Przedwyborcza kampania

Nowy ateizm

Rzeczywiste łamanie

Jest lepiej


Rasy - konstrukt

Zielone energie

Zmiana klimatu

Pogrzebać złudzenia Oslo

Kilka poważnych...

Przeciwko autentyczności

Nowy ateizm


&#8222;Choroba&#8221; przywrócona przez Putina


Pod sztandarem

Wielki przekret

Łamanie praw człowieka

Jason Hill

Dlaczego BIden

Korzenie kryzysu energetycznego


Pytanie bez odpowiedzi

Bohaterzy chińskiego narodu

Naukowcy Unii Europejskiej

Teoria Rasy


Heretycki impuls

Nie klanial


Wojaki Chrystusa

Listy z naszego sadu
Redaktor naczelny:   Hili
Webmaster:   Andrzej Koraszewski
Współpracownicy:   Jacek, , Małgorzata, Andrzej, Henryk